கிரஹங்கள் நட்சத்திரங்கள் படைப்பு; மனு நீதி நூல்-பகுதி 3 (Post No.4417)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 20 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 21-18

 

 

Post No. 4417

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

முதலிரண்டு பகுதிகள் கடந்த இரண்டு தினங்களில் வெளியிடப்பட்டன.

 

கிரஹங்கள் நட்சத்திரங்கள் படைப்பு; மனு நீதி நூல்-பகுதி 3 (Post No.4417)

 

முதல் அத்தியாயம்

ஸ்லோகம் 21. அந்த பிரம்மானவர் வேதத்தில் சொல்லியபடி, அதனதன் அடையாளங்களுடன் மனிதனையும் பிராணிகளையும் படைத்தார். அதாவது படைக்கப்பட்ட எல்லா உயிரினங்களுக்கும் அதனதன் தொழில்கள், பெயர்கள், அடையாளங்கள் ஆகியவற்றை, வேதத்தில் சொல்லியபடி செய்தார்.

 

22.காமத்தை சுபாவமாகவுடைய இந்திராதி தேவர்களையும், சூட்சும ரூபமுள்ள சாத்திய தேவர்களையும், அழிவற்றதான யாகங்களையும், சராசரங்களையும் அந்தப் பிரபுவானவர் சிருஷ்டித்தார்.

 

  1. யாகங்கள் நிறைவேறும் பொருட்டு அக்னி, வாயு, சூரியன் ஆகியவற்றிலிருந்து ரிக், யஜூர், சாம வேதங்களை வெளிப்படுத்தினார். இவை அநாதியான வேதங்கள் (அதாவது ஆதி அந்தம் அற்றவை.)

 

24.பின்னர் காலத்தையும், காலத்தின் பிரிவான மாதங்களையும், நட்சத்திரங்களையும் நவக் கிரஹங்களையும், நதிகளையு, சமுத்திரங்களையும், மலைகளையும் மேடு பள்ளங்களையும் உண்டு பண்ணினார்.

25.தவம், வாக்கு, சுக துக்கங்கள் காம,  க்ரோதம் முதலியவற்றை, மக்களின் இனப்பெருக்கத்துக்காக உண்டு பண்ணினார்.

  1. கர்மத்தை அறிவதற்காக தர்மம், அதர்மம் மற்றும் அதைப் பின்பற்றுபவர்கள், அவர்களுக்கு வரக்கூடிய சுக துக்கங்களையும் உண்டுபண்ணினார்.

27.முன் சொன்ன பஞ்ச பூதங்களுடைய சூட்சுமமான தன்மாத்திரைகளால் இவ்வுலகம் கிரமமாக வளர்கின்றது. இந்த உலகம் சூட்சுமமாகவும், ஸ்தூலமாகவும் இருக்கிறது.

28.இறைவன் ஒவ்வொரு பிராணிக்கும் நிர்ணயித்த அதே குணங்களுடன் அவை மீண்டும் பிறந்து அதேபடி செயல்படுகின்றன.

29.கொலை செய்யும் குணத்தை சிங்கம் முதலிய மிருகங்களுக்குக் கொடுத்தார். மான்களுக்கு கொலையின்மையை அளித்தார். தயை என்னும் குணத்தை பிராமணர்களுக்கும், கொடுமை (போர்) என்பதை க்ஷத்ரியர்களுக்கும், குருவுக்குப் பணிவிடை செய்வதை பிரம்மசாரிகளுக்கும், அவர்களுக்கே மது மாமிச புசித்தல் எனும் அதர்மத்தையும், தேவர்களுக்கு சத்தியத்தையும், மனிதர்களுக்கு அசத்தியத்தையும் (பொய்) உண்டு பண்ணினார்.

 

30.வசந்தம் முதலிய பருவ காலங்கள் எப்படி மாறுதல் அடைகின்றனவோ அது போலப் பிராணிகளும் தம்தம் கர்மத்துக்குத்  தக்க  செய்கைகளைத் தாமே அடைகிறார்கள்.

 

எனது கருத்து:

டார்வினின் பரிணாமக் கொள்கைக்கு நேரடியான சான்றுகள் இல்லை. ஆயினும் இறைவன், தன்னுடைய விதையை முதலில் கடலில் வித்தித்தான் என்பது பரிணாமக் கொள்கையின் முதல் படியாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். தசாவதாரத்தில் பரிணாமக் கொள்கை வரிசையாக இருப்பது போல இங்கு இல்லை.

 

மேலும் எதிர் எதிர் குணங்கள் இருந்தால்தான் (இன்பம்/துன்பம்; மகிழ்ச்சி- சோகம்) மனித இனம் வளர முடியும் என்பதையும் சொல்கிறார். எல்லோரும் ஒரே குணத்துடன் இருந்தால் வளராது என்று இப்படிப் படைத்தான். மின்சாரம் ஓடுவதற்கு பாஸிட்டிவ், நெகட்டிவ் மின்சாரம் (நேர்மறை, எதிர்மறை மின்சாரம் ) தேவைப்படுவது போல இது.

 

ஒவ்வொரு பிராணியும் அதே குணத்தோடு மீண்டும் மீண்டும் வரும் விஷயம் மரபியல் (Genetics) விஷயமாகும்

 

வேதம், யாக, யக்ஞம் ஆகியன ஆதிகாலம் தொட்டு  இருக்கின்றன. மனிதன், பிராணிகள் படைப்புக்குப் பின்னர் கிரஹங்கள், நட்சத்திரங்கள் படைக்கப்பட்டதாக சொல்லுவது அறிவியலுக்கு முரணானது. ஆயினும் ஸ்லோகத்தின் அல்லது வாக்கியத்தின் வரிசைக் கிரமத்தை மாற்றுவதில் தவறு ஏதுமில்லை.

 

  1. But in the beginning he assigned their several names, actions, and conditions to all (created beings), even according to the words of the Veda.
  2. He, the Lord, also created the class of the gods, who are endowed with life, and whose nature is action; and the subtile class of the Sadhyas, and the eternal sacrifice.
  3. But from fire, wind, and the sun he drew forth the threefold eternal Veda, called Rik, Yajus, and Saman, for the due performance of the sacrifice.
  4. Time and the divisions of time, the lunar mansions and the planets, the rivers, the oceans, the mountains, plains, and uneven ground.
  5. Austerity, speech, pleasure, desire, and anger, this whole creation he likewise produced, as he desired to call these beings into existence.
  6. Moreover, in order to distinguish actions, he separated merit from demerit, and he caused the creatures to be affected by the pairs (of opposites), such as pain and pleasure.
  7. But with the minute perishable particles of the five (elements) which have been mentioned, this whole (world) is framed in due order.
  8. But to whatever course of action the Lord at first appointed each (kind of beings), that alone it has spontaneously adopted in each succeeding creation.
  9. Whatever he assigned to each at the (first) creation, noxiousness or harmlessness, gentleness or ferocity, virtue or sin, truth or falsehood, that clung (afterwards) spontaneously to it.
  10. As at the change of the seasons each season of its own accord assumes its distinctive marks, even so corporeal beings (resume in new births) their (appointed) course of action.

 

सर्वेषां तु स नामानि कर्माणि च पृथक् पृथक् ।

वेदशब्देभ्य एवादौ पृथक् संस्थाश्च निर्ममे ॥ 21

 

कर्मात्मनां च देवानां सोऽसृजत् प्राणिनां प्रभुः ।

साध्यानां च गणं सूक्ष्मं यज्ञं चैव सनातनम् ॥ 22

अग्निवायुरविभ्यस्तु त्रयं ब्रह्म सनातनम् ।

दुदोह यज्ञसिद्ध्यर्थं ऋच्।यजुस्।सामलक्षणम् ॥ 23  ॥

 

कालं कालविभक्तीश्च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा ।

सरितः सागरान् शैलान् समानि विषमानि च ॥ 24

 

तपो वाचं रतिं चैव कामं च क्रोधमेव च ।

सृष्टिं ससर्ज चैवैमां स्रष्टुमिच्छन्निमाः प्रजाः ॥ 25

 

कर्मणां च विवेकार्थं धर्माधर्मौ व्यवेचयत् ।

द्वन्द्वैरयोजयच्चैमाः सुखदुःखादिभिः प्रजाः ॥ 26

अण्व्यो मात्रा विनाशिन्यो दशार्धानां तु याः स्मृताः ।

ताभिः सार्धमिदं सर्वं संभवत्यनुपूर्वशः ॥ 27

 

यं तु कर्मणि यस्मिन् स न्ययुङ्क्त प्रथमं प्रभुः ।

स तदेव स्वयं भेजे सृज्यमानः पुनः पुनः ॥ 28

 

हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृतानृते ।

यद् यस्य सोऽदधात् सर्गे तत् तस्य स्वयमाविशत् ॥29

 

यथर्तुलिङ्गान्यर्तवः स्वयमेवर्तुपर्यये ।

स्वानि स्वान्यभिपद्यन्ते तथा कर्माणि देहिनः ॥30

 

 

–சுபம் சுபம்–

 

சுவர்க்கமும் பூமியும் உருவான வரலாறு; மனு நீதி நூல் – பகுதி 2 (Post No.4413)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 19 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 20-58

 

 

Post No. 4413

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

(First Part was posted yesterday)

முதல் அத்தியாயத் தொடர்ச்சி

ஸ்லோகம் 11. முதலில் ஒரு புருஷன் உருவாக்கப்பட்டான்; அவர்தான் பிரம்மா எனப்படுகிறார். அவரைப் படைத்தவரோ இந்த பிரபஞ்சத்துக்குக் காரணமானவர். சரீரம் இல்லாதவர்; வேதாந்தத்தினால் அவரை அறிவதால் அவரை ‘சத்’ (real) என்றும், கண் முதலிய புற உறுப்புகளால் அறிய முடியாமையால் ‘அசத்’ (unreal) என்றும் சொல்லுவர்.

12.பிரம்மாவானவர் ஒரு பிரம்ம வருஷம் வசித்து, மனத்தினாலேயே இந்த அண்டம் இரண்டாகும்படி, இரு துண்டுகளாக்கினார்.

 

13.மேல் பகுதியில் சுவர்க்கத்தையும், கீழ்ப்பகுதியில் பூமியையும் இடையில் ஆகாசத்தையும் உருவாக்கினார். எட்டு திக்குகளையும் சமுத்திரத்தையும் படைத்தார்.

