கங்கர், கொங்கர், கலிங்கர், குலிங்கர்: கம்பன் தரும் நாடுகளின் பட்டியல் (Post No.3669)

Written by London swaminathan

 

Date: 25 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 12-33

 

Post No. 3669

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

கம்ப  ராமாயணத்திலுள்ள பூகோள (Geographical-நிலவியல்) விஷயங்களை ஆராய்வது ஒரு தனி இன்பம் தரும்; ஆழமாக ஆராய்ந்தால் டாக்டர் பட்டமும் வாங்கலாம். நாடுகளைக் கம்பன் வரிசைப்படுத்தும் அழகே தனி அழகு!

1.கங்கர் கொங்கர் கலிங்கர் குலிங்கர்கள்

சிங்களாதிபர் சேரலர் தென்னவர்

அங்கராசர் குலிந்தர் அவந்திகர்

வங்கர் மாளவர் சோழர் மராடரே

 

2.மான மாகதர் மச்சர் மிலேச்சர்கள்

ஏனை வீர இலாடர் விதர்ப்பர்கள்

சீனர் தெங்கணர் செஞ் சகர் சோமகர்

சோன சேகர் துருக்கர் குருக்களே

 

3.ஏதி யாதவர் ஏழ்திறல் கொங்கணர்

சேதிராசர் தெலுங்கர் கருநடர்

ஆதிவானம் கவித்த அவனிவாழ்

சோதி நீள்முடி மன்னரும் துன்னினார்

பால காண்டம், கம்ப ராமாயணம்

உலாவியல் படலத்தில் ராமன்சீதை திருமணத்துக்கு வந்த மன்னர்கள் பட்டியல் இது.

 

பொருள்:-

1.கங்க நாடு, கொங்கு நாடுகலிங்க நாடு, குலிங்க நாடு, சிங்கள நாடு, சேர நாடு, தென்னாடான பாண்டிய நாடு, அங்க நாடு, குலிந்த நாடு, அவந்தி நாடு, வங்க நாடு, மாளவ நாடு, சோழ நாடு, மராட நாடு ஆகிய நாட்டு அரசர்களும்,

 

2.பெருமை மிகுந்த மகத நாடு, மச்ச நாடு, மிலேச்ச நாடு, மற்றுமுள்ள வீரம் பொருந்திய இலாடநாடு, விதர்ப்ப நாடு, சீன நாடு, தெங்கண நாடு, செம்மை வாய்ந்த சக நாடு, சோம நாடு, சோனக நாடு, துருக்கி நாடு, குரு நாடு ஆகிய நாட்டு அரசர்களும்,

3.ஆயுதங்கள் நிறைந்த யாதவ நாடு, ஏழு பிரிவு கொண்ட கொங்கண நாடு, சேதி நாடு, தெலுங்கு நாடு, கரு நாடு என்னும் கன்னட நாடு, ஆகிய நாடுகளின் அரசர்களும், பஞ்ச பூதங்களில் முதன்மையானதான ஆகாயத்தின் கீழே ஆழும் — ஒளிவீசும் மணிமுடி அணிந்த பிற அரசர்கள் அனைவரும் அந்த மண்டபத்தை அடைந்தனர்.

 

 

முதல் பாட்டில், அங்கராசர் என்பதற்குப் பதிலாக சில பதிப்புகளில் அங்கர் சீனர் என்று காணப்படும்; அப்படியானால் அடுத்த பாட்டில் வரும் சீனர் என்ற சொல்லுக்கு மகா சீனர் என்று பொருள் சொல்லுவர் பெரியோர்.

இதே போல சோனர் சேகர் என்பதை சோன கேசர் என்றும் எழுதுவர். விசுவாமித்திரர் சேனைகளை எதிர்ப்பதற்காக காமதேனு என்னும் தெய்வீகப் பசு மூலம் வசிட்டனால் உண்டாக்கப்பட்ட சேனை என்றும் சொல்லுவர். இது பற்றிய கதை மிதிலைக் காட்சிப் படலத்தில் உள்ளது.

 

 

கம்பன் பாட்டில் தெரிய வரும் செய்திகள்:-

 

கம்பன் காலத்தில், திராவிட நாடு என்று  ஒரு நாடு இல்லை.

 

கொங்கண நாட்டைக் குறிப்பிடும் போதெல்லாம் ஏழு பிரிவு கொண்ட கொண்க்கண நாடு என்பதை ஏன் அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லுகிறார் என்று தெரியவில்லை.

துருக்கி, சீனம், அரேபியா (சோனகம்) என்பவை கம்பன் காலத்தில் நன்கு தெரிந்தவை.

 

மிலேச்ச நாடு (ரோம்/இதாலி, கிரீஸ் உள்ளிட்ட யவன பூமி)

 

ஏழு பிரிவுகள் கொண்ட கொங்கண நாட்டை அவன் சுந்தர காண்டத்திலும் குறிப்பிடுவான்.

 

சுந்தர காண்டத்தில் அவன் சொல்லும் பல பூகோள/நிலவியல் விஷயங்கள் இன்னும் வியப்பானவை.

 

துருக்கர் கொண்டுவந்த குதிரைகள் பற்றி உன் அமுத உத்தியன ஒண் நகர்……..என்ற பாட்டிலும் கம்பன் பேசுகிறான்.

 

 

எனது முந்தைய கட்டுரைகள்

1.புராதன இந்தியாவின் 56 தேசங்கள்! (Post No. 2686) posted on 2 April 2016

2.திராவிடர்கள் யார்? posted on July 17, 2013

3.பெண்கள் மட்டுமே ஆண்ட அதிசய நாடு! Posted on 23 March 2015

4.தமிழ்ப் பெண்கள் வெளிநாடு செல்ல தடை! (Posted on 30 September 2016

 

5.தமிழ்நாட்டின் எல்லை ‘திருப்பதி’தான்! (Post No.3429) 8 December 2016

6.சங்க இலக்கியத்தில் யவனர் மர்மம்!

1 August 2014

7.மிலேச்சர்களை அழிக்கும் கல்கி அவதாரம் எப்போது? 21 March 2015

PLUS+++

 

1.முதல் திராவிட ராணி கி.மு 1320, (2).Dravidian Queen (1320 BC) in North India (3).The Biggest Brainwash in the World (4). ஆதிசங்கரர் காலம்: தமிழ் இலக்கியச் சான்றுகள் 5.தமிழன் காதுல பூ!!!! (6).மூன்று தமிழ் சங்கங்கள்: உண்மையா? கட்டுக்கதையா? (7) 3 Tamil Sangams: Myth and Reality 8. தமிழ் இனத்தின் வயது என்ன? 9. தமிழ் ஒரு கடல் 10.தமிழ்-கிரேக்க தொடர்பு

11..Indra festival in the Vedas and Tamil Epics 12.Bull fighting: Indus valley to Spain via Tamil Nadu 13.Karikal Choza and Eagle shaped Fire A tar 14.Why do British judges follow a Tamil king? 15.Flags : Indus Valley- Egypt Similarity 16.தமிழ் முனிவர் அகஸ்தியர் 17.வள்ளுவன் ஒரு சம்ஸ்கிருத அறிஞன் 18.கொடி ஊர்வலம்: சிந்து சமவெளி—எகிப்து அதிசிய ஒற்றுமை 19.வீரத் தாயும் வீர மாதாவும் 20.Veera Matha in the Vedas and Tamil Literature

21.இந்திர விழா: வேதத்திலும் தமிழ் இலக்கியத்திலும் 22.கரிகால் சோழனின் பருந்து வடிவ யாக குண்டம் 23.பருவக்காற்றைக் கண்டுபிடித்தது தமிழனா?  24.பிரிட்டிஷ் நீதிபதிகள் நரை முடி தரிப்பது ஏன்? 25. தொல்காப்பியர் காலம் தவறு ( ஐந்து பகுதிகள் கொண்ட கட்டுரைகள்)+ 3000  கட்டுரைகள்.

 

–Subahm–

எகிப்திய, சுமேரிய, இந்திய நாகரீகத்தில் காளை மாடு (Post No.3631)

Picture of Indus Bull Seal

 

Written by London swaminathan

 

Date: 12 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 21-02

 

Post No. 3631

 

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

உலகில் காளை மாடு முத்திரை இல்லாத பழைய நாகரீகம் இல்லை. காளை மாட்டின் படத்தையோ முத்திரையையோ பொம்மையையோ எல்லா நாகரீகங்களிலும் காணமுடிகிறது.

 

காளை விஷயத்தில் எல்லா நாகரீகங்களிலும் ஒரு ஒற்றுமை காணப்படுகிறது. அரசனும் தலைவர்களும் காளை என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

 

வேதத்தில் காளை

 

ரிக்வேதத்தில் இந்திரனை காளை என்றும் காளை போல பலம் வாய்ந்தவன் என்றும் வருணிக்கின்றனர்.

