DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

Part 1 was posted yesterday; Source: British Library, London

Compiled  by London swaminathan

Date: 16^th September 2015

Post No: 2163

Time uploaded in London :– 9-18 am

(Thanks  for the pictures) 

to be continued………………………………

DONT REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK. DONT USE PICTURES.

Compiled by S NAGARAJAN

Date: 16^th September 2015

Post No: 2162

Time uploaded in London :– 8-20 am

(Thanks for the pictures) 

 ச.நாகராஜன்   நீலகண்ட தீக்ஷிதரின் கலி விடம்பனா பாடல்களில் நையாண்டிப் பாடல்கள் தனி ரகம். அதைப் பாட தனித் திறமை வேண்டும். கூடவே தைரியமும் வேண்டும்.ஜனநாயக நாட்டில் கருத்துச் சுதந்திரமும் பேச்சு சுதந்திரமும் அபரிமிதமாக இருக்கும் போது இப்படிப்பட்ட பாடல்களை இயற்றுவது சுலபமான விஷயம்.ஆனால் பழைய கால மன்னர் ஆட்சியில் இப்படிப்பட்ட கவிதைகளை ஒருவர் இயற்றியுள்ளார் என்றால் அது ஆச்சரியமான விஷயம் தானே.17ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த நீலகண்ட தீக்ஷிதர் அற்புதமான கலி விடம்பனா என்ற நூலை இயற்றியுள்ளார். நூறு பாடல்களைக் கொண்ட இதில் நையாண்டிக்குப் பஞ்சமே இல்லை. (சில பிரதிகளில் 102 பாடல்களும் உள்ளன)இவர் மதுரையில் திருமலை நாயக்கர் அரசவையில் மந்திரியாக இருந்தவர். (இவரைப் பற்றி எனது சம்ஸ்கிருதச் செல்வம் தொடரில் நான்காம் அத்தியாயத்தில் படித்திருப்பதை இங்கு நினைவு கூரலாம்)  நையாண்டிப் பாடல்கள் ஜோதிடர், மருத்துவர், கவிஞர், மனைவியின் பிறந்தக உறவினர் என்று அனைவருமே இவரது பாடல்களுக்குத் தப்பவில்லை.சில நையாண்டிப் பாடல்கள் இதோ:-  आयुस्प्रश्ने दीर्घमायुर्वाच्यं मौहूर्तिकैर्जनैस् ।जीवन्तो बहुमन्यन्ते मृताः प्रक्ष्यन्ति कं पुनस् ॥ १६ ॥

ஜோதிடர் ஒருவரிடம் ஒருவர் தன் வாழ்நாளைப் பற்றி ஜோதிடம் கேட்டால், அவர் நீண்ட நாள் வாழ்வார் என்று சொல்ல வேண்டும். அவர் நீண்ட நாள் வாழ்ந்தால் ஜோதிடரைப் பற்றி உயர்வாக நினைப்பார். அவர் செத்து விட்டாலோ கேள்வி கேட்க அவர் உயிருடன் இருந்தால் தானே! (பாடல் 16)

भैषज्यं तु यथाकामं पथ्यं तु कठिनं वदेत् ।आरोग्यं वैद्यमाहात्म्यादन्यथात्वमपथ्यतस् ॥ २५ ॥

ஒரு மருத்துவர் தனது இஷ்டம் போல தனது நோயாளிக்கு மருந்து கொடுக்கலாம். ஆனால் உணவை எப்படி உட்கொள்ள வேண்டும் எதையெல்லாம் சாப்பிடலாம், எதையெல்லாம் சாப்பிடக் கூடாது என்ற கடுமையான நிபந்தனைகளையும் கூடவே சொல்லி விட வேண்டும். நோயாளி ஒரு வேளை குணமாகி விட்டால் அதற்கான புகழை மருத்துவரின் திறமையே காரணம் என்று சொல்லிப் பெற முடியும். ஒருவேளை நோயாளி குணமடையாவிட்டால் அவர் சொன்னபடி பத்தியமாக இருக்க வில்லை என்று சொல்லித் தப்பித்துக் கொள்ளலாம்!   (பாடல் 25)

