அவ்வையாரின் அருமையான 30 பொன்மொழிகள் (Post No.3768)

Compiled by London swaminathan

 

Date: 29 March 2017

 

Time uploaded in London:- 6-12 am

 

Post No. 3768

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

ஏப்ரல் 2017 காலண்டர்

துர்முகி பங்குனி–  ஹேவிளம்பி சித்திரை 2017

 

அவ்வையாரின் அருமையான 30 பொன்மொழிகள்

 

Festival/ Holidays:

ஏப்ரல் 5- ராம நவமி, 9-மஹாவீர் ஜயந்தி, பங்குனி உத்திரம்; 13–பைசாகி, 14-தமிழ் புத்தாண்டு; ஹேவிளம்பி வருஷப் பிறப்பு; புனித வெள்ளி;  16-ஈஸ்டர்; 29-அக்ஷய த்ருதியை; 30- ஆதி சங்கரர், ராமானுஜர் ஜயந்திகள்

 

ஏகாதசி–6, 22

பௌர்ணமி- April 10

அமாவாசை- April 26

சுபமுகூர்த்த தினங்கள்- April 2, 9, 10, 17, 21

 

Pictures are from Newspapers;Gudi Padwa (New Year) in Maharashtra

ஏப்ரல் 1 சனிக்கிழமை

பயன்கருதாது உதவுக:

நன்றி ஒருவற்குச் செய்தக்கால் அந்நன்றி

என்று தரும் கொல் என வேண்டா – மூதுரை செய்யுள் 1

 

ஏப்ரல் 2 ஞாயிற்றுக்கிழமை

நல்லோர்க்குதவி=கல்மேல் எழுத்து‘;தீயர்க்குதவி=நீர்மேல் எழுத்து

நல்லார் ஒருவர்க்குச் செய்த உபகாரம்

கல்மேல் எழுத்துப்போல் காணுமே மூதுரை செய்யுள் 2

 

ஏப்ரல் 3 திங்கட்கிழமை

இளமையில் வறுமை துன்பம் தரும்

இன்னா இளமை வறுமை வந்து எய்தியக்கால்

இன்னா அளவில் இனியவும் – இன்னாத

நாள் அல்லா நாள் பூத்த நன்மலரும் போலுமே

ஆள் இல்லா மங்கைக்கு அழகு- மூதுரை செய்யுள் 3

 

ஏப்ரல் 4 செவ்வாய் க்கிழமை

மேன்மக்கள் வறுமையிலும் பண்பாளரே

கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே சங்கு

சுட்டாலும் வெண்மை தரும்- மூதுரை செய்யுள் 4

 

ஏப்ரல் 5 புதன் கிழமை

காலம் அறிந்து காரியம் செய்

அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும்நாள் அன்றி

எடுத்த கருமங்கள் ஆகா – மூதுரை செய்யுள் 5

 

ஏப்ரல் 6 வியாழக்கிழமை

நுண் அறிவு

நீர் அளவே ஆக்கும் ஆம் நீர் ஆம்பல் தான் கற்ற

நூல் அளவே ஆகும் ஆம் நுண் அறிவு – மேலைத்

தவத்து அளவே ஆகும் ஆம் தாம் பெற்ற செல்வம்

குலத்து அளவே ஆகும் குணம்–மூதுரை செய்யுள் 7

 

ஏப்ரல் 7  வெள்ளிக்கிழமை

மானம் காக்க உயிர் கொடுப்பர்

உற்ற இடத்தில் உயிர் வழங்கும் தன்மையோர்

பற்றலரைக் கண்டால் பணிவரோ? – கல்தூண்

பிளந்து இறுவது அல்லால் பெரும்பாரம் தாங்கின்

தளர்ந்து வளையுமோ தான் –மூதுரை செய்யுள் 6

 

ஏப்ரல் 8 சனிக்கிழமை

நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே; நலமிக்க

நல்லார் சொல் கேட்பதுவும் நன்றே –மூதுரை செய்யுள் 8

 

ஏப்ரல் 9 ஞாயிற்றுக்கிழமை

வலியவர்க்கும் துணை வேண்டும்

பண்டு முளைப்பது அரிசியே ஆனாலும்

விண்டு உமிபோனால் முளையாது ஆம்- கொண்டபேர்

ஆற்றல் உடையார்க்கும் ஆகாது அளவு இன்றி

ஏற்ற கருமம்  செயல்- மூதுரை செய்யுள் 11

 

ஏப்ரல் 10 திங்கட்கிழமை

தீயரைக் காண்பதுவும் தீதே; திரு அற்ற

தீயார் சொல் கேட்பதுவும் தீதே –மூதுரை செய்யுள் 9

 

 

ஏப்ரல் 11 செவ்வாய்க்கிழமை

தொல் உலகில் நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர்பொருட்டு

எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை — மூதுரை செய்யுள் 10

 

ஏப்ரல் 12 புதன் கிழமை

உருவத்தைக் கண்டு மதிப்பிடாதே

உடல் சிறியர் என்று இருக்க வேண்டா- கடல் பெரிது

மண் நீரும் ஆகாது; அதன் அருகே சிற்றூரல்

உண் நீரும் ஆகிவிடும் மூதுரை செய்யுள் 12

 

ஏப்ரல் 13 வியாழக்கிழமை

மரமண்டை யார்?

சபைநடுவே நீட்டுஓலை வாசியா நின்றான் குறிப்பு அறிய

மாட்டாதவன் நல் மரம்- -மூதுரை செய்யுள் 13

 

ஏப்ரல்  14  வெள்ளிக்கிழமை

கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழி

தானும் அதுவாகப் பாவித்துத் – தானும் தன்

பொல்லாச் சிறகைவிரித்து ஆடினால் போலுமே

கல்லாதான் கற்ற கவி – – மூதுரை செய்யுள் 14

 

ஏப்ரல் 15 சனிக்கிழமை

அடக்கம் உடையார்

ஓடுமீன் ஓட உறுமீன் வரும் அளவும்

வாடி இருக்குமாம் கொக்கு — மூதுரை செய்யுள் 16

 

ஏப்ரல் 16 ஞாயிற்றுக்கிழமை

தீயோர்க்குதவி செய்தல் வீண்

பாங்கு அறியாப் புல் அறிவாளர்க்குச் செய்த உபகாரம்

கல்லின்மேல் இட்ட கலம் — மூதுரை செய்யுள் 15

 

ஏப்ரல் 17 திங்கட்கிழமை

வறுமை வந்ததும் பிரிபவர் உறவினரல்லர்

அற்ற குளத்தில் அறுநீர்ப்பறவைபோல்

உற்றுழித் தீர்வார் உறவு அல்லர் – மூதுரை செய்யுள் 17

 

ஏப்ரல் 18 செவ்வாய் க்கிழமை

மேன்மக்கள் – கீழ்மக்கள் வேறுபாடு

பொன்னின் குடம் உடைந்தால் பொன் ஆகும்;என் ஆகும்

மண்ணின் குடம் உடைந்தக்கால்- மூதுரை செய்யுள் 18

 

ஏப்ரல் 19 புதன் கிழமை

கணவனும் செல்வமும் விதிப்படியே

நிதியும் கணவனும் நேர்படினும் தம்தம்

விதியின் பயனே பயன் – மூதுரை செய்யுள் 19

 

ஏப்ரல் 20 வியாழக்கிழமை

உடன்பிறந்தும் கொல்வர்; தொலைவில் மலையில் உள்ள மூலிகையும் உயிர்காக்கும்

உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தார் என்று இருக்கவேண்டா

உடன்பிறந்தே கொல்லும் வியாதி- மூதுரை செய்யுள் 20

 

ஏப்ரல் 21  வெள்ளிக்கிழமை

அடங்கா மனைவி= புலி இருக்கும் புதர்

இல்லாள் கத்து இருக்க இல்லாதது ஒன்று இல்லை

இல்லாளும் இல்லாளே ஆம் ஆயின் – இல்லாள்

வலிகிடந்த மாற்றம் உரைக்குமேல் அவ் இல்

புலிகிடந்த தூறுஆய் விடும் மூதுரை செய்யுள் 21

 

ஏப்ரல் 22 சனிக்கிழமை

கற்பக மரத்தில் தங்கினாலும் முன்வினை விடாது

கற்பகத்தைச் சேர்ந்தோர்க்குக் காஞ்சிரங்காய் ஈந்ததேல்

முன்பவத்தில் செய்தவினை மூதுரை செய்யுள் 22

 

ஏப்ரல் 23 ஞாயிற்றுக்கிழமை

நல்லவர் சினமும் அல்லவர் சினமும்

கற்பிளவோடு ஒப்பர் கயவர் கடுஞ்சினத்துப்

பொற்பிளவோடு ஒப்பாரும்……. சான்றோர் சினம் –செய்யுள் 23

 

ஏப்ரல் 24 திங்கட்கிழமை

கற்றாரைக் கற்றாரே காமுறுவர் – கற்பு இல்லா

மூர்க்கரை மூர்க்கர் முகப்பர்– செய்யுள் 24

 

ஏப்ரல் 25 செவ்வாய் க்கிழமை

வஞ்சகரே ஓடி,ஒளிவர்

கரவு உடையார் தம்மைக் கரப்பர்; கரவுவார்

கரவு இலா நெஞ்சத்தவர் –செய்யுள் 25

 

ஏப்ரல் 26 புதன் கிழமை

மன்னர்க்குத் தன்தேசம் அல்லால் சிறப்பு இல்லை; கற்றோர்க்குச்

சென்ற இடம் எல்லாம் சிறப்பு– செய்யுள் 26

 

ஏப்ரல் 27 வியாழக்கிழமை

வாழைக்குத் தான் ஈன்ற காய் கூற்றம்- கூற்றமே

இல்லிற்கு இசைந்து ஒழுகாப் பெண் — செய்யுள் 27

 

ஏப்ரல் 28 வெள்ளிக்கிழமை

மருவு இனிய சுற்றமும் வான்பொருளும் நல்ல

உருவும் உயர் குலமும் எல்லாம் – திருமடந்தை ஆம் போது அவளோடும் ஆகும் –மூதுரை செய்யுள் 29

 

ஏப்ரல் 29 சனிக்கிழமை

சாம்தனையும் தீயனவே செய்திடினும் தாம் அவரை

ஆம் தனையும் காப்பர் அறிவு உடையோர் – மூதுரை செய்யுள் 30

 

 

Disguised as Veera Shivaji

 

ஏப்ரல் 30 ஞாயிற்றுக்கிழமை

மன்னர்கள் மன்னர்களே; தாழார்

தனம் சிறியர் ஆயினும் தார்வேந்தர் கெட்டால்

மனம் சிறியர் ஆவரோ மற்று –மூதுரை செய்யுள் 28

 

-Subham–

 

 

 

 

 

நாயக்கர் ஆட்சியில் சம்ஸ்கிருத மறுமலர்ச்சி! (Post No.3765)

Written by London swaminathan

 

Date: 28 March 2017

 

Time uploaded in London:- 12-46

 

Post No. 3765

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

சம்ஸ்கிருதம் உயிருடன் வாழும் மொழி என்பதற்கு நாயக்கர் ஆட்சிக் காலத்தில் பெருகிய சம்ஸ்கிருத நூல்கள் சாட்சி பூதங்களாக நிற்கின்றன. நாயக்க மன்னர்களும் எழுதினர். அவர்களிடம் அமைச்சரான தீட்சிதர்களும் எழுதிக் குவித்தனர்.

நூற்றுக்கணக்கான சம்ஸ்கிருத நாடகங்களும், காவியங்களும், சாஸ்திர நூல்களும்,அலங்கார சாஸ்திர நூல்களும் இயற்றப்பட்டன.

நாயக்கர் ஆட்சிபற்றி விஜய விலாச காவியம், சாகித்ய ரத்னாகர காவியம் முதலியன சொல்கின்றன.

 

 

கி.பி. 1614 முதல் அரசாண்ட தஞ்சை மன்னர் ரகுநாத நாயக்கர்

பாரிஜாதஹரணம்

நளாப்யுதயம்

அச்சுதாப்பியுதயம்

ராமாயண ஸார சங்கிரஹம்

மஹாபாரத ஸார சங்ரஹம்

 

முதலிய பல கிரந்தஙளை தாமே இயற்றினார்.

 

ரகுநாத நாயக்கர து ஆட்சிக்கால அமைச்சர்கள் எல்லோரும் பெரிய வித்வான்கள். சம்ஸ்கிருதத்தில் காவியம் எழுதிப் புகழ்பெற்ற  கவிஞர்கள்.

