Written by London swaminathan

Date: 8 March 2017

Time uploaded in London:- 10-21 am

Post No. 3704

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

ஆதிமந்தி – ஆட்டனத்தி காதல் கதை பழந்தமிழ்க் காலத்தில் பெரிதும் பேசப்பட்ட விஷயம். தமிழ்க் காவியம் சிலப்பதிகாரம் இதை ஒரு அற்புதச் செயலாகவே காட்டுகிறது. கண்ணகி பட்டியலிடும் ஆறு அற்புதச் செயல்களில் ஆதி மந்தி– ஆட்டன் அத்தி கதையும் ஒன்றாகும்.

ஆதி மந்தி என்பவள் கரிகால் சோழனின் அருந்தவப் புதல்வி; அவள் ஒரு கவிஞரும் கூட. அவள் பாடிய பாடல், சங்க இலக்கிய நூலான குறுந் தொகையில் இடம் பெற்றுள்ளது. சங்க காலத்திலேயே அவள் புகழ் பரவியதால் பரணரும் வெள்ளிவீதி வீதியாரும் பாடி இருக்கின்றனர். அவ்விருவரும் காவிரி நதி விபத்து பற்றி மட்டும் குறிப்பிடுவர். ஆனால் சங்க காலத்திற்குப் பின் எழுந்த சிலப்பதிகாரத்தின் ஆசிரியர் இளங்கோ அடிகள் இதை ஒரு அற்புதச் செயலாக வருணிக்கிறார்.

கதை இதுதான்:-

காவியில் புதுப் புனல் வந்தது. எல்லோரும் ஆடி பதினெட்டாம் பெருக்கைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தனர். சோழன் மகள் ஆதி மந்தியும், சேர நாட்டரசனும், ஆதியின் கணவனுமான ஆட்டன் அத்தியும் நீரில் குதித்தான். இருவரும் குடைந்து குடைந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். திடீரெனப் பெரு வெள்ளம் வந்து அத்தியை அடித்துச் சென்றது. சோழன் மகளின் கணவன் அல்லவா?  உடனே எல்லோரும் உதவிக்கு ஓடோடி வந்தனர். ஆனால் காவிரியின் வெள்ளத்திற்கு அவர்களால் ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை. அத்தி இரு கைகளையும் உயர்த்தியவாறே ஆற்றில் சென்று கொண்டிருந்தான்.

ஆதிக்கு பைத்தியமே பிடித்துவிட்டது. நதிக்கரை ஓரமாகக் காப்பாற்றுங்கள்! என் கணவன் அத்தியைக் காப்பாற்றுங்கள் என்று கதறிக்கொண்டே ஓடினாள். அவள் கதறலைக் கேட்டு உருகிப்போன காவிரித்தாய் கணவன் அத்தியைக் கரை சேர்ப்பித்தாள் ஆதி, அவனை ஆரத்தழுவி மனம் மகிழ்ந்தாள்.

எமனுடன் போராடி கணவன் உயிரை மீட்டு வந்த சாவித்ரியை அறியாத இந்தியன் இல்லை. ஆதி மந்தி “தமிழ் சாவித்திரி” ஆவாள்.

அற்புதமா? கட்டுக்கதையா?

இந்த நதி விபத்து பற்றி சங்க காலத்தில் பாடிய பரணரும், வெள்ளி வீதியாரும் இதை ஒரு விபத்தாகவே காட்டினர். அத்தி உயிர் மீண்டது பற்றி எதுவும் சொல்லவில்லை. இது பரணர் காலத்துக்கும் முன்னால் நடந்த விபத்து. கரிகால் சோழனின் ஆட்சிக்காலம் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டு என்று கருதப்படுகிதுறது. சிலப்பதிகரம் இதற்கு 300, 400 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இயற்றப்படிருக்கலாம். அதற்குள் இது அற்புத ‘வடிவு’ பெற்றிருக்கலாம். ஆனால் அற்புதம் நிகழாவிடில் இந்த விபத்தை எத்தனையோ விபத்துகளில் ஒன்றாகக் கருதி பாடாமலேயே விட்டி ருக்கலாம். சிலம்போ இதை 6  அற்புதங்களில் ஒன்றாகக் காட்டுகிறது.. ஆகவே அற்புதம் என்று இல்லாவிடினும், யாரோ சில மீனவர்கள் அவரைக் காப்பாற்றி ஒப்படைத்திருக்கலாம்.

