Musical Pillars in Hindu Temples

Picture of Hampi Temple with Musical Pillars.

Pictures are taken from other websites. Thanks.

Hindu Temples of India are architectural wonders. Each sculptor has shown his genius in the temple sculptures and carvings in his own way. Every temple has something to boast about. Modern engineers marvel at Indian temples and wonder how they built without the modern tools thousand years ago. Temples like Madurai Meenakshi temple contain thousands of statues.

 

South Indian temples stand unique in certain aspects. The Nayak kings of Vijayanagara Empire made unique contribution to art and architecture of South India in the past. Musical pillars found in five or more temples are Nayak’s contribution. The most famous Musical Pillars are in Sri Vittala Temple in Hampi in Karnataka. There are musical pillars in Madurai Meenakshi Temple, Nellaiyappar Temple in Tirunelveli, Thanumalayan Temple in Suchindrum and Adhinathar temple at Alwartirunagari in Tamil Nadu.

Musical Pillars are standing testimony to Hindu art. The sculptors have invested their sculptural and musical skills in them. Sri Vijaya Vittala temple was built in 15th century. It has got 56 musical pillars also known as SAREGAMA  pillars. Sa, Re, Ga, Ma are four of the seven musical notes.

Scores of articles, books and research papers have been written on these pillars. H.A.Patil has submitted one research paper on Hampi temple. Following is the gist:

 

“ In this paper, we present the spectral analysis of the sound recorded from a musical pillar at Vitthala temple, Hampi – a world heritage site in Karnataka. The pillars in this temple have musical columns which produce sounds of different musical instruments when struck with a thumb (i.e., a kind of impulse-like excitation). The sound recorded from a pillar is found to produce bell-like sound. In addition, an analysis is presented to model dynamics of such columns in a pillar to find the flexural frequencies along with its eigenmodes. It was observed that there is close correlation between spectral (i.e., resonance) characteristics of bell-like sound from pillar and actual bell sound. The measured frequencies of pillar have also been found to be in close agreement with flexural frequencies derived from Euler-Bernoulli beam model and energy separation algorithm (ESA) based on Teager’s energy operator. This model correctly predicts the resonant frequencies of the bell-like sound from the musical columns of the pillar”.

In the Nellaiappar Temple at Tirunelveli there are four  musical pillars. They have a central pillar around which there are 48 small cylindrical pillars of varying girth. When they are taped they give different sounds. When pillar is tapped, there are sympathetic vibrations from the neighbouring pillars.

In the Thanumalayan temple at Suchibram, there are four musical pillars. The central pillar is surrounded by 24 or 33 small pillars.

In the Adhinathar temple at Alwartirunagari, tow musical pillars are found.

Picture of Musical Pillars in Tirunelveli Temple

Madurai Meenakshi Temple is considered one of the 100 Wonders of the world ( Please read my post THE WONDER THAT IS MADURAI MEENAKSHI TEMPLE). The five musical pillars inside the temple are known to many. They are monoliths. Large central pillar is surrounded by 22 small pillars.

There are small pillars in Sivan Koil of Shenbagarama Nallur near Nanguneri in Tail Nadu.  They emit the sound of conch or horn if wind is blown in to the holes.

Please read about the Stone Nagaswaram of Alwartiru Nagari temple and Ivory nagaswaram of Tiruvarur temple in my earlier article 100 WONDERS OF TAMIL NADU. One foot long stone nagaswaram of this temple is made of granite. It has got seven notes.

 

Mr K K Pillai has written about Suchindram musical pillars in depth in his book on the Thanumalayan temple. He gives the follwig details:

“The two northern groups present each a cluster of 24 pillars, while the southern ones present each a cluster of 33. A striking feature is that all the pillars of each group, together with the exquisitely carved turret at the top of each group are chiselled out of a single rock of granite. A tap on each of the pillars in a group produces different sound”. He added that the quality of sound is not as good as Tirunelveli Musical pillars.

 

Medical Team’s Study of Meenakshi Temple Musical Pillars

A study team led by Dr S Kameswaran, Chief of the Ent Institute in the Madurai General Hospital has analysed the musical pillars in the above temples in 1981( Indian Express news report ,July 30, 1981).The cluster of pillars carved out of a huge block of resonant stone was played upon with two sticks, provided with a hard striking knob at the ends. The performers stood on opposite sides and played on pillars. Solo music as well as accompaniment was provided by them. Rhythmic accompaniment was given to performances of dance by playing jatis, hols on them; The tone colou of the notes emanating from the pillars resembles the tone colour of the ‘Thala Alangaram’.

 

The peak of excellence has been reached at the musical pillars in Suchindram. The study of these pillars with a high fidelity tape-recorder, wooden plant and inch tape included physical measurement of the pillar, sound recording and analysis and identifying modal points. The analysis of the rock sample (from the pillars) was done at the geology department of Presidency college, Chennai. According to Geology Professor Dr Subramanina, the rock rich in silica, is fairly abundant in Hospet near Hampi in Karnataka.

A book has been published by a research scholar on Music Pillars in Temples ( in English) long ago.

 

Please read my earlier post : THE WONDER THAT IS MADURAI MEENAKSHI TEMPLE

 

Contact swami_48@yahoo.com

MAXIMUM BRAIN POWER

Book Review

MAXIMUM BRAIN POWER

By Santhanam Nagarajan

“If the brain were so simple that we could understand it, we would be so simple we couldn’t” – so said Emerson M.Pugh.

Brain is a mystery. The brain is a wonderful organ. Scientists are amazed on seeing the complexities of the brain. Earlier the brain was used to compare with the computer. Now scientists have come to the conclusion that it is beyond anybody’s imagination and could not be compared with computer that simply process, store, and route information.

 

The book Maximum Brainpower by Shlomo Breznitz and Collins Hemingway is worth reading. Each and every page of this book is giving some new information based on scientific studies. Who would not like to enhance his/her brainpower?

The readers will be benefitted by the ‘lessons in Brainpower’ given by the authors at the end of the chapters.

Shlomo Breznitz is the founder of Cognifit, a company devoted to the goal of improving cognitive fitness. Collins Hemingway is a writer and technologist.

 

The book has five major parts and consists of 18 chapters in total.

We are struck with wonder when we come to know that the experts know nothing. John brought millions of dollars in profits every month to his company by buying and selling U.S.Dollars against the German Mark. After sitting idle for many days suddenly bought eight million marks one day and the value of the mark went up. The author who was asked to study the secret behind the success of John asked him why a bet was made at that particular moment!

 

The answer was,” I suddenly felt”. This feeling is always behind the success of experts. Breznitz conclude that the experts have no idea as to how they do and what they do! And expert systems are themselves problematic if the goal is to match human thinking and behavior!

The Human Brain is unique. The thinking process is matchless!