 

சீனிவாச தீட்சிதர்

இவர் பாரதம் முழுதும் புகழ் பெற்ற பண்டிதர். பாஷ்யக்காரர் என்று பெயர்பெற்ற பவஸ்வாமி பட்டரின் ஆறவாது தலைமு றை யில் வந்தவர்.

அவர் வட ஆற்காடு ஜில்லா சத்திய மங்கலத்தில் பிறந்தார். அக்கால அரசர்,  அவரைப் பார்த்து வானத்திலுள்ள ஜோதியை வருணிக்கச் சொல்ல,உடனே அவர் “சந்தியாசந்து…………….” என்ற சம்ஸ்கிருத கவியைப் பாடினார். “உதய கிரி, அஸ்த கிரி என்ற இரு வீரர்கள் போரிட்டனர். மேகங்கள் எனும் பீரங்கிகள்  செவ்வானத்தை உண்டாக்கின. அவைகளிலிருந்து நட்சத்திரங்கள் என்னும் குண்டுகள் வெளி வந்தன. அவ் வீரர்கள் இருவரும், இந்தக் குண்டுகள் மேலே படாமல் பிடித்த கேடயங்களே சந்திரனும் சூரியனும். இதோ பாருங்கள் சந்திரனையும் சூரியனையும்” — என்று காட்டினாராம்..

இதைத் தொடர்ந்து அவருக்கு இரத்தின “கேடய” தீட்சிதர் என்ற பட்டத்தை மன்னர் வழங்கினார்.

அவர் பாவனா புரு ஷோத்தமம் முதலிய 18 நாடகங்களையும், சதகண்ட விஜயம் முதலாக 60 காவியங்களையும், சாஹித்ய சஞ்சீவினி, ரசாஸ்ரவம் முதலிய அலங்கார கிரந்தங்களையும், வேதாந்த ரத்னாவளி, வரத தாராவளி, மணிதருப்பணம், அத்துவைத கௌஸ்துபம், விதிநிர்ணயம், சர்வ சமய சர்வஸ்வம், ஸ்மிருதி ரத்னப் ரதீபம், ஹஸ்தபங்கம் முதலிய வியாக்கியானக் கிரந்தங்களையும், தத்துவாவ போதம், பரிசுத்தி முதலிய சாஸ்திரக் கிரந்தங்களையும் இயற்றினார்.

 

அவருக்கு கேசவ தீட்சிதர், அர்த்தநாரீசுவர தீட்சிதர் , ராஜசூடாமணி தீட்சிதர் என்று மூன்று புதல்வர்கள். ராஜசூடாமணி தீட்சிதர் சிறு வயதாயிருக்கும்போது அவரது தந்தை தேக வியோகம் அடைந்தார்.

 

 

ராஜசூடாமணி தீட்சிதர்

புகழ்பெற்ற ராஜசூடாமணி தீட்சிதர் ருக்மிணி பரிணயம் என்ற நூலை எழுதினார். கம்சத்வம்சனம், காந்திமத்தியுபமயம், சங்கராப்யுதயம்,  ரத்ன கேட விஜயம் முதலிய காவியங்களும், கமலினீகளஹம்சம், ஆனந்தராகவம் முதலிய நாடகங்களும், சித்திரமஞ்சரி, சிங்காரசர்வஸ்வம்,முதலிய நூல்களும், காவியதர்பணம், அலங்காரசூடாமணி, சாஹித்ய சாம்ராஜ்யம் முதலிய அலங்கார கிரந்தங்களும், தந்திர சிகாமணி, சங்கர்ஷமுக்தாவளி, நியாய சூடாமணி,முதலிய சாஸ்திரக் க்ரந்தங்களும் இவரால் இயற்றப்பட்டன.

 

கோவிந்த தீட்சிதர்  

இவர் அச்சுதப்ப நாயக்கர் காலத்திலும் ரகுநாத நாயக்கர் காலத்திலும் அமைச்சராக இருந்தவர். ஹரிவம்ச ஸார சரித்திரம் என்னும் 23 சர்கங்களடங்கிய ஒரு காவியம் படைத்திருக்கிறார்.

அந்தக் காவியத்திற்கு அப்பய்ய தீட்சிதர் எழுதிய ஒரு வியாக்கியானமிருக்கிறது

அவர் பெரிய இசைமேதை; சங்கீத ஸுதாந்தி என்ற ஒரு நூலும் செய்திருக்கிறார்.

 

யக்ஞநாராயண தீட்சிதர்

கோவிந்த தீட்சிதரது மூத்த புதல்வர் யக்ஞநாராயண தீட்சிதர்.

அவருக்கு அரசரிட்ட பெயர் ராஜசூடாமணி தீட்சிதர்.

சாகித்ய ரத்னாகர காவியம்

ரகுநாத பூப விஜயம்

ரகுநாத விலாச நாடகம் முதலியன இவர் எழுதிய நூல்கள்.

 

சாகித்ய ரத்னாகார காவியத்தில், இப்பொழுது 16 சர்கங்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளது.

தீட்சிதர், மன்னர் ரகுநாத நாயக்கரைவிட வயதில் சிறியவர் என்றும், அவர் கால சரித்திரம் பற்றி இக்காவியங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கி றதென்றும் தெரிகிறது.

 

வேங்கடேசுவர தீட்சிதர்

இவர் யக்ஞ நாராயண தீட்சிதரின் சகோதரர். அவரிடம் கல்வி கற்றவர். இவர் இயற்றிய நூல்கள்: 1.சதுர் தண்டிப் ப்ரகாசிகை; இது சங்கீதம் பற்றியது. 2.வார்த்திகாபரணம். இவர் 1638 ஆம் ஆண்டு நீலகண்ட விஜய சம்பூ காவியம் செய்த நீலகண்ட தீட்சிதருக்கு ஆசிரியர்.

சம்ஸ்கிருதம் இறந்துபோன மொழி என்று  யாராவது சொன்னால் அவர்களுக்கு இதையெல்லாம் எடுத்துக் காட்டுவோம். காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) சம்ஸ்கிருதத்தில் இயற்றிய சம்ஸ்கிருதக் கவிதை/ பாடல் ஐ,நா. சபையில் திருமதி எம்.எஸ். சுப்புலெட்சுமி  மூலம் ஒலித்ததையும் சுட்டிக்காட்டுவோம்.

 

வாழ்க சம்ஸ்கிருதம்! வளர்க இந்து மதம்!!

 

–Subham–

மதுரை ஆயிரங்கால் மண்டபம் – ஒலியியல் அதிசயம்! (Post No.3745)

1000 Pillar Mandap at Madurai Temple

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 22 March 2017

 

Time uploaded in London:-  7-02 am

 

 

Post No.3745

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

10-3-2017 பாக்யா இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 

மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில் ஆயிரங்கால் மண்டபம் – ஒலியியல் அதிசயம்!

 

by ச.நாகராஜன்

 

 

நம்முடைய ஆலயங்களில் நமது முன்னோர்கள் பல அதிச்ய தொழில்நுட்ப அதிசயங்களைச் செய்துள்ளனர் என்பதை ந்வீன அறிவியல் கருவிகளின் மூலம் ஆராயும் போது தெரிய வருகிறது.

 

 

மதுரையில் பழங்காலந்தொட்டு இருந்து வரும் மீனாட்சி அம்மன் கோவில் அதிசயங்களையெல்லாம் தன்னுள் புதைத்து வைத்திருக்கும் ஒரு மாபெரும் அதிசயமாகும்.

அவற்றில் ஒரு அதிசயம் ஆயிரங்கால் மண்டபம்.

ஆயிரங்கால் மண்டபம் என்ற பெயருடன் இருந்தாலும் கூட இதில் இருப்பது 985 தூண்கள் மட்டுமே!

இந்த மண்டபத்தின் தூண்கள் எந்த இடத்தில் இருந்து பார்த்தாலும் ஒரே வரிசையில் அமைந்திருக்கும் படி அமைக்கப்பட்டிருப்பது ஒரு பெரும் அதிசயம்.

 

1983ஆம் ஆண்டு மதுரையின் பிரபல இ.என்.டி (தொண்டை காது மூக்கு மருத்துவ நிபுணர்) மருத்துவ நிபுணரான காமேஸ்வரன் ஒரு பெரும் குழுவுடன் இந்த மண்டபத்தை நவீன கருவிகளுடன் ஆராய்ந்தார்.

 

இந்த மண்டபத்தில் ஒலியைக் கட்டுப்படுத்தும் அற்புத கட்டிட உத்தி பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதை தன் ஆய்வின்  முடிவில் அவர் கண்டு பிடித்தார்.

முழுக் கோவிலுமே மிகுந்த ஜன சந்தடியுட்ன இருந்தாலும் கூட எப்போதாவது ஒரு முறை தான் 80 டெசிபல் என்ற அளவை எட்டுகிறது என்பது அவரது ஆய்வின் முடிவு.

1000 Pillar Mandapam at Madurai Temple

 

ஒரு அமைதியான் அறை அல்லது சூழலில் 40 டெசிபல் என்ற அளவில் ஒலி இருக்கும். ஜன சந்தடியுள்ள இடங்களில் 80 முதல் 85 டெசிபல் என்ற அளவில் ஒலியின் அளவு இருக்கும். ஒரு ஜெட் விமானம் மேலெழும்பும் போது விமான நிலையங்களில் 100 டெசிபல் என்ற அளவில் ஒலி இருக்கும்.

 

சாலையின் அருகே மீனாட்சி அம்மன் கோவிலில் உள்ள அஷ்ட சக்தி மண்டபத்திலேயே 40 டெசிபல் தான் ஒலியின் அளவு இருக்கிறது!

 

இந்த குறைந்த அளவு ஒலி சிற்பிகளால் கோவிலுள் வருபவர்கள் அமைதியாக வழிபாடு ந்டத்தவும் தியானம் செய்யவும் வசதியாக இருக்கும் படி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது,

ஒரு நாளைக்கு சுமார் 5000 முதல் 6000 பேர்கள் வரை மீனாட்சியம்மன் கோவிலுக்கு வந்து வழிபடுகின்றனர். இதில் உச்ச கட்ட அளவாக ஒலியின் அளவு  70 முதல் 80 டெசிபலே இருக்கிறது.

 

 

இது எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்றால் சிற்பிகள் ஒலி இயலில் மிகவும் தேர்ந்த நிபுணர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

இங்குள்ள பாலிஷ் செய்யப்படாத தூண்கள், ஆங்காங்கு அமைக்கப்பட்டிருக்கும் சாளரக் க்ட்டமைப்புகள், காற்று துவாரங்கள், மணடபத்தைச் சுற்றி திறம்பட அமைக்கப்பட்டிருக்கும் திறந்த வெளிகள் இவை யனைத்தும் ஒலியைக் கட்டுக்குள் வைப்பதற்கான அதிச்ய உத்திகளாகும்.

இந்த அமைப்புகளை நேர்த்தியான வடிவமைப்பின் அம்சமாக ஆக்கி அழகுடன் விஞ்ஞானத்தையும் இணைத்த சிற்பிகளின் அறிவு ஆச்சரியகரமான ஒன்று.

 

 

இப்போது நவீன் கட்டிடங்களில் ஒலியைக் கட்டுப்படுத்த செய்யப்படும் ஏற்பாடுகள் கட்டிடத்தின் அழகைக் குலைத்து கூரையிலிருந்து ஆங்காங்கே கீழே தொங்க விடப்படும் பல் அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளன.

 

ஆனால் ஆயிரங்கால்  மண்டபத்திலோ அழகுடன அறிவியல் இணைகிறது. ஒவ்வொரு தூணும் சுமார் 12 அடி உயரம் உள்ளது. ஒவ்வொரு தூணும் ஒரு வித வடிவமைப்பு கொண்டுள்ளது. ஒன்றில் சதுர அமைப்பு, ஒன்றில் ஒரு தேவதை, இன்னொன்றில் யாளி, இன்னொன்றில் ஆலயத்திற்கு சேவை செய்த குடும்பத்தின் உறுப்பினரில் ஒருவர் என்று சிறபம் அமைக்கப்பட்டிருப்பது ஒரு சிறந்த உத்தியாகும்.

 

ஒரே அளவுள்ள தூண்கள் கணிதவியலின் அளவுப்படி சரியான் இடங்களில் துல்லியமாக நிறுவப்பட்டுள்ளன.

இந்த அத்தனை அம்சங்களும் சேர்ந்தே இதை ஒலியியல் அதிசயத்தின் உச்சகட்ட மண்டபமாக ஆக்கியுள்ளது.

