Free Charter Flight to Heaven

Pictures are taken from other sites such as vaimanika.com, Bharat Gyan etc. Thanks.

 

Free Charter Flight to Heaven

Hindu saints talk about special planes coming from heaven to pick up the good people on earth. Sangam Tamil literature, Tamil epic Silappadikaram and Ramayana also speak about such airplanes coming from heaven.

The Boy Wonder, Child Prodigy and Youngest Poet in recorded history Sambandhar (Tirugnana Sambandhar who lived in Seventh Century) sings about it in crystal clear language (here is arough translation):

“ Whoever sings all the ten verses that I sang with great devotion will go to heaven. The angels from heaven will bring the plane and devotees can board it. Those who go there will rule the world sitting there majestically” (Thevaram First Chapter). This decad was sung by him at his own native place called Sirkazi (venkuru). Sambandhar started composing poems at the age of three.

 

Purananuru verse 27

Sangam Tamil Poet Muthukannan Sathanar, who lived 2000 years ago, also sings about planes coming from heaven for the people who did good deeds on earth. He adds another interesting detail that those planes are pilotless remote controlled planes! The poet asks Chozan Nalakillil to do good things, particularly help the needy. The people who travel to heaven are sung by the poets, he says.

 

Kannaki goes to heaven in Airplane

( I have already given this anecdote in ‘Miracles by the Departed Souls’)

Tamil epic Silappadikaram also has one such story. Kovalan, the hero of the epic was sentenced to death by the Pandya king under the false accusation of stealing the queen’s anklet. Fourteen days after this execution, his wife Kannaki was standing under a tree and Kovalan came back to earth in an aerial car and took Kannaki to heaven. The tribal women in the hill watched this in awe. They praised her as goddess and reported the incident to the Chera King Senguttuvan. The story of what women had seen under the Venkai tree at the top of the hill Tiruchenkunru astonished all who heard it. The wonder struck king decided to erect a s temple for Kannaki and marched all the way to Himalayas with an army and brought back a holy stone from the Himalayas. He bathed the stone in the Ganges and made it holier. This episode shows that 2000 years ago the values and beliefs were same throughout India.

From Ramayana

Dasaratha appears to Rama (chapter 121,Yudda Kanda, Valmiki Ramayana)

 

‘’Dasaratha stood in his chariot. He came back from Indraloka. Rama and Lakshmana bowed before him who was standing in his aerial car in the sky. Dasaratha took Rama and Lakshmana and embraced them. They mutually praised each other. Dasaratha even told Sita not to mistake him for sending her to Agni pareeksha (Fire Test). After addressing all the three he ascended to Indraloka in his chariot. Mounted on his aerial car, full of majesty, his body blazing with effulgence, Dasaratha returned to the abode of the Sovereign of the Gods’’.

Rama also used an airplane. He travelled back to Ayodhya with his retinue from Sri Lanka. But it belonged to Kubera of the Himalayan country. Ravana took it from his cousin Kuber and rama got it as war booty.

Why did I give the title as ‘Charter Flight’?

It is because the aerial chariot comes just for a single devotee. Not any Tom, Dick and Harry can board it. Moreover it is a nonstop flight to Heaven, no changes or stop over!

(Two articles on Subbaraya Shastry, author of Vaimanika Shastra, written by my brother S Nagarajan have been posted in this blog last year.)

Tamil References cited above:

விண்ணியல் விமானம் விரும்பிய பெருமான்

வெங்குரு மேவியுள் வீற்றிருந்தாரை

நண்ணிய நூலன் ஞான சம்பந்தன்

நவின்ற இவ்வாய்மொழி நலமிகு பத்தும்

பண்ணியல்பாகப் பத்திமையாலே

பாடியும் ஆடியும் பயில வல்லோர்கள்

விண்ணவர் விமானம் கொடுவர ஏறி

வியனுலகாண்டு வீற்றிருப்பாரே (முதல் திருமுறை/சம்பந்தர்)

 

புறநானூறு

புலவர் பாடும் புகழுடையோர் விசும்பின்

வலவன் ஏவா வான ஊர்தி

எய்துப, என்ப, தம் செய்வினை முடித்து எனக்

கேட்பல் எந்தை! சேட்சென்னி! நலங்கிள்ளி (புறம்.27, மு.க.சாத்தனார்)

 

சிலப்பதிகாரம்

என்றலும் இறைஞ்சி, அஞ்சி,

இணை வளைக்கை எதிர்கூப்பி,

நின்ற எல்லையுள் வானவரும்

நெடுமாரி மல்ர் பொழிந்து,

குன்றவரும் கண்டு நிற்பக்,

கொழுநனொடு கொண்டுபோயினார்;

இவள் போலும் நங்குலக்கோர்

இருந்தெய்வம் இல்லை;

பெரிய தெய்வம் (குன்றக் குறவை, சிலப்பதிகாரம்)

சுவர்க்கத்துக்கு நேரடி விமான சர்வீஸ்!!

Pictures are taken from other sites vaimanika.com and Bharat Gyan.Thanks.

 

சுவர்க்கத்துக்கு நேரடி விமான சர்வீஸ்!!

(This article is posted in English as well)

இந்து மத நூல்களிலும் சங்க இலக்கியத்திலும் சிலப்பதிகாரத்திலும் விமானம் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. உண்மையிலேயே காற்றடைத்த பலூன் விமானம் செய்வது பற்றிய சம்ஸ்கிருத நூல்களும் (வைமானிக சாஸ்திரம்) இருக்கின்றன. ஆனால் இக்கட்டுரையில் வரும் விமானங்கள், —-தேவலோக விமானங்கள்!

புறநானூற்றில் உள்ள செய்தியும் திருஞான சம்பந்தர் தேவாரப் படலில் உள்ள செய்தியும் சுவையான செய்திகள். சிவ பக்தர்களை தேவலோக விமானங்கள் ஏற்றிச் செல்லும் என்றும் அங்கு சென்றபின் அவர்கள் அரசர் போல ஆட்சி செலுத்தலாமென்றும் பாடுகிறார். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை உண்டு; பக்தி சிரத்தையுடன் ஆடல் பாடலுடன் மனம் உருகிப் பாடுவோருக்கே இந்த விமானம் வரும். இதோ அவருடைய பாடல்:

 

“விண்ணியல் விமானம் விரும்பிய பெருமான்

வெங்குரு மேவியுள் வீற்றிருந்தாரை

நண்ணிய நூலன் ஞான சம்பந்தன்

நவின்ற இவ்வாய்மொழி நலமிகு பத்தும்

பண்ணியல்பாகப் பத்திமையாலே

பாடியும் ஆடியும் பயில வல்லோர்கள்

விண்ணவர் விமானம் கொடுவர ஏறி

வியனுலகாண்டு வீற்றிருப்பாரே” (முதல் திருமுறை/ சம்பந்தர்)

வெங்குருவில் (சீர்காழியில்) பாடிய தேவாரம் இது.

