Who invented Four Horse Chariot?

arjuna_krishna_chariot-front

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1299 ; Dated 19th Sept. 2014.

This article explains how the chariot with four horses spread to different parts of the world from India. Hindus are the people who named all the four horses of Lord Krishna’s chariot!!!!
Krishna’s ‘Gitopadesa’ picture is a popular image portrayed on calendars, book wrappers, wall posters and curtains throughout India. Krishna is shown as driving a chariot with Arjuna on it and it is pulled by four white horses. Those who believe the Hindu calendar know that Krishna lived at the end of Dwapara Yuga and just before the end of Kaliyuga i.e 3100 BCE. Scholars who did not believe this say that the Bharata War was fought in the fifteenth century BCE.

I was surprised to see the same chariot with 4 horses in Persian Sun chariot, Greek’s gold Nike ring and the world’s most expensive Greek coin. The oldest Greek material is dated around fifth century BCE. We know that the Greek’s oldest book Iliad of Homer was written around 800 BCE. But the Rig-Veda, the oldest religious book in the world, mentions horses, horse races, chariot races and chariot parts in great detail in hundreds of places. This Veda is dated to 6000 BCE by BG Tilak and Jacobi. The lowest date 1200 BCE was given by Max Muller. When he dated it thus he made it very clear that it was not the date of the composition, but no one can date it later than this period. He gave valid reasons for it.

stamps-009h
2200 year old bronze from a grave.

Horse is the prominent animal mentioned in the Rig-Veda more than any other animal. Archaeological evidence is also in support of the earliest association of horse with the Vedic Hindus. Historians have recovered the horse manual written by Kikkuli with Sanskrit numbers. Kikkuli’s word ‘maryannu’ (Vedic Sanskrit word) was borrowed by Egyptians in 1470 BCE. This means Kikkuli’s horse training manual existed around 1500 BCE with Sanskrit words in Turkey Syria area ruled by the Mitannians . Ann Hyland has given full details about Kikkuli’s manual in her book “The Horse in the ancient World “(page 22).
So there is very clear evidence to show that the Vedic Hindus were the horse masters who took the art of horse races and chariots to different parts of the world.

nikeRing400 bce

Picture : gold ring with Nike driving a four horse chariot 400 BCE, said to be Magna Graecia, British Museum, Thomas Burgon collection.

Four Horses of Lord Krishna
Now the question is why Krishna is shown driving a four horse chariot in the Mahabaharata war. One may argue that it was for maintaining the balance. Greek paintings, statues and potteries show chariots with four horses. Later this ‘Quadriga’ became popular in the Roman world. Four horses may be explained as four Vedas. But there is no literary evidence to support it. But Amarakosa, the oldest thesaurus in the world, gives the names of the horses. Bhagavatha Purana and other Puranas also repeat it. This shows that we are the inventors of this chariot. This chariot was donated by Agni, Fire God to Arjuna.
According to Amarakosa of Fourth century CE and Bhagavatha Purana of Gupta period, the names of the four horses are
Saibya
Sugriva
Meghapushpa
Balahaka
Padma Purana adds even the colours of these horses: Saibya – parrot green colour, Sugriva – Golden yellow, Meghapushpa – Cloud coloured and Balahaka – White.
These shows how serious were the Hindus about yoking four horses to chariots. Amara kosa and Bhagavatha which are at least 1600 years old could not have imagined it overnight.
British museum holds a big collection of golden objects from the Greek world. One of the rings show Greek Goddess Nike driving a chariot yoked with four horses. Nike is the Greek goddess of Victory. Romans called her Victoria. The Four horse chariot was called quadriga.

persiansungod
Persian (Iranian) Sun God

Sangam Tamil Literature
Two thousand year old Sangam Tamil literature also described the chariot yoked with four horses (lines 487-489 of Perumpanatruppadai). This is a book about Tondaman Ilanthiraiyan who ruled from Kancheepuram of Tamil Nadu. This is an evidence to show that from Kashmir to Kanyakumari people used Four Horse Chariots.
Though the Upanishads give an allegory of body as a chariot, the Self or intellect as the driver and the (five) senses as horses, it is not associated with Lord Krihsna in the Bhagavatha or Mahabharata.

quardiga big
£2 million worth Greek silver coin

Most Expensive Coin in the world

A Greek coin with a figure driving four horse chariot was sold for over 2 million pounds. This Drachma was stuck 2318 years ago. Only twelve coins exist in the world and half of them are in the museums. The silver coin is one inch in diameter, minted in Sicily.
In Persia (Iran) sun god is shown on a four horse chariot. In lot of pottery drawings and modern statues on famous buildings around the world we see big statues on such chariots.

benhur2
A scene from the film Benhur

Contact swami_48@yahoo.com

யோகிகள் தீப் பிழம்பாக மாறும் அதிசயம்!

shc bbc

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:- 1298; தேதி: 19 செப்டம்பர் 2014

மகாவம்ச ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை வரிசையில் இது எட்டாவது கட்டுரை.

மகாவம்சத்தில் தானாக மனிதன் தீப்பற்றி எரியும் ஒரு அதிசய நிகழ்வும் பதிவாகியுள்ளது இதை ஆங்கிலத்தில் Spontaneous Human Combustion (SHC) என்று அழைப்பர். இது அபூர்வமாகவே நிகழக்கூடியது. 5000 ஆண்டு இந்துமத வரலாற்றில் பத்து முதல் பதினைந்து சம்பவங்களே இருப்பதாகச் சொல்லலாம்.

திருஞான சம்பந்தர் தனது திருமணம் நடந்தபோது புது மனைவி மற்றும் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் முதலிய நூற்றுக் கணக்காணோருடன் ஜோதியில் கலந்தார்.

ஆண்டாள் ஜோதியில் கலந்தார்.
திருப்பணாழ்வார் ஜோதியில் கலந்தார்.
நந்தனார் ஜோதியில் கலந்தார்.

என்றெல்லாம் படிக்கிறோம். நாத்தீகர்கள் இதைக் கண்டு நகைப்பதுண்டு. தீ விபத்துக்களை இப்படிச் சொல்லிவிட்டார்கள் அல்லது கீழ்ஜாதி நந்தனாரையும் திருப்பணாழ்வாரையும் தீயில் தள்ளிவிட்டு பிராமணர்கள் இப்படிக் கதை கட்டிவிட்டார்கள் என்று கதைப்பதும் உண்டு.

ராமலிங்க சுவாமிகள் ஜோதி வடிவில் கலந்ததையும் நம்பாதோர் உண்டு. கண்ணகி தன் ஒரு முலையைத் திருகி எரிந்து மதுரையை எரித்ததாக நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் சொல்வதைக் கண்டு நகைப்போரும் உண்டு.

ஆதிசங்கரரும், பட்டினத்தாரும் தாயின் சிதைக்குப் பார்வையாலேயே தீ மூட்டினர் என்பதைச் சந்தேகிப்போரும் உண்டு. ஆனால் இந்துக்கள் இதை உண்மை என்றே நம்புவர். பல நூறு கோடி ஆட்களில் இப்படிச் செய்தவர் பத்துப் பேரே என்பதே இதை அபூர்வ சம்பவம் என்று காட்டும்.

இதே போல வடக்கிலும் சில சம்பங்கள் உண்டு. கோபால் நாயக் என்பவர் தீபக் என்னும் ராகத்தைப் பாடினால் மனிதர்கள் தீப்பற்றி எரிந்துபோவார்கள் என்கிறார். மொகலாய சக்ரவர்த்தி அக்பர், அப்படியானால் தண்ணீருக்குள் நின்று பாடுங்கள் என்கிறார். அப்படிப் பாடினாலும் தண்ணீரிலும் தீ தோன்றி நான் எரிந்துவிடுவேன் என்று சொன்னபோதிலும் மன்னனே சொல்கிறாரே என்று அவர் தீபக் ராகத்தை இசைத்தார். தீப்பிழம்பாக மாறி மாண்டு போனார் பாடகர்.

மகாவம்சத்தில் இத்தகைய இரண்டு நிகழ்ச்சிகள் உள்ளன. ஒன்று புத்தர் காலத்தில் நடந்தது. காஸ்யபர் என்ற மகாதேரர் புத்தரின் சடலத்தை மூன்று முறை சுற்றி வந்தவுடன் புத்தரின் சிதை தானாகவே எரிந்ததாக மகாவம்சம் பகரும். இது மகாவம்சம் 30-ஆவது அத்தியாயத்தில் வருகிறது.

மற்றொரு சம்பவம் மகாவம்சம் 5-ஆவது அத்தியாயத்தில் வருகிறது.
முன்னொரு காலத்தில் காட்டில் வாழும் ஒருவன் பாடலிபுத்ரம் அருகில் காட்டில் உள்ள குந்தி என்ற வனதேவதையைக் காதலித்தான். இருவரும் கூடியதன் விளைவாக அவள் தீசன், சுமிதன் என்ற இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்தாள். இருவரும் மகாவருண தேரரிடம் தீட்சை பெற்று அரிய சக்திகளைப் பெற்றனர்.

shac4

ஒருமுறை மூத்தவரை ஒரு விஷப் பூச்சி கடிக்கவே அவர் வலியால் துடித்தார். இளையவர் உதவ முன்வந்தபோது நெய் கிடைத்தால் போதும் என்றும் ஆனால் அதை பிட்சைக்குச் செல்லும்பபொழுதுதான் வாங்கலாம் என்றும் நிபந்தனை போட்டுவிட்டார். இளையவர், பிட்சைக்குச் சென்றபோது கொஞ்சமும் நெய் கிடைக்கவில்லை. இதற்குள் வலி அதிகமாகி அவர் மரணத்தை நெருங்கினார். அப்போது அவர் உடல் காற்றில் மிதந்தது. அவர் தேஜோ கான வாசனத் தியானத்தில் ஆழ்ந்தார். உடம்பு ஜோதி வடிவமானது எலும்புகள் மட்டுமே எஞ்சின. மன்னன் செய்தி கேட்டு விரைந்து வந்தான். காற்றில் மிதந்த எலும்புகளை யானை மீது ஏறிச்சென்று சேகரித்து உரிய மரியாதைகளுடன் அடக்கம் செய்தான்.

இதைச் சொன்ன மகாவம்சம் தேஜோ கான வாஸனம் என்ன என்பதை உரையில் விளக்குகிறது:
தியானத்தில் ஈடுபடும் துறவி தனது சிந்தனை முழுவதையும் ‘’நெருப்பு’’ என்பதில் ஒருமுகப்படுத்துவது. இதனால் உடலுக்குள் அக்னி மூண்டு முழுவதும் எரித்து அழித்துவிடும்.

இதை நாம் வள்ளலார் கதையுடன் ஒப்பிடலாம். கண்ணகி, பட்டினத்தார், ஆதிசங்கரர் கதைகளுடனும் ஒப்பிடலாம். யோக சக்தியால் எதுவுமே சாத்தியம். விஞ்ஞானிகளுக்கு — இந்துக்கள் அளவுக்கு அறிவு முதிர்ச்சி ஏற்படவில்லை. ஆகையால் இத்தகைய விஷயங்களை ஏற்க மறுக்கின்றனர். மனோசக்தியின் வலிமையை விஞ்ஞானம் அறியும் நாளில் இதற்குப் புதிய விஞ்ஞான விளக்கமும் புதிய பெயரும் தருவர்!!!