இதோ சிலப்பதிகாரச் செய்யுள்:–

………………………………………………………………………….உரைசான்ற

மன்னன் கரிகால் வளவன் மகள் வஞ்சிக்கோன்

தன்னைப் புனல் கொள்ளத் தான் புனலின் பின்சென்று

“கன்னவில் தோளாயோ!” என்னைக் கடல் வந்து

முன்னிறுத்திக் காட்ட, அவனைத் தழீஇக் கொண்டு,

பொன்னங்கொடி போலப்போந்தாள்

—வஞ்சின மாலை, சிலம்பு.

பொருள்:-

புகழ் மிக்க பேரரசன் கரிகால் வளவன், அவன் மகள் ஆதி மந்தி, வஞ்சிக் கோமானான ஆட்டனத்தியை மணந்தாள். அவனை ஒரு சமயம் காவிரிப் பெருவெள்ளம் அடித்துச் சென்றது. அப்போது அவள் நீரோட்டத்தின் வழியே கரை மீது தொடர்ந்து சென்றாள். இறுதியில், கடற்கரையில் நின்று அவன் கடலுள் அடித்துச் செல்லப்பட்டது கண்டு,  ‘மலையொத்த தோளாயோ!’ என்று கதறினாள். கடல் அவனைக் கொண்டுவந்து அவள் முன்னர் நிறுத்திக் காட்டியது. அப்படிக் காட்டவும், அவனைத் தழுவிக்கொண்டு பொலிவுபெற்ற பூங்கொடி போல ஊர் திரும்பினாள்”

வெள்ளி வீதியார் பாடுகிறார்:

இன் இசை ஆர்ப்பினும் பெரிதே, யானே

காதலர் கொடுத்த சிறுமையொடு, நோய் கூர்ந்து

ஆதிமந்தி போல், பேதுற்று

அலந்தனென் உழல்வென்கொல்லோ – பொலந்தார்

–அகநானூறு, பாடல் 45

தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது: ” தலைவர் பிரிந்து சென்றார். என் மாமை நிற மேனியில் பசலை உண்டாயிற்று. இதனால் அலர் (Gossip) எழுந்தது. அவரைப் பிரிந்த நான், கரிகால் சோழன் மகள் ஆதிமந்தியைப் போல் வருந்துவேனோ! நான் இறந்து படுவேன்! திண்ணம்!”

பரணர் பாடியது:

……………………………………’அந்தில்

கச்சினன், கழலினன், தேம் தார் மார்பினன்

வகை அமைப் பொலிந்த, வனப்பு அமை, தெரியல்

சுரியல் அம் பொருநனனைக் காண்டிரோ?’ என

ஆதிமந்தி பேதுற்று இனைய

சிறை பறைந்து உரைஇச் செங்குணக்கு ஒழுகும்

அம் தண் காவிரி போல

கொண்டு கைவலித்தல் சூழ்ந்திசின், யானே

அகம்.76

வேறு ஒருத்தியின் கணவனைக் கைப்பற்றுவேன் என்று பரத்தை, மற்றவர் காதில் விழும்படி சூளுரைத்தது:–

முற்காலத்தில் ஒரு நாள் ஆதி மந்தி என்பவள் தன் கணவனைக் காணாமல், “கச்சினை உடையவனும், கழலை அணிந்தவனும், தேன் ஒழுகும்  மாலை அணிந்த மார்பை உடையவனும், பல்வேறு வகை சிறந்த மாலைகளையும், சுருட்டை முடியுள்ள தாடியையும் உடையவனுமான என் கணவன் ஆட்டனத்தியை நீவீர் கண்டதுண்டோ?” என்று வினவினாள். ஆயினும் விடை பெறவில்லை. அதனால் பெரிதும் மயங்கி வருந்தினாள்.. அணையை அழித்துக் கரைகளில் பரவி நேர் கிழக்காகப் பாயும் அழகிய குளிர்ந்த காவிரிப் பேராறு ஆட்டனத்தியை கைக் கொண்டது போல இப்போது யான் சூளுரைக்கிறேன். அவனை முழுதும் கைப்பற்றப் போகிறேன். அவனுடைய காதலி என்ன செய்வாளாம்?

—சுபம்—

Written by London swaminathan

Date: 7 March 2017

Time uploaded in London:- 6-46 am

Post No. 3700

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

கம்ப ராமாயணத்தை எந்தப் பக்கம் புரட்டினாலும் சுவையான செய்தி கிடைக்கும். அல்லது இலக்கியத் தேன் சொட்டும் பாடல் கிடைக்கும்; அதுவும் இல்லாவிடில் தொடர்ச்சியான ராமாயணக் கதை கிடைக்கும்.