 

இந்த மண்டபத்தின் மையத்தில் வீற்றிருக்கும் ஒருவரை மண்டபத்தின் எந்த இடத்திலிருந்து பார்த்தாலும் அவரை ஒரு தூணும் மறைக்காது என்பது பெரிய அதிசயம். வெவ்வேறு அகலம் மற்றும் நீளமுடைய 16 பகுதிகள் இந்தத் தூண்களைக் கொண்டு நேர்த்தியுடன் அமைக்கப்பட்டவையாக இருப்பதால் மண்டபமே உலகின் தலை சிறந்த அதிசய மண்டபமாக ஆகும் பெருமையைப் பெறுகிறது.

 

 

இந்த மண்டபத்தை ஆராய்ந்த தெரஸ் மேரி என்ற கிறிஸ்தவ கன்யா ஸ்தீரி தனது ஆய்வுக் கட்டுரையை பிரான்ஸிலுள்ள சார்ன்போர்ன் பல்கலைக்கழகத்தில் சமர்ப்பித்து டாக்டர் பட்டத்தைப் பெற்றார்.

 

அவரை இந்தக் கட்டுரையாசிரியர் 38 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தினமணி கதிர் இதழுக்காகப் பேட்டி கண்ட போது இதன் அதிச்யங்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக விவரித்து இது போன்ற ஒரு அதிசயத்தைத் தான் கண்டதில்லை என்றும் அதனாலேயே ஈர்க்கப்பட்டு இந்த ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை ஆராய்ந்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

 

பல அதிசயங்களைக் கொண்டு ஆன்மீகத்துடன் அறிவியலை இணக்கும் இந்த மண்டபம் தமிழர்களின் கட்டிடக்கலையைச் சுட்டிக் காட்டி தலை நிமிர வைக்கும் மண்டபம் என்றால் அதில் சந்தேகம் இல்லை!

***                                                                (ஆங்கிலத்தில் இந்தக் கட்டுரை ஆசிரியர் எழுதிய கட்டுரையை அவரே மொழியாக்கம் செய்து தரப்பட்டுள்ள கட்டுரை இது)

 

xxxx

 

 1000 Pillar Mandap at Hanumakonda

 

ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை ஆராய்ந்தவர்

 

by ச.நாகராஜன்

 

மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலில் உள்ள ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை ஆராய்ந்து டாக்டர் பட்டம் பெற்றிருக்கிறார் ஒரு பிரெஞ்சுப் பெண்மணி என்றால் ஆச்சரியமாயில்லை? இந்தச் சிறப்புக்குரியவர் மதுரை காமராஜ் பலக்லைக் கழகத்தில் பிரெஞ்சுத்துறைத் தலைவி சிஸ்டர் தெரஸ் மேரி ஆவார். கிறிஸ்துவ ‘நன்’னுக்கே உரிய தூய எளிமையான வெண்ணிற ஆடை, சிரித்த முகம்; குழந்தைகள் போல பால் பொங்கி நிற்கும்; அன்பை விளக்கும் இனிய மெல்லிய குரல். சிறிது நேரம்  பேசினாலும் நட்பிற்கு நிரந்தரப் பாலம் வகுக்கும் பண்பு. ஆழ்ந்த அறிவுடன் கூடிய அடக்கம். இவர் தான் தெரஸ் மேரி.

 

கிறிஸ்துவ மதத்தின் சாரம் பிரெஞ்சு தேசத்து சர்ச்சுகளில் சிற்பமாகவும் சித்திரமாகவும் இருப்பதை ஊன்றிக் கவனித்த இவர் இந்து  மதத்தின் சாரம் ஆலயங்களின் சிற்பத்திலும் சித்திரத்திலும் இருப்பதைக் கண்டார். மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுள்ள ஆயிரங்கால் மண்பத்தை அணு அணுவாக ஆராய்ந்து இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட பக்கங்களுடைய ஆராய்ச்சி உரை ஒன்றை எழுதி பாரிஸிலுள்ள சார்போர்ன் பல்கலைக் கழகத்தில் சமர்ப்பித்து டாக்டரேட் பட்டத்தைப் பெற்றார்.

1000 Pillar temple at Moodbidri

“மண்டபம் சைவ, வைணவத்தின் மொத்தக் களஞ்சியமாக விளங்குகிறது. பல தூண்கள் பூர்த்தி செய்யப்படாமலும் சிறபங்கள் இல்லாமலும் இருக்கின்றன. இருக்கும் சிற்பங்களோ ஏராளமான புராண சம்ப்வங்களை விளக்கிக் காட்டுகின்றன” என்று கூறிய அவர் சிவனுடைய திருவிளையாடல்கள் அற்புதங்களை அற்புதமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பதை முக்கியமாகக் கூறுகிறார்.

 

 

1966-ல் இந்தியா வந்த இவர் முதலில் திருச்சியிலும் நாகர்கோவிலிலும் ஹோலி கிராஸ் கல்லூரியில் வேலை பார்த்து விட்டுப் பின்னர் மதுரை பல்கலைக் கழகப் பிரெஞ்சுத் துறைக்கு வந்ஹார். பிரெஞ்சு கற்றுக் கொடுப்பதில் மறக்க முடியாதவராக ஒரு  மாணவியைக் குறிப்பிடுகிறார் இவர். இந்துமதி என்ற அந்த மாணவி பிரெஞ்சு மொழியில் இருந்த ஒரு துணைப்பாட நூல் முழுவதையும் மனப்பாடமாக எந்த வரியிலிருந்து கேட்டாலும் ஒப்பிப்பாராம்.. அபாரமான அவரது நினைவுத் திறனை இவரால் இன்னமும் வியக்காமல் இருக்க  முடியவில்லை.

 

 

மதர் தெரஸாவைச் சந்தித்த சம்பவம் இவரது வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒன்று. மதுரை பாத்திமாக் கல்லூரியில் மதர் தெரஸா பேசுகையில், பங்களா தேஷில் சேவை புரிய வருமாறு அறைகூவல் விடுத்தார். அவரது பேச்சைப் போற்றச் சென்ற இவரிடம் , “நீங்கள் பங்களாதேஷ் வர வேண்டாம்” என்று கூறி விட்டார் மதர் தெரஸா. காரணம்? “நீங்கள் அங்கு வந்தால் சேவை புரிய இரண்டு கரங்களே எனக்குக் கிடைக்கும். ஆனால் இந்தப் பல்கலைக் கழகப் பொறுப்பினாலோ இந்தச் சேவை உணர்வை உங்களிடமிருந்து பலர் பெறும் போது பல நூறு சேவைக் கரங்கள் உருவாகும். ஆகவே தான் பங்களா தேஷ் வர வேண்டாம் என்கிறேன்” என்றாராம் தெரஸா. “அவர்து இந்தப் பதிலால் எனது பணியை ஒரு புது நோக்கிலே காண – உணர என்னால் முடிந்தது: என்கிறார் இவர்.

 

 

“கடவுளிடம் அர்ப்பணிக்கும் மனப்பான்மையுடன் கூடிய சேவையின் மூலம் மத் எல்லையைக் க்டந்து நாம் ஒருவரை ஒருவர் நெருங்குகிறோம். இதுவே வாழ்க்கையில் நான் கற்ற பாடம்” என்று கூறும் இவர் கீதை உபநிடதத்தை ந்ன்கு படித்திருக்கிறார்.

 

ஆண்டுக்கு ஒரு முறை அனாதைக் குழந்தைகளுக்கு ஒரு பெரிய முகாம் நடத்தி அவர்கள் வாழ்க்கையை வளப்படுத்த முயற்சி செய்யும் இவருக்கு ஒரே ஒரு ஆசை – “குழந்தைகளுக்கான கிராமம்” ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் எனப்து தான்.

 

 

தையலும், இசையும் இவரது பொழுதுபோக்குகள். லத்தின், தமிழ் (கொஞ்ச்சம் கொஞ்ச்சம் தெரியும்) ஆங்கிலம் உட்படப் பல மொழிகள் அறிந்தவர் இவர் ஆயிரங்கால் மண்டப ஆய்வுரையை பிரெஞ்சு இலக்கியத்திற்கு அளித்த 51 வயதான இப் பெண்மணி ஒரு ‘குழந்தைகள் கிராமத்தை’ உருவாக்க எண்ணும் குழந்தை உள்ளம் கொண்டவராக இருப்பதை அறிந்து வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

பேட்டி : கிருஷ்ணபிரகாஷ்

Mayan 1000 Pillar Temple in Mexico

 

கட்டுரை பிறந்த கதை

 

22-9-78 தினமணி கதிர் இதழில் முதல் பக்கத்தில் வெளியான இந்தக் கட்டுரை எழுதப்பட்ட விதத்தை இங்கு நினைவு கூர்கிறேன்.

 

1978இல் மதுரை காமராஜர் பல்கலைக் கழகத்தின் பகுதி நேரப் படிப்புகள் தல்லாகுளம் தாண்டி புதூர் சாலையில் இருந்த ஒரு வளாகத்தில் மாலை நேரத்தில் நடை பெற்று வந்தன. அதில் பிரெஞ்சு மொழி படித்து வந்த எனது இளைய சகோதரர் திரு சுவாமிநாதன் என்னிடம் தெரஸ் மேரியைப் பற்றிக் கூற அவரைக் காண ஆவல் எழுந்தது.

 

அந்தச் சமயம் தினமணி கதிர ஆசிரியப் பொறுப்பில் இருந்த திரு கே.ஆர்.வாசுதேவன் (தற்போதைய அ.தி.மு.க ராஜ்ய சபா எம்.பி. டாக்டர் மைத்ரேயன் இவரது புதல்வர்) எனது இல்லத்திற்கு வந்தார். அவர் இந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டு என்னிடம், “இதை ஒரு பேட்டிக் கட்டுரையாக அனுப்பேன்” என்றார்.

 

 

தெரஸ்மேரி அவர்களை ஒரு நாள் மாலை நேரத்தில் சந்தித்து ஆயிரங்கால் மண்டபத்தின் பெருமையை விரிவாக அறிந்து கொண்டேன்.

 

பேட்டிக் கட்டுரை வெளியான் பின்னர் சில நாட்கள் கழித்து மகிழ்வுடன் அவர் தந்த ஃஃபீட் பேக் : இந்தக் கட்டுரையைப் பார்த்து விட்டு ஹிந்து உள்ளிட்ட பல பத்திரிகைகள் அவரைப் பேட்டி கண்டனவாம். : .

 

பேட்டிக் கட்டுரை எனது புனைபெயரில் வெளியானது.

 

xxxxx

 

1000 Pillar Mandap at Chichenitza, Mexico

Previous Articles on 1000 Pillar Mandap and Madurai Meenakshi Temple in my blogs:-

 

1).Vedic Origin of Thousand Pillar Halls in Indian and Mayan Culture!; posted on 5 July 2014

2).Acoustic Marvel of Madurai Temple; posted on 12 May 2013

3).Musical Pillars in Hindu Temples; posted on 12 May 2013

4).The Wonder that is Madurai Meenakshi Temple; posted on 29 September 2013

 5).Madurai Temple Photos; posted on 31 May 2013

6).MADURAI TEMPLE VAHANA PICTURES; posted on 2 June 2013

7).21 லிட்டர் கொழுக்கட்டை எதற்காக?; posted on 30 May 2013

8).Tirupparangkundram Temple Pictures; posted on 31 May 2013

9).உலக அதிசயம்: 1000 கால் மண்டபம் !! posted on 6 July 2014

 

10).Who is Dhananjayan? posted on 12 January 2013 (about Madurai temple)

 

11).Thousand Pillar Hall – An Acoustic Marvel in Madurai Meenakshi Temple(Post No.3632); posted on 13 February 2017

 

–SUBHAM–

அறம் வெல்லும், பாவம் தோற்கும்: கம்பன் பொன்மொழி (Post No.3735)

Written by London swaminathan

 

Date: 18 March 2017

 

Time uploaded in London:- 8-51 am

 

Post No. 3735

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

ஒவ்வொரு புலவனும் ஒரு பேருண்மையை உலகிற்கு உணர்த்த கவிதையைப் படைக்கிறான். கம்பனின் நோக்கம் இராம நாமத்தின் புகழைப் பரப்புவதும், தர்மம் இறுதியில் வெல்லும் என்பதையும் பறை அறிவிப்பதே. இடையிடையே தமிழையும் தமிழ் வளர்த்த அகத்தியனையும் வாயார வாழ்த்திச் செல்வான்.

 

சுந்தர காண்டத்தில் அறம் வெல்லும், பாவம் தோற்கும் என்று பாடி, ராமாயணத்தின் முடிவை முன் கூட்டியே அறிவித்து விடுகிறான்:-

 

அன்னதே முடிந்தது ஐய அறம் வெல்லும் பாவம் தோற்கும்

என்னும் ஈது இயம்ப வேண்டும் தகையதோ இனி மற்றும் உன்னால்

உன்னிய எல்லாம் முற்றும்  உனக்கும் முற்றாதது உண்டோ?

