Research Article Written by London Swaminathan 


Date: 12 April 2018


Time uploaded in London –  10-33 am  (British Summer Time)


Post No. 4907


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.






Dice is a Vice; Be Wise and slip out Nicely! –The Rig Veda (10-34)


It is very interesting to see both Rig Veda, the oldest book in the world, and the Tamil Veda Tirukkural, the greatest Tamil book, oppose gambling. Both point out the evils of gambling. This message is very relevant even today. Unlike the olden days now Governments themselves are encouraging gambling by conducting lotteries in almost all the countries. Only when poor people lost everything and started stealing and robbing, they put some limits for spending or gambling in casinos. All the people knew this is only an eyewash. Governments get more funds from horse races, betting shops and lotteries. In London and other western cities every bazar street has at least three to four Betting shops. It makes people to think that they can make good money without working. Even Manu, the oldest law maker in the world lists gambling as an evil.


The longest epic in the world with two million lines, The Mahabharata, is an epic based on the evils of gambling. In those days, even kings gambled their countries.


Let us compare the famous Gambling Hymn in the Rig Veda and the chapter on gambling in the Tamil Veda Tirukkural written by Tiru Valluvar.

The author of the Rig Vedic gambling hymn (10-34) is

a seer called Kavasa Ailushan.

Picture posted by Lalgudi Veda


It is in the last mandala of the RV (10-34). This describes the lament of a gambler and the advice he gives to the world. A very interesting poem!


Dice is a Vice; Be wise and slip out Nicely!

The poem has 14 stanzas or mantras; the summary of the poem is: –

Gambling gives pleasure like the Soma drink from Mujawan mountains ( no one is sure about its location; only guess work).


My wife was very nice to me and my friends. She never got angry; but I drove her out after losing in the gambling (What a shame!)


Wives don’t like it; mother and mother in law hate it. They think that the person is going wrong.

My father, mother, wife and sons say- We do not know this fellow, take him out! (like a drunkard on the roadside)

Every time I go to the casino; I think I am going to win! But the dice favours only my opponent (very much disappointing)


The dice go up and down and dance. They are like the coal that burns my heart.

The gambler goes to others’ houses in the night ( to steal or borrow money)

The gambler feels remorseful when he sees the status of his wife and wives of others. He started the day with good hopes and finished it miserably.

Now I open both my palms to show I have nothing on me now. (I am bankrupt)

Good Advice!

Do not play with the dice.

Better till your lands and be content (with what you harvest there)

Only when you feel content, thinking that is plenty, you will feel happy and regain your wife. This is God’s advice. Savita Devi told me this!

(To the dice coins, the gambler say)–

Don’t be angry with me; be my friend. Do not attack me. Let your anger fall on the misers. Go to my enemy and let him fall in your trap.


Family might have enjoyed the winning money; but they are not ready to share the sin.

The game of the dice was played in public places such as halls (compare it with modern casinos)

The sound of the rolling dice is luring; I vow not to repeat the mistake; but the sound of the rolling dice and friends pull me towards it. I run to it like a woman runs to the meeting place to see her lover.

After losing I look like an old horse ready to be sold (unwanted stuff).

Mysterious Number 53

There is one stanza which baffles every translator.

The group of the avowed gamblers plays the game, divided into three five (tri pancha in Sanskrit); or three times five or in a group of fifty three. – Sayana takes it as 53 coins in the gambling; Ludwik says 15;it shows Vedic language is very difficult to understand. Though we have detailed report about Dice Games in Nala Charita and Mahabharata, still we could not solve this mysterious Tri pancha!!!)

In the same way, ‘To the great captain of your mighty army’ is translated as the big number in Dice by some and  as Kali, the losing throw by others. Vedic language is several thousand years old; no one can translate it correctly; Griffith attempted to translate it in English and say that the meaning is obscure, the meaning is uncertain in every other page; Mischief makers like Max Muller say they followed Sayana, but use their own interpretations; Sayana of 13th century himself only guessed the meaning several thousand years after the Vedic seers recited it!

The dice are made with Vibhitaka seeds- no one knew the plant!



Now let us compare it with the Tamil Veda Tirukkural:

Tiru Valluvar described the evils of gambling in ten couplets ( Chapter 94; from 931 to 940)


931.Do not take to gambling even if you can win.

What can the fish gain by swallowing the baited hook?

  1. To win once, the gambler loses a hundred to foes. What good can gamblers gain in life? Nothing but loss.

933.Were a man to speak incessantly of that which he gains by rolling dice, the wealth would leave him and pass on to others.

934.Gambling increases miseries and ruins one’s fame. There is nothing that reduces one to poverty like that.

935.Many who took pleasure in gambling and gambling booths, proud of their skill in dice have been ruined.


(like the Rig Vedic seer, Tiru Valluvar also talks about casinos/gambling booths. Like Rig Veda, we see the miserable status of the gambler here, loosing fame and standing like on old unwanted horses, ready to be sold).

938.Gambling ruins a man’s fortune, makes him resort to falsehood.

This can be compared with the night visit of the gambler in the Veda (for stealing or borrowing).


  1. The five things




fame and


avoid a person who takes to gambling


  1. Passion for gambling grows with every loss. It is craving for life which grows through all suffering.

This can be compared to a woman running to see her lover kin the Rig Veda. The more she is separated the more she longs to see him. A person who is sick wants to live longer.

In the Kural couplet 936 , Tiruvalluvar refers to Hindu goddess of Misfortune Muudevi (Mukati in Tamil). He says gambling is the ogress misfortune.

Manu also refers to the evils of gambling in at least 20 couplets.




Bear Hunting Anecdotes (Post No.4398)

Compiled by London Swaminathan 


Date: 15 NOVEMBER 2017


Time uploaded in London-7-50 am



Post No. 4398

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.


Fresh Foot Prints!

A Californian went out to follow up a grizzly bear and was gone three days. Then he turned up without his game.

“Lost the trail, Bill, I suppose”, said one of his cronies.

“Naw, I kept on the trail alright “

“Then ,what is the matter?”

“Wall, the footprints was getting too fresh, so I quit.”




Narrow Escape for Bears!

An old hunter was holding his usual court before a group of summer visitors in the small town.

“How many bears did you kill?” ,asked one of them.

“Oh, about a hundred “

“Say, you must have had plenty narrow escapes”.

“Young man”, replied the old timer ,”If there were any narrow escapes,it was the bears had them”




Can’t find a Single Animal!

An eager sport man accosted one of the natives in the small Maine town where he was spending his vacation


“Is there much good hunting around here?”, he asked eagerly.

The native glanced around him for a minute and said,

“Well,sure,there is plenty hunting, but damned little finding”



Eagle Hunting!

A cowboy from one of the many dude ranches in the Rockies was spending his day off doing a little hunting. Sighting an eagle, he took aim and brought the bird down. He scrambled down the crag and retrieved his game.

As he slung the bird over his shoulder he saw one of the customers from the dude ranch approaching him .

“I say”, said the Easterner in a patronising sort of tone,

“I was watching you. You should have saved that shot, Why the fall alone would have killed the eagle”.