14.அந்த பிரம்மாவானவர் மனத்தை (மனது) படைத்தார். அதை ‘சத்’(real) என்றும் ‘அசத்’ (unreal) என்றும் அறிக; ஞானத்தை உண்டு பண்ணுவதால் மனஸ், ‘சத்’ ஆகும்;  கண்ணுக்குத் த்ரியாமையால் ‘அசத்’ எனப்படும்; அத்தோடு நான் என்னும் அஹம்காரத்தைப் படைத்தார்.

 

  1. சிருஷ்டிக்கு முன்னமே, சத்வம் முதலிய மூன்று குணங்களையும் ஐந்து விஷயங்களைக் கிரஹிக்கக்கூடிய 5 ஞானேந்திரியங்களையும் வரிசைக் கிரமத்தில் உருவாக்கினார்.
  2. முன் சொல்லிய ஆகாயம் முதலிய ஐம்பூதங்களின் தன்மாத்திரைகளையும் அஹம்காரத்தையும் சூட்சுமமாய் அதன் அதன் நிலைகளில் அடக்கி–தன்னுடைய சக்தியையும் சேர்த்து– மானுடம், விலங்கு, பறவைகள் என்று உயிரினங்களைப் படைத்தார்.

17.பிரம்மாவினால் உண்டாக்கப்பட்ட ஐம்பூதங்களும், அஹங்காரமும் இந்த உடலில் சூட்சும ரூபத்தில் அடைந்ததால், உடலுக்கு ஸரீரம் என்று பெயர். சம்ஸ்கிருதத்தில் ‘ஆஸ்ரயந்தி’ (inhabit) என்றால் வசிக்கிறது’ உருவம் அடைகிறது (embody) என்று பொருள்; இந்த ஆச்ரயந்தியால் சரீரம் உருவானதாகச் சொல்புரட்டு செய்கிறார் மனு; பின் ஒரு ஸ்லோகத்தில் மனிதன் என்ற பெயர் எப்படி உருவானது என்றும் சொல் வித்தை செய்வதைக் காண்போம்.

  1. பஞ்ச பூதங்களும் அதனதன் குணங்களுடன், மனத்துடன் சூட்சுமமாக உள்ளே நுழைகிறது.

 

19.பஞ்ச தன்மாத்திரை, அஹங்காரம், மனது இந்த ஏழு விஷயங்களையும் சிருஷ்டிக்கும் வல்லமை படைத்தவர் கடவுள். பிறப்பு, இறப்பற்ற அவரிடமிருந்து அழியக்கூடிய இந்த உலகம் உண்டாகிறது.

 

20.ஐம்பூதங்களில் முதாலனது

ஆகாசம், அதன் குணம் சப்தம்;

இரண்டாவது வாயு-அதன் குணம் ஸ்பரிசம்/தொடும் உணர்ச்சி,

மூன்றாவது தீ/ தேயு- அதனுடைய குணம் உருவம்/ரூபம்; , நான்காவது- நீர்/அப்பு- அதனுடைய குணம்- சுவை /ரசம், ஐந்தாவது பிருதிவி (பூமி) -அதன் குணம்-  கந்தம்/வாசனை . ஒவ்வொன்றும் முந்தையவற்றின் குணங்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு தன் குணத்தையும் உடைத்தாய் இருக்கும். அதாவது,  கடைசியாக உள்ள பூமிக்கு மொத்தம் ஐந்து குணங்கள் இருக்கும்.

 

என் கருத்து

 

பிற்கால புராணங்களிலும், பிற நாட்டு நூல்களிலும் மனிதனைக் களி மண்ணால் செய்து அதில் உயிரைக் கடவுள் ஊதினார், உடனே அது உயிருள்ள உருவமாயிற்று என்று எழுதி வைத்தனர். ஆனால் மனு, அறிவியல் முறையில் அணுகுகிறார். நம்முடைய உடம்பில் ஐந்து பூதங்கள் – நீர், நெருப்பு (உடல் சூடு), வாயு (மூச்சுக் காற்று), தண்ணீர் (உடலில் 70 சதவிகிதமும் பூமியின் பரப்பில் 70 சதவிகிதமும் உள்ளது), ஆகாசம் (வெற்றிடம் (மூக்கினுள், காதினுள்…..) உள்ளன. இவைகளைச் சேர்த்தால் மட்டும் உயிர் வந்துவிடாது. பிரம்மனின் சக்தி, “நான்” என்னும் உணர்வு இருந்தால்தான் அது அசையும் பொருளாக இருக்கும். நாம் இறந்தவுடன் பஞ்ச பூதங்களுடன் நம் உடல் கலப்பதும் கண்கூடு. ஆக , அறிவியல் முறையில் மனு, அணுகியுள்ளார்.

பஞ்ச பூதங்கள் மட்டும் இருக்குமானால், அது உயிரற்ற திடப் பொருளாகவும் இருக்கமுடியும்; ஆகையால் மனிதனாக இயங்க, அதனுள் மனஸ், நான் என்னும் உணர்வு, சத்வ ரஜோ, தமோ குணங்கள், ஞான இந்திரியங்கள் ஆகியன அவசியம் என்பது மனுவின் வாதம்.

 

மனம், உள்ளம், நெஞ்சம், இதயம், சிந்தனை ஆகியன ஒரு ஆழமான விஷயம். இதற்கு உடலில் ஒரு உறுப்பு இல்லை. ஆனால் உள்ளத்திலிருந்து—- என் இதயத்திலிருந்து——நெஞ்சத்தைத் திறந்து- சொல்கிறேன்— உணர்கிறேன் என்று சொல்லுவது வழக்கு—- இது எல்லா மொழிகளிலும் உண்டு. ஆனால் இதை எல்லாம் செய்வது மூளை என்பது அறிவியல் கூற்று. இந்துக்களோவெனில் மூளை மட்டும ல்  ல- மனஸ், அஹம்காரம் (அஹம் என்ற சம்ஸ்க்ருத சொல்லுக்கு நான் என்று பொருள்) ஆகியனவும் மனிதனின் செயல்பாட்டிற்குக் காரணம் என்று சொல்லுவர்.

 

சரீரம் என்ற சொல்லுக்குக் கொடுக்கும் விளக்கம், நாராயண என்ற சொல்லுக்குக் கொடுத்த விளக்கம், இனிமேல் மனித என்ற சொல்லுக்குக் கொடுக்கப் போகும் விளக்கம் எல்லாம், இந்துக்கள் சொல்லில் வல்லவர்கள், அவர்கள் அனைவரும் செல்லேர் உழவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. வேதத்திலேயே இது போன்ற சொல் ஜாலம், (Pun on Words) சொல் விந்தை, சொல் சர்கஸ் இருப்பதால் இந்து நாகரீகம் அறிவில் முதிர்ச்சி கண்ட நாகரீகம் என்பது தெளிவாகிறது.

  1. From that (first) cause, which is indiscernible, eternal, and both real and unreal, was produced that male (Purusha), who is famed in this world (under the appellation of) Brahman.
  2. The divine one resided in that egg during a whole year, then he himself by his thought (alone) divided it into two halves;
  3. And out of those two halves he formed heaven and earth, between them the middle sphere, the eight points of the horizon, and the eternal abode of the waters.
  4. From himself (atmanah) he also drew forth the mind, which is both real and unreal, likewise from the mind egoism, which possesses the function of self-consciousness (and is) lordly;
  5. Moreover, the great one, the soul, and all (products) affected by the three qualities, and, in their order, the five organs which perceive the objects of sensation.
  6. But, joining minute particles even of those six, which possess measureless power, with particles of himself, he created all beings.
  7. Because those six (kinds of) minute particles, which form the (creator’s) frame, enter (a-sri) these (creatures), therefore the wise call his frame sarira, (the body.)
  8. That the great elements enter, together with their functions and the mind, through its minute parts the framer of all beings, the imperishable one.
  9. But from minute body (-framing) particles of these seven very powerful Purushas springs this (world), the perishable from the imperishable.
  10. Among them each succeeding (element) acquires the quality of the preceding one, and whatever place (in the sequence) each of them occupies, even so many qualities it is declared to possess.

यत् तत् कारणमव्यक्तं नित्यं सदसदात्मकम् ।

तद्विसृष्टः स पुरुषो लोके ब्रह्मैति कीर्त्यते ॥ 11

 

तस्मिन्नण्डे स भगवानुषित्वा परिवत्सरम् ।

स्वयमेवात्मनो ध्यानात् तदण्डमकरोद् द्विधा ॥ 12

 

ताभ्यां स शकलाभ्यां च दिवं भूमिं च निर्ममे ।

मध्ये व्योम दिशश्चाष्टावपां स्थानं च शाश्वतम् ॥ 13॥

 

उद्बबर्हात्मनश्चैव मनः सदसदात्मकम् ।

मनसश्चाप्यहङ्कारमभिमन्तारमीश्वरम् ॥ 14॥

 

अहङ्कारम्] महान्तमेव चात्मानं सर्वाणि त्रिगुणानि च ।

विषयाणां ग्रहीतॄणि शनैः पञ्चैन्द्रियाणि च ॥ 15॥

 

तेषां त्ववयवान् सूक्ष्मान् षण्णामप्यमितौजसाम् ।

संनिवेश्यात्ममात्रासु सर्वभूतानि निर्ममे ॥ 16

 

सन्निवेश्य यन् मूर्त्यवयवाः सूक्ष्मास्तानीमान्याश्रयन्ति षट् ।

तस्माच्छरीरमित्याहुस्तस्य मूर्तिं मनीषिणः ॥ 17

 

यन् मूर्त्यवयवाः सूक्ष्मास्तानीमान्याश्रयन्ति षट् ।

तस्माच्छरीरमित्याहुस्तस्य मूर्तिं मनीषिणः ॥ 18॥

 

तदाविशन्ति भूतानि महान्ति सह कर्मभिः ।

मनश्चावयवैः सूक्ष्मैः सर्वभूतकृदव्ययम् ॥ 19॥

 

तेषामिदं तु सप्तानां पुरुषाणां महौजसाम् ।

सूक्ष्माभ्यो मूर्तिमात्राभ्यः संभवत्यव्ययाद् व्ययम् ॥ 20॥

 

आद्याद्यस्य गुणं त्वेषामवाप्नोति परः परः ।

यो यो यावतिथश्चैषां स स तावद् गुणः स्मृतः ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

–Subham–

மனு நீதி நூல்- உலகின் முதல் சட்டப் புத்தகம்- Part 1 (Post No.4408)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 18 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 15-22

 

 

Post No. 4408

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

மனு பற்றிய குறிப்புகள் ரிக் வேதத்திலேயே வருவதாலும்,மனு சரஸ்வதி நதி தீரம் பற்றிப் பேசுவதாலும், சதி என்னும் உடன்கட்டை ஏறும் வழக்கம் பற்றி எதுவும் பேசாததாலும் அவர் ஹமுராபி (Hamurabi, 1810 BCE) போன் றோருக்கு முந்தியவர் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் காலப்போக்கில் அதில் புதுச் சரக்கு சேர்ந்தது என்பதில் ஐயமில்லை. மனு நீதி நூலை முழுதுமாகப் படிப்போருக்கு முரண்பட்ட சில விஷயங்கள் வருவதை காணலாம். ஆகவே மனு நீதி எனப்படும் மானவ தர்ம சாஸ்திரத்தை ஒவ்வொருவரும் படித்து சரியான முடிவுக்கு வரலாம். நானும் எனது கருத்துக்களை ஆங்காங்கே உதிர்க்கிறேன்.