சிலப்பதிகார காவியம் தோன்றுவதற்கு காரணம் கானக மாக்கள் கண்ட ஒரு அதிசய நிகழ்ச்சியாகும். மரத்துக்கு அடியில் ஒருமுலை இழந்த நிலையில் நின்றிருந்த கண்ணகியை அவர் கணவன் கோவலன் வந்து அழைத்துச் சென்ற காட்சியைப் பார்த்தவுடன் அவர்கள் அசந்து போய்விட்டனர். அப்போழுது காட்டுப் பகுதிகளில் இயற்கை அழகை கண்டு ரசிக்க வந்த செங்குட்டுவனிடம் இதைக் கூறியபோது அவருக்கும் வியப்பு மேலிடுகிறது. அருகே இருந்த தண் தமிழ்ப் புலவன் சாத்தனார் ஆதியோடு அந்தமாக நடந்த நிகழ்ச்சிகளைச் சுருக்கமாக கூறுகிறார். பின்னர் இளங்கோ அடிகளின் அழியாச் சொற்களில் அற்புதமாக உருவெடுத்தது சிலம்பு. இதோ மலர்மாரி பொழிய கண்ணகி விண்ணுலகம் சென்றதை இளங்கோவின் சொற்களில் படியுங்கள்:

 

“ என்றலும் இறைஞ்சி, அஞ்சி,

இணை வளைக்கை எதிர்கூப்பி,

நின்ற எல்லையுள் வானவரும்

நெடுமாரி மலர் பொழிந்து,

குன்றவரும் கண்டு நிற்பக்,

கொழுநனொடு கொண்டுபோயினார்;

இவள் போலும் நங்குலக்கோர்

இருந்தெய்வம் இல்லை;

(பெரிய தெய்வம், குன்றக் குறவை, சிலப்பதிகாரம்)

புறநானூறு கூறும் புதுச் செய்தி

சங்க இலக்கியத்தில் பழமையான நூல் புறநானூறு. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழர் வாழ்ந்த நிலையைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது இந்த நூல்.

“புலவர் பாடும் புகழுடையோர் விசும்பின்

வலவன் ஏவா வான ஊர்தி

எய்துப, என்ப, தம் செய்வினை முடித்து எனக்

கேட்பல் எந்தை! சேட்சென்னி! நலங்கிள்ளி (புறம்.27, மு.க.சாத்தனார்)

சோழன் நலங் கிள்ளி மீது முதுகண்ணன் சாத்தனார் பாடிய பாடலில் நல்வினை செய்வோரை வான ஊர்தி ஏற்றி செல்லும் என்றும் அந்த விமானம் விமானி இல்லாமல் தானாக ஓடும் விமானம் என்றும் கூறுகிறார். வலவன் ஏவா என்று அடைமொழி கொடுத்ததில் இருந்து வலவன் ஓட்டிய விமானங்களும் அக்காலத்தில் இருந்தது சொல்லாமல் விளங்கும். இது போன்ற விமானத்தில் செல்லும் பேறு பெற்றோர் புலவர் பாடும் புகழ்மிகும் செயல்களைச் செய்தவர்கள் என்றும் சாத்தனார் பாடுகிறார்.

ராமர்—ராவணன்- குபேர விமானம்

ராமாயணத்தில் வரும் புஷ்பக விமானம் முதலில் குபேரனிடம் இருந்தது. அதை ராவனன் அபகரித்தான். ராமர், இலங்கையை வென்றவுடன் அது அவர் கைக்கு வந்தது. அதில் இலங்கையில் இருந்து அவர் அயோத்தி வரை விரைவாகச் சென்ரறதை நாம் அறிவோம்.

வால்மீகி ராமாயண யுத்த காண்டத்தில் (அத்தியாய 121) தசரத மன்னன் ராமருக்குக் காட்சி கொடுத்த சம்பவத்திலும் தசரதர் விமானத்தில் வந்ததைப் படிக்கிறோம். ஆனால் 5000 ஆண்டுக் கால நூல்களில் மொத்தம் மூன்று நான்கு இடங்களில் மட்டுமே வருவதால் இது உண்மை என்றும் அபூர்வமானது என்றும் அறிகிறோம். சீவக சிந்தாமணி போன்ற நூல்களில் பறக்கும் வாகனங்கள் வந்தாலும் அவை கதைக்குச் சுவையூட்ட எழுந்த கற்பனையா உண்மையா என்று அறிய முடிவதில்லை.

(Two articles on Subbaraya Shastry, author of Vaimanika Shastra, written by my brother S Nagarajan have been posted in this blog last year.)

contact swami_48@yahoo.com

 

Miracle of Entering in to Another Body

Transmigration of Soul: Parakaya Pravesa

Tirumular became a cowherd

Arunagirinathar became a parrot

Adi  Shankara became a king

Vikramaditya story speaks of transmigration of soul

 

Hindus believe in Parakaya Pravesa.It is the power of one’s soul to enter in to another’s body. The other body may be of an animal or a bird or a human being. Scientists don’t believe in rebirth or soul. Hindus, Buddhists, Jains and Sikhs believe in it. Hindus believe in Eight Great (miraculous) Powers known as Ashta Ma Siddhi. Though ‘ Parakaya Pravesa’  is not one of the eight great powers, whoever has attained yogic powers can do it. We have three interesting anecdotes of Parakaya Pravesa. It is about Adi Shankara, Tamil saints Arunagirinathar and Tirumular. We find this miracle in lot of stories like Vikramaditya and Vetal.

Swami Rama says that when one frees one’s consciousness from the identification of his or her body Para Kaya Pravesa (Para=another, Kaya=body, Pravesa=entering) is possible. This technique is explained in Yoga sutra (3-37). This power has been rarely used by our saints. We have got three interesting episodes in the life of Adi Shankara, Tirumular and Arunagirinathar. Now Science fiction TV serials use similar techniques. Parapsychology departments in several universities have collected lot of amazing stories of rebirths. But scientists are hesitant to say that they are rebirths because it will go against their (Semitic) religions. At the same time they struggle to explain the exciting stories about rebirths.(  have published several stories in this blog in Tamil).

 

Adi Shankara entered the body of a king

Shankara defeated Mandanamishra in a debate. But his wife Sarasavani who acted as the judge (moderator) in the debate challenged him. She asked difficult questions about sex and family life. She knew that Adi Shankara couldn’t answer such questions because of his astute Brahmacharya (celibacy). Wise Shankara asked for some time to give her the answers. While Shankara was walking through a jungle along with his disciples he saw the dead body of a king. His name was Amarukan. He told his disciples that he is going to enter in to the body of the king Amaruka and asked his disciples to preserve his body in a cave till he returns. Shankara became king Amaruka and went back to the king’s palace. During his life as a king, he learnt all about the sexual pleasures and family life. He returned to his own body after some time and answered all the questions raised by Sarasavani. This is the oldest Parakaya Pravesa story. Adi Shankara lived before Christ. Since he was mistaken with another great Shankara called Abi Nava ( meaning ‘once more a new’) Shankara, scholars placed him in eighth century AD.

(Please read my post Lie Detectors in Upanishads, where I have given details of Mandana-Shankara debate)

 

Tirumular became a cowherd

One of the 18 Tamil Siddhas is Tirumular. He wrote Tirumanthiram which is part of Saivite literature. Periya Puranam gives his life history in detail. He was initiated by great Nandi in Mount Kailash. He came down to the south to meet Agastya. On his way to Podigai hills from Tiru Avaduthurai, he saw a flock of cows grieving over the death of their herdsman. His name was Mulan and he hailed from nearby village Sattanur. Pitying the cows he used the power of Para Kaya Pravesa (entering in to another body) he entered in to Mulan’s body. But his behaviour was strange. When Mulan’s wife touched him, he got a shock and sat under a tree in meditation. After some time he came in search of his original body which he hid in the hollow of a tree trunk. When he couldn’t find it,  he remained Tiru Mular and composed 3000 Tamil verses. This is the second parakaya pravesa story. Tiru Mular was said to have lived 3000 years, but his language and style places him in eighth century AD.

