Date: 28 August 2018


Time uploaded in London – 13-57 (British Summer Time)


Post No. 5371


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.



There is a very interesting love story of  Nala and Damayanthi  in the third chapter, Vana Parva,  of Mahabharata. This interesting story was adapted into Tamil by two poets Pukazenthi and Athi Veera Rama Pandyan.  Other poets of Tamil epic Silappadikaram and Thevaram made passing references to it. Because he story is so moving lot of other things in the story are missed by many. According to Mahabharata, it is a pre-Mahabharata story. That means it should have happened before 3100 BCE. It reflects the social condition of those days which is supported by other books as well, particularly Sangam Tamil literature.

Following subjects are dealt within the story:-

1.Extra Terrestrials

  1. Art of Disguise
  2. Eight Paranormal Powers

4.Bird Migration and Training Birds for communication

5.Art of Cookery

6.Art of Charioting

7.Magic Numbers

8.Art of Gambling and Manipulation

9.invisible Cloaking


11.Moral Teaching and Psychology

12.Letter Writing by Kings

13.Truth alone Triumphs

14.Necessity of cleanliness

15.Role of Poetry

16.Brahmin Ambassadors/ Role of Ambassadors

17.Travellers’ Tale & Business Travel



20.Role of Saints/Psychologists

21.Child care

22.Unusual Freedom of Indian Women

23.Body marks

24.Science of Horses

25.Tree Science



NALA DAMAYANTI story was translated into Latin by Bopp and into English verse by Dean Milman.

DAMAYANTI  was the only daughter of King Bhima of Vidarbha (Nagpur region in Maharashtra). She was very beautiful and clever. Nala, King of Nishada, was a brave and handsome person. He was learned in Vedas and virtuous. He had great skills in arms, management of horses and cooking. His only weakness was addiction to gambling (which we see later in Yudhishthira of Mahabharata as well). Nala and Damayanti loved each other, though they have never met. Nala sent a message using swans.

(This shows the use of animals for human communication; it is in Sangam literature Purananuru verse as well.)


Bhima determined that his daughter should hold a swayamvara. The warrior class Hindu women of India had the highest freedom in the world. They chose the bravest ad cleverest prince or a king as their husband. This explodes the theory of Aryan immigration and Aryan-Dravidian division. Since it was not practised anywhere in the world except Hindus from Kanyakumari to Kashmir from the Vedic days, we know the Aryan migration is a concocted story. Madurai Meenakshi, Alli Rani of Tamil Nadu, Yadava women of Tamil Nadu, Indumati of Kalidasa’s Ragu Vamsam, Sita of Ramayana and Draupadi and Damayanti of Mahabharata show that the foreigners’ theory of Aryan and Dravidian is a farce.

(This shows Hindu women were freer and cleverer; even Kalidasa’s wife was a clever woman who wanted to marry only the cleverest man; Though she was fooled by her own ministers later Kalidasa received Goddess Kali’s grace and became most intelligent and world famous).


Bhima sent letters to all the kings inviting them to Swayamvara (princess choosing her own partner). The message was sent by letter written on barks of the trees or cloth. This also explodes the foreigners’ pet theory that Hindus derived Brahmi script from Phoenicians. Even before the Mahabharata period, all stories say something about  writing.


Kings flocked to Damayanti’s Swayamvara and among them was Nala. Having heard the beauty of Damayanti through the Inter Galactc traveller Narada, even the Vedic Gods Indra, Varuna, Agni and Yama came to it. Nala who met them on the way, without knowing their intention, promised them to help. Even when they asked his help in marrying Damayanti , he did not go back on his words. Throughout Hindu literature whether it is a curse or a boon, not even Gods would go back on their words. This Truthfulness of the Hindus was praised by all foreign visitors at least for 2000 years. Modern India also engraved the Upanishad dictum ‘Truth Alone Triumphs’ on its National Emblem.


Nala reluctantly performed the promised task, but his presence perfected his conquest, and the maiden announced her resolve to pay due homage to Four Vedic Gods , but choose him for her lord. Nala entered the harem of Damayanti by becoming invisible with the power given by the Vedic gods. Now we read in science magazines about ‘Invisible cloaks’. We had such facilities thousands of years ago!

During the Swayamvara (princess freely choosing her own lord), all the four gods looked like Nala (art of disguise), but Damayanti was able to see the features of Extra Terrestrials in the Four heavenly Gods. Their feet never touched the ground (floating), they never winked (no beating of brows) and their garlands never withered. Throughout Hindu literature we such description of ETs are found. Other Puranas say ETs cant have sex in the heaven due to Parvati’s curse. They can exceed the speed of Light in Inter Galactic Travel falsifying Einstein’s theory. According to Hindus mind is the fastest object in the Universe, not Light.


When Damayanti chose Nala as her husband, they got married formally and lived happily for some time. Kali, the symbol of bad age- Iron Age- also came for the Swayamvara, but very late. When he heard that everything was over, he decided that he would separate the couple in future. One day when Nala did not wash his hands and feet before worshipping God, Kali entered him and made him an addict to gambling.


Hindus always use this evet to emphasize cleanliness; if a person is not pure or clean mentally and physically, the person will be spoiled. This is a moral lesson every parent gives to their children.

At Kali’s instigation Pushkara, younger brother of Nala challenged him to come for a game of dice. Kali charmed the dice and Nala went on losing; but he was infatuated; the entreaties of friends and ministers, wife and children, were of no avail; he went on till he had lost his all, even his clothes. His brother Pushkara became king and proclaimed that no one should give food or shelter to Nala. So, the defeated king wandered forth into the forest with his wife Damayanti.


When he tried to catch some beautiful birds with his only garment, they flew away with it (This is comparable to Rama trying to catch the golden deer for Sita). He shared the cloth of Damayanti and decided at one stage that he should leave her alone. While she was sleeping, he slipped out leaving her in great distress. When she came to forest she wisely sent her two children Indrasena and Indrasenaa (long vowel is used for females in Sanskrit; Krishna is lord; Krishnaa is Draupadi).


This shows the importance of child care. A woman worries more about the safety and welfare of her children than her life.


Damayanti joined the caravan that was passing through the forest. We find such caravans going through forest in Tamil literature as well. The caravan of business people was attacked by an elephant and the chaotic scene is described vividly in the Mahabharata. Even Brahmins joined the group of tradesmen passing through the forest.

When the queen mother of Chedi Kingdom saw a beautiful woman with all the features of a queen, walking with the traders, she called her and gave her refuge. Now we learn about the geography and history of ancient India. We have come across Vidarbha, Nishada, Chedi and later Ayodhya and Dasarna kingdoms. Ayodhya of Kosala Kingdom is 800 miles away from Vidarbha. We even come across Krishna travelling from Gujarat to Uttarpradesh in Mahabharata. 1000 mile travel was done with the fastest horses 5000 years ago!


Nala fell in with the king of serpents Karkotaka in the forest, who was under a curse from which Nala was to deliver him. The serpent bit Nala and the poison should work upon him till the evil spirit (Kali) was gone out of him, and then he should restore his original handsome form. The serpent’s poison made him ugly and deformed. Here we learn about toxicology. Minus X Minus is Plus. One impurity of poison works as an antidote for another impurity (Kali). Now Nala looked like a misshapen dwarf (dwarf becoming a normal man is also in Periya Purana. A pandyn king dwarf king was made normal by a Miracle boy named Sambandar in Tamil Nadu).


Nala entered the service of King Rituparna of Ayodhya, as a trainer of horses and an accomplished cook, under the name of Bahuka. ( we see some similarity with the Bhima episode in incognito period).


Damayanti was sent to her father’s kingdom of Vidarbha where he found her children. Then she devised a clever plan to bring back Nala. She announced a second swayamvara since three years  had gone. King of Vidarbha also made all efforts to find Nala, but could not succeed in it.

In those days Brahmins were used as ambassadors and Damayanti also employed a Brahmin to find Nala with all the available information. One of the identification technique was the words (cliché) Nala used (we see such identification techniques in Ramayana as well). The Brahmin identified Nala with such clichés used by Bhauka ( Nala in different disguise) and informed Damayanti about his whereabouts.


In the meantime, Rituparna, having heard the second swayamwara of Damayanti, decided to attend it. Since he knew that Nala was a great driver of chariots, he employed the service of him to travel 800 miles in 24 hours (100 yojanas in the original). On their way the speed of the vehicle was explained with some examples. When Rituparna lost his shawl, he asked him stop the chariot so that he can pick it up. Nala said that the chariot had already travelled 8 miles from the spot (before he finished one sentence). On his way Nala says that a particular tree has so many leaves and fruits. When the co -driver Varushneyan checked one branch of a tree it was proved correct. Such references in the story showed the advance science of biology and horse training. Before choosing the horses for the fastest travel, Nala exhibited his knowledge in the field.


We also have great proof of Hindus knowledge in the art of charioting from the Vedas and from the Horse Manual of Kikkuli of 1380 BCE in Turkey. The manual has instructions in Sanskrit! More over Homer also used the Sanskrit word in the first book of Greek literature. Trojan horse episode means Horse -Horse Episode, because Troja is itself Turaga, Sanskrit word for horse and Turkey as well. TROJA=TURAGA=TURKEY= KUDRA in Tamil ( dyslexic image of Troga is Gutra= Kudra= Kuthirai in Tamil).

On their way Rituparna taught Nala the science of numbers and the rule of chances and learnt from Nala, the science of horses. This shows the Exchange of Knowledge and Sharing Information. As soon as Nala acquired this knowledge, the evil spirit (Kali which means Dark) went out of him. Here is another lesson. If you do anything without full knowledge of it, you suffer. The ignorance, impurity uncleanliness- all are Kali+ dark forces. They all went out of him as soon as he became aware of this; but still he retained his deformity.


Damayanti half penetrated his disguise and was at length convinced that it was her husband Nala by the flavour of a dish he cooked. Here comes the art of cooking. In Tamil Nadu only men cook even today for big events, conferences and weddings. Two names have become proverbial among Hindus; if someone cooks very well immediately they will say ‘Oh he is Bhima, He is Nala’. Both of them employed themselves when they were in the forest. There is another lesson here. The more fields you know, better and easier it will be for your future or survival. Nala’s art of charioting, art of cooking, knowledge in the Science of Asva/Horse –all these things came handy.