பி.பி.சி திரைப்படம்
வெளிநாட்டிலும் இப்படிப்பட்ட பல நிகழ்ச்சிகள் பத்திரிக்கைகளில் வருகின்றன. 1992 ஆம் ஆண்டிலும் இப்படி நடந்தவுடன் இதுபற்றி ஆராய்ச்சி செய்து பி பி சி ஒரு டாகுமெ ன் டரி தயாரித்தது. அதில் விஞ்ஞானிகள் பல விளக்கம் கொடுத்தனர். எல்லாம் அரை குறையான விளக்கமே. கால்கள் மட்டும் எரியாமல் உடம் முழுவதும் எப்படி எரிய முடியும்? மின்சாரச் சுடுகாட்டில் 1000 டிகிரி சென் டி கிரேடிலும் எரியாத எலும்புகள் கால்களை மட்டும் விட்டுவிட்டு உடல் முழுதும் எப்படி எரிந்து சாம்பாலயின? இப்படிப் பல புதிர்கள்!!! சடலம் எரிந்தும் பக்கத்தில் உள்ள மேஜை நாற்காலிகள் தீப்பிடிக்கதது ஏன்?

shc

இத்தனை புதிர்களுக்கும் அவர்கள் சப்பைக்கட்டு பதில்கள் தந்தனர். மனித உடலில் கொழுப்பு அதிகம் இருந்தால் இப்படி நடக்கலாம், மீதேன் வாயு சேர்ந்தால் இப்படி நடக்கலாம், குடிகாரராக இருந்தால் இப்படி நடக்கலாம் என்று பல விளக்கங்கள். ஆனால் அமெரிக்காவில் ஒரு மாணவன் மாடிப்படியில் இருந்து இறங்கிவந்த ஜோரில் தீப்பிழம்பானான். அவன் உடைகள் புத்தம் புதிய உடைகளாகக் காட்சிதந்தன. கருகவே இல்லை அப்போது இவ்வளவு பதிவு செய்யும் வசதிகள் இல்லாததால் வேறு எந்த நிரூபணமும் இல்லாமல் செய்தி மட்டுமே பத்திரிகையில் வெளியானது

சித்தர்களின் அஷ்ட மஹா சக்திகளை நம்பும் இந்துக்களுக்கு இவைகள் எல்லாம் கொசுறு!

Please read my earlier articles:
The Mysterious Death of Great Hindu Saints (Posted Nov.15, 2011)
Strange Facts about V I P Deaths (27th April 2012)
Contact swami_48@yahoo.com

Source book : Mahavamsam in Tamil ; translated by S Sankaran, 1986, Rs.25

மகாவம்சத்தில் அதிசயத் தமிழ்க் காட்சிகள்!! – பகுதி 3

dahamsonda paitings

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:-1297 தேதி: 19 செப்டம்பர் 2014

மகாவம்ச ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை வரிசையில் இது ஏழாவது கட்டுரை.

(( இலங்கையில் தமிழ் செல்வாக்கைக் காட்டும் 20 விஷயங்களை முதல் இரண்டு பகுதிகளில் காண்க. ))

21.சோழ பிக்கு போர்க்கொடி
அத்தியாயம் 36-லும் 37-லும் சோழநாட்டு பிக்கு சங்கமித்ரன் இலங்கைக்கு வந்து பெரும் குழப்படி செய்ததைப் படிக்கிறோம். இலங்கையில் புத்தபிட்சுக்கள், அரசாங்கப் பணிகளில் குறுக்கிடுவது இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நடைபெறுவதற்கு இதுவும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. அவர் அங்குள்ள பௌத்தர்களிடையே பெரும்பிளவை ஏற்படுத்தி பழம்பெரும் கட்டிடங்களான மஹாவிஹாரை, லோகபஸாதா ஆகியவற்றை இடிக்கச் செய்கிறார். இதனால் கோபம் அடைந்த ராணி, ஒரு ஆளை அனுப்பி அவரையும் அவருக்கு உதவி செய்த மந்திரியையும் கொன்றுவிடுகிறாள். மகாசேனன் (கி.பி..275—301) காலத்தில் இது நடந்தது. 37ஆம் அத்தியாயத்துடன் மஹாவம்சமும் முடிவடைகிறது.
இதனால் கி.பி. முதல் இரு நூற்றாண்டுகளில் பாண்டிய நாட்டின் மலயப் பகுதியும் சோழ நாட்டுக் கடற்கரைகளும் இலங்கை அரசியலில் எவ்வளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின என்பதை அறியமுடிகிறது

22.தமிழ் மன்னர்கள்: ஏலாரா/எல்லாளன் (கி.மு.205 –161)
அத்தியாயம் 21 முதல் 33 வரை சோழநாட்டில் இருந்து வந்த ஏலாரா என்ற உயர்குலத் தமிழன் பற்றியும் அவனை வெற்றி கொண்ட துட்டகாமினி என்பவனின் வரலாறு பற்றியும் இருக்கிறது. 44 ஆண்டுக்காலம் இலங்கையை நீதி நேர்மையுடன் ஆண்ட தமிழ்ப் பெருந்தகை ஏலாராவைப் பற்றி மஹாவம்சம் புகழ்கிறது. அவன் இறந்த பின்னரும் இலங்கை மன்னர்கள் அவ்விடத்தில் மரியாதை செலுத்தி வந்ததையும், துட்டகாமினி பிறப்பில் இருந்தே தமிழ் விரோதியாக இருந்ததையும் மஹாவம்சம் ஒளிவு மறைவு இன்றி உரைக்கிறது.
ஏலாரா ஆட்சி நமக்குத் தெரிவிக்கும் விஷயம் — 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன் சோழர்கள் “ஞாலம் நடுங்கவரும் கப்பற்படை” வைத்திருந்தனர் என்பதாகும்.

“தமிழர்களுடன் சமாதானமாக வாழ்” — என்று சொன்ன தந்தைக்கு பெண்கள் அணியும் நகைகளை அனுப்பி, நீ ஒரு ஆண்மகன் அல்ல என்று தந்தையையே துட்டககாமினி இழிவு படுத்தியதையும் காணமுடிகிறது. துட்ட காமினி 32 தமிழ் மன்னர்களை வெற்றிகொண்டதாக மஹாவம்சம் கூறுகிறது. சந்தன், தித்தம்பன் என்ற சில பெயர்களையே மஹாவம்சம் நமக்கு அளிக்கிறது. இவர்கள் யார் என்பதை ஆராய்வதும் ஏலாரன் (மனுநீதிச் சோழன்) புகழை தனியாக ஆய்வு நூலாக வெளியிடுவதும் வரலாற்றில் புத்தொளி பரப்பும்.

துட்டகாமினியின் புகழ்பாட ஏறத்தாழ மஹாவம்சத்தின் மூன்றில் ஒருபகுதியை ஒதுக்கியிருப்பதையும் காணமுடிகிறது. மஹாவம்சம் இலங்கையின் வரலாற்றைக் கூறும் நூல் என்பதைவிட இலங்கையில் புத்தமதத்தின் வளர்ச்சியை வருணிக்கும் நூல் என்பதே பொருத்தமாக இருக்கும்!!

painting5

23. ஏழு தமிழ் மன்னர்கள் (கி.மு 104-ஐ ஒட்டிய காலம்)
அத்தியாயம் 33 (பத்து அரசர்கள்): வட்டகாமனி ஆட்சி செய்த காலத்தில் ரோஹணாவில் வசித்துவந்த தீசன் என்ற பிராமணன் ஆட்சிக்கு எதிராகப் புரட்சி செய்தான். அப்போது தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்து இறங்கிய ஏழுபேர் அவனுடன் சேர்ந்துகொண்டனர். “ஆட்சியை ஒப்படைத்துவிடு” — என்று செய்தியும் அனுப்பினர். ஆனால் கூரிய மதிபடைத்த வட்டகாமனி, தனியாக தீசனுக்குச் செய்தி அனுப்பி, இது உன் நாடு, முதலில் தமிழர்களை விரட்டு என்றான். அந்தப் பிராமணனும் உடனே தமிழர்களை எதிர்த்தான், ஆனால் தோற்றுப் போனான். ஏழு தமிழர்களில் ஒருவன் ராணி சோமதேவியைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு தன் நாட்டுக்குத் திரும்பிப் போனான். மற்றொருவன் புத்தரின் பிட்சா பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு தமிழகம் சென்றான்.

(பிச்சை எடுக்கப் பயன்படுத்தும் பாத்திரம் பிக்ஷா பாத்திரம். பிச்சை என்பது ‘பிக்ஷா’ என்ற வடமொழிச் சொல்லில் இருந்து பிறந்த சொல். ஆதிகாலத்தில் வேதம் கற்கும் மாணவர்கள் வீடு வீடாகச் சென்று “பவதி பிக்ஷாம் தேஹி” என்று வேண்டுவர். மதுரையில் வேத பாடசாலை மாணவர்கள் எங்கள் வீட்டுக்கும் வந்து இப்படிக் குரல் கொடுத்தது இன்றும் என் காதுகளில் ரீங்காரம் செய்கிறது. உடனே எனது தாயார் அன்னத்தை அவர்கள் பாத்திரத்தில் போடுவார். அதை அவர்கள் குருநாதருடன் பகிர்ந்துகொள்வார்கள். வள்ளுவனும் “தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்து ஒக்கல் தான் என்று ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை” — என்ற குறளில் விருந்தினர் பற்றிப் பேசுகிறார்).

ஏழு தமிழரில் ஐவர் மட்டும் தங்கி இலங்கையை ஆண்டனர். புலஹதன், பாஹியா, பணயமாரன், பிழையாமாறன், தாதிகன் என்ற ஐவரும் ஒருவரை ஒருவர் கொலை செய்துவிட்டு அடுத்தடுத்து ஆண்டனர். மொத்தம் ஆண்ட வருடங்கள் 14 ஆண்டு 7 மாதம்.

இந்தப் பெயர்களில் சில தமிழ்ப் பெயர்கள் போலத் தோன்றவில்லை. மாறன் என்ற பெயர் கொண்டவர்கள் பாண்டி நாட்டுக்காரர்கள். தமிழ் நாட்டுக் கல்வெட்டுகளில் பணய மாறன் என்ற பெயர் உண்டு. இவைகளைப் பற்றித் தமிழ் வரலாற்றில் ஒன்றையும் காணோம். இவை ஆராய்ச்சிக்குரிய விஷயங்கள்.

((“தமில் வாள்க்க” (தமிழ் வாழ்க) என்று கோஷம் போடுவதை நிறுத்திவிட்டு உருப்படியான ஆராய்ச்சிகளில் இறங்க வேண்டும். தமிழர்களை ஆஹா ஒஹோ என்று புகழ்வதோடு நிற்காமல் உண்மை நிலையையும் கண்டு உரைக்க வேண்டும். கி.மு.இரண்டாம் நூற்றாண்டில் காரவேலன் என்ற ஒரிஸ்ஸா மாநில (கலிங்க) சமண மன்னனிடம் தோற்றுப்போன பாண்டியன் யார்? ஆதிசங்கரர் குறிப்பிடும் சுந்தரபாண்டியன் யார்? என்பதை எல்லாம் ஆராய்வது நலம் பயக்கும். வெற்றியை வெற்றி என்றும் தோல்வியை தோல்வி என்றும் ஒப்புக்கொள்ளும் பக்குவமும் வேண்டும்!))

painting4

சந்தமுக சிவன் – தமிழா தேவி
சந்தமுக சிவன் என்ற அரசனின் மனைவி பெயர் தமிழாதேவி. சந்தமுகசிவனின் தந்தை பெயர் இளநாகன். சங்க இலக்கியத்தில் அதிகம் தமிழ்ப் பாடல்களை இயற்றியவரில் ஒருவர் பெயரும் இளநாகன். ஆகவே இந்தத் தமிழதேவி தமிழ்நாட்டுத் தொடர்புடைய பெண்ணே.