लिप्समानेषु वैद्येषु चिरादासाद्य रोगिणम्  ।दायादाः संप्ररोहन्ति दैवज्ञा मान्त्रिका अपि  ॥ २९ ॥

ஒரு மருத்துவர் தொடர்ந்து தன்னிடம் சிகிச்சை பெறும் நீடித்த நோயுடைய ஒருவரிடமிருந்து பணம் பெற நினைக்கும் போது அவர் இன்னும் இரண்டு பேரை நோயாளியிடமிருந்து பண வசூல்  செய்வதைப் பார்ப்பார். ஒருவர் ஜோதிடர். இன்னொருவர் மந்திரவாதி!   (பாடல் 29)

स्तुतं स्तुवन्ति कवयो न स्वतो गुणदर्शिनस् ।कीतः कश्चिदलिर्नाम कियती तत्र वर्णना  ॥ ३५ ॥

ஒரு கவிஞர் தனது சொந்த கவித்வம் இல்லாமல், பல விஷயங்களைப் பற்றி தனக்கு முன்னால் இருந்த கவிஞர்களால் வர்ணிக்கப்பட்டவற்றையே வர்ணிப்பார். தேனீ என்ற ஒரு பூச்சி வகை இருக்கிறதல்லவா! அதைப் பற்றித் தான் எவ்வளவு பிரம்மாண்டமான விவரங்களைப் பார்க்க முடிகிறது!   (பாடல் 35)

गृहिणी भगिनी तस्याः श्वशुरौ श्याल इत्यपि  ।प्राणिनां कलिना सृष्टाः पञ्च प्राणा इमेऽपरे  ॥ ४१ ॥

இந்தக் கலியுகத்தில் வாழ்வை நீட்டிக்கும் ஐந்து பிராண சக்திகள் – மனைவி, மனைவியின் சகோதரி, மனைவியின் சகோதரர், அவளது பெற்றோர் ஆவர்     (பாடல் 41)

ज्ञातेयं ज्ञानहीनत्वं पिशुनत्वं दरिद्रता  ।मिलन्ति यदि चत्वारि तद्दिशेऽपि नमो नमस् ॥ ९७ ॥ உறவினர்கள், ஞானஹீனர்கள், வம்பு பேசுபவர்கள், தரித்திர நிலையில் உள்ளவர்கள், ஆகிய இந்த நால்வரின் கூட்டு இருக்கும் திசைக்கே நமஸ்காரம் நமஸ்காரம். (பாடல் 97)

நூறு பாடல்களையும் படித்தால் அது எந்தக் காலத்திற்கும் பொருந்துவதாக இருப்பதைக் கண்டு வியக்கலாம்.

சம்ஸ்கிருதத்தில் பாடலைப் பார்க்க விரும்புவோர் https://docs.google.com/viewer?url=http://www.sanskritworld.in/public/assets/book/book_50dd30263ad34.txt

என்ற தளத்தை அணுகலாம்.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் கலி விடம்பனாவைப் படிக்க விரும்புவோர்  http://www.vidyavrikshah.org/literature/kalividambana/kalint.html  என்ற தளத்தை அணுகலாம். நன்றி கூறலாம்.

*********

மஹாபாரத வழிகாட்டி

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

Research Article: Written by ச. நாகராஜன்

Date: 15^th September 2015

Post No: 2159

Time uploaded in London :–காலை 7-59

(Thanks  for the pictures) 

ச.நாகராஜன்

வியாசரும் வில்லியும்

ஒரு லட்சம் ஸ்லோகங்கள் அடங்கிய வியாசர் அருளிய மஹாபாரதத்தைத் தமிழில் பாக்களாகத் தர எண்ணினார் வில்லிப்புத்தூரார்.

“குறும்பி அளவாக் காதைக் குடைந்து தோண்டி எட்டினமட்டு அறுப்பதற்கோ வில்லி இல்லை” என்று பின்னால் ஒரு புலவர் பாடும் அளவு புலமை இல்லாதவர்கள் பாடத் துணிந்தால் அவர்களின் காதைக் குடைந்து தோண்டி தண்டிக்கும் அளவு புலமை பெற்றவர் வில்லிப்புத்தூரார்.