அனுமன், தமிழ்நாட்டிலுள்ள மயேந்திர மலையிலிருந்து இலங்கைக்குத் தாவுகிறான் அங்கே ஒரு பவளக் குன்றின் மீது காலூன்றி ஒரு பறவை பார்ப்பது போல இலங்காபுரி நகரத்தைக் காண்கிறான். அப்பொழுது அவன்

இலங்காதேவியை எதிர்கொள்கிறான். அந்தக் காட்சி சுவைமிக்கது.

இலங்காதேவி ஐந்து வர்ண (பஞ்ச வர்ண) உடை அணிந்திருந்தாளாம்; வானவில் போலக் காட்சி தந்திருப்பாள்!!

அனுமனை நோக்கி யாரடா நீ? என்று ஏக வசனத்தில் கேட்கிறாள். அதற்கு அனுமன் நான் ஒரு டூரிஸ்ட்! இலங்கையைச் சுற்றிப் பார்க்க வந்தேன் என்கிறான்! அவளோ நகைக்கிறாள்.; இதை சொல்லும்போது கம்பன் இன்னொரு வ ரியையும் சேர்க்கிறான். அவள் வெடி சிரிப்பு சிரிக்கிறாள். அனுமனோ மநதுக்குள் சிரித்தானாம்!

இதோ சுவையான பாடல்களும் காட்சிகளும்:-

நான் ஒரு டூரிஸ்ட்!

சுந்தர காண்டம், ஊர் தேடு படலப் பாடல்கள்

யார் நீ? ஏன் இங்கு வந்தாய்?

அனுமன் பதில்:

அளியால் இவ் வூர் காணும் நலத்தால் அணைகின்றேன்

எளியேன் உற்றால் யாவது உனக்கு இங்கு இழவு? என்றான்

ஊரைக் காண வேண்டும் (tour) என்ற ஆசையால் வந்தேன். எளியவனாகிய நான் இவ்வூருக்குள் வந்தால் உனக்கு என்ன நஷ்டம்? (இழவு=இழப்பு=நஷ்டம்) என்று கேட்டான்.

நக்கானைக் கண்டு ஐயன் மனத்து ஓர் நகை கொண்டான்

அக்கால் நீதான் ஆர் சொல வந்தாய் உனது ஆவி

உக்கால் ஏது ஆம் ஓடலை என்றாள்……..

இலங்கா தேவி வெளிப்பட சிரித்தாள்; அனுமன் மனதுக்குள் சிரித்தான். அதையும் உணர்ந்த லங்காதேவி, ” சிரிக்கிறாயா? நீ யார்? யார் உன்னை இங்கு ஏவினார்? உன் உயிரே போய்விடுமே! உனக்கு என்ன கிடைக்கப்போகிறது? இவ்வளவு நான் சொல்லியும் ஓடாமல் நிற்கிறாயே? என்றாள்.

இலங்காதேவியின் தோற்றம்

எட்டுத் தோளாள் நாலு முகத்தாள் உலகு ஏழும்

தொட்டுப் பேரும் சோதி நிறத்தாள் சுழல் கண்ணாள்

முடிப் போரில், மூவுலகத்தை முதலோடும்

கட்டிச் சீறும் கலன் வலத்தாள் சுமை இல்லாள்

இலங்காதேவிக்கு எட்டுத் தோள்கள்; நான்கு முகம். ஏழு உலகங்களையும் தொட்டு மீண்டுவரும் ஒளிபெற்றவள்; சுழலும் கண் கொண்டவள். பகைத்து மோதினால் மூவுலகத்தவரையும் கட்டிச் சீறும் வலிமை பெற்றவள்; ஆனால் பொறுமை என்பது கிடையாது.

வேல் வாள் சூலம் வெங்கதை பாகம் விளி சங்கம்

கோல்வாள் சாபம் கொண்ட கரத்தாள் வடகுன்றம்

போல்வள் திங்கள் போழின் எயிற்றாள் புகை வாயில்

கால்வாள் காணின் காலனும் உட்கும் கதம் மிக்காள்

அவள் வேல், வாள், சூலம், கதை, பாசம், சங்கம், கோல்,  குந்தம் ஆகிய எட்டுக்கருவிகளைக் எட்டுக் கைகளில் ஏந்தியவள். வடக்கிலுள்ள மேரு மலை போன்றவள்; சந்திரனைப் பிளந்தது போல பற்களை உடையவள். வாயிலே புகை கக்குபவள்; எமனையும் கலங்கச் செய்யும் கடும் கோபம் உடையவள்.