 

Arunagirinathar became a Parrot

The most interesting story of Parakaya pravesa is that of Tamil saint Arunagirinathar. He was the author of Tiruppugaz, Kanthar Alankaram and Kanthar Anubhuti. His new style was greatly appreciated by Tamil poets of his time (15th Century). Like any other poet he had some jealous enemies. One of them was Sambandan. The local king became blind after seeing Lord Skanda  as bright as sun. Sambandan wanted to take revenge upon Arunagirinahar using this blindness. He told the king to fetch Parijatha flower from heaven through Arunagiri so that his blindness can be cured. The king ordered Arunagiri to get the flower. Arunagiri left his body and entered in to the dead body of a parrot to go to heaven. He hid his body in a place before doing the Para Kaya Pravesa. Sambandan who was watching every movement of Arunagiri, burnt the body of Arunagiri as soon as he left in the form a parrot. When parrot (arunagiri) returned with the heavenly flower the body was not there. He realised what happened and told the king. The king apologised to Arunagiri. But Arunagiri never stopped his compositions. He composed Kanthar anubhuti in Tamil. The tower where he remained as a parrot and composed this poem is called Kili Kundu Gopuram (Parrot Tower) in Tiruvannamalai. This is the third popular Para kaya Pravesa story.

We have several transmigration incidents in stories such as Vikramaditya and Vetal. But they all come under the category of fiction. This Parakaya Pravesa is purely a Hindu belief.

Contact swami_48@yahoo.com

 

 

சினம் காக்க!

12.ராமாயண வழிகாட்டி

அத்தியாயம் – 12 ச.நாகராஜன் 

சினம் காக்க!

 

இலங்கையைக் கொளுத்திய பின்னர் அனுமன் சற்று சிந்திக்கிறார்.

ஆஹா! என்ன காரியம் செய்து விட்டேன் என்று நினைத்த அவருக்கு மனதில் பயம் உண்டாயிற்று. அப்போது அவர் கூறிய நான்கு ஸ்லோகங்கள் சுந்தரகாண்டத்தில் ஐம்பத்தைந்தாவது ஸர்க்கத்தில் 3,4,5,6வது ஸ்லோகங்களாக அமைகின்றன.

 

தன்யாஸ்தே புருஷ ச்ரேஷ்டோ யே புத்யா கோபமுத்திதம்

நிருந்தந்தி  மஹாத்மானோ தீப்த மக்னி மிவாம்பஸா

 

யே – எவர்கள்

உத்திதம் கோபம் – சீறி வரும் சினத்தை

புத்யா – அறிவைக் கொண்டு

தீப்தம் அக்னி –பற்றி எரியும் தீயை

அம்பஸா – நீரைக் கொண்டு

இவ – எப்படி அணைக்கிறார்களோ அப்படியே

நிருந்தந்தி – அடக்கிக் கொள்கிறார்களோ

தே – அவர்களே

தன்யா: – தன்யர்கள்

புருஷ ச்ரேஷ்டா – புருஷ ச்ரேஷ்டர்கள்

மஹாத்மான: – மஹாத்மாக்கள்

 

எவர்கள் சீறி வரும் சினத்தை அறிவைக் கொண்டு பற்றி எரியும் தீயை ஜலத்தால் அணைப்பது போல அடக்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்களே தன்யர்கள்; புருஷர்களில் உயர்ந்தவர்கள்; மஹாத்மாக்கள்.

 

க்ருதத: பாபம் ந குர்யாத்க: க்ருத்தோ ஹன்யாத் குரூநபி

க்ருத்த: பருஷயா வாசா நர: ஸாதூநதிக்ஷிபேத்

 

க்ருதத: – கோபத்திற்காளாகிய

க: – எவன் தான்

பாபம் – பாவத்தொழிலை

ந குர்யாத் – செய்யாதிருப்பான்?

க்ருதத: – கோபம் கொண்டவன்

குரூன் அபி – பெரியோர்களையும் கூட

ஹன்யாத் – கொலை புரிவான்

க்ருதத: – கோபத்திற்காளான

நர: – புருஷன்

பருஷயா – கடுமையான

வாசா – மொழியால்

சாதூன் – சாதுக்களை

அதிக்ஷிபேத் – எடுத்தெறிந்து பேசுவான்

 

கோபத்திற்காளாகிய எவன் தான் பாவத் தொழிலைச் செய்யாதிருப்பான்? கோபம் கொண்டவன் பெரியோர்களைக் கூடக் கொலை செய்வான். கோபத்திற்காளான புருஷன் கடுமையான மொழியால் சாதுக்களை எடுத்தெறிந்து பேசுவான்,

 

வாச்யாவாச்யம் ப்ரகுபிதோ ந விஜானாதி கர்ஹிசித்

நாகார்யமஸ்தி க்ருத்தஸ்ய நாவாச்யம் வித்யதே க்வசித்

 

ப்ரகுபித: – கோபம் தலைக்கேறியவன்

வாச்யாவாச்யம் – எது சொல்லத் தகுந்தது எது சொல்லத்தகாதது என்பதை

கர்ஹிசித் – எப்பொழுதும்

ந விஜானாதி – பகுத்தறிய முடியாது

க்ருத்தஸ்ய –கோபம் கொண்டவனுக்கு

அகார்யம் – தகாத செயல் என்பது

ந அஸ்தி – இல்லை

க்வசித் – இந்த ஸ்திதியில்

அவாக்யம் – தகாத சொல்லென்பதும்

ந வித்யதே – கிடையாது

 

கோபம் தலைக்கேறியவனுக்கு எது சொல்லத் தகுந்தது எது சொல்லத் தகாதது என்பதைப் பகுத்தறியவே முடியாது. கோபம் கொண்டவனுக்குத் தகாத செயல் என்பது இருக்கவே இருக்காது. அப்படிப்பட்ட நிலையில் தகாத சொல் என்பதும் அவனுக்குக் கிடையாது,

 

ய ஸமுத்பதிதம் க்ரோதம் க்ஷமயைவ நிரஸ்யதி

யதோரக ஸ்த்வசம் ஜீர்ணாம் ஸவை புருஷ உச்யதே

 

ய: – எவனொருவன்

ஸமுத்பதிதம் – தலைக்கு மேலேறிய

க்ரோதம் – சினத்தை

க்ஷமயா – பொறுமையைக் கொண்டு

உரக: – சர்ப்பம்

ஜீர்ணாம் – ஜீர்ணமான

த்வசம் – தோலை

யதா – எப்படி விடுகிறதோ அப்படி

நிரஸ்யதி – விட்டு விடுகிறானோ

ஸ: வை – அவன் தான்

புருஷ: ஏவ – ஆண்பிள்ளையென

உச்யதே – சொல்லப்படுகிறான்

 

எவனொருவன் தலைக்கு மேலேறிய கோபத்தை பொறுமையின் மூலம் சர்ப்பம் ஜீரணமான தோலை எப்படி விட்டு விடுகிறதோ அதே போல விட்டு விடுகிறானோ அவனே ஆண்பிள்ளை என்று சொல்லப்படுகிறான்.

கோபத்தைப் பற்றிய அனுமனின் இந்த சிந்தனை மனித குலத்திற்கே உரியது அல்லவா!

செல்லிடத்துக் காப்பான்  சினம் காப்பான்அல்லிடத்துக்

காக்கின் என்? காவாக்கால் என்? (குறள் 301) என்று எங்கு கோபம் செல்லுபடியாகுமோ அங்கே தான் முக்கியமாக சினம் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் கூறுவது பொருள் பொதிந்ததல்லவா!வெகுளாமை அதிகாரத்தில் அவர் கூறும் 10 குறள்களும் கருத்தூன்றிப் படித்துக் கடைப்பிடிக்க வேண்டியவை.

 

தன்னைத் தான் காக்கின் சினம் காக்க காவாக்கால்

தன்னையே கொல்லும் சினம் (குறள் 305)

சினம் காக்கப்படாவிட்டால் அது தன்னையே அழித்து விடும் என்பது வள்ளுவரின் எச்சரிக்கை.

இலங்கையில் அனுமன் சினம் பற்றி நன்கு சிந்தித்து அதன் பாதகங்களை நன்கு தெளிவாக்குகிறான்!