Afterwards Nala and Damayanti met and Nala resumed his form. Gods also assured him that Damayanti was virtuous. Now that he knew the science of numbers he challenged Pushkara for a game of dice and won the game. Rituparna’s teaching helped him. Humbled Pushkara was forgiven by Nala and he sent him to his own city with lots of gifts. Nala and Damayanti talked and talked about all the things that happened in the past three years. Like Ramayana, Nala also had some doubts about her chastity during his absence. But Gods assured him that she was well behaved in the past three years.


There is another thing in the story. Nala was given the knowledge of eight miracles. By obtaining this paranormal skill he did cooking without fire and water. And he was able to pass through narrow ways and lower gates. His glance made the pots and vessels to fill in with water. If he showed the fuel stick in sun it got fire like phosphorous. Even if he crushed a flower it remained fresh and intact. All these things were watched by Damayanti’s attendent and reported to  Damayanti before she met Nala.

When a Brahmin ambassador met Nalan (Bahuka) in Ayodhya he repeated the words which Damayanti already knew because Nala used to quote that passage. This type of riddles we see in the Story of Kalidasa and Bhohja. All the episodes in the Nala Story show that the Hindu civilization of Pre Mahabharata period was very well advanced in every field.

The queen mother who gave refuge to Damayanti in the Chedi Kingdom was actually aunty of Damayanti. She came from Dasarna kingdom. During a conversation they founout the close relationship and cried in joy. All these facts and twists in the story make it more interesting than a modern Indian film.


Damayanti’s mole in between her brows also figure in the story which helps her identification. This shows the science of body marks was very familiar.


In short, if one reads the Nala-Damayanti between the lines, one would come across lot of facts to show that it was a developed and advanced civilization.





புத்தரின் எல்லையற்ற தேஜஸுடன் கூடிய அழகு! (Post No.5370)



Date: 28 August 2018


Time uploaded in London – 5-15 AM (British Summer Time)


Post No. 5370


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.



புத்தரின் எல்லையற்ற தேஜஸுடன் கூடிய அழகு!




புத்தரின் தேஜஸ் எல்லையற்ற ஒன்றாக இருந்தது. அத்துடன் அவர் முகத்தில் ஜொலித்த அழகு எல்லையற்ற ஒன்றாக இருந்ததால் அனைவரும் அவர் பால் ஈர்க்கப்பட்டனர்.


வக்கலி என்று ஒரு இளைஞன் ஒரு நாள் புத்தரைப் பார்த்தான். அவ்வளவு தான்! அவர் தோற்றத்தாலும் அழகாலும் அவன் ஈர்க்கப்பட்டான். அவரையே உற்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதைத் தவிர அவனுக்கு வேறெதுவும் வேண்டியிருக்கவில்லை.


அவரது உபதேசங்களோ அல்லது நிர்வாண நிலையை எய்துவதோ அவன் குறிக்கோளாக இல்லை.

சும்மா, புத்தரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். அவ்வளவு தான் அவன் ஆசை!


புத்தர் போகும் இடமெல்லாம் அவனும் கூடவே தொடர்ந்து போனான். தூரத்தில் இருந்து கொண்டு அவரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பான்.


இதைத் தொடர்ந்து கவனித்துக் கொண்டே இருந்த புத்தர், ஒரு நாள் அவனை அருகில் அழைத்தார்.

“வக்கலி, வக்கலி! இது என்ன? போ! போய் விடு! இந்த அழுக்கான உடலைத் தொடர்ந்து பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதால் என்ன பயன்?” என்று கூறிய புத்தர் அவனை அங்கிருந்து போகச் சொன்னார்.


இப்படி விரட்டப்பட்ட பின்னர் தான் அவன் புத்தரின் ஆன்மீக உபதேசங்களைக் கவனிக்கத் தொடங்கினான்.

நாளடைவில் உபதேசங்களைப் பின்பற்றி அவன் அர்ஹந்த் என்ற உயரிய நிலையை அடைந்தான்.



குரு தேசத்தில் மாகந்தி என்று ஒரு பிராம்மணன் வாழ்ந்து வந்தா. அவனது மனைவி பெயரும் மாகந்தி தான். பெண் பெயருர்ம் மாகந்தி தான். பெண்ணின் மாமாவின் பெயரும் மாகந்தி தான்.


எல்லையற்ற பேரழகு கொண்ட அவளுக்கு ஈடான மாப்பிள்ளை கிடைக்கவில்லை.


ஆகவே பிராம்மண மாகந்தி அப்படி ஒரு பேரழகனைத் தேடிக் கொண்டிருந்தார்.


அவளது அழகைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட பல பிரபுக்களின் குடும்பங்கள் அவளை எப்படியாவது தங்கள் இல்லங்களைச் சேர்ந்த ஒருவனுக்கு மணம் முடிக்கப் பாடுபட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.


ஆனால் பிராம்மணரோ அவர்களை, எனது மகளுக்கேற்றவன் நீ இல்லை” என்று வந்தவரை எல்லாம் விரட்டிக் கொண்டிருந்தார்.


ஒரு நாள் புத்தர் உலகின் போக்கைத் தன் தியானத்தின் மூலம் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு பிராமணன் மாகந்தியும்  அவது மனைவியும் உயர் நிலையை அடையத் தகுதி உடையவர்கள் என்பது தெரிந்தது.


தனது பிக்ஷா பாத்திரத்துடன் அவர் மாகந்தி இல்லம் ஏகினார்.

மாகந்தி அக்னிக்குக் கொடுக்க வேண்டிய ஆஹுதியை தன் இல்லத்தின் முன் செய்து கொண்டிருந்தார்.

அவர் புத்தரைப் பார்த்தார். பிரமித்தார்.

புத்தரின் உடலில் உள்ள சிறப்பான 32 அங்க அடையாளங்களைக்  கண்டு அவர் வியப்பின் உச்சிக்கே சென்றார். அத்துடன் புத்தரின் உடலில் இருந்த எண்பது அங்க லக்ஷணங்களையும் கண்டு அவர் பிரமித்தார்.


“இவரை விட ஒரு பெரிய மஹா புருஷர் இந்த உலகத்தில் மனிதப் பிறவியில் இருக்க முடியாது. இவரே எனது பெண்ணுக்கு ஏற்ற கணவர்” என்று  சிந்தித்து அவர் ஒரு முடிவுக்கு வந்தார்.


“ஓ! மஹானே! எனக்கு ஒரு பெண் இருக்கிறாள். அவளுக்கு ஏற்ற கணவன் இதுவரை கிடைக்கவில்லை என்பதால் அவளை எனது பாதுகாப்பில் என் இல்லத்திலேயே வைத்திருக்கிறேன். ஆனால் உங்களை இங்கு பார்த்தவுடன் நீங்களே அவளுக்கு ஏற்றவர் என்று கண்டு கொண்டேன். அவளை உங்களுக்கே இப்போதே மண முடிக்க நான் தயார். சற்றுப் பொறுங்கள். அவளை அழைத்து வருகிறேன்” என்றார் மாகந்தி.

புத்தர் இதை ஏற்கவும் இல்லை; மறுக்கவும் இல்லை. அவர் பேசாமலிருந்தார்.

மாகந்தி வீட்டிற்குள் ஓடி தன் மனைவியிடம், “ ஓ! அதிர்ஷ்டசாலிப் பெண்ணே! உன் பெண்ணுக்குத் தகுந்த மாப்பிள்ளையை இதோ இப்போது தான் கண்டேன். அவர் வாசலில் நின்று கொண்டிருக்கிறார். அவரைச் சற்றுக் காத்திருக்குமாறு கூறி இருக்கிறேன். நீ உன் பெண்ணை அலங்கரித்து அழைத்து வா” என்றார்.


மனைவி பெண்ணை அலங்கரிக்க மனைவியையும் பெண்ணையும் மாகந்தி வெளியே அழைத்து வந்தார்.

நடந்ததைக் கண்ட அக்கம்பக்கத்தார் செய்தியைப் பரவ விட காட்டுத் தீ போல செய்தி பரவி நகரமே அங்கு குழுமியது.


“அங்கம், மகதம், காசி, கோசலம், வஜ்ஜி, மல்லா போன்ற இடங்களிலிலிருந்தெல்லாம் எத்தனை செல்வந்தர்கள் இங்கு வந்து நின்றிருக்கின்றனர்! அவர்களை எல்லாம், “ நீங்கள் என் பெண்ணுக்கு ஏற்றவர்கள் இல்லை” என்று துரத்தி அடித்த இவர் இப்போது யாரைக் கண்டு இப்படி மாப்பிள்ளை ஆக்கப் போகிறார்” என்று பேசிக் கொண்ட மக்கள் திரள் பிராமணர் வீடு முன் குழுமியது.


ஆனால் புத்தர் எந்த இடத்தில் நின்று கொண்டிருந்தாரோ அங்கு இல்லை. அவர் அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து சென்றிருந்தார்.


அவரது காலடித் தடங்கள் அவர் சென்ற பாதையைக் காட்டின. தன் மனைவி மகளுடன் புத்தர் இருக்குமிடம் சென்று அவரைப் பார்த்த மாகந்தி, “ ஓ!மஹானே! இதோ என் புதல்வி! இவளை ஏற்றுக் கொள்வீராக!” என்று வேண்டினார்.

புத்தர் பேச ஆரம்பித்தார்:

“ ஓ! பிராமணரே! ஜனன மரணச் சுழலிலிருந்து விடுபட நான் கபிலவாஸ்து அரசைத் துறந்தேன். யசோதரா போன்ற ராணியைத் துறந்தேன். ராகுல் போன்ற மகனையும் துறந்தேன். அரசாளும் அதிகாரத்தையும் விரும்பவில்லை. நாற்பதினாயிரம் அழகிய பணிப்பெண்கள் கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஏவல் செய்பவர்கள் – அவர்களையும் விட்டு விட்டு நள்ளிரவில் அரண்மனையை விட்டு வெளியேறிய நான் திரும்பிப் பார்க்காமல் நடந்தேன். மரணதேவனாகிய மாரன் என்னை ஆறு வருடங்கள் இடைவிடாமல் பின் தொடர்ந்து அலுத்துப் போய் என்னை விட்டான். போதி மரத்தின் அடியில் அமர்ந்து  ஞானத்தை அடைந்தேன். மாரனின் புதல்விகள் மூன்று பேரும் தன் தந்தையை அலைய விட்டதற்காகப் பழி தீர்க்க என்னிடம் வந்தனர்.  ஆரத்தி, ரதி, ராகா என்ற அந்த மூவரிடம் அனிக்கா (நிலையற்ற தன்மை) துக்கம்,அனத்தா ( ஆன்மா இல்லாமை) ஆகிய மூவரையும் அனுப்பினேன்.புலனின்பத்தின் உச்ச கட்ட இடமான ஆறாம் சொர்க்கத்திலிருந்து இறங்கிய அவர்களிடமே எனக்கு புலனின்பம் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு தோன்றவில்லை. அப்படிப்பட்ட எனக்கு அசுத்தம் நிரம்பிய குடம் போன்ற உன் பெண்ணிடமா மனம் செல்லும்?”


