மனு ஸ்மிருதியில் மூன்று மர்மங்கள் – பகுதி 3 (Post No.3048)

BlackBuckAntelope

black buck antelope

Research Article Written by london swaminathan
Date: 10th August 2016
Post No. 3048
Time uploaded in London :– 17-12
( Thanks for the Pictures)

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK! DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com)

மனு ஸ்மிருதியில் அதிசயச் செய்திகள்! – Part 3

உலகின் முதல் சட்டப் புத்தகமாகிய மனு ஸ்ம்ருதி யாருக்காக எழுதப்பட்டது, எப்போது எழுதப்பட்டது என்பதெல்லாம் அந்த நூலிலேயே நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

இதில் மூன்று மர்மங்கள் இருக்கின்றன: கங்கை நதி மர்மம், சரஸ்வதி நதி மர்மம், கறுப்பு மான் மர்மம்.
ஒவ்வொன்றாகக் காண்போம்.

மனு சொல்கிறார்:–
இரண்டு தெய்வீக நதிகளான சரஸ்வதி, த்ரிஷத்வதி ஆகியவற்றின் இடையே இறைவனால் உருவாக்கப்பட்ட பூமி பிரம்மாவர்த்தம் எனப்படும் (வேத பூமி)
மனு 2-17
வேத பூமியை அடுத்துள்ள குரு, மத்ஸ்ய, பாஞ்சால, சூரசேன நாடுகள் பிரம்மரிஷி தேசம் எனப்படும்.
மனு 2-19

 

25d24-talageri-rivers

எனது கருத்து:–

ஜீவ நதியான சரஸ்வதியைக் குறிப்பிடுவதால் அவர் நீண்ட நெடுங்காலத்துக்கு முன் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும். சரஸ்வதி ஆறு வற்றிப் போய் 5000 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. மேலும் கங்கை நதியை விட்டுவிட்டு வேறு இரண்டு நதிகளை தெய்வீக நதிகள் என்று சொல்லுவதிலிருந்து இந்த நூல் வேத கால நூல் என்று தெரிகிறது. மேலும் ஒரு அதிசயமான ஒற்றுமை அவர் சொல்லும் பூமிகள், சிந்து சமவெளி நாகரீக பூமியாகும். ஆக வேத காலமும், சிந்து சமவெளி நாகரீகமும் ஒன்று என்று கருத இடமுண்டு.

கீழைக்கடல் முதல் மேலைக் கடல் வரையுள்ள, இரண்டு மலைகளுக்கு (இமயமும்,விந்தியமும்) இடைப்பட்ட பூமி, ஆர்யாவர்த்தம் எனப்படும்.
மனு 2-22

(ஆர்ய என்ற சொல் பழந்தமிழ் இலக்கியத்திலும், சம்ஸ்கிருத நூல்களிலும் பண்பாடுடைய மக்கள், வடக்கில் இமய மலையில் வாழும் தவசீலர்கள் என்ற பொருளிலேயே பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. இது கு றித்த எனது முந்தைய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளைக் காண்க)

எங்கு கிருஷ்ண மிருகம் எனப்படும் கறுப்பு மான்ன்கள் காணப்படுகின்றனவோ அந்த இடமெல்லாம் யாக யக்ஞங்கள் செய்வதற்குரிய பூமி. அதற்கப்பாலுள்ள இடமெல்லாம் மிலேச்சர் (வெளிநாட்டுக்காரர், பண்பாடற்றவர்) பூமி.
மனு 2-23

வெளிநாட்டினர் சதி:–
மனு ஸ்மிருதியை மொழிபெயர்த்த வெளிநாட்டுச் சதிகாரகளும், அரைவேக்காடுகளும் வேண்டும் என்றே ஆரிய, மிலேச்ச என்ற சொற்களை அப்படியே வைத்துக்கொண்டனர். ஏனெனில் இரண்டுக்கும் இப்போது கெட்ட, தவறான பொருள் கையாளப்படுகிறது. இதை வைத்து மக்களைக் குழப்பலாம் என்பது அவர்கள் செய்த சதி.
மிலேச்ச (யவன) என்பதை அராபியர், ரோமானியர், கிரேக்கர் என்ற பொருளிலேயே 2000 ஆண்டுப் பழமையான பழந்தமிழ் இலக்கியமும் அதற்கு முந்தைய சம்ஸ்கிருத இலக்கியமும் பயன்படுத்துவதை உரைகளிலும், முதல் நூல்களிலும் காணலாம் (மிலேச்ச/ யவனர் பற்றிய எனது முந்தைய ஆய்வுக்கட்டுரைகளில் ஆதாரங்கள் உள).