 

அம்பேத்கர் போன்றோர் கோபத்தில் எரித்த நூல் இது. ஆனால் காந்தி போன்றோர் இதிலுள்ள முரண்பட்ட விஷயங்களை ஒதுக்கினால் இது மிகப்பெரிய படைப்பு என்று சொல்லி ஏற்றுக்கொண்டனர். மனு சொல்லும் விஷயங்களும் அவருடைய அணுகு முறையும் உலகம் வியக்கும் ஒரு புதுமையாகும். முழுக்கப் படித்த பின்னரே இதை எடை போட வேண்டும் என்பது என் கருத்து.

மனு நீதி நூலில் உள்ள மொத்த சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்களின் எண்ணிக்கை–2647

 

மொத்தமுள்ள அத்தியாயயங்கள்- 12

 

வெளிநாட்டினர் கருத்துப் படி இதன் காலம் – கி.மு இரண்டாம் நூற்றாண்டு

என் னுடைய கணிப்பு; கி.மு 2000க்கு முந்தியது.

 

முதல் அத்தியாயத்தில் வரும் விஷயங்கள்

 

மனுவின் சிறப்பு

வேதத்தின் சிறப்பு

பிரளயம்

பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம்- படைப்பு

நாராயண சப்,தத்தின் பொருள்

பிரம்மனின் தோற்றம்

மஹத் தத்துவம் முதலான சிருஷ்டி

தேவர் முதலானோரின் தோற்றம்

பிராணிகளின் தொழில்

விராட புருஷனின் தோற்றம்

மநுப் பிரஜாபதியின் தோற்றம்

மரீசி முதலானோரின் தோற்றம்

சராசரங்க ளின் உற்பத்திக் கிரமம்

தினப் பிரளயம்

மஹாப் பிரளயம்

இந்த நூல் தோன்றிய வரலாறு

காலக்      கணக்கு

யுகக் கணக்கு

மன்வந்தரக் கணக்கு

யுக தருமம்

வர்ண தர்மம்

பிராமணன் சிறப்பு

இதில் சொல்லப்படும் விஷயங்கள்

 

முதல் அத்தியாயம்

1.சுவாயம்பு மனு மனதை ஒருமுகப் படுத்தி பிரம்ம நிஷ்டையில் இருக்கி றார். அப்போது ரிஷி முனிவர்கள் அவரிடம் வந்து, அவரைப் பூஜித்து, அவர் சொல்லப்போகும் விஷயம் என்ன வென்று கேட்கின்றனர்.

 

2.தெய்வீக புருஷரே! நான்கு வர்ணத்தாருடைய, மற்றும் இடைப்பட்ட ஜாதிகளுடைய தருமங்களை முறையாக வரிசையாக எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

விளக்கம்: 4 வர்ணம்- பிராமண, க்ஷத்ரிய, வைஸ்ய, சூத்ரர்

இடைப்பட்ட சங்கர ஜாதிகள்-அநுலோமன், பிரதிலோமன், அந்தராளன், விராத்தியன்

தெய்வீக புருஷர்- பரிபூரணமான ஞானம், பலம், ஐஸ்வர்யம், வீர்யம், சக்தி, தேஜஸ் ஆகியவற்றை இயல்பாக உடையவர்.

3.உங்களுக்கு மட்டுமே சகல வேதத்தின் உண்மையும் தெரியும். அளவிடமுடியாத, சாஸ்திரம், அறியாதவர்களால் அறியப்படாத உண்மையை அறிந்தவர் நீர் ஒருவரே. யாகாதி கர்மங்களையும், ஆத்ம ஞானத்தையும், அக்னிஷ்டோமம் முதலிய கர்மங்களின் பலனையும் அறிந்தவர் நீர் ஒருவரே.

 

4.பெரிய, உயர்ந்த மஹரிஷிகளின் சந்தேகங்களையும் தெளிவிக்கத்தக்க ஞான தேஜஸ் உடைய அந்த மநுப் பிரஜாபதியானவர், இப்படிக்கேட்ட ரிஷிகளைப் பூஜித்து இதோ கேளுங்கள் என்று சொல்லத் தொடங்கினார்.

 

5.பிரளய காலம் பற்றி முதலில் சொல்லத் தொடங்கினார்.  இந்த உலகமானது முதலில் மூலப் பிரக்ருதியில் ஐக்கியமாய், இருளில் மறைந்த பொருள் போல கண்ணுக்குத் தோன்றாததாகவும், அடையாளமில்லாததாகவும், சப்தத்தால் அறிய முடியாததாகவும், தர்க்க நூல் அறிவு கொண்டு ஊகிக்க முடியாததாகவும் , உறங்கினது போல இருந்தது.

 

6.பிரளய காலம் முடிந்த பின்னர், நம்மைப் போல கர்ம வினையினால் பிறக்காமல், தன்னிச்சையால் தோன்றும் ஸ்வயம்புவான (தான் தோன்றி) கடவுளானவர் ஆகாயம் முதலிய பஞ்ச பூதங்களையும் பிரகாசிக்கச் செய்பவராய்  தோன்றினார். அவரை புற இந்திரியங்களால் அறிய முடியாது; ஒருவராலும் தடுக்க முடியாத சக்தி உடையவர் அவர்.

 

 

7.ஐம்புலன்களால் அறிய முடியாதவர்; மனத்தினால் மட்டும் அறியத்தக்கவர், உருவமில்லாதவர்; சிந்திக்கமுடியாத மஹிமை உடையவர் பிறப்பு-இறப்பில் லாதவர், சகல வேத புராணங்களினால் பிரசித்தமானவர், தாமாகவே பிரகாசித்தார்.

8.அந்த பரமாத்மாவானவர் எல்லா உயிர் இனங்களுக்கும் உறைவிடமான தன் உடலில் இருந்து பல்வேறு உயிர்களைத் தோற்றுவிக்க எண்ணினார். முதலில் தண்ணீரைப் படைத்தார். அதில் சக்தி ரூபமான விதையை விதைத்தார்.

 

9.அந்த விதையானது இறைவனின் இச்சையினால் தங்க நிறமான முட்டையாக மாறியது. அதில் பிரம்மனைப் படைத்து அவருக்குள் நுழைந்தார்; அந்தப் பிரம்மனுக்கு பிதாமகன் என்று பெயர்.

  1. அந்த நீரானது நரன் என்ற பெயருடைய இறைவனால் படைக்கப்பட்டதால் நார என்கிற பெயரைப் பெற்றது. அந்த நாரம் என்கிற பெயரை உடைய நீரில் வசிப்பதால் நாராயண என்று பெயர் பெற்றது (நார+ அயன) நார=நீர், அயன= வீடு

என் கருத்து

முதல் பத்து ஸ்லோகங்களில் BIG BANG பிக் பேங் எனப்படும் மாபெரும் பிரபஞ்சத் தோற்றம் பேசப்படுகிறது.

மேலும் நீரின்றி அமையாது உயிரினம் என்ற விஞ்ஞானக் கருத்தும் பேசப்படுகிறது

கிரேக்கர்கள் முதலியோர் நம்மிடமிருந்து கடன் வாங்கிய ‘பஞ்ச பூதம்’, முதல் பத்து ஸ்லோககங்களில் உள்ளது

பிரபஞ்சம், உலகம் எல்லாம் கோள வடிவில் (Globular, round), முட்டை வடிவில், உருண்டை வடிவில் இருப்பதை கண்டு பிடித்ததும் இந்துக்களே. அந்தக் கருத்தும் இங்கே இருக்கிறது. இதற்கு முன்னர் பிராமண நூல்களிலும் வேதத்திலும் உள்ளது.

 

முதல் பத்து ஸ்லோகங்களிலேயே அறிவியல் உண்மைகளைக் காண்கிறோம். அது மட்டுமல்ல. மொழி இயல் உண்மை ஒன்றுமுளது. நீர் என்னும் தமிழ்ச் சொல், ரிக் வேதத்தில் இருப்பதாக சுநீத் குமார் சாட்டர்ஜி போன்ற அறிஞர்களும் ஏமாந்துபோயினர். ஆனால் நீரெய்ட்ஸ் (Nereids = Water Nymphs)  கிரேக்க மொழியில் இருப்பது அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒரு சொல் கிரேக்க மொழியில் இருந்தால் அது சம்ஸ்கிருத குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது என்பதை மொழி இயல் அறிஞர்கள் ஒப்புக்கொள்வர். ஆனால் அதுவும் தவறு என்பதைது என் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் முன்னரே விளக்கி இருக்கிறேன். கிரேக்க மொழியில் 30, 40 பழைய தமிழ்ச் சொற்கள் இருப்பதைப் பட்டியலிட்டுள்ளேன். உண்மை என்னவென்றால், உலகம் முழுதும் நம்மவர் நாகரிகத்தைப் பரப்பியபோது இவைகளும் அங்கே சென்றன. ஆக மூல மொழி சம்ஸ்கிருதம்-தமிழுக்கும் முந்திய மூல மொழி ஆகும்.