வியாசர் பாடிய 18 பர்வங்களில் 10 பர்வங்களை மட்டுமே சுமார் 4350 பாக்களில் தன் காவியத்தில் பாடியுள்ளார். தர்மர் முடிசூட்டியதுடன் வில்லி பாரதம் முடிவடைகிறது.

700 ஸ்லோகங்கள் கொண்டது பகவத் கீதை. வில்லிபுத்தூரார் தனது பாரதத்தில் பகவத்கீதையை ஆறே ஆறு பாடல்களில் தந்துள்ளார்.

பாடல்கள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன.

மாயை என்று ஒருத்தி தன்பால் மனம் எனும் மைந்தன் தோன்றி,          

தூய நல் அறிவன் தன்னைத் தோற்றம் இன்றாக்கி வைத்தான்           

தாயொடு தந்தை, மக்கள் தாரம், என்று இவர் பால் வைத்த                        

நேயமும் அவன் தனாலே நிகழ்ந்தது ஓர் நினைவு கண்டாய்!

மாயை என்னும் ஒருத்தியிடம் மனம் என்னும் மகன் தோன்றினான். பரிசுத்தமான ஞானம் என்பவனை வெளிப்படாமல் ஆகி வைத்தான். தாய், தந்தை, மக்கள், மனைவி ஆகியோர்  மீதான பாசமும் அந்த மனம் என்பவனின் எண்ணத்தாலே  தான் நிகழ்ந்தது!

குயின்ற ஐம் பொறிவாய் நின்று, குறித்த ஐம்பொருளும் தானே                

அயின்று, முக்குணங்களோடும், அறுவகைப் படைகளோடும்,           

பயின்று, அரசாளும் அந்த மனம் எனும் பகைவன் ஆங்குத்             

துயின்ற போது, ஒளித்து நின்ற தோன்றலும் தோன்றும் கண்டாய்!

உடம்பில் பொருந்தியுள்ள மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி என்னும் ஐந்து இந்திரியங்களும் ஊறு சுவை. ஒளி. வாசனை, ஓசை என்னும் ஐந்து புலன்களையும் தானே அனுபவித்து, சத்வம், ரஜஸ், தமஸ் என்னும் முக்குணங்களோடும் காமம், க்ரோதம், லோபம், மோகம், மதம், மாற்சர்யம் என்னும் ஆறு வகை சேனைகளோடு பழகி அரசாட்சி செய்யும் மனம் என்னும் பகைவன் தூங்கிய போது,  (அவனால்) தோற்றமில்லாதவனாய் செய்யப்பட்ட அந்த நல்லறிவன் வெளிப்படுவான்.

அந்த நல் அறிவன் தன்னை அறிந்தவர் அறிஞர் ஆவார்,                     

தந்தையால் வகுக்கப்பட்ட சராசரப் பொருள்கள் தோறும்                         

வந்து, அவன், தீம்பால் நெய்போல் உயிர்க்கு உயிர் ஆகி, வாழும்               

பந்தமது உணர்ந்து, நேரே பார்க்குங்கால், பகை யார்? நண்பு ஆர்?

அந்த நல் அறிவன் தன்னை அறிந்தவர்களே அறிஞர் ஆவார். அந்தப் (பரம்பொருள் என்னும்) தந்தையால் வகுக்கப்பட்ட சஞ்சரிப்பதும் சஞ்சாரியாதனவும் ஆகிய எல்லாப் பொருள்களிலும் பசுவின் பாலில் உள்ளே உறைந்திருக்கும் நெய் போல, உயிர்க்கு உயிர் ஆகி, ஜீவாத்மாக்களின் உள்ளே பரமாத்மாவாக உறைந்து வாழும், (இந்த) சம்பந்தத்தை உணர்ந்து நேரே பார்க்கும் போது பகைவன் யார்? நண்பன் யார்? எவருமில்லை!