 

A number of interesting studies and their results revealed in the book make our eyes wide open! For example note this result of an extensive study. People who have gone to college have one-third the likelihood of developing Alzheimer’s or another frightening, degenerative brain disease compared to everyone else. People who have a higher education decrease their risk of dementia by two-thirds!

The authors throw light on I.Q. and cognition. People who challenge their brains throughout life do better than those who do not!

 

Cognitive reserve which offset the effects of the brain disease could be developed through education, engaging work, and other taxing mental challenges in our lives.

Train your mind. Mental training (learning) will increase brain weight, blood supply, and the number of branches that neurons have. It also physically builds brain and helps to keep it healthy.

Daily life does not provide enough stimulation and hence we need regular exercise for brain.

 

Take any page of the book, you will find a very valuable suggestion to enhance your brainpower. The facts are enumerated with authority.

All men and women who would like to lead a very successful life with cognitive abilities should own this book and practice the suggestions given by Breznitz and Hemingway.

The books are of two types. First type- read and throw it away. Second type – keep it with you forever. This book is of the second type and I very strongly recommend everybody to get it immediately

சோம பானமும் சுரா பானமும்

(I have already posted this article in English: London swaminathan)

வேத காலத்தில் ரிஷி முனிவர்களும் பிற்காலத்தில் யாகம் செய்த மன்னர்களும் அருந்தியது சோம பானம். குடிகாரர்கள் அருந்துவது சுரா பானம், அதாவது, கள் மது பான வகைகள். வேதத்தை ஆராய்ச்சி செய்த வெளிநாட்டு “அறிஞர்கள்” இவ் விஷயத்தில் மகா குழப்படி செய்து விட்டார்கள். ஆரிய சிவன் வேறு , திராவிட சிவன் வேறு, தமிழ் முருகன் வேறு, வடமொழி ஸ்கந்தன் வேறு, தமிழ் கிராம தேவதைகள் வேறு, வேத இதிகாச, புராண தெய்வங்கள் வேறு, ஆரியன் வேறு, திராவிடன் வேறு என்று இந்து மதத்தில் மாபெரும் விஷ வித்துக்களை ஊன்றியவர்களுக்கு “அறிஞர்” என்று நாம் பட்டம் சூட்டியதற்கு மூன்றே காரணங்கள் தான்: 1. அவனுக்கு வெள்ளைத்தோல், நமக்கு கருப்புத் தோல் 2. அவன் எழுதியது ஆங்கிலத்தில், தமிழனுக்கு வடமொழி தெரியாது, வடக்கத்தியானுக்குத் தமிழ் தெரியாது. 3. அவன் நம்மை ஆண்டவன், நாமோ அடிமையாக ஆயிரம் ஆண்டு வாழ்ந்தவன்.

 

‘ஆயிரம் ஆண்டு அன்பிலா அந்நியர் ஆட்சி’ என்று பாரதி பாடியதற்கும், “ஏ, வெளிநாட்டுக்காரர்களே, நீங்கள் செய்த தீங்குகளுக்கு இந்துமஹா சமுத்திரத்தில் உள்ள சகதி அனைத்தையும் எறிந்தாலும் போதாது” என்று சுவாமி விவேகநந்தர் கூறியதற்கும் இதுதான் காரணம். இந்துமதம் என்று அழிகிறதோ அன்று இந்தியாவும் அழிந்துவிடும் என்று சுவாமி விவேகாநந்தர் கூறுவதற்கு முன்னரே வெள்ளைத் தோல் “அறிஞர்”களுக்கு இவ்வுண்மை நன்கு விளங்கியது.இந்து மதத்தை அழித்து இந்தியாவைப் பிரிது ஆள திட்டம் வகுத்தனர். அது பலிக்கவில்லை.

 

அவர்கள் நாட்டைவிட்டு வெளியேறி 65 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் நாம் மாறாதது நமது குறையே. சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலோ, பழைய வடமொழி நூல்களிலோ வெளிநாட்டு அறிஞர்கள் கூற்றுகளுக்கு எள்ளளவும் ஆதாரம் இல்லை.

தமிழ் இலக்கியத்தில் சோம பானம்

ரிக்வேதத்தின் ஒன்பதாவது மண்டலம் முழுதும் சோம பானம் பற்றிய பாடல்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. மற்ற மண்டலங்களில்லும் சோமலதை (கொடி) பற்றிய பாடல்கள் கொஞ்சம் உண்டு. பகவத் கீதையிலும் கண்ண பிரான் (காண்க 9-20) சோமலதையின் பெருமையைப் பேசுகிறார். இதை அருந்துவோர் இந்திர லோகப் பயன்களைப் பெறுவர். ஆனால் முக்தி பெற உதவாது என்று கூறுகிறார்.

 

இந்தத் தாவரம் இமய மலையின் வடமேற்குப் பகுதியான முஜாவத் மலையில் விளைந்தது. இப்போது அழிந்துவிட்டது அல்லது இன்ன தாவரம் என்று தெரியாமல் போய்விட்டது.. இது என்ன தாவரம் என்று தெரியாதது வெளி நாட்டு அறிஞர்களுக்கு மிகவும் வசதியாகப் போய்விட்டது. ஆகவே இதை கஞ்சா, அபினி வகையில் சேர்த்து போதையூட்டும் மருந்து என்று கூறிவிட்டனர். அதுமட்டுமல்ல மூன்று நான்கு பேர் வெவேறு தாவரங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டு இவைதான் சோமலதை என்று “சத்தியம் செய்து”விட்டார்கள். நமது ஊரில் இவர்களுக்கு ஜால்ரா போடுவதையே வாடிக்கையாகக் கொண்டவர்கள், டாக்டர் பட்டம் (பிஎச்.டி) பெறுவதற்காக இன்னும் கொஞ்சம் குழப்பம் உண்டாக்கிப் புது விசயங்களைக் கற்பித்தனர். இங்குள்ள இந்துமத விரோத “திராவிட”ங்களுக்கோ இதைப் படிக்கப் படிக்க ஏக சந்தோஷம். கஞ்சா அபினி, வெளி நாட்டுச் சரக்குகள் அத்தனையும் சேர்த்துச் சாப்பிட்டால் எவ்வளவு போதை ஏறுமோ அவ்வளவுக்கு கிறுகிறுப்பு, கிளுகிளுப்பு!

 

பராந்தக வீரநாராயணனின் தளவாய்புரக் கல்வெட்டில் ஒருவரி வருகிறது: ‘சோமபானம் சாப்பிட்டு மனோ சுத்தராகிய காடக சோமயாஜி’ என்று. அதாவது சோமபானம் சாப்பிட்ட ரிஷிகள் குடிபோதையில் ஆடவில்லை. இந்த பானம் அவர்களின் மனதைச் சுத்தப்படுத்தியது. சோமக் கொடி ஒரு அபூர்வமான காய சித்தி மூலிகை! வடமொழியில் அதற்கு மற்றொரு பெயர் ‘பவமான’. இந்தச் சொல்லின் மறு பொருள் : சுத்தம், தூய்மை.

ராஜசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளியுடன் சேரமன்னன்  பாண்டிய மன்னன் ஆகிய இருவரும் சேர்ந்த காட்சியைக் கண்ட அவ்வைப் பாட்டிக்கு ஏக சந்தோஷம். இன்று போல் என்றும் ஒற்றுமையுடன் வாழ்க என்று பாராட்டுகிறார். வாழ்நாள் முழுதும் ஒருவனை ஒருவன் அடித்துக் கொண்டு அழிந்த இனம் தமிழ் இனம். இதனால் மூவேந்தர்களும் ஒன்றுபட்ட காட்சியைக் கண்ட ( புறநானூறு பாடல் 367) அவ்வைப் பாட்டி பூரித்துப்போனார்.

 

சங்க இலக்கியம் எழுதிய காலத்திலேயே சோமலதை அருகிவிட்டது. கடலைக் கடந்து எடுத்த அமிழ்தத்தை 6 இடங்களிலும் வசிஷ்ட மஹரிஷியின் மனைவி பத்தினித் தெய்வம் அருந்ததியை 6 இடங்களிலும் வடமொழிச் சொல்லிலேயே குறிப்பிடும் சங்கப் புலவர்கள்,  சோமக் கொடியைப் பற்றி நேரடியாக ஒரு இடத்திலும் பேசவில்லை.

 

ராஜசூயம் யாகம் செய்வோர் சோம ரசத்தை அருந்துவதால்தான் அதற்கு ராஜ சூயம் என்று பெயர் ஏற்பட்டதாக வடமொழி நூல்கள் கூறுகின்றன. அதாவது மூலிகைகளின் ராஜாவான சோமத்தைப் பிழிந்து ராஜா குடிக்கும் யாகம் ராஜசூயம். சதபத பிராமணம் என்னும் பழைய நூல் பூமியின் முதல் மன்னன் சோமன் என்றும் கூறும், ஆக, சோம என்ற பதத்துக்கே ராஜ என்று பொருள். இதைச் சாப்பிட்டனர் ராஜசூய யாகம் செய்த தமிழ் மன்னர்கள்.

 

வடமொழி இலக்கியத்தில் சோம பானம்

ஸ்ரீசூக்தம் என்ற வேத மந்திரமும் (பாடல் 23) சோமரசத்தைப் புகழ்கிறது.

வடமொழி நூல்களான சதபத பிராமணமும் தைத்ரீய பிராமணமும் சோமபான- சுராபான வேறுபாடுகளை அழகாகப் பட்டியல் போட்டுக் காண்பிக்கிறது:

சோம ரசம்: இது சத்தியமானது, வளம் தருவது, ஒளியூட்டுவது.

 

சுராபானம்: கண்டிக்கத்தக்க பானம்; தீயது, இருளூட்டுவது, வறுமைகொடுப்பது; இதைக் குடித்தால் கோபம் வரும். பிராமணர்கள் தொடக் கூடாதது ( சதபத. 5-1-2-1-10; 12-8-1-5; 12-7-3-20).

 

சோமலதை என்பது பழுப்பு நிறம் கொண்டது. அதைக் காய்ச்சி வடித்து ரசத்தைப் பாலுடன் கலந்து குடித்தனர். சிந்து சமவெளி முத்திரைகளில் இனம் தெரியாத ஒரு சல்லடை போன்ற வடிகட்டி இருக்கிறது. இதை சோமபான வடிகட்டியாக இருக்கலாம் என்று மெள்ள மெள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்புக்கொள்ளத் துவங்கிவிட்டனர்.

எபிட்ரா தாவரம்

சோமலதையை கழுகுகள் தூக்கி வந்ததாகவும் அதை முஜாவத் மலையில் இருந்தவர்கள் விரட்டியதாகவும் பல பாடல்களில் ரிஷி முனிவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். சோமக் கொடியை கழுகுகள் என் தூக்கிவர வேண்டும்? இது விளங்காமல் வெளி நாட்டு அறிஞர்கள் முழிக்கின்றனர். இந்த விஷயத்தைத் தொடாமல் மறைத்து நிறைய எழுதுகின்றனர்!!

 

சோமலதை போதைப் பொருள் என்றால், எந்த முட்டாளாவது அதில் முக்கால் வாசியை சோமயாகத் தீயில் கொட்டிவிட்டு மீதியை மட்டும் குடிப்பானா? முழுச் சரக்கையும் உள்ளே இறக்கிக் கூத்தடிக்க மட்டார்களா?

 

சோமலதை போதைப் பொருள் என்றால் அதை விலைக்கு விற்றவர்கள் கொஞ்சமாவது ருசி பார்த்து ஆட்டம் போடிருப்பார்களே. அப்படி வேதத்திலோ பிற்காலத்திலோ ஒரு குறிப்பும் இல்லையே. ரிஷி முனிவர்கள் மட்டும் ஏன் சாப்பிட்டனர்? மலை ஜாதி மக்களிடம் இதை விலைக்கு வாங்கியதையும் அதைப் பாதுகாத்துப், பதனப் படுத்தி வைத்ததையும் நிறைய பாடலகளில் காணலாம்.

 

த்வஷ்டா என்ற வேத கால தெய்வத்தை சோமலதையுடன் தொடர்புபடுத்தும் வேதப் பாடல்கள் உண்டு. ஒரு அறிஞர் (Hildebrandt) இந்த த்வஷ்டா வேதகால தெய்வம் இல்லை. வெளியிலிருந்து இறக்குமதியான தெய்வம் என்று ஒரு போடு போட்டார்! கொள்கைகளை வளைத்தும் திரித்தும் சுழித்தும் முறுக்கியும் வெளியிடுவது வெள்ளைத் தோல்களின் வாடிக்கை!!!

 

சோமபானத்தில் எபிட்ரின் Ephedrine என்ற ரசாயனப் பொருள் இருந்ததாகவும் அதை இப்போதும் போதைப்பொருளாக சிலர் பயன்படுத்துவதாகவும் இருவருக்கு (‘Prof.N.A.Quazilbash and Dr C.G.Kashikar )’ஞானோதயம்’’ ஏற்பட்டு ஒரு புத்தகம் எழுதிவிட்டார். இந்த ரசாயனப் பொருள் பல தாவரங்களில் உள்ளது. ஏன் அதை இன்று வரை நம்மவர்கள் பயன்படுத்தவில்லை? ஏனெனில் அது சோம லதை இல்லை!!

