Written by London Swaminathan

Post No. 15,894

Date uploaded in London –20 June 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Part 2 (English version posted separately with meaning)

9

ஆஸீனோ தூரம் வ்ரஜதி  சயானோ யாதி ஸர்வத:

கஸ்தம் மதாமதம்  தேவம் மதன்யோ  ஞாதுமர்ஹதி- கடோபநிஷதம் 2-21

பரமாத்மன் இருந்தபடி எங்கும் செல்கிறார்; சயனித்தபடி எங்கும் போகிறார்; ஒளிவீசும் அந்த ஜோதியை , இன்பமும் துன்பமும் உள்ளானை , அது ஒன்றும் இல்லானை  என் போன்றவர்  அன்றி வேறு யார் அறிவார்?

आसीनो दूरं व्रजति शयानो याति सर्वतः ।

कस्तं मदामदं देवं मदन्यो ज्ञातुमर्हति ॥ २१ ॥

****

10

ந ஸம்த்ருஸே திஷ்டதி ரூபமஸ்ய  ந சக்ஷுசா  பச்யதி  கஸ்ச நைனம் 

ஹ்ருதா ஹ்ருதஸ்தம்  மனஸா ய  ஏனமேவம் 

விதுரம் ருதாஸ்தே பவந்தி- — ஸ்வேதாஸ்வதரோபநிஷதம் 4-20

இறைவனுடைய வடிவம் காட்சிக்கு வருவதில்லை; அவனை யாரும் கண்கொண்டு பார்த்ததில்லை; உள்ளத்தில் இறைவனை  அனுபூதியில் காண்பவர் மரணமில்லலாப் பெருநிலை எய்துகின்றனர்.

  In the Svetasvatara Upanishad Chapter 4 Verse 20,

na saṃdṛśe tiṣṭhati rūpam asya na cakṣuṣā paśyati kaścanainaṃ:

न संदृशे तिष्ठति रुपमस्य न चक्षुषा पश्यति कश्चनैनम् ।
हृदा हृदिस्थं मनस य एनमेवं विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥२०॥

****

11

ப்ருஹத் தத் திவ்யம் அசிந்த்யரூபம்

ஸூக்ஷ்மாத்  ச தத் ஸூக்ஷ்மதரம் விபாதி

தூராத் ஸூதூரே  தத் இஹாந்திகே ச

பச்யத்ஸூ இஹ ஏவ நிஹிதம் குஹாயாம்

—முண்டகோபநிஷத் 3-7  

பெரிய பொருளாக , தானே பிரகாசிப்பதாக, மனத்துக்கு எ ட்டாமல்  ஒளிர்வது பிரம்மம்; அது நுணுக்கத்திலும் நுணுக்கமானது; தூரத்திலும் அதிக தூரமானது ; இங்கே உடலுக்குள்ளும் அது இருக்கிறது. இம்மை வாழ்விலேயே  அதை சான்றோர்கள் உள்ளத்தில் காண்கின்றனர் .

बृहच्च तद्दिव्यमचिन्त्यरूपं सूक्ष्माच्च तत्सूक्ष्मतरं विभाति ।
दूरात्सुदूरे तदिहान्तिके च पश्यन्त्विहैव निहितं गुहायाम् ॥ ७ ॥

bṛhacca taddivyamacintyarūpaṃ sūkṣmācca tatsūkṣmataraṃ vibhāti |
dūrātsudūre tadihāntike ca paśyantvihaiva nihitaṃ guhāyām || 7 ||

****

12

ஏஷ தேவோ விச்வகர்மா மஹாத்மா ஸதா ஜனானாம்

ஹ்ருதயே சந்நிவிஷ்ட:

ஹ்ருதா மனீஷா  மனஸா அபிக்லுப்தோ ய ஏதத் 

விதுரம் ருதாஸ்தே பவந்தி

ஸ்வேதாஸ்வதரோபநிஷதம் 4-17

பிரபஞ்சத்தைப் படைத்து எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தெய்வம் எல்லோருடைய உள்ளத்திலும் உறைகிறான் ; அவனை அன்பினாலும், அறிவினாலும் எண்ணத்தினாலும் அறிபவர்கள் அமிர்த சொரூபமாகிறார்கள் (மரணமில்லாப் பெரு வாழ் வினைப் பெறுகிறார்கள் )

एष देवो विश्वकर्मा महात्मा सदा जनानां हृदये संनिविष्टः ।
हृदा मनीषा मनसाभिक्लृप्तो य एतद् विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥4-17॥

****

13

ததே ஜதி தன்னை ஜதி தத் தூரே தத் வந்திகே

ததந்தரஸ்ய ஸர்வஸ்ய தத் உ  ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யத :

இந்த பிரம்மம் அசைகிறது; அசையாதிருக்கிறது. இது அண்மையில் இருக்கிறது; இது தொலைவில் இருக்கிறது.  அனைத்திற்குள்ளும்  இது இருக்கிறது.  எல்லாவற்றுக்கும் வெளியிலும் இது இருக்கிறது. 

–ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் -5

तदेजति तन्नैजति तद्दूरे तद्वन्तिके ।
तदन्तरस्य सर्वस्य तदु सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥ ५ ॥

tadejati tannaijati taddūre tadvantike |
tadantarasya sarvasya tadu sarvasyāsya bāhyataḥ || 5 ||

****

14

ஆனந்தோ ப்ரஹமேதி வ்யஜானாத்  

ஆனந்தாத்யேவ கல்விமானி பூதானி ஜாயந்தே

ஆனந்தேன ஜாதானி ஜீவந்தி

 ஆனந்தம்   ப்ரயன்த்யபிஸம்விசந்தி 

தைத்ரீயோபநிஷத் 3-6

ஆனந்தம் பிரம்மம் என்று (சாதகன்) தெளிவடைந்தான் ஆனந்தத்திலிருந்தே நிச்சயமாக உயிர்கள் தோன்றியுள்ளன பிறந்தவைகள்  எல்லாம் ஆனந்தத்திலேயே வாழ்ந்திருக்கின்றன ; இறுதியில்ஆனந்தத்திலேயே லயம் அடைகின்றன .

आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात्। आनन्दाध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते। आनन्देन जातानि जीवन्ति। आनन्दं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति।सैषा भार्गवी वारुणी विद्या। परमे व्योमन्प्रतिष्ठिता।स य एवं वेद प्रतितिष्ठति। अन्नवानन्नादो भवति। महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन ंअहान्‌ कीर्त्या॥

ānando brahmeti vyajānāt| ānandādhyeva khalvimāni bhūtāni jāyante| ānandena jātāni jīvanti | ānandaṁ prayantyabhisaṁviśantīti |saiṣā bhārgavī vāruṇī vidyā | parame vyomanpratiṣṭhitā |sa ya evaṁ veda pratitiṣṭhati | annavānannādo bhavati| mahānbhavati prajayā paśubhirbrahmavarcasena ṁahān kīrtyā||

***

15

ஹிரண்மயேன பாத்ரேண ஸத்யஸ்யாபிஹிதம் முகம் 

தத் த்வம் பூஷன்னபாவ்ருணு ஸத்ய தர்மாய த்ருஷ்டயே

—ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் -15

மெய்ப்பொருளே! உன்னுடைய உண்மையான வடிவத்தை /சொரூபத்தை வட்டவடிவமான  பொன்போன்ற பிரகாசம்   மறைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. இறைவா! உன்னுடைய உண்மையான  காட்சியைக் காண  நாடும் என் பொருட்டு  அந்தப் பொன் ஒளியை அகற்றியருள்வீராக.

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ॥ १५ ॥

hiraṇmayena pātreṇa satyasyāpihitaṃ mukham |
tattvaṃ pūṣannapāvṛṇu satyadharmāya dṛṣṭaye || 15 ||

***

16

ஸ தஸ்மின்னேவாகாசே ஸ்திரியமாஜகாம

பகுசோபமானாம்  உமாம் ஹைமவதீம் தாம்

ஹோவாச கிம் ஏதத் யக்ஷம் இதி

கேனோபநிஷத் 2-12   

அதே இடத்தில் (அந்த யக்ஷனுக்குப் பதிலாக ) அழகு நிறைந்த  பெண் தெய்வம் ஹைமவதியாகிய உமாதேவியை அவன் (இந்திரன்) கண்டான்; இந்த யக்ஷன் யார்? என்று அவன் அமபிகையிடம் வினவினான்.

स तस्मिन्नेवाकाशे स्त्रियमाजगाम बहुशोभमानामुमां हैमवतीं तां होवाच किमेतद्यक्षमिति ॥ १२ ॥

 sa tasminnevākāśe striyamājagāma bahuśobhamānāmumāṃ haimavatīṃ tāṃ hovāca kimetadyakṣamiti || 12 || Kena-upaniṣad mantra 3.12:

****

17

 நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயண பர:

நாராயண பரோ ஜ்யோதிராத்மா நாராயண பர:

மஹா நாராயண உபநிஷத் 13-4

நாராயணன் பரப்பிரம்ம தத்துவமாகிறான்; முழுமுதல் பொருள் நாராயணன்; பரஞ்ஜோதியாயிருப்பவன் நாராயணன். பரமாத்மாயிருப்பவன் நாராயணனே.