 

அனுமனின் சிந்தனை மனித குலத்திற்கான பொதுவான சிந்தனை அல்லவா!

**********  

 

காஞ்சீபுரம் கோவில்கள்

LIST OF KANCHIPURAM TEMPLES

Picture of Kailasanathar temple (Pictures from Wikipedia)

“ புஷ்பேசு ஜாதி, புருஷேசு விஷ்ணு

நாரீஷு ரம்பா நகரேஷு காஞ்சி “

 

என்று சம்ஸ்கிருதத்தில் ஒரு ஸ்லோகம் உண்டு. புஷ்பங்களில் ஜாதி முல்லை/மல்லிகை சிறந்தது, புருஷர்களில் பெரியவர் விஷ்ணு, பெண்களில் சிறந்தவர் ரம்பா, நகரங்களில் சிறந்தது காஞ்சீபுரம். இதை காளிதாசர் செய்ததாகச் சொல்லுவர்.

 

காஞ்சீபுரம் மஹாபாரத காலம் முதல் இன்றுவரை சீரும் சிறப்புடனும் திகழ்கிறது. சங்க இலக்கியம் பெரும்பாணாற்றுப்படை முதல் பல்லவர் கல்வெட்டுகள் வரை அனைத்தும் காஞ்சியின் புகழ் பாடுகின்றன. காஞ்சியை வெற்றிகொண்ட சாளுக்கிய மன்னன் ஆறாம் விக்ரமாதித்தன் அதன் அழகைக் கண்டு வியந்து இந்த நகரை அழிக்கவேண்டாம் என்று உத்தரவிட்டான். அந்தக் காலத்தில் ஒரு மன்னன் வெற்றிகொண்ட மாற்றான் நாட்டு நகரங்களைத் தீக்கிரையாக்குவது வழக்கம். காஞ்சிபுரம் மட்டும் தப்பியது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்!

 

பதஞ்சலி மகரிஷி, போதிசத்துவர், ஆதிசங்கரர், பல்லவ மன்னர்கள், கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் மற்றும் பட்டுப் புடவைகள் மூலம் காஞ்சி உலக வரை படத்தில் அழியா இடம் பெற்றுவிட்டது. இந்தக் காட்டுரை காஞ்சியில் உள்ள நூற்றுக்கும் மேலான கோவில்களில் முக்கிய 83 கோவில்களைப் பட்டியல் இடுகிறது.

Picture of Ekampareswarar Temple

1.அகஸ்தீஸ்வரர் கோவில் 2.அபிராமீஸ்வரர் கோவில் 3.அமரேஸ்வரர் கோவில் 4.அஷ்டபுஜர் கோவில் 5.ஆலடிப்பிள்ளையார் கோவில் 6.இராமேஸ்வரர் கோவில் 7.இலட்சுமணேஸ்வரர் கோவில் 8.இறவாஸ்தாணீஸ்வரர் கோவில் 9.ஈயகோஷ்டேஸ்வரர் கோவில் 10.ஈஸ்வரர் கோவில்

11.உருத்ரகோடீஸ்வரர் கோவில் 12.உலகளந்த பெருமாள் கோவில் 13.ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோவில் 14.ஐராவதேஸ்வரர் கோவில் 15.ஓணகாந்தேஸ்வர கோவில் 16.கங்கணேஸ்வரர் கோவில் 17.கங்காதேஸ்வரர் கோவில (ஒக்கப்பிறந்தான் கோவில குளக்கரை) 18. கங்காதேஸ்வரர் கோவில் (சர்வதீர்த்த குளக்கரை) 19.கச்சபேஸ்வரர் கோவில் 20.கடகேஸ்வரர் கோவில்

 

21.கயிலாயநாதர் கோவில் 22. காசி விசுவநாதர் கோவில் 23.காஞ்சி காமாட்சி கோவில் 24.காயாரோஹணேஸ்வரர் கோவில் 25.காளிகாம்பாள் கோவில் 26.குமரகோட்டம் கோவில் 27.சங்குபாணிப் பிள்ளையார் கோவில் 28.சதுர்புஜ ஆஞ்சநேயர் கோயில் கோவில் 29.சித்தீஸ்வரர் கோவில் 30.சித்ரகுபத் சுவாமி கோவில்

31.சிவாஸ்தானம் கோவில் 32.சீதேஸ்வரர் கோவில் 33.தவளேஸ்வரர் கோவில் 34.தாந்தோன்றீச்வரர் கோயில 35.திருக்கச்சி அநேக தங்காவதம் கோவில் 36. திருக்கச்சி மயானம் கோவில் 37.திருக் காஞ்சீஸ்வரர் கோவில் 38.திருக்காளீஸ்வரர் கோவில் 39.திருமேற்றளி கோவில் 40.திருவெட்டானீஸ்வரர் கோவில்

Picture of Kailasanathar temple

41.தீபப்ரகாசர் கோவில் 42.தீர்த்தேஸ்வரர் கோவில் 43.திரிகால ஞானேஸ்வரர் கோவில் 44.நகரீஸ்வரர் கோவில் 45.நசிம்மஸ்வாமி கோவில் 46.பச்சைவண்ணர் கோவில் 47.பவழவண்ணர் கோவில் 48.பணாதரேஸ்வரர் கோவில் 49.பாகீஸ்வரர் கோவில் 50.பாண்டவப்பெருமாள் கோவில்

 

51.பிறவாஸ்தானீஸ்வரர் கோவில் 52.புண்யகோடீஸ்வரர் கோவில் 53.பெருமாள் (செவிலிமேடு) கோவில் 54.மச்சேஸ்வரர் கோவில் 55.மணிகண்டேஸ்வரர் கோவில் 56.மதங்கேஸ்வரர் கோவில் 57.மல்லிகார்ஜுனன் கோவில் 58.மன்மதேஸ்வரர் கோவில் 59.மாண்டகன்னீஸ்வரர் கோவில் 60.முக்தீஸ்வரர் கோவில (அடிசன் பேட்டை காந்தி ரோடு)

61. முக்தீஸ்வரர் கோவில் ( கீழண்டை ராஜ வீதி) 62.யதோத்காரி கோவில் 63.வரதராஜர் கோவில் 64.வரதராஜர் சந்நிதி ஆஞ்சநேயர் கோவில் 65.வளத்தீஸ்வரர் கோவில் 66.வியாச சாந்தலீஸ்வரர் கோவில் 67.விருபாட்சீஸ்வர கோவில் 68.வைகுண்டப் பெருமாள் கோவில் 69.வைரவேஸ்வரர் கோவில் 70.ஜூரஹரேஸ்வரர் கோவில்

Picture of silk sari weaveing

71.ஹிரண்யேஸ்வரர் கோவில் (நன்றி: காஞ்சீபுரம் மலர், மார்ச் 1979, பக்கம் 32) 72.வீற்றிருந்த லட்சுமண பெருமாள் கோவில் 73.அழகியசிங்கர் கோவில்(திருவெஃகா 74.ஜகதீஸ்வரர் கோவில் 75.ஆதிவாரஹப் பெருமாள் கோவில் 76.ஸ்ரீ சத்யநாதீஸ்வர கோவில் 77.ஸ்ரீ கருணாகரப் பெருமாள் கோவில் 78.கூரன் ஆதிகேசவப் பெருமாள் கோவில் 79.ஸ்ரீ விஜயராகவ பெருமாள் கோவில்

80.ஆதிகாமாட்சி கோவில் 81. கல்யாண வரதராஜப் பெருமாள் கோவில் 82.கோனேரிபுரம் கனகதுர்கா கோவில் 83..திருபருத்திகுன்றம் ஜைனர் கோவில் கோவில்.