உம்பரும், முனிவர் தாமும், யாவரும், உணரா ஒன்றை                 

இம்பர், இன்று, உனக்கு நானே இசைவுற உணர்த்தா நின்றேன்,                           

ஐம் பெரும் பூதத்தானும் அமைந்தன உடலம், யார்க்கும்;                        

நம்பனும் ஒருவன்; உள்ளே ஞானியாய் நடத்துகின்றான்!

தேவர்களும், முனிவர்களும், மற்றும் எல்லோரும் உணராத ஒன்றை, இந்த இடத்தில், இப்போது, உனக்கு நான் பொருந்தும் படி உணர்த்துகின்றேன். எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் ஐம்பெரும் பூதங்களால் அமைந்தது உடல். அவற்றினுள்ளே ஞானியாய் இருந்து (ஒப்பற்ற கடவுளாய்) ஒருவன் தானே அனைத்துத் தொழில்களையும் செய்து நடத்துகின்றான்.

‘என்னை நீ புகலக் கேண்மோ! எங்கும் ஆய், யாவும் ஆகி                     

மன்னிய பொருளும் யானே; மறைக்கு எலாம் முடிவும் யானே;               

உன்னை யான் பிறிவது இல்லை; ஒரு முறை பிறந்து மேல் நாள் –                     

நல் நிலா எறிக்கும் பூணாய்! – நரனும் நாரணனும் ஆனோம்

‘நல்ல சந்திரகாந்தியை ஒத்த ஒளியை வீசும் ஆபரணங்களை அணிந்துள்ள அர்ஜுனா! என்னை யார் என (உனக்கு உணர்த்துமாறு) நான் சொல்வதைக் கேள்! எல்லாப் பொருள்களிலும் பொருந்தி எல்லாப் பொருள்களுமாய் அழியாது நிலை பெற்ற பரம்பொருளும் நானே! வேதங்களுக்கு எல்லாம் முடிவான பொருளும் நானே! உன்னை என்றும் நான் பிறிந்தவன் அல்ல; முன்னொரு சமயம் நரனும் நாராயணனுமாக நீயும் நானும் அவதரித்தோம்!

பின் ஒரு பிறப்பின் யாமே இராம லக்குமப் பேர் பெற்றோம்;             

இந் நெடும் பிறப்பில், நீயும் யானுமாய் ஈண்டு நின்றோம்;

நின்னிடை, மயங்கும் இந்த நேயமும் ஒழிக!” என்று,                                     

 தன் நிலை அவற்குக் காட்டி, தத்துவம் தெளிவித்தானே.

பின்பு ஒரு அவதாரத்தில் நாமே இராமன், இலக்குவனாக அவதரித்தோம். இந்த நீண்ட அவதாரத்தில் நீ அர்ஜுனனாகவும் நான் கண்ணனாகவும் இங்கு இருக்கிறோம். உன்னிடமுள்ள திகைப்பையும் உறவினர், நண்பர் என்ற இந்த அபிமானத்தையும் நீக்குக’ என்று தன் உண்மையான விஸ்வரூபத்தை அவனுக்குக் காட்டித் தத்துவத்தை அவம் மனம் தெளிவுறும்படி அருளினான்.

ஆஹா! என்ன அருமையான பாடல்கள்! எத்தனை எளிமையாக கீதை ஆறே பாடல்களில் எளிய தமிழில் பொருளாழத்துடனும் சொல் சிக்கனத்துடனும் சூத்திரப் பாங்குடனும் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

இதைப் படிப்போர்கள் முழு வில்லி பாரதத்தையும் படிக்க உத்வேகம் பெறுவார்கள் என்பதில் ஐயமுண்டோ!

இந்த விளக்கத்தைப் படித்த பின்னர் மகாகவி பாரதியாரிடம் வருவோம்.