Xxxx SUBHAM xxxx



Get Feng Shui – Vastu Combined Benefits! (Post No.3727)

Written by S NAGARAJAN


Date: 16 March 2017


Time uploaded in London:-  5-14 am



Post No.3727



Pictures are taken from different sources; thanks.


contact: swami_48@yahoo.com



Self Improvement Series



Vastu is a living organism. Vastu books of Hinduism explain the secrets about the health of a construction or a building. The preparation of site, commencement of building, layout of building, disposition of rooms in the building, kitchen, worship room, bed room, living room, walking space in rooms, verandahs, Doors and windows, woodwork, well, compound around building, toilet are all very important and one should learn the art of Vastu and build the building according to the rules and guidance given by the sages to get the maximum benefits.

Each direction of the building is governed by planet. Each direction gives certain specific benefits.

Similarly, Feng Shui which originated in China 4000 years ago ensures improved health, better sleep, harmonious family relationship, longevity, active sex life, wealth, fame.

‘Chi’ is the subtle flow of electromagnetic energy which links all things in the universe. Buildings alter the flow of energy. The design and interior decoration of a building should enhance the kind of chi energy so that the occupants enjoy the maximum benefits.

One who follows Feng Shui will maximize his benefits.

Even though hundreds of complicated rules are laid, the basic rules if followed properly assure a trouble free life.

Vastu and Feng Shui accept the fundamental principles.
Some of the important rules are given below.

The Brahma Sthala or the centre point of the building is very important. It should be kept clean.

Chanakya in his,’Arthasastra’ lays down that in the midst of the king’s fort were to be constructed the temples of Siva, Vaisravana, the Asvins, Lakshmi and Madira (all Hindu deities).

Similarly in all the houses and commercial places, the centre place should be vacant and kept clean.

It is preferable if the building faces East or North East.

The building should never face South-East.

The bedroom should be on the South-West.

Kitchen should be preferably on the South-East corner of the building.

Worship room should be in the North-East direction.

The well should be provided on the North-East direction of the plot.

The concept of yin and yang offers a comprehensive way of looking at the world and how it affects you. Feng Shui explains Yin and Yang in detail.


Picture of Yin-Yang Symbol


The following chart explains Yin and Yang.

YIN :-




















































By understanding and applying Yin and Yang one can ensure harmonious life. 

Vastu and Feng Shui are important for happy living.



Drama, Puppet Show, Folk Theatre in Tamil and Sanskrit Literature (Post No.3608)


Research article written by London swaminathan


Date: 5 FEBRUARY 2017


Time uploaded in London:-  15-52


Post No. 3608



Pictures are taken from different sources; thanks.



contact; swami_48@yahoo.com


Literary references in ancient Tamil and Sanskrit literature show that the people of India had wonderful entertainment for at least 3000 years continuously. We have references to drama, folk theatre and puppet show from Bhagavad Gita to Tamil saint Manikkavasagar’s Tiruvasagam. Though Bharata’s Natyasastra is about dance and drama, it is interesting to see similes of dance and drama from the olden days.


Following are the references: –

iisvarah sarvabhuutaanaam hrddase’rjuna tisthati

bhraamayan  sarvabhuutaani yantraaruudhaani maayayaa _Bhagavad Gita 18-61)

Arjuna, God abides in the hearts of all creatures, causing them to revolve according to their karma by His illusive power as if they were mounted on a machine.


I think this is a reference to Puppet show. Puppeteers mount the puppets on a wheel or a circular disc and show them dance. In Indian puppet show the operator sits behind a white curtain on which the shadow of the puppets are projected from behind the screen.

Ramakrishna Paramahamsa used to say Ami Yantram and You are Yantri (I am a machine, You (god) are the operator.



Adi Sankara in his Viveka Chudamani, says

yatsatyabhutam nijarupamadhyam


tadetya mithyaavapurutsrujeta

sailuushavadveshamupssttamaatmanah (292)


That which is real and one’s own primeval Essence, that Knowledge and Bliss Absolute, the One without a second, which is beyond form and activity – attaining That, one should cease to identify with one’s false bodies like an actor giving up his assumed mask.


When the actor has played his part, he is simply a man. So the man of realization is one with Brahman, his real Essence.

false bodies: The gross, subtle and casual bodies, which are super impositions upon the Atman.

(Translation of Vevekachudamani by Swami Madhvananda, Advaita Ashrama, Calcutta)


Sangam Tamil Literature

In Purananuru verse 29, Mudukannan Sattanar says, “Oh King, our life is like dance drama where the actors come and dance and go. (The life is so impermanent)”


Tiruvalluvar, author of the Tamil Veda Tirukkural refers to the drama in three couplets:-


“Fortune coming to one and its departure are likened to the assembling of a crowd to witness a drama and its dispersal respectively” (332)


“The men who do not possess sensitiveness to shame in their hearts are like the wooden dolls operated by strings (puppets)” (`1020)


“The great cool world will be  moving like a lifeless puppet show if none asks for help” (1058)

In later Tamil and Sanskrit literature, we have lots of similes for puppets shows.


Manikkavasagar’s Tiruvasagam

Tamil saint Manikkavasagar who lived 1500 years ago also used the Sanskrit word Nataka (drama) in three places:

In the Tirusatakam song of Tiruvasagam, he refers to drama in three places (verses 11, 15 and 99)

In verse 11, he sings about the dance of Siva n the crematorium with the ghosts.


Amidst your devotees, I acted like one of them

to gain entrance (to get leberated) –15


and in 99

Thou Whom the lords of heaven themselves know not!

Thy source and end the Vedas cannot trae!

Thou Whom in every land men fail to know

As Thou hast sweetly made me Thine hast called

This flesh to dance on stage of earth

me to enjoy Thyself with melting soul

in mystic drama , too, hast caused to move

pining on earth, Thou Lord of Magic power.


Of virtue void, of penitential grace

devoid, undisciplined, untaught

As leathern puppet danced about, giddy,

I whirling fell, lay prostrate there!


(Souce: The Tiruvacagam by Rev. G U pope, Oxford, 1900)



Buddha says in Dhammapada (147), “Consider this body! A painter puppet with jointed limbs, sometimes suffering and covered with ulcers,full of imaginings, never permanent, forever changing.(147)



Last but not the least is Shakespeare whose quotation on world as a drama theatre has become a very popular quote:-


All the world’s a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages. At first, the infant,
Mewling and puking in the nurse’s arms.
Then the whining schoolboy, with his satchel
And shining morning face, creeping like snail
Unwillingly to school. And then the lover,
Sighing like furnace, with a woeful ballad
Made to his mistress’ eyebrow. Then a soldier,
Full of strange oaths and bearded like the pard,
Jealous in honor, sudden and quick in quarrel,
Seeking the bubble reputation
Even in the cannon’s mouth. And then the justice,
In fair round belly with good capon lined,
With eyes severe and beard of formal cut,
Full of wise saws and modern instances;
And so he plays his part. The sixth age shifts
Into the lean and slippered pantaloon,
With spectacles on nose and pouch on side;
His youthful hose, well saved, a world too wide
For his shrunk shank, and his big manly voice,
Turning again toward childish treble, pipes
And whistles in his sound. Last scene of all,
That ends this strange eventful history,
Is second childishness and mere oblivion,
Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything.

–As You Like It



Drama and Puppet show were so popular that even Krishna and Buddha used them as similes.

Every town had a drama or puppet show on Hindu religious them during the local temple festival. It continued until recent days.