 

TAGS:– மனு நீதி, மனு ஸ்மிருதி, அர்த்தம், ஸ்லோகம், பிரபஞ்ச உற்பத்தி

 

॥ मनुस्मृति अथवा मानवधर्मशास्त्रम् ॥

 

अध्याय १

मनुमेकाग्रमासीनमभिगम्य महर्षयः ।

प्रतिपूज्य यथान्यायमिदं वचनमब्रुवन् ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

भगवन् सर्ववर्णानां यथावदनुपूर्वशः ।

अन्तरप्रभवानां च धर्मान्नो वक्तुमर्हसि ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

त्वमेको ह्यस्य सर्वस्य विधानस्य स्वयंभुवः ।

अचिन्त्यस्याप्रमेयस्य कार्यतत्त्वार्थवित् प्रभो ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

स तैः पृष्टस्तथा सम्यगमितोजा महात्मभिः ।

प्रत्युवाचार्च्य तान् सर्वान् महर्षींश्रूयतामिति ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

आसीदिदं तमोभूतमप्रज्ञातमलक्षणम् ।

अप्रतर्क्यमविज्ञेयं प्रसुप्तमिव सर्वतः ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

ततः स्वयंभूर्भगवानव्यक्तो व्यञ्जयन्निदम् ।

महाभूतादि वृत्तोजाः प्रादुरासीत् तमोनुदः ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

योऽसावतीन्द्रियग्राह्यः सूक्ष्मोऽव्यक्तः सनातनः ।

सर्वभूतमयोऽचिन्त्यः स एव स्वयमुद्बभौ ॥

सोऽभिध्याय शरीरात् स्वात् सिसृक्षुर्विविधाः प्रजाः ।

अप एव ससर्जादौ तासु वीर्यमवासृजत् ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

तदण्डमभवद्धैमं सहस्रांशुसमप्रभम् ।

तस्मिञ्जज्ञे स्वयं ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ Bछ्.Sछ्॥

 

आपो नारा इति प्रोक्ता आपो वै नरसूनवः ।

ता यदस्यायनं पूर्वं तेन नारायणः स्मृतः ॥ Bछ्.Sछ्

 

 

 

CHAPTER I.

  1. The great sages approached Manu, who was seated with a collected mind, and, having duly worshipped him, spoke as follows:
  2. ‘Deign, divine one, to declare to us precisely and in due order the sacred laws of each of the (four chief) castes (varna) and of the intermediate ones.
  3. ‘For thou, O Lord, alone knowest the purport, (i.e.) the rites, and the knowledge of the soul, (taught) in this whole ordinance of the Self-existent (Svayambhu), which is unknowable and unfathomable.’
  4. He, whose power is measureless, being thus asked by the high-minded great sages, duly honoured them, and answered, ‘Listen!’
  5. This (universe) existed in the shape of Darkness, unperceived, destitute of distinctive marks, unattainable by reasoning, unknowable, wholly immersed, as it were, in deep sleep.
  6. Then the divine Self-existent (Svayambhu, himself) indiscernible, (but) making (all) this, the great elements and the rest, discernible, appeared with irresistible (creative) power, dispelling the darkness.
  7. He who can be perceived by the internal organ (alone), who is subtile, indiscernible, and eternal, who contains all created beings and is inconceivable, shone forth of his own (will).
  8. He, desiring to produce beings of many kinds from his own body, first with a thought created the waters, and placed his seed in them.
  9. That (seed) became a golden egg, in brilliancy equal to the sun; in that (egg) he himself was born as Brahman, the progenitor of the whole world.
  10. The waters are called narah, (for) the waters are, indeed, the offspring of Nara; as they were his first residence (ayana), he thence is named Narayana.

 

-தொடரும்

பெண் சிரித்தாள்! படை எடுத்தான் பாண்டியன்!! (Post No.4404)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 17 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 17-43

 

 

Post No. 4404

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

பெண்கள் சிரித்தால் போர் மூளும் என்பது மஹா பாரத காலத்திலும் உண்மை; 500 ஆண்டுகளுக்கும் முன்னரும் உண்மை!

மயன் கட்டிய மாளிகையில்,  சலவைக் கல் தரை, கண்ணாடி போல, பளபளத்தது. அதைத் தண்ணீர் என்று நினைத்த துரியோதனன், தன் பட்டாடை  நனைந்து விடப் போகிறதே என்று தூக்க, அதை மேலே மாடியிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த திரவுபதி அம்மாள் நகைக்க, துரியோதணனுக்குக் கோபம் வர, தீராப் பகை ஏற்பட்டு போராய் முடிந்ததை நாம் மஹாபாரதத்தில் படித்துள்ளோம்.

 

 

இதே போல 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தென்னாட்டிலும் நடந்தது. ஆனால் மாபாரதப் போர் போல அழிவு ஏற்படுத்தாமல் ஒரு நூல் உதிக்கக் காரணமாய் அமைந்தது!

பாண்டியர் பரம்பரையில் வரதுங்க பாண்டியன்,  அதி வீரராம பாண்டியன் என்று இரு சஹோதரர்கள் இருந்தனர். மூத்தவனான வரதுங்கன் தன் மனைவியுடன், தவம் மேற்கொண்டு சிவனடியார்களுக்குத் தொண்டு புரிந்தான். அவன் திருக்கருவை நல்லூரில் வசித்தபோது, இளையவனான அதிவீரராம பாண்டியன், தென்காசியில் இருந்துகொண்டு அரசோச்சி வந்தான். அவன் சைவ புராணங்களின் சாரமான பிரம்மோத்தர காண்டம் என்னும் அரிய நூலை மொழி பெயர்த்தான். திருக்கருவை நல்லூரில் வீற்றிருக்கும் சிவ பெருமான் மீது வெண்பா அந்தாதி,  கலித்துறை அந்தாதி ஆகியன பாடி சிவநேசச் செல்வனாய் வாழ்ந்து வந்தான்.

 

அவன் நள சரிதத்தையும் கவிதை வடிவில் யாத்தனன். பாதி நூல் வரைந்த காலையில், அதனை வரதுங்கனிடம் காட்டினன். இதென்ன அரனைத் துதிக்காமல் அரசன் துதி பாடுகிறாயே (அரன்= சிவன்; அரசன்= நள மஹாராஜா) என்று வருத்தப்பட்டனன். அண்ணன் இப்படிச் சொன்னதால், உப்பு சப்பில்லாமல் அதை ஒருவாறு பாடி முடித்தான். அதனால் அதன் பின்பகுதி சுவையற்றதாயிற்று.

 

அத்தோடு நில்லாமல், அதைத் தமையன் மனைவியிடம் போய்க் காட்டினான். அண்ணியாவது பாராட்டுவாளோ என்ற ஒரு நப்பாசை. அவளோ  கற்றுணர்ந்த பேரரசி; தமிழரசி; புன் சிரிப்புடன் அதைத் திருப்பிக் கொடுத்தாள். எதற்காக்ச் சிரிக்கிறீர்கள்? உங்கள் அபிப்ராயம் என்ன? என்று கேட்டான் அதிவீரராமன்.

 

அவள் சொன்னாள்: “வேட்டை நாய், வேட்டைக்குப் போகும்போது, வேகமாகச் செல்லும்; வேட்டை முடிந்து திரும்பும்போது ஏங்கி இளைத்து வருமன்றோ! அது போலத் தான் உமது காவியம்” என்று சொல்லி சிரித்தாள்.

இது அவன் செவியில் நாராசம் பாய்ச்சியது போல இருந்தது; கோபத்துடன் வெளியே சென்றான். நால்வகைப் படைகளைத் திரட்டிக்கொண்டு படை எடுத்து வந்தான். அண்ணனுக்குத் தூதும் அனுப்பினான். அந்த தூதன் கொண்டுவந்த செய்தியைப் பார்த்த வரதுங்கன்  , “நீ மார்த்தாண்டன் மைந்தனையும், விபீஷணனையும் பஞ்சவரிற் பார்த்தனையும் எண்ணாமல், பரத-ராகவருடைய அன்பை எண்ணுவாயாக” என்ற கருத்துப் பட ஒரு வெண்பாப் பாடலை எழுதி அனுப்பினன்.

அதைப் பார்த்தவுடன், சினம் தணிந்து, வெட்கம் மேலிட, அண்ணன் காலில் விழுந்து, வணங்கி, என் வாழ்வுக்கு வழிகாட்டுவாயாக என்று வேண்டினான் அதி வீர ராம பாண்டியன்.

உடனே அண்ணனான வரதுங்கன், “தம்பி, காசி காண்டத்தைத் தமிழில் மொழி பெயர்; உன் குற்றம் எல்லாம் மறையும்” என்றான். அதற்குப் பின்னர் அண்ணியார் காலடியிலும் விழுந்து வணங்கி ஆசி பெற்று சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ள காசிக் காண்டத்தைத் தமிழில் வடித்தான். நறுந்தொகை என்னும் நீதி நூலையும் இயற்றினான். அதன் மூலம் அவன் புகழ் தமிழ் கூறும் நல்லுலம் முழுதும் பரவிற்று. அதற்குப் பின்னர் கருவைப் பதிற்றுப் பத்து அந்தாதியும் பாடினன். முப்பது பாடலடங்கிய அம்பிகை மாலை, இலிங்க புராண தமிழ் மொழி பெயர்ப்பு என்று மேலும் பல நூல்களும் அவருடைய எழுதுகோல் மூலம் தமிழர்களுக்குக் கிடைத்தது.

–Subham—

காரிய வெற்றிக்கு எந்தக் கிழமைகளில் எதை ஆரம்பிக்கலாம்? (Post No.4403)

Written by S.NAGARAJAN

 

 

Date: 17 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 7-00 am

 

 

Post No. 4403

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may not be related to the story. They are only representational.

 

 

ஞான ஆலயம் குழுமத்திலிருந்து மாதந்தோறும் வெளியாகும் ஸ்ரீ  ஜோஸியம் பத்திரிகையில் நவம்பர் 2017 இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 

 

காரிய வெற்றிக்கு எந்தக் கிழமைகளில் எதை ஆரம்பிக்கலாம்?

 

ச.நாகராஜன்

நமது முன்னோர்கள் இயற்கையை உன்னிப்பாகக் கவனித்த்வர்கள். தேவதைகளின் அனுக்ரஹத்திற்கு உரிய வழிகளைக் கண்டவர்கள். மஹாசக்தியின் அருள் வேண்டி உள்ளுணர்வால் தாம் கண்டவற்றை மனித குலத்திற்கு சாஸ்திரமாகத் தந்தவர்கள்.

 

 

எடுத்த காரியம் வெற்றியைப் பெறவும் அநுகூலமாக முடியவும் அவர்கள் பல எளிய வழிகளைச் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

இந்த வகையில் வார நாட்கள் ஏழிலும் எதை எதை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்றும் அருளுரை பகர்ந்திருக்கின்றனர். எந்த நாளில் எந்தத் திசையில் பயணம் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் அருளி இருக்கின்றனர்.