அவசர யுகம் அல்லவா! இரண்டே அடிகளில் அவன் தெள்ளத் தெளிவாக கீதையில் கண்ணன் போதித்ததை இப்படிச் சுருக்கமாகக் கூறி விட்டான்:

பக்தி பண்ணி பிழைக்கச் சொன்னான்;                                  

பலனை எண்ணாமல் உழைக்கச் சொன்னான்

மாம் அனுஸமர (என்னை நினை)

கர்மண்யேவாதிகாரஸ்தே மா பலேஷு கதாசன! (கர்மம் புரிவதற்கே உனக்கு அதிகாரம் உள்ளது; அதில் வரும் பயனில் எண்ணம் வையாதே – ஒரு பொழுதும்!)

***********

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

Research Article: Written by ச. நாகராஜன்

Date: 14^th September 2015

Pot No: 2157

Time uploaded in London :–காலை 10-02

(Thanks  for the pictures) 

குறள் தெளிவு

ச.நாகராஜன்

வள்ளுவர் தபால் தலை படம்

குருடன் ரோஜா செடியைப் பார்ப்பது போல!

வள்ளுவரின் திருக்குறளுக்கும் வால்டேருக்கும் சம்பந்தம் இருக்கிறதா? வியப்பாக அல்லவா இருக்கிறது.

சற்றுப் பொறுங்கள்! கட்டுரையின் கடைசி பகுதியில் தெளிவு பிறக்கும்!

ஒரு சமயம் வால்டேர் (Voltaire) அவரது நண்பரான ஷெர்லாக் (Sherlock) என்பவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். ஷெர்லாக் அவரிடம், “வெளிநாட்டுக்காரர்கள் ஷேக்ஸ்பியரை அனுபவித்து ரஸிக்க முடியாது” என்றார். உடனே வால்டேர், “ஆமாம், அது உண்மைதான்! அவரது படைப்புகளை மொழிபெயர்ப்பின் மூலமாகவே அவர்கள் படிக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதில் பிழைகள் ஏராளம் உள்ளன. அத்தோடு மூலத்தில் இருக்கும் அழகுகள் அத்தனையும் போய் விடுகின்றன. ஒரு குருடனை அவன் கைகளை ரோஜா செடியின் முள்கள் குத்திக் கொண்டிருக்கும் போது    ரோஜாவின் அழகைப் பார்த்து அனுபவி என்று வற்புறுத்த முடியாது” என்றார்,

வால்டேரின் இந்தக் கூற்று வள்ளுவரின் குறளுக்கும் நன்கு பொருந்தும்.அருமையான நூல் என்று திருக்குறளைப் பல மொழிகளில் மொழி பெயர்த்தாலும் அதன் அழகையும் அருமையையும் ஆழ்ந்த பொருளையும் தமிழை அறியாதவர்கள் அனுபவித்து ரஸிக்க முடியாது.

வள்ளுவர் நாணயம் படம்

ஆய்விற்காக ஒரே ஒரு குறள்

எடுத்துக் காட்டாக ஒரே ஒரு குறளை மட்டும் எடுத்து அலசி ஆராய்வோம்.

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை

பண்பும் பயனும் அது       (குறள் 45)

இந்தக் குறளுக்கு G.U.Pope மொழியாக்கம் செய்த ஆங்கிலப் பெயர்ப்பு இது.

If love and virtue in the household reign,

This is of life the perfect grace and gain.

If the married life possess love and virtue, these will be both its duty and reward. மேலெழுந்தவாரியாகப் பார்த்தால் மொழி பெயர்ப்பு சரி தான்.

ஆனால் வள்ளுவரோ தனது குறளை குறள் முழுவதும் உள்ள தேர்ந்தெடுத்து அமைக்கப்பட்ட சொற்களோடு ஒரு மர்மமான அதிசயமான முறையில் நெய்து இருக்கிறார்.

ஒரு குறளை மேலெழுந்தவாரியாகப் படித்துப் பொருளை அர்த்தம் செய்து கொண்டால் அதில் உள்ள ஆழத்தை அறிய முடியாது. அதாவது ஆழ்ந்திருக்கும் கவி உளத்தைக் காண முடியாது..