 

List of Temples dedicated to Lord Vishnu (Source:- SCSVMV University)
• Varadharaja Perumal Temple
• Ashtabujakaram – Sri Adhikesava Perumal Temple
• Tiruvekkaa – Sri Yathothkari Temple
• Tiruththanka – Sri Deepa prakasa Perumal Temple
• Tiruvelukkai – Sri Azhagiya Singar Temple
• Neervalur – Sri Veetrirunda Lakshmi Narayana Perumal Temple
• Tirukalvanoor – Sri Adi Varaha Swami Temple
• Tiruoorakam – Sri Ulaganatha Swami Temple
• Tiruneeragam – Sri Jagadeeshwarar Temple
• Tirukaaragam – Sri Karunagara Perumal Temple
• Tirukaarvaanam – Sri Tirukaarvarnar Temple
• Tiruparamechura Vinnagaram – Sri Vaikunda Perumal Temple
• Tirupavalavannam – Sri Pavala Vanar Temple
• Tirupaadagam – Sri Pandava Thoodar Temple
• Tirunilaaththingalthundam – Sri Nilathingal Thundathan Perumal Temple
• Tirupputkuzhi – Sri Vijaya Raghava Perumal Temple
• Parithiyur-Kalyana Varadharaja Perumal Temple
• Sri Aadhi Kesava Perumal – Kooran [about 8 to 9 km from Kanchipuram]

List of Temples dedicated to Lord Shiva

• Kailasnatha Temple
• Ekambareswarar Temple
• Kachi Metrali
• Onakanthan Tali
• Kachi Anekatangapadam
• Kachi Nerikkaaraikkadu
• Kuranganilmuttam
• Tiru Maakaral
• Tiruvothur
• Panankattur
• Sangupani Vinayakar Temple
• Vazhakarutheeswarar Temple
• Thirumetrali Temple
• Satyanadeeswara Temple
• Adhi Kamakshi Temple
• Kanaka Durga Temple, Koneri Kuppam
• Thiruparruthikundram – Jaina Temple

Picture of Kanchipuram Paddy fields.

Contact swami_48@yahoo.com

தூதர்கள் படுகொலை

பிராமண தூதர்கள் படுகொலை

(இந்தக் கட்டுரை ஏற்கனவே ஆங்கிலத்தில் என்னால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது)

 

தூய்மை துணைமை துணிவுடைமை இம்மூன்றின்

வாய்மை வழியுரைப்பான் பண்பு (தூது, குறள் 688)

 

உலகிலேயே தூதர்களுக்கான இலக்கணம் வகுத்த முதல் நாடு இந்தியாதான். தூதர்களுக்கான குண நலன்களை வகுத்ததோடு அவர்களுக்கான சட்ட திட்டங்களையும் வகுத்தது பாரதம் தான். இதற்கான சாட்சியங்கள் ராமாயணத்திலும் மகா பாரதத்திலும் இருக்கின்றன. தமிழ் வேதமான திருக்குறள் “தூது” என்ற அதிகாரத்தில் பத்து குறட் பாக்களில் தூதர்களின் லட்சணங்களை முன்வைக்கிறது.

ராவணனிடம் தூது சென்ற அனுமனைக் கொல்ல ராவணன் உத்தரவிடுகிறான். உடனே விபீஷணன் அதைத் தடுத்து தூதர்கள் விஷயத்தில் பின்பற்றப்படவேண்டிய அறப் பண்புகளை நினைவு படுத்துகிறான். இதுதான் இந்தக் காலத்தில் “டிப்ளமேடிக் இம்யூனிட்டி” என்ற பெயரில் சர்வதேச அளவில் பின்பற்றப்படுகிறது.

 

கவுரவர்கள் இடத்தில் தூது சென்ற கிருஷ்ணன் தன்னுயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் தனது பணியைச் செய்ததை மகா பாரதம் எடுத்துரைக்கிறது. ஆனால் இக் கட்டுரையில் நான் சொல்ல வந்த விஷயம் பலரும் அறியாத ஒரு விஷயம். வரலாற்றுக் காலத்தில் இரண்டு பார்ப்பன தூதர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட சோக நிகழ்வு அது.

பிராமணர்கள் கல்வி கற்றதாலும் அந்தக் காலத்தில் ஒழுக்க சீலர்களாக இருந்ததாலும் பழங் காலத்தில் தூதர் பணியையும் செய்து வந்தனர். இப்படிப்பட்ட இரண்டு பிராமணர் பற்றி அக நானூறும் புற நானூறும் பாடுகின்றன. பாலை நிலம் வழியாக ஓலைச் சுவடியைக் கையில் ஏந்திவந்த பார்ப்பனனை தங்கம் கொண்டு செல்லும் ஆள் என்று நினைத்து பாலை நில மாக்கள் கொன்று விடுகின்றனர். அவர் ஒரு ஒல்லியான வறிய பார்ப்பனன் என்று அறிந்தவுடன் வருத்தத்துடன் கையை நொடித்துச் சென்று விடுகின்றனர். இதோ அந்தப் பாடல்:

 

“ கண நிரை அன்ன , பல் கால், குறும்பொறை

தூது ஒய்ப் பார்ப்பான் மடி வெள் ஓலைப்

படையுடைக் கையர் வரு தொடர் நோக்கி

உண்ணா மருங்கும் இன்னோன் கையது

பொன் ஆகுதலும் உண்டு என கொன்னே

தடிந்து உடன் வீழ்த்த கடுங்கண் மழவர்

திறன் இல் சிதாஅர் வறுமை நோக்கி

செங்கால் அம்பினர் கைந்நொடியாப் பெயர

கொடிவிடு குருதித் தூங்கு குடர் கறீஇ”

——

(அகம் 337, பாலை பாடிய பெருங் கடுங்கோ)

 

புறநானூறு வேறு ஒரு சித்திரத்தைக் காட்டுகிறது. ஒரு பிராமணர் நள்ளிரவு என்று கூடப் பார்க்காமல் அரண்மனைக்குள் ஓலைச் சுவடியுடன் அவசரம் அவசரமாக நுழைகிறார். அடுத்த நிமிடம் அந்த மன்னன் பயந்து போய் தனது போர்க் கால நடவடிக்கைகளைக் கைவிட்டு பணிந்து விடுகிறார். அந்த பார்ப்பனன் பேசிய சொற்களோ வெகு சில என்று வியக்கிறார் புலவர். இதோ அந்தப் பாடல்:

“ வயலைக் கொடியின் வாடிய மருங்கின்

உயவல் ஊர்திப், பயலைப் பார்ப்பான்

எல்லி வந்து நில்லாது புக்குச்

சொல்லிய சொல்லோ சிலவே; அதற்கே

ஏணியும் சீப்பும் மாற்றி

மாண்வினன யானையும் மணிகளைந்தனவே”

(புறம் 305, புலவர் மதுரை வேளாசான்)

 

கொடுமையிலும் கொடுமை

 

போர்ச்சுகீசியர்கள், ஸ்பானியர்கள், டச்சுக்காரர்கள், ஆங்கிலேயர்கள் ஆகியோர் சென்ற இடமெல்லாம் படு கொலை, கொள்ளைகளில் ஈடுபட்டு வணிகத்தையும் அரசாட்சியையும் நிறுவியது உலகறிந்த உண்மை. மனிதர்களை கொக்கு, குருவி போல சுட்டுக் குவித்ததையும் வரலாறு அறியும். ஆஸ்திரேலிய, அமெரிக்கப் பழங்குடிகளையும், இன்கா, மாயா, அஸ்டெக் நாகரீகத்தையும் அழித்த ரத்தக் கரை எந்தக் காலத்திலும் இவர்கள் கைகளில் நாற்றம் வீசும். இந்தியாவில் இவர்கள் இழைத்த கொடுமைகள் ஏராளம். வீரபாண்டிய கட்ட பொம்மன், மருது சகோதரர் முதல் ஜாலியன்வாலாபாக் வரை ஆயிரக் கணக்காணோர் கொல்லப்பட்டனர்.