 

 

அதன் தொகுப்பு இதோ:-

 

எந்த திசையில் எந்த நாளில் செல்ல் வேண்டும் ?

 

அங்காரபூர்வே கமனே ச லாப:

    சோமே சனௌ தக்ஷிணம்ர்த்த லாபம் I

புதே குரௌ பச்சிமகார்யசித்தி

   ரவி ப்ருகௌ சோத்தரமர்த்த லாப: II

 

 

உபஜாதி என்ற சந்தத்தில் அமைந்துள்ள இந்த ஸ்லோகத்தின் பொருள் : :-

செவ்வாய்க்கிழமைகளில் கிழக்குத் திசையில் சென்றால் ஒருவன் லாபத்தை அடைவான்.

திங்கட்கிழமைகளிலும், சனிக்கிழமைகளிலும் தெற்குத் திசையில் சென்றால் லாபம் உண்டாகும்.

புதன்கிழமைகளிலும் வியாழக்கிழமைகளிலும் மேற்குத் திசையில் சென்றால் எடுத்த காரியம் வெற்றியை அடையும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் வெள்ளிக்கிழமைகளிலும் வடக்குத் திசையில் சென்றால் செல்வம் பெருகும்.

 

அடுத்து எந்த நாளில் எதை எதைச் செய்யலாம் என்பதற்கான அறிவுரைகளைப் பார்ப்போம்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

 

ந்ருபாபிஷேக மாங்கல்ய யானாஸ்த்ர கர்ம ச I

ஔஷதா ஹவ தான்யாதி விதேயம் பானுவாஸரே II

 

1 மன்னர்களுக்கு மகுடாபிஷேகம் செய்தல் 2. மங்களகரமான காரியங்களைச் செய்தல் 3) உத்தியோகத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுதல் 4) பணிபுரியத் தொடங்குதல் 5) பிரபு தர்சனம் (உயர் அதிகாரிகள் சந்திப்பு) செய்தல் 6) மருந்து தயாரித்தல் (மூலிகை சேர்ப்பதிலிருந்து உட்கொள்ளுதல் முடிய) 7) வாகனம் செய்தல், வாகனத்தில் ஏறி அமர்தல் 8) போர் செய்யத் தொடங்குதல், அதற்கான் ஆயுதங்களைத் தயாரித்தல் 9) தான்யம் முதலியனவற்றைச் சேகரித்து அவற்றை பத்திரப்படுத்தி வைத்தல் ஆகியவற்றை ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் செய்ய வேண்டும்.

 

திங்கட்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

 

சங்கமுக்த அம்பு ரஜத வ்ருக்ஷ இக்ஷு ஸ்தீரி விபூஷணம் I

புண்யகீத க்ரதுக்ஷீ ர க்ருஷிகர்ம இந்துவாஸரே II

 

  • சங்கு, முத்து சேகரிப்பு வேலைகள் 2) நீர் சம்பந்தமான பணிகள் 3) வெள்ளி சம்பந்தமான பணிகள் 4) மரவேலைகள், கரும்பு ஆலையாட்டல் 5) பெண்களின் நலத்திற்கான அனைத்துப் பணிகள் 6) ம்லர்த் தோட்டம் அமைத்தல் 7) நல்ல சங்கீதப் பயிற்சி 8) யாகம் செய்தல் 9) பால் சம்பந்தமான பணிகள் 10) விவசாயம் செய்தல் ஆகியவற்றை திங்கட்கிழமைகளில் செய்ய வேண்டும்.

 

செவ்வாய்க்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

 

விஷாக்னிபந்தன்ஸ்தேய சந்திவிக்ரஹகர்ஷணம் I

தாத்வாகர ப்ரவுளாதி கர்மபூமிஜாவஸரே II

 

  • விஷப் பொருள்களைச் சுத்தம் செய்தல் 2) காளவாய் அடுப்புப் போடுதல் 3) அணை கட்டல் 4) திருட்டுக் காரியங்களைச் செய்தல் 5) கலகம் செய்தல் 6) பகைவரைச் சந்தித்தல் 7) போர் 8) சுரங்க வேலை 9) பவளம் எடுத்தல்; பவள நகை செய்தல் 10) அம்பு (போர்க்கருவி) தயாரித்தல் ஆகியவற்றைச் செவ்வாய்க் கிழமைகளில் செய்ய வேண்டும்.

 

புதன்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

ந்ருத்யஷில்பகலாகீதிலிபி பூரசஸங்க்ரஹம் I

விவாததாது சங்க்ராம கர்ம குர்யாதித்தோஹனி II

 

  • நடனம் பயிலுதல் 2) சிற்பக் கலை கற்றல் 3) பாட்டுப் பயில ஆரம்பித்தல் 4) எழுத்து வேலை 5) புஸ்தகம் எழுதல், அச்சிடல் 6) கலகம் புரிதல் 7) விவகாரம் – விவாதம் செய்தல் 8) தாதுப் பொருள் சேகரித்தல், விற்றல் 9) கலை பயிலல் ஆகியவற்றைப் புதன்கிழமைகளில் செய்ய வேண்டும்.

 

வியாழக்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

 

யக்ஞபௌஷ்டிக மாங்கல்ய ஸ்வர்ணவஸ்த்ராதி பூஷணம் I

வ்ருக்ஷ குல்மலதாயான் கர்மதேவேத்வாஸரே II

 

  • யாகம் செய்தல் 2) புஷ்டியளிப்பன 3) மங்களகரமானவை 4) பொன்வேலை 5) ஆடை முதலியன செய்தல்,வாங்குதல் 6) நகை செய்தல் 7) மரம், செடி, கொடி நடுதல் (படரவிடல்) 8) வாகனத்தில் ஏறுதல் 9) தெய்வீகமான செயல்களைச் செய்தல் ஆகியவற்றை வியாழக்கிழ,மைகளில் செய்ய வேண்டும்.

வெள்ளிக்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

 

ந்ருத்யகீதாதி வாதித்ர ஸ்வர்ண்ஸ்த்ரீ ரத்னபூஷணம் I

பூபண்யோத்ஸவ கோதான்யவாஜிகர்ம ப்ருகோர்தினே II

 

  • பாட்டு, நடனம் கற்றல் 2) வாத்தியம் கற்க ஆரம்பித்தல் 3) தங்க வேலை தொடங்குதல் 4) புத்தாடையுடுத்தல் 5) ஆபரணம் அணிதல் 6) புண்ணிய காரியம் செய்தல் 7) உற்சவம் முதலியன இயற்றல் 8) பசு வளர்த்தல் 9) தானியங்களைச் சேகரித்தல் 10) குதிரை வாகனம் வாங்குதல் 11) திருவிழா நடத்தல் 12) பூமி சேகரித்தல், வியாபாரம் தொடங்குதல் ஆகியவற்றை வெள்ளிக்கிழமைகளில் செய்ய வேண்டும்.

 

சனிக்கிழமைகளில் எதை எதைச் செய்யலாம்?

த்ரபு சீஸ ஆயஸ அஷ்மாதி விஷ பாப ஆஸவா ந்ருதம் I

ஸ்திரக்ர்மாகிலம் வாஸ்து சங்க்ரஹ: சௌரிவாஸரே II

 

  • துத்தநாகம், ஈயம் போன்ற தாது சம்பந்தமான வேலைகள் 2) விஷ சாயம் 3) அம்பு- யுத்த வேலை 4) கல் பணி 5) பாவ காரியங்கள் 6) கள் (ஆஸவம்) தயாரித்தல் 7) பொய் கூறுதல் 8) வீடு, மனை சேகரித்தல் ஆகியவற்றை சனிக்கிழமைகளில் செய்ய வேண்டும்.

இப்படி அந்தந்தக் கிழமைகளில் பலிக்கக்கூடிய காரியங்களைத் தெரிந்து கொண்டு அதற்கேற்ப உசிதமான நமது  பணிகளைத் தொடங்கிச் செய்தால் வாழ்வு சிறக்கும்; வெற்றி கிடைக்கும் என்பது நமது முன்னோர்களின் அறிவுரை.

கடைப்பிடிப்போம்; வெற்றி பெறுவோம்

***

 

 

 

 

 

 

 

வெண்மைப் பெண்மணி தமிழ்ச் சங்கம் அமைத்தது! (Post No.4400)

Written by S.NAGARAJAN

 

 

Date: 16 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 6-27 am

 

 

Post No. 4400

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures are not related to the story.

 

 

 

தமிழ் இன்பம்

25-10-2017 அன்று வெளியான கட்டுரை எண் 4333 – ‘பயறு மிளகான கதை’- கொங்கு மண்டலப் பெருமையைக் கூறும் ஒன்று.

 

வெண்மைப் பெண்மணி தமிழ்ச் சங்கம் அமைத்தது!

 

ச.நாகராஜன்

 

கொங்கு மண்டலம் பல விசித்திரமான சம்பவங்களைக் கொண்ட தங்க மண்டலம்.

அந்த வியத்தகு சம்பவங்களில் வெண்மைப் பெண்மணி சம்பவமும் ஒன்று.

அதைப் போற்றி கொங்கு மண்டலப் பெருமைகளில் ஒன்றாக அதையும் தன் கொங்குமண்டல சதகத்தில் சேர்த்துப் பாடியுள்ளார் கார்மேகக் கவிஞர்.

அந்தப் பாடல் வருமாறு:

 

காடையிற் சேடக் குலத்தான் மகள்மெய்க் கழுவறைந்து

மேடையிற் சங்கப் பலகையுண் டாக்கிநல் வேப்பமலர்த்

தோடையும் பாடகக் காங்கேயன் றன்னைச் சுமந்துபெற்று

மாடையு நேர்தெய்வப் பேறுபெற் றாள்கொங்கு மண்டலமே

(கொங்கு மண்டல சதகம் – பாடல் எண் 75)

 

பாடலின் பொருள் :- சேடர் குலத் தலைவனின் மகள், நட்ட கழுவிற் சத்தயம் செய்து, சங்கப் பலகை உண்டாக்கி, வேப்ப மாலை பெற்ற பாடகம் அணிந்த, இளமையனான காங்கேயனைப் பெற்று பெரும் புகழ் பெற்றாள். அவள் இருந்ததும் கொங்கு மண்டலத்திலேயே என்பதாம்.

 

இந்தப் பாடல் சுட்டிக் காட்டும் வரலாறு சுவையான ஒன்று.

காங்கேய நாட்டுக் காடையூரில் கொங்கு வேளாளரில் சேட குலத் தலைவனுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தது.

