மல்யுத்தம் தோன்றியது எங்கே?

krishna-and-balarama-wrestling1

Krishna and Chanura fighting.

கட்டுரை மன்னன்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:– 1329; தேதி:– 5 அக்டோபர் 2014.

மல்யுத்தம், மற்போர், குஸ்தி (WRESTLING) என்று அழைக்கப்படும் இந்த வீர விளையாட்டு குறைந்தது 4000 ஆண்டுகளாக விளையாடப்படுகிறது. இதற்கான பழைய சான்றுகள் எகிப்தில் பேனி ஹாசன் என்னும் இடத்தில் சுவரில் எழுதப்பட்ட பழைய சான்றுகளில் உள்ளது. அதற்குப் பின்னர் கிரேக்கர்கள் வெளியிட்ட நாணயங்கள், செய்த பானைகள், சிலைகளில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை அனைத்தும் 2500 ஆண்டு பழமை உடையவை. அப்படியானால் மல்யுத்தம் தோன்றியது எகிப்தில் என்று சொல்லி விடலாமா? முடியாது .இந்தியா என்றே நான் சொல்லுவேன்.

இப்படிச் சொன்னால் உடனே அதாரம் கேட்பார்கள். தொல்பொருத் துறை சான்றுகள் இல்லாவிடினும் இலக்கியச் சான்றுகள் ரிக் வேதம், அதர்வ வேதம், சங்கத் தமிழ் இலக்கியப் பாடல்களில் உள்ளன. இதிலும் இரண்டு வகை உண்டு. ஆதி மனிதன் பிறந்த நாள் முதலே, குகைகளில் சண்டை போட்டிருப்பான். அது எல்லாம் மல்யுத்தம் ஆகிவிடாது. பின்னர் எது மல்யுத்தம்?

முறையாக அறிவித்து, பின்னர் சமநிலையில் இருக்கும் இருவரை விதிகளின்படி சண்டை போட வைத்து வெற்றி தோல்வியை நிர்ணயிப்பதே மல்யுத்தம். இந்திய இலக்கியத்தில் இதற்கான சான்றுகள் ஏராளம். ஆனால் ஏன் தொல்பொருத் துறைச் சான்றுகள் கிடைத்தில?
kamsa wretlers
Krishna and Balarama are wrestling with Kamsa’s men

இதற்கு 5 காரணங்கள் உண்டு:

1.இந்தியர்கள் எதையுமே மறுபடியும் உபயோகப்படுத்த வேண்டும் என்ற கொள்கையுடயோர். இப்போதுதான் மேலை நாடுகள் இந்த RECYCLING ‘’ரீ சைக்ளிங்’’ பற்றிப் பேசுகின்றன. நம் வீட்டுப் பெண்மணிகளோவெனில் ஆண்டுதோறும் பழைய நகைகளை அழித்துப் புதுபுது ‘’டிசைன்’’ (Design) செய்து பழகியவர்கள்; ஆகையால் கிடைத்த அத்தனை தங்கம், வெள்ளி கலைப் (antiques) பொருட்களையும், நாணயங்களையும் உருக்கி அழித்துவிட்டனர்.

2.மன்னன் எவ்வழி, அவ்வழி மக்கள் — என்று கீதையில் (3-21) கிருஷ்ணனும், புறநானூற்றில் (187) ஒரு புலவரும் செப்புவர். ஆக அவர்கள்தான் முதல் முதலில் மாற்றான் அரண்மனையில் கிடைத்த கிரீடங்களையும், மணி மகுடங்களையும், கங்கணங்களையும், சிம்மாசனங்களையும், வீர வாட்களையும் உருக்கி தன் காலடியில் பாதம் வைக்கும் பீடங்களாகப் (foot stool) பயன்படுத்தினர். இது காளிதாசன் காவியங்களிலும் சங்கத் தமிழ் பாடல்களிலும் பல இடங்களில் உள்ளது. மேலை நாட்டிலோ அதைப் பாதுகாத்து வைத்தனர்.

3. இந்தியர்கள் எழுதியது அனைத்தும் (Bark) மரவுரி, பனை ஓலை (Palm leaves) போன்று அழியும் பொருட்கள்! கல் மேல் பொறிப்பது என்பது அசோகன் காலத்தில் தோன்றியது. நல்லவேளையாக சிந்து சமவெளிமக்கள் அந்த முத்திரைகளை கற்களில், சுடுமண்ணில் செய்ததால நமக்குக் கொஞ்சம் பழைய தடயங்கள் கிடைத்தன.

4. இந்தியப் (Monsoon) பருவநிலை – வரலாற்றின் மாபெரும் எதிரி. எகிப்து போன்று மணல் பாலைவனமும் (desert) இல்லை. ஐரோப்பா போல பனிப் பாலைவனமும் அல்ல. எப்போது பார்த்தாலு திசை மாறிச் செல்லும் கங்கை, சிந்து போன்ற மாபெரும் நதிகள். கடும் – சுடும் – வெய்யிலும், கனமழையும் மாறி மாறி வந்து அத்தனையையும் அழித்துவிட்டன.

5. மேல்நாட்டோர் போல குறுகிய கால எல்லை பற்றிக் கவலைப் படாதவர்கள் இந்துக்கள். அவர்கள் எல்லாம் மாபெரும் யுகக் கணக்கில்தான் (eras and eons) எதையும் பார்ப்பார்கள். சின்னக் குழந்தைகூட சூர்ய கோடி சமப்ரபா என்றும் சஹஸ்ர கோடி யுக தாரிணே நம: என்றும் தினசரி வழிபடுவர். ஆக இவர்கள் சொல்லும் கி.மு. கி.பி. எல்லாம் இந்துக்களுக்கு கொசு அல்லது — கொசுறு!!

இன்னபல காரணங்களால் நம்மிடையே புறச் சான்றுகள் குறைவெனினும் இலக்கியச் சான்றுகளுக்குக் குறைவில. ஆயினும் இதைக் கண்ட வெள்ளைக்காரன் பயந்து போய், இவை அனைத்தையும் கட்டுக்கதை, பொய்யுரை என்று பரப்பி, ஆரிய-திராவிட வாதத்தைப் புகுத்தி, நமக்கு வரலாறே இல்லை அததனையும் கடன் வாங்கியவை என்று ஆங்கிலத்தில் புத்தகம் எழுதிவிட்டான். உடனே நம்மூர் அரை வேக்காடுகள் அதைப் பரப்பத் துவங்கிவிட்டன.

Beni_Hassan3
Beni Hasan Murals in Egypt; at least 400 year old!

தமிழ் மற்போர் சான்றுகள்

சங்கத் தமில் நூலகளில் நிறைய மற்போர் சான்று ள் உள. புற நானூற்றின் பாடல் 80-ல் ஆமூர் மல்லனுக்கும் கிள்ளிக்கும் நடந்த மற்போரை சாத்தந்தையார் வருணிக்கிறார். பரணர் என்னும் பெரும்புலவர் மிக மிக விரிவாக நமக்கு மற்போர் செய்திகளைப் பல பாடல்கள் வழியே தருகிறார்.

ஒரே ஒரு எடுத்துக் காட்டை மட்டும் காண்போம். அகநானூறு 386-ல் பாணனுக்கும் ஆரியப் பொருநனுக்கும் நடந்த சண்டை பற்றிப் பாடுகிறார். பாணன், கட்டி என்ற இரண்டு வடக்கத்திய மல்லர்கள் கணையனின் நண்பனான மற்றொரு வடக்கத்திய மல்லன் ஆரியப் பொருநனுடன் பொருதுகின்றான். ஆரியப் பொருநன் உடல் இரண்டு துண்டாகி விழுகிறது! இவர்கள் அனைவரும் வடநாட்டு மல்லர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் அவர்களை வேலைக்கு வைத்தது தமிழ் மன்னர்கள் அல்லது குறுநில மன்னர்கள் எனதும் குறிப்பிடற்பாலது.

பாணனும், கட்டியும் தமிழ் நாடு முழுதும் சென்று யார் யார் சண்டைக்கு வரத் துணிவர் என்று சவால் விட்டனர். தித்தன் வெளியன் வாழும் உறையூருக்கும் சென்றனர். ஊருக்கு வெளியே வானத்தைப் பிளக்கும் முரசொலி கேட்டு, என்ன நடக்கிறது ? என்று வினவினர். அதுவா? தித்தன் வெளியனின் வெற்றிகளை ஊரே கொண்டாடுகிறது என்று மக்கள் சொல்லவே இரண்டு மல்லர்களும் பயந்து ஓடிவிட்டனர்!!

ஒரு புலவர் அழகாக வருணிக்கிறார்: யானையானது மூங்கில் கழிகளைப் பிடுங்கி காலில் வைத்து முறிப்பது போல மல்லனின் கால்களை கிள்ளி ஒடித்தான் என்கிறார்.

பரிபாடல் 12-72, சிலப்பதிகாரம் (16-198, 16-73), பெருங்கதை (52—3115) ஆகிய இடங்களில் முறையான — பறை அறிவித்து நிகழ்த்தப்பட்ட — மல்யுத்தப் போட்டிகளை விரிவாகக் காணலாம். இவை எல்லாம் இரண்டாயிரம் ஆண்டு மல்யுத்தச் சான்றுகள்.

Silver_stater_obverse_Aspendos_374 BCE
Greek Silver coin; at least 2300 year old!