Most of the drama quotations are from religious sources which show the nature of the puppet shows and dramas.

Even before Shakespeare made this theme popular, Hindus used it to show the instability and impermanence of life and its pleasures.

World is a drama theatre and we all players!







Hide and Seek Game in Sangam Tamil literature (Post No.3555)

Written by London swaminathan


Date: 18 January 2017


Time uploaded in London:- 20-37


Post No.3555



Pictures are taken from different sources; thanks.




contact; swami_48@yahoo.com



Hide and seek game is played all over the world. There is no wonder that it is played everywhere because it is happening in every home. A mother knows that when she is away the child cries. She has found out how she can make a child to cry and then to cheer it up. So just to make it laugh loudly she closes her face and then suddenly opens it with some words or sound, then the child bursts into laughter. C Sometimes she hides herself behind the door or a curtain and the child cries. Cave men also would have played this with his sons to surprise them. Later it would have developed into a proper game with all the rules.

Greek recorded hide and seek in the second century CE. But Hindu Puranas and Tamil literature recorded it even before that.

I have played it in my school days. Once a person in a group finds one of the playmates then we ask him to count hundred facing the wall and then all of us hid ourselves in small lanes, upstairs, under the beds etc. Though we know that it is a world wide game played even today in some parts of the world, one would seek some historical information about this game. We are fortunate to have some references in Sangam literature and later Kamba Ramayana.


In the ancient Tamil speaking world, it has been a woman’s game. One lady is blindfolded and all her friends run and hid themselves. Then this lady goes in search of her. Another way of playing is to blindfold one lady with a towel and all others sorround her and make funny remarks or clap their hands from different directions. The blindfolded lady should find her target/victim tracking her friends’ voices. Either way it is interesting.


We have two references in Sangam Tamil Literature :


Ainkurunuru verse 293


Malaipadukadam Line 221

The advantages of this game are

Any number of people can play

Any time you can play

It can be played indoor ( for kids) and outdoor for adults

Ancient Tamils would have played it in parks and village temples

It is a good  exercise for adults.

You don’t need to spend a penny; it is free

You don’t need any instrument or coins or equipments

It gives a great mental relief.

There is no time limit, one can play as much as one wishes


Sangam literature is 2000 year old. We have a reference in Kamba Ramayana which gives a good description of the game:


A rough translation of the verse on Balakandam:

Oh my honey! My flower like girl! My Gold! Find me if you can. When the lady is struggling to find her friend, she jumps out from nowhere to come behind her and cover the lady’s eyes saying ‘look at me now’. She is surprised and all others laugh and tease her.


We have similar stories in the Puranas.  Parvati played hide and seek with Siva and the whole world became dark when she covered Siva’s eyes. Then Siva opened his Third Eye to drive away the darkness.


Following is a BBC story:-

World’s biggest ‘hide-and-seek’ bid starts at Milton Country Park

More than 1,000 people have turned out at a country park in a bid to break the world record for the the biggest ever game of hide-and-seek.

The current Guinness record for a hide-and-seek game involved 1,437 people.

The record-breaking attempt at Milton Country Park near Cambridge was organised by Cambridgeshire Search and Rescue (CamSAR).

It is understood the total turnout, while “close”, was just short of the world record-breaking target.

The exact number has yet to be confirmed.

The search group hosted a hide and seek competition in 2014 which attracted 400 people and another last year which drew in 1,100.

A spokesman for CamSAR said: “If all (those) who had pre-registered had come then we would have just beaten the record.

“Still, probably more importantly, those who spoke to me said they were having a great time at least.”

CamSAR is expected to consider another record-attempt next year.


The current record was set on 1 January 2014 in Chengdu, China.

  • Hide and seek in painting


  • According to the Encyclopaedia Brittannica, hide-and-seek appears to be equivalent to the game apodidraskinda, described by the 2nd-century Greek writer Julius Pollux


(Hindu Literature referred to it even before second century)

  • Versions of the game exist across the globe. In Spain the game is called el escondite, in Israel machboim and in South Korea sumbaggoggil
  • Key elements in all the versions of the game are the closing of eyes, hiding and an agreed period of counting




Bull Fighting in the 1890s (Post No.3523)

Compiled by London swaminathan


Date: 7 January 2017


Time uploaded in London:-  20-41


Post No.3523



Pictures are taken from different sources; thanks.



contact; swami_48@yahoo.com



“There are several other kinds of amusement, some of them of a vulgar character, Bull fighting is one of them.

The bull fighting must not be regarded as like the familiar bull-fighting in Spain, or any other western country. This fight is called ‘sallikattoo’, and takes place during the day.


A large plain is chosen for the purpose and the villagers collect money among themselves with which to meet the necessary expenditure. They send out invitations to the people of other villages and inform them of the fixed day for bull-fight. This news spreads abroad among all classes of the people who come in numbers in bands and parties, both men and women to the spot appointed. The people of the village who have arranged the bull fight erect temporary sheds at their own cost in order to accommodate their visitors. As it is a public meeting place, the sellers of various articles flock to it with their different kinds of goods.

At about eight O clock in the morning all assemble in the plain. Sometimes there are thousands of people met on such occasions. Several fighting bulls will be brought by the villagers from different districts. The owner of each bull ties a new cloth around its neck. In  some cases the owner puts money in a corner of the cloth. He takes the bull to the headman of the assembly and bows his head to him. Then the headman inquiries concerning the parentage and name if he does not happen to know him. Then be asks the herald or the crier to beat his drum three times. This is a sign for the people to understand that a fighting bull will be let loose in the midst of the assembly. This is a signal also to the men who have come to fight the bull, and take the cloth and the money its neck that they must hold themselves in readiness. The owner of the bull takes him to the centre of the assembly, and there be lets him loose by warning the bult to take cate of and to make his way through the crowd to his shed.


As soon as ever the bull is set free, ten or fifteen men come to the front of the assembly without either stick or knife, and they face the bull manfully. Some of the clever bulls defend themselves hours together, hurting many of those men, and sometimes killing one or two; at last they escape from their hands and go home, leaping and frisking for joy. There are many bulls who are known to be great fighters and who allow anyone to take the cloths from their necks. Whoever takes the cloth considered to be a is hero. The bullocks are brought in to fight, one after another, the whole day through, and sometimes this terrible struggle between man and beast will be continued for two or three days. Some of the owners of the bulls offer a large sum of money to anyone who can arrest their bulls before the assembly.


These beasts are very knowing and clever in their fighting; they stand quietly before the assembly, and do not run or jump but if anyone approaches them, they hit him with their horns or legs as quickly as a flash of lightning. The people who come to witness the fight occupy the ground for half a mile in a crescent form. Some will sit and some will stand, just as they may please, and most of them will be exposed to the wind and the sun; but this they consider as nothing compared with the pleasure they derive from watching the bull-fight. The public do not pay a penny on occasions of this kind.



பிரிஸ்பேன் நகர அதிசயங்கள்! (Post No. 2529)


Free Red Ferry of Brisbane


Written by london swaminathan

Post No. 2529

Date: 11th February 2016


Time uploaded in London  14-27

( Thanks for the Pictures  ) 




(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com; contact 






பிரிஸ்பேன் (Brisbane) என்னும் நகரம் ஆஸ்திரேலியாவின் குயின்ஸ்லாந்து மாகாணத்தின் தலைநகரம் ஆகும். இது சிட்னி நகரிலிருந்து 1000 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் பிரிஸ்பேன் நதிக்கரையில் இருக்கிறது. நாங்கள், உலக மஹா இயற்கை அதிசயமான பெரும் பவளத்திட்டைப் பார்த்துவிட்டுத் திரும்புகையில் பிரிஸ்பேன் வந்தோம்.