அந்தப் பெண் குழந்தை பிறவியிலேயே வெண்மையாக இருந்தது. அவள் வளர்ந்து பெரியவள் ஆனாள்.

கீழ்கரைப் பூந்துறை நாட்டுக் கருமாபுரத்திலிருந்து வந்திருந்த பொருளந்தை குலத்து வாலிபன் ஒருவனுக்கு அவள் மணம் முடித்துக் கொடுக்கப்பட்டாள்.

விவாக கால ஒப்பந்தப்படி  காடையூரில் காணி முதலிய உரிமைகளை அந்த வெண்மைப் பெண்ணின் சகோதரர்கள் கொடுக்க மறுத்து விட்டனர்.

 

சபை கூடியது. அந்தச் சபையில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானப் படி, நட்ட கழுவில் அந்த வெண்மைப் பெண்மனி  கையறைந்து சத்தியம் செய்தாள். தன் உரிமைகளை அடைந்தாள்.

அந்தப் பெண்மணியின் குழந்தைக்குக் கல்லி கற்பிப்பதற்காக, சில தேர்ந்த தமிழ்ப் புலவர்களைக் கூட்டி அந்தப் பெண்மணி ஒரு தமிழ்ச் சங்கத்தை உருவாக்கினாள்.

 

அந்தப் புலவர்களிடம் தமிழ் கற்ற சிறுவன் பாண்டிய வீரனின் படையில் சேர்ந்தான்.

போருக்குச் சென்ற அவன், பாண்டியன் படைக்கு வெற்றி பெற்றுத் தந்தான்.

 

அதனால் மகிழ்ந்த பாண்டிய மன்னன் அவனுக்குக் காங்கேய்ன் என்ற பட்டத்தைத் தந்ததோடு அரச சின்னங்களான மாலை, கொடி ஆகியவற்றைக் கொடுத்துக் கௌரவித்தான்.

இதுமட்டுமல்லாமல் பின்பு இம்முடிக்காங்கேயன் – மன்றாடி என்ற பட்டத்தை இவன் சந்ததியினர் பெற்றனர்.

இப்படிப்பட்ட வியத்தகு சம்பவம் நிகழ்ந்தது கொங்கு மண்டலத்தில் தான் என்று வியந்து பாடுகிறார் கவிஞர்.

தமிழரின் வீரத்திற்கும் தமிழ்ப் பற்றிற்கும் கொங்கு மண்டலம் இது போன்ற ஏராளமான சம்பவங்களைச் சான்றாகத் தருகிறது.

***

 

 

 

தானம் செய்தால் வானம் திறக்கும்-புறநானூறு (Post No.4395)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 14 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 7-46 am

 

 

Post No. 4395

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

புறநானூற்றுப் புலவர்  ஏணிச்சேரி முடமோசியாரும், அறநெறிச் சார ஆசிரியர் முனைப் பாடியாரும் சொல்லுவர்:

 

“தானம் செய்தால் வானம் திறக்கும்”.

 

வானம் என்ற சொல்லைத் தமிழ்ப் புலவர்கள் இரு வகையில் பயிலுவர்:

வானம் = மழை

வானம் = சொர்க்க லோகம் , இந்திர லோகம்

 

மாபெரும் சம்ஸ்கிருத அறிஞனான திருவள்ளுவன் பகவத் கீதை பாணியில் (16-1) யாத்த தானம் தவம் இரண்டும் தங்கா வியன் உலகம், வானம் வழங்காதெனின் (குறள் 19)” என்னும் இடத்தில் வானம் என்பது மழையைக் குறிக்கும்; வள்ளுவன் தானம், தவம் என்னும் சம்ஸ்கிருதச் சொற்களை பகவத் கீதை ‘ஸ்டைலில்’ 19, 295 ஆகிய எண்ணிட்ட குறள்களில் பயன்படுத்துவான். சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகக்ங்களில் இது நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில், குறிப்பாக கீதையில், சேர்ந்தே பயிலப்படும் சொற்கள்; நிற்க

 

நாம் சொல்ல வந்த விஷயத்தைக் காண்போம். தானம் செய்தால் வானம், அதாவது சொர்க்க லோகம் திறந்து இருக்குமாம்!~

 

அறநெறிச் சாரம் என்னும் நீதி நூலில் முனைப்பாடியார் புகல்வது யாதெனின்,

ஒன்றாகநல்லது உயிரோம்பல் ஆங்கதன்பின்

நன்றாய்ந்தடங்கினார்க் கீத்துண்டல் – என்றிரண்டும்

குன்றாப் புகழோன் வருகென்று மேலுலகம்

நின்றது வாயில் திறந்து

 

–அறநெறிச்சாரம்

பொருள்:-

ஒன்றாகநல்லது உயிரோம்பல் = அறங்களில் சிறந்தது பிற உயிர்களைப் பாது காப்பது ஆகும்

 

ஆங்கு அதன் பின்  நன்கு ஆய்ந்து அடங்கினார்க்கு ஈத்து உண்டல்= ஞான நூல்களைக் கற்று, மனம் போன வழியில் செல்லாமல், அடக்கத்துடன் வாழ்வோருக்கு உணவு கொடுத்தல் மற்ற ஒரு சிறந்த தர்மம்; பிறகு தானும் உண்ணுதல் வேண்டும்.

 

என்ற இரண்டும் குன்றாப் புகழோன்= இவ்விரு தர்மங்களால் புகழ்பெற்று விளங்குபவர்களை

வருக என்று வாயில் திறந்து மேல் உலகம் நின்றது =  வருக வருக என வரவேற்பதற்காக சொர்க லோகம் அதன் வாயில் கதவுகளைத் திறந்து வைத்துக்கொண்டு காத்திருக்கின்றது.

 

அதாவது மாலையைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு இந்திரனும் அப்சரஸ் அழகிகளும் மேள தாளத்துடன் காத்து  நிற்பர் என்பதாம்!

இந்திர லோகத்தில் டமாரம்!

ஆய் அண்டிரனை உறையூர் ஏணிச்சேரி முடாமோசியார் பாடிய புறநானூற்றுப் பாடலில் (241)

 

திண்தேர் இரவலர்க்கு, ஈத்த, தண் தார்,

அண்டிரன் வரூ உம்என்ன, ஒண்தொடி

வச்சிரத் தடக்கை நெடியோன் கோயிலுள்,

போர்ப்புறு முரசம் கறங்க,

ஆர்ப்பு எழுந்தன்றால், விசும்பினானே

 

சுருக்கமான பொருள்:

வறுமையில் வாடியோருக்கு அள்ளி, அள்ளித் தந்த ஆய் அண்டிரன் (அஜேந்திரன்) இறந்தவுடன் அவனை வரவேற்க இந்திர லோகத்தில், இந்திரன் கோவிலில், முரசுகள் முழங்கினவாம். வச்சிரத் தடக்கை நெடியோன் கோயில் என்பதற்கு பழைய உரைகாரர்கள் இந்திரலோகம் (சொர்க்கலோகம்) என்றே பொருள் கண்டுள்ளனர். பூமியில் உள்ள இந்திரன் கோயிலன்று.

 

அதாவது, பூமியில் தானம் என்னும் புண்ணிய கருமத்தைச் செய்தால் அவர்களை வரவேற்க இந்திரன் காத்திருப்பானாம்; அதுவும் எப்படி? ‘பாண்டு வாத்திய’க் குழுவுடன் வாசலில் நிற்பானாம்!

புற நூலுக்குப் பின் தோன்றிய அறநெறிச் சாரத்தில் முனைப்படியாரும் இதே கருத்தைச் சொல்லும் போது நம் ஐயமெல்லாம் பறந்தோடிப் போகின்றது.

 

–Subham, Subham–

 

ஒரு கிராமத்தின் சோகக் கதை! (Post No.4391)

Written by S.NAGARAJAN

 

 

Date: 13 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 6-35 am

 

 

Post No. 4391

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures are not related to the story.

 

 

 

ஜிஹாதி கொடுமை

 

ஒரு கிராமத்தின் சோகக் கதை!

 

ச.நாகராஜன்

 

ஓய்வு பெற்ற மேஜர் ஜெனரல் வி.எஸ். கர்னிக் கூறுகின்ற சோகக் கதை இது.

ஒரு கிராமத்தில் பிராமணர்கள், ராஜபுத்திரர்கள், பனியா, தேலி மற்றும் ஹரிஜன்கள் வெவ்வேறு ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் கூட மிகவும் சந்தோஷமாகவும் அன்யோன்யமாகவும் வாழ்ந்து வந்தனர்.

 

ஒரு நாள் ஒரு முல்லா முஸ்லீம் தனது மனைவியுடனும் எட்டுப் பிள்ளைகளுடனும் அந்த கிராமத்திற்கு வந்தார். கிராம அதிகாரியிடம் அவர்கள் சென்றனர். அவர் ஒரு ராஜபுத்திரர். அந்தக் கிராமத்தில் தங்களை வசிக்க அனுமதிக்குமாறு அவர்கள் கெஞ்சினர்.

 

தேலி மற்றும் ஹரிஜன சமூகங்கள் இதற்கு எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தனர். மற்ற அனைவரும் முஸ்லீம் குடும்பத்தைத்  அனுமதிக்கலாம் என்றனர்.

 

சில வருடங்கள் கழிந்தன. எட்டுப் பிள்ளைகளும் கல்யாண வயதை அடைந்தனர். முஸ்லீம் முல்லா கிராமத் தலைவரை அணுகினார். “ஹூஸூர், பிள்ளைகளுக்குத் திருமணம் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.எனக்கு ஒரே ஒரு வீடு தான் இருக்கிறது.” என்றார்.

 

ராஜபுத்திர தலைவர் தரிசாகக் கிடந்த நிலப்பகுதியை அவருக்குத் தந்து, கூறினார்: “இதில் ஒரு வீட்டைக் கட்டிக் கொள்ளுங்கள்.”

பனியாவிடன் சென்ற முல்லா அவரிடம் பணத்தைக் கட்னாகப் பெற்றுக் கொண்டார்.

 

காலம் கழிந்தது. எட்டுப் பிள்ளைக்ளுக்கு 72 பிள்ளைகள் பிறந்தன. 30 வருடங்களுக்கு அந்த கிராமத்தின் ஜனத்தொகையில் 40 சதவிகிதம் முஸ்லீமாக இருந்தது.