அன்பு, அறன், உடைத்து ஆயின், இல், வாழ்க்கை, பண்பு, பயன், அது – இந்த ஒன்பது சொற்களையும் அவர் குறளில் எங்கெங்கு எப்படிப் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். இல் என்பதை இல்லம் என்றும் பயன்படுத்தலாம் இல்லை என்றும் பயன்படுத்தலாம். இல்லை என்ற பொருளில் அவர் பயன்படுத்தி இருந்தால் இந்தக் குறளுக்குத் தேவையற்ற இல்லை என்று வரும் குறள்களை நீக்கி விடலாம். இப்படி பொருத்தமான அர்த்தமுள்ள குறள்களைத் தனியே ஒப்பு நோக்கித் தொகுக்க வேண்டும். பொருத்தமுள்ள எல்லா குறள்களையும் பொருத்திப் பார்த்தால் பிரம்மாண்டமான அர்த்தம் வெளி வரும்.

அதாவது குறளில் சொல்லப்பட்டிருப்பது பனிக்கட்டியின் முனை போல இருக்க, உண்மையான பொருள் மறைந்திருக்கும் பிரம்மாண்டமான பனிக்கட்டியாக இருக்கிறது குறள் பாக்களில்.

 வால்டேர் – அஞ்சல்தலை

772 இடங்களைப் பார்க்க வேண்டும்!

எடுத்துக் காட்டாக மேலே எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட குறளில் உள்ள வார்த்தைகளை ஆராய்வோம்.

அன்பு என்ற வார்த்தை 23 இடங்களில் வருகிறது.

அறன் என்ற வார்த்தை 21 இடங்களிலும் அறம் என்ற வார்த்தை 20 இடங்களிலும் அறத்தான் என்பது ஒரு இடத்திலும் அறத்திற்கு -2, அறத்தின் -2 அறத்து – 2, அறவோர் 1 இடங்களிலும் வருகிறது.

உடைத்து 34 இடங்களிலும் ஆயின் என்பது 35 இடங்களிலும் வருகிறது.

இல் என்ற வார்த்தை மட்டும் 118 இடங்களில் வருகிறது. வாழ்க்கை 19 இடங்களில் வருகிறது.

பண்பு 29 இடங்களிலும், பண்பின் – 3 இடங்களிலும் பண்பினார்கள் – 1 இடத்திலும் வருகிறது.

பயனும் என்பது 31 இடங்களில் வருகிறது.

அது என்ற வார்த்தை மட்டும் திருக்குறளில் எத்தனை இடங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது தெரியுமா?

430 இடங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

சுமாராக இதையெல்லாம் கூட்டிப் பார்த்து ஆராய ஆரம்பித்தால் 772 இடங்களை நாம் ஆய்ந்து ஒரு குறளின் உண்மையான ஆழ்ந்த பல்வேறு அர்த்தங்களைக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். அத்தோடு இதையொத்த குறள்கள், இதற்கு விரிவை வழங்கும் குறள்கள் போன்ற பல்வேறு வகைகள் வேறு உண்டு. தமிழனாகப் பிறந்த பேற்றை எண்ணி மகிழ்ந்தவாறே, இந்த ஒரு குறளை மட்டும் ஆராய சற்று நேரத்தை அமைதியாகச் செலவழித்தால் குறளின் கட்டுக் கோப்பும் இதர அருமைகளும் தெரிய வரும்!

இன்னும் மறைந்திருக்கும் பொருளை வேறு ஆய்ந்து உணர வேண்டும்.

ஆகவே தான் இதற்குத் தமிழ் மறை என்று பெயர் வைத்தனர்.

அணுவைத் துளைத்து ஏழ் கடலைப் புகட்டிக் குறுகத் தரித்த குறள் என்ற ஔவையாரின் வாக்கிற்கு அர்த்தம் கண்டு பிடிப்பதற்கு வேறு, இன்னும் எவ்வளவு ஆராய்ச்சி நடத்த வேண்டுமோ!