புத்தரின் இந்தப் பேச்சைக் கேட்டு மக்கள் வியந்தனர்; மாகந்தியின் குடும்பமும் வியந்தது.


அனைவரும் அவரைப் பணிந்து வணங்கினர். மாகந்திக்கும் அங்கு குழுமியிருந்த மக்கள் அனைவருக்கும் புத்தர் தன் உபதேசத்தை நல்கி அருளினார்.


புத்தரின் உடலும் அழகு; மனமும் அழகு என்பதை அவர் உடலிலிருந்து வெளிப்படும் ஜோதி காட்டியது!

இப்படிப்பட்ட அங்க லக்ஷணங்களைக் கொண்ட ஒரு அழகிய மகானை உலகம் கண்டதில்லை என்கிறது புத்த மத வரலாற்று ஏடுகள்!



Interesting Chemistry Anecdotes (Post No.5369)



Date: 27 August 2018


Time uploaded in London – 16-11 (British Summer Time)


Post No. 5369


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.


From very young age I was very much interested in the Periodic Table. At one time I memorised all the elements in the periodic table. Then I bought The Russian series of Physics for Entertainment, Mathematics for Entertainment, Chemistry, astronomy boos in the same series. Now I started reading another book which I bought ten years ago. Still I am toying with my pet theory or hypothesis that there is a periodic table for all subjects. God has created the world in a mathematical order which we see in the phyllotaxy of the plants and Fibonacci numbers.

Let me give you some interesting anecdotes from ‘Nature’s Building Blocks’ by John Emsley OUP, 2001


Berkelium Jokes
The discovery of berkelium caught the attention of The New Yorker magazine which saw it as part of a growing number of new elements and jokingly suggested the University of California at Berkeley had missed a golden opportunity to immortalize itself for ever on the Periodic table. The article said that they should have named the sequence of trans -uranium elements ‘universitium’, ‘ofium ‘, ‘californium ‘ and ‘berkelium ‘.
Seaborg replied to the article, saying that they had thought this but this would open door to someone in New York discovering the next two elements naming them ‘newium, and ‘yorkium’. The New Yorker retorted that they were already hard at work on the new elements, but so far all they had was their names.


Aluminium Mysteries
Analysis of a curious metal ornament removed from the tomb of Chou Chu, a military leader in the third century China, showed that it was 85% aluminium. How it was produced remains a mystery.
As long ago as the first century CE, the Roman army doctor Dioscorides wrote a medical text De Materia Medica , in which he recommended alum for stopping bleeding and for various skin conditions such as eczema, ulcers, dandruff etc (ALUM= aluminium compound)

Gems and aluminium
Several gem stones are made of the clear crystal form of aluminium oxide known as corundum. The presence of traces of other metals creates various colours:-
Iron producers yellow Topaz
Cobalt create blue Sapphires
Chromium makes red Rubies
All these are now easy and cheap to manufacture artificially.


Emeralds of India
Emeralds have been traded since the time of ancient Egyptians and are to be found in early jewellery across Europe, including that of the Celts. The Romans and Celts got their emeralds mainly from Austria, although some came from Pakistan.

More surprising is the discovery that the Mogul rulers of India got some of their emeralds from South America. Analysis of gems from the treasure of the eighteenth century Nizam of Hyderabad showed they were of Colombian Origin; this has been interpreted to mean that there was trade across the Pacific Ocean by Spanish vessels which carried emeralds to their colonies in the Philippines, from where they eventually reached India.



Poem about Periodic Table
There is antimony, arsenic, aluminium ,selenium ,
And hydrogen and oxygen and nitrogen and rhenium,
And nickel, neodymium, neptunium, germanium
And iron, americium, ruthenium, uranium ,
Europium, zirconium, lutetium, vanadium,
And lanthanum and osmium and astatine and radium ,
And gold and protactinium and indium and gallium,
And iodine and thorium and thulium and thallium,
There’s yttrium, ytterbium, actinium, rubidium,
And boron, gadolinium, niobium, iridium,
And strontium and silicon and silver and samarium,
And bismuth, bromine, lithium, beryllium ,barium,
There is holmium and helium and hafnium and erbium,
And phosphorus and francium and fluorine and terbium
And manganese and mercury, molybdenum, magnesium,
Dysprosium and scandium and cerium and caesium,
And lead, praseodymium, and platinum and plutonium ,
Palladium, promethium, potassium, polonium
And tantalum and technetium, titanium, tellurium,
And cadmium and calcium and chromium and curium,
There’s sulphur, californium and fermium, berkelium,
And also mendelevium, einsteinium and nobelium,
And argon, krypton, neon , radon, xenon, zinc and rhodium,
And chlorine, cobalt, carbon ,copper, tungsten, tin and sodium
These are the only ones of which the news has come to Harvard
And there may be many others, but they haven’t been discavard.
Tom Lehrer wrote this amusing poem in the 1950s. He entertained a whole generation of chemists when he sang his poem to the tune of the song ‘I am the Very Model of a Modern Major General from Gilbert and Sullivan’s operetta ‘The Pirates of Penzance’.


நளதமயந்தி கதையில் விஞ்ஞான விஷயங்கள்-1 (Post No.5368)


Date: 27 August 2018


Time uploaded in London – 13-16 (British Summer Time)


Post No. 5368


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.


நள தமயந்தி கதை மிகவும் சுவையான கதை. இதிலுள்ள விஷயங்களை ராமாயண நிகழ்ச்சிகளுடனும் மஹாபாரதத்தில் பாண்டவர்களின் கதையுடனும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் வியப்பான ஒற்றுமைகள் புலப்படும் அவைகளைப் போகிற போக்கில் தொட்டுக் காட்டுகிறேன். இந்த ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் நான் காட்ட விரும்புவது விஞ்ஞான விஷயங்களாகும்.


நள தமயந்தி கதையில் வரும் விஞ்ஞான விஷயங்கள்:-


1.பிற கிரஹங்களில் வாழும் மக்கள் நிலை (Extra Terrestrials)

2.மாறுவேடக் கலை ( Art of Disguise)

3.எட்டு அதிசய சக்திகள் (மாயாஜாலக் கலை) Eight Paranormal Powers

4.பறவைகளை தூது விடப் பழக்கல் (Bird Migration and Training Birds for communication)

5.சமையல் கலை (Art of Cookery)

6.தேரோட்டும் கலை (Art of Charioting)

7.எண் ரஹஸியம் (Magic Numbers)

8.சூதாட்டக் கலை (Art of Gambling and Manipulation)

9.மாயமாய் மறையும் கலை (Invisible Cloaking)

10.விஷத்தை விஷம் முறிக்கும் அறிவு (Toxicology)

11.மனநலம் தரும் சொற்கலை (Moral Teaching and Psychology)

12.கடிதம் எழுதும் கலை (Letter Writing by Kings)

13.ஸத்தியமே பெரிது (Truth alone Triumphs)

14.தூய்மையின் அவஸியம் (Necessity of cleanliness)

15.கவிதைக் கலை (Role of Poetry)

16.பார்ப்பனரைத் தூதுவிடும் கலை (Brahmin Ambassadors/ Role of Ambassadors)

17.வணிகர்கள் (சாத்தன்) பயணக் கலை (Travellers’ Tale & Business Travel)

18.பாரத நாட்டின் புவியியல் (Geography)

19.பாரத நாட்டின் வரலாறு (History)

20.முனிவர்களின் பங்கு பணி (Role of Saints/Pscychologists)

21.குழந்தைகள் வளர்ப்புக் கலை (Child care)

22.பெண்களின் மஹத்தான சுதந்திரம் ( Unusual Freedom of Indian Women)

23.மச்ச சாஸ்திரம் (Body marks)

24.அஸ்வ (குதிரை) சாஸ்திரம் (Science of Horses)

25.வ்ருக்ஷ (மரம்) சாஸ்திரம் (Tree Science)

  1. தகவல் பரிமாற்றம் (SHARING/ EXCANGE OF INFORMATION)


இந்தக் கதையின் மூலம், மஹாபாரதத்தின் 18 பர்வங்களில் மூன்றாவதாக வரும் வன பர்வத்தில் வருகிறது.


நள தமயந்தி சரிதத்தைப் புகழேந்திப் புலவரும், அதிவீரராம பாண்டியனும் தமிழில் யாத்துள்ளனர். கதையின் சுவை காரணமாகவும் உருக்கமான காதல் கதை என்பதாலும் அதிலுள்ள பல அறிவுசார்ந்த விஷயங்களைக் கவனிப்பதில்லை. சிலப்பதிகாரம், தேவாரம் போன்ற நூல்களில் இந்த கதையின் மேற்கோள்கள் வந்த போதும் இதிலுள்ள பல அம்சங்கள் சங்க இலக்கியத்திலும் உள்ளதை நினைவு கூறுதல் அவஸியம்.


ஒவ்வொன்றாகக் காண்போம்:-


கதையின் மிகச் சுருக்கம்:- நளனும் தமயந்தியும் காதலித்துக் கல்யாணம் கட்டினர். தூய்மையற்ற நிலையில் நளனைக் கலி பற்றிக் கொண்டான். சூதாட்டத்தால் நாடிழந்த நளன் மனைவியுடன் காடேகி, இருவரும் பிரியும் நிலை ஏறபடுகிறது. சமையல் கலை, தேரோட்டக் கலை, கவிதைக் கலையில் வல்ல நளன், தமயந்தியின் சமயோஜித புத்தியால் மீண்டும் இணைகின்றனர். கதையும் சுபமாக முடிந்தது. இடையிலோ தமிழ்த் திரைப்படங்களை விடக் கூடுதலான திருக்கிடும், திகிலூட்டும் சஸ்பென்ஸ் (Thrilling and Exciting Suspense) காட்சிகள்.