வேதங்களில் ஏனைய தெய்வங்களும்  காளை என்று போற்றப்படுகின்றன. பிற்காலத்தில் காளையே சிவனின் வாஹனமாகப் போற்றப்படுகிறது. திமில் உடைய நந்தி எல்லாக் கோவில்களிலும் சிவன் சந்நிதியில் இடம்பெறுகிறது.

சிந்து சமவெளியில் அதிக முத்திரைகள் காளை மாட்டு படத்துடன் உள்ளன. வேதத்தில் இந்திரன் காளை என்று புகழப்படுகிறான். வால்மீகி ராமயணத்தில் ராமனை, காளை என்று வருணிக்கின்றனர்.

 

சிந்து சமவெளியில் காளை மாடு படம் தாங்கிய முத்திரை அதிக அளவில் காணப்பட்டாலும், ஒரு பசு மாட்டின் படம் கூடக் காணப்படாதது வியப்பூட்டுகிறது.

பசு மாடு புனிதமானது என்பதால் இப்படி விட்டனரோ என்று எண்ணுவாரும் உளர்.

 

சுமேரிய நாகரீகம்

சுமேரியாவில் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே (Water Buffaloes) நீர் எருமைகளை முத்திரைகளில் பொறித்துள்ளனர். ஆயினும் இவை இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதியான மிருகங்கள் என்று அறிஞர்கள் சொல்லுகின்றனர்.

 

இதே போல யானைகளின் எலும்பும் தந்தமும் ஆங்காங்கே தோண்டும் போது கிடைக்கின்றன. இவைகளை சிரியன் (சிரியா நாட்டு) யானை என்று வகைப்படுத்தினாலும், ஆசியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டு அங்கே வளர்க்கப்பட்டதாகவே அறிஞர்கள் கருதுவர்.

ஆதிகாலத்திலேயே இந்தியாவுக்கும் மெசபொடோமியா (இராக்) பகுதிக்கும் தொடர்பு இருந்ததை நீர் எருமைகளும், யானை எலும்பு-தந்தங்களும் நிரூபிக்கின்றன.

 

 

எகிப்திய நாகரீகம்

எகிப்தில் அரசனை “பலம் பொருந்திய காளை” (Mighty Bull) என்ற பட்டத்துடன் அழைத்தனர். மக்களை கடவுளின் மேய்ப்புக்குட்பட்ட காலநடைகள் (Cattle of the God) என்று அழைத்தனர்.  நூபியா (Nubia) பகுதியில் துஷ்கா என்னுமிடத்தில் 14,000 ஆண்டுப் பழமையான கல்லறைகளில் காட்டு (Wild Bulls) காளை மாடுகளின் மண்டை ஓடுகளும் புதைக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்குப் பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் எகிப்தின் புதிய ராஜ்யத்தின் அரசர்கள் அந்தக் காட்டுமாடுகளை  வேட்டையாடி, அடியோடு அழித்துவிட்டனர்.

 

 

எகிப்தில் ஏபிஸ் (Apis) என்ற காளை தெய்வமாக வழிபட்டது. பல இடங்களில் புதையலில் காளையும் மம்மி போல பதனிடப்பட்டு புதைக்கப்பட்டுள்ளது.

 

கிரீட் (Crete) தீவில் காளை மாடு நடனம் பயிலப்பட்டது.

மித்ராயிஸ (Mithraism) சடங்குகளில் காளை மாடு கொல்லப்பட்டது/ பலியிடப்பட்டது.

இந்துக்கள் பிற்காலத்தில் காளை பிடித்தல்/ மஞ்சுவிரட்டு/ ஜல்லிக்கட்டு ஆகிய வீர விளையாட்டுகளில் காளை மாடுகளைக் கொல்லவில்லை. கிருஷ்ணன் ஏழு காளைகளை அடக்கிய செய்தி பாகவதத்தில் கிடைக்கிறது. இதுவே பிற்காலத்தில் ஜல்லிக்கட்டாக உருவாயிருக்கலாம்.

 

 

(எனது ஜல்லிக்கட்டுக் கட்டுரையில் இது பற்றிக் கூறியுள்ளேன்)

 

காளிதாசனில்

 

காளிதாசனும் காளைமாட்டு உவமைகளைப் பயன்படுத்துகிறார். ரகுவம்ச காவியத்தில் மன்னன் திலீபனின் புஜபலம், (1-13) காளைமட்டின் வலிமை உடையன என்பார். இதே போல ராமபிரானின் புஜபலமும் பேசப்படுகிறது (12-34)

 

சித்ரகூட மலையும் அதன் குகைகளும் நீர்வீழ்ச்சிகளின் ஒலியும் கோபமடைந்த காளை மாட்டுடன் உவமிக்கப்படுகின்றன.(13-47)

 

இளம் கன்று காளையானது போல, ரகு பருவம் எய்தினான் என்கிறார்(3-32)

தமிழிலும் ஏறு, அடலேறு என்பன சங்க காலத்திலேயே 70 இடங்களுக்கும் மேலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

கலித்தொகை 103-108, அகம்.36, 64 முதலியன சில எடுத்துக் காட்டுகள்.

 

–subham–

பாரதத்தின் ஒருமைப்பாடு: சங்க இலக்கியச் சான்றுகள்! (Post No.3625)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 11 February 2017

 

Time uploaded in London:-  6-24 am

 

 

Post No.3625

 

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

சங்க இலக்கிய ஆய்வு – கட்டுரை எண் 21

இரண்டாம் பாகம் – முதல் கட்டுரை

இந்தக் கட்டுரை சுமார் 42 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 2-12-1973 தினமணி சுடர் இதழில் வெளியான எனது கட்டுரை.

 

பாரதத்தின் பழம்பெரும் ஒருமைப்பாடு: சங்க இலக்கியச் சான்றுகள்!

 

                       by ச.நாகராஜன்

 

 

மனிதர்கள் கூட்டமைப்பாக ஓரிடத்திலே தங்கி வாழ்ந்து தமக்கெனச் சிறப்பான பழக்க வழக்கங்களையும், பண்பாட்டையும் என்று ஏற்படுத்திக் கொண்டார்களோ, அன்றே தேசம் பிறந்தது. இயற்கையான எல்லைகளைக் கொண்டு, பொதுவான இலக்கியம், பண்பாடு, பழக்க வழக்கங்கள், வழிபாட்டு முறைகள், கருத்துக்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட மனிதத் தொகுதியையே தேசம் என்று ஹோலி காம்ப் (Hole Combe) பர்கெஸ் (Burgess), கெட்டல் (Gettell) போன்ற மேனாட்டறிஞர் உரைப்பர். பூகோள எல்லையை வெறும் உடலாகவும், பழம் பெரும் பண்பாடு, மரபு, பழக்க வழக்கங்களை ஆன்மாகவும் உருவ்கப்படுத்துகிறார் சர் எர்னஸ்ட் பார்கர் (Sir Ernest Barrmer) என்ற தற்கால அறிஞர்.

இந்த நோக்கில் பாரதம் ஒன்றுபட்ட தனிப்பெரும் நாடாக பண்டு தொட்டு இலங்கி வந்திருக்கிறது. இதற்கான சான்றுகளை சங்க இலக்கியத்தில் பரக்கக் காணலாம்.

நாட்டு எல்லைகள்

இமயம் முதல் குமரி வரை பரவியுள்ள பூமியே பாரதம் என்று விஷ்ணு புராணம், மகாபாரதம், பாகவதம் ஆகிய நூல்கள் கூறுகின்றன. சங்க நூல்களிலும் நம் எல்லை பற்றிய இத் தெளிவான கருத்தைப் பல இடங்களில் காண்லாம்.

தென் குமரி, வட பெருங்கல்

 குண குட கடலா எல்லை”  (புறம் 17)

 

வடா அது பனிபடு நெடுவரை வடக்கும்

தெனா அது உருகெழு குமரியின் தெற்கும்

குணா அது க்ரைபொரு தொடுகடற் குணக்கும்

குடா அது தொன்று முதிர் பௌவத்தின் குடக்கும் (புறம் 5)

என்று புறநானூற்று அடிகளும்,

“ஆரியர் துவன்றிய பேரிசை இமயம்

தென்னங்  குமரியொ யாயிடை” (பதிற்றுப்பத்து 11)

“நெடுவரை

வடதிசை எல்லை இமயமாகத்

தென்னங் குமரியொடு ஆயிடை அரசர் (பதி-43)

என்ற பதிற்றுப்பத்து அடிகளாலும், பண்டாட்டால் ஒன்று பட்டிருந்த நாடு, பல அரசர்களால் ஆளப்பட்டதென்றாலும், அதை ஒவ்வொரு அரசனும் தன் ஆளுகைக்குக் கீழ்க் கொணர முயற்சித்து வெற்றி பெருவதைப் பெருமையாகக் கொள்வது வழக்கம் என்றும் அறிகிறோம்.