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்! ஷேக்ஸ்பியரைப் பற்றி வால்டேரின் கூற்றில் ஐயம் இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் ஒரு மேதையைப் பற்றிய இன்னொரு மேதையின் கணிப்பு அது. அதில் தவறு இருக்க முடியாது. அதையே ஒரு அடிப்படையாகக் கொண்டு திருக்குறளை நோக்கினால் திருக்குறளுக்கு மொழிபெயர்ப்பு எடுபடாது என்பதில் ஐயமே இல்லை.

வால்டேரின் கொள்கை வள்ளுவர் குறளுக்கும் சிறப்பாகப் பொருந்தும் என்பது தான் அவருக்கும் குறளுக்கும் உள்ள சம்பந்தம்! குறளைத் தமிழ் தெரிந்தவர்கள் மட்டுமே அறிந்து கொள்ள முடியும் – முழுவதுமாக!

காசுகளில் வள்ளுவர் படம்

தமிழர்கள் பாக்கியசாலிகள்

தமிழ் தெரிந்தவர்கள் உலகிலேயே கொடுத்து வைத்த பாக்கியசாலிகள்!

தெய்வத் தமிழ் மூலம் திருக்குறளைப் படிக்கலாம்; திருக்குறள் மூலம் தெய்வத் தமிழைத் தொழுது உய்யும் வழி அறியலாம்.

வாழ்நாள் முழுவதற்குமான துணையாக இலங்கும் ஒரே வழிகாட்டி நூல் அற்புதத் தமிழ்க் குறளே!

குறளே தான்!

************

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

Article: Written by London swaminathan

Date: 14^th September 2015

Pot No: 2156

Time uploaded in London :– 9-43 am

(Thanks  for the pictures)

வட கேரளத்தில் காஞ்சன்காடு என்ற இடத்தில் ஆனந்தாஸ்ரமம் உள்ளது. அங்கு நடந்த ஒரு சமபவத்தை சுவாமி ராமதாஸ் சுவைபட வருணிக்கிறார் (தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு: லண்டன் சுவாமிநாதன்).

ஆனந்தாஸ்ரமம் எல்லா வகை சாமியார்களுக்கும் புகலிடம் கொடுத்து வந்தது. அங்கு தங்கும் சிலர், “என்னைத் தொடாதே, என் மீது படாதே; தீட்டு வந்துவிடும். சுத்தம் கெட்டுவிடும்” — என்றெல்லாம் அங்கலாய்ப்பர்.

ஒரு முறை காவியுடை தரித்த கட்டையான, குட்டையான ஒரு சாமியார் வந்தார். சடை முடியும், தாடியும் உண்டு. முகத்தில் கோபக்கனல் வீசிக்கொண்டே இருக்கும். துர்வாச முனிவரின் மறு அவதாரம்தான். “நான் யார் தொட்டதையும் சாப்பிட மாட்டேன் ஆகையால் எனக்கு சமையல் வசதிகள் வேண்டும்” என்றார். அவரது அறையிலேயே புதிய பாத்திரங்கள், அரிசி, உப்பு, புளி முதலிய பலசரக்குகள் எல்லாம் வழங்கப்பட்டன. அவரே சமைத்து அவரே பரிமாறிக்கொண்டு சாப்பிட்டு விடுவார். அருகிலேயே ஆஸ்ரமம் பயன்படுத்தும் ஒரு வாளியில் பாதி  தண்ணீரும் நிரப்பி வைத்துக் கொண்டு வாழை இலைக்குப் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு சாப்பிடுவது அவரது வழக்கம்.

ஒரு நாள், அந்த சாமியார் சாப்பிட எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டு வாளித் தண்ணீரை அருகில் வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்தார். அந்த வாளி, ஆஸ்ரமத்தில் வரும் வேலைக்காரி வழக்கமாக, பாத்திரங்களைக் கழுவப் பயன்படுத்தும் வாளி. ஆகையால், சாமியாரது அனுமதியின்றி அவர் அதைப் போய் எடுத்தார். உடனே அனத சந்யாசி கோபம் பொங்கி வெடிக்க எழுந்தார். சுடு சொற்களைப் பொழிந்தார். தீட்டுப் பட்டுவிட்டதே என்று தகாத சொற்களை மொழிந்தார். அந்த வேலைக் காரிக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் ஓடி ஒளிந்தார்.