பிரிஸ்பேனில் என்னை அதிசயிக்க வைத்த முதல் விஷயம், இலவச படகு சவாரி! உலகில் பத்துப் பதினைந்து நாடுகளுக்குப் போயிருக்கிறேன். நியூயார்க்கில் சுதந்திர தேவி சிலையைப் பார்க்க படகு சவாரியானலும் சரி, அல்லது பாரீஸ் நகரில் செயின் நதியில் பவனி வருவதானாலும் சரி காசு கொடுத்து டிக்கெட் வாங்கினால்தான் படகில் ஏற்றுவர். அட! எங்கள் லண்டன் மாநகரில் எங்கள் வீட்டுக்கு வரும் நண்பர்களையும் உறவினர்களையும் தேம்ஸ் நதியில் உலாவர அழைத்துச் சென்றபோதும் ஒவ்வொரு ஆளுக்கும், ஒரு இருபது  பவுனாவது (ரூ2000) செலவழிக்க வேண்டும். ஆனால் பிரிஸ்பேனில் இலவச படகு சவாரி.


Beautiful Brisbane River

ஹோட்டலில் ரிசப்ஷனில் இருந்த பெண்ணிடம், சில தகவல் விசாரித்தபோது ‘ரெட் Fபெர்ரி’யில் (Red Ferry) போங்கள்; டிக்கெட் எதுவும் வேண்டம் என்று ஒரு துப்பு கொடுத்தார். சிவப்பு நிற படகில் ஏறினால் பிரிஸ்பேன் முழுதும் சுற்றிப் பார்க்கலாம். ஊரின் வரைபடம் கையிலிருந்தால் எந்த ‘ஸ்டாப்’பில் இறங்கினால் என்ன சுற்றுலாக் கவர்ச்சி இருக்கிறது என்பது தெரியும். ஆங்காங்கே இறங்கி இலவசமாகப் பார்த்துவிடலாம்.


உலகில் சில இடங்களில் நதியின் இக்கரையிலிருந்து அக்கரைக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டுமானால் இலவச சவாரி இருக்கும். ஆனால் நதியில் ஊர் முழுவதும் செல்ல இலவச சவாரி, எனக்குத் தெரிந்தவரை இது ஒன்றுதான். வாழ்க பிரிஸ்பேன்.


Himalayan Salt for Good Health

இன்னொரு அதிசயம்!

பிரிஸ்பேனில் கடை கண்ணிகளை வேடிக்கை பார்த்தவாறு நகர்ந்தோம். ஒரு கடையின் வாசலில் பெரிய பெரிய பாறைகளாக (சிவப்புக் கூழாங்கற்கள் போல இருக்கும்) 30 கிலோ, 35 கிலோ என்று வைத்திருந்தார்கள். ஆங்கிலத்தில் ஹிமாலயன் சால்ட் – (Himalayan Salt) இமய மலை உப்பு என்று எழுதிவைத்திருந்தனர். எனக்கு ஒரே வியப்பு. அட! இந்தியாவில் கூட நான் பார்த்திராத இமயமலை உப்பை ஆஸ்திரேலியாவில் விற்பதன் மர்மம் என்ன என்ற ஐயம் எழவே, கடைக்குள் சென்றேன். அங்குள்ள ஒரு இளம் பெண் வாடிக்கையாளர்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார். அவரிடமென் ஐயப்பாட்டைக் களைய வினாக்கள் தொடுத்தேன். அவர் சொன்னார்: “ இவை அனைத்தும் இமயமலையிலிருந்து வந்தவை. இது மூச்சுத் திணறல் உள்ளவர்களுக்குச் சுகமளிக்கும். காற்றைத் தூய்மையாக்கும்”. பல புத்தகங்களும் வைத்திருந்தனர். காசு கொடுத்து வாங்க மனமுமில்லை. ஓசியில் புரட்டிப் பார்க்கத் துணிவுமில்லை. மனைவி மக்கள் விரட்டவே மெதுவாக நகர்ந்தேன்.


Asia Pacific Art Gallery

எங்களுக்கு போனஸ்

ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒரே நாள் இரவு ஹோட்டல் ரிசர்வ் செய்திருந்ததால் அருகிலுள்ள கோல்ட்கோஸ்ட், (Koala) கோவாலா சரணாலயம் ஆகியவற்றுக்குப் போகமுடியவில்லையே என்று வருத்தம். கோவாலா என்னும் மரக் கரடியும். கங்காரு என்னும் மிருகமும் ஆஸ்திரேலியாவில் மட்டுமே வாழும் பிராணிகள்.


ஆயினும் கலைக் கூடத்துக்குச் (Art Gallery) சென்று வண்ண ஓவியங்களைப் பார்ப்போம் என்று குடும்ப உறுப்பினர் அனைவரும் ஒருமனதாக தீர்மானம் நிறைவேற்றி கலைக்கூடத்துக்குள் நுழைந்தோம். எங்களுக்கு போனஸ் காத்திருந்தது. நாலு மாதங்களுக்கு ஆசிய- பசிபிக் வண்ண ஓவியங்களின் விசேஷ காட்சி என்பதைக் கண்டு மகிழ்ந்தோம். உள்ளே சென்றவுடன் அருமையான ஓவியங்களைக் கண்டு இரண்டு காமிராக்களையும் முடுக்கினேன். ஒரு நூறு படங்கள் கிடைத்தன. நேபாள, இந்திய ஓவியர்கள் பல இந்துமத ஓவியங்களைத் தீட்டியிருந்தனர்.


எல்லா ஊர்களிலும் இருப்பது போல இராட்சத ராட்டினம் (பிரிஸ்பேன் வீல் Brisbane Wheel) இங்கும் இருந்தது. ஆனால் அதைவிட்டுவிட்டு வேறு ஒரு புதுமையைக் காண விரைந்தோம். செயற்கைக் கடற்கரை அங்கு இருப்பதாக சுற்றுலாக் கவர்ச்சிப் பட்டியலில் இருந்தது. ஒரு பெரிய பூங்காவில் நிறைய கடல் மணலை நிரப்பி வைத்துள்ளனர். அதில் ஏராளமான பெண்கள் அரைநிர்வாண உடையுடன் வெய்யில் காய்ந்து கொண்டிருந்தனர். அருகிலேயே குழந்தைகள் , அவர்களுடைய விளையாட்டுப் பொருட்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். எனக்கு அப்படி ஒன்றும் கவர்ச்சியாகத் தோன்றவில்லை. அட, சரியப்பா! ஆலை இல்லாத ஊரில் இலுப்பைப்பூதானே சர்க்கரை என்று சொல்லிக் கொண்டு நகர்ந்தோம்.