போர்ச்சுகீசியர்களும் ஸ்பானிஷ்காரகளும் நயவஞ்சகத்தில் வெள்ளைக்காரர்களுக்கு ஒரு படி மேல்தான். வாஸ்கோடகாமா என்ற கிராதகன் கோழிக்கோட்டில் 1498-ல் வந்திறங்கியபோது அப்போது அரசாட்சி செய்த ஹிந்து மன்னன் (ஜாமொரின்) நல்ல வரவேற்பு கொடுத்தார். ஒரு பிராமண நம்பூதிரி காமாவுக்கு மொழிபெயர்த்தார். பின்னர் போர்ச்சுகீசிய- இந்திய உறவு சீர்கெடவே 70 போர்ச்சுகீசியர்கள் கோழிக்கோடில் கொல்லப்பட்டனர். 1502ம் ஆண்டில் இரண்டாவது முறை இந்தியாவுக்கு வந்த வாஸ்கோட காமா,  பழிவாங்கும் நோக்கத்தில் 400 பேருடன் மெக்காவுக்குப் புனித யாத்திரை சென்ற கப்பலை தீயிட்டுக் கொளுத்தினார். புகையை அதிகமாக்கி கப்பலில் இருந்த ஆண்,பெண், குழந்தைகளை சித்திரைவதை செய்து கொன்றார். கோழிக்கோடு மீது குண்டு வீசித் தாக்கினார்.

எந்த பிராமணர் முதலில் பேச்சுவார்த்தையில் உதவினாரோ அதே பிராமணர், தூதர் என்ற முறையில்,  வாஸ்கோவின் கப்பலுக்குச் சென்றார். அவரைப் பிடித்து வைத்து அவரது காதுகளை வெட்டி ஒரு நாயின் காதுகளை அவர் காதுகளில் வைத்துத் தைத்தார். உதடுகளைத் தைத்து ஜாமொரின் மன்னரிடம் அனுப்பிவைத்தார். ராவணன் கூட செய்யாத காடுமிராண்டித்தனமான செயல் இது. இதற்குப் பின் பேச்சுவார்த்தைக்கு வந்த ஒரு பிராமணரைக் கண்டம் துண்டமாக வெட்டி அனுப்பினார். இபோதும் கூட எந்த ஒரு நாடும் தூதர்களை இப்படி அவமானப் படுத்துவதில்லை. கோவாவிலும் இலங்கையில் யாழ்ப்பாணத்திலும் போர்ச்சுகீசியர்கள் செய்த கொடுமைகள் தனிக் கதை.

 

தூதர்களுக்கு இலக்கணம் வகுத்த பூமியில் இப்படி நடந்தது வருந்ததக்கது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் ஹிட்லர் செய்த கொடுமை பற்றி வாரம் தோறும் ஒரு டாக்குமெண்டரி அல்லது சினிமா அல்லது புத்தகம் வெளியிடும் வெள்ளைக்காரர்கள் அவர்கள் செய்த கொடுமைகளை அழகாக மறைத்து வருகின்றனர். முழுப் பூசணிக்காயைச் சோற்றில் மறைக்க முடியுமா?

contact swami_48@yahoo.com

Ancient Indian Ambassadors

Murder of Two Brahmin Ambassadors

India is the first country in the world to frame rules regarding international ambassadors. India is the first country in the world that framed law regarding diplomatic immunity. This shows civilization has advanced to the highest level in ancient India, which has got no parallel. We have two episodes of peace missions in Ramayana and Mahabharata. Both the episodes describe the rules for ambassadors. Hanuman went on a mission to Sri Lanka to see Ravana. Krishna went on a peace mission to see the Kurus: Dhritarashtara  and Duryodhana. On both the occasions, when kings tried to ill treat the ambassadors, the ministers reminded the kings of the accepted norms and warned them not to do so.

Hanuman went to Lanka to see Ravana and demand return of Sita, whom he abducted. Enraged Ravana wanted to execute Hanuman, but Ravana’s brother Vibhishana reminded him that an ambassador cannot be ill treated.

Tamil Rules

Tamil Veda Tirukkural has an entire chapter about ambassadors. Brahmins were sent as ambassadors in the historical period. Brahmins can travel to any part of ancient India without any hurdles.  2300 year old Arthashastra of Chanakya says that Brahmins need not pay even ferry charges.

People of highest calibre only were appointed as ambassadors. Tirukkural has got ten couplets on this subject. Following three describe the qualities required for ambassadors:

“The faithful ambassador is pure in heart, obtains helpful alliance and is bold in presenting facts”.

“The proper messenger to a foreign court is he who is flawless in words, and brave in heart, but never loose in tongue”.

“The bold envoy, even at the cost of his life, assures the well being, safety and joy of his leader”. (Tirukkural 688- 690)

We see these virtues in Hanuman and Sri Krishna. Anjaneya (Hanuman  or Maruthi) was described as ‘Master of Words’.

We have two unfortunate reports of two Brahmin ambassadors’ murder in the historical period. Sangam Tamil literature narrates one incident where a Brahmin messenger was killed by illiterate robbers. The other murder is an atrocious betrayal by the ruthless Portuguese traveller Vasco da Gama.

2000 year old Akananuru (Sangam Anthology) verse 337 says:

A Brahmin was coming with a message in his hand. It was a message written on palm leaf and rolled. The robbers thought it was gold and killed the Brahmin messenger. When they realised that he was a poor Brahmin in rags, they regretted their action very much, says the poet Palai Padiya Perum Katunko.

Purananauru verse 305 by poet Madurai Velasan praises a Brahmin messenger for his quick and positive role. The slim and tired Brahmin came and went quickly in to the palace in the dark night. Next minute the king who got his message changed his mind and stopped the war fearing defeat. The poet adds the Brahmin spoke only few words but it was tremendously fruitful.

Evil Vasco da Gama

Portuguese sailor Vasco da Gama came to Calicut (Kozikodu) in Kerala in 1498. He met the Hindu king of Calicut and he was given a warm welcome. But relationship deteriorated in the next few years and 70 Portuguese workers were killed in Kerala. So he avenged their death by bombarding Calicut during his second voyage to India in 1502. He attacked a ship going to Mecca with 400 pilgrims and burnt them to death. He insulted the Nambudiri priest who came for negotiation. The priest’s ears and lips were cut and dog’s ears were sewed and sent back to Zamorin of Calicut. In fact he was the one who interpreted for him during his first voyage. On another occasion he killed the Brahmin messenger sent for negotiations.He cut him into pieces. Both the incidents took place in his ship. Portuguese destruction of all that is Hindu in Goa, Diu and Daman is a different story.

Krishna, the Divine Ambassador

Swami Krishnannda of Divine Life Society wrote a beautiful poem about Krishna’s Peace mission:

  1. Sri Krishna turned his gracious glance and spoke in soothing terms,
    “Well, what is past is past, of course, now further steps be thought.”
  2. “A messenger, learned in lore, be despatched quickly hence,
    To court of Kurus with a request that your share is due.”
  3. “Since errand sent with milder touch bore not a happy end,
    Methinks a stronger politic take up this task on hand.”
  4. “Whom shall we send, thou, all-knowing, may kindly suggest us,
    A person who would speak and explain facts of justice plain.”
  5. So wondered eldest of the brethren, good Yudhishthira,
    To which Sri Krishna thus replied in loving tender words.
  6. “I am here, king, ready am I to do this work of peace,
    As errand-man I go to Kurus and convey your views.”
  7. “No, nothing doing, thou shalt not, our heart and soul thou art,
    Thy single march to camp of foes I wholly disapprove.
  8. “Thou shalt not go, our life thou art, our life is in thy life,
    No, never, Master, I shall myself or my brothers go.”
  9. In loving kindness Krishna spoke to fear struck righteous king,
    “Fear not my life, I have the strength to protect myself safe;
  10. “Not all the kings, with all weapons can face me in battle,
    As herd of deer dare not stand before a lion’s rage.