பொன் நகர் புகுதி என்னாப் புகழ்ந்த அவள் இறைஞ்சிப் போனாள்

ஊர்தேடு படலம், சுந்தர காண்டம், கம்ப ராமாயணம்

பொருள்:-

ஐயனே! பிரம்மா சொன்னபடியே நடந்தது விட்டது. அறம் வெல்லும், பாவம் தோற்கும் என்பதை இன்னமும் சொல்ல வேண்டுமோ? நீ நினைப்பன யாவும் நிறைவேறும். உன்னால் செய்து முடிக்க முடியாதது எதுவும் இல்லை. பொன்னகரான இந்ந்கருக்குள் செல்க – என்று லங்காதேவி கூறினாள். அனுமானை வணங்கி வாழ்த்திவிட்டுப் பிரம்மலோகத்துக்குப் போனாள்.

 

அனுமனும் இலங்காதேவியும் முதலில் சண்டையிட்டு, வாக்குவாதம் செய்தபின்னர் அவள் வாயிலிருந்தே வந்த மொழி இது.

 

இதற்கு முந்தைய பாடலில்

சித்திர நகரம் பின்னை சிதைவது திண்ணம் – என்ற வரி மூலம் ராவணனின் இலங்கை அழியப்போவது பற்றியும் கம்பன் பாடிவிட்டான்.

 

இதைப் படித்தவுடன் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது பகவத் கீதை வரிகளாகும்; அங்கும் கிருஷ்ணன், முன்கூட்டியே கௌரவர்களின் அழிவைச் சொல்லி விடுகிறான்.

 

பரித்ராணாய சாதூனாம் விநாசாய ச துஷ் க்ருதாம்

தர்ம சம் ஸ்தாபனார்தாணாய ஸ்ம்பவாமி யுகே யுகே (4-8)

 

நல்லோரைக் காப்பாற்றுவதற்கும் தீயோரை அழிப்பதற்கும் யுகம் தோறும் அவதாரம் செய்வேன் – என்பது கண்ணன் மொழி.

 

தருமத்தின் வாழ்வுதனைச் சூது கவ்வும்

 

பாஞ்சாலி சபதம் பாடிய பாரதியும் மஹா பாரதக் கருத்தை — நோக்கத்தை, அழகாக இயம்புவான்:

 

தருமத்தின் வாழ்வதனைச் சூது கவ்வும்;

தருமம் மறுபடி வெல்லும்” எனுமியற்கை

மருமத்தை நம்மாலே உலகங் கற்கும்

வழிதேடி விதி இந்தச் செய்கை செய்தான்;

கருமத்தை மேன்மேலுங் காண்போம், இன்று

கட்டுண்டோம், பொறுத்திருப்போம்; காலம் மாறும்

தருமத்தை அப்போது வெல்லக் காண்போம்

தனு உண்டு காண்டீவம் அதன்பேர் என்றான்

 

-அர்ஜுனன் சொல்வது, பாஞ்சாலி சபதம், பாரதியார் பாடல்

 

சிலப்பதிகாரத்தின் கருத்தை சொல்லில் வடிக்கும் இளங்கோ அடிகள் பகர்வார்:

அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்று ஆவதூஉம்,

உரைசால் பத்தினிக்கு உயர்ந்தோர் ஏத்தலும்,

ஊழ்வினை உருத்து வந்து ஊட்டும் என்பதூஉம்,

சூழ் வினைச் சிலம்பு காரணமாக,

சிலப்பதிகாரம் என்னும் பெயரால்

நாட்டுதும் யாம் ஓர் பாட்டு உடைச் செய்யுள்

 

— பதிகம், சிலப்பதிகாரம்

 

பொருள்:

அரசியல் நெறியில் தவறு செய்தாரை தர்மமே, எமன் உருவில் வந்து தண்டிப்பதும், பத்தினிகளை உயர்ந்தோர் போற்றுவது உண்மை என்பதும், முன்வினைப் பயன் ஒருவரைத் தொடர்ந்து வந்து மறுபிறப்பிலும்  பயன் தரும் என்பதும் அறநெறிகள். இங்கே சிலம்பு மூலம் வினை வந்து தண்டித்தது. அதனால் சிலப்பதிகாரம் என்னும் பெயரால் பாட்டுடைச் செய்யுள் இயற்றுவோம்.

 

மணிமேகலையின் காவியக்கருத்தை

 

மண்திணி ஞாலத்து வாழ்வோர்க்கெல்லாம்

உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே (11-92)

 

என்று சீழ்தலைச் சாத்தானார் செப்புவார்.

 

பசிப்பிணியால் வாடுவோருக்கு அன்னதானம் அளிப்பதே சிறந்த அறம்.

 

–Subham-

 

கற்பணம், முசுண்டி, பிண்டிபாலம்- கம்பன் தரும் ஆயுதப் பட்டியல்!! (Post No.3725)

Written by London swaminathan

 

Date: 15 March 2017

 

Time uploaded in London:- 8-39 am

 

Post No. 3725

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

வால்மீகி ராமாயணத்தில் 135-க்கும் மேலான ஆயுதங்களின் பெயர்கள் உள்ளன. இவைகளை ஆங்கிலத்தில் ராமாயணத்தை மொழிபெயர்த்த ஹரிபிரசாத் சாஸ்திரி கடைசியில் பிற்சேர்க்கையாகத் தனியாகக் கொடுத்துள்ளார். இது போல கம்ப ராமாயணத்தில் வரும் ஆயுதப் பட்டியலையும், பிற தமிழ் இலக்கியங்களில் வரும் ஆயுதப் பட்டியலையும் தொகுத்தல் நலம் பயக்கும். ஆயினும் அவைகளின் வடிவங்களையும் முழுச் செயற்பாட் டையும் நாம் அறியோம். கம்போடியா, இந்தோநேஷியா முதலிய நாடுகளில் உள்ள ராமாயணச் சிற்பங்களைப் பார்த்தாலும் அத்தனை ஆயுதங்களையும் அடையாளம் காண முடியுமா என்பது ஐயப்பாடே!

 

பழங்காலத்தில் போர்த் தொழிலே முக்கியத் தொழிலாக விளங்கியிருக்க வேண்டும். இதற்குப் பின்னர்தான் விவசாயம் முதலிய தொழில்கள் இருந்திருக்க வேண்டும். எகிப்து போன்ற சில இடங்களில் மட்டும் கட்டிடத் தொழில் (பிரமிடு கட்டுதல்) போர்த் தொழிலுக்கு அடுத்தபடியாக இருந்திருக்கலாம். இதற்கு அடுத்த படியாக சமயம் தொடர்பான பணிகள் வந்திருக்கலாம்.

 

கம்ப  ராமாயணத்தில் கம்பன் தரும் படைகளின் எண்ணிக்கையைக் கூட்டினால் வியப்பாகவும் வேடிக்கையாகவும் இருக்கும். ஏனெனில் அது அப்போதைய உலக ஜனத்தொகைக்கும் அதிகம்! நிற்க.

 

சுந்தர காண்டத்தில் இரண்டு பாடல்களில், கம்பன் தரும் ஆயுதங்களின் பெயர்களை மட்டும் பார்போம். அவற்றைக் கண்ணால் காண்பது அரிது. அகராதிகளிலும் மேம்போக்காகவே பொருள் தருவர்; ஆகையால் அவற்றின் உருவத்தை அறிதல் அரிதிலும் அரிது. இது குறித்து மேற்கொண்டு ஆராய்ச்சிகள் தேவை. சங்க இலக்கியத்தில் கோட்டைகளின் மதில் சுவரில் பொருத்தப்பட்ட ஆயுதங்கள் பற்றிய செய்திகள் உண்டு.

 

சூலம், மழு, வாளொடு, அயில், தோமரம், உலக்கை,

காலன் வரி வில், பகழி, கற்பணம், முசுண்டி,

கோல், கணையம்,நேமி, குலிசம், சுரிகை, குந்தம்,

வாலம் முதல் ஆயுதம் வலித்தனர் வலத்தார்

 

 

சூலாயுதம் (முத்தலை வேல்), மழு (கோடரி), வாள், வேல், பேரீட்டி (தோமரம்), இருப்புலக்கை, உயிர்களை எடுக்கும் எமன் போன்ற வில்-அம்பு, இரும்பு நெரிஞ்சி முள் (கற்பணம்), முசுண்டி, தடி, வளைதடி (கணையம்), சக்கரம், வச்சிராயுதம் (குலிசம்), உடை வாள், கை வேல், திருகுதடி (பிண்டி பாலம்) முத்லிய ஆயுதங்களை உறுதியாகப் பிடித்திருந்தார்கள்.

இவை எல்லாம் அரக்கர் கைகளில் ஏந்தியிருந்த ஆயுதங்கள்

அடுத்த பாடலில்

 

அங்குசம், நெடுங்கவண் அயில் சிலை வழங்கும்

வெங்குசைய பாச முதல் வெய்ய பயில் கையார்;

செங்குருதி அன்ன செறி குஞ்சியர்; சினத்தோர்;

பங்குனி மலர்ந்து ஒளிர் பலாசவனம் ஒப்பார்

–ஊர்தேடு படலம், சுந்தர காண்டம்

 

அரக்கர்கள் மேலும் அங்குசம் (மாவெட்டி; யானைகளை அடக்கப் பயன்படுத்துவது) நீண்ட கல் எறி கயிறு, நுனியில் கூர்மையுடையதும், வீசும்போது ஒலி எழுப்புவதுமான தர்ப்பைப்  புல் போல அறுக்க வல்லதுமான கயிற்று வடிவிலுள்ள பாசக் கயிறு, முதலான ஆயுதனக்களைக் கைகளில் வைத்திருந்தார்கள். அவர்கள் ரத்தம் போலச் சிவந்த செம்பட்டை முடியினர்; கண்களும் கோபக் கனலை வீசின; அவர்களுடைய தோற்றம் பங்குனி மாதத்தில் மலர்ந்து விளங்கும் கல்யாண முருங்கைமரக் காட்டை ஒத்திருந்தது.

 

கல்யாண முருங்கை மரத்தை பூடியா மானோஸ்பெர்மா Butea monosperma என்ற தாவரவியல் பெயரால் அழைப்பர். அது ஹிமாசலப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில் காடு முழுதும் காணப்படும். வசந்த கலத்தில் அது காலை, மாலைச் சூரிய ஒளியில் காடே தீப்பற்றி எரிவதுபோலக் காட்சியை உண்டாக்கும். ஆகையால்  இதைத் தாவரவியல் பிரியர்கள் (Flame of the Forest) காட்டின் தீ என்று அழைப்பர். கம்பன், இதைக் கண்டிருக்க வேண்டும். அரக்கர்களின் தலை செம்பட்டை முடியை அதற்கு ஒப்பிட்டது தாவரவியல் படித்தோருக்கும் பூங்காக்களில் செம் முருங்கை (Butea monosperma) மரங்கள் பூத்துக் குலுங்குவதை ரசிப்போருக்கும் விசேஷ அர்த்தத்தைத் தரும்.

 

வாழ்க கம்பன் ! வளர்க அவன் புகழ்!!

 

 

From my old article: —

 

இலங்காதேவியின் தோற்றம்

 

வேல் வாள் சூலம் வெங்கதை பாகம் விளி சங்கம்

கோல்வாள் சாபம் கொண்ட கரத்தாள் வடகுன்றம்

போல்வள் திங்கள் போழின் எயிற்றாள் புகை வாயில்

கால்வாள் காணின் காலனும் உட்கும் கதம் மிக்காள்

 

அவள் வேல், வாள், சூலம், கதை, பாசம், சங்கம், கோல்,  குந்தம் ஆகிய எட்டுக்கருவிகளைக் எட்டுக் கைகளில் ஏந்தியவள். வடக்கிலுள்ள மேரு மலை போன்றவள்; சந்திரனைப் பிளந்தது போல பற்களை உடையவள். வாயிலே புகை கக்குபவள்; எமனையும் கலங்கச் செய்யும் கடும் கோபம் உடையவள். 

–Subham–

 

சுமேரிய கல்யாணம்- இந்து திருமணம் ஒப்பீடு (Post No.3723)

Picture of a Traditional Tamil Wedding

 

Written by London swaminathan

 

Date: 14 March 2017

 

Time uploaded in London:- 20-55

 

Post No. 3723

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

பாபிலோனியா, மெசபொடோமியா, சுமேரியா என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் பகுதி இராக், சிரியா, துருக்கி, இஸ்ரேல், பாலஸ்தீனம் என்று தற்காலத்தில் அழைக்கப்படும் நாடுகளாகும். அருகாமையிலுள்ள வேறு சில நாடுகளின் பகுதிகளும் இந்த வரம்பிற்குள் வரும். அங்கு சுமார் 3000, 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த திருமணத்தை இந்துக்களின் திருமணத்துடன் ஒப்பிடுவதே இந்த ஆய்வுக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

 

1.1மத்தியக் கிழக்கு (Middle East) அல்லது அருகாமைக் கிழக்கு (Near east) என்று அழைக்கப்படும் இப்பகுதிகளில் கல்யாணத்தை நடத்தும் பொறுப்பு தந்தையிடமே இருந்தது.