இலக்கிய ஒருமை

தேசம் முழுவதெற்கும் பொதுவான இலக்கியமெனத் திகழும் இராமாயண, மகாபாரதக் கதை நிகழ்ச்சிகள் சங்க இலக்கியம் முழுதும் காணப்படுகின்றன.

பீமன் அரக்கு மாளிகைத் தீயிலிருந்து பாண்டவர்களைக் காப்பாற்றியது (கல்-25), பீமன் துரியோதனன் தொடையை முறித்தது (கலி-52), துச்சாதனன் திரௌபதியின் கூந்தலைப் பற்றி இழுத்தது (கலி 101) ஆகிய பாரதக் கதை நிகழ்ச்சிகளையும் சீதையின் ஆபரணங்களைக் குரங்குகள் அணிந்தது, சீதையை இராவணன் தூக்கிச் சென்றது (புறம் 378), தனுஷ்கோடியில் இராமன் தன் கை கவித்துப் பறவைகளின் ஒலியை அடக்கியது (அகம் 70) ஆகிய இராமாயணக் கதை நிகழ்ச்சிகளையும் சங்க இலக்கியம் கூறுவதிலிருந்து இந்தப் பொதுவான இலக்கியம் பற்றிய உணர்வு பழங் காலத்திலேயே இருந்தது என்று தெரிகிறது..சுமார் நூற்றிற்கும் மேற்பட்ட புராணச் செய்திகளை சங்க இலக்கியம் கூறுகிறது.

 

பண்பாட்டு ஒருமை

பாரதப் பண்பாடு வலியுறுத்தும் உருவ வழிபாடு, இம்மை, மறுமை பற்றிய எண்ணம், மறுபிறப்பில் நம்பிக்கை, கங்கை, காவிரி, இமயம் போன்ற ஆறு, மலைகளைப் பற்றிய புனித உணர்வு, கற்பிற்கு அருந்ததியைக் காட்டல், வேள்வி இயற்றல் போன்றவற்றை சங்க இலக்கியத்தில் காண்கிறோம்.

திருமுருகாற்றுப்படையில் ஆறு முகங்களைப் பற்றி வரும் அருமையான விளக்கமும், பதிற்றுப்பத்தில் வரும் ‘க்டவுள் பத்தினிக் கற்கோள் வேண்டி’ (5ஆம் பதிகம்) என்ற வரியும் உருவ வழிபாட்டைச் சங்க கால மக்கள் ஏற்றிருந்தமையை வலியுறுத்துகின்றன. மேலும் க்டவுளை வாழ்த்தல், கடவுளுக்குப் பலி கொடுத்தல், கோவில் அமைத்தல் முதலானவற்றைப் பெரும்பாணாற்றுப்படை (வரி 39), நற்றிணை (358), பட்டினப்பாலை (வரி 286-287) ஆகியவற்றில் காண்கிறோம்.

தவறான வழியில் ஈட்டும் பொருள் இம்மைக்கும், மறுமைக்கும் பகையாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையைக் கலித்தொகை (14) கூறுகிறது.

“இம்மை உலகத்து இசையொடும் விளங்கி

மறுமை உலகமும் மறு இன்றி எய்துப”

என்ற அகநானூற்று (66) அடிகள் சங்க கால மக்களின் மறு உலக நம்பிக்கையை வலியுறுத்துகிறது.

“தேய்தல் உண்மையும் பெருகல் உண்மையும்

   மாய்தல் உண்மையும் பிறத்தல் உண்மையும்:” (புறம் 27)

  “உயர்ந்த வேட்டத்து  உயர்ந்தி சினோர்க்கு

   செய்வினை மருங்கின் எய்தல் உண்டு எனின்

   தொய்யா உலகத்து நுகர்ச்சியும் கூடும்

   தொய்யா உலகத்து நுகர்ச்சி இல் எனின்

   மாறிப் பிறப்பின் இன்மையுங் கூடும்” (புறம் 214)

என்கின்ற புறநானூற்று அடிகளால் சங்க காலத்தில் பாரதப் பண்பாட்டின் அடிப்படையான மறுபிறப்பு நம்பிக்கையையும், வினைப்பயன் பற்றிய எண்ணமும் இருந்தது என்பது விளங்குகிறது.

சிவன் உறைந்திருப்பதால் புனிதம் பெற்ற இமயம் என்ற பொருளில் ‘கடவுள் உறைய கல்லோங்கு நெடுவரை’என்ற அடியைப் பதிற்றுப் பத்தில் காண்கிறோம். பத்தினித் தெய்வமான கண்ணகிக்கு இமயத்தில் கல் எடுத்து புனிதமான் கங்கையிலே நீராட்டலை ‘ பேரிசை இன்பல் அருவிக் கங்கை மண்ணி; என்று பதிற்றுப்பத்து (பதிகம் 5) குறிப்பிடுகிறது.

 

‘வடமீன் புரையும் கற்பின் மடமொழி’ என்று புறநானூறும் (122), ’வட்மீன் போல் தொழுதேத்தும் வயங்கிய கற்பினாள்’ என்று கலித்தொகையும் (2) கற்பிற்கு எடுத்துக்காட்டாக அருந்ததியைக் கூறுகின்றன.

பாரதம் முழுதும் வேள்வி இயற்றல் பண்டைக் காலத்தில் பரவி இருந்தது. பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி  என்ற பாண்டிய மன்னம் பெயராலும், சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி என்ற சோழன் பெயராலும் சங்ககால் மன்னர்கள்  வேள்வி இயற்றிய செய்தியை உணரலாம்.

பிணத்தைப் பாடையில் கொண்டு செல்லல் (புறம் 286) போன்ற பழக்க வழக்கங்களும் இறந்த கணவனுக்குக் காதலி பிண்டம் வைத்தல் போன்ற ச்டங்குகளும் நாடு முழுவ்தற்கும் பொதுவானவையாக இருந்தவை தான்.

 

ஒரே நாடு பாரதம்

இப்படி இயற்கையான பூகோள எல்லையால் பொதுவான உடலையும், ஒரே பண்பாடு, மரபு, பழக்க வழக்கங்கள் ஆகியவற்றால் பொதுவான ஆன்மாவையும் பாரதம் கொண்டிருந்தது என்பது சங்க இலக்கியம் கூறும் உண்மை. அதாவது ஒரே தேசம் என்ற எண்ணம் சங்க இலக்கியம் எவ்வளவு பழமையானதோ அவ்வளவு பழமையானதாகும்.

****

 

வள்ளுவருக்கு ஏன் 11 பெயர்கள்? (Post No.3624)

Written by London swaminathan

 

Date: 10 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 20-56

 

Post No. 3624

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

திருவள்ளுவரின் பழைய வரலாறு மறைக்கப்பட்டுவிட்டது போலவே அவருடைய பெயர்களும், திருவள்ளுவ மாலையில் உள்ள 50-க்கும் மேலான செய்யுட்களும் மறைக்கப்பட்டு விட்டன; மறக்கப்பட்டும் விட்டன. இன்று அவருடைய 11 பெயர்களை மட்டும் ஆராய்வோம்.

 

அவருடைய 11 பெயர்கள்

 

திருவள்ளுவர்

தேவர்

முதற்பாவலர்

மாதாநுபங்கி

தெய்வப்புலவர்

செந்நாப்போதார்

பெருநாவலர்

நான்முகனார்

புலவர்

பொய்யில் புலவர்

நாயனார்

 

இனி இதன் விளக்கங்களைக் காண்போம்

 

1.திருவள்ளுவர்

வள்ளுவர் என்பது ஒரு ஜாதியின் பெயர் என்றும் அந்த ஜாதியினர் அரசனின் ஆணைகளை யானை மீது சென்று பறையறிவித்து பிரகடனம் செய்வர் என்றும் கூறுவர்.

மற்றொரு பொருள்:- திரு என்பது உயர்வைக் குறிக்கும்; வள்ளுவர் என்பது வண்மையுடையவர் எனப் பொருள்படும்.

 

வேத சாஸ்திரங்களில் இலை மறை காய்போல இருந்த அரிய பெரிய விஷயங்களைச் சுருங்கச் சொல்லி தமிழ் வேதம் எனப்படும் திருக்குறளை எழுதியதால் இப்பெயர் பெற்றார் என்பாரும் உளர்.

வள்ளுவர்- வண்மையென்னும் பண்பினடியாய்ப் பிறந்த பெயர்; உ-சாரியை

 

2.தேவர்

தெய்வத்தனமையை உடையவர். மனிதனுக்கும் மேலாக தேவர் என்னும் நிலையில் வைத்துக் கொண்டாடப்படுபவர்; முனிவர் போல ஆசார அனுஷ்டானங்களைக் கடைப்பிடித்தவர். திருவள்ளுவ மாலையில் உறையூர் முதுகூற்றனார், “தேவிற் சிறந்த திருவள்ளுவர் என்று கூறுவது, இதை உறுதி செய்கிறது.