—–Swami Krishnanada of DLS

Contact swami_48@yahoo.com

****

எல்லோருக்கும் திறமை இருக்கிறது!

 

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்- Part 13

 

வீணான அக்ஷரமோ வேரோ கிடையாது! வீணான மனிதனும் இல்லை!

ச.நாகராஜன்  

 

     ஸ்வாமி விவேகானந்தர் இந்திய சமூகத்தைப் பற்றி அக்குவேறு ஆணி வேறாக அலசி ஆராய்ந்த மாபெரும் மகான். இந்தியரைப் பொருத்த மட்டில் ஒரு பெரும் பிழை இருக்கிறது என்பது அவரது கணிப்பு.

 

“ஒரு நிரந்தர அமைப்புக்கு கட்டுப்பட்டு இருக்க முடியாது; எதையும் ஒழுங்காக திட்டமிட்டு ஒழுங்காக அமைத்தல் இந்தியருக்குக் கூடி வராத ஒன்று.” என்பது அவரது கணிப்பு.

 

முதலில் ‘ஆர்கனைஸ்’ (organize) என்ற சொல்லை இந்தியர் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பது அவரது அன்புரை! யார் யாருக்கு எது எது முடியும் என்பதை உணர்ந்து அவரவர் பணியை மேற்கொண்டு பணிகளைப் பிரித்துக் கொள்ளல் வேண்டும் என்பது அவரது அறிவுரை.

அவரது ஆங்கில உரையை அப்படியே காணலாம்:

“We Indians suffer from a great defect, viz. we cannot make a permanent organization: and the reason is that we never like to share power with others and never think of what will come after we are gone.

 

If one man dies, another – why another only, ten if necessary – should be ready to take it up. Secondly if a man’s interest in the thing is not roused he will not work whole-heartedly; all should be made to understand that every one has a share in the work and property; and a voice in the management. Give a responsible position to everyone alternatively, but keep a watchful eye so that you can control when necessary, thus only men be trained for the work. Set up such a machine as will go on automatically, no matter who dies or lives.

Skillful management lies in giving everyman, work after his own heart.”

இதையே பண்டைய நாட்களிலேயே எழுந்த அற்புதமான ஒரு ஸ்லோகம் விளக்குகிறது:-

 

நாக்ஷரம் மந்த்ரஹிதம் ந மூலம்நௌஷதிம்

அயோக்ய புருஷம் நாஸ்தி யோஜகஸ்த்த்ர துர்லப:

 

நாக்ஷரம் மந்த்ரஹிதம் – மந்திரத்தில் பயன்படுத்த முடியாத எந்த எழுத்தும் இல்லை (There is no letter that cannot be used as a mantra)   

                                                                                                                                          

ந மூலம்நௌஷதிம் – மருந்தாகப் பயன்படுத்த முடியாத எந்த வேரும் இல்லை (There is no root without some medicinal Value)

 

அயோக்ய புருஷம் நாஸ்தி – எந்த மனிதனும் உபயோகமற்றவன் என்று ஒதுக்கக் கூடியவன் அல்ல (There is no person who is absolutely useless)

 

யோஜகஸ்த்த்ர துர்லப: – யோஜகன் – ஒருவரது தகுதியைக் கண்டுபிடித்து அதை சரியான விதத்தில் பயன்படுத்தக் கூடிய திட்டமிடுபவனே அரிதாக இருக்கிறான் (A yojaka i.e. a person who can identify their utility and put them to proper use is, however, always rare.)

 

உரிய இடத்தில் உரிய விதத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டால் அனைத்து எழுத்துக்களும் மந்திர எழுத்துக்களே; அதே போல மஹிமையை உணர்ந்து உரிய விதத்தில் பயன்படுத்தினால் அனைத்து வேர்களும் ஔஷத மூலிகைகளே; எந்த மனிதனும் உபயோகமற்றவன், எதற்கும் லாயக்கற்றவன் என்பதில்லை. உரிய விதத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டால் ஒவ்வொருவனும் பெரிய காரியத்தை அவனளவில் சாதிக்க வல்லவனே! யாருக்கு என்ன தகுதி என்பதை உணர்ந்து திட்டமிடும் யோஜகன் தான் உண்மையில் அரிதானவன் என்று இந்த ஸ்லோகம் கூறுகிறது.

 

இந்திய சரித்திரத்தில் ஆயிரக் கணக்கானோரை இந்த ஸ்லோகத்திற்கு உதாரணமாக்க் கூறலாம். சத்ரபதி சிவாஜி பெரிய மொகலாய படை வைத்திருந்த ஔரங்கசீப்பையே திணற அடித்து தோற்கடித்தார். அவரிடம் இருந்த படை தளகர்த்தர்கள், படை வீர்ர்களை அவரவர்கேற்ற தகுதிப்படி அவர் சாமர்த்தியமாகப் பயன்படுத்தினார். சிறந்த யோஜகராக சிவாஜி திகழ்ந்ததை வரலாறு கூறுகிறது.

 

இதே போல ஒவ்வொருவரும் யோஜகனாகத் திகழ வேண்டும் என்பதை அற்புதமான இந்த ஸ்லோகம் கூறுகிறது!

 

“இதனை இதனால் இவன் முடிக்கும் என்றாய்ந்து

அதனை அவன் கண் விடல்” (குறள் 517)

************

  Contact:- swami_48@yahoo.com

Can Humans communicate with Animals?

Picture of Monk walking with a tiger in Thailand.

 Can Humans communicate with Animals?

Men who spoke to animals: Asvapati, Seraman Perumal Nayanar,Vikramaditya, Sufi saints; Men who tamed animals : Daniel, Pulipani, Appar, Swami Vivekanada, Tamil Siddhas, Ramana Maharishi, St Francis of Assisi, Romulus and Remus  (Founders of Rome).

Modern scientific research has shown that animals do communicate with one another in their own way. Even plants communicate with other plants and warn them of impending dangers. They release certain chemicals to warn others. Animals use various sounds to warn or to express love. But they don’t use human languages. Whales, elephants, rhinos, hippos, giraffes and okapis use infra sound (low frequency sounds) for communication. They can use it for long distance communication. Humans can’t hear those sounds. Even domestic dogs and cats understand what we tell them. They obey our commands. Circus animals also obey commands. But this is definitely different from human communication. They may react to sounds, sometimes, out of fear of punishment (in circuses) or hunger.

Tamil Siddha Pulipani on tiger

Very often we come across some birds like myna and parrots imitating words of human beings. Once again they are not using languages like we use. Sanskrit and Tamil literature speak about the parrots that recite Vedas. Ancient Sanskrit and Tamil literature paint a different picture on animal communication. They say humans spoke to animals or understood their language. We have such stories in the books such as Mahabharata, Vikramaditya and Betal/Vedala, Panchatantra, Periyapuranam and the Bible. Later day Christian saints like St.Francis of Assisi were credited with this knowledge. Tamil Siddhas tamed animals and rode on them.

Ramayana gives a story about Asvapati who knows animal language. Asvapati was the father of Kaikeyi. Asvapati banished his wife to forest because she insisted that Asvapati should reveal what two birds spoke about. Asvapati said to her that he should not reveal what he overheard. He told her that his head would blow into hundreds of pieces if he reveals to her the bird’s talk. This happened while they were strolling the palace gardens. After Asvapati listened to two swans, he laughed loudly. Kaikeyi’s mother (queen) insisted that he should reveal what he heard, but he refused and banished her to forest.