அஞ்சு வர்ணத்தின் ஆடை உடுத்தாள் அரவு எல்லாம்

அஞ்சு உவணத்தின் வேகம் மிகுந்தாள் அருள் இல்லாள்

அம்சுவர்ணத்தின் உத்தரியத்தாள் அலை ஆரும்

அம்சும்ச்வள் நத்தின் முத்து ஒளிர் ஆரத்து அணி கொண்டாள்

அவள் பஞ்ச வர்ண ஆடை உடுத்தவள்; பாம்புகள் அஞ்சும் கருடன் போல வேகம் மிக்கவள்; கருணை அற்றவள்; பொன்னாடையை மேலாடையா கப் போட்டிருப்பவள் கடலிலுள்ள அழகிய பெரிய நத்தைகள் ஈன்ற முத்தூக்களால் செய்யப்பட்ட மாலையை அணிந்தவள்.

(இதற்குப் பின் அனுமன் அவளை ஒரு குத்துக் குத்தி விழுத்தாட்டுகிறான் என்று கதை தொடர்கிறது. பெண் என்பதால் கொல்லக்கூடாது என்று ஒரு தட்டு தட்டினான்!)

–Subham–

Written by London swaminathan

Date: 6 March 2017

Time uploaded in London:- 20-32

Post No. 3698

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

மஹாபாரதத்தில் பலருடைய விசித்திரமான பிறப்புகளின் பின்னுள்ள உண்மைகளை — அறிவியல் உண்மைகளை — நிறைய எழுதிவிட்டேன். இன்று பாண்டு, திருத ராஷ்டிரன் பிறப்புகளில் உள்ள விஞ்ஞான உண்மைகளைத் தொட்டுக் காட்டுகிறேன்.

மஹாபாரத மாவீரர்களில் அதிகம் போற்றப்படாதவர்களில் ஒருவர் பாண்டு மஹாராஜன். ஆனால் மஹாபாரதத்தில் இவரைப் பற்றிப் பல பாராட்டுரைகள் உள்ளன. மனிதர்களுள் ஆண்புலி என்று வருணிக்கப்படுகிறார்.

கணவனும் மனைவியும் படுக்கையில் இன்பம் அனுபவிக்கும்போது வேண்டா வெறுப்பாக ஒருவர் இருந்தாலும், அது பிறக்கப் போகும் குழந்தையைப் பாதிக்கும் என்பது பாண்டு-திருதராஷ்டிரர் வாழ்க்கையில் பிரதிபலிக்கிறது..

மேலை நாடுகளிலும் கூட, பெற்றோர்கள் குடி, கூத்து, போதை மருந்து,  மற்றும் பல தீய பழக்கங்களைக் கொண்டிருந்தால் அந்தக் குடும்பத்தில் பிறக்கும் குழந்தைகள் அதிகமாக சமூக விரோதச் செயல்களில் ஈடுபடுவது, ஆராய்ச்சியில் தெரியவந்துள்ளது.

எல்லோருக்கும் தெரிந்த கதை என்பதால் மிகச் சுருக்கமாக சொல்கிறேன். விசித்திரவீர்யனின் இரண்டு மனைவிகளுக்கும் மகப்பேறு இல்லாததால் நாட்டை ஆள்வதற்கு சந்ததி இல்லாமல் போய்விடுமே என்று வியாசர் மூலமாக குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள வியாசரின் தாயாரே எற்பாடுசெய்கிறார். அக்காலத்தில் ராஜ வம்சம் நசித்துப் போகாமல் இருக்க இப்படி ஒரு ஏற்பாடு இருந்தது. விசித்ர வீர்யனின் இரண்டு மனைவியர் அம்பிகா, அம்பாலிகா. இருவரிடமும் வியாசர் வரப்போகிறார் என்று சொன்னவுடனே முகம் சுழித்தனர். ஏனெனில் வியாசர் கருப்பர். அவர் பெயரே கருப்பு (க்ருஷ்ண த்வைபாயன)! அழகும் கிடையாது. ஆனால் உலக சாதனையில் அவரை மிஞ்ச இன்று வரை யாரும் பிறக்கவில்லை. பிரம்மாண்டமான வேதங்களை நான்காகப் பிரித்தார். உலகிலேயே நீண்ட இதிஹாசமான மஹாபரதத்தை எழுதினார். இதில் இல்லாத விஷயங்களே உலகில் இல்லை.