 

3.முதற்பாவலர்

முதன்மையுடைய பாவலர்; இதன் பொருள் கவிகளில் சிறந்தவர். காளிதாசனை “கவி குல குரு” என்பது போல.பாவலர்= பாடல் பாட வல்லவர். பலவகை வெண்பாக்களுள் குறள்பா முதன்மையானது; அதில் பாடியவர். மேலும் அந்தண ஜாதியிற் பிறந்ததால் முதல் பாவலர் என்பாரும் உளர்.

4.மாதாநுபங்கி

திருவள்ளுவ மாலையில் மாதாநுபங்கி என்ற பெயரையும் செந்நாப்போதார் என்ற பெயரையும் நல்கூர் வேள்வியார் பயன்படுத்தியுள்ளார்; தாய் போல சாலப் பரிந்து அன்பு செலுத்தியவர். தாயெனத்தக்கவர்.

உப்பக்கம் நோக்கி உபகேசி தோள்மணந்தான்

உத்தர மாமதுரைக் கச்சென்ப – இப்பக்கம்

மாதாநுபங்கி மறுவில் புலச்செந்நாப்

போதார் புனற்கூடற்கச்சு

 

5.தெய்வப் புலவர்

கிரேக்க மொழியின் முதல் கவிஞர் ஹோமரையும் சம்ஸ்கிருத இலக்கணம் எழுதிய பாணினியையும் Divine Homer டிவைன் ஹோமர், பகவான் பாணினி என்பர். அதுபோலத் தெய்வீகத் தன்மையுடைய திருக்குறளை எழுதியதால் தெய்வப் புலவர் என பெயர் பெற்றார். அதுமட்டுமல்ல, மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் இவரையும் வணிகர் மரபில் தோன்றிய ருத்திரசர்மர் என்பவரை யும் மட்டுமே சங்கப் பலகையில் அமர கடவுள் அனுமதித்தார். மற்றவர் எல்லோரையும் மீனாட்சி கோவில் பொற்றாமரைக் குளத்தில் விழவைத்தது என்பது செவிவழிச் செய்தி. அப்போது ஆகாயவாணி (அசரீரி) இவரது திருக்குறளை அங்கீகரித்ததால் இப்பெயர். அதுமட்டுமல்ல. சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர் ஆகியோர் எழுதிய தொல்காப்பிய உரை முதலியவற்றில் தெய்வப்புலவன் திருவள்ளுவன் என்று போற்றியுள்ளானர்.

 

6.செந்நாப்போதார்

செவ்விய நாவாகிய மலரையுடையவர்; “என்றும் புலராது”   என்ற இறையனார் பாசுரத்தில், திருவள்ளுவர் வாய்ச் சொற்குக் கற்பகத் திருமலர் உவமை கூறப்பட்டுள்ளது. போது=மலர். மலர்மேல் அமரும் சரஸ்வதி தேவி, அவரது நாவில் வசிக்கிறாள்; செவ்விய மதுரஞ்சேர்ந்த நற்பொருளிற் சீரிய கூரிய தீஞ்சொல், வவ்விய கவிகளாகிய தேனைச் சொரிகிற நாக்கை உடையவர்.

 

7.பெருநாவலர்

பெருமையுடைய புலவர்; நாவலருட் பெரியவர் என்க.

நாவலர்= கவந சக்தியும், பிரசங்க சக்தியும், போதனா சக்தியும் படைத்த நாவன்மை உடையவர். திருவள்ளூவ மாலையில் தொடித்தலை விழுத்தண்டினார் இப்பெயரைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

 

8.நான்முகனார்

பிரம்மதேவனின் அம்சத்துடன் பிறந்தவர்; திருவள்ளுவ மாலையில், உக்கிரப் பெருவழுதியும், காவிரிப் பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனாரும் கூறியதைக் காண்க:-

நான்மறையின் மெய்ப்பொருளை முப்பொருளா நான்முகத்தோன், தான் மறைந்து வள்ளுவானய்த் தந்துரைத்த நூன்முறையை…..”

 

ஐயாறு நூறு மதிகார மூன்றுமா, மெய்யாய வேதப்பொருள் விளங்கப் பொய்யாது, தந்தானுலகிற்குத்தான் வள்ளுவனாகி, அந்தாமரைமேலயன்

9.புலவர்

புலம் அல்லது புலமை உடையவர் (புலம்= தேர்ந்த அறிவு; புலமை=கல்வித் தேர்ச்சி) நூலறிவு; பாண்டித்தியம் உடைமை.

சைவர்களுக்கு கோவில் என்றால் சிதம்பரம்

வைணவர்களுக்கு கோவில் என்றால் திருவரங்கம்

அது போல   தமிழில் புலவர் என்றால் வள்ளுவர்

 

திருவள்ளுவ மாலையில் புலவர் திருவள்ளுவரன்றிப் பூமேற்- சிலவர் புலவரெனச் செப்பல் – என்று மதுரை தமிழாசிரியர் செங்குன்றூர்க் கிழார் கூறியதால் அறிக.

 

10.பொய்யில் புலவர்

 

பொய்மையில்லாத புலவர்; பொருள்களை உள்ளபடி உணரவும், உணர்ந்தபடி உரைக்கவும் வல்ல அறிவை உடையவரென்றபடி. சீத்தலைச் சாத்தனார், மணிமேகலையில், பொய்யில் புலவன் பொருளுரை  தேறாய் – என்றனர்.

 

11.நாயனார்

இப்பெயரை நச்சினார்க்கினியர், தன் உரையில் பயின்றுள்ளார்.

 

சுபம்-

அரசன் என்பவன் தந்தை: தமிழ், சம்ஸ்கிருதப் புலவர்கள் பொன்மொழி (Post No.3620)

Written by London swaminathan

 

Date: 9 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 10-48 am

 

Post No. 3620

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

இறைவனை “அம்மையே! அப்பா!” என்றும் “தந்தையும் நீ, தாயும் நீ!” என்றும் ஆழ்வார்களும் நயன்மார்களும் பாடிப் பரவியுள்ளனர். குருவை “நீயே மாதா, நீயே பிதா! (த்வமேவ மாதா ச பிதா த்வமேவ)” என்று சிஷ்யர்கள் விதந்தோதினர். “அம்மாவும் நீயே, அப்பாவும் நீயே, அன்புடனே ஆதரிக்கும் தெய்வமும் நீயே”– என்று சினிமாப் பாடல்களைக் கேட்டிருக்கிறோம். புறநானூற்றுப் புலவர்களும் இப்படிப் பாடியிருப்பது பலருக்கும் தெரியாது.

 

பழங்காலத்தில் அரசன் என்பவனை தந்தை போலக் கருதினர் என்று புறநானூற்றுப் புலவர்கள் வாய்மொழி மூலமும், காளிதாசனின் கவிகள் மூலமும் அறிய முடிகிறது. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இதே கருத்தை இமயம் முதல் குமரி வரையுள்ள கவிஞர்கள் பாடியிருப்பது பாரத கலாசாரம் ஒன்றே என்பதையும் இம்மண்ணில் பிறந்தோர் ஒரு வழியில்தான் சிந்திக்க முடியும் என்பதையும் காட்டும். கல்வெட்டுகளிலும், சாசனங்களிலும் கூட இக்கருத்து எதிரொலிக்கிறது!

 

தாயில்லார்க்குத் தாயாகவும், தந்தையில்லார்க்குத் தந்தையாகவும் இருப்பவன் ஆட்சிசெய்வோன்தான் என்று மனுவும், சாணக்கியனும் சங்க காலப் புலவர்களும் நவின்றனர். இது போன்ற கருத்துக்களை வேறு எந்த நாட்டு இலக்கியத்திலும் இவ்வளவு பெரிய நிலப்பரப்பில் காணமுடியாது. இது இந்திய நிலப்பரப்பின் தனித் தன்மையைக் காட்டுகிறது.

 

மன்னன் உயிர்த்தே மலர்தலை உலகம் என்று மோசிகீரனார் பாடுவார் (புறம்.186)

 

சேரமான் கருவூர் ஏறிய ஒள்வாட் கோப்பெருஞ் சேரல் இரும்பொறையைக் கண்ட ஞான்று, நரிவெரூ உத்தலையார் (புறநானூறு-5) பாடிய பாடலில்,

“அருளும் அன்பும் இல்லாதோர் செல்லும் நரகம் பக்கம் போய்விடாதே! நீ காக்கும் நாட்டை குழந்தை வளர்ப்பவர் போல் காப்பாயாக– என்பார்

நிரயம் கொள்பவரோடு ஒன்றாது காவல்

குழவி கொள்பவரின் ஓம்புமதி

 

(நிரயம்= நரகம், குழவி= குழந்தை, ஓம்புமதி= காப்பாயாக)

 

வாட்டாற்று எழினியாதனைப் பாடிய மாங்குடிக் கிழார்

 

கேள் இலோர்க்குக் கேள் ஆகுவன் (புறம் 396)

உறவினர் இல்லாதோருக்கு அவன் உறவினன் – என்பார்.