 

இன்னொருவருக்கு (R. Gordon Wasson) ஏற்பட்ட ‘’ஞானோதயம்’’: சைபீரியாவில் பயன்படுத்தும் காளான் Amanita muscaria (Fly Agaric) வகை இது!! ஏனெனில் அங்கும் சாமியார்கள் இதைப் பயன்படுத்தி போதை பெறுகின்றனர். இப்படி ஒரு ஆராய்ச்சிப் புத்தகம்!

 

லாசன் (Mr.Lassen :-Sarcostemma viminale or brevistigma) ராத் (Mr Roth:-Sarcostemma acidum), ஜார்ஜ் வாட் (Mr George Watt :- Afgan grape) ரைஸ் (Mr.Rice :- sugarcane) மாக்ஸ்முல்லர் (Mr.Max Muller with a species of hop) ஆகியோர் மனம் போன போக்கில் அவர்களுக்குத் தெரிந்த தாவரங்களின் பெயர்களை எல்லாம் கூறிவைத்தனர்.

 

இதற்கு மூல காரணத்தைப் பார்க்கவேண்டும். நாம் மதிக்கும் ஒழுக்கம் தெரியாத ஒரு இனத்தில் பிறந்தவர்கள் இந்த ஆய்வாளர்கள். பிறந்து ஞான ஸ்நானம் செய்த அன்றே ஒயின் குடிப்பவர்கள் அவர்கள். தினசரி சாப்பாட்டுக்குப் பின்னர் நாம் தண்ணிர் குடிக்கிறோம், அவர்களோவெனில் பிராந்தி, விஸ்கி குடிக்கிறார்கள். வயதான பின்னரோ புகையிலை முதல் போதைப்பொருள் வரை பயன் படுத்தாத குடும்பமே இல்லை. ஆனால் ரிஷிமுனிவர்களோ தங்களைத் தூய்மைப் படுத்த பசு மூத்திரம் குடித்தார்கள். ஆக ‘’நீரளவே ஆகுமாம் நீராம்பல், தான் கற்ற நூல் அளவே ஆகுமாம் நுண் அறிவு’’ என்பதற்கு இணங்க அவர்களின் சிற்றறிவுக்கு எட்டியதை எல்லாம் ஆராய்ச்சி என்று கொட்டித் தீர்த்துவிட்டார்கள். நம்மவர்களுக்கு மூளை எங்கே போனது? இதை இன்னும் நம்பும் நம்மவர்களை நினைத்து சிரிப்பதா அழுவதா என்று தெரியவில்லை.

 

Books for further reading: Identification of Soma by Dr.C.G Kashikar,Pune, 1990; The Rig Veda- A Historical Analysis—Shrikant G.Talageri, New Delhi, 2000; Life in Brahmana Period.

Contact swami_48@yahoo.com

 

இரண்டு சாமியார்கள் இடையே அடிதடி!

(I have already posted this article in English: London swaminathan)

இந்தக் கதையை ஆனதாஸ்ரமம் ஸ்ரீ சுவாமி ராம்தாஸ் கூறினார். ‘சுவாமி ராமதாஸ் சொன்ன கதைகள்’ என்ற ஆங்கிலப் புத்தகத்தில் இது உள்ளது.

 

“ இரண்டு சாமியார்கள் ஒரே நேரத்தில் ஒரு ஊருக்கு வந்தார்கள். ஒருவர் அரச மரத்துக்கு அடியில் உகார்ந்தார். பக்தர்கள் கூட்டம் குவியத் தொடங்கியது. மற்றொருவர் ஆலமரத்துக்கு அடியில் உகார்ந்தார். அங்கும் கூட்டம் குவிந்தது. கடவுள் நம்பிக்கை உடைய ஒருவருக்கு சாமியார்களைப் பார்கத்து ஆசி பெற வேண்டும் என்று ஆசை வரவே முதலில் அரச மர சாமியார் இடத்துக்குப் போனார்.

 

“சுவாமிஜி, இந்த ஏழை எளியேன் மீது உங்கள் அருள் பார்வை படவேண்டும” என்று இறைஞ்ச, அவரும் ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்றார். அத்துடன் நிறுத்தி இருக்கக் கூடாதோ?

“சுவாமிஜி, உங்களுக்குத் தெரியுமா? ஊரின் மேற்குப் பக்கத்தில் ஆல மரத்துக்கு அடியில் ஒரு சாமியார் வந்து அமர்ந்து இருக்கிறார். அங்கும் கூட்டம் அலை மோதுகிறது. உங்களுக்கு அவரைத் தெரியுமோ?”

சுவாமிஜி பட்டெனப் பதில் கொடுத்தார். “அவனா? அவன் ஒரு எருமை!” என்று இளப்பத்துடன் சொன்னார்.

 

அந்த பக்தன் ஒரு வைக்கோல் கட்டை வாங்கிக் கொண்டு ஆலமர சாமியாரிடம் சென்றான். வைக்கல் கட்டுடன் சாஷ்டாங்கமாக அவர் காலில் விழுந்தான்.

“பக்தா எழுந்திரு. உன் பக்தியை மெச்சினோம். இது என்ன வைக்கோல்  கட்டு. வயலிலிருந்து நேரடியாக வந்தாயா?” என்றார். “இல்லை, சுவாமிஜி. நீங்கள் எருமை அல்லவா? நீங்கள் சாப்பிடவே கொண்டு வந்தேன்” என்றான் பக்தன்.

வந்ததே கோபம் சுவாமிஜிக்கு! மடையா, மூளை பிறண்டுவிட்டதா? என்று கத்தினார்.

 

“மன்னிக்கவேண்டும் சுவாமிஜி. உங்களைப் போலவே ஊரின் கிழக்கு பக்கத்தில் ஒரு சுவாமிஜி வந்திருக்கிறார். அவரிடம் உங்களைப் பற்றிக் கேட்ட போது நீங்கள் எருமைச் சாமியார் என்று சொன்னார். அன்போடு உங்களுக்காகக் கொண்டுவந்தேன்” என்றான்.

“ஓ, அவன் சொன்னானா? அவன் கழுதை அல்லவா!” என்றார்.

 

பக்தன் மெதுவாக பின்னோக்கி வந்தான். நேராகக் கடைக்குப் போய் இரண்டு கிலோ பருத்திக் கொட்டை வாங்கிக் கொண்டு அரச மர சாமியாரிடம் வந்து நெடுஞ்சாண் கிடையாக கீழே விழுந்து நமஸ்கரித்தான். “சுவாமிஜி ,உங்களுக்குப் பிடித்த பருத்திக் கொட்டை கொண்டு வந்திருக்கிறேன். நீங்கள் உடனே சாப்பிட்டு என்னையும் என் குடும்பத்தையும் ஆசீர்வதிக்க வேண்டும்” என்றான்.