Brisbane Wheel

இரவு நெருங்க நெருங்க பசி எடுத்தது. நாங்களோ சுத்த சைவம். எனது மகன் கஷ்டப் பட்டு, கூகிள் செய்து ஒரு ‘வெஜிட்டேரியன் ரெஸ்டாரண்டைக் கண்டுபிடித்திருந்தான். ‘கூகிள் மேப்’ பைப் பயன்படுத்தி அங்கே போவதற்குள் இரவு ஒன்பதரை ஆகிவிட்டது. அது ஒரு தாய்(லாந்து) ரெஸ்டாரண்ட். வழக்கம்போல எங்கள் பல்லவியைப் பாடினோம். “நாங்கள் அனைவரும் சுத்த வெஜிட்டேரியன்ஸ். அதன் பொருள் என்ன வென்றால், ‘நோ பிஷ்’, ‘நோ மீட்’, ‘நோ எக்’ No Fish, No Meat, No Egg (மச்சம், மாமிசம், முட்டை அற்ற) என்று விளக்கினோம். அந்தப் பெண்ணோ, ‘நோ பிராப்ளம்’, பிஷ் சாஸ் (No Problem; we will use fish sauce or oyster sauce)  போடுகிறோம் அல்லது ஆய்ஸ்டர் சாஸ் போடுகிறோம், மாமிசம், முட்டை எதுவும் போட மாட்டோம்’ என்று உறுதி தந்தாள்!!!! அடக் கடவுளே! அது வெஜிட்டேரியன் அல்லவே என்றோம். அதற்கென்ன, அதையெல்லாம் போடாமல் செய்வோம் .ஆனால் அது ‘ஹாரிபிள்’ (Horrible அதி பயங்காச் சுவை) ஆக இருக்குமென்று அச்சுறுத்தினாள்; தாயே, உண்மையைச் சொன்னாயே; நீ வாழ்க, உன் குடும்பம் வாழ்க என்று மனதிற்குள் வாழ்த்திக்கொண்டே ஒரு இதாலிய ரெஸ்டாரண்டில் நுழைந்து வழக்கம்போல பீட்ஸா (Pizza), பாஸ்தா (Pasta) சாப்பிட்டு ஹோட்டல் அறைக்குத் திரும்பினோம்.


பிரிஸ்பேன் நகரில் வானளாவிய கட்டிடங்களுக்கு இடையே, நீல நதியில் படகு செல்லும் காட்சி கண்கொள்ளாக் காட்சி. நல்ல பூங்காக்கள், தாவரவியல் பூங்கா ஆகியனவும் அழகூட்டுகின்றன. சுமார் 24 மணி நேரமே இருந்தாலும் மலையளவு சாதித்த மகிழ்ச்சி.


Whale song

ஆர்ட் காலரிக்குச் செல்லும் வழியில் அந்த ஊர் அறிவியல் காட்சிசாலையும் உள்ளது. அந்தக் கூடத்தில் பெரிய திமிங்கில உருவங்களைத் தொங்கவிட்டுள்ளனர். திமிங்கிலங்கள் கடலில் எழுப்பும் பெரிய சங்கொலி போன்ற சப்தத்தை திமிங்கிலப் பாட்டு (Whale Song) என்பர். அதை அப்படியே ரிகார்ட் செய்து அந்தக் கூடத்தில் ஒலிபரப்பிய வண்ணம் இருக்கிறார்கள். முதலில் இது என்ன ஒலி, எங்கிருந்து வருகிறது என்று வியந்த எங்களுக்கு தலையை நிமிர்த்திப் பார்த்தபோதுதான் விளங்கியது.


எல்லா ஊர்களையும் போல, பல ஷாப்பிங் மால் (கூடங்கள்), தெருக்களும் இருக்கின்றன. பட்டிக்காட்டான் யானையைப் பார்த்தது போல. அதையும் பார்த்து பொழுதும் போக்கலாம்.!






Brisbane by Night





பம்பாய் நகரில் சில அதிசயங்கள்!! (Post No. 2388)

IMG_2814 (2)

Compiled by London swaminathan

Date: 14 December 2015


Post No. 2388

Time uploaded in London :– 6-06 AM

( Thanks for the Pictures  ) 




This article was published in English


எனது மும்பை யாத்திரை!

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு  முன்னர் மும்பை சென்றபோது நான் பார்த்த இரண்டே இடங்கள் மஹாலக்ஷ்மி கோவிலும், சித்தி விநாயகர் கோவிலும்தான். இம்முறையாவது ஜுஹு பீச்/கடற்கரை, பயங்கர வாதிகள் தாக்கி நூற்றுக் கணக்காணோரைக் கொன்ற தாஜ் ஹோட்டல், இந்தியா கேட் (இந்தியாவின் நுழைவாயில்), விக்டோரியா டெர்மினஸ் (ரயில் நிலையம்), பிரின்ஸ் ஆப் வேல்ஸ் மியூசியம், ஆகியவற்றைக் காண வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டேன். ஆயினும் எனது சம்பந்தியின் வலியுறுத்தலின் பெயரில், விமானத்திருந்து இறங்கிய நாளன்றே மீண்டும் சித்தி விநாயகர் கோவிலுக்கே சென்றோம். ஒரே கூட்டம், அரை நிமிட தரிசனம். கையில் பூ, வாயில் கொழுக்கட்டையுடன் திரும்பினோம். தமிழர்களுக்கு முருகன் எப்படியோ அப்படி மஹாராஷ்டிரர்களுக்கு கணபதி. நாம், அறுபடை வீடுகளுக்குச் சென்று முருகனைத் தரிசிப்பது போல, அவர்கள் விநாயகரின் எட்டு தலங்களுக்குச் சென்று வருவர். விநாயக சதுர்த்தி அங்கு தேசிய தேசிய திருவிழா!

IMG_2803 (2)

வெளியே வந்தவுடன் கடைகளில் இருந்த, தமிழ் நாட்டில் காணக்கிடைக்காத பூ வகைகளையும், சிறிய கொழுக்கட்டை முதல் மிகப்பெரிய ராட்சதக் கொழுக்கட்டைகள் (மோதகம்) வரையும் போட்டோ எடுத்தேன்.


நாசிக்கிலிருந்து திரும்பிவந்து மூன்று நாள் கல்யாண சாப்பாடு சாப்பிட்ட பின்னர் ஒரு நாள் ‘ஷாப்பிங்’ சென்றோம். பின்னர் ஒரு டாக்ஸியில் விக்டோரியா டெர்மினஸ் சென்றோம். இந்தியா கேட்டுக்கு எதிரே புகழ்மிகு டாஜ் ஹோட்டல் இருக்கிறது. அதில் நைசாக உள்ளே நுழைந்தோம் ரிசப்ஷன் வரை சென்று வழ வழ தரையில் நடந்தோம். எல்லா இடங்களிலும் எலக்ட்ரானிக் செக்யூரிட்டி கேட்டுகள் உள்ளன. நம்மைச் சோதித்தே அனுப்புகின்றனர். காரணம்—எதிரேயுள்ள கடல் வழியாக ரப்பர் படகில் வந்த பயங்கர வாதிகள் சுமார் 300 சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கொன்றதே. இது சில ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்தது.