அவர் படுக்கை அறையில் நுழைந்தவுடன் அம்பிகா வெறுப்புற்று கண்களை முடிக் கொண்டார். வியாசரோ முற்றும் துறந்த முனிவர். அது பற்றிக் கவலைப் படாமல் தாயார் இட்ட கட்டளையை தலைமேற்கொண்டு பாலியல் இன்பத்திற்காகவன்றி, வம்ச விருத்திக்காக மட்டுமே என்று,  சொன்ன செயலைச் செய்துவிட்டு வெளியேறினார். கண்னை மூடி வெறுப்புக் காட்டிய அம்பிகாவுக்கு கண்கள் தெரியாத திருதராஷ்டிரன் பிறந்தான். அவனும் வெறுப்புடன் பிறந்ததால் இறுதிவரை பாண்டவர் மீது வெறுப்பைப் பொழிந்தான்; அழிந்தான்.

அம்பாலிகாவுக்கும் இதே வெறுப்புதான். அவளும் வேண்டா வெறுப்பால முகம் வெளுத்து பயந்து போய் படுக்கையில் படுத்தாள் . அவளுக்குப் பிறந்த பாண்டு மஹாராஜன் வெளுத்த தோலுடனும், செக்ஸில் ஈடுபட முடியாத பயத்துடனும் பிறந்தான்..

இது  மஹாபாரதம் கற்பிக்கும் பாடம்; செய்யும் செயலை — செக்ஸே ஆனாலும் — மனமுவந்து செய்ய வேண்டும் அப்படி செய்யாவிடில் குழந்தைகள், குறையுடன் பிறக்கலாம்.

பாண்டுவின் மற்ற கதை எல்லோரும் அறிந்ததே. குந்தி என்ற முதல் மனைவியும் மாத்ரி என்ற இரண்டாவது மனைவியும் உண்டு. ஒரு முறை வேட்டையாடும் போது மான் தோல் போற்றிய கிண்டம ரிஷியை உண்மையான மான் என்று நினத்து அம்பெய்திக் கொன்றுவிட்டார். அப்போது அந்த ரிஷி தன் மனைவியுடன் படுத்திருந்தார். உடனே அவர் ஒரு சாபம் இட்டார். நீ உன் மனைவியுடன் படுத்தாயானால் இறந்து போவாய் என்று.

பாண்டுவும் பயந்துபோய் காட்டிற்குத் தவம் செய்யப்போனார். அவருடன் இரண்டு மனைவியரும் சென்றனர். ஒரு நாள் மாத்ரியும், பாண்டுவும் உணர்ச்சிவயப்பட்டு படுத்தபோது பாண்டு இறந்தார். சாபத்தை அறிந்தும் கணவனை எச்சரிக்காமல் போனோமே என்று வ ருந்தி மாத்ரியும் பூதப் பாண்டியன் மனைவி கோப்பெருந்தேவி போல கணவருடன் தீப்பாய்ந்தாள்.

குந்திக்கும் மாத்ரிக்கும் மந்திரம் மூலம் பிறந்த பஞ்ச பாண்டவர்களையும் வளர்க்கும் பொறுப்பை குந்தி ஏற்றாள்.

(மஹா    பாரதத்திலுள்ள டெஸ்ட் ட்யூப் TEST TUBE BABY குழந்தை, செக்ஸ் மாற்ற ஆபரேஷன் SEX CHANGE OPERATION, ஒட்டிப் பிறந்த இரட்டைக் குழந்தை (SIAMESE TWINS சயாமீஸ் ட்வின்ஸ்) முதலிய பத்து ரஹசியங்களை பழைய கட்டுரைகளில் காண்க)

பாண்டு மஹாராஜன் பற்றி மஹா  பாரதத்தில் உள்ள ஓரிரு ஸ்லோகங்களைக் காண்போம்:-

அயம் ச புருஷ வ்யாக்ரஹ புனர் ஆயாதி தர்மவித்

யோ ந ஸ்வான் இவ தாயாதான் தர்மதஹ பரிரக்ஷதி( 1-199-17)

ஆண்களில் புலி போன்ற வீரம் படைத்த அவர் (பாண்டு)  மீண்டும் வந்து விட்டார்; குணங்களை நன்கு அறிந்தவர். தர்ம விதிப்படி நம்மை தனது சொந்தக்கார ர்கள் போலப் பாதுகாக்கிறார்.