 

ganges-map-simple

கங்கை நதி மர்மம்

சங்க இலக்கியத்தில் கங்கயின் புனிதத்தை தமிழர்கள் போற்றுவர். இது 2000 ஆண்டுக்கு முந்தியது. ஆனால் மனுவோ கங்கையின் புனிதம் பற்றிப் பேசாமல் சரஸ்வதி நதியின் புனிதத்தைப் போற்றுகிறார். ஏன்?

சரஸ்வதி வற்றி, மறைந்து போன பின்னர்தான் கங்கையின் புகழ் பரவத் தொடங்கியது என்று கொள்ளலாம் அல்லது உலகின் முதல் நீரியல் விஞ்ஞானி, எஞ்சினீயர் பகீரதன் கங்கையை, இப்போதுள்ள கங்கைச் சமவெளிக்குப் திசை திருப்பிய பின்னர் அதன் புகழ் பரவி இருக்கலாம். அதற்கும் முந்தையது சரஸ்வதியும் வேத காலமும்.

பகீரதன் யார்?
ரிக் வேதம் குறிப்பிடும் வைவஸ்வத மனு எட்டாவது மனு. அவருக்கு அடுத்து வந்தவன் இக்ஷ்வாகு. அவனுடைய சூரிய குலத்தில் 54 ஆவது மன்னன் பகீரதன். மாபெரும் பொறியியல் வல்லுநன். பல மன்னர்கள், கங்கையை திசை திருப்பி நீர்ப்ப சனம் செய்ய முயன்றனர்; தோல்வியுற்றனர். ஆனல் பகீரதன் தனது எஞ்சினீயரிங் திறமையால கங்கையத் திசை திருப்பினான். இந்தியாவின் பழங்கால எஞ்சினீயர்கள் என்ற எனது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் முழு விவரம் காண்க.

இந்த பகீரதன் இட்சுவாகுவுக்கு 2000 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வந்தவன். அப்போதுதான் கங்கையின் பெருமை உலகிற்குத் தெரிந்தது என்றும் கொள்ளலாம். ஆக மனு , கங்கயின் பெயரைச் சொல்லா ததன் மர்மம் துலங்கிவிட்டது. மனுச் சக்ரவர்த்தி, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவன். இட்சுவாகுவோ சிந்து சம்வெளிக்கும் முன்னர் வாழ்ந்தவன். அதியமானை கரும்பு கொண்டுவந்தவனின் வழித்தோன்றல் என்று அவ்வையார் புகழ்வது ஏன்? என்ற எனது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் இது பற்றி விளக்கியுள்ளேன்.

 

yavana-in-bharhut

மிலேச்சனின் படம்

கறுப்பு மான் மர்மம்

இரலை என்றும் கலைமான் என்றும் போற்றப்படும் கறுப்புமானுக்கு மனு கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் வியப்புக்குரியது. அது இருக்கு மிடத்தில்தான் இந்துக்கள் வாழலாம் என்கிறார். ஆனால் கறுப்பு மானோ இன்றும் இந்தியா, நேபாளம் ஆகிய இடங்களில் உள்ளது ஆக தமிழ் நாடும் யாக பூமியே, வேத பூமியே. பல் யாக சாலை முது குடுமிப் பெருவழுதி, ராஜசூயம் வேட்ட பெரு நற்கிள்ளி முதலிய தமிழ் மன்னர்கள் இதற்கு எடு த்துக்காட்டு.