 

இப்போது முஸ்லீம் இளைஞர்கள் அவர்களது கலாசாரத்தின்படி ஹிந்து இளைஞர்களுடன் சண்டை போடத் துவங்கினர். ஹிந்து பெண்களுக்குத் தொல்லை கொடுக்க ஆரம்பித்தனர்.

மெல்ல மெல்ல பிராமணர்களும் பனியாக்களும் அந்த கிராமத்தை விட்டுச் சென்றனர்.

 

ஒரு நாள் முல்லா அந்த கிராமத்தின் பிரதான கோவிலை இடித்தார். உடனே ராஜபுத்திரர்கள் இதற்கு வெகுவாக் ஆட்சேபணை தெரிவித்தனர்.

 

30 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒண்டிப் புக்லிடம் கேட்க வந்த முஸ்லீம்கள், “ அல்லாவின் பணியை எதிர்க்கும் எவரும் துண்டு துண்டாக வெட்டப்படுவர்” என்றனர்.

 

ராஜபுத்திரர்களும் கிராமத்தை விட்டு அகன்றனர். அவர்கல் தேலி மற்றும் ஹரிஜன்களை நோக்கி, “உங்களின் பேச்சை அன்றே கேட்டிருந்தால் இந்த நிலைக்கு வந்திருக்க மாட்டோம். இந்த கிராமத்தின் பெயர் இப்போது பஞ்ச்வடி என்ற பெயரிலிருந்து ரஹிமாபாத் என்று ஆகி விட்டது.” என்றனர்.

 

இந்த கிராமம் மஹ்ராஷ்டிர மாநிலத்தில் அமராவதி மாவட்டத்தில் உள்ளது.

இது ஒரு உண்மைச் சம்பவம்.

 

இதே போன்ற பல சம்பவங்கள் அஸ்ஸாம், மேற்கு வங்காளம் ஆகிய  ப்ங்களாதேஷின் எல்லையை ஒட்டியுள்ள பகுதியில் நடந்துள்ளன.

 

முஸ்லீம் ஜனத்தொகை அதிகமாக் உள்ள் உத்தர பிரதேசம், கேரளா மற்றும் இதர் மாநிலங்களில் உள்ள மாவட்டங்களில் இது சர்வ சகஜம்.

 

பிரிவினைக்குப் பிறகு காஷ்மீர் பண்டிட்களுக்கு இந்த நிலை ஏற்பட்டது.

ரோஹிங்யா முஸ்லீம்களை இந்தியாவிற்குள் நுழைய அனுமதித்தால் இந்த வேலை இன்னும் தீவிரமாக நடக்கும்.

தாராள் மனமுடையவர்களும், போலி செகுல்ரிஸ்டுகளும் மனித உரிமைக் கழகப் போராளிகளும்  இந்திய நீதித் துறையும் ரோஹிங்யாக்களுக்கு ஆதரவு தந்தால் . அடடா, பாராட்டுக்கள்,பாராட்டுக்கள்!

 

கொஞ்ச காலம் பொறுத்திருங்கள், ஐஎஸ ஐ எஸ் உங்களைத் துரத்தி விடுவார்கள்.பாரதத்தில் வசிப்போருக்கு பொறுமைக்கான் நோபல் பரிசு கிடைத்து விடும்.

*

மனம் நொந்து எழுதியுள்ள ஒரு உண்மைச் சமபவம் நம் கண்களைத் திறக்கட்டும். 11-9-2017 அன்று தனது பிளாக்கில இதை எழுதியுஅ வி.எஸ்.கர்னிக் நிர்வாகத் துறையில் பி.ஹெச் டி பட்டம் பெற்றவர்.

 

தனது கண்களால் கண்ட சொந்த அனுப்வத்தை இப்படி எழுதியுள்ளார்.

 

இதன் ஆங்கில மூலத்தைக் கீழே தருகிறோம்:

*

A (Retired) Major General’s observation : The True Story worth studying/ analyzing and ensuring this does not happen in future: Major General V S karnik (Retired) PhD ( Management) writes on 2017-09-11:

 

In one village, Brahamans, Rajputs, Baniyaas, Teli, and Harijan, all from different castes, were happily and peacefully staying. One day, one Muslim (Mulla) with his wife and their eight children came to that village.

 

They went to village pramukh, a Rajput man, and begged him that they be allowed to stay in that village. Except Teli and Harijan community, all agreed to allow the Muslim family to stay there.

 

After some years the eight children grown up and were of marriageable age. The Muslim man first went to Rajput and requested that “Huzoor,Baccho ki shadi hone wali hai. I have only one house.” The Rajput gave him some uncultivated land, and said that you build a house on it. Then the Muslim went to Baniya, and borrowed money.

 

After some time, his eight children had 72 children and after about 30 years the Muslim population of that village was 40 % of total population.

 

Now the Muslim youths, as per their culture, started having fights with Hindu youths and harassing Hindu girls. Slowly Brahmins and Baniyas left the village. One day Mulla started destroying the main temple of Hindus. To this, Rajputs of the village objected. The Muslim, who came 30 years ago, said that anyone objecting about the work for Allah, will be cut into pieces. The Rajputs also left the house.

 

While leaving the village, they said to Harijan and Telis, if we had listened to your advice and not trusted the Mulla, we would have not come to this stage of leaving the village. This village name is, now, changed from Panchvati to Rahimabad. This village is in Maharashtra, in Amvravti district. This is a true story.

 

(Similar experiences are not scarce but of common occurrence in Assam, West Bengal, districts bordering Bangladesh and many other districts with large Muslim population in UP, Kerala and other states). It happened after partition. It happened with Kashmiri Pundits. It is happening, now, in W. Bengal. Get Rohingyas Muslims in India and this process will speed up. Congratulations to liberals, secularists, Human right protectionists and Judiciary of India, for supporting the cause of Rohingyas. You all wait for some time, when you all will be driven out by ISIS. Bharatvasis should get “Noble Prize” for tolerance.

 

 

THANKS TO TRUTH 27-10-2017 ISSUE

***

 

 

மனுவுக்கு நோபல் பரிசு தரலாமே! (Post No.4378)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 8 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 19-23

 

 

Post No. 4378

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

மனு தர்ம சாஸ்திரம் 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டதாக ஆராய்ச்சியாளர் கூறுவர்; இத்து தவறு; அவர் ரிக் வேத காலத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் சரஸ்வதி நதி பற்றிப் பேசுகிறார். இது கி.மு 2000ல் இருந்த நதி. பின்னர் மறைந்து போனது. மேலும் ரிக் வேதமும் மனு தர்ம சாஸ்திரமும் ‘சதி’ எனப்படும் உடன் கட்டை ஏறும் வழக்கம் பற்றி எதுவுமே சொல்லவில்லை. இது போன்ற பல விஷயங்களை  வைத்து கணக்கிட்டால் அவர், 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவர் என்று நான் கருதுகிறேன். மேலும் மனு தர்ம சாஸ்திரத்தில் உள்ள 2000-க்கும் அதிகமான  ஸ்லோகங்களைப் படித்தால் அவர் சொன்ன விஷயங்களுக்கு நேர் மாறாக பல விஷயங்கள் இடைச் செருகலாக சேர்க்கப்பட்டது தெள்ளிதின் விளங்கும்.

 

கி.மு முதல் நூற்றாண்டில் ஆண்ட சுங்க வம்சத்தினர் தீவிர பிராமணர்கள். அவர்களுடைய காலத்தில் தீவிரவாத பிராமணர்கள் சில விஷயங்களை சூத்திரர்களுக்கு எதிராகச் சேர்த்து இருக்கலாம். இந்துக்களின் எல்லா நூல்களும் அவ்வப்போது Update அப்டேட் செய்யப்படும் — புதுப்பிக்கப்படும் — வழக்கம் உண்டு. இதனால் கடைசி விஷயத்தை மட்டும் வைத்துக் காலக் கணக்கீடு செய்வர் வெளிநாட்டினர். ஆகவே மனுவின் தற்போதைய காலம் தவறு. மேலும் அவர் எழுதிய சாத்திரம் த்ருஷத்வதி– சரஸ்வதி நதிகளுக்கு இடைப்பட்ட மக்களுக்கானதே தவிர எல்லோருக்குமானதல்ல (அவர் எழுதிய காலத்தில்).  நிற்க.

 

சொல்ல வந்த விஷயம் மனுவுக்கு ஏன் நோபல் பரிசு தரக்கூடாது? என்பதே. மனு பேசாத பொருளல்ல; இதை சட்ட நூல் என்பதைவிட இந்துக்களின் கலைக் களஞ்சியம் என்று சொல்லலாம். 2000 க்கும் மேலான ஸ்லோகங்களில் அவர் சொல்லாத, தொடாத விஷயமே இல்லை.

 

 

இப்பொழுது தாவரவியல் விஷயங்களை மட்டும் காண்போம்:

நாங்கள் எல்லாம் B.Sc. Botany பி. எ ஸ்சி. பாடனி (தாவரவியல் படித்தபோது லின்னேயஸ் என்பவர் வகுத்த தாவரப் பகுப்பைப் (Linnaeus Classification of Plants) படித்தோம். எனக்கு 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் படித்தவர்கள் வேறு Theory ‘தியரி’ படித்திருப்பார்கள். விஞ்ஞானம் என்பது மாறிக்கொண்டே வரும். ஆக மனு சொன்னதை எல்லாம் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ள  வேண்டியதல்ல. ஆனால் சில அடிப்படை விஷயங்கள் மாறாது.

காதலி மீது பூவை எறியாதீர்கள்!

ஜகதீஷ் சந்திர போஸின் முக்கிய பொன்மொழி: உங்கள் காதலி மீதுகூட ரோஜாப் பூவைப் போட்டு விளையாடாதீர்கள்; ஏனெனில் ரோஜாப் பூவுக்கு வலிக்கும்!

 

 

சர் ஜகதீஷ் போஸ் என்ற இந்திய  விஞ்ஞானிதான் தாவரங்களுக்கும் உணர்ச்சி உண்டு என்பதை விஞ்ஞான முறையில் கருவிகளைக் கொண்டு நிரூபித்தார். உண்மையில் அவருக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்திருக்க வேண்டும் அந்தக் காலத்தில் உள்ள இன வேற்று மையில் அவர் அமுங்கிப் போனார். ஆனால் அதற்கெல்லாம் முன்னதாகவே மனு இது பற்றிப் பேசியுள்ளார்.

 

மனு, தாவரவியல் பகுப்பு பற்றிப் பேசுகிறார்; செடி, கொடி, மரங்கள், பூவாது காய்க்கும்  மரங்கள் பற்றிச் சொல்கிறார்.