சிங்களவரும் தமிழரும் ரத்தத் தொடர்புடையவர்கள் என்பது சிவன் என்று முடியும் மன்னர்கள் பெயர்களில் இருந்தும் நாகன் என்று முடியும் மன்னர்கள் பெயர்களில் இருந்தும் தெளிவாகிறது. மேலும் ஆராயப்பட வேண்டிய விஷயம் இது.

24.மிளகு
துட்டகாமினி ஒரு முறை புத்த பிக்குகளை நினைக்காமல் மிளகு சாப்பிட்டதற்குப் பிராயச்சித்தமாக மாரீசவதை விஹாரத்தையும் சேதியத்தையும் அமைத்தார். மிளகு என்றவுடன் கேரள மிளகு ஏற்றுமதி நினைவுக்கு வரும். அக்காலத்தில் அது சேர நாடு என்னும் தமிழ்ப் பகுதியாக இருந்தது. மிளகு சாப்பிடும் வழக்கம் உண்டு என்பதையும் இது எடுத்துக்காட்டுகிறது

Kandy-Painting

25.சுனாமி/ கடல்கோள்
அத்தியாயம் 22-ல் ஒரு காதல் கதை வருகிறது. இது காகவனதீசன் மன்னன் காலத்தில் நடந்தது.
கல்யாணி என்னும் நகரில் தீசன் என்ற மன்னனின் மனைவிக்கு (ராணிக்கு) ஜய உதிகன் என்பவன் ஒரு காதல் கடிதத்தை புத்த பிக்கு போல வேடம் அணிந்த ஒருவர் மூலம் அனுப்புகிறான். அவன் ராஜா ராணி வரும் போது அதை ராணியின் முன்னால் போடுகிறான். சத்தம் கேட்டுத் திரும்பிய தீசன், ராணிக்கு வந்த காதல் கடித்ததைப் படித்துவிட்டுக் கோபம் அடைகிறான். கோபத்தில் உண்மையான தேரரையும், தேரர் வேடத்தில் இருந்த போலியையும் வெட்டி வீழ்த்துகிறான். இதனால் கடல் (அரசன்) கோபம் கொண்டு பொங்கி நாட்டுக்குள் புகுந்தது. இது கி.மு 200க்கு முன் நடந்தது.

இது போன்ற சுனாமி தாக்குதல் கதைகள் பல தமிழ் இலக்கியத்திலும் உண்டு. கடல்மேல் வேல் எறிந்து கடலின் சீற்றத்தை அடக்கிய பாண்டியன் கதைகளை திருவிளையாடல் புராணத்தில் (கடல் சுவற வேல் எறிந்த உக்ர பாண்டியன்) காணலாம். ராமனும் கடல் பொங்கியவுடன் வருண பகவானுக்கு எதிராக கடலில் அம்புவிட்டதை ராமாயணத்தில் படிக்கிறோம்.

உடனே கடலின் சீற்றத்தை அடக்குவதற்காக, தீசன் தன் மகளை ஒரு தங்கக் கலசத்தில் வைத்து அனுப்புகிறான். அது கரை ஒதுங்கியபோது காகவனதீசன் அவளைக் கண்டு கல்யாணம் செய்துகொள்கிறான். இதில் நமக்கு வேண்டிய விஷயம் கடல் பொங்கிய (சுனாமி) விஷயமாகும். இதன் காலத்தை ஆராய்தல், முதல் இரு தமிழ்ச் சங்கங்களை விழுங்கிய கடற்கோள்களின் (சுனாமி) காலத்தை அறிய உதவலாம். சிலப்பதிகாரத்தில் ஒரு கடற்கோள் பற்றி நாம் படிக்கிறோம்.

வடிவேல் எறிந்த வான் பகை பொறாது
பஃறுளி ஆற்றுடன் பன்மலை அடுக்கத்துக்
குமரிக்கோடும் கொடுங்கடல் கொள்ள
வடதிசைக் கங்கையும் இமயமும் கொண்டு
தென் திசை ஆண்ட தென்னவன் வாழி!
-காடுகாண் காதை, சிலப்பதிகாரம்

இதை ஒப்பிட்டால் வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியன் மற்றும் முதல் இரு தமிழ்ச் சங்கங்களில் ஒன்றின் காலம் ஆகியன உறுதிப்படலாம். இலங்கை கடற்கோள் நடந்தது கி.மு.200–க்கு முன்.

SriLanka-3

26. வனதேவதை/உடும்பு
அதிகாரம் 28-இல் வரும் உடும்பு அதிசயம் பற்றி ஏற்கனவே மஹாவம்சத்தில் அற்புதச் செய்திகள் என்ற கட்டுரையில் எழுதிவிட்டேன்.
உலகப் புகழ்பெற்ற கம்போடியாவின் அங்கோர்வட் கோவிலைக் கண்டுபிடிக்க ஒரு பட்டுப்பூச்சிதான் காரணம். உலகப் புகழ்பெற்ற அஜந்தா குகைக் கோவிலைக் கண்டுபிடிக்க ஒரு ஆடு தான் காரணம். சிருங்கேரியில் முதல் மடத்தைச் சங்கராச்சார்யார் ஸ்தாபிக்க தவளைக்குக் குடைபிடித்த பாம்புதான் காரணம். பாஞ்சாலங் குறிச்சியில் கட்டபொம்மன் கோட்டை கட்ட முயலும் வேட்டை நாயும் தான் காரணம் என்பதை எல்லாம் விளக்கி நாங்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கட்டுரை எழுதிவிட்டேன் — Mysterious Messengers for Ajanta, Angkor Wat and Sringeri (3-10-2011). இதே போல வனதேவதை உடும்பு வடிவில் வந்து இந்திரனும் விசுவகர்மாவும் அனுப்பிவைத்த செங்கற்களைக் காட்டியதாகவும் துட்டகாமினி அதைப் பயன்படுதியதாகவும் படிக்கிறோம். இதுபோல தமிழ் நாட்டுக் கோவில்களிலும் உடும்பு தொடர்புடைய கோவில்கள் உண்டு

27.கோவலன் யானை அடக்கியது/ நந்திமித்ரன் யானை அடக்கியது

புத்தர் பிரான், யானையை வசப்படுத்தியது யோக சக்தியால்;
உதயணன் யானையை அடக்கியது மந்திர சக்தியால்;
கோவலன் யானையை அடக்கியது புஜபலத்தால்:

இதே போல கந்துலன் என்னும் யானை கதை மஹாவம்சத்தில் வருகிறது அதிகாரம் 25-ல் கந்துலன் என்னும் யானையை பத்து யானை பலம் கொண்ட நந்தி மித்ரன் அடக்கிய சம்பவம் வருகிறது

கட்டுரைக்கு உதவிய நூல்: மகாவம்சம், தமிழாக்கம் எஸ்.சங்கரன், சமுதாயம் பப்ளிகேஷன்ஸ் பிரவேட் லிமிட்டெட், சென்னை-17, இரண்டாம் பதிப்பு 1986, விலை ரூ 25.

painting3

Pictures are taken from different websites;thanks.

3000 Gods in Mesopotamia! Similar to Hindus!!

adad01on bull

Adad on Bull like Shiva or Indra

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1296;Dated 18th Sept. 2014.

There are some amazing similarities between the Hindus and Mesopotamians ( covering Sumer, Babylonia) in the number of Gods and sculptures. In my previous articles on Sumer, I have given a long list of similarities. Now I have found out something new!
Mesopotamia is modern Iraq.

Hindus are the people who have the highest number of Gods in the world! But the oldest religious book The Rig Veda made it very clear that One God is worshipped in these different forms: Ekam Sath Vipra: Bahuda Vadhanthi (Truth is one, sages call them by different names (RV 1-164-46). Sumerians and Babylonians also called their God with 3000 names!

Dictionary of the Ancient Near East published by the British Museum in London has beautifully summarised the Mesopotamian concept of god:-
“ The gods of the Ancient Near Eastern peoples, in historical times, were almost without exception anthropomorphic, male or female. They were imagined as of gigantic size and exuded a terrifying splendour, with super human powers, although the power of all the gods was by no means equal; some were relatively minor or of restricted influence. They shared the emotions and foibles of human kind. Generally speaking they were immortal, although there were certain gods about whom myths were recounted which involve their deaths or visits to the underworld. Although they lived in heaven or the underworld, an extension of their personality also inhabited the various cult statues erected to them by humankind”.
Every word of the above paragraph is true with the Hindu Gods. If we simply replace the words “Near eastern peoples” with the “Hindus”, it will still be correct.

inanna  triumphant
Inanna on lion like Devi

In every culture Gods are slowly “created to satisfy a number of people”. The number slowly increases, but those who created know that they are one and the same. At the highest level there is only one God. For the layman’s satisfaction new gods or new names with particular attributes are created.

The second reason for the increase in the number of Gods is different cultures have similar stories about their Gods. Then they slowly merge but retain their names. We have already seen in one of the posts how Indra is worshipped with different names in different cultures. Sumers and others in the Near East had names of 3000 deities!
ashtart on lion

Ashtart on lion like Durga

Second Amazing Similarity! “Nayanonmilanam”
One more amazing similarity about sanctifying the sculpted statue is “Opening the eye” ceremony in Hinduism. The sculptor who makes a statue of a god or goddess will chose an auspicious day and auspicious time to open the eyes of the statue. Once it is done it is not stone anymore. It is God incarnate. So much importance and so much sanctity are attached to the ceremony. It is called Nayanonmilanam in Sanskrit (Opening the Eyes of New Idols).

Babylonians also had a similar ceremony! It is called “Washing the Mouth of New Idols” and “Opening the Mouth of the New Idols”. It is one and the same! In certain languages the idioms change and in certain other languages the words for certain body parts do not exist. Sanskrit is a ‘Mouthless’ language and Tamil is a ‘Faceless’ language. That is in Tamil there is no word for ‘face’ and so they use Sanskrit word Mukam for face. Sanskrit has no word for mouth and so they use Mukam for mouth. Tamil is a ‘heartless’ language!! That is to say that there is no word for heart in Tamil and so Tamils use the Sanskrit word Hrudaya. English word Heart is also derived from Hrt of Sanskrit.

448px-Burney_Relief_Babylon_-1800-1750
Lilith of Hebrews is like Devi and Lakshmi with owl

So “opening the mouth washing the mouth” of Babylonian Gods are the same as Opening the Eye of Hindu Gods. After opening the eye of the statue, Hindu sculptors lower the idols into water for some time and then in the heap of grains for some time and then they ask all the general public to anoint the idol with special oil.

According to British Museum dictionary “Babylonians did this ritual in order to enable it to become imbued with the divine presence”. This is exactly Hindu Sthapathis (Temple sculptors ) say about the Hindu rituals!!

British museum dictionary adds “ The largest group of gods are the deities of the various city pantheons. Local deities were particularly important in the heterogeneous Hittite religion. There were also gods and goddesses representing natural forces, birth goddesses, groups of anonymous gods and minister deities who attend more important gods and goddesses. Some human rulers were also deified. More than 3000 names of deities have been recovered from Mesopotamia alone”.

yazidi_symbol
Yazidi peacock is like our Subramanya’s vahana

My comments on the above paragraph:
We also had various pantheons: Kula devatas, Ishta Devatas, Dushta Devatas, Parivara Devatas, Nagara Devatas and Guradian Deities. Major Gods like Brahma, Vishnu, Shiva and lots of minor gods are worshipped by the Hindus from time immemorial. We also deified human rulers Rama and Krishna as Avatars (incarnation). We also had Sahasranamam (1000 names) for each major god and goddesses. Hindus also worshipped gods in the form of natural forces.