கண்ணன், பலராமன் செய்த மற்போர்

கலியுகம் துவங்கும் முன் (கிமு.3100) வாழ்ந்த கண்ணனும், அவன் அண்ணன் பலராமனும் பல மல்லர்களுடன் மோதி அவர்களை வானில் சுழற்றி எறிந்ததை புராண இதிஹாசங்களில் படிக்கிறோம் கம்ச சானூர மர்த்தனம் என்று கம்சனையும் சானூரனையும் அவர்கள் கொன்றதை இன்று வரை மேடைகளில் கர்நாடக சங்கீத பாகவதர்களும் பஜனைப் பாடகர்களும், சின்னக் குழந்தைகள் சொல்லும் ஸ்லோகங்களிலும் கேட்கிறோம்; பாடுகிறோம். ஆயினும் இவைகள் எல்லாம் வரலாறு அல்ல, வெறும் புனைக்கதைகள் என்ற விஷ விதையை வெள்ளைக்காரர்கள் பரப்பிவிட்டனர். யாதவ குல வீரர்கள் இருவரும் பல மல்லர்களை வென்றனர்; கொன்றனர்.

வாலி-சுக்ரீவன்
கண்ணனுக்கு முன் வாழ்ந்த ராமபிரான் காலத்தில் குரங்குப் படைகளும் கூட “த்வந்த்வ யுத்தம்: (ஒருவனுக்கு ஒருவன்) செய்ததை அறிவோம். வாலி- சுக்ரீவன் சண்டைகளை அறிவோம். அவைகளையும் வரலாறு அல்ல, கட்டுக்கதை என்று பரப்பிவிட்டனர். ஆனால் ஏழாம் நூற்றாண்டில் வெளியான கோ கருநந்தடக்கன் கல்வெட்டு கூட, கலியுகத்தை வியப்புறும் விதத்தில் நாட்கணக்கில் சொல்கிறது அதாவது தமிழனுக்கு ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளாக இருந்த நம்பிக்கையை, பஞ்சாங்கங்களை வெளிநாட்டு :அறிஞர்கள்” பேச்சை கேட்டு ஒதுக்கிவிட்டோம்!!!

kushti2
Kazakastan Rock paintings before 1000 BCE.

வேதத்தில் மற்போர்

ரிக் வேதத்திலும், அதர்வண வேதத்திலும் முஷ்டி ஹன், முஷ்டி ஹத்ய (RV 5-58-4, 6-26-2 and AV5-22-4) என்ற சொற்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் கைகலப்புகள் பற்றிப் பேசும். ஆனால் இவை மல்யுத்தப் போட்டி என்ற பொருளில் வராமல் மல்யுத்தப் போர் என்ற முறையில் கையாளப்படுகின்றன.

மஹாபாரத மல்யுத்தங்கள்
மஹாபாரதத்தில் பீமனுக்கும் கீசகனுக்கும் நடந்த மற்போர் மிகத் தெளிவான சித்திரத்தைத் தருகிறது. சைரந்திரி என்ற பெயரில் வேலை பார்த்த திரவுபதியை கீசகன் பின்பற்றவே அவனை பீமன் கொன்றான். பீமன் மேலும் பலருடன் போட்ட மல்யுத்தங்களையும் மஹாபாரதம் விரிவாகவே தரும்.

ஆக வேத, ராமாயண, மஹாபாரத, பாகவத புராண, சங்க இலக்கிய மல்யுத்தக் குறிப்புகள் பற்றிப் படிப்போருக்கு — கலியுகம் என்பது இற்றைக்கு 5100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் துவங்கியது என்ற நம்பிக்கை இருக்குமானால் —- எகிப்தியர்கள், கிரேக்கர்களுக்கு முன்னால் மல்யுத்தத்தைப் பயின்றவர்கள் நாம்தான் என்பது விளங்கும்!!
???????????????

இந்தியர்கள் இதை மெய்ப்பிக்கும் விதத்தில் மல்யுத்தப் போட்டிகளில் தங்கப் பதக்கம் வென்று வருகின்றனர். நாடு முழுதும் எல்லா மொழிகளிலும் ‘’மல்ல, குஸ்தி, பைல்வான்’’ — என்ற சொற்கள் பயிலப்படுகின்றன. பீமன் பெயரில் நாடு முழுதும் மற்போர் பள்ளிக்கூடங்கள் இருக்கின்றன.

வளர்க மல்யுத்தக் கலை! வாழ்க மல்லர்கள்!!

Wrestling in Ancient India

kamsa wretlers
Krishna and Balarama are fighting with wrestlers

Research Paper written by London Swaminathan
Post No.1328; Dated 4th October 2014.

Wrestling is one of the sports played and practised in India from time immemorial. We have references to wrestling in the Vedas and the Hindu epics. Where did it originate? We have beautiful pictures of wrestling in Egypt and Greece. The Egyptian pictures are 4500 years old and the Greek pictures are 2500 years old. Unfortunately India did not have anything that old for obvious reasons:

1.Tamil and Sanskrit literature say that the kings took great pride in melting the enemy kings’ ornaments, coins, crowns, pedestals, foot stools etc and put them under the kings’ feet.
2.Indians wrote everything on tree barks and palm leaves which didn’t last for more than few centuries.
3.People followed their kings in melting everything and making new ornaments.
4.Above all, the climatic condition of India was dead against preserving anything.

krishna-and-balarama-wrestling1

Taking all these into account, I came to the conclusion that wrestling originated in India around 3100 BCE but left proof only in literature. The proof is in the Vedas, Ramayana, Mahabharata and Sangam Tamil literature. We have a graphic description of the fight between Kichaka and Bhima in Mahabharata. Bhima had fight with several people according to Mahabharat. One may wonder whether these were actual wrestling fought according to the rules or barbaric attacks. I will say that they were organised fights. But one must accept the date of Mahabaharata war. Hindus believe that it came to an end around 36 years before the Kaliyuga began in 3100 BCE. Big seminars and workshops addressed by eminent scholars said that the war was fought around 1500 BCE. There is a big gap between the traditional date and the date suggested by the scholars. But we have Dwandwa Yuddha (One to one; face to face) fights in Ramayana which happened before Mahabharata. Vedas have reference to Mushtika wrestlers.

Kamsa sent trained wrestlers Chanura, Palamba and Mushtika to kill Krishna and Balarama. They were all killed by the Yadava brothers. The description was very clear about how they were thrown off the ground. Balarama held their feet, swung them over his head and threw them and one of the wrestler’s body was hanging on the tree.

Beni_Hassan3
Beni Hasan Murals in Egypt showing wrestling practice

Kichaka was troubling Draupadi who worked as a servant maid during the incognito period. She could not tolerate him and devised a plan with her brother Bhima who worked as a cook in the same place. She enticed him in to a trap where Bhima was waiting. A big fight followed and Kichaka was killed.
We have very clear references to organised wrestling in Sangam Tamil literature which was at least 2000 years old. It says that those wrestlers came from the North.
We have traditional stories about Brahmin wrestlers (Jyeshti Mallas) of Gujarat, regular wrestling schools in Maharashtra towns in the olden days.

Silver_stater_obverse_Aspendos_374 BCE
Greek Coin of Fourth Century BCE

In The Vedas

Musti-han and Musti-hatya in the Rig Veda and Atharva Veda denote respectively the hand to hand fighter. But these are mentioned in the context of wars (RV 5-58-4, 6-26-2 and AV5-22-4). One of the wrestlers killed by Balarama was Mushtika!

Tamil Wrestlers

References to Tamil wrestlers are available from Sangam literature belonging to 1st century CE to 3rd century CE. Pura Nanuru verse 80 by Sathanthaiyar described a fight between Killi and Amur Mallan. Killi broke the wrestler’s leg like an elephant breaking a bamboo tree under its foot.

Banan was a famous North Indian wrestler. He had another North Indian wrestler friend by name Khatti. Both of them came to Tamil Nadu and challenged the wrestlers. Chieftain Kanaiyan had another wrestler by name Aryan Porunan. He also came from North India. This clearly shows that all the famous North Indian wrestlers were visiting Tamil Nadu or serving Tamil chieftains. A wrestling match was organised between Arya Porunan and Banan and it ended with the death of Arya Porunan. His body was cut into two parts according to the famous Tamil poet Paranar (Akananuru 386).

???????????????
Stamp on Indian Wrestling

Because of this glorious victory both Banan and Khatti were encouraged to challenge every one. They went to Uraiyur, the capital of Choza Kingdom to challenge Thithan Veliyan. Even before they entered Uraiyur, they heard big drum beats celebrating the victories of Thithan Veliyan. They got scared and ran away. These anecdotes were described in great detail by Paranar in several verses. There are many more references to sword fight and wrestling.

We have references to wrestling as a sports competition in Paripatal 12-72 and Aka Nanuru 386.

Literature belonging to later periods such as Perunkatai (52-3115) and Silappadikaram 16-198; 16-73) described the sceneries of wrestling matches. The match was announced by beating the drums. King, women and others gathered to see the match. Tamil epic Silappadikaram described one bout looking like a fight between two elephants.

kushti2
Kushti on Kazakastan rocks 1000 to 1200 BCE

Many wrestling schools in India are named after the legendary hero Bhima. Kushti, Pailwan, Malla are some of the words used from Kashmir to Kanyakumari.

contact swami_48@yahoo.com

அசோகன் மனைவி செய்த அக்கிரமம்! மகாவம்சம் தரும் தகவல்

Bodhi-Tree
புத்த கயாவில் இருக்கும் போதி மரம் (அரச மரம், அஸ்வத்தம்)

கட்டுரை மன்னன்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:1326; தேதி:– 4 அக்டோபர் 2014.

மகா வம்சம் பற்றிய எனது கட்டுரை வரிசையில் இது 13—ஆவது கட்டுரை.