1.பிற கிரஹங்களில் (E.T.) வாழும் மக்கள் நிலை


நளனைக் கல்யாணம் செய்துகொள்ளும் ஆசையுடன் அக்னி, இந்திரன், யமன், வருணன் ஆகிய நால்வரும் வருகின்றனர். அவர்கள் மாறுவேடக் கலையில் வல்லவர்கள். தமயந்தி நளனைத்தான் காதலிக்கிறாள் என்பதை அறிந்து அவர்கள் அனைவரும் நளன் போலவே தோன்றினர். இது அக்கால மாறுவேடக் கலையின் வளர்ர்ச்சியைக் காட்டுகிறது. ஆயினும் தமயந்தி அவர்களை அடையாளம் காண உதவுவது பிற கிரஹ வாசிகளின் தனித் தன்மையாகும்;

தேவ லோகத்தில் வாழ்வோருக்கு கண்கள் இமைக்காது; கால்கள் நிலத்தில் ஊன்றாமல் அவர்கள் மிதப்பர்; அணிந்துள்ள மாலைகள் வாடாது. வெளிக் கிரஹ வாஸிகள் பற்றி இவ்வளவு தெளிவாக வருணிப்பது இந்து மதம் ஒன்றுதான்.


அவர்களிடம் உதவுவதாக வாக்களித்த பின்னரே ,அவர்களும் தமயந்தியைத் திருமணம் செய்ய விரும்புவது தெரிந்தது. ஆயினும் நளன் சொன்ன சொல்லை மாற்றுவது தருமம் அல்ல என்று அவர்கள் சொன்னதை தமயந்தியிடம் சொல்லி, தமயந்தி சொன்னதை அப்படியே மாற்றாமல் திரிக்காமல் நான்கு தேவர்களிடமும் சொல்லி விடுகிறான்.



2.பறவைகளைத் தூதுவிடப் பழக்கல்

பறவைகளின் மூலம் செய்தி அனுப்பும் கலை மஹாபாரதத்துக்கும் முன்னரே (கி.மு.3100-க்கும் முன்னதாக) நளன் காலத்திலேயே இருந்தது. நளன் அன்னப் பறவைகள் மூலம், காதலி தமயந்திக்குச் செய்தி அனுப்புகிறான். இந்த உத்தியைப் புறநானூற்றிலும் (பாடல் 67) காணலாம்.

  1. சமையல் கலை

இந்திய மொழிகளில் நள பாகம், பீம பாகம் என்று இரண்டு வழக்குகள், மரபுச் சொற்றொடர்கள் (Phrases) உண்டு. நளன் அதிசயமாகவும், சுவையாகவும் சமைக்க வல்லவன். இதனால் அவனுக்கு வேறு ஒரு இடத்தில் வேலையும் கிடைத்தது. சமையல் மூலம் தமயந்தி அவனை அடையாளம் காணவும் முடிந்தது. அந்தக் காலத்தில் கல்யாணம் போன்ற வற்றில் ஆண்களே சமைப்பர். சமையல் கலையின் உச்சம் நளன்!


4.தேரோட்டும் கலை

தேர்களை மிகவும் வேகமாக ஓட்டுவதில் வல்லவன் நளன். ருது பர்ணனின் மேலாடை விழுந்தவுடன் தேரை நிறுத்தச் சொன்னபோது நளன் எவ்வளவு தூரம் சென்றான் என்ற கணக்கு நள சரிதத்தில் உளது. மேலும் அயோத்திக்கு, விதர்ப்ப நாட்டிலிருந்து ஒரே நாளில் 100 யோஜனை தூரம் (800 மைல்) வந்த வேகமும் வியப்புக்குரியது. பார்முலா ஒன் ரேஸிங் (Formula One Racing Cars) கார்கள் போல நளன் வந்திருக்க வேண்டும்!!


5.எண் ரஹசியமும் சூதாடும் கலையும்

மஹாபாரதத்திலும் தர்மன் சூதாட்டத்தால் நாடிழந்ததைக் காண்கிறோம். அதே போல நளனும் சூதாட்டக் கலையில் நாடிழக்கிறான். ஆனால் அவனுக்கு எண்களின் ரஹஸியம், அதை எப்படி சாதகமாக வருமாறு செய்தல் முதலியன தெரியாது. பின்னர் மன்னன் ருது பர்ணன் அவனுக்குக் கற்றுத் தருகிறான். காஸினோ (Casino) போன்ற சூதாட்டக் களங்களுக்குப் போவோருக்கு சில தந்திரங்கள் தெரியும். இது போல சூதாட்டக் காரர்களுக்கும் சில ரஹஸியங்கள் தெரியும்.


5.பெண்களின் மஹத்தான சுதந்திரம்


இந்திய க்ஷத்ரிய குலப் பெண்களுக்கு இருந்த சுதந்திரம் உலகில் வேறு எவருக்கும் இல்லை. திரவுபதி, சீதை, தமயந்தி, காளிதாசனின் இந்துமதி ஆகியோர் ஸ்வயம்வரம் வைத்து ஒரு போட்டியில்

வென்றோரையோ அல்லது தனக்கு மனதுக்குப் பிடித்தோரையோ தேர்ந்து எடுத்தது உலகில் காணாத நடைமுறை. ஆரியர்கள் வெளி நாட்டிலிருந்து வந்தனர் என்று கூறும் அரை வேக்காடுகளுக்கு சம்மட்டி அடி தரும் வாதம் இது. இப்படியொரு வழக்கம் இந்தியாவைத் தவிர வேறு எங்கும் கிடையாது. காளிதாசனை ஏமாந்து போய் மணந்த பெண் உலகிலேயே அறிவாளியைத்தான் மணப்பேன் என்று சொல்லி, கேள்வி கேட்ட கதை இதற்கு ஒரு சான்று. மதுரையை ஆண்ட மீனாட்சி தன்னை வெல்லும் ஆண்மகனையே மணப்பேன் என்று சவால்விட்டு சுந்தரேஸ்வரரை மணந்த ‘திக்கு விஜயம்’ இன்றும் ஆண்டுதோறும் மதுரை விழாவில் நடத்திக் காண்பிக்கப்படுகிரறது. மனுவும் தொல்காப்பியரும் எட்டு வகை திருமணங்கள் பற்றிப் பேசுவது ஆரிய-திராவிடப் பிரிவினை வாதம் பேசுவோரின் சவப்பெட்டியில்  பெரிய ஆணி அறைகிறது.


6.மாயமாய் மறையும் கலை


தமயந்தி இருக்கும் இடத்தை நான் எப்படி அடைய முடியும் என்று நளன் கேட்ட போது அவனை மாயாமாய் மறையும் படி செய்கின்றனர் தேவர்கள்; இதை இன்று விஞ்ஞானக் கதைப் புத்தகங்களில் படிக்கிறோம். மறையும் (Invisible Cloaking)  துணிவகைகளைக் கண்டுபிடித்தது பற்றிப் படிக்கிறோம். அந்தக் காலத்தில் வெளிக் கிரஹவாசிகளுக்கு இது தெரிந்து இருந்ததால் நான்கு தேவர்களும் அவனுக்கு இந்தச் சக்தியைக் கொடுக்கின்றனர்.

7. அஸ்வ சாஸ்திரம்,  வ்ருக்ஷ சாஸ்திரம்


குதிரைகளுக்கும் க்ஷாமுத்ரிகா லக்ஷணம் உண்டு. அவைகளை வேகமாகச் செல்ல சாலிகோத்ர முனிவர் எழ்,,,,,,,,,,,,,,,திய சாத்திரம் தெரிந்திருக்க வேண்டும். இது நளனுக்குத் தெரியும். கிமு. 1400ல் துருக்கி நாட்டில் கிக்குலி என்பவர் எழுதிய குதிரைப் பயிற்சிப் புஸ்தகம் கிடைத்துள்ளது; அதில் ஸம்ஸ்க்ருதக் கட்டளைகளே உள்ளன. துரக என்ற ஸம்ஸ்க்ருதச் சொல்லே துருக்கி ஆனது. ‘துரக’ என்பதே தமிழில் குதிரை என்று ஆயிற்று; ஹோமர் கி.மு 800-ல் எழுதிய இலியட்டில் அவரும் ட் ரோ ஜன் (TROJAN HORSE) ஹார்ஸ் என்பதும் துரக= ட் ரோ க / ஜ என்பதிலிருந்தே வந்தது. துரக =கதுர= குதிரை. (TROJAN=TROGO=THURAGA=TURKEY= HORSE IN SANSKRIT= DYSLEXIC IMAGE IN TAMIL KUDRA= TRGA)


ஒரு மரத்தில் எத்தனை இலைகள், எத்தனை பழங்கள் இருக்கும் என்பதைச் சொல்லி எல்லோரையும் நளன் அசத்தும் விஷயமும் நள சரிதத்தில் வருகிறது.


8. பார்ப்பன தூது


பார்ப்பனர்களை தூது விடும் விதியைத் தொல்காப்பியம் செப்புகிறது. சிலப்பதிகாரத்திலும் (மாதவி தூது) அதைக் காண்கிறோம்; பிராஹ்மணர்கள் ஸத்தியத்தின் வடிவமாகத் திகழ்ந்ததால் அவர்களை பூலோக தேவர்கள் என்று கம்பர் முதலியோர் பாராட்டுவர். அவர்களைத்தான் தூதுக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்பதை தொல்காப்பியம், புற நானூறு, மஹாபாரதத்திலும் (நள சரிதம்)  காண்கிறோம். ஆரியர்- திராவிடர் என்று பிரித்துப் பேசுவோருக்கு மஹாபாரதமும் தொல்காப்பியமும் சுத்தியல் அடி தருகிறது. புற நானூற்றிலும் தூது சென்ற பார்ப்பானைக் கொன்ற மறவர்கள் வருத்தப்படும் காட்சி பாடப்பட்டுள்ளது.

வாஸ்கோடகாமா என்னும் போர்ச்சுகீஸிய கிறிஸ்தவ வெறியன் தூது வந்த பார்ப்பானை கப்பலிலேயே கண்டம் துண்டமாக வெட்டி மூட்டை கட்டி, கொச்சி மன்னனுக்குத் திருப்பி அனுப்பிய வரலாற்றுக் குறிப்பைப் படிப்போருக்கு பார்ப்பன தூது 5000 ஆண்டு வழக்கம் என்பது விளங்கும். இதுவும் உலகில் இல்லாத பாரதப் புதுமை. திராவிடர் தனிப் பண்பாடு கொண்டோர் என்று பேசுவோரின் கபாலத்தில் ஆணி அடிக்கிறார் தொல்காப்பியர்.