British Museum Dictionary adds “ In art, Mesopotamian gods are generally sworn wearing the horned cap with up to seven super imposed sets of bull’s horns, described as a mark of divinity”.

Throughout the Rig Veda Indra is called a bull and the Bull seals are more in number in the Indus Valley than other seals. God is called a “Horned person” in Hindu Vedas. Vishnu Sahasranamam alone had three words for God as Horned one (Maha Srngan, Chatvari Srngan, Na Eka Srngan etc). I have explained them in my post “Vishnu seal in Indus Valley”.
procession-lg
Seven God processions on Vaganas in Iraq is like our Saptarishis

If we approach the Ancient Near East Gods in a chronological order we can see the development of number of Gods. Since Encyclopaedias give all the names together we get confused. In Hinduism, we see new gods get sudden prominence because one Swamiji said something about that particular God or an actor praised that God!

Tamil actor M G R made Goddess Mookambika worship popular. Another actor Rajinikant made Saint Ragavendra popular. In Bombay Siddhi Vinayak temple became more popular because of Bollywood actors and actresses. Sabarimala was visited by famous actors and singers and it attracts millions of people now. One hundred years ago not many people visited the temple. Hinduism is a growing religion, but the basic truths have not changed for at least 5000 years!!

In short, Hindu concept of God was propagated to the Near East by the Hittites, Kassites and Miamians. All these groups were practisers of Vedic Hinduism. Hittites are Khattis or Kshatrias, say Mr Kalyanaraman in his book Arya Tarangini. He has identified all these groups with the Vedic Hindus. Foreign scholars also admit all these groups spoke a language belonging to Indo-European group, in other words a language related to Vedic Sanskrit. I have already supplied the archaeological evidence from Turkey, Syria and Egypt.

Sometime ago I posted “Fish Gods Around the World” from which the following matter is lifted:
Apart from Matsya Avatar of Lord Vishnu, we hear about other Fish Gods such as Oannes, Dagon and Sindhi saint. Berossus (Vararuchi ?) was a scholar/priest who lived in Babylon in 3rd century BC. He wrote the history of Babylonia. He gave us the story of Oannes.

tammuz01
Tammuz from Mesopotamia (Iraq)

Oannes was a mythical being who taught mankind wisdom. He had the body of fish, but underneath the figure of a man. He taught arts, science and writing. Oannes came from the Uanna, another name for Adapa. Akkadian connects this word to Um Manu. I guess this name as Indian Law Giver Manu. Adapa was a sage according to Sumerian legends. Going by this version I will take it as Manu or a sage from India who taught them Manu Dharma.

(Oya in Sri Lanka, Oannes in Babylonia were all related to Thoya= Sanskrit word for water).
Berossus said that the half man-half fish (Matsyavatar of Lord Vishnu) creature was attended by other monsters called Apkallu. Apkallus are Sapta Rishis of India. The Sumerian legend says Seven Apkallus (sages) were created by Enki to establish culture and give civilization to mankind.

In Egypt, First King Narmer ( Nara Meru also knowns as Menes=Manu) was called Catfish Chisel. In other words he was also called a fish.

Please read my earlier posts on Sumer- India link

Hindu Vestiges in Iraq ( Posted on 12th August 2014)
Indus Valley to Egypt: Lapis lazuli Export (posted 0n 6th Sept.2014)
Why did Sumer and Egypt worship Indra? (Posted 14th Sept.2014)
Double Headed Eagle: Indian—Sumerian Connection (18th December 2011)
Birds for Finding Direction: Sumeria to Tamil Nadu via Indus Valley (Posted 8th April 2013)
Cremation: Sumerian – Hindu Similarities (Posted on 14th May 2014)
Sanskrit Words in Sumerian: Sumukan Mystery (Posted on 12th May 2014)
A Hindu Story in Sumerian Civilization (Posted on 11th May 2014)
Mysterious Fish Gods around the World (Posted 27-10-2012)
Tulabharam: Indian – Sumerian Connection (Posted on 2nd January 2012)
Serpent Queen: Sabarimalai to Indus Valley
Hindu Vahanas around the World
Hindu Vahanas in Iraq (Posted on 21st October 2012)

(Most of these articles are published in Tamil as well around the same dates)
Contact swami_48@yahoo.com

இலங்கைக்கு அசோகன் கங்கை நீர் அனுப்பியது ஏன்?

river map_srilanka

Ganges is everywhere in Sri Lanka!

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:-1295; தேதி: 18 செப்டம்பர் 2014
This is already published in English.

மஹாவம்சத்தில் உள்ள பல வரலாற்று உண்மைகளையும் அதிசயங்களையும் 1995 முதல் ஆராய்ச்சி செய்துவந்தேன். சில நாட்களுக்கு முன் இந்தத் தொடரைத் துவங்கினேன். மஹாவம்ச ஆய்வுக் கட்டுரைத் தொகுப்பில் இது 6-ஆவது கட்டுரை.

சில மாதங்களுக்கு முன் சேரன் செங்குட்டுவனுக்கு காடு வாழ் குறவர், குறத்தியர் சமர்ப்பித்த பரிசுப் பொருட்களின் பட்டியலை சிலப்பதிகாரத்தில் இருந்து எழுதினேன். மறைந்து கிடக்கும் சில அரிய விஷயங்களை வெளிக் கொணர்வதற்காக பலரும் பாராட்டி எழுதினர். இதோ அசோகனின் ஆருயிர்த் தோழனும், இலங்கையின் புகழ்மிகு மாமன்னனுமான தேவனாம் பிரிய திஸ்ஸன் அனுப்பிய சில பரிசுப் பொருட்கள்:-

(( ஆதாரம் : மஹாவம்சம் அத்தியாயம் 11 ))

kaluganga

Gift list from Devanampriya
மூன்று அரிய ரத்தினங்கள்
அதிசய (ரத்தின) மூங்கில் தண்டுகள்
வலம்புரிச் சங்கு
எட்டுவித முத்துகள்

எட்டுவித முத்துக்கள் என்ன என்பதை மஹாவம்ச அற்புதச் செய்திகள் என்ற கட்டுரையில் சில நாட்களுக்கு முன் எழுதி விட்டேன். 99 சகோதர்களைக் கொலை செய்ததற்காக “சண்டாள அசோகன்” என்று அழைக்கப்பட்ட அசோகன் புத்த தர்மத்தைத் தழுவி நல்லவன் ஆனபின் “தர்ம அசோகன்” என்று அழைக்கப்பட்டதாக மஹாவம்சம் இயம்பும்.

தேவானாம் ப்ரியன் (தெய்வங்களுக்குப் பிரியமானவன்) என்ற அடை மொழியை இலங்கை, இந்திய மன்னர் இருவரும் வைத்துக்கொண்டனர். இந்தியாவில் அசோகன் கல்வெட்டுகளில் பெரும்பாலும் தேவானாம் ப்ரியன் என்ற பட்டப் பெயரே இருக்கிறது.

இலங்கையில் இருந்து வந்த அரிய ரத்தினங்களையும் ரத்தின மூங்கில் தண்டுகளையும் பார்த்த அசோகன் அசந்தே போய்விட்டான். இப்படிப்பட்ட அரிய பொருட்களை நான் கண்டதே இல்லையே என்று விமர்சிக்கிறான். உடனே இலங்கையின் மாமன்னனாக முடிசூட்டப் போகும் தேவானாம்ப்ரிய திஸ்ஸனுக்குப் பட்டாபிஷேகத்துக்குத் தேவையான பொருட் பட்டியலை அறிஞர் பெருமக்கள் ஆலோசனையுடன் தயாரிக்கிறான். அதில் முக்கியமான இரண்டு பொருட்கள்: கங்கை நீர், வலம்புரிச் சங்கு!! புத்த மதத்தினர் இந்துக்காளாகவே வாழ்ந்தனர்.

(வலம்புரிச் சங்கு பற்றி முன்னரே நான் ஒரு ஆய்வுகட்டுரை எழுதியுள்ளேன். அதில் சங்கின் மகிமையைக் கண்டுகொள்க)

askokar, by thiru arul grand father, fb

இதோ அசோகன் அனுப்பிய பொருட்களின் பட்டியல்:

Gift list from Asoka
வெண் சாமரம், மகுடம், வாள் வெண்கொற்றக் குடை, பாதுகைகள், தலைப்பாகை, காதணிகள், கமண்டலம், ஆரங்கள், மஞ்சள் சந்தனக்கட்டைகள், சுத்தமே செய்யத் தேவை இல்லாத ஆடைகள், விலை உயர்ந்த அங்கி, நாகர் கொணர்ந்த தைலம், செம்மண், அனோதத் தடாக நீர், கங்கை நீர், வலம்புரிச் சங்கு, பொற்கலசங்கள், விலை உயர்ந்த மெத்தை.

இவை அனைத்தும் பட்டாபிஷேகத்துக்குத் தேவையானவை

பருவம் கொழிக்கும் எழில் மங்கை
உயர்ந்த மூலிகைகள்
6000 வண்டி நிறைய பறவைகள் கொணர்ந்த மலை அரிசி

இலங்கையில் கங்கை நதி

இந்தியர்கள் உலகம் முழுவதும் நாகரீகத்தை எடுத்துச் சென்றனர். இதனால் உலகம் முழுதும் எல்லா நதிகளின் பெயரும் தண் (ணீர்) என்ற தமிழ் சொல்லிலோ அல்லது கங்கை என்ற பெயரிலோ இருக்கும். தண்ணீருக்கு மட்டுமே சம்ஸ்கிருதத்தில் 280 சொற்கள் உண்டு. அதை எனது ஆங்கிலக் கட்டுரையில் காண்க.

இலங்கையில் எல்லா நதிகளையும் கங்கை என்றே அழைப்பர். “நதி” என்பதற்கு அவர்கள் பயன்படுத்தும் சொல்லே “கங்கை”!! உலகம் முழுதும் கங்கை உண்டு என்பதை முந்தைய ஆய்வுக்கட்டுரையில் தந்துள்ளேன். மீகாங் என்ற தென் கிழக்கு ஆசிய நாட்டு நதி “மா கங்கா” என்றும் ஆப்பிரிக்காவின் அடர்ந்த காட்டுக்குள் ஓடும் “காங்கோ” என்பது கங்கையின் மரூஉ என்றும் எகிப்தின் நைல் நதி நீல நிறத்தில் இருப்பதால் நைல் என்றும் லண்டனில் ஓடும் தேம்ஸ் நதி, வால்மீகி வாழ்ந்த தமஸா நதி போல மந்தமாகப் (தாமஸமாக) பாய்வதால் தேம்ஸ் என்று அழைக்கப்டுவதாக கின்னஸ் நூல் கூறி இருப்பதையும் விளக்கி இருக்கிறேன். ஐரோப்பாவில் டான்யூப் முதலிய நதிகள் “தண்”ணீர் என்ற வேச் சொல்லில் இருந்து பிறந்தவை என்பது அறிஞர்களும் ஒப்புக் கொண்ட உண்மை.

சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் உலகில் உள்ள எல்லா மொழிகளையும் தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் என்ற இரண்டு மொழிகளில் அடக்கிவிடலாம் இரண்டும் பாரத மண்ணில் பிறந்தவை. இவ்விரு மொழிகளையும் சிவபெருமான் அளித்ததாக திருவிளையாடல் புராணம் பகரும். தென்கிழக்காசியா முழுதும் எல்லா மொழி எழுத்துக்களும் அசோகன் பயன் படுத்திய பிராமி லிபியில் இருந்து வந்தவையே. ஆனால் இவை எல்லாம் தமிழ்நாடு வழியாக பல்லவ கிரந்தம் என்னும் எழுத்தில் இருந்து சென்றவை. இப்போது நீங்கள் படித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தத் தமிழ் எழுத்துக்களும் பிராமி லிபியில் இருந்து வந்தவையே. பிராமி என்பது சரஸ்வதி தேவியின் பெயர். சிங்களம் முதல் பாஷா இந்தோநேஷியன் வரை எல்லாம் நாம் உலகிற்கு வழங்கிய கொடையே!

jai_silver_wterpot
Jaipur Maharaja took Ganges water in six huge silver pots to England by ship

இங்கிலாந்துக்கு கப்பலில் கங்கை நீர்
கங்கை நீர் — நாகரீகம் தோன்றிய நாள் முதல் பிரசித்தமானது. இன்றும் லண்டனில் நாங்கள் பூஜையில் உபயோகிக்கிறோம். மதுரை மீனாட்சி கோவிலுக்கு ‘டன்’ கணக்கில் லாரிகளில் வருவதாக ம.க.சுந்தரேச பட்டர் என்னிடம் சொல்லுவார். ஜெய்ப்பூர் மகாராஜா கப்பலில் இங்கிலாந்துக்குச் சென்றபோது ஆறு பிரமாண்டமான வெள்ளிப் பானைகளில் கங்கை ஜலம் கொண்டு சென்றார். இன்றும் பூஜைகளில் எந்த நீரை வைத்தாலும் அதில் கங்கையை ஆவாஹனம் செய்யும் வழக்கம் உண்டு. தீபாவளிக்கு எங்கு குளித்தாலும் கங்கையில் குளித்த புனிதம் உண்டு என்பதால் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து “கங்கா ஸ்நானம் ஆயிற்றா?” என்பர். “அல்வா சாப்பிட்டாயா? லட்டு சாப்பிட்டாயா? பட்டாசு வெடித்தாயா?” என்பதெல்லாம் பின்னர் வரும் கேள்விகளே!

ganga jal
Ganges water seller in Rishikesh

கங்கா மதா கீ ஜெய்!!

கட்டுரைக்கு உதவிய நூல்: மகாவம்சம், தமிழாக்கம் எஸ்.சங்கரன், சமுதாயம் பப்ளிகேஷன்ஸ் பிரவேட் லிமிட்டெட், சென்னை-17, இரண்டாம் பதிப்பு 1986, விலை ரூ 25.

Spontaneous Combustion Miracle in Mahavamsa!

shc

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1294; Dated 17th Sept. 2014.
This is my Sixth Research Article in the Mahavamsa series.

I have already listed the miracles in Mahavamsa. But I did not deal with the Miracles of Buddha in that article. There are lot of miracles in Buddha’s life like in the life stories of Krishna and Jesus. So I am not dealing with them here. But one remarkable miracle is recorded in the Mahavamsa. It comes under the category of Spontaneous Human Combustion (SHC).

What is spontaneous Human combustion (SHC)?

A human body bursts into flames without any rhyme or reason or external contact with fire. Only people who believe in miracles and paranormal things believe that this can happen. But scientists who came across such things as late as in 1992, struggle hard to explain with all the scientific terms they know: methane in the body, fat in the body struck by lightning, wick effect etc. Nothing is satisfactorily explained so far. Moreover they did not know what is recorded in the Hindu scriptures. But what puzzled firemen and forensic experts is that the whole body including the bones except legs burnt to ashes! Why didn’t the legs burn? How come the bones burnt which is not even possible in Electric crematoriums where the temperature is 1000 degrees C? These are the puzzles. Hindus collect bones after the cremation even in London after cremating the body in the electric crematorium!

SHC2

Stranger than this was the burning of the body without damaging the clothes! But these were not recorded properly, so scientists ignored them. Hindus strongly believe in SHC, because they have lot of anecdotes in their scriptures. They never thought that they are fire accidents or concocted stories.

Saivite saint Tiru Jnana Sambandhar and Vaishnavite woman saint Andal burst into flames and merged with God. But atheists explained them as unfortunate fire accidents!!!

Ramalinga Swamikal burst into flames and merged with Jyothy, his disciples believe.
Tiruppanalvar and Nandanar merged into Jyoti/fire.

Gopal Naik sang Deepak Raga and burst into flames in front of Moghul emperor Akbar.
Tamil woman Kannaki burnt Madurai by throwing her breast.

Pattinathar and Adi Shankara lighted their mothers’ funeral pyre by looking at them!

In Mahavamsa we come across an anecdote where Kasyapa goes round the Buddha’s body three times and it spontaneously lit the funeral pyre! (See Chapter 30 of Mahavamsa).

More interesting is the SHC reported in fifth chapter. A monk bursts into flames. Buddhists call this Tejo jhanavasena. The explanation for this term is that a meditating monk concentrates all his thoughts on the concept of fire (tejo) and the effect is a fire arises in his body which consumes him.

shac4
The story is as follows:
Once a person went into a forest and fell in love with a wood nymph called Kunti. She gave birth to two children and they grew up and attained supernatural powers after practising Buddhism. One of them was bitten by a poisonous insect. Immediately the younger one asked him what would relive him of pain. The elder one asked for ghee to get rid of the poison in his body. Enough ghee was not available. The elder one decided to go into Nirvana. He sat lifted up in the air. Suddenly he burst into flames and the bones only remained after he burnt his flesh. The king collected his bones and did the funeral rites. After finding the Thera’s sickness, he built many hospitals for the Bhikshus.

Hindus have already heard such stories and so they are not surprised. But it is a very rare phenomenon. In the 5000 year old Hindu history we come across a handful of SHC cases only!

shc bbc

Please read my earlier articles:
The Mysterious Death of Great Hindu Saints (Posted Nov.15, 2011)
Strange Facts about V I P Deaths (27th April 2012)
Contact swami_48@yahoo.com

2500 ஆண்டுக்கு முன் தமிழர்—சிங்களவர் உறவு!

arumuga navalar
Sri Lanka stamp on Arumuga Navalar, great Tamil scholar.

மகாவம்சத்தில் அதிசயத் தமிழ்க் காட்சிகள்!! – பகுதி 2
கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:-1293 தேதி: 17 செப்டம்பர் 2014

மகாவம்ச ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை வரிசையில் இது ஐந்தாவது கட்டுரை.

கட்டுரையின் முதல் பகுதியில் மனுநீதிச் சோழன், குமணன் முதலிய 16 விஷயங்களைக் கண்டோம். இது இரண்டாம் பகுதி.

17.யானை மூலம் குழந்தைக் கொலை
அத்தியாயம் 35:– சந்தமுகசிவனை அரசனின் மனைவி அலங்கரித்து “இவனை யானையிடம் கொண்டு செல். அரசன், சிறையில் இருப்பதால் யானை இடறி இவன் தலை நசுங்கட்டும். எதிரிகளிடம் சிக்குவதைவிட அதுவே மேல்” — என்று சொல்லி வேலைக்காரியுடன் அனுப்புகிறாள். யானையின் காலடியில் குழந்தையை வைத்தவுடன் அது அவனைக் கொல்லாமல் கண்ணீர் வடிக்கிறது. திடீரெனக் கோபம் கொண்டு அரண்மனைக் கதவுகளை உடைத்து அரசனை முதுகிலேற்றிக் கொண்டு சென்று அக்கரைக்குக் கப்பலில் தப்பித்துச் செல்ல உதவுகிறது.

இது போன்ற நிகழ்ச்சிகளை அப்பர் கதையிலும் காண்கிறாம். மஹேந்திர பல்லவ மன்னனின் யானை, அப்பர் பெருமானைக் கொல்ல மறுத்து விடுகிறது. மூர்த்தி நாயனாரையும் கரிகால் பெருவளத்தான் என்ற சோழ மன்னனையும் யானையே மன்னனாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறது.

சங்க இலக்கியத்திலும் இதை ஒட்டிய ஒரு காட்சி உண்டு.

புறநானூறு பாடல் 46 (கோவூர்க்கிழார் பாடியது)
சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், தனது எதிரியான மலையமான் குழந்தைகளை யானையின் காலடியில் வைத்து நசுக்குங்கள் என்று உத்தரவிடுகிறான். இதைக் கேட்டு பதறிப்போய் கோவூர்கிழார் என்னும் புலவர் ஓடோடி வருகிறார்.
“மன்னா, என்ன காரியம் செய்கிறாய்? ஒரு புறாவுக்காக தன்னுயிரையே கொடுத்த சிபிச் சக்ரவர்த்தியின் மரபில் வந்தவன் நீ. இவர்களோ பால் மணம் மாறாப் பச்சிளங் குழந்தைகள். பூதாகார கருப்பு உருவம் உடைய யானையைக் கண்டு மகிழக்கூடிய வயது. புது முகங்களைக் கண்டால் மருளுவர். உடனே இந்த இழி செயலை நிறுத்து” — என்கிறார். மன்னனும் புலவனின் நல்லுரைக்குச் செவி சாய்க்கிறான். இதோ அப்பாடல்:—

நீயே, புறவின் அல்லல் அன்றியும், பிறவும்
இடுக்கண் பலவும் விடுத்தோன் மருகனை!
இவரே, புலன் உழுது உண்மார் புன்கண் அஞ்சி,
தமது பகுத்து உண்ணும் தண் நிழல் வாழ்நர்;
களிறு கண்டு அழூ உம் அழா அல் மறந்த
புன் தலைச் சிறார்; மன்று மருண்டு நோக்கி
விருந்தின் புன்கணோ உடையர்;
கேட்டனை ஆயின், நீ வேட்டது செய்மே! (புறப் பாடல் 46)

ganesh
Sri Lanka stamp with Lord Ganesh

18.நாகர் பட்டியல்

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் நீண்ட நாகர் பட்டியல் உள்ளது: இருபது நாகர் குலப் பெயர்களில் மிகவும் புகழ் பெற்றவர்கள்: மருதன் இளநாகன், நன்னாகன், வெண்ணாகன், நாலை கிழவன் நாகன், நல்லியக்கோடன், நீலநாகன் (சிறுபாணாற்றுப்படை)

மகாவம்ச இலங்கை மன்னர் பட்டியலில் வரும் நாகர் பெயர்கள்:—
நாகதாச, சிசுநாக (இந்திய மன்னர்):
கல்லாட நாகன், சோரநாகன், மஹாநாகன், இளநாகன், மஹல்லநாகன், குஜ்ஜநாகன், குஞ்சநாகன், ஸ்ரீநாகன்

நாகர் என்பவர் பற்றி மஹாபாரத காலம் முதல் கேட்டு வருகிறோம்.
(( நாகர்கள், மஹாபாரத சண்டைக்குப் பின்னர், தென் அமெரிக்காவில் குடியேறி, காண்டவ வனத் தலைவன் மய தானவன் என்பவனின் தலைமையில் புதிய மாயா நாகரீகம் ஸ்தாபித்ததை எனது பழைய கட்டுரையில் காண்க))

19.கஜபாகு
இலங்கை வரலாறு தமிழர்களுக்குச் செய்த பெரிய உதவி கஜபாகு பற்றிய குறிப்பாகும். சிலப்பதிகாரத்தில் சேரன் செங்குட்டுவன் நடத்திய கண்ணகி சிலைத் திறப்பு விழாவுக்கு பல நாட்டு மன்னர்களுக்கும் அழைப்பு அனுப்பப்பட்டது. அதை ஏற்று வந்தவர்களில் ஒருவன் “கடல் சூழ் இலங்கைக் கயவாகு வேந்தன்” — என்று மொழிகிறது சிலம்பு. இதன் மூலம் சேரன் செங்குட்டுவன் காலம் இரண்டாம் நூற்றாண்டே என்பது உறுதி ஆயிற்று.
கஜபாகு ஆட்சி மகாவம்ச 35 ஆம் அத்தியாயத்தில் உளது

new year stamp
Sri Lanka Stamp on New Year

2500 ஆண்டுக்கு முன் தமிழர்—சிங்களவர் உறவு!