கேசாம் சித் அபவத் ப்ராதா

கேசாம் சித் அபவத் சகா

ர்ஷயஸ் த்வ அபரே சை நாம்

புத்ரவத் பர்யபாலன் 1-113-3

பாண்டு காட்டில்ச தவம் செய்த போது சிலரை சகோதர்களாகவும் சிலரை தோழர்களாகவும் நடத்தினார். ஆனால் ரிஷிகளோவெனில் பாண்டுவை தனந்து சொந்த மகன் போல நடத்தினர்.

பாண்டு ராஜ வம்சத்தில் பிறந்திருந்தாலும் காட்டில் தவம் செய்தபோது ஒரு பிரம்ம ரிஷி போல ஒளியுடன் விளங்கினார்:

ப்ரம்மரிஷி சத்ருச பாண்டுர்

இவ்வாறு பல இடங்களில் பாண்டு போற்றப்படுகிறார்.

–Subam–

Written by London swaminathan

Date: 6 March 2017

Time uploaded in London:- 6-10 am

Post No. 3696

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

இந்துக்களின் தெய்வங்களான பிள்ளையார், அனுமார், ஹயக்ரீவர், நரசிம்மர், வராகாவதாரம் முதலிய உருவங்களை மேலைநாட்டினர் பார்த்தால் மனதுக்குள் சிரிப்பார்கள்; இது என்னடா? இவர்கள் எல்லாம் (STONE AGE) கற்காலத்தில், (Iron Age)உலோக காலத்தில், ஆதிகாலத்தில் (Primitive) வாழ்கிறார்களா? என்று உள்ளுக்குள் நகைப்பார்கள். ஆனால் அவற்றின் தத்துவங்களை விளக்கினால்   வியப்பார்கள்; நம்மை மதிப்பார்கள். இது போலத்தான் எகிப்திய தெய்வங்களும். 120-க்கும் மேலான முக்கிய தெய்வங்களின் பட்டியல் உள்ளது. எகிப்திய தெய்வங்களைப் பற்றிய தனி புத்தகங்களும் உள்ளன. இவைகளைப் புரிந்துகொள்ள இந்துமதம் மிகவும் துணை புரியும். ஆனால் 5000 ஆண்டுக் காலமாக வாழும் இந்துமதம் போலன்றி மத்திய கிழக்கில் வணங்கப்பட்ட 3000 தெய்வங்களும், எகிப்தில் வணங்கப்பட்ட சுமார் 200 தெய்வங்களும் மியூசியங்களில் காட்சிப் பொருள்களாகிவிட்டன!!!

வேத காலத்தில் 30, 40 தெய்வங்களுடன் இருந்த இந்துமதம், பின்னர் எப்படி நூற்றுக் கணக்கான தெய்வங்களை உருவாக்கியதோ, வேத காலத்தில் இருந்த நாலே ஜாதி எப்படி இன்று 4000 ஜாதிகளாக மலர்ந்தனவோ அதுபோல எகிப்தின் 5000 ஆண்டுக்கால வரலாற்றில் தெய்வங்கள் பல்கிப் பெருகின. இந்து மதத்தில் எப்படி தலபுராணங்களில் ஒவ்வொரு ஊரிலும் தெய்வம் பற்றிக் கதைகள் உளவோ அதுபோல எகிப்திலும் உள்ளூர் தெய்வங்கள் வளர்ந்தன. ஆனால் இந்து மதத்திலுள்ள, உயரிய கருத்துக்கள் — மனிதனும் தெய்வமே= அஹம் பிரம்மாஸ்மி, தத்வமஸி — போன்ற தத்துவார்த்த கருத்துகள் அங்கே வளர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை. புராண அளவில் கதைகள் நின்றனவே அன்றி உபநிஷதம் கண்ட உண்மைப் பொருள் அளவுக்குப் போகவில்லை.

மூன்றடுக்கு தெய்வங்கள்

எகிப்திய தெய்வங்களைப் பொதுவாக மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்.

1.தேவதைகள் குடியிருக்கும் சில பொருள்களுக்கு (Fetishes) மந்திர சக்தி உண்டு என்று எண்ணி அவைகளை வழிபடுதல்.

2.மனித உருவிலுள்ள கடவுளர் (Gods in Human forms)

3.மிருகங்கள், பறவைத் தெய்வங்கள் (Zoomorphic Gods)

நிறைய பேருக்கு கடைசி வகைதான் எகிப்திய தெய்வங்கள் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. அதவது, நாய், பூனை, ஆடு, சிம்மம், கொக்கு, வாத்து, வண்டு, கழுகு குரங்கு, முதலை, காளை முதலியவற்றின் படங்களைப் பார்த் தவுடன் அது மனதில் பதிந்துவிடுகிறது.