 

இந்துமதத்திலும் தந்தைதான் இதை ஏற்பாடு செய்வார். ஆனால் பெண் அல்லது மாப்பிள்ளையை முடிவு செய்வதில் தாயார் பெரும் பங்காற்றுவார். இது காளிதாசன் முதலியோர் எழுதிய நாடகங்களிலிருந்தும், புராணக் கதைகளிலிருந்தும் தெரிகிறது.

 

2.பெண்கள் 13 வயது முதல் 19 வயதுக்குள்ளாக கல்யாணம் செய்தனர். ஆண்கள் வயது, திருமணத்தின்போது 10 வயது கூடுதலாக இருந்தது.

இந்துக்களும் பெண்ணின் வயது 10 முதல் 20 வரை குறைவாக இருக்கும்படி பார்த்துக் கொண்டனர். (உ.ம். வால்மீகி ரா மா யணம், சிலப்பதிகாரம்).

 

3.ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்ற நடைமுறையே பின்பற்றப்பட்டத்து. ஆனால் முதல் மனைவிக்குக் குழந்தை இல்லாவிடில் இரண்டாவது மனைவிக்கு அனுமதி உண்டு.

இந்துக்களின் மனு தர்ம சாத்திரமும் இதையே செப்பும். அரசர்கள் மட்டும் அருகாமை நாட்டு உறவு நீடிக்கவும், படைபல உதவிக்கும் என பல மனைவியரை மணந்தனர். ஆனால் ராமன் போன்ற மன்னர்கள் “இந்த இப்பிறவியில் சிந்தையாலும் இருமாதரைத் தொடேன்” என்று சொன்னார்கள்.

 

4.முதலில் சம்மதம், பின்னர் கல்யாணம் என்ற நடைமுறை இருந்தது.

பெண்ணுக்கு பணம் (சீதனம்) கொடுக்க வேண்டும்.

 

நிச்சயதார்த்தம் பின்னர் திருமணம் என்பது இந்துக்களின் வழக்கம்.

சங்கத் தமிழ் நூல்களிலும், சம்ஸ்கிருத நூல்களிலும் பெண்ணுக்கு சீதனம் கொடுக்கும் வழக்கம் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

 

5.திருமண ஒப்பந்தம் எழுத்தில் இருந்தது. ஆனால் வாய்மூலம் சொன்னாலும் அதுவும் ஏற்கப்பட்டது. சுமேரியாவில் திருமணத்தைப் பற்றி சட்ட விதிகள் இருந்தன.

 

இந்துக்களும் நிச்சயதார்த்த்தின்போது பத்திரிக்கை படிக்கும் வழக்கம் உண்டு. இரு தரப்பினரும் அதை கைமாற்றிக்கொள்வர். சில நேரங்களில் இந்தப் பெண், இந்தப் பையனுக்குத்தான் என்று சொல்லிவிட்டால், வார்த்தை மாறாமல் அதை மதித்து நடந்தனர். இந்துக்களின் நீதி நூல்களில் திருமண விதிகள் உள்ளன.

 

6.மெசபொடோமியாவில் இ ருதரப்பாரும் பெண்ணுக்குக் கொடுத்த சீதனம் பற்றி எழுதி வைத்தனர். பெண்ணின் சொத்து குழந்தைகளையே சாரும். குழந்தை இல்லாவிடில் கணவருக்கும் பங்கு உண்டு. பெண்ணுக்கான  சீதனத்தை குழந்தை பெறும்வரை தவனை முறையில் செலுத்தினர்..

இந்துமத்தில் இது பற்றி விதி இல்லாவிடினும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நகைகளைப் போடுவர். ஆடி, கிருத்திகை, வளைகாப்பு, குழந்தை பிறப்பு, தலை தீபாவளி என்று ஏதேனும் ஒரு சாக்கில் கொடுப்பர். அதை எல்லாம் மொத்த சீதனக் கணக்கில் சேர்ப்பர். இடை க்  காலத்தில் ஆண்களுக்கு கிராக்கி அதிகம் இருந்ததால் ஆண்களுக்கு   வரதட்சிணைப் பணம் கொடுக்கும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. பழங்காலத்தில் இவ்வாறு இல்லை.

 

6.சுமேரிய, பபிலோனிய திருமணங்கள், 5 முதல் 7 நாட்கள் வரை நீடித்தது. ஆனால் என்னென்ன சடங்குகள் நடந்தன என்ற விவரம் இல்லை.

 

இந்துக்களின் திருமணம் ஐந்து நாட்களுக்கு நடந்தது. இப்பொழுது அது இரண்டு நாட்களாகச் சுருங்கிவிட்டது. இந்துக்களின் 5 நாள் சடங்குகளும் நீதி நூல்களில் உள்ளன.

 

 

7.பெண்ணின் முகத்தை மூடியிருக்கும் திரையை, மாப்பிள்ளை அகற்றுவது முக்கிய சடங்காக இருந்தது.

 

இந்த வழக்கம் வட இந்திய இந்துக்களிடையே  – குறிப்பகத் தமிழ்நட்டுக்கு – வடக்கில் இன்றும் உள்ளது. தமிழ்நாடு ஏனைய எல்லா மாநிலங்களையும் விட வெப்பம் அதிகமான இடம் என்பதால் காலப்போக்கில் இந்த வழக்கம் விடுபட்டுப் போயிருக்கலாம். மாப்பிள்ளையும் வேட்டி துண்டுடந்தான் நிற்பார்; வடக்கில் குளிர் என்பதால் ஆணும் கூட உடம்பு முழுதும் மூடியிருப்பார்.

8.பெண்களின் தோழிகள் அந்தப் பெண் கன்னிப் பெண் தான் என்பதை உறுதி செய்யும் வழக்கம் இருந்தது.

 

இந்துக்களிடையேயும் இவ்வழக்கம் இருந்தது. முதல் இரவுக்குப் பின்னர் அந்த வேஷ்டி முதலிய துணிகளை நாவிதனுக்குத் தானம் செய்துவிடுவர். அந்தக் காலத்தில் அவர்கள்தான் மருத்துவச்சி; மகப்பேறு வேலைகளைக் கவனித்து வந்தனர். ஆகையால் ஏதேனும் இசகு பிசகு இருந்தால் அவர்கள் மூலம்  கிசு ,கிசு ஊர் முழுதும் பரவிவிடும்.

 

  1. திருமணத்தின் முக்கிய நோக்கம் சந்ததி விருத்தி என்று நூஜி (Nuzi) முதலிய இடங்களில் உள்ள களிமண் (Clay tablets) கல்வெட்டுகள்/ பலகைகள் சொல்கின்றன.

 

இந்துக்களின் வேத மந்திரங்களும் இதையே வலியுறுத்துகின்றன. காளிதாசனும் ரகு வம்ச மன்னர்களின் 14 குண நலனகளை அடுக்குகையில் சந்ததி விருத்திக்காகவே ரகுவம்ச மன்னர்கள் திருமணம் செய்தனர் (செக்ஸ் இன்பத்துக்காக அல்ல) என்று அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுவான்.

 

10.குழந்தையின்மை/ மலட்டுத் தனமை என்பது அக்காலத்தில் முக்கியமாக விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது ஹமுராபி (Hammurabi Code) மன்னனின் சட்ட ஷரத்துகளில் ஒரு மணப்பெண், ஒரு அடிமைப் பெண்ணையும் கண்வனுக்கு அளிக்கலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறது.

 

இது இந்துமதத்தில் இல்லை. ஆனால் மன்னர்களுக்குக் குழந்தை இல்லையென்றால் உறவினர் மூலம் குழந்தை பெற அனுமதி உண்டு. அம்பா, அம்பாலிகா மூலமே வியாசர், திருதராஷ்டிரனும் பாண்டுவும் பிறக்க உதவினார்.

 

11.கனவனுடனோ, அல்லது கணவனும் மனைவியும் பெண்ணின் தந்தை வீட்டிலோ வசிக்கும் இரண்டு வகையான ஏற்பாடுகள் இருந்தன. குழந்தை இல்லாமல் இருக்கும் போது கணவன் இறந்துவிட்டால் மாமனார் தனது மகன்களில் வேறு ஒருவனுக்குக் கல்யாணம் செய்யும் ஏற்பாடு இருந்ததை நூஜி களிமண் படிவங்கள் காட்டுகின்றன.

 

அர்ஹல்பா (Arhalba) என்ற மன்னன் தான் இறந்தால் தனது சகோதரனைத் தவிர வேறு எவரையும் தன் மனைவி மணக்கக் கூடாது என்று உயில் எழுதிவைத்ததை உகாரித் (Ugari) களிமண் பலகைகள் தெரிவிக்கின்றன.

 

12.ஹிட்டைட் (Hittite) களிமண் பலகைகள் வேறு ஒரு விஷயத்தைச் சொல்கின்றன. ஒரு ஆணும் பெண்ணும் 2 முதல் 4 ஆண்டுகள் வரை திருமணம் செய்துகொள்ளாமலேயே கூடி வாழ்ந்தால், அதை சட்டபூர்வமாக கருதலாம் என்று சொல்கின்றன.

இது இந்துமத்தில் இல்லை

 

14.விவாக ரத்து பற்றி, சொத்து பிரிவினை பற்றி சட்ட விதிகள் இருந்தன. பெண்களுக்கு எதிராகவே பல சட்ட விதிகள் இருந்தன.

இந்து சட்ட நூல்கள் (மனு முதலான நீதி நூல்கள்) விவாக ரத்து, சொத்துக்களின் பாகப் பிரிவினை பற்றி விரிவாகச் சொல்கின்றன. இது விஷயத்தில் வேற்றுமை பாராட்டவில்லை

.

13.இந்துக்கள் இறைவனுக்கு ஆன்டுதோறும் கல்யாண உற்சவங்கள் நடத்துவது போல ((மதுரை மீனாட்சி கல்யாணம், சீதா கல்யாணம், ஆண்டாள் போன்றவை) சுமேரியாவிலும் கடவுளர் கல்யாண மஹோத்சவங்கள் நடந்துவந்தன.

 

 

இப்போது முஸ்லீம் சட்ட விதிகள் இருக்கும் அந்த நாடுகளில் முன்காலத்தில் தலாக், தலாக் விவாக  ரத்து, ஐந்து மனைவி திருமணம் முதலியன இல்லை என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

 

Source for Middle East: “ Dictionary of the Ancient Near East” by  British Museum.

 

–Subham–

 

கணவன் தெய்வமாம்! பெயரை சொல்லக் கூடாதாம்!! அடுத்த ஜன்மத்திலும் அவரே………….. !!! (Post No.3719)

Written by London swaminathan

 

Date: 13 March 2017

 

Time uploaded in London:- 11-15 am

 

Post No. 3719

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

  1. கணவனே கண்கண்ட தெய்வம்; சாமியைக் கும்பிடவே வேண்டாம்; கணவனைக் கும்பிட்டால் ‘பெய்யெனப் பெய்யும் மழை!

 

2.கணவன் பெயரைச் சொல்லக்கூடாது. அது மரியாதைக் குறைவு!!

 

3.அடுத்த ஜன்மத்திலும் அவரே எனக்கு கணவராக வரவேண்டும்; இதற்காகத் தவம் செய்வேன்………………

 

இப்போதுள்ள இந்துப் பெண்களைக் கருத்து கேட்டால், நிபந்தனையற்ற ஆதரவு தருவதில்லை. என் கணவன் ராமன் போல் இருந்தால், முன்னோர் சொன்னதை ‘’ஆதரிப்பேன்;’’ என் கணவர் கிருஷ்ணர் போல இருந்தால் ‘’மாட்டேன்’’ என்பர்!

 

ஆண்களிடம் கருத்துக் கேட்டால், கல்யாணம் ஆனதும் “மனைவி அமைவதெலாம் இறைவன் கொடுத்த வரம்” என்று பாடிக்கொண்டிருந்தேன். இப்போது கொஞ்சம் நாக்கு குளறுவதால் “மனைவி அமைவதெலாம் இறைவன் கொடுத்த அ அ அ ‘ரவம்’ — என்று பாடுகிறேன் என்பர்

(அரவம்=பாம்பு); தேளுக்கு அதிகாரம் கொடுத்தால் கொட்டிக்கொண்டே இருக்கும் என்பது பழமொழி. என் மனைவிக்கு அதிகாரம் கொடுக்காமலேயே கொட்டிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பர்!