20.மதுரைப் பாண்டியன்
மகாவம்சத்தில் மிகவும் சுவையான விஷயம் பாண்டிய நாட்டு இளவரசிகள் இலங்கைக்கு வந்ததாகும்; இந்தியாவின் வங்காளப் பகுதியில் இருந்து வந்த விஜயன், குவென்னா என்ற ஒரு யக்ஷிணியைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு இரண்டு பிள்ளைகளுக்குத் தந்தை ( ஒரு மகன், ஒரு மகள்) ஆகிறான். ஆனால் உயர்குலத்து (க்ஷத்ரிய) மங்கை ஒருவளை ராணியாகப் பெறும்வரை மன்னன் ஆக முடிசூட்ட மாட்டேன் என்கிறான். உடனே மந்திரிமார்கள், ஒரு தூதர் குழுவை அமைத்து, முத்துக்களையும் விலை உயர்ந்த நகைகளையும் கொடுத்து பாண்டிய மன்னனிடம் பெண் கேட்க அனுப்புகின்றனர்.

தூதர்களும் கப்பல் மூலம் சென்று மதுரை மாநகரை அடைகின்றனர். (இது கி.மு ஆறாம் நூற்றாண்டு என்பதால் முதல் தமிழ் சங்கம் கொலு வீற்றிருந்த தென் மதுரையாக இருக்கலாம் என்பது என் கருத்து. இப்போதைய மதுரை அல்ல)

மதுரையில் பாண்டிய மன்னனும் மந்திரிகளைக் கலந்தாலோசித்து தன் பெண்ண அனுப்ப முடிவு செய்கிறான். உடனே மதுரை நகர தெருக்களில் தண்டோரா போடுகிறார்கள்:

“இதனால் சகலமானவர்களுக்கும் அறிவிப்பது என்னவென்றால்…… மதுரை மாமன்னனின் மகள் — இளவரசியை — விஜனுக்கு மணம் முடிக்கப் போகிறோம். அங்குள்ள மந்திரிமார்களுக்கும் பெரிய அரசாங்க அதிகாரிகளுக்கும் பெண்கள் தேவை. இதுவரை நூறு பெண்கள் வந்து இருக்கிறார்கள். இன்னும் யார் யார் இலங்கைத் தீவுக்குப் போக விருப்பமோ அவர்கள் அனைவரும் இரண்டு மாற்று உடைகளுடன் வீட்டு வாசலில் நின்றால் மன்னரின் ஆட்கள் அழைத்துச் செல்வர். பெண்களை அனுப்புவோருக்கு மாமன்னன் நஷ்ட ஈடும் வங்குவார். தகுதிக்கு ஏற்ப இலங்கை செல்லும் பெண்களுக்கு யானை, குதிரை, தேர் வாகன வசதிகளும் அனுப்பப்படும்” — இந்த அறிவிப்பு வெளியானதும் ஏராளமான தமிழ்ப் பெண்கள் முன்வந்தனர். அவர்கள் கொண்டுவந்த இரண்டு உடைகளுடன் மன்னனும் ஆடை அணிகலன்களை வழங்கி கப்பலில் ஏற்றி விடுகிறான்.

AnandaCoomaraswamy
Sri Lanka Stamp on Ananda Coomaswamy, great art historian

கைத்தொழில் கலைஞர்களும் பதினெண்குடி மக்களின் ஆயிரம் குடும்பங்களும் செல்வதற்கு ஏற்பாடாயிற்று. விஜயனுக்கு முன்கூட்டியே செய்தியும் அனுப்பப்பட்டது. இவர்கள் இலங்கையில் மகாதிட்டு என்னும் இடத்தில் கரை இறங்கினர்.

((ஆதாரம்: மகாவம்சம் அத்தியாயம் 7))

பின்னர் பழைய மனைவி குவென்னாவை, விஜயன் கெஞ்சிக் கூத்தாடி பணம் கொடுத்து வழியனுப்பியதையும், அவளை யக்ஷர்களில் ஒருவனே, ஒரே குத்தில் கொன்றதையும் மஹாவம்சப் படுகொலைகள் கட்டுரையில் தந்துவிட்டேன்.

இதில் கவனிக்க வேண்டிய மற்றொரு மஹாவம்ச வரி “18 குடிகள்”. தமிழ்நாட்டில் அகஸ்தியர் குடியேறியபோது வடக்கில் இருந்து 18 குடிகளை அழைத்துவந்தார் என்பது நச்சினார்க்கினியர் உரைதரும் விஷயம்!!

மஹாவம்சத்தை எல்லா தமிழர்களும் படிக்கவேண்டும். இந்தக் கட்டுரையின் இறுதிப் பகுதியில் இன்னும் சில சுவையான விஷயங்களைத் தருவேன்.

கட்டுரைக்கு உதவிய நூல்: மகாவம்சம், தமிழாக்கம் எஸ்.சங்கரன், சமுதாயம் பப்ளிகேஷன்ஸ் பிரவேட் லிமிட்டெட், சென்னை-17, இரண்டாம் பதிப்பு 1986, விலை ரூ 25.

contact swami_48@yahoo.com

Why did Emperor Asoka send Ganges water to Sri Lanka?

river map_srilanka

Rivers are called Ganga in Sri Lanka

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1292; Dated 16th Sept. 2014.

This is my fifth research article in the Mahavamsa series.
River Ganges has been considered holy water from time immemorial. Sangam Tamil literature which is at least two thousand years old praised River Ganges in several verses.One of the second century kings Seran Senguttuvan came twice to Himalayas and the River Ganges for consecrating two statues. But we have earlier proof from Mahavamsa to indicate Emperor Asoka sent Ganga Jal (water of River Ganges) to his dearest friend in Sri Lanka.

Asoka and Devanapiya tissa – both had the title “Friend of the God (Devanam Priya)”. Both of them spread Buddhist doctrine. Both of them exchanged gifts. Mahavamsa says that Candala Asoka changed into Dharma Asoka. The same book reported that Asoka killed all his 99 brothers to become the king.

kaluganga

When Devanampiya Tissa took over as the king of Sri Lanka several miracles happened. Gems came out on its own from the bottom of the earth. People reported such miracles from every part of the country and gave them to the king. Immediately he thought of presenting them to Emperor Asoka in India, who he never met. At one stage he sent his chief minister and Royal chaplain with more people with gifts to see Mauryan Emperor Asoka. He carefully selected the following gifts:
Three rarest gems
Eight types of pearls
Three jewelled bamboo stems
Right whorl conch

askokar, by thiru arul grand father, fb
Picture of Emperor Asoka

When Asoka received them he was wonderstruck with the gems of Si Lanka. He commented that he had never had anything like that in his life. Immediately he selected some articles to be sent to Devanampiya Tissa. One of them was Ganges water and another was water from a holy lake. He also sent him Dakshinaavarta shank ( auspicious conch shell). This type of shell is found in all the major Hindu temples of India where it is used for worship and bathing of the gods.

Following is the full list of gifs sent to his counterpart in Sri Lanka 2300 years ago:
Fan, Diadem, White Umbrella, Sword, Turban, Ear Rings, Sandals and Pitcher (all necessary of crowning or consecration as a king).

??????????????????
Stamp on Mahawali Ganga Project

Water from Holy Ganges and Anottara Lake
Right whorl Conch
Red sand
Oil brought by the Nagas
Golden pots
Costly clothes
Clothes that don’t require cleansing (ever new)
High quality herbs
A good mattress
A beautiful girl for his care
Sandal wood
Myrobalans
6000 Wagon loads of Mountain rice brought by parrots
Two of the above items, Ganges water and right whorl conch (Dakshinavarta Shank), are used in Hindu temples and homes even today.

jai_silver_wterpot
Jaipur Maharaja took Ganga Jal in six huge silver pots to England

When the minister and Royal chaplain brought them to Sri Lanka from Pataliputra they were given a big welcome.
—-Source: Chapter 11 of Mahavamsa

Mahawali Ganga and Madu Ganga

In Sri Lanka Ganga means river. They are named after the great Ganga of India. Mahawali Ganga, Madu Ganaga and Kelani Ganga are few of the names of the rivers. Probably when Hindus migrated to Sri Lanka they named all rivers as Ganga. There is a tradition among Hindus to invoke the holy Ganga River into all the water sources they use. On the day of Deepavai, wherever one takes bath that water source is considered Ganga. But there are several South Indian temples regularly receive tons of Ganges water every year from the North. The water is used for the bathing of the Gods’ statues.

ganga jal
Ganga Jal sale at Rishikesh

Read my earlier posts on the holy River Ganga
1.Gold under River Ganges (Posted 0n 7th April 2014)
2.Change Indus Valley Civilization to Ganges Civilization ( March 28, 2014)
3.Khandava Vana=Gond wana, River Congo = Ganga (March 17, 2014)
4.Ganga Jal for a Donkey ( March 13, 2014)
5.G for …………..Ganga………………Gayatri……………..Gita (7-5-2013)
6.Ganges Water is in the News Again (4-6-2012)
7.Holy River Ganges in Kalidasa and Sangam tamil Literature (20-2-2012)
8.Great Engineers of Ancient India (12-10-2011)
9.A to Z of Bhagavad Gita (13-11-2011)

மகாவம்சத்தில் அதிசயத் தமிழ்க் காட்சிகள்!– பகுதி-1

tamil poets
Images of Tamil Poets

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:-1291; தேதி: 16 செப்டம்பர் 2014

மகாவம்ச ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை வரிசையில் இது நாலாவது கட்டுரை.

மகாவம்சத்தில் தமிழர் பற்றி நிறைய அதிசயச் செய்திகள் உள்ளன. சங்க காலப் பெயர்கள் இதில் அதிகம் பயிலப்படுவதால் இது அக்காலத்தை ஒட்டியது என்பதும், இதை எழுதியவர் தமிழராகவோ அல்லது தமிழர்களை நன்கு அறிந்தவராகவோ இருத்தல் வேண்டும் என்றும் கருத இடம் உண்டு. நான் இப்படிக் கூறுவதற்கு கீழ்கண்ட 27 (27 reasons) விஷயங்களே காரணங்கள்:

சங்க இலக்கியத்தில் உள்ள பெயர்களும் சொற்களும் கதைகளும் மகாவம்சத்தில் காணப்படுகின்றன. இவை அனைத்தும் பெயர் அளவு அல்லது கதை அளவு ஒற்றுமைதான். சங்க இலக்கியப் புலவர்களோ நிகழ்ச்சிகளோ அல்ல:–

1.கபிலன்
சங்க காலத்தில் கபிலன் என்ற பிராமணப் புலவர் தான் அதிக செய்யுட்களைச் செய்தார். புலனழுக்கற்ற அந்தணாளன் என்று புலவர் பெருமக்களால் போற்றப்பட்டார். பாரி என்ற ஒரு சிற்றரசனுக்காக மூவேந்தரையும் பகைத்து நின்றார். மூவேந்தர்களும் பாரியை வஞ்சனையால் கொன்றனர். ஜாதி மதங்களை உதறிவிட்டு பாரியின் இரண்டு மகள்களையும் தன் சொந்த மகளாகக் கருதி ஊர் ஊராக அழைத்துச் சென்று கெஞ்சிக் கதறி திருமணம் செய்துவிட்டார். மூவந்தருக்கு அஞ்சிய பயங்கொள்ளிகள் அந்தப் பெண்களைத் திருமணம் செய்ய பயந்து நடுங்கினர்.