TO BE CONTINUED…………………………………..


Also read

நள தமயந்தி – சுவையான காதல் கதை! (Post No.5215) | Tamil and Vedasநள…

Written by S NAGARAJAN Date: 14 JULY 2018 Time uploaded in London – 6-49 AM (British Summer Time) Post No. 5215 Pictures shown here are taken from various …


த்ரிவிக்ரம பட்டரின் நள சம்பு முடியாதது ஏன்? (Post No.4873 …

post no. 4873. pictures are taken … த்ரிவிக்ரம பட்டரின் நள சம்பு முடியாதது ஏன்? … நள …



தமிழாசிரியர் செங்குன்றூர்க் கிழாரின் பெருமை! (Post No.5367)


Date: 27 August 2018


Time uploaded in London – 7-25 AM (British Summer Time)


Post No. 5367


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.



தமிழாசிரியர் செங்குன்றூர்க் கிழாரின் பெருமை!


உலகப் பொதுமறையாம் திருக்குறளை திருவள்ளுவர் அரங்கேற்றம் செய்யப் பட்ட பாடு அனைவரும் அறிந்த ஒரு வரலாறு.

அதைச் சுருக்கமாக இங்கு பார்ப்போம்.

ஒப்பிலாத திருக்குறளை இயற்றிய திருவள்ளுவர் அதை அரங்கேற்ற மதுரையில் உள்ள தமிழ்ச் சங்கத்தாரிடம் சென்றார். அவர்கள் மிகுந்த கல்விச் செருக்கால் இதை ஒரு நூலாக மதிக்கவும் இல்லை; திருவள்ளுவரை அங்கீகரிக்கவும் இல்லை. சங்கப் பலகையில் அவரை அமர வைக்கவும் இல்லை.

நல்ல நூல்களை மட்டுமே சங்கப் பலகை தாங்கும். அந்த சங்கப் பலகையில் இந்தச் சுவடிக்காவது இடம் கொடுங்கள் என்றார் திருவள்ளுவர்.

அதற்கிணங்கி திருக்குறள் சுவடியை சங்கப் பலகையில் வைத்தனர். உடனே திருக்குறள் சுவடி அளவில் சங்கப் பலகை சுருங்க ஏனைய நூல்களும் புலவர்களும் கீழே விழுந்தனர்.

திருக்குறளின் மாண்பையும் சிறப்பையும் அனைவரும் உணர திருக்குறளை வள்ளுவர் அரங்கேற்றினார்.

அதைச் சிறப்பித்துப் பாட அனைவரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு முன்வந்தனர். சங்கப் புலவர்கள்  ஆளுக்கொரு பாடலைப் பாடி நூலைச் சிறப்பித்தனர். அசரீரியாக – ஆகாயவாணியாக – ஒரு பாடல் மலர்ந்தது. இடைக்காடர் மற்றும் ஔவை ஆகியோர் ஆளுக்கொரு பாடல் தர மொத்தம் 55 பாடல்கள் ஆயின. இது திருவள்ளுவ மாலை என்ற சிறப்புப் பெயர் பெற்று இன்றும் இலங்குகிறது.

இந்த 55 பாடல்களில் தமிழாசிரியர் செங்குன்றூர் கிழாரும் ஒருவர். அவர் கீழ்க்கண்ட வெண்பாவைப் பாடினார் :

புலவர் திருவள்ளுவர் அன்றிப் பூமேல்          சிலவர் புலவர் எனச் செப்பல் – நிலவு       பிறங்குஒளி மாமலைக்கும் பெயர்மாலை மற்றும் கறங்குஇருள் மாலைக்கும் பெயர்.

அருமையான இந்தப் பாடலை அளித்த தமிழாசிரியர் கிழார் வாழ்ந்த செங்குன்றூர் கொங்கு மண்டலத்தைச் சேர்ந்த ஊர் என்று அவரைச் சிறப்பித்து கொங்கு மண்டல சதகம் 28ஆம் பாடல் கூறுகிறது:

பாடல் இதோ:

நிலவுல கத்திற் பலகலை தேர்ந்த நிபுணருளே புலவர் திருவள் ளுவரென நேயம் பொருந்தவுரை குலவு மதுரைத் தமிழா சிரியர்செங் குன்றூர்கிழார் வலிமை யுறவரு செங்கோடை யுங்கொங்கு மண்டலமே

பாடலின் பொருள் : பூவுலகத்தில் பல கலைஞானங்களில் சிறந்த புலவர், திருவள்ளுவர் என்று கூறிய மதுரைத் தமிழாசிரியர் செங்குன்றூர் கிழாருங் கொங்கு மண்டலத்தைச் சேர்ந்தவரே என்பதாம்.

திருவள்ளுவ மாலையில் உள்ள அசரீரி கூறிய பாடல் இது:

திருத்தகு தெய்வத் திருவள் ளுவரோடு      உருத்தகு நற்பலகை ஒக்க – இருக்க         உருத்திர சன்மர் என உரைத்து வானில்    ஒருக்கஓ என்றதுஓர் சொல்

கலைமகள் திருக்குறளைப் புகழ்ந்து பாடிய பாடல் இது:

நாடா முதல்நான் மறைநான் முகன்நாவில்     பாடா இடைப்பா ரதம்பகர்ந்தேன் – கூடாரை   எள்ளிய வென்றி இலங்கிலைவேல் மாறபின் வள்ளுவன் வாயதுஎன் வாக்கு.               இறையனார் திருக்குறளைப் புகழ்ந்து ஈந்த பாடல் இது:

என்றும் புலராது யாணர்நாள் செல்லுகினும் நின்றலர்ந்து தேன்பிலிற்றும் நீர்மையதாய்க் – குன்றாத                                   செந்தளிர்க் கற்பகத்தின் தெய்வத் திருமலர்போன்ம் மன்புலவன் வள்ளுவன்வாய்ச் சொல்

ஆக திருவள்ளுவரின் தெய்வத் திருக்குறள் நிலைத்திருக்கும் வரை திருவள்ளுவ மாலைப் பாடல்களும் நிலைத்திருக்கும். அதில் ஒன்றைப் பாடியவர் கொங்கு மண்டலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று கொங்கு மண்டல சதகம் பெருமையுடன் கூறுகிறது!



புத்தரின் ரஹஸிய ஹிந்து வழிபாடு (Post No.5366)


Date: 26 August 2018


Time uploaded in London – 21-11 (British Summer Time)


Post No. 5366


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.



புத்தர் ஒரு ‘பக்கா’ ஹிந்து. அவர்  ஹிந்துவாகப் பிறந்து இந்துவாகவே வாழ்ந்தார் என்பது அவருடைய சிலைகளில் இருந்தும் பிறகாலத்தில் புத்த மதத்தினர் செய்த செயல்களில் இருந்தும் தெரிகின்றது..

புத்தர், இந்து மதத்தை எதிர்த்து புரட்சி செய்தார்- குறிப்பாக பிராஹ்மணர்களின் சடங்குகளை எதிர்த்து புரட்சி செய்தார் என்று வெள்ளைக் காரர்கள் எழுதிவைத்தனர். இதனால் ஒரு நன்மை விளைந்தது. எல்லா ‘திராவிடங்களும்’ புத்தர் மிகவும் நல்லவர் என்று தங்கள் வீட்டில் ஏசுநாதர் படத்துடன் புத்தர் படத்தையும் வைத்தனர். அது ஒன்றுதான் நன்மை.


நான் மதுரை வடக்கு மாசிவீதியில் (Madurai) ஒரு தி.மு.க டாக்டர் வீட்டுக்கு அருகில் வசித்தேன். அவர்தான் எங்கள் குடும்ப டாக்டர். அவர் வீட்டிலும் புத்தர் படம் அண்ணாதுரை படத்துக்கு அடுத்ததாக இருக்கும்.  பாவம் அவர்கள்  பாலி மொழியில்  உள்ள புத்த மத நூல்களைப் படித்ததும் இல்லை.   புத்த மதத்தினர் உலகெங்கும் என்ன செய்கிறார்கள் என்று அறிந்ததும் இல்லை.

Dharmachakra Mudra

Bhumisparsa Mudra

Varada Mudra

Dhyana Mudra

Abhaya Mudra


இந்தக் கட்டுரை எழுதக்   காரணமான புஸ்தகம் 100 ஆண்டுக்கு முன்னர்

ஒருவர் 160 படங்களுடன் வெளியிட்ட ஜாவா (போரோபுதூர், இந்தோநேஷியா)  பற்றிய புஸ்தகமாகும்.


அந்த ஜெர்மன் புஸ்தகத்தில்  புத்தரின் தியான  முத்திரைகள்   உள்ளன. அவை அனைத்தும்  இந்துக்கள் பின்பற்றிய தியான முத்திரைகள்.   பௌத்தர்கள்  அவைகளுக்கு ஏதேதோ விளக்கங்கள் சொல்லுவர்.  அதிலும் கூட அவர் பூமாதேவியை சாட்சிக்குக் கூப்பிடும் ‘பூமி ஸ்பர்ஸ’ முத்திரை உள்ளதாகச் சொல்லுவர். அவருக்கும் நம்மைப் போலவே அதர்வண வேதம் சொல்லும் பூமாதேவி மீது நம்பிக்கை இருந்ததை அவர்களும் ஒப்புக்கொள்ளுவர்.


புத்த மத நூல்கள் அனைத்திலும் இந்திரனைப் பற்றிய குறிப்புகள் உண்டு. இந்திரனும் வந்து புத்தரை வணங்கியதாகக் கதை சொல்லுவர். ஆகவே வேதங்கள் போற்றும் இந்திரனிலும் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை உண்டு .



இதையெல்லாம் விட புத்த மத வேதமான ‘தம்ம பத’த்தில் ஒரு அத்தியாயம் முழுதும் பிராஹ்மணர்களைப் போற்றியுள்ளர் புத்தர். அவர்கள் கொலை செய்தாலும் அரசாட்சியை கவிழ்த்தாலும் நல்லவர்களே என்று அதிரடி அடிக்கிறார்.