மஹாவம்சத்தில் மரங்கள் பற்றி பல சுவையான தகவல்கள் இருக்கின்றன. சில திடுக்கிடும் தகவல்களும் இருக்கின்றன. மௌரியப் பேரரசின் மாமன்னன் அசோகனுடைய முதல் மனைவி அசந்திமித்ரா இறந்தவுடன் தீசரட்சையை ராணியாக்கினான். தன் அழகில் கர்வம் கொண்ட அப்பெண், என்னை விட்டுவிட்டு இந்த அரசன் போதி மரத்திடம் அன்பு செலுத்து கிறானே என்று பொறாமைப் பட்டு மந்து என்னும் விஷ முள்ளைக் குத்தி மஹா போதி மரம் பட்டுப் போகும்படி செய்தாள். இது நடந்த நாலாவது வருடத்தில் அசோகனும் மரணமடைந்தான். மரமும் பட்டது அசோகனும் பட்டான் (ஆதாரம்—அத்தியாயம் 20).

mahabodhi

இதே போல இன்னொரு விஷ மர சம்பவமும் வருகிறது. சங்கமித்திரன் என்ற அரசன், ஜாலியாக அரண்மனைப் பெண்களோடு பாசீனதீபகத்துக்குப் (கிழக்குத் தீவு) போய் நாவல் கனி உண்பது வழக்கம். இது அந்த தீவுவாசிகளுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவர்கள் நாவல் மரத்துக்கு விஷமூட்டினர். அடுத்த முறை மன்னன் வந்து நாவல் பழம் சாப்பிட்டவுடன் அந்த இடத்திலேயே இறந்துவிட்டான். (ஆதாரம்: அத்தியயம்—36)

ஜாதகக் கதை ஒன்றிலும் ஒரு மாமரம் முளைக்காமல் இருக்க மந்து முள் பயன்படுத்தப்பட்ட விஷயம் வருகிறது.

மகாவம்சத்தின் 18, 19 ஆவது அத்தியாயம் முழுதும் போதிமரப் புகழ்ச்சி (அரச மரம், அஸ்வத்த மரம்) இருக்கிறது. அசோகன், போதி மரத்தை கடவுள் போல வழிபட்டதையும் மூன்று முறை தனது அரசுரிமையையே போதி மரத்துக்கு அளித்து பட்டம் சூட்டியதையும் மகாவம்சம் எடுத்து இயம்புகிறது.

போதி மரம் என்பதன் புகழ் உபநிஷதம், கீதை, விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் சிந்து சமவெளி நாகரீகம் ஆகிய எல்லாவற்றிலும் காணப்படுகிறது.

இந்த மரத்துக்கு அரச மரம் என்று தமிழன் பெயர் சூட்டியதில் இருந்து அவனுக்கும் இதன் மகிமை தெரிந்திருக்கிறது என்று அறீயலாம். கண்ணன், ‘’மரங்களில் நான் அரச மரம்” என்று கீதையில் கூறியதைப் படிப்பவர் களுக்கு மேலும் நன்றாகப் பொருள் விளங்கும் (நான் எழுதிய ‘’சிந்து சமவெளியில் அரச மரம்’’ — என்ற கட்டுரையில் மேல் விவரம் காண்க).

Banyan_tree-2
ஆல மரம்

ஆலமர தேவதை
இன்னொரு இடத்தில் ஆலமரம் பற்றிய சுவையான கதை உண்டு. அசோகன் தனது அண்ணன் சுமணனைக் கொன்று ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான. அப்போது சுமணன் மனிவி நிறைமாத கர்ப்பிணி. பயந்து காட்டுக்குள் ஓடிவிட்டாள். ஆல மரத்தின் தேவதை அவளை அழைத்து, ஒரு குடிசை போட்டுக் கொடுத்தது. குழந்தை பிறந்தவுடன் அவளும் நன்றி செலுத்த தன் மகனுக்கு ஆலமரம் ( ந்யக்ரோத ) என்று பெயர் வைத்தாள். இப்படி மரத்தின் பெயர் சூட்டும் வழக்கம், புத்தருக்கு முந்திய உபநிடத காலத்திலேயே உண்டு. பிப்பலாடன் (திரு. அரசமரம்) என்ற பெயர் இருக்கிறது.

Mango_tree_in_Kolar

மா மரம்

மந்திர மாங்கனி பற்றிய அற்புதத்தை ஏற்கனவே மகாவம்சத்தில் உள்ள அதிசயச் செய்திகள் என்ற கட்டுரையில் கொடுத்து இருக்கிறேன். தோட்டக்காரன் கொடுத்த பெரிய மாம்பழத்தை அரசன் புத்த குருவிடம் (தேரர்) கொடுக்க அவர் அதைச் சாப்பிட்டுவிட்டுக் கொட்டையை மன்னனிடம் கொடுத்து நடச்சொன்னார். கொட்டையை மன்னன் நட்ட இடத்தில் தேரர் கையைக் கழுவினார். அதௌ உடனே பெரிய மரமாக வளர்ந்து கனிகளை ஈன்றது. மந்திரத்தில் மாங்கனி!! (ஆதாரம் அத்தியாயம் 15)

வம்சங்களும் மரங்களும்
ஒரு நாட்டு மக்கள், மரங்களுக்கு எந்த அளவுக்கு மதிப்பு தருகிறார்கள், எப்படிப் பாதுகாக்கிறார்கள் என்பதெல்லாம் நாகரீக முதிர்ச்சியைக் காட்டும். சங்கத்தமிழ் இலக்கியத்திலும் காளிதாசன் காவியங்களிலும் மரங்களை அண்ணன் தம்பிகளாகவும், அக்காள் தங்கைகளாகவும் சித்தரிக்கின்றனர். இந்தியாவில் கடம்ப வம்சம், இக்ஷ்வாகு வம்சம், சுங்க வம்சம், பல்லவ வம்சம் முதலிய பல வம்சங்கள் தாவரங்களின் பெயர் கொண்ட வம்சங்களாகும் இந்தியாவின் பெயரே நாவலந்தீவு. நாவல் மரத்தின் பெயர் இது. பூமியையே ஜம்பூ, இலா, சால்மலி முதலிய மரங்களின் பெயரில் பிரித்தனர் இந்துக்கள் —- இதைப் பார்த்து தமிழ் இந்துக்கள் குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம் என தாவரங்களின் பெயரிலேயே நிலப் பாகுபாடு செய்தனர்.

இந்தியாவின் புகழ்மிகு பட்டணம் பாடலிபுத்ரமும் மரத்தின் பெயரில் அமைந்த நகரமே.

jambu-fruit-250x250
நாவல் மரம் (நாவலந்தீவு = பாரத தேசம் = இந்தியா)

பறங்கிப் பழ மன்னன்
அத்தியாயம் 35: மகாவம்சத்தில் வேறொரு சுவையான செய்தியும் உண்டு. ஒரு மன்னன் புத்த பிட்சுக்கள் எல்லோருக்கும் கும்பந்தக பழம் கொடுத்தான். பறங்கிப்பழம் போன்ற இப்பழத்தின் மற்றொரு பெயர் ஆமந்த என்பதால் மன்னனின் பெயரே ஆமந்தகாமன் என்று மாறிவிட்டது!! அவன் எல்லா இடங்களிலும் திராட்சைக் கொடிகளையும் பயிரிட்டான்.

மாமரம் பற்றியும் பல இடங்களில் குறிப்புகள் உள்ளன. மாமரத்தை வைத்து ஒரு தேரர், மன்னனுக்கு உபதேசமும் செய்கிறார்.

Kadamba ful-11
கடம்ப மரம், மதுரை மாநகரின் ஸ்தல விருட்சம்

கடம்ப மரம், முசில மரம், இம்பார மரம், பாரிஜாதம், பாக்குமரம், சப்தவர்ண மரம், கபித்த எனப்படும் விளாம்பழ மரம், கந்தம்ப மரம், பாக்குமரம், சால மரம், நாகக் கொடி என்று பல மரங்களின் குறிப்புகளும் படித்துச் சுவைக்க வேண்டிய விஷயம் ஆகும். பாரிஜாதம், மல்லிகை, தாமரை சண்பகம், முதலிய பூக்களும் வருகின்றன.

ஒரு முறை மன்னன் புத்த விஹாரங்களுக்கு அளித்த தானத்தை ‘கேடக பத்திர’த்திலேயே (தாழை வகைத் தாவரம்) எழுதி அளித்தான். சங்கத் தமிழ், மகாவம்சம் ஆகிய இரண்டிலும் காணப்படும் பனைமரத்தில் இருக்கும் பூத வழிபாட்டைப் பற்றி ஏற்கனவே எழுதிவிட்டேன்.

சில மரங்களின் தாவரவியல் பெயர்கள் உரைகளில் காணப்படவில்லை. ஆக தாவரவியல் அறிஞர்கள் ஆராய்ச்சி செய்ய இன்னும் நிறைய வாய்ப்புகள் உள்ளன.

மகாபோதிமரத்தை அசோகனின் இரண்டாம் மனைவி “கொன்றுவிட்டதால்” இப்போது புத்த கயாவிலுள்ள மஹாபோதி மரம் பழைய மரம் அல்ல—அதன் கிளையே என்றும் கருத இடம் உண்டு. இலங்கைக்கும் சில கிளைகளை அனுப்பி இருந்ததால் பிற்காலத்தில் ஒட்டு மரங்கள் உருவாகி இருக்கலாம்.

screw pine
தாழை வகைச் செடி

சுமார் முப்பது மரம், செடி, கொடிகளின் பெயர்களை மஹாவம்சம் கூறுவதால் இது உண்மையான விஷயங்களை அதன்போகில் எடுத்துரைக்கிறது என்று நம்ப இடமுண்டு. எல்லா மதப் புத்தகங்களிலும் காணப்படும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்றுகளை விலக்கிவிட்டுப் பார்க்கும் கண்களும் பரி பக்குவமும் நமக்கு வேண்டும்.

வாழ்க மகா வம்சம் !! வளர்க மரங்கள் !!!

Plants in Mahavamsa

mahabodhi
Mahabodhi Tree in Bodha Gaya

Research paper by London Swaminathan
Post No.1325; Dated 3rd October 2014.

This article is part of my series on Mahavamsa, Chronicle of Sri Lanka.