இதைவிட அதிசயம்! சிந்து சமவெளியில் இந்த வகை மானின் எலும்புகள் கா ப்படுகின்றன. வேத கால முனிவர்கள் இதை ஆஸ்ரமங்களில் வளர்த்ததை புற நானூறும், காளிதாசன் காவியங்களும் விதந்து
ஓதுகின்றன. ஆகவே சிந்து சமவெளியில் வேத முனிவர்கள் ஆசிரமங்களை வைத்து மான்களை வளர்த்தமையும் வெள்ளிடை மலையென விளங்கும்!
–Subham–

 

கவிஞரின் வீ ட்டிற்குத் தானே வந்த கங்கை! (Post No 2522)

stamps vidyapathy

Written by S Nagarajan

 

Date: 9 February 2016

 

Post No. 2522

 

Time uploaded in London :–  9-27 AM

 

( Thanks for the Pictures  ) 

 

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

 

(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com; contact 

 

swami_48@yahoo.com)

 

 

ஹிந்து இலக்கியம்

 

மரண காலத்தில் அதிசயக் கவிஞரின் வீ ட்டிற்குத் தானே வந்த கங்கை!

 

ச.நாகராஜன்

 

vidyapatimaithil-mahaan-kavi-1-2-s-307x512

ஹிந்து இலக்கியத்தில் ஒரு முக்கிய பிரதேசமாக விதேஹம் விளங்கி வந்திருப்பதை வரலாறு நன்கு விளக்குகிறது.

ஆயிரமாயிரம் அதிசய உண்மைச் சம்பவங்களைக் கொண்டுள்ள ஹிந்து இலக்கிய வரலாறை யாரே முழுதுமாக அறிய வல்லார்?

இங்கு சொல்லப்படுவது சரித்திரத்தில் ஒரு சிறிய துளி; ஆனால் பெரிய தாக்கத்தை அனைவர் மனதிலும் அது ஏற்படுத்தும்.

 

மிக பிரம்மாண்டமான இந்திய இலக்கிய வரலாற்றில் பெருங் கவிஞர் வித்யாபதி தனி ஒரு இடத்தை வகிக்கிறார்.

தர்பங்கா மாவட்டத்தில் மைதிலி பிராமணர் குலத்தில் கி.பி. 1350 வாக்கில் அவர் பிறந்தார். அந்தக் காலம் இசையின் பொற்காலம்.

 

 

மைதிலி மொழியும் வங்காள மொழியும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு இலக்கியச் செல்வங்களை வாரி வழங்கிய காலம் அது. அந்தக் காலத்தில் பிறந்த மாபெரும் கவியை இப்படி வெவ்வேறு இரு மொழிகளைப் பேசி வந்த மக்கள் தங்கள் கவிஞர் என்று உரிமை கொண்டாடியது உலக இலக்கிய வரலாற்றில் வேறெங்கும் காண முடியாத ஒன்று என்கிறார் வித்யாபதியைப் பற்றி ஆராய்ந்த அறிஞர் க்ரியர்ஸன் (Grierson)

வித்யாபதியின் வரலாறு பல நூறு பக்கங்களில் எழுதப்பட வேண்டிய ஒன்று. சுருக்கமாக இங்கு காணலாம்.

வித்யாபதி சிறு வயதில் பால்ய கால நண்பனான மஹாராஜா கீர்த்திசிம்மனுடன் விளையாடி வந்தார். அவரது தந்தை கணபதி தாகூரா மஹாராஜா கநேஸ்வரசிம்மனின் அரசவையில் பெரும் பதவி வகித்தவர்.

 

IMG_2695 (2)

பெரும் நியாய சாஸ்திர நிபுணரான – நையாயிகர் பக்ஷதார மிஸ்ராவின் வகுப்புத் தோழருமாக வித்யாபதி திகழ்ந்தார்.

வித்யாபதி ஏராளமான கவிதைகளை யாத்தார்.

பல அரசர்கள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு வித்யாபதியை தங்கள் அரசவைகளுக்கு அழைத்து கௌரவித்தனர்.