தமிழ் மொழியைக் கிண்டல் செய்த யாழ் பிரம்மத்தன் என்ற வடக்கத்தியானுக்குத் தமிழ் கற்பித்து அவனையும் சங்கப் பாடலை பாடச் செய்து அதையும் சங்க இலக்கியத்தில் சேர்த்தார். பிறகு தீயில் பாய்ந்து உயிர் நீத்தார். வாழ்க்கையில் தாம் செய்யவேண்டியதை செய்தாயிற்று என்ற நிறைவு கண்டவுடன் இந்துக்கள் இப்படி உயிர்துறப்பது வழக்கம். (( கீழே காண்க எண் 11: கோப்பெருஞ் சோழன் கதை))

கபிலருக்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் அவர் பெயரில் கபிலதேவ நாயனார் என்பவர் தோன்றி பாடினார். அவர்தம் பாடல்கள் சைவத் திருமுறையில் சேர்க்கப்பட்டன. இவ்வளவு புகழுடைய கபிலன் என்ற பெயர் மக வம்சத்திலும் வருகிறது. ஆயினும் இவர் சங்க கால கபிலர் அல்ல. பெயரளவு ஒற்றுமைதான்.

2.பரணன்
கபில-பரணன் என்று இணைத்தே சொல்லும் அளவுக்குச் சங்க காலத்தில் கொடிகட்டப் பறந்த பரணரும் ஒரு பிராமணர். அவர் ஒரு பெரிய வரலாற்று அறிஞர். “வரலாறு எழுதிய முதல் தமிழன்” — (First Tamil Historian) என்ற எனது கட்டுரையில் அவரது சாதனைப் பட்டியலைக் கொடுத்திருக்கிறேன். அவர் ஒவ்வொரு பாடலிலும் ஒரு வரலாற்றுச் செய்தியை உவமையாகப் பயன்படுத்துவார். இவரைப்போல ஒவ்வொரு இந்தியக் கவிஞரும் செய்திருந்தால் இன்று நம் வரலாறு இமயமலை அளவுக்கு உயர்ந்திருக்கும். வன்பரணர் என்ற ஒருவரைத் தவிர பிள்ளையார்பட்டி பாண்டியர்காலக் கல்வெட்டில் ஒரு பரணரைக் கண்டுள்ளேன்.

இந்தப் பெயரும் மஹாவம்சத்தில் வருவது சிறப்புடைத்து. அத்தியாயம் 23-ல் வரும் பரணன் துட்டகாமினியின் பத்து உதவியாளர்களில் ஒருவன். பெரும் வீரன். கி.மு.வில் இலங்கையை ஆண்ட ஏலாரா காலத்தவன் இவன். அதாவது சங்க காலத்தை ஒட்டியவன்.

3.உதியன்
இலங்கைத் தீவுக்கு அனுப்பப்பட்ட ஐந்து தேரர்களில் ஒருவர் பெயர் உதியர். சங்க காலத்தில் சிறப்பாக ஆட்சி செய்த மன்னர்களில் ஒருவன் உதியஞ் சேரலாதன் அதே பெயருடைய வேறு ஒருவர் மகாவம்சத்தில் வருவது வியப்புக்குரியது. வேறு எங்கும் காணப்படாதது. 20-ஆவது அத்தியாயத்தில் உதியன் என்ற பெயரில் அரசாண்ட மன்னரின் பெயரும் வருகிறது!!!

4.கல்லாடன்
கல்லாடம் என்பது ஒரு தமிழ் இலக்கண நூல். இதை எழுதியவர் கல்லாடர். இதே போல சைவத் திருமுறைகளில் எழுதிய கல்லாடரும் உண்டு. அந்தப் பெயரில் மகாவம்சத்தில் கல்லாட நாகன் என்ற மன்னன் இருப்பது வியப்புக்குரியது. சங்கத் தமிழ் நூல்களில் 20 பெயர் “நாகன்” என்ற பெயரில் பாடி தமிழுக்குத் தொண்டாற்றியுள்ளனர்.

athiyaman

Tamil poetess Avvaiyar with Chieftain Athiyaman

5.நாகன்
நாகன் (Naga, Nagan) என்ற பெயர் ஒரு மர்மமான பெயர். காஷ்மீர் முதல் கண்டிவரை காணப்படும் இவர்கள் யார் என்றே தெரியவில்லை. குப்தர்கால கல்வெட்டுகளில் பல நாகர்கள் பெயர்கள் வருகின்றன. பலர் படைத் தலைவர்கள். இலங்கையில் பல “நாகன்” பெயர் மன்னர்களின் பெயரில் வருகிறது. இதுபற்றிப் பல ஆராய்ய்சிக் கட்டுரைகள் வந்த போதிலும் நிச்சயமாக ஒன்றும் சொல்ல இயலவில்லை.

6.இளநாகன்
மருதன் இளநாகன் என்ற புலவன் சங்ககாலத்தில் சக்கைப்போடு போட்ட புலவர்களில் ஒருவர். கபிலன், பரணன், இளநாகன், கல்லாடன் என்று சங்க காலப் பெயர்கள் எல்லாம் மகாவம்சத்தில் ஒருங்கே வருவதை யாரும் தன்னிச்சையாக நடந்த ஒற்றுமை Accidental Coincidence –“கோஇன்சிடென்ஸ்”– என்று ஒதுக்க முடியாது (காண்க:– அத்தியாயம் 35)

perunthalai saaathanaar and kumanan

Tamil chieftain Kumanan with the Tamil poet

7.குமணன் கதை
புறநானூற்றில் பாடல் 158 முதல் 165 வரை குமணன் கதை வருகிறது. குமணன் என்ற சிற்றரசனை அவன் தம்பி இளங்குமணன் விரட்டிவிட்டு நாட்டை ஆள்கிறான். அது மட்டுமல்ல. அண்ணன் தலையைக் கொண்டு வருவோருக்கு பெரும் பரிசு தருவேன் என்றும் அறிவிக்கிறான் பெருந்தலைச் சாத்தனார் என்ற புலவர் இதுகண்டு வருத்தம் அடைகிறார். இருவரிடையே சமரசம் செய்ய ஒரு திட்டம் தீட்டுகிறார்.

காட்டில் வாழ்ந்த பெரிய குமணனைச் சந்தித்துப் பாடுகிறார். அவன் இந்தப் புலவர் காசுக்காகப் பாடும் புலவன் என்று எண்ணி, “அன்பரே, பொருள் அற்ற நிலையில் வாடுபவன் நான். இதோ இந்த வாளை எடுத்துக் கொள்ளும். இதனைக் கொண்டு என்னைக் கொல்லும். அப்படிக் கொன்றபின் என் தலையை என் தம்பி இளம் குமணனிடம் கொடுத்தால் உமக்குப் பெரும் பொருள் கிட்டும்” — என்கிறான். என்னே! தமிழர்களின் பெருந்தன்மை! தான் இறந்தாலும் புலவருக்குப் பணம் கிடைத்து வறுமை நீங்கினால் போதும் என்று எண்ணுகிறான்.

அந்தப் புலவர் ஒரு பெரிய வாழை மரத்தின் அடிப்பகுதியை வெட்டி அதில் செந்நிறச் சாயம் பூசி, ஈரமான வெள்ளைத் துணியில் சுற்றிக் கொண்டுவந்து இளங் குமணனிடம் சென்று பாடுகிறார். “பார், உன் அண்ணனின் பெருந்தன்மையை” கையில் வாளைக் கொடுத்து தலையைச் சீவச்செய்து அதைக்கொடுத்து உன்னிடம் பரிசு பெறச் சொன்னான் என்கிறார். வாளையும், வாழைத் தண்டையும் கண்டு அண்ணன் இறந்தானே என்று கண்ணீர் வடித்து தன் தவறை உணர்கிறான். “அது அண்ணன் தலை அல்ல, வெறும் வாழை மட்டையே, வருந்தற்க” என்றவுடன் மனம் மாறி அண்ணனை அழைத்துவந்து ஆட்சியை ஒப்படைக்கிறான்.

மகாவம்சம் அத்தியாயம் 36-ல் சங்க கால குமணன் கதை போலவே ஒரு கதை வருகிறது. கோதகாபயன் என்ற மந்திரி திடீர்ப் புரட்சியில் இறங்கி படை எடுக்கவே சங்கபோதி என்னும் அரசன் தப்பி ஓடுகிறான். அப்போது வழியில் தனக்கு உணவு கொடுத்த ஒரு வழிப்போக்கனிடம் என் தலையைச் சீவி கோதகாபயனிடம் கொடு; உனக்கு நிறைய பொருள் கிடைக்கும் என்கிறான். ஆனால் வழிப்போகன் மறுத்துவிடுகிறான். அவனுக்கு உதவுவதற்காக அரசன் அங்கேயே அமர்ந்து உயிர்விடுகிறான். உடனே அந்த வழிப்போக்கன் , சங்கபோதியின் தலையை கோதகாபய னிடம் கொடுக்கவே நிறைய பொருள் கிடைக்கிறது. இறந்துபோன மன்னனுக்கு உரிய ஈமச் சடங்குகளை கோதகாபயன் செய்தான்

8.மனுநீதிச் சோழன் கதை
அத்தியாயம் 21-ல் சோழ நாட்டில் இருந்துவந்த ஏலாரா இலங்கையை 44 ஆண்டுகளுக்குச் சீரும் சிறப்புடனும் ஆண்டான். அவன் சயன அறையில் ஆராய்ச்சிமணி தொங்க விட்டிருந்தான். குறை தீர வருவோர் அதை அடிக்கலாம்.. ஏலாராவின் மகன் ஒருநாள் ஒரு ரதத்தை ஓட்டிச் சென்ற போது அதில் ஒரு பசுங்கன்று அடிபட்டு இறந்தது. உடனே தாய்ப்பசு அரண்மனைக்கு வந்து நீதிகோரி ஆராய்ச்சி மணியை அடிக்கவே மன்னன் தனது மகனை தேர்ச் சக்கரத்தின் அடியில் கொல்கிறான்.

இந்தக் கதை அப்படியே மனுநீதிச் சோழன் என்ற பெயரில் தமிழ் இலக்கியத்தில் உள்ளது. நாம் திருவாரூரில் இது நடந்ததாகக் கூற, மகாவம்சமோ தீசவாபியில் நடந்ததாகச் சொல்லும். ஆனால் இருவரும் சோழ வம்சத்தினர். இது வியப்பான ஒற்றுமை. மேலும் ஆராய வேண்டிய விஷயம். ஏலாராவைத் துட்டகாமினி கொன்ற பின்னரும் அவனுக்கு உரிய மரியாதை செய்கிறான். அவன் தகனம் செய்யப்பட்ட இடத்துக்கு வந்த இலங்கை மன்னர் ஒவ்வொருவரும் வாகனத்தில் இருந்து இறங்கி மரியாதை செய்வது மரபாகிவிட்டது. நீதி நேர்மை தவறாது ஆண்ட மாபெரும் தமிழன் ஏலாரன் (அத்தியாயம் 25ல் காண்க).

elara
Stories of Elara of Sri Lanka and Manu Neethi Choza of Tamil Nadu are similar.