Studying about the plants mentioned in ancient literature helps us to understand the interaction between human beings and the plants. Mostly we read about the love and affection towards plants, respect and worship of sacred trees. What we find in Mahavamsa wouldn’t surprise any Hindu or a resident of Indian subcontinent, because we see such an attitude from Vedic days. Their approach was the same from Kashmir to Kandy.

Mahavamsa has lot of references to plants, particularly to the holy pipal tree known as Bodhi tree in Buddhist literature. Tamils named Arasa Maram meaning King of Trees. Since Buddha attained wisdom under the tree, it has got more respect than any other tree. But this pipal tree (Ficus religiosa) is in the Indus Valley Civilization, the Upanishads and later literature. In the Bhagavad Gita Lord Krishna says Of all the trees I am the papal tree. Along with two other trees of the same Ficus genus it is mentioned as one of the names of Lord Vishnu in Vishnu Sahasramana. Probably that is the reason Buddha decided to sit under the tree in his attempt to find the Truth.

Bodhi-Tree

Hindus are pioneers in naming the regions after the predominant plant of the area. They named lands after Jhambu, Ila, Shalmali plants etc. Tamil Hindus also followed this custom and named their five lands after five plants such as Kurinji, Mullai etc.

The most famous city of ancient India Pataliputra (Patna in Bihar) was named after the Patali tree. India’s name is Jambudwipa meaning Land of Indian Blackberry Tree. It’s botanical name is Syzygium cumini (Family Myrtaceae)

Plants in Mahavamsa

Chapters 18 and19 “Receiving and Coming of the Great Bodhi Tree” make very interesting reading. Asoka’s preparation to send the branch of the Bodhi/ Pipal tree from Bihar to Sri Lanka is described in detail. He paid respect to the tree like a king. In fact he offered the kingdom thrice to the tree and crowned it as the emperor of the Mighty Mauryan Empire. He asked his counterpart in Sri Lanka Devanam Priya Tissa to do the same. He also did give a big welcome to the tree.

Chapter 5 says that the angels brought Naga creeper twigs to brush the teeth, Myrobalans, mangoes, Terminalia for eating and celestial lotus and jasmine flowers for offering. In the same chapter we come across the story of Nigrodha (Mr Banyan Tree). When Emperor Asoka killed his elder brother Sumana, his pregnant wife was given refuge by the guardian angel of Nyakrodha tree (Banyan) and so her son was given the same name. He was protected by that angel.

Banyan_tree-2
Banyan Tree, Nyagrodha in Sanskrit

‘Nyakrodha’ is the name of Banyan tree (Ficus bengalensis or Ficus indica). The person’s name will be Mr Banyan Tree which is common in India. We have Pippaladan and other names in Upanishads meaning Mr Pipal Tree. Even several dynasties named themselves after plants such as Ikshvahu, Sunga, Kadamba, Pallava etc.

Chapter seven was about using lotus leaves to fetch water. Lotus leaves are used for eating food even today in several parts of India. Lotus stems are in the story of Indra stealing Agatya’s lotus plants in the Brahmana literature (Read my post – Why did Indra steal?)

We have a reference to Kadamba tree (Neolamrckia cadamba) in Chapter 18. Once Madurai in South India was full of these trees and Madurai was called Kadamba vana, where the world famous Meenakshi temple was built later.

screw pine
Image of screw pine (Ketaka)

Mandu Thorn killed Bodhi Tree !

In chapter 20, there is an interesting episode of the evil queen of Emperor Asoka killing the famous Bodhi tree with a poisonous thorn. It is called Mandu thorn. When the queen died, Asoka elevated another beautiful lady Tissarakkha to be the queen. She thought Asoka was pouring his love and affection to tree instead of her and used a Mandu thorn to kill the tree in the Mahamega arama. The commentator adds that there is another incident like this in the Dadhivahana Jataka. It was explained how the kernel of a mango fruit lost its germinating power when it was pierced with a Manu thorn. (I could not get the botanical term for this thorn).

In chapter 36 also we read about a murder by poisoning a tree. King Samgatissa accompanied by women used to go to East island between India and Sri Lanka, just to eat Jambu (Indian blackberries) fruits. People in the island hated this. So they poisoned the fruits of the tree. When the king ate it he died immediately.
In the same chapter 36, we read about Mucela tree (botanical term not known) and areca palm.
In chapter33, there is a report of the king writing his order of donation to Buddhist vihara on a Ketaka patra. The botanical term for Ketaka is Pandanus odoratissimus (Screw pine)

Mango_tree_in_Kolar
Mango Tree

About Palmyra in chapter10, I have already written a post “Palmyra worship in India and Sri Lanka”. Palmyra was worshipped as a sacred tree in India (Natrinai Tamil verse 303) and Sri Lanka. During Pandukabhayan rule he installed a Palmyra tree which is considered the tree of hunters’ god.
Building Technique

In chapter29, we read about a novel building technique. The resin gum of Kapitha tree (Feronica elephantum) is mixed with sweet water it helped to fix eight inch thick copper sheets.
Chapter 30 mentions Saptaparna tree (Alstonia scholaris) on which the king was leaning to watch the scenery.

Kadamba ful-11
Kadamaba Tree

Flowering plants Jasmine, Parijata (night jasmine) and Shenpak were mentioned in the book.
Chapter 31 says that Buddha’s double appearance happened under the gandamba tree and we do know what tree it was. We also read about Buddha’s last minute under the Sala tree.

In chapter 14 mango tree is used by the Thera to explain the doctrine to the king. This technique is already used by the Hindu Vedas ( Please read my post Three Apples that Changed the World!)

Chapter 34 refers to Ujjuka flowers, a kind of jasmine. Chapter 35 refers to Kumbandaka fruits. King Amandagamani distributed this fruit to all the Buddha Bikshus. So his name became Amanda after the fruit. Commentators identify this with Pumpkin gourd or ricinus plant. It is strange that the king himself was named after the fruit which he distributed. As a great enthusiast of fruits, he planted grape wine everywhere.

jambu-fruit-250x250
Jambu Tree (Name of India Jambudwipa)

Mahavamsa has mentioned many more plants, the study of which will throw more light on the people’s food habits.

Contact swami_48@yahoo.com

பீதாம்பரதாரியும் நீலாம்பரதாரியும், மதுப் ப்ரியனும் மாது ப்ரியனும்

-Balarama_kolkatta8
Balaraman in Kolkatta Museum

கட்டுரை மன்னன்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:1324; தேதி:– 3 அக்டோபர் 2014.

என்றும் நீல உடை அணிபவன் – பலராமன் ( நீலாம்பரன் )
என்றும் மஞ்சள் உடை அணிபவன் – கிருஷ்ணன் ( பீதாம்பரன் )

மதுப் ப்ரியன் – பலராமன் ( மது அருந்துபவர் )
மாதுப் ப்ரியன் – கிருஷ்ணன் ( கோபியர் பின்னால் சென்றவர் )

வெள்ளைக் காரன் – பலராமன்
கருப்பன் – கிருஷ்ணன்

பனைக் கொடி ஏந்தியவன் – பலராமன்
கருடக் கொடி ஏந்தியவன் – கிருஷ்ணன்

இந்த விஷயங்களை எல்லாம் நமக்குச் சொல்பவர்கள் யார் புராணங்களையும் இதிஹாசங்களையும் எழுதியோர் — அவர்கள் உண்மை விளம்பிகள் — எதையும் மறைக்காதவர்கள் — மிகவும் கூர்ந்து கவனிப்பவர்கள். — நல்லது, கெட்டது அனைத்தையும் பட்டியலிடுவோர். இப்படி எல்லா விஷயங்களையும் சொல்வதிலிருந்து புராணங்கள் பொய் சொல்லாது என்பது நமக்குப் புரிகிறது.

கண்ணனும் பலராமனும் ஒரே தாய்க்குப் பிறந்தவர்கள். ஆயினும் அவர்களிடையே எத்தனை வேறுபாடுகள்!!! இதைப் படிக்கையில் வியப்பு மேலிடுகிறது.
bala big
Balaraman at he British Museum in London

இந்துக்கள் வர்ணங்களை ஆராய்வதில் மன்னர்கள். சிவபெருமானுடைய ஐந்து முகங்களுக்கும் ஐந்து வண்ணங்களைக் கூறுவர். இதைப் பார்த்து பௌத்தர்களும் மாயா நாகரீக மன்னர்களும் திசைகளுக்கும் வர்ணம் சொன்னார்கள்.

பலராமன் அண்ணன் — கிருஷ்ணன் தம்பி — இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டார்கள். அவ்வளவு அன்பு. இருந்த போதிலும் அண்ணன் ஒரு கட்சி — தம்பி வேறு ஒரு கட்சி!!

மாபாரதப் போரில் பாண்டவர்களை ஆதரித்தான் கண்ணன். பலராமன் சுவிட்சர்லாந்து மாதிரி எந்தக் கட்சியிலும் சேராமல் நடுநிலை வகித்தார். மாபாரதம் யுத்தம் முடியும் 18ஆவது நாளில் தீர்த்த யாத்திரையில் இருந்து திரும்பி வந்தார். அன்றுதான் பீமனுக்கும் துரியோதணனுக்கும் இறுதி யுத்தம் — கதாயுதப் போர் — அப்போது கள்ளக் கிருஷ்ணன் சொன்னதைக் கேட்டு விதியை மீறி துரியோதணன் தொடையில் அடித்தான் பீமன். இவ்விருவருக்கும் கதாயுதப் பயிற்சி கொடுத்தது பலராமன் தான். பீமன் தவறு செய்தது கண்டு பொறுக்காமல் களத்தில் குதிக்கத் தயாரானான் பலராமன். கிருஷ்ணன் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தினான். அதர்மம் தோற்பதற்காக ஒன்றிரண்டு தப்புகள் செய்யலாம் என்பது கண்ணன் கட்சியின் வாதம்.