கனியன் பூங்குன்றனோவெனில் உலகமே சொந்தம் “யாவரும் கேளிர்” என்பார் (பாடல்192)

மருதன் இளநாகனும் மருதக்கலியில் (கலித்தொகை 99), குழந்தைக்கு பால் தரும் தாய் போலவும், உலகத்துக்கு உதவும் மழை போலவும் நல்லாட்சி  நடத்தும் அரசன் எனப் பாராட்டுவார்:

 

குழவியைப் பார்த்து உறூஉம் தாய் போல், உலகத்து

மழை சுரந்து அளித்து ஓம்பும் நல் ஊழி யாவர்க்கும்

பிழையாது வருதல் நின் செம்மையின் தர……….

 

இதே கருத்தைக் கல்வெட்டிலும் காண்க:-

 

தந்தையிலோர்க்குத் தந்தையாகியுந்தா யிலார்க்குத் தாயாகியு

மைந்தரிலோர்க்கு மைந்தராகியு மன்னுயிர்கட்கு யிராகியும்

 

இரண்டாம் இராசராச சோழனின் மெய்கீர்த்தி

 

ஒரு தந்தை மகனைக் காப்பது போல அரசன் காக்க வேண்டும் என்று மனு சொல்வான் (7-135)

 

ரகு வம்சத்தில் காளிதாசன் சொல்வான்:

திலீபன் தனது குடிமக்களுக்கு கல்வி அளித்தான்; ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றினான்; உணவு கொடுத்து வளர்த்தான். அவன் தந்தை போல எல்லாவற்றையும் செய்தான்; இதனால் பெற்றவர்கள், பெயரளவுக்குத்தான் தாய்-தந்தை என்ற பெயர் தாங்கினர் (1-24)

 

நீ தந்தை போல பிரஜைகளை ரக்ஷிப்பாய் (2-48)

 

அஜன், புது மணப்பெண்ணை, கணவன் அன்புடன் நடத்துவது போல குடிமக்களைக் காத்தான். சமுத்திரத்தில் கலக்கும் பெரியநதியும் சின்ன நதியும் தானே கணவனுக்குப் பிரியமானவள் என்று கருதுவது போல அனைத்து மக்களும் எண்ணினர் (சமுத்திரம்= கணவன்  )8-8

 

எவன் ஒருவன் உறவினனை இழந்தாலும் அந்த இடத்தை நான் (துஷ்யந்தன்) ஈடு செய்வேன் என்று மக்களிடம் பிரகடனம் செய்யுங்கள் (சாகுந்தலம் 6-25)

 

இதோ மன்னன் வந்துவிட்டார்: யார் தன் குடிமக்களைக் குழந்தைகள் போல கவனிக்கிறாரோ அவர்……… (5-3)

அர்த்தசாஸ்திரம்- 4-3, 7-16   இதே கருத்தைக் காணலாம்.

 

–subahm–

 

 

நிலமகள் ஏன் அழுதாள்? புறநானூற்றில் ஒரு புதிர்! (Post No.3617)

Written by London swaminathan

 

Date: 8 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 9-28 am

 

Post No. 3617

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

புறநானூற்றிலும் ஏனைய சங்க இலக்கிய நூல்களிலும் நிறைய புலவர்களுக்கு சம்ஸ்கிருதப் பெயர்கள்! அவர்களில் ஒருவர் பெயர் மார்க்கண்டேயனார். அவர் பாடிய பாடல் எண் 365. அவர் ஒரு விநோதச் செய்தியைச் சொல்கிறார். பூமா தேவி அழுதாளாம். ஏன் அழுதாள்? நான் ஒரு விலைமாது போல இருக்கிறேனே! எல்லா அரசர்களும் என்னிடம் வந்து போகின்றனரே! ஒருவரும் நிலைப்பதில்லையே!

 

 

பூமாதேவிக்கு மகளும் கிடையாது! இது ஏன்? இந்தப் புதிருக்கு வால்மீகி ராமாய ணத்தில் பதில் உள்ளது!

 

முதலில் புறநானூற்றுப் பாடலையும் அதன் பொருளையும் காண்போம்; பின்னர் வால்மீகியின் பதிலைக் காண்போம்; இந்தப் பாடல் ஆரிய-திராவிட வாதம் பேசும் புரட்டர்களுக்கும் பேதிலிகளுக்கும் செமை அடி கொடுக்கும் பாடல்!

மயங்கு இருங்கவிய விசும்பு முகன் ஆக,

இயங்கிய இருசுடர்க்கண் என, பெயரிய

வளி இடை வழங்கா வழக்கு அரு நீத்தம்,

வயிரக் குறட்டின் வயங்கு மணி ஆரத்துப்

பொன் அம் திகிரி முன் சமத்து உருட்டி

பொருநர்க் காணாச் செருமிகு முன்பின்

முன்னோர் செல்லவும், செல்லாது, இன்னும்

விலைநலப் பெண்டிரின் பலர் மீக்குற

உள்ளேன் வாழியர், யான்’ எனப் பல் மாண்

நிலமகள் அழுத காஞ்சியும்

உண்டு உரைப்பரால், உணர்ந்திசினோரே

—பாடல் 365, மார்க்கண்டேயனார்

 

பொருள்:-

“வான்முகத்திலே சூரியனும் சந்திரனும் இரண்டு கண்களாகக் கொண்டு, இடையே காற்று நிலவும் இந்த நிலமகளாகிய (பூமாதேவி) என்னை விட்டுவிட்டு, மணி ஆரம் பொருந்திய, வெற்றியில் சிறந்த பல அரசர்களும் போய்விட்டார்கள். நானோ அவர்களுடன் போகாது, மற்றவர்கள் எல்லோரும் என்னை இகழ்ந்து பேசுமாறு விலைமாதர் போல வாழ்கின்றேனே என்று பூமாதேவியும் அழுகின்றாள். இது உலக வாழ்க்கையின் நிலையாமையை உணர்ந்தோரின் கூற்று. ஆகையால் தலைவனே! புகழ்தரும் செயல்களைள மட்டும் செய்வாயாக!”

 

பாடலை எழுதியவர் பெயரும் சம்ஸ்கிருதம்; பாடலில் உள்ள சொற்கள் பலவும் சம்ஸ்கிருதம்; படலின் பொருளும் புராணக் கருத்துகள்!

 

சூரியனும் சந்திரனும் கண்கள் என்பதும், பூமியைத் தாய் என்று சொல்வதும், அரசர்கள்ப அவர்களுடைய கணவர்கள் என்பதும்  புராணத்தில் உள்ள கருத்துகள்.

 

அடுத்ததாக நிலமகள் ஏன் இப்படி அழுதாள் என்பதும் வால்மீகி ராமாயணத்தில் உள்ள விஷயமாகும்.

 

வால்மீகி ராமாயணத்தில், பால காண்டத்தில் 36-ஆவது அத்தியாயத்தில் கீழ்கண்ட கதை உள்ளது:-

விஸ்வாமித்திரர் சொல்கிறார்: உமாவும் மஹாதேவனும் திருமணம் ஆகி நீண்ட காலமாகியும் குழந்தை பிறக்கவில்லை. தேவர்கள், பிரம்மாவின் தலைமையில் சென்று, மஹாதேவனை (சிவன்) வேண்ட, அவருடைய விந்து பூமியில் விழுந்தது. பூமி தனியாக, அதைத் தாங்க மாட்டாமையால் அக்னி தேவனும் வாயு தேவனும் ‘சர’ என்ற வனத்தையும் ‘ஸ்வேதா’ என்ற மலையையும் உருவாக்கி அதில் விந்துவை விழச் செய்தனர். அதிலிருந்து ‘சர’ வணன் என்னும் கார்த்திகேயன் தோன்றினான்.

 

உமாவுக்குக் கோபம் வந்தது. என் மூலம் குழந்தை உருவாகாமல் ‘சர’  ‘வன’த்தில் தோன்றச் செய்ததால், தேவர்களே உங்களுக்குக் குழந்தைகளே பிறக்காது. பூமாதேவியே நீயும் உதவியதால் உனக்கு கணவர்களாக அரசர்கள் வந்து செல்வார்கள். ஆனால் உனக்கும் மகன் என்று எவனும் இருக்க மாட்டான்.”

 

இந்த வால்மீகி ராமயணக் கதையையே புறநானூற்றுப் புலவர் குறிப்பிடுகிறார்.

புறநானூற்றின் மிகப்பழைய பாடல் என்று கருதப்படும் இப்பாடலில் இவ்வளவு புராண விஷயங்களும் சம்ஸ்கிருதச் சொற்களும் இருக்குமானால் சங்க காலத்தில் மக்கள் எந்த அளவுக்கு இந்துமதத்தில் பற்றுக் கொண்டிருந்தனர் என்பது விளங்கும். அது மட்டுமல்ல உலகின் மிகப்பெரிய நாடாக விளங்கிய பாரதத்தின் 15 லட்சம் சதுர மைல் பரப்பில் இக்கருத்து நிலவியது என்றால் ஆரிய- திராவிடம் பேசுவோர் இந்திய விரோதிகள், இந்து மதத் துரோகிகள் என்பதில் இனியும் ஐயப்பாடு உளதோ?