இயற்கையை அவர்கள் போற்றியதை இந்த தெய்வங்கள் பிரதிபலிக்கின்றன. மகிழ்ச்சி, இன்பம் என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்த அவர்கள் வரைந்த சித்திர எழுத்து ‘பசுவும் கன்றும்!’

கடவுள், இறைவன், ஆண்டவன் என்றெல்லாம் தமிழில் பொதுவாகச் சொல்லுவது போல எகிப்திய மொழியில் NETJER நெட்ஜெர்  என்று தெய்வத்தை அழைத்தனர்.

வேத காலத்துடன் ஒப்பிடக்கூடிய ஒரு அம்சம் (Truth and Order) உண்மையும் ஒழுங்கும்.

ஆங்கிலச் சொற்களான உண்மையும் ஒழுங்கும் —-TRUTH ட்ரூத்,  RHYTHM ரிதம் ஆகியன எல்லாம் சம்ஸ்கிருதச் சொல்லான ருதம் ‘RTAM’  என்பதிலிருந்து வந்தவையே. இது வேதகாலச் சொல். இதை எகிப்தியரும் நம்பினர்.

ஆரம்பகால தெய்வங்கள்:

ஆதம் ATUM = படைப்புக்கடவுள்

ரே RE =சூரியக் கடவுள்

ஹதோர் HATHOR, ஈஸிஸ்/ ஐஸிஸ் ISIS = தேவி

நெய்த்NEITH == போர் தேவதை

ப்தா PTAH (பிதா) = சக்திக் கடவுள்

ஆசிரிஸ் OSIRIS

சேத் SET = தீமையின் கடவுள்

ஹோரஸ் HORUS = மன்னர் கடவுள்

பிற்கலத்தில் பல புராணக் கதைகளை உருவாக்கி ஆசிரிஸ் – சேத் – ஹோரஸ் பகைமையைக் காட்டினர்.

இது இந்து மதத்தில் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் இடையே பிற்காலத்தில் மோதல்களை உண்டாக்கியதற்குச் சமம்.

தத் (THOTH) என்னும் கடவுள் மொழிகளின் கடவுள்; ஹெர்மாபாலிஸ் என்ற நகரில் வழிபடப்பட்டார்.

மாதா(Ma’at) என்ற இளம்பெண் உண்மை, நேர்மை, ஒழுங்கு /கட்டுப்பாடின் தெய்வமாக வழிபடப்பட்டாள். எகிப்தில் மனிதர்களின் தோற்றத்துடன் தொடர்புடைய கடவுள் மாத் (ஆ). கடவுள் உலகைப் படைக்க முடிவு செய்தவுடன் மாதாவை கையில் தூக்கி உதட்டில் முத்தமி ட் டார். ஒரு சதுப்பு நிலத்திலிருந்து நீர்ப்பறவை குரல் எழுப்பியவுடன் படைப்பு துவங்கியது என்பது எகிப்திய கதை.

பல தெய்வங்கள் — ஆசிரிஸ் உள்பட — மேற்காசியாவிலிருந்து வந்தவை. இதனால் காலப்போக்கில் எகிப்திய கடவுளரின் பங்கு பணிகள் மாறின.

இந்துக்களுக்கு வேதம் என்பது ரகசியப் பொருள் உடைய மந்திரங்கள்; அதன் மேலோட்டமான இலக்கிய அர்த்தத்தைப் பார்க்கக்கூடாது என்பது தெரியும். அதனால் சங்க காலத்  தமிழர்கள், வேதங்களை மறை (ரஹசியம்) என்று மொழி பெயர்த்தனர். அது போல எகிப்திலும் ரஹசியப் பெயர் உடைய ஒரு சக்தியைக் கண்டு (He whose Name is Hidden) தெய்வங்களும் பயந்தன என்ற வழக்கு உண்டு.

மிக சக்தி வாய்ந்த ஹோரஸ் என்ற தெய்வத்தை பருந்து வடிவில் (கழுகு) சித்திரம் வரைவர். இந்தப் பருந்துகூட பெரிய கடவுளின் (HIDDEN GOD) அரண்மனையில் மதில்சுவரில் உட்கார்ந்து இருக்கும் என்பர். இதை இந்து மதத்திலுள்ல பிரம்மன் அல்லது தேவி பாகவதத்தில் வரும் திருமூர்த்திகளும் வணங்கும் தேவிக்கு ஒப்பிடலாம்.