அண்ணனும் தம்பியும் இப்படி மோதிக் கொண்டது பல இடங்களில் நடந்தது. கிருஷ்ணனுக்கு ருக்மினி காதல் கடிதம் எழுதினாள். உடனே கிருஷ்ணன் அவளைக் கடத்தி வந்தான். ருக்மினியின் தந்தை ருக்மின் என்பவன் போருக்கு வந்தான். உடனே பலராமன் களத்தில் குதித்து ருக்மினைக் கொன்றான். ருக்மின் மகள் ருக்மினியை கண்ணன் கல்யாணம் செய்தான்.

இதேபோல அர்ஜுனன், சுபத்ரா என்னும் காதலியைக் கடத்திவந்தான். அது தவறு என்று எதிர்த்தான் பலராமன்.

கிருஷ்ணனுடைய பேரன் சம்பா, துரியோதணன் மகள் லெட்சுமனாவை கடத்த முயற்சித்தான். துரியோதனன், அவனைப் பிடித்து வைத்தான். அப்போது சம்ரசத்துக்குப் போன பலராமன் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் மணம் முடிக்க உதவினான். இப்படி மூன்று காதல் – கடத்தல் விஷயத்தில் மூன்று நிலை!! இதுதான் பலராமன்.

Krishna_meets_parents
Blue for Balaraman, Yellow for Krishna; meeting parents.

எப்போதும் நீல நிற உடை அணிவான். கையில் கலப்பை வைத்திருப்பான், உலக்கையும் வைத்திருப்பான். பனைக்கொடி ஏந்திச் செல்வான். ஒருகாலத்தில் இந்தியா முழுதும் கண்ணன் கோவிலில் பலராமன் சந்நிதியும் உண்டு. இவனது வழிபாடு 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நடந்தது என்பது சாணக்கியன் எழுதிய அர்த்தசாஸ்திரத்தில் தெரிகிறது. கிரேக்க- இந்திய மன்னர்கள், மௌரியப் பேரசர்கள் ஆகியோர் இவனுக்கும் கண்னனுக்கும் நாணயங்கள் வெளியிட்டனர். ஆழ்வார் பாடல்களில் இருந்து இவரது வழிபாடு தமிழ் நாட்டுக் கோவில்களில் ஏழாம் எட்டாம் நூற்றண்டுவரை இருந்ததை அறிகிறோம்.

பலராமனின் பனைக்கொடியை தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுகிறார். புற நானூற்றுப் பாடலில் கண்ணனையும் அவன் அண்ணனையும் நக்கீரர் (புறம். 56) புகழ்கிறார். காளிதாசன் மேகதூத காவியத்தில் ( பாடல் 51, பாடல் 61) சொன்னதை தமிழ் கவிஞர்கள் பல இடங்களில் பாடுவர்.

மாபாரதம் ஒரு விநோதக் கதை சொல்லும். வெள்ளை கருப்பு ஆகிய இரண்டு நிற முடிகளை தேவகியின் வயிற்றில் வைத்தானாம் விட்டுணு! ஆகவே இரு நிறக் குழந்தைகள்!! ‘’ஆல்பினிஸம்’’ என்பது தோலில் நிறமிகள் இல்லாமல் செய்யும் ஒரு குறைபாடு. ஒருவேளை மாபாரதக் கதை இதைத்தான் இப்படி முடிக் கதையால் மூடி மறைத்து விட்டதோ !!!

அமரகோஷம் என்னும் அற்புத நிகண்டு பலராமனுக்கு 15 பெயர்களைச் சொல்கிறது. உலக்கைத் தடியன், பனைக் கொடியோன், கலப்பைக் கையன், நீல ஆடையன், யமுனைத் திருப்பி, ரோகிணி மைந்தன், ரேவதியின் காதலன் என்னும் பொருள்படும் பல சொற்கள் பலராமனின் புகழ் பாடுகின்றன.
Death_of_Bala_Rama
Balarama’s death; white snake may be Adi sesah or Kundalini power. He left his body by yoga.

பலராமன் பற்றிய எனது ஆராய்ச்சி

பலராமன் எப்போதும் கலப்பை கொண்டு செல்பவர். அவன் ஒரு விவசாயி. கள் குடிப்பதில் பிரியம் இருந்ததால் பனை மரத்தைக் கொடியில் வைத்தார். கிருஷ்ணனுக்கு அரசியலில் விருப்பம், பலராமனுக்கோ விவசாயத்தில் விருப்பம். அது இல்லாவிடில் கலப்பையைக் கையில் ஏந்தித் திரிய நியாயமே இல்லை. அது மட்டுமல்ல. அவரைப் பற்றி ஒரு சுவையான கதையும் உண்டு. ஒரு நாள் குடிபோதை மயக்கத்தில் ஏ! யமுனை நதியே என் அருகில் வா! என்றாரம். அது மறுத்தவுடன் கலப்பையால் கீறியவுடமன் அது பயந்து கொண்டு சொன்ன இடத்துக்கு எல்லாம் வந்ததாம். இந்தக் கதை புராணம் பயன்படுத்தும் பரிபாஷை! அதாவது யமுனை நதியில் இருந்து பாசனக் காலவாய் வெட்டிப் பயிர் செய்தான் என்பதையே புராணங்கள் இப்படி சுவைபடச் சொல்லும்.

அகத்தியர் கடலைக் குடித்தார், விந்திய மலையைக் கர்வ பங்கம் செய்தார் என்பது எல்லாம் பெரிய எஞ்சினீயரிங் சாதனைகள் என்பதைப் பல கட்டுரைகளில் விளக்கமாகக் கொடுத்துவிட்டேன். அது போன்றதே பலராமன் யமுனையை இழுத்த கதையும்.
baladevakrishna
Balarama and Krishna on Indo-Greek coins

பலராமனின் பெயர்கள்

பலபத்ரன், ப்ராலம்பக்னன், பலதேவன், அச்யுதக்ரஜன், காமபாலன், ஹலாயுதன், நீலாம்பரன், ரோகிணேயன், தாலங்கன், முசலிஹலி, சங்கர்ஷனன், க்ஷீரபாணி, காளிந்தி பேதனன், காளிந்தி ஹர்ஷணன், ஹல ப்ரித், லாங்கலி, குப்த சரன் (ரகசிய நடமாட்டம்).

இவை அனைத்தும் மேற்கூறிய அவனது சாதனைகளை விளக்கும் வடமொழிச் சொற்கள் ஆகும்.
வெள்ளைப் பாண்டி என்று யாதவ குல மக்களிடையே பெயர் உண்டு. இதுவும் பலராமன் பெயராக இருக்கலாம்.

MauryanBalaramaCoin3rd-2ndCenturyCE
Balaraman on Maurya coins;Third century BCE

பலராமன் புள்ளிவிவரம்

1.ஆதிசேஷன் அவதாரம்
2.புரி தேர்த் திருவிழாவில் நீல நிற பனைக்கொடி பொறித்த தேரில் பவனி வருவான்
3.மனைவி பெயர்- ரேவதி
4.வளர்ப்புத் தாய்- ரோகிணி
5.தாய் தந்தை – தேவகி, வசுதேவன்
6.தம்பி பெயர் – கள்ளக் கிருஷ்ணன்
7.கையில் இருப்பது – கலப்பை
8.கொடியில் திகழ்வது – பனை மரம்
9.குடிக்கப் பிடிப்பது – மது
10.எடுக்கப் பிடிப்பது – முசலி எனும் உலக்கை
11.காதல் விவகாரத் தொடர்புகள்: ருக்மினி- கிருஷ்ணன் காதலுக்கு ஆதரவு; சுபத்ரா- அர்ஜுனன் காதலுக்கு எதிர்ப்பு; லெட்சுமனா- சம்பா காதலில் நடுநிலை.
12.மகன்கள் பெயர்:- உள்முகன், நிஷதன்
13.பிடித்த பொழுது போக்கு – ஊர் சுற்றல் (தல யாத்திரை)
14.தம்பியுடன் சேர்ந்து செய்த துஷ்ட நிக்ரஹம்: தேனுகாசுரன், கம்சன், முஷ்டிகன், ரோமஹர்ஷணன், த்விவிடன், ருக்மின், ப்ரலம்பன்.
rath-yatra-and-appliqua
Balaraman chariot along with other chariots in Puri, Orissa.

15.இதில் ரோமஹர்ஷனன் கொலை மட்டும் முன்கோபத்தில் தெரியாமல் செய்தது — அந்தப் பாவத்தைத் தீர்ப்பதற்காக தீர்த்த யாத்திரை சென்றார். இவன் மிகுந்த பலசாலீ. பெயரில் பல தேவன், பல பத்ரன், பல ராமன் என்பதில் இருந்தே புலப்படும் — நல்ல மல்யுத்த வீரன் — எதிரிகளின் காலைப் பிடித்து சுழற்றி மரத்தின் மீது எறியும் வல்லமை படைத்தவன்.

நக்கீரனும் சங்க காலப் புலவர் பலரும் காளிதாசனும் பாடியது போல நாமும் பலராமன் புகழ் பாடுவோம்.

Balabhadra_Subhadra_Jagannath
Balabhadra, Subhadra, Jaganatha in Puri.

Yellow clad Krishna and Blue Clad Balarama!

-Balarama_kolkatta8
Balarama in Kolkatta Museum

Research Paper written by London Swaminathan
Post No.1323; Dated 2nd October 2014.

Our forefathers were very clever and honest. They did not have anything to hide. They called a spade a spade. Whenever there was scope for criticism, they did not hesitate to do it just because it is your own relative is involved. Life history of Balarama is the best example to elucidate this point. His life was very colourful and controversial. Let us look at some interesting facts about Balarama, who was Krishna’s elder brother.

Puranas describe Balarama wearing a blue clothe and Krishna a yellow clothe: Neelambaradhari, Peetambaradhari.

Puranas describe Balarama as a Madhu priya (fond of wine) and Krishna as a Maadhu Priya (interested in women such as Gopis).