 

-Subahm–

எண் 7: காளிதாசனுக்கும் கம்பனுக்கும் பிடித்த எண்! (Post No.3614)

Written by London swaminathan

 

Date: 7 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 10-58 am

 

Post No. 3614

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

ரிக் வேதத்திலும், சிந்து சமவெளி முத்திரைகளிலும் ஏழு என்ற எண் எப்படி முன்னிலையில் நிற்கிறது என்று ஒரு ஆய்வுக்கட்டுரை எழுதி, இங்கே 2014ல் வெளியிட்டேன். சங்கீதத்தில் எண் 7-ன் சிறப்பு பற்றி சீனிவாசன் செய்த ஆய்வு பற்றி மற்றொரு கட்டுரை வெளியிட்டேன். ஆழ்வார்தரும் அதிசயத் தகவல்: 7 மலை, 7 கடல், 7 முகில் என்று இன்னொரு கட்டுரை எழுதி வெளியிட்டேன்.

 

 

”சங்க இலக்கியத்தில் எண்கள்” என்ற எனது ஆய்வுக்கட்டுரையில் எழுகூற்றிருக்கை முதலியன பற்றி விளக்கிவிட்டேன்.

 

இதோ இன்னுமொரு ஏழு எண் கட்டுரை.

 

மஹாவிஷ்ணுவைப் பார்த்து தேவர்கள் செய்த துதி ரகுவம்ச காவ்யம் பத்தாவது சர்கத்தில் வருகிறது:

 

சப்தசாமோபகீதம் த்வாம் சப்தார்ண்வஜலேசயம்

சப்தார்ச்சிர்முகமாசக்யுஸ்சப்தலோகைகசம்ஸ்ரயம் 10-11

 

த்வாம்- உம்மை

சப்த சாம உபகீதம் – 7 வகை சாமங்களால் பாடப்பட்டவராகவும்

சப்த அர்ணவ ஜலேசயம்- 7 கடல் நீரில் சயனிப்பவராகவும்

சப்த அர்ச்சிர் முகம் – 7 வாயுடைய அக்னியை முகமாக,வாயாக உடையவராகவும்

சப்த லோக ஏக சம்ஸ்ரயம் – 7 உலகங்களுக்கும் ஒப்பற்ற அடைககலமாகவும்

ஆசக்யுஹு- பெரியோர்கள் தொன்றுதொட்டுக்கூறுவர்

 

 

பொருள்:- ஏழு வகை சாமங்களால் துதிக்கப்படுபவர் நீர்; ஏழு சமுத்ரங்களும் பிரளய காலத்தில் ஒன்று சேருவதால் அவற்றின் ஜலத்தில் சயனித்திருப்பவர் (தண்ணீரில் உறங்குபவர்); அக்னி தேவன் உமது வாயாக இருக்கிறான்.  ஏழு உலகங்களுக்கும் தாங்களே சரண்.

 

ஏழு வகை சாமங்கள் யாவை?

ரதந்தரம், ப்ருஹத் சாம, வாமதேவ்ய, வைரூப்ய, பாவமான, வைராஜ, சாந்த்ரமச

 

அக்னியின் ஏழு ஜ்வாலைகளின் (ஏழு நாக்கு) பெயர்கள்:

காலீ, கராலீ, தூரா, லோஹிதா, மனோஜவா, ஸ்புலிங்கினீ, விஸ்வரூபா.

 

யாகத்தில் கொடுக்கபடும் திரவியங்கலை அக்னி எடுத்துச் செல்லுவதால் தேவர்களின் வாய் என்று தீயை அழைப்பர்.

 

ஏழு உலகங்கள்

பூ:, புவ:, ஸ்வ:, மஹ:, ஜன:, தப:, சத்யம்

 

ஏழு கடல்கள்

உவர் நீர், தேன்/மது, நன்னீர், பால், தயிர், நெய், கரும்புச் சாறு

கம்ப ராமாயணம்

கம்பனுக்கும் மிகப் பிடித்த எண் ஏழுதான்! நிறைய இடங்களில் ஏழை வைத்து பாடல்களில் விளையாடுகிறான். கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் வரும் சில பாடல்களை மட்டும் இங்கு தத்ருவன்:-

 

ஏழு மாமரம் உருவி கீழுஅலகம் என்று இஅசைக்கும்

ஏழும் ஊடுபுக்கு உருவிப் பின் உடன் அடுத்து இயன்ற

ஏழ் இலாமையான மீண்டது அவ் இராகவன் பகழி

ஏழு கண்ட பின் உருவுமால் ஒழிவது அன்றும் இன்னும்

 

ஏழு வேலையும் உலகம் மேல் உயர்ந்தன ஏழும்

ஏழு குன்றமும் இருடிகள் எழுவரும் புரவி

ஏழு மங்கையர் எழுவரும் நடுங்கினர் என்ப

ஏழு பெற்றதோ இக்கணைக்கு இலக்கம் என்று எண்ணி

–மராமரப் படலம், கம்ப ராமாயணம்

 

பொருள்:

அவ்வாறு தொடுக்கப்பட்ட ராமபிரானின் அம்பு ஏழு மரங்கலைளையும் துளைத்து, கீழேயுள்ள 7 உலகங்களையும் துளைத்து, இதற்கும் கீழே ஏழு என்ற எண் ஏதும் இல்லாமையால் இராமனிடமே திரும்பி வந்தது. இனி எங்காவது 7 என்ற எண்ணைப் பார்த்தால் துளைத்துவிடும்!

 

 

(இராமன் அம்பு, கிருஷ்ணனின் சுதர்சன சக்கரம் ஆகியன எல்லாம் பூமராங் போலத் திரும்பிவரும் கோணத்தில் விஞ்ஞான முரைறைப்படி அமைக்கப்பட்டவை)

 

ஏழு கடல்களும்,  மேலுலகங்கள் ஏழும், 7 மலைகளும், 7 முனிவர்களும் (சப்த ரிஷி), சூரியனின் 7 தேர்க்குதிரைகளும், சப்த மாதர் என்பபடும் 7 கன்னியரும், அஞ்சி நடுங்கினர். நம்முடைய பெயரிலும் 7 என்ற எண் இருக்கிறதே என்று பயந்தனராம்.

 

ஆயினும் இராமபிரான் “அறத்தினுக்கு ஆர் உயிர்த் துணைவன்” என்னும் நம்பிக்கையில் பேசாமல் அமைதி காத்தனர் என்கிறான் கம்பன்.

My old articles

1).Mystic No.7 in Music!! posted on 13th April 2014

2).Number Seven: Rig Vedic link to Indus Culture, posted on 21 November 2014

3).ஆழ்வார்தரும் அதிசயத் தகவல்: 7 மலை, 7 கடல், 7 முகில், Posted on 15th August 2016

4).ஏழு எண்ணின் ரகசியம்: ரிக் வேதம் முதல் சிந்துவெளி வரை, நவம்பர் 22, 2014

 

வேதம் பற்றி 2014 September வரை எழுதிய கட்டுரைகள் பின்வருமாறு:
1.The Mysterious Vedic Homa Bird: Does it exist? – posted on 10-12-2011
2.Vedic Hymn better than National Anthems
3.Vedas and Egyptian Pyramid Texts – posted on 29-8-2012
4.Kapinjala Bird Mystery –posted on 23-5-2014 (Post No 1060)
5. Most misinterpreted words :Asva and Ayas
6.Confusion about Vedic Soma Plant –posted on 5-5-2013
7.Horse Headed Seer: Rig Veda Mystery- 1 -posted 27-8-2-14
8.Cucumber in the Rig Veda – posted on 2-42014 (post no 950)
9.Origin of Horse race and Chariot Race –posted 25-8-2014
10.Creation: Vedic Hymn and Babylonian Hymn –posted 6-8-2013
11.Sex Mantras and Talismans in Egypt and the Atharva Veda –posted 26 Sept. 2012
12.Gems from the Atharva Veda – posted 27 Sept. 2013
13.Mysterious Atharva Veda: Part 1 –posted 30 Sept. 2013
14. Mysterious Atharva Veda: Part 2 – posted 7 Oct 2013
15).27 Similes in one Vedic Hymn! – posted on18-8-2012
16) 107 Miracle Herbs in Rig Veda – posted on16-9-2013
17)Vedic Origin of 1000 Pillar Halls in Indian and Mayan Culture – 5 July 2014
18.Two seers saved by Asvins: Stories from the Rig Veda – posted 7 Aug. 2014.
19.Herbs and Diseases in the Veda – posted on 1 July 2014.
20) 31 Quotations from the Vedas – posted on 26 June 2014.
21.Talismans in Atharva Veda and Ancient Tamil Literature — posted on 17 June 2014.
22)Why did Indra kill Brahmins? – posted on 25 May 2014.
23)Ode to Sky Lark: Shelley, Kalidasa and Vedic Poet Grtsamada– posted on 3/5/14
24)Vedic Poet Medhathithi’s Quotations — Posted on22/5/2014
25)Pearls in the Vedas and Tamil Literature –posted on 18/5/2014
26.Important Vedic Quotations on Rivers and Water –posted on 8/5/14
27) 40 Important Quotations from the Atharva Veda –posted on 2-5/14
28.Oldest and Longest patriotic Song – 20 Sept. 2013
29)King and 8 Ministries in Vedic Period – posted on 28 May 2013
30)Numbers in the Rig Veda: Rig Veda Mystery – 2 –posted on 3rd Sep.2014

 

-Subahm—

 

 

கைதிகள் விடுதலை: காளிதாசன் சொன்னதை ஒபாமா செய்தார்! (Post No.3612)

Written by London swaminathan

 

Date: 6 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:-  21-14

 

Post No. 3612

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

இரண்டாராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காளிதாசன் சொன்னதை அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஒபாமாவும் செய்தது வியப்பூட்டும் ஒற்றுமையாகும்.