ना॒राय॒णप॑रो ज्यो॒ति॒रा॒त्मा ना॑राय॒णः प॑रः ।

ना॒राय॒णपर॑-म्ब्र॒ह्म॒ तत्त्व-न्ना॑राय॒णः प॑रः ।

nā̠rāya̠ṇapa̍rō jyō̠ti̠rā̠tmā nā̍rāya̠ṇaḥ pa̍raḥ ।

nā̠rāya̠ṇapara̍-mbra̠hma̠ tattva-nnā̍rāya̠ṇaḥ pa̍raḥ ।

****

18

திவ்யோ ஹ்யமூர்த்த: புருஷ:  ஸ பாஹ்யாப்யந்தரோ  ஹ்யஜ:

அப்ராணோ  ஹ்யமனா: சுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரத: பர:    

முண்டகோபநிஷத் – Mundaka Upanishad (Chapter 2, Section 1, Verse 2

பரமாத்மா சுயமாக ஒளிவீசுவது; வடிவமற்றது; பிறவாதது; தூயது; உள்ளும் புறமும் எங்கும் பறந்தது. பிராணனுக்கும் மனதுக்கும் அப்பாற்பட்டது. பிரளய நிலையில் இருக்கும் பிரக்ருதிக்கும் அப்பாற்பட்டது.

दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः स बाह्याभ्यन्तरो ह्यजः ।अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो ह्यक्षरात् परतः परः ॥ २॥ Mundaka Upanishad (Chapter 2, Section 1, Verse 2

divyo hyamūrtaḥ puruṣaḥ sa bāhyābhyantaro hyajaḥ |aprāṇo hyamanāḥ śubhro hyakṣarāt parataḥ paraḥ || 2 ||

****

19

அணோரணீயான் மஹதோ மஹீயாயானாத்மாஸ்ய

ஜன்தோர்நிஹிதோ  குஹாயாம்

தமக்ரது: பச்யதி வீதசோகோ தாது ப்ரஸாதான்

மஹிமாத்மன:

–கடோபநிஷத் 2-2 

अणोरणीयान् महतो महीयान् आत्मास्य जन्तोर् निहितो गुहायाम् ।

तमक्रतुः पश्यति वीतशोको धातुप्रसादान्महिमानमात्मनः ॥

aṇoraṇīyān mahato mahīyān ātmāsya jantor nihito guhāyām |

tamakratuḥ paśyati vītaśoko dhātuprasādānmahimānamātmanaḥ ||

****

20

ச்ரவணாயாபி  பகுபிர்யோ ந லப்ய: ச்ருண்வந்தோபி

பஹவோ யம் ந வித்யு:

ஆச்சர்யோ வக்தா  குசலோ(அ)ஸ்ய லப்தாச்சார்யோ

ஞாதா குசலானுசிஷ்ட :  

 கடோபநிஷத் 1-2-7

இறைவனைப் பற்றிக் கேள்வி ப்படுவதற்கே பலருக்கு வாய்ப்பதில்லை; கேள்விப்படுபவர்க்குள்ளும் பலர் அவரை அறிந்துகொள்ள இயலாதவர்களாய் இருக்கின்றனர்;  அவரை உள்ளபடி சொல்பவன் வியக்கத்தக்கவன் ; அவரை அடையப்பெறுபவன் திறமை சாலி;  அப்பேற்பட்டவன் சொல்ல, அதை அறிந்துகொள்ளும் சிஷ்யன் வியப்புக்குரியவனே !

श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः

शृण्वन्तोऽपि बहवो यं न विद्युः ।

आश्चर्यो वक्ता कुशलोऽस्य लब्धा

आश्चर्यो ज्ञाता कुशलानुशिष्टः ॥ ७॥kathopanishad

śravaṇāyāpi bahubhiryo na labhyaḥ

śṛṇvanto’pi bahavo yaṃ na vidyuḥ .

āścaryo vaktā kuśalo’sya labdhā

āścaryo jñātā kuśalānuśiṣṭaḥ  1-2-7kathopanishad

To be continued…………………

Tags- முக்கிய உபநிஷத மந்திரங்கள் ,Part 2