Hindus were very colour conscious. I have demonstrated this fact elsewhere in my articles. They allocated five different colours for Lord Shiva’s five faces and Mayas and Buddhists followed the Hindus in allocating colours to four directions.

Balarama had a white complexion and Krishna had a black complexion!
Both were brothers but had divergent views on current issues! They were very affectionate. Though openly fought for different things, they never lost the brotherly affection.

Both of them were worshiped from Kashmir to Kanyakumari together as Avatars (incarnation) of Vishnu.

Two thousand year old Sangam Tamil literature praises both of them together (Puram Verse 56 by Nakkirar). They followed Kalidasa (Megaduta 61) in this. Kalidasa lived in first century BCE which I have proved using the Sangam Tamil verses.

bala big
Balarama in British Museum, London

Sangam age Tamils describe Balarama as a Palmyra Flag bearer and Krishna as an Eagle Flag bearer.
Ancient Tamil Nadu had temple for Krishna and Balarama together, but in course of time Balarama worship was dropped.

Balarama image is beautifully portrayed on coins along with Krishna .
Krishna supported Pandava side in the Great Indian War Mahabharata war; but Balarama was neutral.
When Krishna abducted Rukmini Balarama supported, but when Arjuna abducted Subhadra he objected.

Balarama taught mace fight to both Duryodhana and Bhima. But when Bhima hit Duryodhana below the belt violating the rules, Balarama was furious; but Krishna calmed him.
What a contrast among brothers!!!

This proved that our scriptures were 100 % honest in reporting everything. Moreover the authors like Vyasa, Valmiki and Sukar were very good observers. They did not miss anything good or bad!

Mahabharata gives an interesting story about Balarama and his brother Krishna. It says Vishnu took two hairs , a white and a black one and left them in Devaki’s womb which became Balarama and Krishna. When Balarama was born he was taken to Gokula to preserve his life from Kamsa, the tyrant king. He was raised by Nanda as a child of Rohini. Balarama killed several demons. He carried his plough always. He killed Rukmin in a drunken brawl.

baladevakrishna
Indo Greek Coin of Balarama and Krishna

He used his ploughshare as a magic wand twice. When he was intoxicated with drinks, he called River Yamuna river to come to him. When it did not come he had used his ploughshare to drag the river towards him and used this water. So he was called Kalindiharshana or mardhana. He killed Romaharshana out of anger, though he repented. When Krishna’s son Samba was imprisoned by Duryodhana , Balarama forced him to release Samba and his lady love. He threatened that he would use his ploughshare.
Balarama was a great wrestler and he killed Dhenukasura, Mushtika and Dwivida

Death_of_Bala_Rama
Blarama’s death

Facts about Balarama :

Wife’s name: Revathi (Daughter of King Raivata)
Person who raised him : Rohini (foster mother)
Father and Moher : Vasudeva and Devaki
Younger Brother: Krishna
Weapon he was holding Halayuda/ploughshare and Musala/pestle
Flag : Palmyra (Taldwaja)
Sons: Nisatha and Ulmuka

Krishna_meets_parents
Krishna and Balarama meet parents

Favourite drink: Madhu (wine)
Favourite pastime: Pilgrimage (went on a tour during war)
Killed: Dhenuka, Mushtika, Pralamba, Dwivida, Romaharshana and Rukmin.
Love marriages he opposed or supported: Krishna – Rukmini, Arjuna—Subhadra and Samba – Laxmana (Duryodhana’s daughter)

Avatara of Adisesha: Balarama is described as one of the ten incarnations of Vishnu. Some people believed that he was Adi Sesha came to help Krishna.
Worship Record: From Kautilya’s Arthasastra period:3rd Century BCE

Puri Chariot Festival: Of the three chariots of Puri , the chariot of Balabhadra is called ‘Taladhvaja’ – has 16 wheels and is 22 cubits in height. Baladeva’s cart is blue, with a palm tree insignia, and four black horses. The protecting deity is Sesa.

Temples: in Odisah and Tamil Nadu (In Tamil Nadu the statues are not there anymore; proof comes from Alwar Hymns)

Oldest Agricultural Engineer!
My research shows that he was a great agriculturist. He spread agriculture everywhere. That is the reason he held a ploughshare always. Since he was interested in drinking he had Palmyra on his flag. His name Kalindikarshana, Yamuna bhid show that he dug out canals from Yamuna for irrigation. He was a great wrestler that is why he had the prefix Bala in his name. The white colour may be due to albinism.

MauryanBalaramaCoin3rd-2ndCenturyCE
Mauryan Balarama Coin ,3rd Century BCE

15 Names of Balarama
Amarakosa, the oldest thesaurus, gives 15 names for Balarama!
Balabhadra = Strong
Pralambagna = killer of Pralamba
Baladeva= strong
Achyutagraja= elder to Krishna
Revathiramana = one who loves Revati & loved by Revati
(Bala) Rama-=strong and attractive
Kamapalah= who gets what he wanted
Halayudhah= ploughshare bearer

Balabhadra_Subhadra_Jagannath
Balabhadra, Subhadra, Jaganatha, Puri

Neelambarah= wearing blue clothes
Rohineyah= Rohini raised him
Talaangah= Palmyra Flag bearer
Musalihali= pestle holder
Sankarshana= who had two mothers or who attracts his Yadava clan
Kshirapani= ploughshare bearer
Kalindhibedanh= one who diverted River Yamuna
His other names: Halabhrit=Plughbearer, Langali+ ploushare holder, Guptas chara= who goes secretly, Mahupriya or Priya madhu= wine loving, Yamuna bid, Kalindi karshana = breaker or dragger of Yamuna, Musali=pestle holder.

BalaramaMauesCoin1stCenturyBCE
First century BCE coin

My previous Post:
Rama, Balarama and Parasurama in Ancient Tamil Literature (posted on First June 2014)

Contact swami_48@yahoo.com

rath-yatra-and-appliqua

Balarama chariot along with other chariots in Puri, Odissa

New Zealand Maoris and Chinese Worship Agastya!

450px-agastyaprambananindonesia
Agastya from Prambanan ,Indonesia

Research Paper written by London Swaminathan
Post No.1319; Dated 30 September 2014.

I have written about Agastya’s presence and worship in South East Asian countries outside India. We see his statues in all the countries of South East Asia and all major museums around the world. I have also pointed out what ‘Agastya drank the ocean’ and ‘Agastya Humbling the Vindhya Hills’ meant. It means he was the first Brahmin to cross the ocean to establish a Hindu empire in Cambodia, Laos, Thailand, Vietnam, Malaysia, Singapore, Indonesia and beyond. He was the first one to lay a road route to South India. Before that all the Rishis (sages) used the sea coast to travel around India where it was easy to cross the huge rivers with boats. They avoided travelling through thick forests of central India. But Agastya, a great engineer and a pioneer of ancient India, broke all these traditions. In fact he paved the way to Columbus, Magellan, Vasco Da Cama, Captain Cook, Marco polo and umpteen Greek and Roman sailors.

agastya ashram

Now let us look at his presence in China and New Zealand. Scholars have arrived at a conclusion about the origin of Polynesians. They say that they migrated from Taiwan area of China to different locations. But they settled in Indonesia and adjacent countries and slowly migrated to New Zealand and other Pacific islands.

Agastya’s name as a saint and a star is in China in Fu Lu Shou worship. But his presence in Maoris of New Zealand was not noticed by any one. When I was searching for the Star Canopus I was surprised to find his name in Maori worship in New Zealand. Since all Polynesians came from China region they could have brought it to Indonesia or they could have taken it from Indonesian Hindus. Whole of South East Asia was Hindu-Buddhist rule for 1300 years till Muslims occupied those lands.

Maori tribes have several names for Agastya/Canopus star:
Ariki= High born (one of the seven virtues of sages is high birth)
Atutahi, Aotahi = all these are corrupted form of AGATHI (ya)
Tapu = Tapas (penance)
dr k ravi kumaragastya
Agastya and Lopamudra, modern period.

Since scholars could not find any etymology in Maori language they used the ordinary meaning for those words stand alone, solitary etc.

Food is offered to the star as offering. This shows the respect and worship of Maoris.
One mythology says that Atutahi was left out of the basket when Tane wove it. This is a Hindu story where he was known to be born out of a pot (basket). Agastya is called Kumbha muni, Kalasi Suta, Ghatodbhava and Kumbha sambhava all meaning pot born or basket born. Atutahi sounds Agathi.

It is interesting to compare the veneration, worship, food offering and star staus with that of the Hindu Agastya. Hindus also has his name in Sraddha mantra ( ancestor worship). Sanskrit saying praises him as the patron saint of the sailors:
sriagathiyarlopamudratemple72

Agastyodaye jalani prasidanti = when the star Agastya rises, the waters become calm.

Mr A Kalyanaraman, author of Aryatarangini has done extensive research in Agastya cult and Maori culture. He gives lot of Sanskrit terms from Maori culture: See page 307 to 377 of Aryatarangini – part 2.
Hindu scriptures praise him as “fish of great lustre” born in a water jar.

He was very small when he was born, not more than a span in length and he was called Mana. Mana means term of measurement, respectful and son of Mana as well.

Canopus in Latin means a vase or jar. Vedas praise him as the priest respected by both the Varnas (RV 1-179), may be Devas and Asuras. We know the story of Asuras Vatapi and Ilvalan inviting him for dinner.

agastyanepal, carole R Bolon
Agastya from Nepal by Carole R Bolon

Agastya is associated with the South in Kalidasa’s Raguvamsam, Sangam literature and Hindu Puranas. He was one of the ancient Rishis in the rig-Veda. Shrikant G. Talageri points out five families of Rishis of early period including Agastya’s mention the three Vedic goddesses in the same order Bharati, Ila, Sarsvati. Later period Rishis change this order. Kalidasa links Agastya with Pandya kings.