 

சிறைக் கைதிகளைச் சந்தித்து உணவளித்து ஆறுதல் கூறிய மணிமேகலை பற்றி சீழ்த்தலைச் சாத்தனார் பாடியதை முன்னரே ஒரு கட்டுரையில் கொடுத்தேன். சிறைச் சாலைகளில் சமூக சேவை செய்த முதல் பெண், உலகில் மணிமேகலைதான்! இதுபோல கைதிகள் விடுதலையிலும் முதன்மை வகித்தது இந்தியாதான்!

 

இந்தியாவில் மன்னர்களுக்கு குழந்தை பிறந்தாலோ இளவரசன் இளவரசிக்கு கல்யாணம் நடந்தாலோ, இளவரசன் பட்டம் ஏற்றாலோ அன்று நாடே கொண்டாடும். இதில் வியப்பல்ல. ஆனால் கைதிகள் அனைவரும் விடுதலை செய்யப்படுவர். இதுகூட உலகில் சில நாடுகளில் இருக்கலாம். ஆனால் இந்து இந்தியாவில் பறவைகளைக்கூட கூட்டிலிருந்து திறந்து  விட்டுவிடுவார்கள். குதிரை, வண்டி மாடு ஆகியவற் றை அன்றொரு நாள் வேலை வாங்காமல் சுதந்திரமாக விட்டுவிடுவார்கள் காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி என்பதையும் யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்பதையும் இந்து இந்தியாவில் மட்டுமே காணமுடியும்.

 

அமெரிக்க ஜானதிபதி பராக் ஒபாமா, பதவியிலிருந்து ஓய்வுபெறுவதற்கு முன்னர் சுமார் 1000 கைதிகளை விடுதலை செய்தார் அல்லது பலருடைய தண்டனையப் பாதியாகக் குறைத்தார். இதிலும் இந்தியாவை யாரும் மிஞ்ச முடியாது. மரணதண்டனை கூட ரத்து செய்ப்பட்டதாக காளிதாசனின் ரகு வம்ச காவியம் கூறுகிறது.

 

இதோ ரகுவம்ச ஸ்லோகங்கள்:

 

அதிதி, தான் பட்டபிஷேகம் செய்துகொண்ட நாளில் சிறைக் கைதிகளுக்கு விடுதலை அளித்தான். மரண தண்டனையை ரத்து செய்தான். பாரம் சுமக்கும் பிராணிகளுக்கு பாரம் சுமப்பதிலிருந்து விடுவித்தான். பசுக்களிடம் அன்று பால் கறக் காமல் சுதந்திரமாக விடும்படி ஆணையிட்டான். (17-19)

 

கூண்டுகளில் அடைக்கப்பட்ட வளர்ப்புப் பறவைகளான கிளி முதலியவற்றை விடுதலை செய்ய உத்தரவிட்டான். கூண்டுக் கிளிகளுக்கே இவ்வளவு உபசரிப்பு என்றால் மற்றதை விளம்பவும் வேண்டுமோ! (17-20)

 

 

கைதிகள் பற்றி மனு

 

உலகின் பழமையான சட்டப் புத்தகம் மனுதர்ம சாத்திரம். மனுவின் பெயர் ரிக் வேதத்திலேயே வருகிறது. மனுவும் கைதிகள் பற்றி மூன்று ஸ்லோககங்கள் எழுதியுள்ளார்..

கைதிகள் அடைக்கப்படும் சிறைச் சாலைகள எல்லோரும் காணும்பாடியாக ராஜ பாட்டையில் வைக்கவேண்டும் என்பது மனுவின் சிபாரிசு. அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் தண்டனைய எல்லோரும் கண்டால் குற்றங்கள் குறையும் அல்லவா? (9-288)

 

சிரார்த்தம் முதலிய நீத்தார் கடன்களுக்கு கைதிகளை அழைக்கக்கூடாது என்பார்.(3-158)

கைகளில் விலங்கு பூட்டப்பட்ட ஆள் பரிமாறும் உணவையும், அவனுக்காக சமைக்கப்பட்ட உணவையும் பிராமணர்கள் சாப்பிடக்கூடாது (4-210)

 

உலகின் முதல் பொருளாதார நூல் எழுதிய கௌடில்யரும் சிறைக் கைதிகள் விடுதலை செய்ய்ப்பட வேண்டிய முக்கிய நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். மன்னருக்கு குழந்தை பிறந்தாலோ, பட்டாபிஷேகம் நடந்தாலோ  சிறைக்  கைதிகள் விடுதலை செய்யப்படவேண்டும் என்பார்.

 

 முந்தைய கட்டுரை
தமிழ் சிறைச்சாலையில் சமூக சேவை
(Posted on March 23, 2013)

 

 

முல்லை, நெய்தல், குறிஞ்சி, மருதம், பாலை பாட்டு (Post No.3611)

Written by London swaminathan

 

Date: 6 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:-  19-56

 

Post No. 3611

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

தமிழர்களின் நானிலத்துக்கும் யார் யார் தெய்வம், என்ன விளக்கம், எந்தெந்த தொழில் செய்வோர் அங்கு வசிப்பர் என்பதை நாலே வரிகளில் சொல்லும் ஒரு பழைய பாடல் உவமான சங்ரக- இரத்தினச் சுருக்கம் என்னும் நூலில் உள்ளது. எளிதில் நினைவு வைத்துக்கொள்ள இது பேருதவி புரியும்.

 

காடாகு முல்லை கழிநெய்தலாகுங் கல்லாம்குறிஞ்சி

நாடா மருத நடலை வெம்பாலையிந் நாட்டிற் றெய்வங்

கோடார் கான் வருணன் குகனிந்திரன் கூறுதுர்க்கை

மாடாயர் மீன்புல்லர் குன்றவர் கானவர் மன்னருமே

 

காடும் காடுசார்ந்த இடமும் = முல்லை

உப்பங்கழியும் கடற்பிரதேசமும் = நெய்தல்

கல்/மலையும் மலை சார்ந்த இடமும் =குறிஞ்சி

நாடு, அதைச் சுற்றிய நெல்வயல் = மருதம்

நடலை வெம் = துன்பம்தரும் வெம்மைமிக்க இடம் = பாலை

 

தெய்வங்கள் யார்?

 

முல்லை = கோடு ஆர் கரன்= சங்கு கையில் ஏந்திய விஷ்ணு

நெய்தல் = வருணன்

குறிஞ்சி= குகம்/முருகன்

மருதம் = இந்திரன்

பாலை = எல்லோரும் புகழும் துர்கை

 

 

ஒவ்வொரு நிலத்திலும் தொழில் செய்வோர் எவர்?

 

மாடு மேய்க்கும் ஆயர்/இடையர்

மீன் புல்லர் – வலைஞர், மீனவர்

குன்றவர்- குறவரும்

கானவர்- வேடரும்

மள்ளர் – உழவர்

 

இதையே தொல்காப்பியம் வேறு  வரிசைக் கிரமத்தில் கூறும்:

 

தொல்காப்பிய பொருள் அதிகாரம் (1-5)

‘’ மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்

சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்

வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்

வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்

முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தலெனச்

சொல்லிய முறையால் சொல்லவும் படுமே’’

 

–SUBHAM–

 

 

 

 

நாடகமே உலகம்: அமீ யந்த்ரம், துமீ யந்த்ரீ (Post No.3607)

Research article written by London swaminathan

 

Date: 5 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:-  9-09 am

 

Post No. 3607

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

உலகம் நிலையற்றது; நம் வாழ்வும் நிலையற்றது. நமக்கு வரும் சுக போகங்களும் நிலையற்றன. இவை அனைத்தும் நாம் நாடகத்தில் பல வேடங்களைப் போட்டுவிட்டு வேடம் கலைந்தபின் உண்மை நிலையை உணருவதற்குச் சமம் என்பதைப் பல்வேறு கவிஞர்களும் பாடி வைத்துள்ளனர்.