“மடையா, நான் என்ன குதிரையா, கழுதையா ,மாடா? இதை எல்லாம் தின்பதற்கு? எடுத்துக்கொண்டு ஓடு” என்றார்.

“சுவாமிஜி , சொன்னால் கோபிக்க மாட்டீர்களே. நீங்கள் சொன்ன எருமைச் சாமியாரிடம் போனேன். உங்கள் பெருமை பற்றிக் கேட்டபோது அவன் ஒர் கழுதை என்று உங்களைப் பற்றிச் சொன்னார். அதனால்தான் இப்படிச் செய்தேன்”.

 

பக்தன், இதைச் சொல்லி முடிப்பதற்குள்,, எழுந்தார் கழுதைச் சாமியார். “எங்கே அந்த எருமை? அவன் இருக்கும் இடத்தைக் காட்டு”, என்று புறப்பட்டார்.

பக்தன், பயபக்தியுடன் அவரைப் பின் தொடர்ந்து ஆல மரத்துக்கு அழைத்துச் சென்றான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் “ஏ, கழுதை, ஏ எருமை” என்று ஏசிய சப்தத்துடன் மின்னலும் இடிச் சப்தமும் தோன்றின.

 

பக்தன் என்ன முட்டாளா, பக்கத்தில் போக!! மரத்துக்குப் பின்னால் நின்று ரசித்தான்!! அவனுக்கோ ஒரே சிரிப்பு” !!

Contact : swami_48@yahoo.com

Two Fighting Sadhus

 

Story of Buffalo Maharaj and Ass Maharaj

Once two Sadhus (ascetics) came to a town from different directions. One settled down beneath the shade of a peepal tree and the other under a banyan tree. Hearing of their arrival a householder first went to the Sadhu of the peepal tree and prostrated before him.

 

“Maharaj”, said the devotee, “it appears another Mahatma (great man) has come to our town. Do you know him?”

“Yes”, returned the Sadhu contemptuously, “I know him, He is a buffalo”.

 

Soon after, the devotee arming himself with a bunch of hay visited the Sadhu of the banyan tree and placing the hay before him, prostrated.

“Well”, cried out the Sadhu. “What do you mean by this? Why this hay?”

 

“It is an offering Maharaj; deign to feed upon it and bless your devotee”, appealed the householder with folded hands.

“What? Are you mad?—eat hay!” flared up the Sadhu.

 

“Maharaj, a Sadhu under the peepal tree, at the other corner of the town, was good enough to inform me that you were a buffalo. So I thought I could bring you a fitting present”, coolly said the devotee.

 

“ How could you believe him? Have you no sense, asked the Sadhu reprovingly.

 

“ Maharaj, how could a poor and ignorant man like your slave dare to understand Sadhus? A Mahatma alone can know a Mahatma”, returned the devotee.

“Go and then tell him he is an ass”, said the Sadhu.

The devotee left the place, and directly going to the bazaar, purchased a kilo of cotton seeds and making a bundle of it proceeded to the first Sadhu of the peepal tree. Untying the bundle he poured out the contents in front of the Sadhu and prostrated before him.

 

“ How now”, asked the Sadhu with a surprise look, “What is this for?—it is cotton seed!”.

“Right, Maharaj, a stuff so dear to you. Do accept the humble present and making a full meal of it shower your grace upon your slave”, prayed the householder.

“Is anything wrong with you?”—what do you mean, eat cotton seeds”, uttered the Sadhu in consternation.

“Why not Maharaj, a Sadhu over there, under the banyan tree, told me that you are an ass. An ass has a great partiality for cotton seeds”—

 

“ You fool”, he roared in rage, “don’t you see I am not an ass?”

 

“ How should I know, Maharaj- a poor man like me caught in the meshes of Maya. It is said, A Mahatma alone can recognise a Mahatma” replied the devotee with a sly twitch at the corner of his thin lips.

The Sadhu was by this time thoroughly roused and rising to his feet, said in an impetuous voice:

 

“Bhakta (devotee), take me to the place where the other Mahatma is; I should like to teach him how to speak of his betters”

They went. It appears there was a terrible fight between the two Mahatmas, the householder devotee witnessing the fun from a distance. The affaire ended in the Sadhus going without for the day!

—From “Stories As Told by Swami Ramdas”.

Swami Ramdas  of Kanhangd Anandashram attained Mahanirvana in 1963.

 

எந்த வேலையைத் தேர்ந்தெடுப்பது?

15.சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்

 

எந்த வேலையைத் தேர்ந்தெடுப்பது?

ச.நாகராஜன்

 

  எந்தத் துறையைத் தேர்ந்தெப்பது, எந்த வேலையைச் செய்ய வேண்டும் என்ற கேள்வி இன்றைய இளைஞர்கள் அனைவருக்கும் எழும் ஒரு கேள்வி. இதற்குப் பண்டைய கவிஞர் தரும் விடை பொருள் பொதிந்த ஒன்று.

யத்கர்ம குர்வதோஸ்ய ஸ்யாத்பரிதோஷோந்தராத்மன: I

தத் ப்ரயத்னேன குர்வித விபரீதம் து வர்ஜயேத் II

 

(யத் – எந்த கர்ம – வேலை விபரீதம் – விபரீதமானதை

வர்ஜயேத் – தவிர்த்தல் வேண்டும்)

எந்த வேலையானது சந்தோஷத்தைத் தருமோ அதை மட்டுமே செய்ய வேண்டும்.அதற்கு மாறாக உள்ள எதையும் தவிர்த்து விட வேண்டும்.

ஆக மனதிற்குப் பிடித்த படிப்பைத் தேர்ந்தெடுத்து அதில் தேறி அந்தத் துறையில் வேலையில் சேர்ந்து அதில் முன்னேற வேண்டும்.இதுவே கவிஞர் தரும் அறிவுரை.

சரி, எப்படிப்பட்ட பணம் நம்மிடம் நிலைக்கும்? இந்தக் கேள்விக்கும் பதில் கிடைக்கிறது:

அக்ருத்வா பரசந்தாபமகத்வா கலமந்திரம் I

அயாசித்வா பரம் கச்சித் யத் ஸ்வல்பமபி தத்பஹு II

(ஸ்வல்பம் – குறைவாக; தத் பஹு – அதுவே அதிகம்)

 

மற்றவர்களுக்கு தொந்தரவு தராமல்

ஒரு ரௌடியின் வீட்டிற்கும் செல்லாமல்

யாரிடமும் பிச்சை எடுக்காமல்

சொல்பமாகக் கிடைத்தாலும் கூட எனக்கு எது கிடைக்கிறதோ

அதுவே எனக்கு அதிகம்.