All sages that were born in the Agastya gotra (clan) were called Agastya Rishis leading to lot of confusion. Ashramas of Agastya were shown in different places in different periods adding to this confusion. One must remember different Agastyas lived at different periods with the same surname.

Chinese_temple_malaysia
Chinese Temple in Malysia: Fu Lu Shou

Agastya in China

Chinese worship three Devas Fu, Lu, Shou representing Happiness, Prosperity and Longevity. They are worshipped as stars in the sky. Fu represents Jupiter (Guru), Lou represents Vasishta Nakashatra in Ursa Major constellation or Saptarishi Mandalam and Shou represents Agastya Naksahatra /Canopus in the southern sky. They have been worshipping these stars in the form of three human figures for at least 800 years. There is no doubt that they have learnt all these things from the Hindus. Vasishta and Arundhati are in Sangam Tamil literature which is at least 2000 years old. Agastya Star is visible only for people living in the southern latitudes. Only Hindus could have made him a God or a Star!

candi banon

My previous articles on Agastya in the past four years:

Is Brahmastra a Nuclear Weapon?
Agastya in Jataka Tales and Kalidasa
Did Agastya drink ocean?
Population Explosion: Oldest reference in Hindu scriptures
Ravana-Pandya Peace Treaty! Kalidasa solves a Tamil Puzzle

map_sirius_web
Star Canopus is at the bottom right.
Contact swami_48@yahoo.com

Japan, China and Tamil Epic: A Strange coincidence!

waterfall clear
otowa girls

Otowa Warefall in Kiyomizu Dera Temple in Kyoto, Japan

Research Paper written by London Swaminathan
Post No.1315; Dated 28th September 2014.

I was talking to my friend today who visited Kyoto in Japan sometime ago. He was narrating an incident where he drank some holy water to get three benefits at one go. Suddenly I remembered one such thing in the Tamil epic Sillapadikaram.

Kiyomizu Dera Temple near Kyoto in Japan is a UNESCO heritage site. This temple was built 1200 years ago by an ancient Buddhist sect. Kiyomizu Dera Temple means The Temple of Pure Water. The main hall of the temple is considered a national treasure. Fifteen colourfully painted halls, Otowa Waterfall, Forty feet tall wooden columns, a wooden stage assembled with 410 cypress tree boards, Three storied Pagoda, Eleven headed -Thousand handed Bodisattva idol and decorative gates attract thousands of tourists every year.
It is halfway on the Otowa mountain. The temple met with several fire accidents and the latest structures are only 400 years old.

The Otowa Waterfall has some similarity to the Three Magic Ponds mentioned in the Tamil Epic Silappadikaram. The waterfall in Kyoto comes from a mountain stream and it is divided into three streams. It is said that one of the three gives you Longevity and the other two Wisdom and Health. Wisdom is interpreted as success in life or good marks in the examinations etc. So students are also attracted to it. People use metal cups to collect the water and drink. Tradition says that only two streams must be used. If anyone drinks water from all the three streams then the person is called a greedy person!

Tamil epic Silappadikaram has some magical element! Kovalan, with his young wife Kannaki, was travelling from Choza Kingdom to Pandya Kingdom. He met a Brahmin who performed Vedic sacrifices. Kovalan asked the learned Brahmin to show him the way to Madurai. Then the Brahmin explained to him the various routes. Following is the one that has similarity with three streams of Otowa water fall of Kiyomizu Dera in Japan:
“If you do not take the route lying to the right, but choose the route to the left, you will hear winged beetles singing the tune of Sevvali melody. Paasing this you reach Tirumaalkundram (Present Alakar Koil near Madurai) that opens into a cave which removes all delusion, and leads to the miraculous three ponds, greatly praised by the gods, and called the

Sacred Saravanam
Bava Karani and
Ishtasiddhi.

map

If you bathe in the sacred Saravanam you will get the knowledge of the book attributed to the King of Gods (commentators identify this book with Aindra Vyakaranam, a grammar book or a system).

If you bathe in the Bavakarani, you will learn the deeds of your past which lead to your present birth.

If you bathe in the Ishtasiddhi pond, you will gain all that you wish for.

If you choose to enter the cave, worship then the great lord on the lofty hill, meditating on his lotus feet and going thrice round the hill; then you will see a nymph by name Varottama near Cilambaru” – Katukan Katai, Silappadikaram

kiyomizudera_temple_kyoto
Kiyomizu Dear Temple, Kyoto, Japan

The above passage is almost similar to Japanese belief. I had been to Cilambaru and Nupura Ganaga, a small water fall at Alakar hill. Though I have not gone to Japan, the picture shows something like Nupura Ganga, a small stream falling as water fall. In both the places the holy water is said to have some magical properties. It gives one wisdom, health, longevity and wishes.

Madurai people throng to Alakar Hills to bathe in the medicinal cum holy water of Cilambaru. We too used to drink Cilambaru water for its medicinal qualities. Japanese drink it for its magic effects. Both the shrines are located up the hill.

Fulushouqi

Fu Lu Shou
Chinese Belief

Chinese also worship Fu, Lu, Shou representing Happiness, Prosperity and Longevity. They are worshipped as stars in the sky. Fu represents Jupiter (Guru), Lu represents (Vasishta Nakashatra in Ursa Major constellation or Saptarishi mandalam and Shou represents Agastya Nakashatra- Canopus in the southern sky. They have been worshipping these stars in the form of three human figures for at least 800 years. There is no doubt that they have learnt all these things from the Hindus. Vasishta and Arndhati are in Sangam Tamil literature which is at least 2000 years old. Agastya Star is visible only for people living in the southern latitudes. Only Hindus could have made him a God or a Star!

swami_48@yahoo.com

84,000 Letters to Emperor Asoka!

letter writing4
Indian Postage Stamp with a woman writing a letter!

Research Paper written by London Swaminathan
Post No. 1312; Dated 26th September 2014.

This is part of my series of articles on Mahavamsa.

This article gives more proof for the Art of Letter Writing in Ancient India from the Sri Lankan Chronicle Mahavamsa.

Scholars in the past have debated whether Indians knew writing and if at all they knew writing when they started to write. We knew that the writing existed during the Indus valley civilization. But we did not know what they wrote. Still it remains undeciphered. Then there was a big gap. Just before Asokan’s time (Third Century BCE) we see writing again. During Asoka’s time we had inscriptions from Karnataka to Afghanistan. And in Sri Lanka also we have had writing on inscriptions around that time.

The fact of the matter is Asoka was the first one to write on stone. Even before Asoka ,we had been writing, but only on perishable materials such as palm leaves and tree barks. Unfortunately all those perished and disappeared. Mahabharata itself is a proof for writing. We have heard the story of Ganesh writing Mahabharat just to help Vyasa. We have similar stories in Ramayana where we read about Ram’s name on arrows and rocks. But historians and archaeologists don’t take into account these stories from epics and mythology.
If the writing was understood by people from Afghanistan to Kandy in Sri Lanka, then writing should have existed several centuries before Asoka. This is a logical conclusion. If people could not understand the script, Asoka would not have embarked on a huge mission.

letter writing

We know about the love letter written by Rukmini to Lord Krishna before 3100 BCE. We have ample references to letter writing from Kalidasa’s time. Tamil epic Silappadikaram also mentioned letter writing in several places. I have given all these references in the following two articles posted here in this blog:
Love Letters from Ancient India – posted on 21st April 2012
Techniques of Secret Writing in India –posted on 19th March 2013

Letter Writing in Mahavamsa
Sri Lankan chronicle Mahavamsa mentioned letter writing in at least in six places. In one of them it says that Asoka received letters from 84,000 centres on the same day. Even if we ignore the number 84,000, we knew for sure he received letters from lot of centres on the same day. This proves improved communication between people and the administration and a well established Postal system. More over the letter writing existed at his time. His stupas were in Kancheepuram in Tamil Nadu as well. Let us look into the details:

Chapter 5:Asoka received letters from 84,000 centres
“On every side from the 84000 cities came letters on one day with the news “The Viharas are completed”. Then he proclaimed that there will be a festival in seven days time” — Mahavamsa
About 84,000 cities I would like to add something interesting from 2000 year old Sangam Tamil Literature. The most famous Tamil poet Kabila says in one of his verses that the chieftain of Parambu Hills, Pari, was ruling over 300 towns. So it is no wonder that Asoka had control over 84,000 towns. I wouldn’t think it as an exaggeration.

letter-writing
10th Century of Letter Writing in Kolkatta Museum

Chapter 8: Vijaya’s Letter
Vijaya who was banished by his father and the general public for his atrocities in Bengal, settled in Sri Lanka. He married a local Yakshini girl and then a Tamil princess from Pandya Kingdom of Madurai. Since Yakshini wife was forced to leave the palace with her children and the Tamil princess had no issues, he wrote a letter to his brother Sumitta. He requested him to come down and rule Sri Lanka.Then more people from Bengal came in to Sri Lanka and continued the royal line, according to Mahavamsa. Vijaya wrote his letter in fifth century BCE.

Chapter 10:
In chapter 10 also we have a reference to letter writing. When Pandukabhayan defeated all his uncles who were against him, the king wrote to him that he should not cross the Ganges (all rivers in Sri Lanka are called Ganga) but he can retain the lands he had won on the other side of the river.

Chapter 22: Love Letter and Murder

In chapter 22, we come across an interesting love letter and murder. King Kakavanatissa had a wife by name Vihara Devi. There is a story behind this strange name. In Kalyanai region of Sri Lanka there was a king by name Tissa. His younger brother Ayya-Utika loved the queen. When his brother came to know about it he became furious. But before he took any action, Ayya Utika escaped to a forest where from he sent a love letter through a man disguised as a Buddha Bikshu. He entered the palace with the Thera and dined with the king. While the royal couple were leaving the dining hall, this disguised Bikshu threw the love letter in front of the queen. When the king heard the rustle of the paper, he turned back. When he came to know what happened he killed the genuine Thera and the disguised Bikshu together without thinking.
After he threw the bodies in to sea, there was a Tsunami and the sea invaded the land. The king put his daughter Devi in a golden vessel and floated it in the sea just to pacify the sea god. When the vessel reached the shore near Lanka Vihara, the king Kakavanna tissa noticed the princess and married her. That is how she got the epithet “Vihara Devi”. We come to know sending love letters through disguised ascetics existed in those days.