 

கீதையில் கண்ணன்

 

 

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (18-61):இயந்திரத்தில் ஏற்றிவைக்கப்பட்ட பொம்மைகள் போல எல்லாப் பிராணிகளையும் கடவுள் ஆட்டிவைக்கிறான்.

 

ஈச்வர: ஸர்வ பூதானாம் ஹ்ருத்தேசேஅர்ஜுன திஷ்டதி

ப்ராமயன் ஸர்வபூதானி யந்த்ராரூடானி மாயயா (18-61)

 

பொருள்:-

அர்ஜுனா! தேகமாகிய இயந்திரத்தில் ஏற்றிவைக்கப்பட்ட பொம்மைகள் போன்ற எல்லாப் பிராணிகளையும் மாயையயினால் ஆட்டிவைத்துக்கொண்டு ஈச்வரன் எல்லாப் பிராணிகளின் இருதயத்துள்ளும் நிற்கின்றான்.

 

இங்கே இயந்திர பொம்மைகள் என்பது நாடகத்தில் அல்லது பொம்ம லாட்டத்தில் பயன்படுத்தும் பொம்மைகள் ஆகும்

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் தம் உடலைச் சுட்டிக்காட்டி, வங்காளி மொழியில்,

அமீ யந்த்ரம், துமீ யந்த்ரீ என்பார். இதன் அர்த்தம் நான் யந்திரம்,  நீ/கடவுள் யந்த்ரீ.

 

 

புறநானூற்றில் நாடகம்

 

இதையே முதுகண்ணன் சாத்தனாரும் கூறுகிறார்: விழாவிலே ஆடும் கூத்தரைப் போல வகை வகையாக ஆடிக் கழிவதுதான் இவ்வுலக வாழ்வு.

 

.

கோடியர் நீர்மை போல முறை முறை

ஆடுநர் கழியும் இவ்வுலகத்து, கூடிய

நகைப்புறன் ஆக நின் சுற்றம்!

–(புறம் 29, முதுகண்ணன் சாத்தனார்)

 

திருவள்ளுவர்

 

திருவள்ளுவர் குறள்களிலும் இக்கருத்தை எடுத்தாளுகிறார்:-

கூத்தாட்டு அவைக்களத்தற்றே பெருஞ்செல்வம்

போக்கும் அது விளிந்தற்று (332)

 

பொருள்:- கூத்தாடும் அரங்கில் (நாடக அரங்கில்) மக்கள் சிறிது சிறிதாக வருவது போல செல்வம் சிறுகச் சிறுக சேரும். நாடகம் முடிந்த பின்னர் எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் வெளியே போவது போல செல்வமும் போய்விடும்.

காமத்துப் பாலிலும் திருவள்ளுவர் பொம்மலாட்டத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்.

நாண் அகத்தில்லார் இயக்கம் மரப்பாவை

நாணால் உயிர்மருட்டி யற்று (1020)

 

நாணம் மனத்திலே இல்லாதவர், உலகத்தில் செயல்படுவது, மரத்தாலான பொம்மைகளை கயிற்றினால் கட்டி இயக்கி உயிருள்ளது போலக் காட்டி மக்களை மயக்குவதற்கு சமம்.

 

இரப்பாரை இல்லாயின் ஈர்ங்கண்மா ஞாலம்

மரப்பாவை சென்றுவந்தற்று (1058)

 

குளிர்ந்த நீரால் சூழப்பட்ட இந்தப் பெரிய உலகில், பிச்சை எடுப்போர் இல்லாமற் போனால், உலகம் பொம்மலாட்டப் பொம்மைகள் வந்து போவதைப் போல, உணர்ச்சியற்ற மக்களைக் கொண்டதாக இருந்திருக்கும்.

 

திருவாசகம்

 

திருவாசகம், திருக்கோவையார் நூல்களைத் தந்த மாணிக்க வாசகரும் நாடக நடிப்பு பற்றிப் பாடுகிறார்.

திருவாசகம், ஆனந்த மாலையில்,

 

சீலமின்றி நோன்பின்றிச்

செறிவேயின்றி அறிவின்றித்

தோலின் பாவைக்கூத்தாட்டாய்ச்

சுழன்று விழுந்து கிடப்பேனை

மாலும் காட்டி வழிகாட்டி

—–

-பாடல் 643

 

தோல் பாவை கூத்தாடுவதைப்போல இன்ப துன்பங்களில் சுழன்று மயங்கி விழுந்து கிடப்பதைப்போல உள்ளேன்- என்கிறார்.

 

 

திருச்சதகத்தில் (பாடல் 11)

நாடகத்தால் உன்னடியார்

போல் நடித்து நானடுவே

வீடகத்தே புகுந்திடுவான்

—–

 

உன் மெய்யடியார்களைப் போலவே நடித்து நானும், முக்தி உலகில் புக விரைகின்றேன் என்பார்.

 

திருவாசகம், திருச்சதகம் பாடல் 11-ல்

 

கழுதொடு காட்டிடை நாடக

மாடிக் கதியிலியாய்

 

என்ற இடத்தில் சிவபெருமான், சுடுகாட்டில் பேயோடு ஆடும் நாடகக் கூத்தை வருணிக்கிறார்.

 

அக்காலத்தில் தோல் பாவைக்கூத்து, பொம்மலாட்டம், நாடகம் முதலியன எல்லாம் ஊர்தோறும் விழாக்கள் தோறும் நடந்துவந்தன.

 

ஆதிசங்கரர்

 

ஆதிசங்கரர், விவேக சூடாமணியிலும் இந்த உவமையைப் பயன்படுத்துகிறார்:

 

யத் சத்யபூதம் நிஜரூபமாத்யம்

சித்தத்வயானந்த ரூபமக்ரியம்

ததேத்ய மித்யாவபுருத்ஸ்ருஜேத

சைலூஷவத்வேஷமுபாத்தமாத்மன: (292)

 

பொருள்:-  ஒரு நடிகன் எப்படி தனது வேஷத்தைக் கலைத்தபின்னர், தன் உண்மை சொரூபத்தை உணர்கிறானோ, அது போல நாமும் நம்முடைய உண்மை சொரூபத்தை உணர வேண்டும்; உடல் என்பது நாமல்ல என்பதை உணர வேண்டும். எது தனக்குவமை இல்லாததோ, எது ரூபம், செயல்களுக்கு அப்பாற்பட்டதோ, சத்யமோ, ஞானமோ ஆனந்தமோ அதை அடைய வேண்டும்..

கீதை முதல் திருக்குறள் வரை கூத்து, பொம்மலாட்டம், நாடகம் முதலிய எடுத்துகாட்டுகள் வருவது அக்காலத்தில் இக்கலைகள் எவ்வளவு உன்னத நிலையில் இருந்தன என்பதை அறிய உதவுகிறது.

 

அது மட்டுமல்ல. இமயம் முதல் குமரி வரை ஒரே பண்பாடு, ஒரே உவமை 3000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான கால எல்லைக்குள் வழங்கிவந்ததையும் நிரூபிக்கிறது.

 

தம்மபதம்

தம்மபதம் (147) என்னும் நூலில் புத்தர் கூறுகிறார்:

இந்த உடலைப் பாருங்கள். பொம்மலாட்டப் பொம்மை உறுப்பு, உறுப்பாக சேர்த்துக் கட்டப்பட்டு, வர்ணம் பூசப்பட்டது போல இருக்கிறது. சில நேரங்களில் நோய்வாய்ப்படுகிறது. நிலையாக இல்லாமல் மாறிக்கொண்டே இருக்கும்.

 

 

Shakespeare

சுமார் 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆங்கில நாடகாசிரியன் ஷேக்ஸ்பியரும் இதைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

நாடகமே உலகம் என்பதை As You Like It நாடகத்தில் கூறுகிறார்:–

 

All the world’s a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages. At first, the infant,
Mewling and puking in the nurse’s arms.
Then the whining schoolboy, with his satchel
And shining morning face, creeping like snail
Unwillingly to school. And then the lover,
Sighing like furnace, with a woeful ballad
Made to his mistress’ eyebrow. Then a soldier,
Full of strange oaths and bearded like the pard,
Jealous in honor, sudden and quick in quarrel,
Seeking the bubble reputation
Even in the cannon’s mouth. And then the justice,
In fair round belly with good capon lined,
With eyes severe and beard of formal cut,
Full of wise saws and modern instances;
And so he plays his part. The sixth age shifts
Into the lean and slippered pantaloon,
With spectacles on nose and pouch on side;
His youthful hose, well saved, a world too wide
For his shrunk shank, and his big manly voice,
Turning again toward childish treble, pipes
And whistles in his sound. Last scene of all,
That ends this strange eventful history,
Is second childishness and mere oblivion,
Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything.

நாடகமே உலகம் (also Posted on March 30, 2012 in brief)

 

–subham–