தாஜ் ஹோட்டலுக்கு எதிரேயிருந்த இந்தியா ‘கேட்’டருகே அன்று கடற்படை விழா நடந்ததால், பக்கத்தில் அனுமதிக்கவில்லை. தூரத்தில் கப்பல்கள் மட்டும் விளக்கொளியில் ஜொலித்தன. தொலைவிலிருந்து இந்தியா கேட்டையும், கப்பல்களையும், நூற்றுக் கணக்கான மின் விளக்கு பொருத்தப் பட்ட அலங்கார குதிரை வண்டிகளையும் பார்த்தோம். நல்ல கூட்டம். குழந்தைகளுடன் வந்தோரும், வெளி நாட்டினரும், அலங்கார குதிரை வண்டிகளில் ஏறி பவனி வந்தனர். ஒரு புறம், சுண்டல், பொறி கடலை விற்பனை நடந்து கொண்டிருந்தது. மறு புறம் இளம் சிட்டுகள் ‘செல்பி’ படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தன. ஒரு வியாபாரி ஐம்பது ரூபாய் விலையுள்ள ராட்சத பலூன்களை விற்றுக் கொண்டிருந்தார்!


வீர சிவாஜி வாழ்க (ஜய ஜய பவானி: பாரதி பாட்டு)


மஹாராஷ்டிரத்தில் விநாயகருக்கு அடுத்தபடியாக போற்றப்படுபவர் வீர சிவாஜி! பல இடங்களில் இவரது சிலை உண்டு. இந்தியா கேட் வீர சிவாஜி, ஏர்போர்ட் வீர சிவாஜி ஆகியவற்றை காரிலிருந்தே படம் எடுத்தேன். சாண்டாக்ரூஸ் விமான நிலையத்தின் பெயர் சத்ரபதி சிவாஜி விமான நிலையம். இப்படி ரயில் நிலையம், விமான நிலயம், மியூசியம் எல்லவற்றின் பெயர்களையும் சிவாஜியின் பெயரில் மாற்றிவிட்டனர். மொகலாய சாம்ராஜ்யத்தை விழுத்தாட்டி, முஸ்லீம்களின் ஆட்சிக்கு சாவு மணி அடித்த சிவாஜியின் பெயரை நம் நாட்டிற்கே சூட்டினாலும் அது போ.ற்றப்பட வேண்டியதே.




பம்பாய் ஐடியா/ யோஜனை

சுவிடன் நாட்டிலுள்ள ஸ்டாக்ஹோம், பிரான்ஸ் நாட்டிலுள்ள பாரீஸ், அமெரிக்கவிலுள்ள நியூ யார்க், இதாலியிலுள்ள ரோம் ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றவுடன், சின்னச் சின்ன பயனுள்ள விஷயங்களை எழுதி இவைகளை ஏன் மற்றவர்களும் பயன்படுத்தக் கூடாதென்று கேட்டிருந்தேன். பம்பாயிலும் ஒன்றிரண்டு விஷயங்களைக் கண்டேன்.


பட்டுப்போன மரங்களுக்கு பல வண்ணப் பெயிண்ட் அடித்து அதில் கண் காது மூக்கு வரைந்து அழகு செய்துவிட்டனர். இதுபோல வைரம் பாய்ந்த மரங்களை நாமும் அலங்கரிக்கலாமே!


பல இடங்களில் மரத்தின் உச்சியில் மஞ்சள் நிற டயர்கள் தொங்கின. முதலில் அவை ஆபத்துக்கு உதவும் லைப் போட் ( உயிர் காக்கும் படகுகள்) என்று நினைத்தேன். மூலைக்கு மூலை அவைகலைக் கண்டவுடன் டிரைவரிடம் கேட்டேன். அவை எல்லாம் டயர்களுக்கு பங்க்சர் ஒட்டும் கடைகளாம். அதை எளிதில் காட்ட மரங்களின் கிளைகளிலிந்து மஞ்சள் நிற டயர்களைத் தொங்க விட்டுள்ளனர். இது போல ரயில் நிலையங்களைக் காட்டவும் பஸ் ஸ்டாப்புகளைக் காட்டவும் நாமும் சில அடையாளங்களை — தொலைவிலிருந்து எளிதில் காணும் அடையாலங்களைத் தொங்கவிடலாமே.


லண்டன் ஐடியா

லண்டனில் பல்வேறு மொழிகள் ( 130 மொழிகள்) பேசுவோர் வாழ்கின்றனர். ஆகையால் செண்ட்ரல் மிடில்செக்ஸ் ஆஸ்பத்தியில் ரிசப்ஷன் பகுதிலிருந்து பல்வேறு வண்ணக் கோடுகள் செல்லும். யாரேனும் பிளட் டெஸ்ட் (ரத்த பரிசோதனை) எங்கே என்றால், சிவப்பு நிறக் கோட்டைக் காட்டி அதைப் பின்பற்றும்படி சைகை காட்டுவர். ஆங்கிலம் தெரிந்தவர்கள் ஆங்கிலத்தில் கேள்வி கேட்டால் FOLLOW THE RED LINE, PLEASE என்பர். இப்படி எக்ஸ்ரே என்றால் நீல நிறம் – என்று முக்கிய டிபார்ட்மெண்டுகளுக்கு கலர் கோடிங் (COLOUR CODING வண்ண அடையாளம்) வைத்துள்ளனர். இதைப் பின்பற்றும்படி வேறு சில மருத்துவ மனைகளுக்கும் நான் எழுதினேன்.


சமீப காலமாக லண்டன் விக்டோரியா (VICTORIA STATION) ரயில் நிலயம் போன்ற பெரிய ஸ்டேஷன்களும் பயணிகளுக்கு இந்த கலர் லைன்களப் போட்டு, பஸ், டாக்ஸி டாய்லட் ஆகியவற்றுக்கு வழிகாட்டுகின்றனர். இந்தியாவிலும் இப்படி கலர் கோடிங் பின்பற்றலாம். பிளட் டெஸ்ட் BLOOD TEST என்றால் உலகம் முழுதும் சிவப்பும், எக்ஸ் ரே X RAY என்றால் உலகம் முழுதும் நீல நிறமும் இருந்தால் எவ்வளவு வசதியாக இருக்குM? இதே போல டாக்ஸி, ரயில், பஸ் ஆகிய நிலையங்களுக்கும் உலகம் முழுதும் ஒரே நிற சைகைகள் இருந்தால் நலம்.


ஆல மரமும் கரும்பு ஜூசும்

மஹாராஷ்டிரத்தில் நிறைய ஆலமரங்கள் உள்ளன. தென்காசி- செங்கோட்டை சாலையில் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன் இப்படிப் பார்த்தது நினைவுக்கு வந்தது. இதே போல கரும்புச் சாறும் பல இடங்களில் விற்கப்படுகிறது. இப்போது வெங்காய விலையேற்றமும், தட்டுப்பாடும் இருப்பதால், சாலை ஓரங்களில் மூட்டை மூட்டையாக வெங்காயம் விற்கப்படுவதையும் கண்டோம்.