 

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்திலும் 2000 ஆண்டுகளாக பல “பத்தாம் பசலி”க் கருத்துகள் உள்ளன. உலகில் வேறு எந்த பழைய கலாசாரத்திலும் இப்படி “ஹைதர் அலி” கால கருத்துக்கள் இல்லை. ஆயினும் இமயம் முதல் குமரி வரை 2000 ஆண்டுகளாக இப்படி ஒரே கருத்து நிலவுவது, இந்த நாகரீகம் இயற்கையிலேயே இந்த மண்ணிலேயே உருவாகி வளர்ந்தது; ஆரியம்- திராவிடம் என்பதெல்லாம் நல்ல பிதற்ரறல் என்பதைக் காட்டுகிறது.

 

உங்கள் கணவர் பெயர் என்ன?

 

கணவன் பெயரைச் சொல்லக்கூடாது! என்று இந்துப் பெண்கள் நம்பினர்.

 

உலகில் வேறு எந்த கலாசாரத்திலும் இத்தகைய கருத்துக்கள் இல்லாததால், அதுவும் உலகிலேயே பெரிய நாடாக இருந்த பாரதத்தில் 2000 ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ச்சியாக இருப்பதால் ஆரிய-திராவிடக் கூத்தாடிகளுக்கு இந்தக் கொள்கை அடி கொடுக்கும்.

 

மதுரையில் நாங்கள் வசித்த காலத்தில் என் தந்தை பெயரை என்  அம்மா எப்போதும் சொன்னதே கிடையாது. ஆனால் இப்போது என் மனைவி என் பெயரை, ஒன்றுக்குப் பத்து முறை சொல்லவும் தயங்க மாட்டாள்; நான் அதை காலத்தின் தேவை என்று கருதுகிறேன்.

 

மதுரை மாவட்ட ஆர்.எஸ்.எஸ். செயலாலளராக (ஜில்லா கார்யவாஹ்) தொண்டாற்றியபோது ஒரு வீட்டில் ஒருவரைச் சந்திக்கச் சென்றிருந்தோம். ஒரு பெண்மணி மட்டுமே இருந்தார். அவரது கணவன் பெயர் தெரிந்தால்தான் நாங்கள் சென்ற விலாசம் சரியா என்று தெரியவரும். ஆனால் அப்பெண் கணவர் பெயரைச் சொல்லாமல் எங்களுக்கு ‘’விடுகதை’’ போட்டாள். அதாவது பெயரை நேரடியாகச் சொல்லாமல், பல துப்புகளைக் கொடுத்தாள். பொதுவாக இந்தமாதிரி நேரத்தில் மகனோ மகளோ இருந்தால் அவர்கள் மூலம் கணவர் பெயரை வெளிப்படுத்துவர்.

 

எனக்கு அந்த வீட்டுக்காரரைன் பெயர் இப்போது நினைவில்லை. நான் லண்டனுக்கு வந்தே 31 வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. ஒரு எடுத்துக்காட்டுக்காக கீழே உள்ளதைத் தருகிறேன்.

 

இது ராமநாதன் வீடா?

பெண்: இல்லீங்க

உங்கள் வீட்டுக்காரர்  பெயர் என்ன?

மிகவும் தயக்கத்துடன் அப்பெண்: அதுவா?.. அதுவா?…

 

அதாங்க மதுரைக் கோவில்ல இருரக்காரே அந்தக் கடவுள் பெயருங்க!

ஓ சுந்தரேசனா?

அப்பெண்: ‘’இல்லீங்க”

ஓ சுந்தரம்? …………. மீனாட்சி சுந்தரமா?

அது இல்லீங்க! தமிழ்ல சொல்லுவாங்களே/ இந்த சினிமாவில கூட நாகேஷ் உரக்கச் சொல்லுவாரே….

ஓ சொக்கனா!

ஆமாங்க, ஆமாங்க, அதே தான்!

 

இப்படி பலவிடுகதைகள் மூலம் நம் அறிவைச் சோதிப்பர். மண்டனமிஸ்ரரைச் சந்திக்கப் போன ஆதிசங்கரன் என்ற சிறுவனைப் பார்த்து நகைத்த நர்மதை நதிக்கரைப் பிராமணப் பெண்கள், அவருக்கு சம்ஸ்கிருதத்தில் புதிர் மிக்க கவிதை மூலம் வழி சொன்னது போல நமக்குக் கணவன் பெயரைத் தெரிவிப்பர்!

 

வால்மீகியும், காளிதாசனும், இளங்கோவும், வள்ளுவனும், அம்முவனாரும் சொல்லும் கருத்துகளை இன்றைய பெண்கள் ஏற்றுக் கொக்ள்வார்களா?

 

முதலில் புலவர்கள் சொல்லுவதைப் படியுங்கள். பின்னர் என் கேள்விக்கு என்ன பதில் என்று கேட்கிறேன்.

 

வள்ளுவனும் வால்மீகியும்!

 

வள்ளுவனும் வால்மீகியும் இவ்விஷயத்தில் கொஞ்சம் அளவுக்கு அதிகமகவே (TOO MUCH!) பேசிவிட்டனரோ!

 

ராமபிரான் வாய் மூலமும், சீதையின் மூலமும் கணவனே கண்கண்ட தெய்வம் என்று சொல்லிவிடுகிறார். அயோத்தியா காண்டத்தில்:-

 

சீதை சொல்கிறாள்:

ஒருவனுடைய தந்தை, தாய், தன்னுடைய சகோதரன், புதல்வன், மருமகள் ஆகிய ஐவரும் தாம்தாம் செய்த  பாவங்களுக்கு ஏற்ப அவற்றின் பலனை அனுபவிப்பார்கள். ஆனால் மனைவியே தன் கணவனின் பாவ புண்ணியங்களில் பங்கேற்பவள்.

 

கணவன் துன்புறும்போது மனைவி சுகத்தில் புரளும் ஈனப் பிறவி என்றா என்னை நினத்தீர்கள்?   த ங்களுடன் வாழ்வதே உத்தமமான தர்மம் என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன்; தங்களுடன் வாழும்போது, எத்தகைய துன்பமும் எனக்குத் தென்றலைப் போல இனிக்கும்; குயிலைப் போல் ஆனந்தததைத் தரும். கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்வதே நான் கொண்ட தர்மம். அந்தத் தர்மததைச் செய்ய விடுங்கள். தங்களை மீறிப் பேசும் சொற்கள் தங்களுக்குக் கோபத்தை உண்டாக்கலாம். இருப்பினும் நான் கதியற்றவள் தாங்களே தெய்வம் என்று வந்தவள்; தங்களைப் பிரிந்து நான் எப்படி வாழ்வேன்?

 

ராமனும் கோசலையிடம் பேசும்போது, கணவனே தெய்வம் என்று குறிப்பிடுவான்.

தமிழ் வேதமாகிய திருக்குறள் தந்த திருவள்ளுவர் திருவாய் மலர்ந்தருளுகிறார்:–

 

தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்

பெய்யெனப் பெய்யும் மழை (குறள் 55)

 

வேறு எந்த தெய்வத்தையும் தொழாது, தன்னைக் கொண்ட கணவனை மட்டும் தொழுது  — பின் தூங்கி முன் எழும் — துயில் எழும் மனைவி, பெய் என்றால், உடனே அவள் சொல் கேட்டு மழையும் பெய்யும்!

 

(இதற்கு சாவித்ரி, வாசுகி, கண்ணகி கதைகளை ஆதாரமாகக் கொள்வர்.)

 

இதைவிட ஒருபடி மேலே போய், வள்ளுவன் செப்புவான்:

 

இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலம் என்றேனாக்

கண்ணிறை நீர் கொண்டனள் (குறள் 1315)

 

இப்பிறப்பில் யாம் பிரியமாட்டோம் – என்று சொன்னபோது –மறுமையில் மறந்து விடுவேன் என்று தவறாக நினைத்துக் கொண்டு, மறு பிறப்பில் பிரிந்துவிடுவோமோ என்று கண்களில் நீர் பெருகியது!

 

இதற்கெல்லாம் மூல காரணம் வால்மீகிதான்!

சங்கப் புலவர்களின் தங்க மொழிகள் (பொன்மொழிகள்)

 

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் பாடிவைத்த பைந்தமிழ்ப் புலவர்களும் வால்மீகியை அடியொற்றிக் கருத்துகளை உதிர்த்துள்ளனர்.

 

தோளும் அழியும்…………………

சாதல் அஞ்சேன்; அஞ்சுவல் சாவின்

பிறப்புப் பிரிது ஆகுவது ஆயின்,

மறக்குவேன்கொல், என் காதலன் எனவே

நற்றிணை 397, புலவர் அம்மூவனார்

 

பிரிவிடை ஆற்றுக என வற்புறுத்திய தோழிக்கு, ஆற்றுவேன் என்று தலைவி சொல்லியது:

“மாலைப் பொழுதும் வந்துவிட்டது. யான் எப்படி ஆவேனோ இங்கே யான் இறப்பதற்கு பயப்படவில்லை ஆனால் வேறு ஒன்றுக்கு அஞ்சுவேன்; இறந்த பின் , மறு பிறப்பில் பெண்ணாகப் பிறக்காமல், வேறு ஒன்றாகப் பிறந்தால் என்ன செய்வேன் என்ற எண்ணம் என் மனதை வாட்டுகிறது”  — என்பது ஆன்றோர் உரை.

 

 

குறுந்தொகையிலும் அம்மூவனாரே இக்கருத்தைத் திருவாய் மலர்ந்து அருளுவார்:

 

அணிற்பல் லன்ன கொங்குமுதிர் முண்டகத்து

மணிக்கே ழன மாநீர்ச் சேர்ப்ப

இம்மை மாறி மறுமை யாயினும்

நீயா கியரென் கணவனை

யானா கியர்நின் நெஞ்சுநேர் பவளே

–குறுந்தொகை 49, அம்மூவனார்

 

தலைமகன் பரத்தை வீட்டில் வேறு ஒரு பெண்ணுடன் இன்பம் துய்த்துவிட்டுத் திரும்பிவருகிறான்:

ஆன்றோர் உரை:

தலைமகன் பரத்தை மாட்டுப் பிரிந்தவழி ஆற்றாளாகிய தலைமகள், அவனைக் கண்டவழி அவாற்றாமை நீங்குமன்றே; நீங்கி யவழிப் பள்ளியிடத்தானாகிய தலைமகற்குச் சொல்லியது:

 

“அணிலின் பல்லை ஒத்த முள்ளையுடைய, தாது முதிர்ந்த முள்ளிச் செடியையும், நீலமணியினது நிறத்தை ஒத்த கரிய நீரையுமுடைய கடற்கரையுடைய தலைவ!

 

இப் பிறப்பு நீங்கப் பெற்று நமக்கு வேறு பிறப்பு உண்டாயினும், என்னுடைய கணவன், இப்பொழுது என்பால் அன்பு செய்தொழுகும் நீயே ஆகுக!  நின்னுடைய மனத்திற்கு ஒத்த காதலி, இப்பொழுது நின் நெஞ்சு கலந்தொழுகும் யானே ஆகுக!

 

கருத்து:- நம்முடைய நட்பு பிறவிதோறும் தொடரும் இயல்பினதாகுக.

((மாதவியிடம் போய்விட்டுத் திரும்பிவந்த கோவலனை கண்ணகி ஏற்றுக் கொண்டாள்!))

 

 

இதே கருத்து குறுந்தொகை 199 -பரணர்

குறுந்தொகை-2 இறையனார்

குறிஞ்சிப் பாட்டு வரி 24 -கபிலர்

பெருங்கதை2-11-39; மற்றும் பல இடங்களில் வருகிறது.

 

தமிழர்கள் மறு பிறப்பிலும், மறு பிறப்பில் நட்பு தொடர்வதிலும் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை உடையவர்கள்

 

காளிதாசனின் ரகு வம்ச காவியம்

 

காளிதாசன், 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இக்கருத்தை வலியுறுத்தியுள்ளான். ரகு வம்சத்திலிருந்து மட்டும் சில மேற்கோள்களைத் தருவன்:

சீதை சொல்கிறாள்; இப்பொழுது நான் கர்ப்பவதி; தவம் செய்தால் அது பிறக்கப்போகும் குழந்தைகளைப் பாதிக்கும்;  குழந்தை பிறந்தவுடன், நான்கு தீக்களுக்கு நடுவே நின்று கொண்டு சூரியனை உற்று நோக்கி தவம் செய்வேன். எதற் காக என்றால் அடுத்த பிறப்பில் நானும் நீங்களும் கணவன் மனைவி ஆக வேண்டும்; அப்பொழுது இப்பிறப்பில் ஏற்பட்ட பிரிவு ஏற்படக்கூடாது!