அற வழியில் மற்றவர்களைக் கொள்ளை அடிக்காமல், கீழான ஒருவனின் தயவுமின்றி, லஞ்சம் கொடுக்காமல். எனக்குப் பிடித்த வேலையைச் சந்தோஷமாகச் செய்யும் போது எனக்கு எந்த வருவாய்  கிடைக்கிறதோ அதுவே எனக்குப் போதும் !

இந்த மனப்பான்மை தொன்றுதொட்டு இந்த நாட்டில் இருந்து வந்திருக்கிறது. ஆகவே கிராமங்களில் வாழ்ந்து வந்தவர்கள் கூட மனத் திருப்தியுடன் நன்கு வாழ்ந்து வந்தனர்.

என்று ஆங்கிலேயன் வகுத்த ஆபீஸும் அதில் ‘குமாஸ்தா; உத்தியோகமும் வந்ததோ அன்றிலிருந்து கல்வி முறையானது உத்தியோகம் சார்ந்ததாக ஆகி அதற்கான டிகிரிகளை அச்சிட்டுத் தரும்

ஒரு வழிமுறையாகி விட்டது!

சரி.  இந்தக் கல்வி முறையை ஒரே நாளில் நம்மால் மாற்ற முடியாவிட்டாலும் கூட , நமக்குப் பிடித்த துறையையாவது தேர்ந்தெடுத்து முன்னேறலாம் இல்லையா! சிந்திப்போம், செயல்படுவோம்!!

*************

2 Stories to introduce Swami Vivekananda

Two-sides-of-the-same-coin

2 Stories to introduce Swami Vivekananda

While introducing Swami Vivekananda to a large audience at the Detroit Opera House (USA) on the evening of 11th March 1894, The Hon’ble Thomas W.Parmer said:

 

Story 1

“ Two Knights of honour once met on the field and seeing a shield Hanging on a tree, they halted. One said: “What a very fine silver shield”. The other hastened to reply that it was not silver, but copper.  Each disputed the other’s statement until at last they got off their horses, tied them on a tree, and drawing on their swords, fought for several hours. After they were exhausted by loss of blood, they staggered against each other and fell on the opposite sides from where they had been fighting. Then one chanced to glance up at the pendent shield and said, “Oh! You were right, my Friend! The shield is copper.” The other also looked up and said, “It is I who was mistaken. The shield is silver.” If they had the patience to look at both the sides of the shield, in the first place, it would have saved the unnecessary loss of much precious blood. I think, that if we care to dispassionately look at both sides of every question, perhaps there would be no argument or fighting”

“ We have with us tonight, who from the Christian standpoint is, I suppose, a pagan. But he belongs to a religion which was old, long before ours was even thought of by men. I am sure it will be pleasant to hear from the copper side of the shield. We have looked at it only from the silver side.”

Most of us do not have the patience to see the other side. The lesson is obvious. Here is a humble attempt to present the other side of the shield.

 

Story 2

A savage man might find a few gems, and prizing them, tie them together with a rude thong and string them around his neck. As he becomes slightly civilized, he would perhaps exchange the thong for a string. Becoming still more enlightened, he would fasten his gems with a silken cord and when possessed of high civilisation, he would make an elaborate setting for his gems (with gold wire etc.). But throughout all these changes in the settings, the gems,–that is, the essentials—would remain the same.” -From “Swami Vivekananda in America—New Discoveries”– by Marie Louise Burke.

Krishna in Bhagavad Gita says,

“ Mayi sarvmidam proktam

Sutre maniganaa eva” (Gita VII-7)

( All this is strung on Me, as rows of gems on a string)

 

Read my earlier posts: 60 Second Interview with Swami Vivekananda (Posted on 15 January 2012)

One Minute Bhagavad Gita (posted on 4th February 2012)

Contact:-  swami_48@yahoo.com

 

They All Laughed : Book Review

 

Book Review

They All Laughed: Anecdotes From the Lives of the Great Scientists

By Santhanam Nagarajan

 

“Invention is a very tough business. It takes a thick skin and the ability to keep smiling after constantly hearing the word no” – Ira Flatow

Behind every invention there will be a story. Those who dig could find it!

It is indeed a pleasure to read anecdotes from the lives of the great men! And rarely we could find a good book that gives anecdotes only, especially from the lives of the great scientists.

The book under review titled ‘They all laughed’ is fulfilling our search towards that direction. Written by Ira Flatow, the book consists of 24 chapters that cover the fascinating stories behind the great inventions from light bulbs to lasers.

 

Ira Flatow was science reporter for CBS This Morning and NPR’s All Things Considered. He has written many articles and books.

There are fascinating facts about Ben Franklin, Edison, Westinghouse, George Eastman, John Baird, Chester F Carlson and Willy etc.

Read the following facts, and then you will be surprised!

Ben Franklin’s kite was never struck with lightning.

When Remington introduced the first typewriter, surprisingly most people did not find it useful!

When Carlson received a patent for electrophotography his wife yelled at him, “Move out of my kitchen”! So he moved to the back of a beauty shop. No one wanted the Xerox machine initially!

The idea for transmitting messages by laser dates backs to 1880s.

 

The fax is older than the telephone and the radio! The invention of telephone is indeed a happy accident!

Astronauts faced a unique problem during their space travel; how to keep track of all of their stuff that are floating! The answer was Velcro – derived from velvet and crochet. Velcro was first made in France and now NASA uses ribbons of unique fastening material. George de Mestral invented Velcro!

Microwave popcorn was accidentally invented in 1946 by Percy L.Spencer. Actually he patented 120 inventions!

All the above facts are written based on an extensive research by the author Ira Flatow.

The book could be used by science teachers in order to make their subject very interesting. At home, parents could tell stories behind the great inventions to their children!

 

Ira Flatow may write some more books covering more anecdotes. It would be better to keep them brief to make them more interesting to read!

I recommend this book to those likeminded persons like me who constantly search for good anecdotes!

 

(My brother S. Nagarajan has written more than 3000 articles in Tamil in 18 magazines and published 52 books. He has written hundred articles in EzineArticles.com so far. He reviews the best books also regularly for the benefit of book lovers– : london swaminathan)

 

காளை வாகனம் எப்படிக் கிடைத்தது?

காளை வாகனம் எப்படிக் கிடைத்தது?