9.மலய மலை/ சந்தனக் கட்டை
பல இலங்கை மன்னர்கள் மலய மலையில் வந்து தங்கி படை திரட்டிச் சென்றதை மகாவம்சத்தில் காணலாம். அதே போல பொதியம், மலயம் ஆகியவற்றின் சந்தனமும் பல இடங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது. (உ.ம்: அத்தியாயம் 28 மற்றும் 36, 37)

10.பறவைகள் அரிசி கொணர்தல்
அத்தியாயம் 5 & 11:– அசோகன் மற்றும் தேவனாம்ப்ரிய மன்னர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் பறவைகள் அரிசி கொண்டுவந்தன என்பது கபிலர் காலத்தில் நடந்தது போல இருக்கிறது. மூவேந்தர்களும் பாரியின் பறம்பு மலையை முற்றுகையிட்டபோது, புலவர் கபிலர் கிளிகளையும் குருவிகளையும் பழக்கி அரிசி கொண்டுவந்தார் என்று சங்க இலக்கியம் கூறும்.

11.பாரா நட்பு
கோப்பெருஞ்சோழன் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் (வடக்கிருத்தல்) இருந்தபோது பிசிராந்தையார் என்னும் கிழப் புலவருக்கு ஒரு இடம் ஒதுக்கச் சொன்னார். “யாண்டு பல ஆக, நரை இல ஆகுதல் யாங்கு ஆகியர்? என வினவுதிர் ஆயின்” – என்று அற்புதமான பாடல் (காண்க புறம்.191) பாடிய அந்தக் கிழவனாரோ மன்னரைப் பார்த்ததே இல்லை. ஆயினும் இருவரும் நண்பர்கள்!! மன்னன் சொன்னபடியே புலவரும் வந்தார்!! அதேபோல இலங்கை மன்னன் தேவனாம்ப்ரியன் காலத்தில் ரத்தினங்களும் விலை உயர்ந்த உலோகங்களும் கிடைத்தன. அவற்றை இதுவரை பார்த்தே இராத அசோகனுக்கு அனுப்புகிறார்!

siva_kuthirai

12.குதிரை வியாபாரிகள்/ மாணிக்கவாசகர்
அத்தியாயம் 21-ல் சேனன், குட்டகன் என்ற இரண்டு தமிழர்கள் ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய வரலாறு வருகிறது. இவர்கள் குதிரை வியாபாரிகளின் பிள்ளைகள். இதைப் படிக்கையில் மாணிக்கவாசகரின் கதை நினைவுக்கு வரும். அவரது காலமும் சம்பந்தருக்கு முந்தியது என்று நான் கட்டுரையில் நிரூபித்திருக்கிறேன்.

13.தேர் விழா
சிலப்பதிகாரத்தில் சமணர்களின் தேர்த் திருவிழா பற்றி படிக்கிறோம். மகாவம்சத்தில் புத்தமத தேர்த் திருவிழா பற்றி படிக்கிறோம். போதிமரத்தைத் தேரில் வைத்து ஊர்வலம் விடுகின்றனர். பிரபல பிராமணர் கிராமம் வந்தவுடன் அதைத் தரையில் இறக்கி மன்னன் மரியாதை செலுத்துகிறான்.

14.கார்த்திகை விழா
கார்த்திகை விழா சங்க இலக்கியத்திலும் பதினென்கீழ்க் கணக்கு நூல்களிலும் பல இடங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இதை இலங்கை மன்னரும் கொண்டாடியதை அத்தியாயம் 17-ல் காணலாம்.

karaikal
Karaikal Ammaiyar walking on head

15.மந்திர மாங்கனி
காரைக்கால் அம்மையார் என்ற சைவப் பெரியார் காலத்தால் சம்பந்தர் முதலிய நால்வருக்கும் முந்தியவர். இவர் திருமணம் ஆனபின் மந்திர மாங்கனி வரவழைத்ததும் இவரது கணவர், மனைவியின் அமானுஷ்ய சக்திகளைக் கண்டு பயந்து ஒதுக்கி வைத்துவிடுகிறார். பின்னர் அப்பெண்மணி சிவனடியாராக மாறி அற்புதமான திருவந்தாதிகளைப் பாடி தமிழில் அந்தாதி இலக்கியம் தோன்ற படி அமைத்துத் தருகிறார்.

மகா வம்சத்தில் 15ஆம் அத்தியாயத்தில் ஒருதேரர், மாம்பழத்தச் சாப்பிட்டு கொட்டையைப் போடவுடன் அது உடனே மீண்டும் வளர்ந்து கனிகள் நிறைந்த மா மரமாயிற்று!

16.உண்பது நாழி
உண்பது நாழி உடுப்பவை இரண்டே (புறம் 189) — என்பது மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரரின் கூற்று. இந்த அருமையான சொல் மகாவம்சம் 36 ஆம் அத்தியயத்தில் வருகிறது. குஜ நாகன் தம்பி குஞ்சநாகன் ஆட்சிக்க்காலத்தில் ஏக நாழிகைப் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. அதற்கு விளக்கம் கூறும் மகாவம்ச உரை நாழி என்பது கையளவைக் குறிக்கும் ஒரு அளவை என்றும் ஒரு கவளம் சோறு இது என்றும் கூறும். ஒரு கவளம் கூடச் சோறு கிடைக்காத காலம் ஏக நாழிப் பஞ்சம் என்று அழைக்கப்பட்டது. நாழி என்னும் சொல்ல் இப்போது புழக்கத்தில் இல்லை.

05FR-KARAIKKAL_29905g

Magic mango incident of Karaikal ammaiyar

27 காரணங்களில் 16 காரணங்களை இங்கே பட்டியலிட்டேன். அடுத்த கட்டுரையில் மிக முக்கியமான, பாண்டிய ராஜகுமாரி—விஜயன் திருமணம், யானையை விட்டு குழந்தையைக் கொல்ல முயன்றது, கஜபாகு என்னும் மன்னனால் சிலப்பதிகாரத்தின் காலத்தைக் கண்டறிந்தது, சோழ நாட்டுப் புத்த பிட்சு இலங்கையில் போர்க்கொடி உயர்த்தியது, நாகர்களின் பட்டியல் முதலியவற்றைக் காண்போம்.

Brahmins and Candalas in Mahavamsa

Mahavamsa1

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1290; Dated 15th September 2014.

This is the fourth in the series of my research articles on Mahavamsa.

“One should never hurt a Brahmin; and a Brahmin should never return evil for evil. Alas for the man who hurts a Brahmin. Alas for the Brahmin who returns evil for evil” — Buddha in The Dhammapada, sloka 389

It is very interesting to note that Mahavamsa has recorded a number of prominent Brahmin names in ancient Sri Lanka. It is also interesting to know that Brahmins have settled in Sri Lanka even before the Buddha was born. More interesting is that talk about Yakshas, Rakshasas, Candalas, Lambakarna- rhyming with Kumbakarna of Ramayana. Even though the Buddhist scriptures blacked out all that is Hindu in the island, indirect evidence gives so much information. Though the Pali scriptures never mentioned anything about Lord Rama or Lord Krishna, the names that we come across show that they existed as we see them in Ramayana or Mahabharata. Lord Siva’s name is not found in Sangam Tamil literature, but we come across many early kings with “Siva” suffix! This is also very important to write the history of Saivism in Sri Lanka!!!

Brahmin No 1
Chapter 3: When the Buddha died on the Vaisak Full Moon Day countless number of Bikshus, Brahmins, Kshatriyas, Sudras and Devas assembled there.

Brahmin No 2
Chapter 4: When some Bikshus were doing false propaganda Yasa Thera, son of Brahmin Kasanthaka went to solve the problem. Then Kalasoka convened the Second Council.

Brahmin No 3
Chapter 5: Brahmin Chanakya crowned King Chandragupta to rule all over Jambudwipa (India)
Candalas only wear yellow dress. He must be a candala, said one of the brothers of a shop keeper. He was born as a candala in a Candala village in his next birth but he attained ‘Vimochan’ in seventh year

Brahmin No 4
Chapter 5: A Brahmin by name Dasaka of Vaishali studied Vedas for twelve years. Buddha converted him to Buddhism.

mahavamsa-003

Brahmins in Sri Lanka
Brahmin No 5
Chapter 7: Vijayan’s first wife was Kuvenna who was a Yakshini. Her descendants are Pulindas.
Chapter 9: Brahmins well versed in scriptures predicted queen’s sons will kill their own uncles to capture power.

Brahmin No 6
Chapter 10: Pandula, a Brahmin, was a rich man. He was well versed in the Vedas. He was living for long in Pandulagama (Pandula Grama; in Kerala the places where Brahmins lived were called ‘grama’. In Tamil Nadu those villages were called Mangalam)

Pandula predicted that Pandu Abhaya would become a king and rule Sri Lanka for seventy years. He and his son Chanda taught would- be king all about statecraft.

In the incidents reported so far we come to know that Brahmins were well versed in the Vedas and statecraft. They were the teachers. They were rich and well respected. They could predict future; probably they were experts in Samudrika lakshan or astrology!

Brahmin No 7
Chapter 10: During Pandu Abhaya period, he created special place for Brahmins. He had one Maha Yajnasala. He appointed 500 Candalas to clean the city and 200 Candalas to clear the drainage. He appointed 150 more candalas to carry the dead bodies and created a Candala village. Exclusive burial ground was allocated to them.

Brahmin No 8
Chapter 11: When Devanampriya Tissa sent some messengers to Emperor Asoka, one of them was Raja Guru, a Brahmin. Asoka paid him all respects due to a Brahmin Guru.
Like ancient India, Sri Lanka also had Brahmins as Raja Gurus.

Brahmin No 9
Chapter 19: Just to guard the Bodhi Tree that came from India, King Devanam priya Tissa appointed 18 people from the royal family and 8 each from the Brahmins, Vaisyas and Cowherds. One or two from each of the Tharaksha, Kulingas, Weaver, Potter and Handicraft communities.

He took the tree in a chariot procession. As a mark of respect he put it on the ground in front of Brahmin Diwakar’s village.
So much respect was given to learned Brahmins by the Sri Lankan kings.
Later one tree was planted in his village.

maha2

Brahmin No 10
Chapter 23: Prince ordered one of servants to go to a far off village where his friend Kundali, a Brahmin lived.

Kundali had foreign goods and the servant was given a letter addressed to the Brahmin. The Brahmin asked him to come after a bath. He went and took a bath and came with lotus flowers. The Brahmin gave him a letter and gifts for the prince.

Brahmin No 11
Chapter 30: When there was a fight to get the share of Buddha’s bones and ashes, only a Brahmin by name Dona solved the problem by dividing the bones into eight parts. It looks like Buddha lived a pure Hindu life. He was cremated according to Hindu scriptures.
Brahmin No 12
Chapter 27 briefly mentions about Asokan, a Brahmin of Kasyapa Buddha period.

Brahmin No 13

Chapter 31: Here in this chapter we hear about a Brahmin called Nandhuttara who gave a reception to the Buddha.

Brahmin No 14
Chapter 33 deals with a revolt by a Brahmin known as Tissa of Rohana. He joined with seven Tamils and sent a threatening letter to the king. He wrote back that he had to drive away the Tamils first and then the country belonged to him. Tisisa failed in his mission and later the king was also defeated.

maha3

Brahmin No 15
Chapter 34 gives an interesting love story of Anula. She loved several people and killed them one after another by poisoning them. One of them who fell a prey to her was a Brahmin by name Niliya. Queen Anula married him and Niliya ruled just for 6 months before he lost his life.

Brahmin No 16
In the last chapter 37, we hear about a new Buddhist Vihara built at the village of the Brahmin Kalanda. Because Brahmins were prominent citizens they were mentioned wherever an opportunity arose.

Conclusion: Even during the Buddhist rule, they were mentioned first and then only the Bikshus and other castes were mentioned. This is due Buddha’s strict instruction not to harm Brahmins in Dhammapada sloka 389.

Contact swami_48@yahoo.com