வித்யாபதிக்கு இரு மனைவிகள்.இரு மனைவிகளும் அருமையான மகன்களையும் மகளையும் பெற்றேடுத்தனர். அவரது மருமகள்களில் ஒருவரான சந்த்ரகலா ஒரு பெரும் கவிஞர். வேத காலத்திலிருந்து பெண்களில் இப்படிப்பட்ட அரிய புலமை இருந்த ஏராளமானோரை நமது சரித்திரம் சுட்டிக் காட்டுகிறது. (ஆனால் அது தெரியாமல் பெண்களை நாம் அடிமைப் படுத்தி வைத்ததாக கூக்குரலிடுவது இப்போது ஒரு ஃபாஷனாகியிருப்பது பெரும் கொடுமை!)

 

 

 

தனது மரணம் எப்போது வரும் என்பதை அவர் முன் கூட்டியே அறிந்து விட்டார். மஹாராஜா சிவசிம்மன் என்ற மன்னர் இறந்து 32 ஆண்டுகள் கழித்து அவருக்கு ஒரு கனவு வந்தது.

அதில் தன் கருமையான உருவத்தை அவர் கண்டார்.

அதன் மூலமாகத் தனது மரணம் நெருங்கி விட்டது என்பதை அறிந்த அவர் தனது மகளைக் கூப்பிட்டு தனது இறுதி யாத்திரைக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளை கங்கைக் கரையில் செய்யுமாறு கூறினார். அவர் இருந்த நிலையில் அவரால் கங்கைக் கரைக்குச் செல்ல முடியவில்லை.

அன்றிரவு கங்கை பெருக்கோடி அவர் எங்கு இருந்தாரோ அந்த  இடத்தை வந்து சேர்ந்தது. .

 

கங்கையைக் கண்ட மகிழ்ச்சியுடன் அவர் தனது மூச்சை விட்டார்.

 

தர்பங்கா மாவட்டத்தில் பஜித்புரா என்ற கிராமத்தில் இந்த அதிசயம் நடந்த இடம் இன்றும் உள்ளது.

folk_festivals_of_mithila_idi955

வித்யாபதியின் குறிப்பிடத்தக்க சம்ஸ்கிருத நூல்கள்: அநேக தர்ம சாஸ்திரங்கள், நிபந்தங்களைப் பற்றிய பல ஆய்வுக் கட்டுரைகள் கொண்ட சைவசர்வசஸ்வசாரா, கங்காவாக்யாவளி, விபாகசாரா, தானவாக்யாவளி,துர்காபக்தி தரங்கிணி, கயாபட்டாலகா, வர்ஷக்ரித்யா உள்ளிட்ட ஏராளமான நூல்கள்.

புருஷபரிக்‌க்ஷா என்ற நீதி போதிக்கும் கதைக் கொத்தையும் அவர் எழுதியுள்ளார். மைதிலி மொழியில் அவர் எழுதியுள்ள நாடகம் கோரக்‌க்ஷவிஜயா.

 

 

இன்னும் ஏராளமான நூல்களை எழுதியுள்ள இ மாபெரும் கவிஞர் ஹிந்துக்களும் முஸ்லீம்களும் இணைந்து அமைதியாக வாழ்ந்த விதத்தை அற்புதக் கவிதைகளாகத் தந்துள்ளது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

 

 

கங்கையே வீடு தேடி வந்து இறுதிக் காலத்தில் கவிஞரைக் ஆட்கொண்ட அதிசயக் கவிஞரின் புகழைச் சொல்லி மாளாது.

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக இன்று இவரை அறிந்தவர்கள் வெகு சிலரே.

 

இதைப் போக்கும் விதத்தில் வி.கே. மிஸ்ரா என்னும் அறிஞர் ‘A Cultural Heritate of Mithila’ என்ற ஆய்வு நூலை (A-4  பேப்பர் அளவில் 404 பக்கங்கள்) எழுதியுள்ளார். அதில் இவரது சரித்திரம் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

art_of_mithila_idc945

கார்த்திகை மாத சுக்ல பட்ச திரயோதசி திதியில் (கார்த்திகை மாதம் 13ஆம் நாள்) இவர் மறைந்ததாக ஒரு பழம் பாடல் தெரிவிக்கிறது.

 

கவிஞர் பூதவுடல் கங்கைக் கரையில் எரியுண்டாலும் புகழுடல் இன்றும் திகழ்கிறது. என்றும் திகழும்

*********