சிவனுக்குக் காளை வாகனம் எப்படிக் கிடைத்தது? என்று அருணகிரிநாதர் திருப்புகழிலும் மாணிக்கவாசகர் திருவாசகத்திலும் பாடுகின்றனர்:

 

“காமபாண மட்டனத கோடிமாதரைப் புணர்ந்த

காளியேறு கர்த்தனெந்தை அருள்பாலா” (திருப்புகழ்)

“தட மதிகள் அவை மூன்றும்டழல் எரித்த அந்நாளில்

இடபமதாய்த் தாங்கினான் திருமால் காண் சாழ்லோ” (திருவாசகம்)

 

முப்புரத்தை எரிக்க சிவன் புறப்பட்டார். தேவர்களும் அவருக்கு உதவியாக வந்தனர். ஒவ்வொருவரும் தன்னுடைய பலத்தாலதான் சிவன் முப்புரங்களையும் எரிக்கப்போகிறார் என்று ஆணவம் கொண்டனர். இதை அறிந்த சிவ பெருமான் தனது தேரை சிறிது கீழே அழுத்தினார். தேர் ஒடிந்துபோனது. தேவர்கள் பயந்தனர். இனி சிவபெருமான் எப்படி பயணம் செய்வார் என்று கலங்கி நின்றனர். இச் சமயத்தில் திருமால் களையாக வன்ஹு அவரைத் தான்கிச் சென்றார்.

ஆட்டு வாகனம் எப்படி வந்தது?

இந்தப் பூவுலகில் நாரதர் ஒரு வேள்வி செய்தார். அதில் இருந்து முரட்டு ஆட்டுக் கிடா புறப்பட்டது. அதைக் கண்டு தேவர்கள் பயந்தோடினர். நாரதரும் கயிலயை நோக்கி ஒடினார். சிவனுக்குச் செய்தி அனுப்ப முருகனிடம் முறையிட்டனர். முருகனோ தனது படைத்தலைவர் வீரவாகு தேவருக்கு உத்தரவு இட்டார். அவர் ஓடிப் போய் ஆட்டைப் பிடித்துவந்தார். நாரத்ர் முதலியோரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க ஆட்டை தனது வாகனமாக்கினார் முருகப் பெருமான் (ஆதாரம்: கந்தபுராணம்).

 

பெருச்சாளி வாகனம் எப்படி உண்டானது?

தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் மிகப் பெரிய தொல்லைகள் கொடுத்தவன் கஜமுகாசுரன். அவனை எப்படியாகிலும் ஒழித்துவிடும்படி பிள்ளையாரை வேண்டினான் இந்திரன்.

கணபதியும் அவர்களுடைய வேண்டுக்கோளுக்கிணங்க அவனைச் சம்ஹாரம் செய்யப் புறப்பட்டார். கடுமயான சண்டையில் விநாயகப் பெருமான், தனது ஒரு தந்தத்தை ஒடித்து கஜமுகாசுரன் மீது எறிந்தார். கீழே விழுந்து இறந்தவன் போல நடித்த அவன, திடீரெனப் பெருச்சாளி ரூபம் எடுத்து கணேசர் மீது பாய்ந்தான். பிளையார் அவன் மீது தாவி ஏறி அமர்ந்தார். இனி எப்போதும் இதுபோலவே என்னைச் சுமக்கக்கடவாயாக என்றும் ‘ஆசிர்வத்திதார்’.

“கசமுகத்தவுணனைக் கடியானை” (ஆதாரம்: புராணம்)

சிவன் வாகனம் எலி!!

யஜுர் வேதத்தின் மிக முக்கியமான பகுதி ருத்ரம். அதில் சிவனை கணபதி, சேனானி (மக்கள் தலைவன், படைகளின் தலைவன்,) என்று ரிஷிக்கள் வருணிக்கின்றனர். இதுவே பிற்காலத்தில் கணபதியாகவும், முருகனாகவும் தனி தெய்வங்களாக உருப்பெற்றன என்பது ஆராய்ச்சியாஅரின் துணிபு. இதற்கு ஒரு ஆதாரமும் உளது. ருத்ரனின் வாகனம் ஆகு, அதாவது எலி. சதபத பிராமணமும், தைத்ரீய பிராமணமும் (S.B.2-6-2-10, T.B.1-6-10-2) ருத்திரனின் வாகனமாகக்க் கூறும் எலி, புராண காலத்தில் விநாயகரின் வாகனமாக மாறிவிட்டது. பல கொள்கைகளையும் தத்துவங்களையும் விளக்குவதற்காகக் கூறப்பட்ட கதைகள், உவமைகள் பிற்காலத்தில் பல தெய்வங்களையும் வாகனங்களையும் உருவாக்கிவிட்டன. கடவுளரின் சின்னங்களாக எழுந்த கொடிகள் பிற்காலத்தில் வாகனங்களாக உருப்பெற்றன.

Picture  shows Indra’s Airavata vahana in Indus valley seal. Indra’s other name is Chakra which is inscribed over his head.

அந்தகக் கவி வீரராகவனார் வாகனப் பாட்டு

அந்தகக் கவி வீரராகவ முதலியார் தன்னுடைய இல்லாளுடன் கோபித்துக் கொண்டு நண்பர் வீட்டில் போய்ச் சாப்பிட்டார். அவர் கொஞ்சம் கட்டுச் சோற்றைக் கட்டிக் கொடுத்டு வழி அனுப்பினார். முதலியார் தன்னுடைய சீடர் ஒருவருடன் வழிபயணத்தைத் தொடர்ந்தார். வழியில் சீடன், கட்டுச் சோற்று மூட்டையை வைத்துவிட்டு, தண்ணிர் எடுக்க அருகிலுள்ள குளத்தில் இறங்கினான். ஒரு நாய் வந்து அந்த சோற்று மூடையைக் கவ்விக் கொண்டு கற்றய்ப் பறந்துவிட்டது. அப்போது அவர் பாடிய பாடல்:

 

“சீராடையற்ற வயிரவன் வாகனம் சேரவந்து

பாராரும் நான்முகன் வாகனம் தன்னை முன் பற்றிக்கொண்டு

நாராயணனுயர் வாகன மாயிற்று நம்மை முகம்

பாரான் மை வாகனன் வந்தே வயிற்றினிற் பற்றினனே”

 

வயிரவன் வாகனம்=நாய், நான்முகன் வாகனம்= அன்னம், நாராயணன் வாகனம்= கருடன், மை வாகனன் = அக்னி பகவான். கட்டுச் சோற்று மூட்டையை நாய் தூக்கிக்கொண்டு போனதால் பசித் தீ வயிற்றில் பற்றிக்கொண்டது என்று பொருள்பட பாடினார். அன்னம் என்பது சோற்றையும் அன்னப் பறவையையும் குறிக்கும்.

 

My Articles on VAHANAS (Mounts of GODS):

வாகனங்கள் தோன்றியது எங்கே?

எந்தக் கடவுளுக்கு என்ன வாகனம்?

Vahanas in Kalidasa and Ancient Tamil Literature

Hindu Vahanas Around the World

Hindu Vahanas in Italy and Greece

Vahanas on Coins and in Sculptures

Interesting Facts About Vahanas

Seven Gods Procession on Vahanas

Who Rides on What Vahana (Animal or Bird)?