ஆஸ்ரமத்தில் அன்பே வடிவான மாதாஜி கிருஷ்ணாபாயும் வசித்து வந்தார். அவரது காதுக்கும் இந்தச் செய்தி எட்டியது. அந்த சாமியாரின் கோபத்தைக் கண்ட எவரும், அவர் அருகில் நெருங்கப் பயந்தனர். இதற்குள் இன்னொரு சீடர் ஓடிவந்து சூடான தலைப்புச் செய்திகளை வாசித்தார்: “அந்த சாமியார், தான் சமைத்த உணவுகளை இலைகளில் பரிமாறி நாய்களுக்கு வைத்து விட்டார். குட்டிபோட்ட பூனை போல இங்குமங்கும் நடந்து திரிகிறார்”.

இதை எல்லாம் அமைதியாகக் கேட்ட மாதாஜி, சமையல் அறைக்குள் சென்று பழத் தட்டை எடுத்தார். அதிலுள்ள முலாம் பழம், மாம்பழம், வாழைப்பழம் முதலிய பழங்களை தோலை எல்லாம் எடுத்துவிட்டு அழகிய வடிவங்களில் வெட்டி ஒரு சுத்தமான தட்டில் வைத்தார். ஒரு தொண்டரை அழைத்து “இதைக் கொஞ்சம் தூக்கிக் கொண்டு வாருங்கள். அந்த சாமியாரின் முன் வையுங்கள்; அச்சம் வேண்டேல்; அடியேனும் உடன் வருவேன்” என்று செப்பினார்.

அந்தத் தொண்டரும் அவ்வாறே செய்ய, அந்த சந்யாசி அதை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு தூரப் பார்வை செலுத்தினார். அங்கே மாதாஜி மெல்ல மெல்ல நடந்து வருவதைக் கண்டார்.

மாதாஜி, அன்பான மெல்லிய குரலில், “அந்த வேலைக்கார பெண், உங்கள் வாளியை அனுமதியின்றித் தொட்டது தவறுதான். தாங்கள் இந்தப் பழங்களை மறுக்காமல் உண்ண வேண்டும்” என்றார். அத்தோடு அவர் கொண்டுவந்த சூடான, சர்க்கரை போட்ட இனிய பசும்பாலை ஒரு ‘ஜக்’கு நிறைய கொடுத்து இதையும் அருந்தி பசியாறுக” என்றார். சந்யாசியும் மறுக்காமல் சுவைமிகு பழத் துண்டுகளை ஒவ்வொன்றாகச் சுவைத்தார்; பாலையும் பருகினார். முகத்தில் கோபம் போய் சாந்தம் என்னும் குணம் படரத் துவங்கியது. மாதாஜியும், அவர் சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரை பொறுமையுடன் காத்திருந்தார். அவர் சாப்பிட்டு முடித்து விட்டுப் பாலைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குடித்தார்.

மாதாஜியும், மெதுவாக, “எப்படி இருக்கிறது?” என்று கேட்டார். “என் கோபமெல்லாம் பறந்து ஓடிவிட்டது. நான் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன்” என்று விடை பகர்ந்தார். மாதாஜியும் மெதுவாக தனது அறைக்குப் புறப்பட்டார். அந்த சந்யாசி எல்லோரிடமும் வலியச் சென்று மாதாஜி மிக நல்லவர், மிகப் பெரியவர் என்று புகழ்ந்து தள்ளினார்.

இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர் நாண

நன்னயம் செய்துவிடல் – குறள் 314

ஒருவர் தீங்கு செய்தால், அவரே வெட்கப்படும்படி அவருக்கு நன்மை செய்துவிடுங்கள். இதுவே சிறந்த தண்டனை.

கோபத்தை கோபத்தால் வெல்ல முடியாது; அன்பால்தான் வெல்ல முடியும் – தம்மபதம் 5/ புத்தர் சொன்னது

–சுபம்–