அஞ்சல்தலைக் கண்காட்சி

நாங்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலில் தினமும் இலவச ஆங்கில நாளேடுகள், அறையின் வாசலில் கிடக்கும். அதை எடுத்தபோது அதிலிருந்து விழுந்த நோட்டீஸ் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. நவி மும்பை (புதிய பம்பாய்) பகுதியில் ஒரு தபால்தலைக் கண்காட்சி- இலவச அனுமதி – என்று அச்சிட்டிருந்தனர். மாப்பிள்ளை அழைப்பன்று மதியச் சாப்பாட்டை முடித்துக்கொண்டு காரில் விரைந்தேன். லண்டனில் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் நடந்த எந்த தபால்தலைக் கண்காட்சியையும் நான் தவறவிட்டதில்லை. மேலும் சென்னை, மதுரை தலைமைத் தபால அலுவகங்களில் பிலாடெலிக் கவுண்டரில் தபால்தலைகள் வாங்கவும் திட்டமிட்டிருந்தேன். ஆனால் சென்னை வெள்ளத்தால் விமானங்கள் ரத்தாயின என்று கேட்டு என்ன செய்வதென்று திகைத்தபோது, “கும்பிடப் போன தெய்வம் குறுக்கே வந்தது போல” – தபால்தலைக் கண்காட்சி நோட்டீஸ் வந்தது.


தபால்தலைக் கண்காட்சியில் பல இந்திய தபால்தலைகளை விலைக்கு வாங்கினேன். ஆனால் லண்டனில் 150 வியாபாரிகள் ஸ்டால்களில் தபால் தலைகள் விற்பார்கள். மும்பையில் வெறும் அரசு ஸ்டால்கள் மட்டுமே இருந்தன. ஆயினும் கும்பல் கும்பலாக பள்ளி மாணவ மாணவியர் வந்து அஞ்சல்தலைகளைத் ‘தரிசித்த’ வண்ணமிருந்தனர். அதைக் கண்டபோது மகிழ்ச்சி பொங்கியது.


தபால்தலை சேகரிப்பு உலகில் அழிந்துவருகிறது. காரணம்: இண்டர்நெட், பேஸ்புக், கம்ப்யூட்டர் கேம்ஸ். இதுதவிர அஞ்சல்தலைகளின் விலையேற்றம்– நான் பிரிட்டனில் ஆண்டுதோறும் வெளியிடும் தபாலதலைகளை வாங்க நூறு பவுண்டுகளுக்கு மேல் செலவிடுகிறேன். இன்னுமொரு காரணம் தபால்தலைகளை ஒட்டுவதற்குப் பதிலாக, போஸ்ட் ஆபீஸ்காரகளே அச்சு முத்திரை குத்தும் வழக்கம் மேலைநாடுகளில் பரவிவருகிறது


உலக அதிசய தபால் கார்டு!!

அஞ்சல்தலைக் கண்காட்சியில் தபால் கார்ட் (போஸ்ட் கார்ட்), உறை முதலியனவும் வாங்கியபோது வியப்பு மேலிட்டது. ஒரு கார்டின் விலை ரூ 2-50, உறையின் விலை ரூ.4. எங்கள் நாட்டு கணக்கில் இரண்டரை பென்ஸ், நாலு பென்ஸ்!! உலகிலேயே குறைந்த தபால் கட்டணம் இந்தியாவில்தான்! இமயம் முதல் குமரி வரையுள்ள பன்னிரெண்டரை லட்சம் சதுரமைல் பரப்பில்  உள்ளோரைத் தொடர்புகொள்ள இரண்டரை ரூபாய் போதும்! ஐரோப்பாவில் 15 நாடுகளைக் கடக்கும் தூரம் 3500 மைல் (குமரி- காஷ்மீர்).இதற்கு நாங்கள் 60 பென்ஸ் முதல் ஒரு பவுண்ட் வரை ( ஒரு பவுண்ட்= 100 ரூபாய்) செலவிடுகிறோம்.

வாழ்க இந்தியா! வளர்க அஞ்சல் துறை!


விமானநிலயத்தில் ஒரு சர்ப்ரைஸ் !!

சத்ரபதி சிவாஜி பன்னாட்டு விமானநிலயத்தில் ட்யூட்டி Fரீ கடைப் பகுதியில் கோண்டு இனப் பழங்குடி மக்களின் ஓவியங்கள் கலைப் பொருட்களை விற்கும் இரண்டு கடைகளைக் கண்டேன். மிக அருமையான வண்ண ஓவியங்கள்; கலைப் பொருட்கள். ஆனால் விலையோ யானை விலை, குதிரை விலை!! பார்த்துப் பார்த்து ரசித்தேன். அவர்கள் அனுமதி கேட்டு புகைப் படமும் எடுத்தேன். நான் எழுதிய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளில் கோண்டுகள் வனம் என்பதே = கோண்ட்வானா லாண்ட்= காண்ட வனம் என்பதை நிரூபித்து இருக்கிறேன். காண்டவ வனத்தை அர்ஜுனனும் கிருஷ்ணனும் எரித்தபோது தென் அமெரிக்காவுக்குச் சென்றவர்களே மாயா இன மக்கள் என்றும் சில கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன். ((காண்டவ = கோண்ட், காண்டவ வனம் = கோண்ட்வானா லாண்ட்.))


இப்பொழுது இந்தப் பழங்குடி மக்கள் மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் அதை ஒட்டிய மாநிலங்களில் வசிக்கின்றனர்.


வாழ்க காண்டவ வன கோண்ட் மக்கள்!




Humour in Sanskrit Literature


Compiled from Press cuttings by London Swaminathan
Post No.1494; Dated 17th December 2014

The “Sringara” and “Veera” rasas are prominent in Sanskrit literature; but “Hasya” (humour – provoking laughter) also finds its due place. This may arise in the juxta-position of two incongruous elements, punning (slesha)- two meanings , one may be derogatory, funny antics, foolish embarrassing situations etc. obscenity and conscious mischief will be “abuses” of humour; mere jokes may evoke response only from a limited class of people.

Valmiki Ramayana itself has good instances of humour a) Trijata, the aged Brahmin, girds up his loins, and holds his breath before throwing his stick to a far distance. This provokes a mocking smile from Rama, as reflecting the poor man’s greed. But the whirled stick falls on the bounds of Ayodhya – the Sarayu River- testifying to the sage’s innate strength. Rama is contrite at once and apologises for his earlier lapses.
(The more distance the stick covers the more land one gets as gift)


b)The ugly Surpanaka loves the superbly handsome Rama; their contrasting physical features as set out by Valmiki provoke mirth in the reader

c)The antics of Vanaras (monkeys) at the sea shore and at the Madhu Vana (drunk with honey in Sundara Kanda) are funny indeed!

laurel and hardy
Laurel and Hardy, Comedians

Humour in Mahabharata

The Mahabharata also has funny situations: e.g. Prince Uttara’s boast and later cowardice. The “Mattavilasa Prahasana” of Pallva Emperor Mahendra Varman is a rollicking comedy depicting the drunkards, fraudulent ascetics, Kapalikas, Pasupatas and Buddhists talking philosophy!

Sri A V Subramanian gave a talk on “Humour in Sanskrit Literature” on 16th June , 1985 under the auspices of Rasodaya at the K S R Institute, Mylapore. Sri P S Ramamurti presided.

The speaker confined himself to citations from classical Sanskrit Literature.

Some instances: (a) Kalidasa in Sakuntalam: The words of Vidushaka (jester) to King Dushyanta are humorous wittingly or unwittingly). When Dushyanta declaims on the superb beauty of Sakuntala and wonders which fortunate person is destined to have her, the Vidushaka says, “save her quickly. Let her not fall into the hands of some sage possessed of head, glossy with the oil of Ingudi!”