Tamil Saint Kumarakurupara on Lion

Periapuranam

Periapuranam gives the life history of 63 Tamil Saivite saints. One of the 63 poets is Seraman Perumal Nayanar also known as Kazarirrarivar. He also knew animal language like Asvapati.

Periyapuranam verse 3760 says: “He was enabled to reign as king at the same time follow the path of loving worship. He was given the power of understanding the communication of all living creatures”

We must notice one thing here: Scriptures don’t attribute this rare talent to everyone. Only few of the ancient people had this knowledge. Christian saint St Francis of Assisi was an embodiment of love. Even fishes kissed his fingers. King Solomon also understood animal language.

Najmuddin Kubra was a Sufi Muslim saint who founded the Greater Brother order. His pictures show that he was always surrounded by birds. Sufi saints were said to have spoken to birds and animals. Ancient Hindu saints spoke to animals in the natural language. Probably Asvapati, Kazarrarivar and Vikramaditya used thought power to communicate with them. Stories of Vikramaditya have several incidents of listening to birds’ talk.

 

Daniel in the Lion’s Den

Hebrew Bible has a story of Daniel in the Lion’s den. King Darius ordered that Daniel should be thrown in to a lion’s den for disobeying his orders. Daniel prayed to different god violating king’s order. When he was thrown into the lion’s den, they did not attack him. The king came to know about this miracle and ordered that Daniel’s enemies should be thrown in to the den. Hindu scriptures have hundreds of stories similar to Daniel in Lion’s den. Appar alias Tirunavukkarasu was not attacked by the mad elephant set upon him. Swami Vivekananda tamed a bull that was rushing towards him in a narrow street. Kalidasa’s Raghu Vamsam and Kamba Ramayanam say that deer and tiger drank water from the same source. The idea is that if the king ruled according to law, even animals won’t attack one another unnecessarily (out of natural enmity). Ramana Maharishi lived in a cave where there was a tiger. Pulippani Siddhar rode on a tiger.

64 Arts

Another interesting fact is that women should learn 64 arts and one of them is to train parrots to speak. ‘Saarikaa Pralaapanam’ is the 45th art in the list of 64. Knowledge of how to train parrots to speak and answer questions of human beings comes under this topic.

(I have already posted several articles of music taming the animals, Tamil Birdman, Parrots reciting Vedas, Crows communicating for sharing the food, Animal Einsteins etc. Please go through my blogs)

Contact:  swami_48@yahoo.com

St Francis de Assisi

மண் தின்ற வாயைக் காட்டிய மாயக் கண்ணன்!

12.சம்ஸ்கிருதச் செல்வம் 

12. மண் தின்ற வாயைக் காட்டிய மாயக் கண்ணன்!

ச.நாகராஜன்  

 

பாரத தேசத்தில் கிருஷ்ணனின் லீலைகளைப் பேசாத வீடே கிடையாது. யமுனை, ராதை, கோகுலம் போன்ற வார்த்தைகளை இன்றைய கவிஞர்கள், குறிப்பாகத் திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள் எழுதும் போது அது உடனடி ‘ஹிட்’ ஆகி விடக் காரணம் இந்த வார்த்தைகள் பல்லாயிரக்கணக்கானோரின் உள்ளங்களில் பழைய பாரம்பரியத்தை ஒரு க்ஷணத்தில் கொண்டு வந்து அந்த வார்த்தைகளுக்குத் தனி ஒரு கௌரவம், ஆழம், அர்த்தத்தைத் தருவதால் தான்!

 

 

சந்தேகம் இருந்தால் தமிழ் திரைப்படப் பாடல்களில் கண்ணன் என்று வரும் சொல் உள்ள சில பாடல்களை இசைத்துப் பாருங்கள்!

கண்ணனின் லீலைகளை ஆழ்வார்கள் முதல் பாரதியார் ஈறாக எண்ணற்ற பெரியோர் அழியாத சொற்களில் பதித்து வைத்துள்ளார்கள்.

இந்தவகையில் லீலா சுகர் தனி ஒரு இடத்தைப் பெறுகிறார்.

அவரது காலம் கி.பி, 1220 முதல் 1300 முடிய என்று சரித்திரம் கூறுகிறது.

அவர் எழுதிய கிருஷ்ணகர்ணாம்ருதம் காலத்தால் அழியாத காவியம். இது மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்த மூன்று பகுதிகள் ஆஸ்வாஸம் என்ற சொல்லால் குறிப்பிடப்படுகிறது.

முதல் ஆஸ்வாஸத்தில் 110 ஸ்லோகங்களும், இரண்டாவது ஆஸ்வாஸத்தில் 109 ஸ்லோகங்களும் மூன்றாவது ஆஸ்வாஸத்தில் 109 ஸ்லோகங்களும் உள்ளன. மொத்தத்தில் 328 ஸ்லோகங்களும் கர்ணாம்ருதம் என்ற சொல்லுக்கு ஏற்ப செவிக்கு அமுதமாக அமைந்துள்ளன. மாதிரிக்கு ஒன்றைப் பார்ப்போம்:

க்ருஷ்ணேனாம்ப கதேன ரந்து-மதனா

ம்ருத்பக்ஷிதா ஸ்வேச்சயா

தத்யம் க்ருஷ்ண க ஏவ-மாஹ முஸலீ

மித்யாம்ப பச்யானனம் I

வ்யாதேஹீதி விதாரிதே சிகமுகே

த்ருஷ்ட்வா ஸமஸ்தம் ஜகத்

மாதா யஸ்ய ஜகாம விஸ்மயபதம்

பாயாத் ஸ ந: கேசவ: II

(இரண்டாவது ஆஸ்வாஸம் 64ஆம் ஸ்லோகம்)

 

இதற்கு பிரபல உரையாசிரியர் அண்ணா (ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண மடம், சென்னை) தரும் விரிவுரை அழகான ஒன்று.

 

அம்ப – அம்மா!

ரந்தும் – விளையாடுவதற்கு

கதேன – சென்ற

க்ருஷ்ணேன. – கிருஷ்ணனால்

அதுனா – இப்பொழுது

ம்ருத் – மண்ணானது

ஸ்வேச்சயா – இஷ்டப்படி

பக்ஷிதா – தின்னப்பட்டது

 

கத்யம் க்ருஷ்ண – மண்ணைத் தின்றது உண்மையா, கிருஷ்ணா?

க: ஏவம் ஆஹ – யார் அப்படிச் சொன்னது?

முஸல: – பலராமன்

 

மித்யா அம்ப, பச்ய ஆனனம் – பொய் அம்மா, வாயைப் பார்!

வ்யாதேஹி – வாயைத் திற

இதி – எனவே

விதாரிதே சிசு முகே – குழந்தையின் திறந்த வாயில்

ஸமஸ்தம் ஜகத் – உலகம் அனைத்தையும்

யஸ்ய மாதா – எவனுடைய தாயார்

த்ருஷ்ட்வா – கண்டு

விஸ்மய பதம் – ஆச்சரிய நிலைய

ஜகாம- அடைந்தாளோ

ஸ: கேசவ: -அந்தக் கண்ணன்

ந: – நம்மை

பாயாத் – காப்பாற்றட்டும்

தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளையான கண்ணன் நடத்திய லீலைகளை கிருஷ்ண கர்ணாம்ருதத்தில் படிக்கக் கொடுத்து வைத்தவர்கள் பாக்யம் செய்தவர்களே!

 

328 அம்ருதத் துளிகளை இந்த ஜன்மத்திலேயே ஒரு முறையேனும் படிப்போம்; மலர்வோம்; மகிழ்வோம்.

contact: swami_48@yahoo.com

*******