 

தொடர்பு முகவரி: swami_48@yahoo.com

Confusion about Vedic Soma Plant

Confusion about Vedic Soma Plant

Soma  was the famous plant used by the Vedic priests to make juice for the fire sacrifice. The whole of Ninth Mandala of Rig Veda (RV) is devoted to its praise. We have more references in other Mandalas too. The seers described Soma as the King of Herbs. They attributed divinity to it.

 

Lord Krishna in Bhagavad Gita praised Soma Juice. Two thousands year old Sangam Tamil Literature praised Soma Juice. Ninth century Tamil Copper plates praised Soma Juice. But foreign scholars sowed the seeds of doubts in the Indian minds. They dubbed it as hallucinative or psychotropic drug. They were very happy to dub the Vedic seers as drug addicts and drunkards. Indian Ph.D walas felt happier when they found some stuff to grind in their Mill of Falsehood. They wanted to get their Ph.D.s by hook or crook. Now, who should we believe?

 

Have we to believe Shankara and Sayana who purified them by drinking Go Mutra (cow’s urine) on the day of their baptism? Or Have we to believe pork and beef eaters who drank wine on the day of their baptism and use whisky and brandy after their meals every day as a routine? Have we to believe a set of seers who do not know what a drug is, what alcohol is or we have to follow whose generations were floating and swimming in alcoholic drinks and piping tobacco and opium polluting the earth?

Picture of Sarcostemma

Tamils praise for Somarasam

Ninth Century Copper Plates of Pandya King Paranthaka Veera Narayanan praised Kataka Somyaji of Somasikurichi village as one who drank Soma juice and purified himself. The impression that the Tamil and Sanskrit literature left in the minds of Hindus is Soma juice is a purifier; purifier of the mind.

‘’Somapana manosudhdha Kataka Somayaji’’

The other name of Soma is Pavamana meaning of which is that which flows, that which purifies.

Avvaiyar, the grand old lady of Tamil literature, praised a Choza king on the day of successful completion of Rajasuya Yagna by the great Choza king Rajasuyam vetta Peru Narkilli (Reference: Pura Nanuru verse 367). Not only she praised the Cholza king, but also was extremely happy to see the three great Tamil kingdoms united under one banner. She saw the great Pandya and Chera kings along with the Choza king and greeted them to live longer like this. Tamils were a fighting race. They killed one another just to show heroism. But the poetess did not like war mongering kings. Rajasuyam is called Rajasuyam because the king/Raja presses the King of the Plants- Soma and drinks it. So Tamils used Soma rasam (Juice) 2000 years ago.

 

Krishna’s View on Soma plant

Krishna gave qualified support for Soma drinking. It won’t take you to your final goal of Mukti, but gives the joy of Indra Loka, says Krishna.

In Bhagavad Gita (9-20), he says,

‘Trividya mam somapah putapap……….’

Meaning : the knowers of the three Vedas who drink the Soma juice are cleansed of sin, worshipping Me with sacrifices, pray for the way to heaven they reach the holy world of Indra and enjoy the heavenly pleasures of the gods.

Sri Suktam also (verse 23) also glorified Soma Juice. ‘Let Indra drink Soma juice. Let the Devas who enjoyed drinking Soma juice give me enough wealth to do more Soma Yagas. It links Soma juice with Garuda, the eagle.

Soma is mythically reported to be brought by an eagle to the Vedic people, and even to their gods, from its place of origin:

Eagle/ Garuda reference: RV- I-80:2; 93-6; RV. III 43-7; IV 18-13, 26-4/7, 27-3/4; V-45-9; VI-20-6; VIIII-82-9; 100-8; IX 68-6, 77-2, 86-24, 87-6;X-11-4; 99-8;144-4/5.

The guardians of Soma tried to attack eagle and it escaped, according to Rig Veda(RV). Gandharvas also linked with the Soma plant in many verses. Mandalas of Kasyapa, Angirases and Bhrgus have more verses on Soma than others.

The Rig Veda and Avesta (Yasna Ceremony) agree on many points regarding Soma (Haoma plant).

Foreign scholars kept quiet about this Eagle-Soma link. They couldn’t explain it because it went against their views. Why should an eagle bring a plant? Eagle may even be a tribe’s name or their totem symbol.

Foreign scholars couldn’t explain another point as well. If it is an intoxicating drink why should they waste it by pouring it in to fire instead of fully consuming it? They did not explain why in the whole world only priests were drinking it? The herb sellers must have also used it and danced if it is an intoxicating drink.

Identification Confusion

Mr.Lassen identified it with Sarcostemma viminale or brevistigma, Mr Roth with Sarcostemma acidum, Mr George Watt with Afgan grape, Mr.Rice with sugarcane, Mr.Max Muller with a species of hop. Mr.Hillebrandt said that it was unidentifiable.

What we know from the Vedic literature is the colour of the shoots was brown, it grew on Mujavant mountain. it was purchased from the Gandharvas or hill tribes. They soaked it in water and pressed it for juice and filtered it. The Vedic seers mixed it with milk and drank it. Since it was difficult to get, they used alternate plants. If it was really an intoxicating one, they would have found many alternates. None of the ones we knew of intoxicating.

Prof.N.A.Quazilbash and Dr C.G.Kashikar Identified  Soma with Ephedra. If it is really Ephedra, lots of other plants with the chemical  Ephedrine are available even today and they would have used them as alternates. This plant is known as Uma in certain parts of the world and that is the basis for this identification!

R. Gordon Wasson identified Soma with a mushroom known as Amanita muscaria (Fly Agaric) used in Siberian Shamanism.

Whenever foreign scholars got stuck up and could not give reasonable explanation they simply hid behind something else. If they couldn’t find anything to support their theories they simply dubbed them as outside the Vedic tribes. Vedic deity Tvastr was linked with the far away areas of soma plant. Hillebrandt escaped by saying Tvastr came from outside the Vedic Tribes.

 Sura and Soma

Hieratic Soma is eulogised by Bramana literature

Alcoholic Sura is always denounced.

Satapata Brahmana remarks,” Soma is truth, prosperity and light; sura is untruth, misery or vice and darkness ( S.B. 5-1-2-1-10)

“satyam sri jyotih somah, anrtam, papma tamah sura”.

A Brahmana is enjoined not to drink Sura (wine) because it is unpropitious for him (S.B.12-8-1-5)

By drinking wine one becomes violent in temper (SB 12-7-3-20)

Tatriya Brahmana compares Soma with men and Sura with women.

Latest interpretation on Indus seals identifies the Stand in front of animals in the seals as soma juice filter.

Books for further reading: Identification of Soma by Dr.C.G Kashikar,Pune, 1990; The Rig Veda- A Historical Analysis—Shrikant G.Talageri, New Delhi, 2000; Life in Brahmana Period.

Pictures are taken from Wikipedia and other sites.Thanks.

Contact swami_48@yahoo.com