 

சாஹம் தபஹ சூய நிவிஷ்ட த்ருஷ்டிர் ஊர்த்வம் ப்ரசூதேச் சரிதும் யதிஷ்யே

பூயோ யதா மே ஜனனாந்தரே அபி த்வமேவ பர்தா ந ச விப்ர யோகஹ

ரகு 14-66

 

பொருள்

எவ்வாறு மறுபடியும் எனக்கு மறுஜன்மத்திலும் தாங்களே கணவராக ஆவீர்களோ பிரிவும் உண்டாகாதோ அவ்வாறு இத்தகைய துரதிருஷ்டம் வாய்ந்த நான், பிரசவத்திற்குப் பிறகு, சூர்யனிடத்தில் வைக்கப்பட்ட பார்வையுடையவளாக தவத்தை (பஞ்சாக்னி தபஸ்) செய்யப் போகிறேன்

 

இன்னொரு இடத்தில் ஆயிரம் மன்னர்களுக்கு இடையே இந்துமதி, அஜனைத் தனக்கு கணவனாக ஏற்றது எப்படி யென்றால் மனதுக்கு பூர்வ ஜன்ம தொடர்பினை அறியும் சக்தி உண்டு என்பார் (7-15)

 

ரதிஸ்மரௌ நூனம் இமௌ அபூதாம் ராக்ஞாம் சஹஸ்ரேஷு ததாஹி பாலா

கதேயமாத்மப்ரதிரூபமேவ மனோ ஹி ஜன்மாந்தர சம்கதிக்ஞம்

 

இவ்விருவரும் மனித வடிவில் தோன்றிய இணைபிரியாத ரதியும் மன்மதனுமே ஆவர்; மனமானது பூர்வ ஜன்மதொடர்பின் படியே செயல்படும் ஆதலால இவளுடைய மனமும் 1000 அரசர்கள் குழுமியிருந்த இடத்தில் அவளுக்கு உரியவனையே தேர்ந்தெடுக்க உதவியது.

 

கண்ணகி எப்படி தெய்வமானாள்?

 

 

தெய்வந்தொழாஅள், கொழுநன் தொழுவாளைத்

தெய்வம் தொழும் தகைமை திண்ணிதால் – தெய்வமாய்

மண்ணக மாதர்க்கு அணியாய கண்ணகி

விண்ணக மாதர்க்கு விருந்து!

–கட்டுரைக் காதை, சிலப்பதிகாரம்

 

இளங்கோ சொல்வது:–

மண்ணக் மாதர்க்கு எல்லாம் அணி போல்பவளான கண்ணகியானவள், தெய்வமாக விண்ணக மாதர்க்கு விருந்தினளாயினாள். தெய்வத்தைத் தொழாமல் கணவனையே தொழும் பெண்ணை தெய்வமும் வணங்கும் என்பது இவ்வுலத்தில் இதனால் உறுதி ஆய்விட்டது.

 

கட்டுரையின் நீளத்தைக் கருதி ஏனைய மேற்கோள்களைத் தவிர்ப்பன்.

பெண்களே! உங்கள் கருத்து என்னவோ?

–சுபம்–

தமிழ் இளவரசி செய்த அற்புதம்! (Post No.3704)

Written by London swaminathan

 

Date: 8 March 2017

 

Time uploaded in London:- 10-21 am

 

Post No. 3704

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

ஆதிமந்தி – ஆட்டனத்தி காதல் கதை பழந்தமிழ்க் காலத்தில் பெரிதும் பேசப்பட்ட விஷயம். தமிழ்க் காவியம் சிலப்பதிகாரம் இதை ஒரு அற்புதச் செயலாகவே காட்டுகிறது. கண்ணகி பட்டியலிடும் ஆறு அற்புதச் செயல்களில் ஆதி மந்தி– ஆட்டன் அத்தி கதையும் ஒன்றாகும்.

 

ஆதி மந்தி என்பவள் கரிகால் சோழனின் அருந்தவப் புதல்வி; அவள் ஒரு கவிஞரும் கூட. அவள் பாடிய பாடல், சங்க இலக்கிய நூலான குறுந் தொகையில் இடம் பெற்றுள்ளது. சங்க காலத்திலேயே அவள் புகழ் பரவியதால் பரணரும் வெள்ளிவீதி வீதியாரும் பாடி இருக்கின்றனர். அவ்விருவரும் காவிரி நதி விபத்து பற்றி மட்டும் குறிப்பிடுவர். ஆனால் சங்க காலத்திற்குப் பின் எழுந்த சிலப்பதிகாரத்தின் ஆசிரியர் இளங்கோ அடிகள் இதை ஒரு அற்புதச் செயலாக வருணிக்கிறார்.

கதை இதுதான்:-

 

காவியில் புதுப் புனல் வந்தது. எல்லோரும் ஆடி பதினெட்டாம் பெருக்கைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தனர். சோழன் மகள் ஆதி மந்தியும், சேர நாட்டரசனும், ஆதியின் கணவனுமான ஆட்டன் அத்தியும் நீரில் குதித்தான். இருவரும் குடைந்து குடைந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். திடீரெனப் பெரு வெள்ளம் வந்து அத்தியை அடித்துச் சென்றது. சோழன் மகளின் கணவன் அல்லவா?  உடனே எல்லோரும் உதவிக்கு ஓடோடி வந்தனர். ஆனால் காவிரியின் வெள்ளத்திற்கு அவர்களால் ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை. அத்தி இரு கைகளையும் உயர்த்தியவாறே ஆற்றில் சென்று கொண்டிருந்தான்.

 

ஆதிக்கு பைத்தியமே பிடித்துவிட்டது. நதிக்கரை ஓரமாகக் காப்பாற்றுங்கள்! என் கணவன் அத்தியைக் காப்பாற்றுங்கள் என்று கதறிக்கொண்டே ஓடினாள். அவள் கதறலைக் கேட்டு உருகிப்போன காவிரித்தாய் கணவன் அத்தியைக் கரை சேர்ப்பித்தாள் ஆதி, அவனை ஆரத்தழுவி மனம் மகிழ்ந்தாள்.

 

எமனுடன் போராடி கணவன் உயிரை மீட்டு வந்த சாவித்ரியை அறியாத இந்தியன் இல்லை. ஆதி மந்தி “தமிழ் சாவித்திரி” ஆவாள்.

 

அற்புதமா? கட்டுக்கதையா?

 

இந்த நதி விபத்து பற்றி சங்க காலத்தில் பாடிய பரணரும், வெள்ளி வீதியாரும் இதை ஒரு விபத்தாகவே காட்டினர். அத்தி உயிர் மீண்டது பற்றி எதுவும் சொல்லவில்லை. இது பரணர் காலத்துக்கும் முன்னால் நடந்த விபத்து. கரிகால் சோழனின் ஆட்சிக்காலம் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டு என்று கருதப்படுகிதுறது. சிலப்பதிகரம் இதற்கு 300, 400 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இயற்றப்படிருக்கலாம். அதற்குள் இது அற்புத ‘வடிவு’ பெற்றிருக்கலாம். ஆனால் அற்புதம் நிகழாவிடில் இந்த விபத்தை எத்தனையோ விபத்துகளில் ஒன்றாகக் கருதி பாடாமலேயே விட்டி ருக்கலாம். சிலம்போ இதை 6  அற்புதங்களில் ஒன்றாகக் காட்டுகிறது.. ஆகவே அற்புதம் என்று இல்லாவிடினும், யாரோ சில மீனவர்கள் அவரைக் காப்பாற்றி ஒப்படைத்திருக்கலாம்.

 

இதோ சிலப்பதிகாரச் செய்யுள்:–

 

………………………………………………………………………….உரைசான்ற

மன்னன் கரிகால் வளவன் மகள் வஞ்சிக்கோன்

தன்னைப் புனல் கொள்ளத் தான் புனலின் பின்சென்று

கன்னவில் தோளாயோ!” என்னைக் கடல் வந்து

முன்னிறுத்திக் காட்ட, அவனைத் தழீஇக் கொண்டு,

பொன்னங்கொடி போலப்போந்தாள்

வஞ்சின மாலை, சிலம்பு.

பொருள்:-

 

புகழ் மிக்க பேரரசன் கரிகால் வளவன், அவன் மகள் ஆதி மந்தி, வஞ்சிக் கோமானான ஆட்டனத்தியை மணந்தாள். அவனை ஒரு சமயம் காவிரிப் பெருவெள்ளம் அடித்துச் சென்றது. அப்போது அவள் நீரோட்டத்தின் வழியே கரை மீது தொடர்ந்து சென்றாள். இறுதியில், கடற்கரையில் நின்று அவன் கடலுள் அடித்துச் செல்லப்பட்டது கண்டு,  ‘மலையொத்த தோளாயோ!’ என்று கதறினாள். கடல் அவனைக் கொண்டுவந்து அவள் முன்னர் நிறுத்திக் காட்டியது. அப்படிக் காட்டவும், அவனைத் தழுவிக்கொண்டு பொலிவுபெற்ற பூங்கொடி போல ஊர் திரும்பினாள்”

 

வெள்ளி வீதியார் பாடுகிறார்:

 

இன் இசை ஆர்ப்பினும் பெரிதே, யானே

காதலர் கொடுத்த சிறுமையொடு, நோய் கூர்ந்து

ஆதிமந்தி போல், பேதுற்று

அலந்தனென் உழல்வென்கொல்லோ – பொலந்தார்

–அகநானூறு, பாடல் 45

 

தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது: ” தலைவர் பிரிந்து சென்றார். என் மாமை நிற மேனியில் பசலை உண்டாயிற்று. இதனால் அலர் (Gossip) எழுந்தது. அவரைப் பிரிந்த நான், கரிகால் சோழன் மகள் ஆதிமந்தியைப் போல் வருந்துவேனோ! நான் இறந்து படுவேன்! திண்ணம்!”

பரணர் பாடியது:

 

……………………………………’அந்தில்

கச்சினன், கழலினன், தேம் தார் மார்பினன்

வகை அமைப் பொலிந்த, வனப்பு அமை, தெரியல்

சுரியல் அம் பொருநனனைக் காண்டிரோ?’ என

ஆதிமந்தி பேதுற்று இனைய

சிறை பறைந்து உரைஇச் செங்குணக்கு ஒழுகும்

அம் தண் காவிரி போல

கொண்டு கைவலித்தல் சூழ்ந்திசின், யானே

அகம்.76

 

வேறு ஒருத்தியின் கணவனைக் கைப்பற்றுவேன் என்று பரத்தை, மற்றவர் காதில் விழும்படி சூளுரைத்தது:–

 

முற்காலத்தில் ஒரு நாள் ஆதி மந்தி என்பவள் தன் கணவனைக் காணாமல், “கச்சினை உடையவனும், கழலை அணிந்தவனும், தேன் ஒழுகும்  மாலை அணிந்த மார்பை உடையவனும், பல்வேறு வகை சிறந்த மாலைகளையும், சுருட்டை முடியுள்ள தாடியையும் உடையவனுமான என் கணவன் ஆட்டனத்தியை நீவீர் கண்டதுண்டோ?” என்று வினவினாள். ஆயினும் விடை பெறவில்லை. அதனால் பெரிதும் மயங்கி வருந்தினாள்.. அணையை அழித்துக் கரைகளில் பரவி நேர் கிழக்காகப் பாயும் அழகிய குளிர்ந்த காவிரிப் பேராறு ஆட்டனத்தியை கைக் கொண்டது போல இப்போது யான் சூளுரைக்கிறேன். அவனை முழுதும் கைப்பற்றப் போகிறேன். அவனுடைய காதலி என்ன செய்வாளாம்?

 

 

—சுபம்—

 

Famous Tamil Princess Aadhi Mandhi (Post No.3703)

Written by London swaminathan

 

Date: 8 March 2017

 

Time uploaded in London:- 8-35 am

 

Post No. 3703

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

Aadhi mandhi and her husband Aattan Atthi were praised in several Sangam poems composed 2000 years ago. Later Tamil epic Silappadikaram also praised them. Aadhi mandhi was the Tamil Savitri who fought against death and brought her husband alive. She was the Tamil ‘Savitri’.

 

She was the daughter of the most famous Cholza king Karikal Chozan. Attan Atthi was a prince from adjacent Chera Nadu, modern Kerala state in South India.

 

Kannaki, heroine of Tamil epic Silappadikaram six great ladies who were born before her time in her native city Kaaveri Puumpattinam (also known as Pumpuhaar). Aadhi Mandhi was one of them.