Chapter 23
A gigantic strong man, but very idle, earned the wrath of his brothers. So his mother sent him to the king. He wanted to check his strength and capacity and so sent him to a Brahmin friend by name Kundali who lived in far away town. He sent a letter to Kundali asking him to send him some goods. The idle man succeeds in his mission and gets a big job.

Chapter 33
In Chapter 33, we come across a rebel Brahmin fighting against the king. At that time Seven Tamils from Tamil Nadu lands in the area and joined him in the fight. They send a written message to the king to surrender. But the king followed the Divide and Rule policy. He persuaded the Brahmin to support him saying that the land belonged to him. Here we see written threat.
Maha vamsa covers a period between 543BCE to 361CE. We have seen letter writing from the earliest Vijaya period to Common Era.

My conclusion is that Indians from Kashmir to Kandy were literate and they used letter writing to send the messages of love, threats and administrative matters even in the Sixth Century BCE!
Contact swami_48@yahoo.com

ரோம் நகரில் 700 மித்ரன் கோவில்கள்!

vatican mithra
Mithra in Vatican Museum

தொகுத்து வழங்குபவர்- கட்டுரை மன்னன் லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்..1311; தேதி- 26 செப்டம்பர் 2014

லண்டன் நகரில் இருந்து வெளிவரும் ‘டெய்லி டெலிகிராப்’ (Daily Telegraph) பத்திரிக்கையில் சில நாட்களுக்கு முன் ஒரு கட்டுரை வெளியாகி இருக்கிறது. லண்டனில் 60 ஆண்டுகளுக்கு முன் மித்ரனென்னும் தெய்வத்தின் கோவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது பெரும் பரபரப்பை உண்டாக்கியதன் அறுபதாவது ஆண்டு தின நினைவாக (60th Anniversary) இக்கட்டுரை வெளியானது. அதில் கண்ட வியப்பான, சுவைமிகு தகல்களை மேலும் மூன்று என்சைக்ளோபீடியா தகவல்களுடன் தொகுத்து அளிப்பேன்.

பிரிட்டனை ரோமானியர்கள் 400 ஆண்டுக்காலம் ஆண்டனர். ஆகையால் முதல் 4 நூற்றாண்டுகளைச் சேர்ந்த சின்னங்கள் லண்டனில் ஆண்டுதோறும் கிடைத்து வருகின்றன. சென்ற ஆண்டு மட்டும் 10,000 ரோமானியப் பொருட்கள் கிடைத்தன. இதில் 250 ஜோடி தோல் (Leather Shoes) செருப்புகள், மட்பாண்டங்கள், கோப்பைகள், தட்டுகளும் அடங்கும். ரோமானியரின் ஒரு சின்னமான கழுகும் அதன் வாயில் பாம்பும் உடைய (Eagle and Snake) ஒரு கற்சிலையும் அண்மையில் கிடைத்தது.

மித்ரன் யார்?

மித்ரன் (Vedic God Mitra) என்பது வேத காலத்தில் வழங்கப்பட்ட ஒரு தெய்வம். வியப்பான விஷயம் என்ன வென்றால் இன்றும் பிராமணர்கள் நாள்தோறும் செய்யும் சந்தியா வந்தனத்தில் இந்த தெய்வத்தை வழிபடுகின்றனர். சூரிய நமஸ்காரம் செய்வோர் சொல்லும் முதல் மந்திரம் “ஓம் மித்ராய நம:”. மித்ரன் என்ற சொல்லுக்கு சூரியன், ஒப்பந்தம், நண்பன் (Sun, Contract, Friend) என்ற பொருள் உண்டு. விஷ்ணு சர்மா எழுதிய பஞ்ச தந்திரக் கதைகளில் ஒரு தந்திரம் மித்ர பேதம் என்பதைப் பலரும் அறிவோம்.

mithraeum in Rome hidden

Mithra hidden underground in Rome.

இதை எல்லாம் விட வியப்பான விஷயம் மித்ரன் பொறித்த களிமண் பலகைக் கல்வெட்டு சிரியா- துருக்கி ஆகிய முஸ்லீம் நாட்டு பிதேசத்தில் கிடைத்ததாகும். கி.மு. 1380 ஆண்டில் மிட்டனிய (Mittanian) வம்ச அரசன் ஒருவன் பக்கத்து நாட்டுடன் சமாதான நட்புறவு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டான். மிட்டனிய வம்சம் வேத கால இந்துக்கள் ஆவர். அவர்கள் மித்ரன், வருணன், இந்திரன், நாசத்யர்கள் (அஸ்வினி தேவர்கள்) பெயரில் சத்தியப் பிரமாணம் செய்து சமாதான ஒப்பந்தம் நிறைவேற்றினர். ஆகவே 4000 ஆண்டுகளாக மித்ரன் வழிபாடு நடக்கிறது!!!

மித்ரன், காலை நேர தெய்வம், வருணன், இரவு நேர தெய்வம். நம்மை எல்லாம் சூரியன், சந்திரன் போல எப்போதும் கண்காணித்துக் கொண்டே இருப்பார்கள். நல்லாட்சியை மலர வைப்பதும் தீயோரை நையப் புடைப்பதும், விதிகள் (ருதம்) ஒழுங்கு, கட்டுப்பாடு ஆகியனவற்றைச் செயல் படுத்துவதும் இவர்கள்தம் பணி என்று வேதங்கள் முழங்குகின்றன.

சில விஞ்ஞானிகள் பாசிட்டிவ், நெகட்டிவ் (Positive & Negative energy) என்ற இருவகை சக்திகளையே இந்துக்கள் மித்ர—வருண என்று சொன்னார்கள் என்பர். ஏனெனில் வேதத்தில் மித்ர—வருணன் என்று ஜோடியாகவே சொல்லுவர். பிரித்துச் சொல்வது அபூர்வம்.

mithraeum-san-clemente-8966p40
Mthra temple under San Clementine church.

ரோமானிய மித்ரன்

ரோமானிய படை வீரர்கள் இடையே 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மித்ரன் (Mithras) வழிபாடு பரவிவிட்டது. இவர்கள் ஏது காரணத்தினாலோ மித்ரன வழிபாட்டை ரகசியக் காப்பு பிரமாணத்தோடு, பாதாள குகைகளிலும், அறைகளிலும் நடத்தினர். ஒரு நேரத்தில் ரோம் நகரில் மட்டும் 700 மித்ரன் கோவில்கள் இருந்தன. ரோமானிய மித்ரன், ஈரான் வழியாக வந்த மித்ரன் என்பதால் பாரசீகக் குல்லாயைக் காணலாம். பாரசீக மித்ரன், (Azura Mazda) அசுர மஸ்தாவுடன் சேர்ந்தவன் இவர்கள் மித்ரன், ஒரு காளை மாட்டை கொல்லுவது போல சிலைகள் வடித்துள்ளனர். இதுவே ரோமாபுரி முழுதும் காணக்கிடக்கும். இந்தக் காளையைக் கொல்லும் சின்னம் வானியல் தொடர்பான சின்னமாகும். உண்மையில் காளை வதை அல்ல.

ரோமானியர், காளையை பலியிட்டு வணங்குவர். ஆயினும்அக் காளை வழிபாடு வேறு ஒரு பெண் தெய்வத்துகானதாகும்.

mithraism-carvings-ancient-rome

பாரசீக (ஈரான்) மித்ரன்

பாரசீக நாட்டில் வாழ்ந்த சொராட்ஸ்ரர் (Zoroaster) இந்தியாவின் குஜராத்/சௌராஷ்ட்ர (Saurashtra= Zoroastra) மாநிலத்தில் இருந்து சென்றவர் என்பது காஞ்சி மஹாபெரியவரின் கணிப்பு. அவரது காலமும் கி.மு.800-ஐ ஒட்டியதே. . அவர் வேதத்தின் ஒரு பகுதியை தலை கீழாக மாற்றி வைத்துக் கொண்டார். வேதம் அசுரன் என்று சொன்னால் அவர் தேவர் என்பார். ஆயினும் அவர்களும் தீயை வழிபடுவர், பூணூல் போட்டுக் கொள்வர். பல வகைகளில் ஒருமைப்பாடு காணலாம். அவர்களுடைய மித்ரன் நான்கு குதிரை பூட்டிய ரதத்தில் செல்லும் சூரியனாகவும், போர்த் தெய்வமாகவும், நீதி தேவனாகவும் வழிபடப்பட்டான். இந்த தெய்வம் அவருக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் ரோமானிய சாம்ராஜ்யத் துக்குள் நுழையும்போது இன்னும் உருமாறிப்போனார். எல்லோரும் ஒப்புக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு விஷயம் இவர் முதலில் வேதகால தெய்வம் என்பதாகும்.

Mithras in bath

ரோம் ஆட்சி எங்கு எங்கெல்லாம் பரவியதோ அங்கு எல்லாம் ரோமானிய படைவீரர்கள் இந்த தெய்வத்தையும் கொண்டு சென்றனர். லண்டனில் இவரைப் போற்றும் கல்வெட்டுகளும் கிடைத்தன. இப்போது உலகம் முழுதுமுள்ள மியூசியங்களில் மித்ரன் சிலைகளைக் காணலாம். இந்துக்கள் மட்டும் உள்ளத்தில் மித்ரன் வழிபாடு செய்வர். மற்றவர்கள் மியூசியத்தில் காட்சிப்பொருளாகக் காண்பர்.
வாழ்க மித்ரன் புகழ்!

–சுபம்–