தர்ப்பைப் புல் பாய், ஆசனம், மதச் சடங்குகளில் அதன் பயன்பாடு பற்றிப் பகர்கிறார்.

தாவரங்களின் உணர்ச்சி பற்றி அவர் சொல்லுவதாவது:-

அவைகள், சுபாவத்தின்படி செயல்படுகின்றன. அவைகளுக்கு உணர்ச்சி இருக்கிறது. இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்கின்றன

 

வேதங்களிலேயே மூலிகைகள் பற்றியும் அதிசயக் குளிகைகள் பற்றியும் குறிப்புகள் உள்ளபோது மனு இவ்வளவு சொல்லுவதில் வியப்பில்லை. மேலும் உபநிஷத காலத்திலேயே சிறிய ஆலம் விதையிலிருந்து பிரம்மாண்ட மரம் உருவாவதை உவமையாகச் சொல்லி பாடம் நடத்தினர். தலங்கள் தோறும் புனித மரங்கள் இருந்திருக்கின்றன. நம்மாழ்வாருக்கும் தான்சேன் என்ற கவிஞருக்கும் அருள்புரிந்த புளியமரம், கிருஷ்ணன் ஆலிலைக் கிருஷ்ணனாக மிதந்த ஆலமரம், சிவன் அடிமுடி காணும் விஷயத்தில் பொய் சொன்ன தாழம்பூ, புத்தருக்கு ஞானம் கொடுத்த அரச மரம், பிராமணர்களுக்கு ஸமித்து கொடுக்கும் அரச, பலாச மரங்கள், பாண்டவர்கள் ஆயுதங்களை ஒளித்து வைத்த வன்னி மரம் என்று நூற்றுக்கணக்கான மரங்கள் வில்வம், துளசி போன்ற புனித தாவரங்கள் இப்படி பட்டியல் நீண்டு கொண்டே — முடிவு இல்லாமல் போகும்.

 

ஜகதீஷ் போசுக்கும் மனுவுக்கும் தாவரவியல் ஆராய்ச்சிக்காக நோபல் பரிசு கொடுக்கலாம்.

மரங்களையோ செடி கொடிகளையோ பிராமணர்கள் வெட்டினால் ஆயிரம் வேத மந்திரம் சொல்ல வேண்டும் என்று மனு விதிக்கிறார்.

 

புனித மரங்கள் பற்றிப் பேசும் மனு, என்ன மரங்களைக் கொண்டு (staff) தடிகள் செய்ய வேண்டும் என்றும் கட்டளை இடுகிறார்.

 

 

ஆங்கிலக் கட்டுரையில் ஸ்லோகங்களின் எண்களையும் கொடுத்து இருக்கிறேன்.

 

Manu, not only a Law Maker but also a Great Botanist! (Post No.4375 …

https://tamilandvedas.com/…/manu-not-only-a-law-maker-but-also-a-great-botanist-p…

21 hours ago – Manu Smrti, law book written by Manu, talks about lot of subjects which makes it a Hindu Encyclopaedia. Manu was not only a law maker but …

 

‘Save the Trees’ and ‘Save the Forests’ in Manu Smrti! – Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/…/save-the-trees-and-save-the-forests-in-…

7 Aug 2016 – ‘Save the Trees‘ and ‘Save the Forests’ in Manu Smrti!( … 255 Indian trees, herbs and flowers mentioned in Brhat Samhita Part-1, posted 21 …

 

 

–Subham–

உடையது விளம்பேல்! வல்லமை பேசேல்! (Post No.4374)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 7 NOVEMBER 2017

 

Time uploaded in London- 6-49 am

 

 

Post No. 4374

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

தற்புகழ்ச்சி என்பது ஒரு நோயாகும்; நம்மில் பெரும்பாலோர்க்கு இந்த நோய் உண்டு; யாராவது ஒருவர் பேசா மடந்தையாக இருந்தாலோ, அல்லது உங்களைப் பாராமல் இருக்கும் பாராமுகமாக இருந்தாலோ, அவரிடம் போய், ‘அட இந்த சட்டை நன்றாக இருக்கிறதே, இந்தப் புடவை நன்றாக இருக்கிறதே! எங்கே வாங்கினீர்கள்?’ என்று கேளுங்கள்; அவர்கள் முகத்தில் ஆயிரம் செந்தாமரைகள் பூக்கும்; அவர்கள் பேச்சில் மதுரை மல்லிகை மணம் வீசும்; சுவிட்சைத் (switch) தட்டிவிட்டீர்கள்; இனி ஆஃF  (off) செய்ய மெடியாது. ‘அட! முன்னைவிட நீங்கள் இளஞர் ஆகி விட்டீர்களே; பத்து வயது குறைந்தது போல இருக்கிறீர்கள்’ என்று சொல்லுங்கள்; உங்களுக்கு திருநெல்வேலி லாலா கடை அல்வா வாங்கிக் கொடுப்பார். புகழ்ச்சிக்கு மயங்காதோர் உண்டோ?

 

 

இதெல்லாம் கூடத் தடவறில்லை; ஆனால் ஒருவர் தானாக முன்வந்து, தனது சாதனைகளைச் சொல்லுவது அறிவுடைமை அன்று; அது பேதைமையின் முற்றிய தோற்றம் ஆகும்.

 

இதனால்தான் அவ்வையாரும்

 

உடையது விளம்பேல் ( உனக்குள்ள சிறப்பினை நீயே புகழ்ந்து கூறாதே)

வல்லமை பேசேல் (உனது திறமையை நீயே புகழ்ந்து பேசாதே) என்று ஆத்திச் சூடியில் அழகுபடப் பகர்ந்தார்.

வள்ளுவனும் சொன்னான்:

வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை நயவற்க

நன்றி பயவா வினை (குறள் 439)

 

பொருள்: தன்னையே புகழாதே; பயனில்லாத செயலைச் செய்யாதே என்பது வள்ளுவன் வாக்கு.

மனு நீதி நவில்வது

 

மனு, தனது மானவ தர்ம சாஸ்திரத்தில், இதைவிட அழகாகாக, சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாகவே செப்பிவிட்டார்:-

 

“யாராவது உன்னைப் புகழ்ந்தால் அதை விஷம் போல ஒதுக்கு; யாராவது உன்னைக் குறைகூறினால் அதை அமிர்தம் போலக் கருது (மனு நீதி 2-162)

 

யாராவது குறைகூறி அதை நீ கேட்டால் சந்தோஷமாக உறங்கலாம்; சந்தோஷமாக விழித் தெழலாம்; சந்தோஷமாக நடமாடலாம்; குறை சொன்னவனுக்குத்தான் அழிவு (உனக்கல்ல)- மனு நீதி நூல் 2-16

 

 

கூரம் பாயினும் வீரியம் பேசேல்

–கொன்றை வேந்தன்

(கூர் அம்பாயினும் வீரியம் பேசக் கூடாது; அதாவது உன் கைகளில் கூரிய அம்பு இருந்து, எதிரி கைகளில் ஆயுதம் ஒன்றில்லாவிடினும் செருக்கு கொண்டு அதைச் செய்வேன், இதைச் செய்வேன் என்று புகழ்ந்து கொள்ளாதே)

 

குமரகுருபரரும் நீதி நெறி விளக்கத்தில் உரைப்பார்:

தன்னை வியப்பிப்பான் தற்புகழ்தல் தீச்சுடர்

நன்னீர் சொரிந்து வளர்த்தற்றால் – தன்னை

வியவாமை யன்றே வியப்பாவ தின்பம்

நயவாமை யன்றே நலம்

 

பொருள்:

தன்னைப் பிறர் மதிக்க வேண்டும் என்று தன்னைத் தானே புகழ்ந்து பேசுதல் தண்ணீரை ஊற்றி விளக்கு எரிப்பதற்குச் சமம் ஆகும்;  இன்பத்தை விரும்பாமல் இருபப்பதல்லவோ இன்பம்;  அது போல தன்னைத் தானே புகழ்ந்து கொள்ளாமல் இருப்பதன்றோ நன்மதிப்பு!

அவ்வையார் கதை

அவ்வையாரிடம் ஒரு சிறுவன் சென்றான்; ஒரு கையில் மண்ணை எடுத்துக் கொண்டான்;  பாட்டி என் கையில் எவ்வளவு மண் இருக்கிறது? என்று சொல் பார்ப்போம் என்றான்; அவ்வையார் பதில் சொல்ல முடியாமல், மனதில் மணல் துளிகளை எண்ணிக் கொண்டிருந்தார்;  விடை தெரியவில்லை. அட பாட்டி, இது கூடத் தெரியவில்லையா? என் கையில் இருப்பது ‘பிடி மண்’ என்றான். முருகப் பெருமானோ சுட்ட பழம் வேன்டுமா, சுடாத பழம் வேண்டுமா? என்று கேட்டு அவ்வைப் பாட்டியை திணறடித்தான்; கீழே விழுந்த நாவற் பழங்களை மணல் போக ஊதிக் கொடுத்தால் அது சுட்ட  பழம் என்று அறிவுறுத்தினான்.

 

இதனால்தான் அறநெறிச்சாரத்தில் முனைப்பாடியார் என்பாரும் சொன்னார்:–

 

பலகற்றோம் யாமென்று தற்புகழ வேண்டா

அலர்கதிர் ஞாயிற்றைக் கைக்குடையும் காக்கும்

சிலகற்றார் கண்ணும் உளவாம் பலகற்றார்க்

கச்சாணி யன்னதோர் சொல்

பொருள்:

அலர்கதிர் ஞாயிற்றை — பரந்த கிரணங்களை உடைய சூரியனையும்

கைக்குடையும் காக்கும்— கையிலுள்ள சிறிய குடையும் மறைத்துவிடும்.

பலகற்றோம் யாமென்று- ஆதாலால் யாம் பல விஷயங்களைக் கற்றுவிட்டோம் என்று தன்னைத் தானே புகழ்ந்து கொள்ளக் கூடாது.

 

பலகற்றார்க்

கச்சாணி யன்னதோர் சொல்–  பல நூல்களையும் ஆராய்ந்து அறிந்தவர்க்கும்  அச்சாணி போன்ற ஒரு சொல்

சில கற்றார் கண்ணும் உளவாம்-  சில நூல்களை மட்டுமே பயின்றோரிடத்தும் உண்டு.

TAGS:–அவ்வையார், மனுநீதி, தற்புகழ்ச்சி, உடையது, வியவற்க

சுபம், சுபம்—