(b)When Dushyanta feels that his portrait of Sakuntala is incomplete, the Vidhusaka suggests “soto voce”; “the picture board is to be filled with batches of sages with hanging beards!”

charlie chaplin
Charlie Chaplin

c)When earlier Dushyanta speaks about the secret shy glances of Sakuntala, the Vidushaka quries “Did you expect her to mount your lap as soon as you were seen” (The Vidushaka pretending to be valorous but clutching at excuses for running away from scenes of danger, is also mirth provoking).

d)VIKRAMORVASEEYAM: Brahma, the creator, is said to be “Vedhaabyaasa Jatah” rendered foolish by repeated chanting of the Vedas lacking in “Rasikatvam”.

e)BHASA: In the drama “Pratigna Yaugandharayana”, a drunkard, says that an elephant accoutrements one by one had been mortgaged to the inn-keeper and finally that the elephant itself had been so mortgaged!

f)Kshemendra’s “Kalaavilasa deals humorously with the follies of men. In “Desopadesa”, a miser wanting to take his wealth with him after death ( A lawyer may advise that a cheque may be placed in his coffin!)

g)Nilakanta Dikshita in his “Kalividamabana” holds up to ridicule the dishonest ways of men – different classes in the Kali age. His Anayapadesa Sataka also has a vigorous satire on the weakness of mankind.

Charlie Chaplin

h)Miscellaneous Authors: Many citations were given, including the funny behaviour of drunkards. General statements are made about all being thieves, in their own ways (plagiarism among poets, included) – R.R.
From Paper Cutting from Indian Express dated 24-6-1985

Contact swami_48@yahoo.com


Horse headed Seer: Rig Veda Mystery No.1

horse and chariot burial 3000 year Western Zhou dynasty 2011 Luoyang
3000 year old horse and chariot burial in China.

Research Paper written by London Swaminathan
Post No.1255; Dated 27th August 2014.

Rig Veda, the oldest record of religion and human history, is full of mysteries. Foreign “scholars” who translated it have added footnote at every other page, ‘the meaning is uncertain’, ‘the meaning is not clear’, ‘the meaning is obscure’, ‘Sayana says this, but it is vague’. Each of those “scholars” contradicts the other. For thirty three minor gods of the Rig Veda, they have written more than 33 different interpretations. If someone wants some entertainment or jokes, they can compare those interpretations. But I have to warn you that you may go crazy one day!!

Great scholars of India such as Adi Shankara or Sayana haven’t got any such doubts or confusion, because they believed in what the Veda says. It is like we believe in what our parents or teachers say. Moreover they know the overall underlying meaning, because they were born and brought up in this culture.

Some westerners cannot look above the waist. They look only below the waist and give sexual interpretations. Sri Ramakrishna Paramahama explained the seven stages of mind and said that the bad ones cant go above the third level. Some can’t look at the heart but only at words and give racial interpretations. They have never done it to any other religion except Hindu religion. They know that Hindus are simpletons who will believe anything they say without reading the original books. Thank god, now there is some awareness and they are slowly waking up and reading the originals! I know millions of Hindus who have never read just 700 couplets of Bhagavad Gita, but ask umpteen questions raised by non believers!!
God bless them!

hayagriva2,khmer,940 ce
Hayagreeva from Khmer (Cambodia), 10th century CE

I will try to list the mysteries of R.V., one by one.

One of the mysteries of Rig Veda that puzzled the westerners is the Story of Dadhyanc Atharvan, a Rishi with a horse head. Until the year 2000, they wrote that they have discovered his grave in Potapovka near Samara in Russia. By 2010 they have changed their view!

Excavations of 1985-86 of a kurgan burial dated 2200 BCE at Potapovka revealed in grave shaft of kurgan no.3, a decapitated man with a horse skull replacing his head. In simple terms, the man’s head was removed and a horse head was fixed. They thought that it was the grave of Rig Vedic seer Dadhyanc. Later research showed that the skeleton of both the horse and the human being were not of male, but of female. They also found the horse head was fixed 1000 years after the human being’s death. This shows that we can’t jump to conclusion by listening to archaeologists! They only “interpret” it and confirm in what they have already believed. In this case they started talking Aryan migration from the Steppes.

Still some questions remain unanswered: Why did they put horse head there after 1000 years? Why did someone behead the man or woman?

But horse heads were used in Western countries in the graves, church buildings etc., for its mysterious powers until 300 years ago.

((If you google horse burials, chariot burials, you will get loads of matter)).
Khajuraho Lakshmana Temple, 12th Century

Now let us look at the interesting story of the horse headed Dhayanc! His story is in RV 1-84-16; 1-116-12; 1-117-22; 10-48-8, Satapatha Brahmana 14-4-5-13; Brhad Aranyaka Upanishad 2-5; Bhagavatam 6-10 Adhyaya. His story is found in many places in the Vedas.

Dadhyanc was the son of Atharvan. He and his father were regarded as the founders of Vedic sacrifice. They knew a secret mantra known as Madhu Vidhya. Dadhyanc taught this to all his devoted students. Those who learn this vidhya gets free from all miseries of life. Indra also came to the seer and learnt the vidhya. But the seer warned him that he should lead a life worthy of it. Indra became angry at his advice and told him that he would cut off the Rishi’s head if he had taught it anyone else.

Later the Vedic twins Asvins came and asked the seer to teach them. When he told them about Indra’s curse, the Asvins cut his head off and preserved it in a safe place and learnt the Madhu Vidya. During that study, they fixed a horse’s head on Dadhyanc. Some people can interpret even this to show that head transplant surgery was common during Vedic days. But this is beyond the scope of this article.

When he finished teaching them, Indra’s thunderbolt came and cut off Dadhyanc’s head. Later Asvinikumaras fixed his original head.

Rishi Kakshivan has glorified Asvins in his Rig Vedic hymns. Asvins are attributed with mystical powers throughout the Vedas.
Horse faced Vajimuka in Guimet Museum, France.

For Hindus, head replacement or transplant is nothing new. We have Lord Ganesh with elephant head, Hayagriva with horse head, Daksha with a goat’s head, lord Narasimha with lion’s head and vishnu’s avatars with fish, tortoise and pig forms. Horse headed Hyagreeva sculptures are available even in Cambodia.

Griffith has added the following the following foot note in his Rig-Veda translation:–Dadhyanc was called Dadhica later. With his bones or with the horse head bones, Indra made his thunderbolt weapon. Indra slew Vritra with this weapon. Vritra with held the rains. The Vedic legend which was modified and amplified in later times, appears to have been connected in its origin with that of Dadhikras, often mentioned in the Veda and described as a kind of divine horse, probably a personification of the morning sun in his rapid course. Dadhyac may be the old moon whose bones when he dies, become the stars with which Indra slays the fiends of darkness. (page 53 of The Rig Veda; foot note to RV 1-84-13 and again in 1-116-12).

horse head khmer cambodia, guimet
Hayagreeva in Paris

Many of the Vedic stories are symbolic. We can’t interpret them literally. But all the Hindu saints quote Dadhichi for his sacrifice. Indra made his Vajrayudha only with Dadhichi’s bones. That seer made a sacrifice for the welfare of the humanity, to destroy evil. Griffith says both Dadhichi and Dadhyanc are one and the same.

Vedic legends remain a mystery!
contact swami_48@yahoo.com