பின்னர் அவர் எதை எதிர்த்தார? சடங்குகளை எதிர்த்தார். யாக யக்ஞங்களை செய்யாமலும் உயர்நிலையை அடையலாம் என்றார். அதையே உபநிஷத்துகளும் புத்தருக்கு முன்னமேயே சொல்லிவிட்டன. உண்மையில் புத்தர் போல உயர்நிலை எய்திய  ரிஷி முனிவர்கள், யாக யக்ஞத்தைச் செய்யாமல், நூற்றுக்கணக்கான வருடங்கள் தவம் செய்து அவர்கள் மீது பாம்புப் புற்று வளர்ந்த பல கதைகள் புராணத்தில் உள்ளன.


“எனக்கு நிறைய விஷயங்கள் தெரியும்; அவைகளை எல்லாம் நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போவதில்லை” என்று புத்தரே ஒரு சொற்பொழிவில் சொன்னதை தத்துவப் பேரறிஞர் ராதாகிருஷ்ணன் தம்மபத உரையில் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இதன் பொருள் என்ன? நீங்கள் சடங்குகளை செய்துவிட்டு கெட்டவர்களாக இருப்பதைவிட ‘எட்டு நல்ல குண’ங்களைப் பின்பற்றினால் நிர்வாண நிலை அடைவது எளிது என்கிறார். நிர்வாணம் என்ற சொல்லும் உபநிஷத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டதே.


மஹாத்மா காந்தியும் சொல்கிறார்: கடவுளை மறுப்பவர்களை நாம் அறிவோம்; உண்மை என்பதை மறுப்பவர்கள் எவருமிலர் என்று.


ஆக ஒருவன் நல்ல குணத்துடன் வாழ்ந்தால் உலகம் அமைதிப் பூங்காவாகத் திகழும் பின்னர் இறைவன் பற்றிய சிந்தனை எழும் என்பது அவரும் அறிந்ததே.


இப்போதைய பௌத்தர்கள் புத்தர் சிலையை வைத்து வணங்குகின்றனர். அவரையே தியானம் செய்கின்றனர். அவரோ இப்படி சடங்குகள் வேண்டாம் என்று சொன்னார். அது சரி; புத்தர் எதைத் தியானம் செய்தார்? இவ்வளவு ‘தேஜஸ்’ முகத்தில் தோன்ற காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபித்தாரோ? பல ஆண்டுக்காலம் பல பிராஹ்மணக் குருக்கள் முதலிய பெரியோரிடம் கற்றுவிட்டு பின்னர் போதி மரத்தடியிலும் பல ஆண்டுகள் இருந்தாரே. அவர் எதைத் தியானம் செய்தார்? அதைத்தான் அவர் சொல்லவில்லை!


இப்பொழுது முத்திரைகளுக்கு வருவோம். முத்திரை என்பது விரல்கள், கைகள் மூலம் காட்டும் சமிக்ஞை ஆகும். இது உடலின் சக்தியை வழிப்படுத்தும் முறை அல்லது அதை அதிகரிக்கும் முறை ஆகும். அதுமட்டுமல்ல அதில் அக்குபிர்ஷர் எனப்படும் உத்தியும் உளது; உடலில் சிலபகுதிகளுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தால் அது ஞானம் பெறுவதற்கான நரம்புகளைச் சுண்டி விடும்.


முத்திரைகள் நாட்டியம் முதல், பூஜைகள் வரை பல இடங்களிலும் பயன்படுகின்றன. நாமும் கூட சாலைகளில் போலீஸ்காரகள் காட்டும் முத்திரைகள், காதுகேளாதோருக்கான முத்திரைகளைத் தினமும் காண்கிறோம். தியானத்தில் பயன்படுத்தும் முத்திரைகள் உயர்ந்த வகை முத்திரைகள். ரஹஸியப் பயன்பாடுள்ளவை.


பிராஹ்மணர்களும் தினமும் மூன்று முறை செய்யும் சந்தியா வந்தனத்தில் முத்திரைகளைப் பயன்படுத்துவர். பதஞ்சலி யோக சாத்திரம் முதலியன முத்திரைகள் பற்றிப் பேசுகின்றன. இந்துக் கடவுளர் அபய முத்திரை அல்லது வரத முத்திரையுடன் காணப்படுவர். ஆக நம்மிடம் உள்ளவற்றை பௌத்தர்களும் ஏற்று அவைகளைப் பயன்படுத்தினர்.



‘முத்ரா விதானம்’ என்னும் ஸம்ஸ்க்ருத நூல் சுமார் 130 முத்திரைகளை வரை படத்துடன் காட்டுகிறது. இதை ராமகிருஷ்ண மடம் (மயிலாப்பூர், சென்னை) தமிழிலும் வெளியிட்டுள்ளது. அதன் மூன்று ஸ்லோகங்கள் முத்திரையின் பயன்பாட்டை (பூஜைகளில்) விளக்குகிறது. இதோ அவை:-

எல்லா தேவர்களையும் மகிழ்விப்பதாலும் பாவத் தொடர்பைப் போக்குவதாலும் (மோதனாத், த்ராவணாத்) முத்திரை என்று சொல்லப்படும். அது எல்லாக் காமங்களையும் அர்த்தங்களையும் (செல்வம்) தருவதாகும்

தந்திரங்களில் எல்லாம் கற்பிக்கப்பட்ட முத்திரைகளை இனி கூறுவோம். அவைகளைக் காட்டுவதால் மந்திர தேவதைகள் ப்ரீதி அடைவார்கள்


அர்ச்சனை, ஜபம், தியானம் முதலியவற்றிலும் காமிய கர்மங்களிலும், ஸ்நானம், ஆவாஹனம், சங்கப் பிரதிஷ்டை, ரக்ஷணம், நைவேத்யம் இன்னும் பிறவற்றிலும் அந்தந்தக் கல்பங்களில் கூறப்பட்ட முத்திரைகளை உரிய ஸ்தானங்களில், உரிய லக்ஷணங்களுடன் கண்டுகொள்ள வேண்டும்.


இதன் பின்னர் 11 தலைப்புகளில் முத்திரைகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆக இவை அனைத்தும் நாம் கண்டு பிடித்து வளர்த்தவை என்பது தெளிவு:-

ஸ்ரீ குருவந்தன முத்திரைகள்

அர்கியஸ்தாபன முத்திரைகள்

அர்ச்சனையில் ஆவாஹனாதி முத்திரைகள்

நியாஸ முத்திரைகள்

ஸ்ரீவித்யா பத்து முத்திரைகள்

நிவேதன முத்திரைகள்

காயத்ரீ முத்திரைகள்

கணேச முத்திரைகள்

சிவ முத்திரைகள்

விஷ்ணு முத்திரைகள்

நானா முத்திரைகள்

முத்திரைகளின் அகராதி



இன்று உலகம் முழுதும் பௌத்தர்கள் பின்பற்றும் வழக்கங்களில் இருந்து புத்தர் மஹா தோல்வி அடைந்தது தெரிகிறது. யாகத்தில் உயிர்க் கொலை கூடாது என்று சொல்லிய மதத்தில் பன்றியும் பாம்பும் பல்லியும் தினசரி உணவாகிவிட்டன. நான் ஹாங்காங் புத்தர் கோவிலுக்குப் போனபோது எல்லோரும் பன்றிக்குட்டியை அழகிய பாலிதீன் பேப்பரில் சுற்றி பலகையில் வைத்து படையல் செய்ததைப் பார்த்தேன். இலங்கையிலோ பௌத்த பிஷுக்கள் சாலை ஓரத்தில் எவனாவது மான் ஒன்றை அடித்துக் கொன்று கொண்டுவரமாட்டானா என்று காத்து இருக்கிறார்கள்; புத்தர் கொல்லக்கூடாது என்று தானே சொன்னர்; யாரோ கொன்றதைச் சாப்பிட்டால் தவறு இல்லை என்பது பிக்குகளின் வாதம். இதனால்தான் திருவள்ளுவரும் கிண்டல் செய்தார். வாங்குபவன் இல்லாவிடில் மாமிசத்துக்காக கொல்பவனும் இருக்க மாட்டார்கள் என்பது வள்ளுவனின் வாக்கு.


புத்தம் சரணம் கச்சாமி!



தமிழில் ஷேக்ஸ்பியர் கவிதைகள் சில! (Post No.5365)


Date: 26 August 2018


Time uploaded in London – 14-29 (British Summer Time)


Post No. 5365


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.


நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மதுரையைச் சேர்ந்த தமிழ் பண்டிதர் கோபாலகிருஷ்ண ஐயர் பல ஆங்கிலக் கவிஞர்களின் கவிதைகளை தமிழில் கவிதை வடிவில் தந்தார். அதில் ஷேக்ஸ்பியரின் சில கவிதைகளையும் நாடக வசனங்களையும் தமிழில் காண்போம்.


ஷேக்ஸ்பியர் ஒரு மஹா மேதை என்பதைக் கீழ்கண்ட புள்ளிவிவரமே காட்டும் :

அவர் எழுதிய நாடகங்கள் 37

அவர் நாடகத்தில் எழுதிய வரிகள் 34,896

அவர் எழுதிய நாடகங்களில் மிகப் பெரியது (Hamlet) ஹாம்லெட்- 4042 வரிகள்

சிறிய நாடகம்- (Comedy of Errors) காமெடி ஆப் எர்ரர்ஸ்- 1787 வரிகள்


அவர் உருவாக்கிய கதா பாத்திரங்கள்- 1221 பேர்

அவர் கவிதை, நாடகங்களில் பயன்படுத்திய சொற்கள் 8,84,429

ஒப்பற்ற (unique) சிறப்புச் சொற்கள் 28,829

ஒரே முறை மட்டும் வந்த சொற்கள் 12493


His plays are: அவருடைய 37 நாடகங்கள்
1 Two Gentlemen of Verona
2 Taming of the Shrew
3 Henry VI, part 1
4 Henry VI, part 3
5 Titus Andronicus
6 Henry VI, part 2
7 Richard III
8 The Comedy of Errors
9 Love’s Labours Lost
10 A Midsummer Night’s Dream
11 Romeo and Juliet
12 Richard II
13 King John
14 The Merchant of Venice
15 Henry IV, part 1
16 The Merry Wives of Windsor
17 Henry IV, part 2
18 Much Ado About Nothing
19 Henry V
20 Julius Caesar
21 As You Like It
22 Hamlet
23 Twelfth Night
24 Troilus and Cressida
25 Measure for Measure
26 Othello
27 All’s Well That Ends Well
28 Timon of Athens
29 The Tragedy of King Lear
30 Macbeth
31 Anthony and Cleopatra

32 Pericles, Prince of Tyre
33 Coriolanus
34 Winter’s Tale
35 Cymbeline
36 The Tempest
37 Henry VIII




Max Muller’s Sanskrit Knowledge – Abhedananda’s Comment (Post No.5364)


Date: 26 August 2018


Time uploaded in London – 6-58 AM (British Summer Time)


Post No. 5364


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

Swami Abhedananda was the founder President of The Ramakrishna Vedanta Society
Born October 2 , 1886
Samadhi (Died) 8 September 1939

Swami Abhedananda gives some interesting information while answering three questions sent by Sarvapalli Radhakrishnan, great philosopher and ex-President of India. It was published in 1936 in the book titled ‘Contemporary Indian Philosophy’.