 

When the annual Water Festival known as ‘Aadi 18 Floods’ (Pathinettaam Perukku in in the month of Aadi) was held in the city both Aadhi and Atthi went into the river for bathing. Fresh floods in the River Kaveri washed her husband Atthi away. The whole Choza army went into action and was looking for her husband, but in vain. Aadhi decided to follow the river and ran along the banks of the river like a mad woman. At the end some fishermen who were in the river at a far off place caught him and handed over him to Aadhi. This has become a big legend and considered a miracle by the Tamils.

Famous Sangam poet Paranar who listed over 80 historical anecdotes in his verses also sang about this accident. Post Sangam poet Ilango, author of Tamil epic Silappadikaram gave more details about this incident.

Silappadikaram says,

“The daughter of the celebrated king Karikaala followed the floods which carried away her husband, Vanchikon (king of Kerala), calling aloud: O, my lover with hill-like shoulders! Then the sea itself came and presented her husband before her. She, the golden creeper, returned embracing him” – Vanchinamaalai, Silappadikaaram.

There are more references in Kurunthokai 31 (Poetess Aadhi Mandhi),

Akanaanuuru 45 (Poetess Velli Viithiyaar), 76 (Poet Paranar)

Tolkaappiyam Akattinai gloss by Nacchinaarkiniyar, Sutra 54

In Akam 45,

A woman is saying to her friend, “ my husband has gone and hasn’t comeback yet. Am I also going to feel sad like Aadhi Mandhi?”

in Akam76

A courtesan says aloud (so that the lady love of the hero hears it), “ Long ago Aaadi Mandhi lost her husband and she went on asking everyone, ‘ did you see my husband Aattan Aththi, who wears a garland, anklet, waist band, sports a beard? but she did not get an answer. She was fainting out of sadness. Like the east flowing river shattered its banks and took Aattanathi, now I am going to take that mand. What will his lady love do then?”

 

We come to know that the story of Aaadhimandhi and Aattanathi was popuplar among the Tamils 2000 years ago. The actual incident must have happened in the first century BCE when Karikala was ruling the Choza country ( covering Thanjavur paddy belt and the East coast). Though the earlier verses did not say anything about the miracle of sea handing over the man to his wife Aadhimanthi, post Sangam epic Silappadikaram enemrates this as one of the six miracles listed by Kannaki.

 

From Kurunthokai of Aaadhimandhi we come to know that she herself was a poetess. But her poem was on a love theme and nothing to do with the incident that shook Tamil Nadu.

 

–subham–

 

 

காளிதாசன் காவியங்களில் பெண் கல்வி (Post No.3694)

Written by London swaminathan

 

Date: 5 March 2017

 

Time uploaded in London:- 14-20

 

Post No. 3694

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

மாணவ மாணவியர் கல்விப் பயிற்சி பற்றி காளிதாசன் கூறும் கருத்துக்கள் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவின் உன்னத நிலையைக் காட்டுகிறது. இந்த அளவுக்கு உயரிய கருத்துகள், இந்தியாவைத் தவிர வேறு எங்கும் இருந்ததா என்பது கேள்விக்குறியே. நமக்கு இணையாக அருகில் வருவது கிரேக்க பண்பாடு ஒன்றுதான். சாக்ரடீஸ் (Socrates), பிளாட்டோ (Plato), அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle) ஆகியோர் இது பற்றிச் சிந்தித்துள்ளனர். ஆயினும் அவர்களுக்கெல்லாம் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட உபநிஷத்துகளின் முன்னால் — அவர்கள் மலைகளுக்கு முன் நின்று கொசுக்கள் போலவே காணப்படுவர். கேள்வி கேட்டு அதற்குப் பதில் சொல்லும் முறைக்கு — தடை எழுப்பி விடை காணும் பாணிக்கு — சாக்ரடீஸ் முறை (Socratic Method) என்று பெயர் சூட்டீனர் வெள்ளையர். ஆனால் அது உபநிஷதத்திலேயே உள்ளது!

 

காளிதாசன் கருத்துக்களைக் கண்போம்:

யார் நல்ல ஆசிரியர் என்பதை அவன் மாளவிகாக்னிமித்திரம் (மாளவிகா+ அக்னிமித்ரம்)  நாடகத்தில் செப்புவான்:-

நல்ல ஆசிரியர்க்கு அறிவும் அதைக் கற்பிக்கும் திறனும் வேண்டும் என்பான்.

 

“சிலர் நன்றாக நடிப்பார்கள்; இன்னும் சிலர் அந்தக் கலையை மற்றவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதில் வல்லவர்களாக இருப்பர்; இவ்விரு திறமைகளிலும் யார் சிறப்பாக இருக்கிறார்களோ அவர்களே ஆசிரியர்களிடத்தில் முதலிடம் பெறுவர் (1-16)

 

ஸ்லிஷ்டா க்ரியா கஸ்யசித் ஆத்மசம்ஸ்தா

சங்க்ராந்திர் அன்யஸ்ய விசேஷயுக்தா

யஸ்யோபயம் சாது ச சிக்ஷகாணாம்

துரி ப்ரதிஷ்டாபயிதவ்ய ஏவ

–மாளவிகாக்னி மித்ரம் 1-16

 

பாத்திரம் அறிந்து தானம் செய் – என்பது  தமிழ்ப் பழமொழி. இது கல்வி கற்பிப்பதிலும் பொருந்தும்.

புத்திசாலி மாணவர்களுக்குப் போதிக்கும் விஷயங்கள் கடலில் முத்துச் சிப்பியின் வாயில் விழுந்த மழைத்துளிகளுக்குச் சமம் என்பான்.

(சுவாதி நட்சத்திரத்தன்று முத்துச் சிப்பிகளின் வாயில் விழும் மழைத் துளிகள் முத்து ஆகும் என்பது இந்தியர் நம்பிக்கை; முத்து பற்றிய எனது கட்டுரையில் இதை விளக்கியுள்ளேன்)

 

பாத்ர விசேஷம் ந்யஸ்தம்

குணாந்தரம் வ்ரஜதி சில்பமாதாதுஹு

ஜலமிவ சமுத்ர சுக்தௌ

முக்தா பலதாம் பயோதரஸ்ய

–மாளவிகாக்னி மித்ரம் 1-6

சாதாரண இடங்களில் மழை விழும்போது அதனால் பயன் குறைவு. வறண்ட  நிலத்தில் விழுந்தாலோ பூமி உறிஞ்சிவிடும். எங்கு மழை விழுகிறதோ அதைப் பொறுத்தே பலன். இதே போல ஆசிரியரும் ஒரு வகுப்பிலுள்ள 30, 40 பேருக்குப் பாடம் போதிக்கிறார். அவர் வித்தியாசம் பார்ப்பதில்லை. எல்லோருக்கும் சமமான கல்வி. இருந்தபோதிலும் புத்திசாலியான ஓரிருவரிடத்தில் அது முத்துக்களை உண்டாக்குகின்றது.

 

நல்ல அருமையான உவமை. மழையிடமோ ஆசிரியரிடமோ பாரபட்சம் இல்லை; பெறுவோரின் நிலையைப் பொறுத்து அதன் பயன் அமையும்.

கல்வியின் நோக்கம் என்ன?  

கல்வியின் நோக்கம் என்ன?  மேலை நாட்டு மாணவனிடம் கேட்டால் நல்ல சம்பளம் வாங்க நல்ல கல்வி என்பான். சமூகத்தில் நல்ல அந்தஸ்து கிடைக்கும்; கற்றவருக்குச் சென்றவிடமெல்லாம் சிறப்பு; “உண்டோ குரங்கேற்றுக் கொள்ளாத கொம்பு” என்பான். ஆனால் உண்மையில் கல்வி என்பது சாகாவரம் தருவதற்காகும். மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு என்று வள்ளுவனும் காளிதாசனும் சொல்வர்:-

 

சைசவே அப்யஸ்த வித்யானாம் யௌவனே விஷயைஷிணாம்

வார்த்தகே முனிவ்ருத்தீனாம் யோகேனாந்தே தனுத்யஜாம்

–ரகுவம்சம் 1-8

 

“இளம் வயதில் கற்கப்பட்ட கல்வியை உடையவர்களும், வாலிபப்  பருவத்தில் சுகத்தை விரும்புபவர்களும் வயோதிகப் பருவத்தில் முனிவர்களின் தொழிலை (தவம்) உடையவர்களும் முடிவில் ஈசுவர தியானத்தினால் உடலை விடுபவர்களுமான ரகுவம்சவத்தரின் சரிதத்தை கூறப்போகிறேன்”.

 

இளமையில் கற்கும் கல்வி, மோட்சத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் என்பதே காளிதாசன் கண்ட உண்மை.

 

பெண்களின் கல்வி

குமார சம்பவத்தில் (1-30) உமா கற்ற கல்வி பற்றிக் காளிதாசன் கூறுவதால் அக்காலத்தில் பெண்களின் கல்வி பற்றி அறிய முடிகிறது.

“பூர்வ ஜன்மத்தில் கற்றதெல்லாம் அவளுக்கு நினைவில் இருந்தன. கல்வி போதிக்கப்பட்டவுடன் இவை எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தன. இது இலையுதிர்க் காலத்தில் அன்னப் பறவைகள் கங்கை நதிக்குத் திரும்புவது போலவும், இரவு நேரத்தில் மூலிகைச் செடிகளுக்கு அவற்றின் ஒளி திரும்பிவருவது போலவும் இருந்தது”.

(இரவு நேரத்தில் ஒளிவிடும் தாவரங்கள் பற்றிக் காளிதாசன் பல இடங்களில் பாடியுள்ளான்).

 

தாம் ஹம்சமாலாஹா சரதீவ கங்காம்  மஹௌஷதிம் நக்தமிவாத்ம பாசஹ

ஸ்திரோபதேசாமுபதேசகாலே ப்ரபேதிரே ப்ராக்தன ஜன்மவித்யாஹா (1-30)

 

காளிதாசன் படைத்த பெண்களில் சகுந்தலை, இயற்கையிடமிருந்தும், கண்வ முனிவரிடமும் கல்வி கற்றாள்.

 

மேகதூதத்தில் யக்ஷனின் மனைவி ஓவியம் தீட்டல், கவிதை புனைதல், சங்கீதம் ஆகியவற்றில் வல்லவள்!

 

மாளவிகாக்னிமித்ரத்தில், மாளவிகா ஒரு சிறந்த நர்தகி, பாடகி.

 

பொதுவாகப் பெண்கள் விவேகமும், பகுத்தறிவும் உடையவர்கள் என்பது காளிதசனின் கணிப்பு:

 

நிசர்கநிபுணாஹா ஸ்த்ரியஹ (மா.அ. 2)

 

பெண்கள் லட்சுமியின் அவதாரம்; அவர்களுக்கு கணவனே கண்கண்ட தெய்வம் என்பதும் அவனுடைய பொன்மொழிகள்:

லக்ஷ்மீரிவ குணோன்முகீ (ரகுவம்சம் 12-26)

மனைவி என்பவள் இல்லுறை தெய்வம், ஒரு அமைச்சர், நம்பிக்கைக்குரிய ரஹசியங்களைப் பகிரும் நண்பன், கணவனின் சிஷ்யை, தூய்மையின் உறைவிடம், வீரத் தாய் என்றெல்லாம் புகழ்வான். இவை எல்லாம் பெண்களை மிகப் பெரிய மேதாவிகளாகக் காட்டுகின்றன:-

 

க்ருஹிணீ சசிவஹ சகீ மிதஹ ப்ரியசிஹ்யா லலிதே கலாநிதௌ

கருணாவிமுகேன ம்ருத்யுனா ஹரதா த்வாம் வத கிம் ந மே ஹ்ருதம்

–ரகுவம்சம் 8-67

 

நீ எனக்கு மனைவியாகவும் மந்திரியாகவும், தனிமையில் துணைவியாகவும், மனோஹரமான கலைகளின் பிரயோஹத்தில் அன்பிற்குகந்த மாணவியாகவும் இருந்தாய்; ஆகையால் உன்னைக் கவருகின்ற யமன் என்னிடமிருந்து எதைத்தான் பறிக்கவில்லை? சொல் (இந்த எல்லா விஷயங்களையும் நான் இழப்பேன்)

 

 

பத்ரார்சி வீரபத்னீனாம் ஸ்லாக்யாயாம் ஸ்தாபிதா துரி

வீரசூரிதி சப்தோயம் தனயாத்வாம் உபஸ்திதஹ

-மாளவிகா. 5-16

“உன்னுடைய கணவன் காரணமாக வீரர்களின் மனைவியர் வரிசையில் நீ முதலிடம் பெறுகிறாய்; ஆனால் உன் மகன் தான் உனக்கு வீரத்தாய் என்ற பட்டத்தைத் தருகிறான்”

 

–SUBHAM–