எகிப்திய வரலாற்றில் இந்த மறைந்திருக்கும் தெய்வம் (He whose Name is Hidden) யார் என்பதை எழுதாவிடிலும் சிலர் அமன் (AMUN) என்னும் தெய்வம்தான் என்று சிலர் சொல்லுவர். இந்துக்களின் அம்மன் அல்லது பிரமன் இப்படித் திரிந்திருந்தாலும் ஆச்சரியப் படுவதற்கில்லை. ஏனெனில் பிதா, சவிதுர் (ஹதோர்) ஹோரஸ் (சோலஸ்= சோலார்= சூர்ய), ரே முதலிய சம்ஸ்கிருதச் சொற்கள் அவர்களின் கடவுளர் பெயர்களில் உள்ளன.

நட்சத்திரக் கடவுள்கள் (Star Gods= Stellar Deities)

நட்சத்திரங்கள் என்பன புண்யாத்மாக்கள், தேவர்கள் என்று இந்துக்கள் கருதினர் (Vanaparva in Mahabharata). பிரமிடுகள் கட்டத் துவங்கியதிலிருந்து இந்த நம்பிக்கை வலுப்பட்டது. இறைவனான மன்னன், இறந்தவுடன் நடசத்திரங்களுக்கு அப்பால் பயணம் செய்வான் என்று நம்பினர். இதனால் நட்சத்திரங்களை நோக்கி பிரமிடின் சாளரங்களை அமைத்தனர். குறிப்பாக சிவனுடன் தொடர்புடைய ORION ஒரியன் (ஓரையன்=அரையன்) நட்சத்திர மண்டலம் இவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்று. அங்குதான் சிவனுடைய ஆருத்ரா நட்சத்திரமும், மிருக சீர்ச நட்சத்திரமும் உள்ளன.

கட்டாய குருமார் (PRIEST SERVICE) சேவை

சுவிட்சர்லாந்து முதலிய நாடுகளில் கட்டாய ராணுவ சேவை உள்ளது போல ஆரம்பகாலத்தில், உயர் பதவியிலுள்ள எல்லோரும், கோவில்களில் கட்டாயமாக குருமாராக (குருக்களாக ) இருக்கவேண்டும் என்று இருந்தது. இது நம்பூதிரிகளைப் போல ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் செய்ய வேண்டிய பணி. பின்னர் குருக்கள் வேலை தனித் தொழிலாக பரிணமித்தது. எல்லா கோவில்களிலும் ராஜாதான், கொள்கை அளவில் தலைமை குருக்கள். அங்கு வேலை பார்க்கும் குருக்கள் ராஜாவின் பிரதிநிதி. சில கோவில்கள் காலப்போக்கில் மிகவும் பிரபலமாகி அதன் குருக்களும் செல்வாக்குடையவர் ஆயினர்.

1.மெம்பிஸ் (Priest of Ptah of Memphis) நகர பிதா கோவில் குருக்கள்

2.ஹீலியோபாலிஸ் ரே (Priest of Re of Heliopolis) கோவில் குருக்கள்

3.தீப்ஸ் நகர அமன் (Priest of Amun of Thebes) கோவில் குருக்கள் – ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்

முதலில் கடவுள் என்பவர் ராஜாவின் ஆள், பொதுமக்களுக்குத் தொடர்பில்லை என்று இருந்தது. ஆனால் காலப்போக்கில் கடவுள் எல்லோருக்கும் தொடர்புடையவர், எல்லோரையும் கட்டுப்படுத்துபவர் என்ற கொள்கை வளர்ந்தது. இதனால் கோவில்கள் செல்வாக்கும் செல்வமும் பெற்றன.

எகிப்தில் தத்துவக் கருத்துகள் (Philosophical) காணப்படவிடினும்  உண்மை, நீதி, நேர்மை, ஒருவரை ஒருவர்  மரியாதையுடன் நடத்துவது ஆகியன இருந்தன. எகிப்தியர்களுடைய நம்பிக்கைகள் என்ன என்பதை மிகவும் பிற்காலத்தில் எழுந்த கிரேக்க நூல்கள் மூலமே அறிய முடிகிறது.

முக்கிய தெய்வங்களின் பட்டியலையும் பங்கு பணிகளையும் அடுத்த பகுதியில் இந்து சமய தெய்வங்களுடன் ஒப்பிட்டு ஆராய்வோம்.

to be continued…………………………..