The three questions are
What is your religion?
How are you led to it?
What is its bearing on social life?
I was born in Calcutta October 2,1866 . My father, late Rasiklal Chandra, was a student of philosophy and teacher of English in the Oriental Seminary in Calcutta. I was educated in a Sanskrit school, then in a Bengali vernacular school and afterwards in the Oriental Seminary, from which I successfully passed the entrance examination at the age of eighteen.

From my childhood I wanted to know the cause of everything and used to ask questions about the ‘Why and How’ of all events. When for the first time I read in Wilson’s History of India, that Shankaracharya was a great philosopher, I had a thrilling sensation, and I wanted to become a philosopher and to study his philosophy. At that time, I was a student in the drawing class of the seminary and was learning to paint from nature. Suddenly a thought came to my mind that I didn’t want to be a painter but I would be a philosopher, and so I gave up the study of the art of drawing and painting.


I found a copy of the Bhagavad Gita in my father’s private library and began to study it. When my father saw me reading that book, he took it away from me, saying that’ the Bhagavad Gita was not for boys; it would make you insane’. But his remarks could not stop me from reading it.

In my youth I was fond of listening to discourses on Hindu philosophy and used to hear lectures on various religionsas well. I studied Patanjali’s Yoga system. Then I studied ‘Siva Samhita’, a treatise on the practical methods of Rajayoga. But I was told not to practise any of the methods without being instructed by a competent Guru. My class mate asked me to go to Sri Ramakrishna.
One Sunday morning I reached the temple garden at Dakshineswar where I met the great yogi Sri Ramakrishna Paramahamsa and I asked him whether he could teach me practical methods of Yoga Philosophy. He replied ‘Yes’, and after reading of my past life, he said, ‘you were a great yogi in your past incarnation. Come my boy! I will teach you how to practise Yoga’. Then he initiated me and then gave me instructions in concentration and meditation. He touched my chest and aroused my ‘Kundalini’, the ‘Serpent Powe’r and I went into Samadhi, the state of super consciousness.

In him I found the embodiment of the Absolute truth of the highest philosophy, as well as of the Universal Religion. I became his humble disciple.


Image of Max Muller
I travelled bare footed from place to place, depending entirely on alms cooked and uncooked, whatever chance would bring to me. I endured all sorts of privation and hardship, practised austerities of all kinds, walked up to the sources of Yamuna and Ganga. I stayed for three months in the caves of the Himalayas at the altitude of 14000 feet above the sea level, spending most of my time in contemplation of the Absolute. I realised that the phenomenal world was like a dream. Thus wandering for ten years all over India visiting sacred places, I met great sages and saints like Trailinga Swami, Swami Bhaskarananda at Benares, Pavahari Baba At Gazipur, many Vaishnava saints at Brindavan and great Vedanta philosophers at Rishikesh where I studied monistic Vedanta Philosophy under the great scholar Dhanaraj Giri.

In 1896, Swami Vivekananda , who after his successful lectures in USA came to London . He invited me to assist him and I went to London in1896 . Swami Vivekananda entrusted me with the charge of conducting classes on Vedanta and Rajayoga.


Swami Vivekananda took me to meet Professor Max Muller and Professor Paul Daussen of Kiel University who had translated sixty Upanishads into German. I had conversations with them in Sanskrit. But Professor Max muller could neither speak in Sanskrit nor understand Sanskrit words when spoken, because, as he said, his ears and tongue were not trained in the sounds of Sanskrit utterances. So, I exchanged my views with him in English. He was deeply interested in the life and teachings of Sri Ramakrishna and said, Ramakrishna was an original thinker, for he was never brought up within the precincts of any university and therefore his teachings were new and original. This remark created a deep impression upon my mind. Later on, he published the ‘Life and Sayings of Ramakrishna’.

In 1897 I went to New York at the request of Swami Vivekananda. There in six months I delivered ninety public lectures before large audiences on Vedanta philosophy.

In 1898 , Professor William James held a discussion with me in his house on the problem of the ‘Unity of the Ultimate Reality’. This discussion lasted nearly for four hours. In which Professors Royce, Lanman, Shaler and Dr James from Cambridge took my side and supported my arguments in favour of ‘unity’.

I travelled all through the USA Canada and Mexico and delivered lectures. In 1921 I sailed to Hawai, Japan, China, Singapore Malaya and Philippines before returning to Calcutta. In 1922, I went to Tibet from Kashmir crossing the Himalayas on foot to study Lamaism. My destination was Demis Monastery near Leh in Ladakh. In 1923 after returning from Tibet I established  Ramakrishna Vedanta Society in Calcutta. In 1924 ,I opened a branch in Darjeeling.


This short sketch of my life will give the reader some idea of the different influences which have moulded my convictions.”

Published in 1936



எழுதினால் மனோவியாதி போகும்! (Post No.5363)


Date: 26 August 2018


Time uploaded in London – 5-01 AM (British Summer Time)


Post No. 5363


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.


டைரக்டர் திரு கே.பாக்யராஜ் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவரும் வார இதழ் பாக்யா. அதில் 24-8-2018 தேதியிட்ட இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள (எட்டாம் ஆண்டு இருபத்திஐந்தாம்) கட்டுரை

எழுதினால் மனோவியாதி போகும்!




துயரமான சம்பவங்களுக்கு ஆட்பட்டு நிம்மதி இழந்தவர்களுக்கும், அடிக்கடி துயரங்களைச் சந்தித்து தூக்கமின்றி தவிப்பவர்களுக்கும் அறிவியல் தரும் ஒரு ஆறுதலான செய்தி – எழுதுங்கள், உங்கள் மனோ வியாதி போகும் என்பது தான்!

பிரபல உளவியல் அறிஞரான டாக்டர் ஜேம்ஸ் பென்னேபேகர் (Dr James Pennebaker – பிறப்பு 2-3-1950) ஆஸ்டினில் உள்ள டெக்ஸாஸ் பல்கலைக் கழக பேராசிரியர். அவரும் அவரது மாணாக்கர்களும் உணர்ச்சிகரமான அனுபவங்களுக்கும் இயல்பான மொழிக்கும் உள்ள தொடர்பையும், இதனால் உடல் ரீதியாகவும் உள்ள ரீதியாகவும் ஏற்படும் பாதிப்புகளையும் விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கின்றனர்.


30 ஆண்டுகளுக்கு முன் அவரது ஆய்வு ஒன்றின் மூலமாக இரகசியங்களை மனதிற்குள் போட்டுப் புதைத்து வைத்துக் கொள்வதன் மூலம் ஒருவருக்கு நோய் உருவாகும் என்பதை அவர் கண்டார். இதன் தொடர்ச்சியாக தங்களது ஆழ்ந்த இரகசியங்களை ஒருவர் எழுதுவதன் மூலமாக உள ரீதியாகவும் உடல் ரீதியாகவும் நலம் பெறுவார் என்பதையும் கண்டுபிடித்தார். இந்த எழுதுதல் பணிக்கு அவர் தந்த பெயர் எக்ஸ்பிரஸிவ் ரைட்டிங் (Expressive Writing).


வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த பிரபல உளவியலாளர் இப்போது கண்டுபிடித்திருப்பது அன்றாடம் நாம் பேசும், எழுதும் மொழியானது நம்மை வெளிப்படுத்துகிறது என்பதைத் தான்!


இவரது புத்தகமான ‘ஓபனிங் அப் : தி ஹீலிங் பவர் ஆஃப் எக்ஸ்பிரஸிவ் ரைட்டிங் டு ஹீல்’ (Opening up : The Healing Power of Expressing Emotion and Writing to Heal) பல்லாயிரம் பிரதிகள் விற்று சாதனை படைத்துள்ளது. பத்து புத்தகங்களையும் 300 அறிவியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் எழுதியுள்ள அவர் 1986இல் தன் ஆய்வைத் தொடங்கினார்.


ஆய்வுக்கென மாணவர்களை அழைத்து அவர்களிடம்  தங்களது வாழ்வில் நடந்த துயரமான சம்பவங்களை 15 நிமிடங்கள் அவர் எழுதச் சொன்னார். ஒரு துயரமான சம்பவமும் இல்லை என்றால் அவர்கள் கஷ்டமாக உணர்ந்த தருணத்தைப் பற்றி எழுதச் சொன்னார். இதுவரை யாரிடமும் சொல்லாத ரகசியமாக வைத்திருக்கும் விஷயத்தை அவர்கள் எழுத வேண்டும். நான்கு நாட்கள் இந்த சோதனை தொடர்ந்தது. அவர்களில் இருபது பேருக்கு ஒருவர், எழுதும் போது ஓவென்று அழுதனர். ஆனால் அவர்கள் எழுதுவதை நிறுத்தவில்லை. பின்னர் அவர் ஆறு மாதங்கள் அந்த மாணவர்கள் எப்போதெல்லாம் சிகிச்சை நிலையங்களுக்குச் சென்றனர் என்பதைக் கண்காணிக்க ஆரம்பித்தார். ஒரு நாள் அவருக்கு ஆச்சரியகரமான முடிவு தெரிந்தது. வெளியில் காரில் காத்திருந்த நண்பரிடம் வந்து ஒரு பெரிய விஷயத்தைத் தான் கண்டுபிடித்து விட்டதாக அறிவித்தார். எந்தெந்த மாணவர்கள் தங்களது இரகசிய விஷயங்களை எழுதினார்களோ அவர்களெல்லாம் சிகிச்சை நிலையங்களுக்கு குறைந்த அளவே சென்றிருந்தனர்!

அன்று பிறந்தது சைக்கோ நியூரோ இம்யூனாலஜி! (Psychoneuroimmunology). எளிமையாக  எக்ஸ்பிரஸிவ் ரைட்டிங் என்று இது இப்போது சொல்லப்படுகிறது. ஆஸ்த்மாவிலிருந்து ஆர்திரிடிஸ் வரை மார்பகப் புற்று நோயிலிருந்து மைக்ரேன் தலைவலி வரை இப்படி எழுதுவதால் குறைந்த அளவே டாக்டர்களைப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் அப்படி பாதிப்புள்ளானவர்களுக்கு ஏற்பட்டது என்பதை அவர் கண்டுபிடித்தார். காயங்கள் மிகவும் சீக்கிரமாக ஆறுவதைக் கண்டபோது அவரே ஆச்சரியப்பட்டார்.


ஆனால் ஜோயன் ஃப்ராடாரோலி என்ற கலிபோர்னியா ஆய்வாளர் இப்படி எழுதுவதால் கான்ஸர் போன்றவை முற்றிலும் குணமாகி விடுவதில்லை என்பதைக் கண்டார். என்றாலும் கூட சிறிய அளவு முன்னேற்றம் இருப்பதால் இலவசமாக செய்யக்கூடிய இந்த எக்ஸ்பிரஸிவ் ரைட்டிங் பயனுள்ளது தான் என்பதை அவர் ஒப்புக் கொண்டார்.



மென்மேலும் இத்துறையில் ஆராய்ச்சி செய்த பென்னேபேகர் வார்த்தைகளை வைத்து ஒருவர் பொய் சொல்கிறாரா இல்லையா, ஒருவர் ஆணா பெண்ணா, பணக்காரரா, ஏழையா என்பன போன்றவற்றைச் சொல்லி விட முடியும் என்பதைக் கண்டார். இதற்கென ஒரு கம்ப்யூட்டர் புரோகிராமைத் தயார் செய்து ஒருவர் பேசுவதை எல்லாம் அதில் பதிவு செய்தார். அதன் மூலம் வார்த்தைகள் இருவருக்கிடையே ஒத்திருக்கும் போது அவர்கள் ஒருவர்பால் இன்னொருவர் ஈர்க்கப்படுகின்றனர் என்கிறார். ‘நான்’ என்ற வார்த்தையை அடிக்கடி பயன்படுத்தக் கூடாது என்பது அவரது அறிவுரை.



இப்போது பென்னேபேகர் ப்ராஜக்ட் 2021 என்ற ஒரு புதிய ஆய்வுக்கு செயல் இயக்குநராக இருக்கிறார். இந்தத் திட்டம் 2016, ஜனவரி 19ஆம் தேதி துவங்கப்பட்டது. ‘ஏராளமான நவீன தொழில்நுட்பங்கள் பெருகி விட்ட இந்தக் காலத்தில் பழைய கால கல்விமுறை கற்பவர்களுக்குச் சரி வராது. மற்றவர்களுடன் அவர்கள் பழகும் விதம், ஆய்வுப் பேப்பர்களை எழுதும் விதம், ஆய்வு செய்யும் விதம் ஆகியவற்றில் ஒரு புதிய செயல்முறை வேண்டும்’ என்று கருதும் பென்னேபேகர் தனது பல்லாண்டு ஆய்வை வைத்து ஒரு புதிய செயல்முறையை மாணவர்களுக்கென அறிமுகப்படுத்தவிருக்கிறார். இது செயல்படும் போது புதிய தலைமுறை உருவாகும் என்பது கல்வியாளர்களின் கருத்து.


வார்த்தைகளின் மூலம் ஒருவரை நன்கு அறிந்து கொள்ளலாம் என்று சொல்லும் போதே வார்த்தைகளை மாற்றிப் பேசுவதன் மூலம் நம் எதிர்காலத்தை நோயற்றதாக, வளமுள்ளதாக மாற்றிக் கொள்ளலாம் என்பது நல்ல செய்தி தானே! இதை அவரது பத்துப் புத்தகங்களும் விளக்குகின்றன!

விரைவில் முடியவிருக்கும் ப்ராஜெக்ட் 2021 பல புதிய தகவல்களைத் தரும் என்பது உறுதி!


அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் ….

பிரிட்டனைச் சேர்ந்த இயற்பியல் விஞ்ஞானியான பால் டிராக் (Paul Dirac தோற்றம் 8-8-1902 மறைவு 20-̀10-1984) அன்றாட பிரச்சினைகளுக்கு விஞ்ஞானத் தீர்வுகளைத் தருவதில் அதிக விருப்பமுள்ளவர்.


ஒரு முறை கோப்பன்ஹேகனில் அவர் ஒரு புதிய கொள்கையை விவரித்தார். அதாவது ஒரு பெண்ணின் முகம் அழகாகத் தோன்ற அவளை ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்திலிருந்து தான் பார்க்க வேண்டும் என்ற கொள்கையை அவர் கூட்டத்தினரின் முன் வைத்தார். அவர் இதைப் பற்றி விளக்கிப் பேசுகையில், “ஒரு பெண்ணை வெகு தூரத்திலிருந்து பார்ப்பதாக வைத்துக் கொள்வோம்; பார்ப்பவருக்கு ஒன்றுமே தெரியாது அல்லவா? அதே பெண்ணை மிக மிக அருகில் வைத்துப் பார்த்தால் வட்டமான முகம் மனிதக் கண்ணின் சிறிய அளவினால் சிதைந்து தோன்றும். சின்னச் சின்ன சுருக்கங்கள் கூட பெரிதாகத் தோற்றமளிக்கும். ஆகவே ஒரு பெண்ணின் முகத்தை அழகாகப் பார்க்க ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தில் தான் நிற்க வேண்டும்.”


கூட்டத்தினர் ஆரவாரித்தனர். கூட்டத்தில் இருந்த கமாவ் (Gamow)

என்பவர், “பால், எவ்வளவு அருகிலிருந்து ஒரு பெண்ணை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

தன் இரு கைகளையும் இரண்டு அடி தூரத்தில் வைத்துக் கொண்ட பால், “இவ்வளவு அருகிலிருந்து பார்த்திருக்கிறேன்” என்றார்.

அனைவரும் சிரித்தனர்!




Date: 25 August 2018


Time uploaded in London – 14-47 (British Summer Time)


Post No. 5362


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.



Foreign historians wrote that Buddha was against Hindu rituals and he revolted against Hinduism. But if one reads Buddhist scriptures, one would realise he accepted all the Hindu practices in abstract form. He did not do Yagas or Yajnas, but he practised meditation and Japa/prayer. If one looks at the Mudras (hand and finger gestures) one would understand that he was a serious student of Hindu Yoga Sastra. Patanjali’s Yoga Sastra (Science of Yoga) is one of the six systems of Hindu Philosophy.


English word Yoke is cognate with Yoga (mind and body uniting)

Dr Radhakrishnan, famous philosopher and ex President of India, quotes the words of Buddha in one of his books “ I know a lot of other things; but I am not going to tell you (I will tell you only what you need to know). The reason for Buddha saying this was that he did not want to give too many rituals to laymen which they would not understand or may even abuse. In real life Buddha did great penance like the ancient Hindu seers and he used the same word Nirvana etc from the Upanishads. He praised Brahmins sky-high in one full chapter of Dhammapada.


The following pictures from Borobudur, Java, Indonesia showed that he was practising Mudras etc.


A mudra is a hand gesture with fingers pointing different directions or postures. The reason for having different postures is to channelize the body energy. Each Mudra brings or enhances certain type of energy in us.

All Hindu Gods show Mudra mostly Abhaya or Varada.


Mudras are used by Hindu priests differently. There is a book called ‘Mudra Vidanam’ giving a list of over 125 Mudras. A Brahmin who does Sandhyavandana ritual three times a day use Mudras as well. The Sanskrit slokas in the beginning of the book explain the significance of those Mudras. It says Mudras make the Devas (angels and gods) happy and it drives away the sins. The Devatas in charge of each Mantra (spell) are pleased with the Mudras. It also adds one should learn the Mudras used in Archana, Japa, Dhyana (Prayer and Meditation) Kamya Karmas (desire fulfilling rituals), Snanam , Avahanam (Bathing and Invoking), Prathista, Rakshanam and Naivedyam ( Installing, preserving and offering to god). The book classified Mudras under 11 titles and illustrated all Mudras with line drawings.


Regarding the Mudras practised by Gautama Buddha there are some interpretations. Buddhists refer to Indra very often and these Mudras refer to Earth Goddess (found in the Atharva Veda), we come to know that Buddha believed in all those Gods and Goddesses. He advised everyone to follow eight virtues. If one has those eight virtues that will take nearer to god. Ene in higher forms of Hinduism, the Yogis don’t follow rituals like Yagas (fire ceremonies) or Pujas. People at lower level only stick to them and use them as steps to higher. Since Buddha didn’t give them any ritual, Buddhist order slowly invented new rituals and they multiplied in course of time (which we see today).


One example: Buddha did not like killing animals in Yaga or anywhere else. Now Sri Lankan Buddhist monks wait for others to kill animals and bring the meat to them for food. Literally they don’t ‘kill’ animals.

One may wonder if Buddhists of today meditate upon Buddha who did Buddha meditate upon? Did he do Gayatri Japa?

Abhaya Mudra:

Take refuge in me; I will protect you ( No fear gesture).

This is a blessing sign.

Bhumisparsa Mudra

Buddhists interpret it as Buddha asking Bhuma Devi (Goddess Earth) to be witness for his enlightenment. Literally translated it sounds earth touching gesture. So I think he is taking the energy from earth or taking blessing from the earth.

Dhyana Mudra

This is meditation Mudra. preserving the energy or focussing the energy towards body

Dharmachakra Mudra

Turning the Wheel Mudra is a mudra of teaching and transmitting. It will help you to explain anything well.

Varada Mudra

Gesture of Giving, generosity and Compassion.


Mudras are not just gestures of fingers and hands. Here acupressure is also used to stimulate the energy stored in the body. Giving pressure to different places in the hand helps in concentration.


In dance and other arts it is used to just convey a message or thought, for secular purpose. They are different from religious mudras.



Hindu Mudras in Egyptian and Sumerian Statues | Tamil and Vedas…

Picture: Egyptian Statue What is a Mudra? Mudra is the hand gesture or the finger position. Gods or saintly persons who practise meditation or Yoga use Mudras. The …