Aintinaikal (Five Land Divisions) in Veda. Dr. R.Nagaswamy 14-Jan-2013. The Camakam, hymns of the Kṛṣṇa Yajur Veda appearing as the seventh prapataka …
Posted by Tamil and Vedas on June 12, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/12/%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%9e%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%b5%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%bf/
Sri Kanchi Paramacharya (1894 – 1994) on the throne.
Written by London Swaminathan
Post No. 1097; 10th June 2014.
Guru and God are one. Guru is he who satisfies the spiritual hunger of the aspirant. When an aspirant takes Sanyas (entering Ascetic life) from his Guru he respects him more than God. His respect doesn’t stop there. He worships Guru’s Guru (teacher of the teacher) and his Guru and his Guru. To avoid confusion and to decide the hierarchy, they have special titles.
Guru = One’s spiritual teacher who ordains him.
Parama Guru = Guru’s Guru
Parameshti Guru = Parama Guru’s Guru
Paraapara Guru = Parameshti Guru’s Guru
Kanchi Paramacharya who attained Samadhi in 1994 was respected throughout India including the then Prime minister and President of India. He was installed as the 68th Shankaracharya of Kanchi Kamakoti Peedam with the title Sri Chandra Sekarendra Sarasvati. He had his Parapa guru (1814-1857) with the same name Chandra Sekara. He was Chandra Sekara – 5 and Paramacharya was Chadrasekara -6.
Two anecdotes in the life of Sri Parapa Guru were influenced by some mysterious dreams. He was well versed in Mantra Sastras (scriptures) and so he installed some Yantras in Kanchi Kamakshi Temple and Tiruvanaikka (Jambukeswaram) Akilandeswari Temple near Trichy. Since Adi Sankara made two ear rings to Goddess Akilandeswari long ago which were worn out in course of time, Parapa guru was requested by his devotees to install new ear rings. He did that in Jambhukeswaram and celebrated the Kumbhabishekam (consecration) of Kanchi Temple as well.
Dream No.1
When the Parapaguru was camping in Chennai he had a strange dream at the dead of night. Goddess Kamakshi appeared in his dream and asked him to expedite the consecration ceremony. She showed her head where the hair was dry and matted meaning that Parapaguru must do the consecration quickly. When he had this dream his camp was inside the Fort. Normally the fort was locked during sunset and opened only the next day morning. But he informed the authorities about his dream through some influential people. Immediately the East India Company authorities opened the gates of the Fort in the early hours.
Parapaguru reached Kancheepuram the same day which is forty miles away from Chennai. He went to the temple straight and prayed to Goddess Kamakshi with tears in his eyes. All the arrangements were made for the consecration. Donations were pouring in. There were no transport facilities about 150 years ago and yet a galaxy of intellectuals gathered at Kancheepuram. Consecration of the temple took place in the presence of thousands of devotees.
Dream No.2
When the devotees requested Parapaguru to install new ear studs (Thadanga in Sanskrit) he came to Tiruvanaikka from Kumbakonam. But Sringeri Mutt claimed that they have the sole right to do the Thadanga Prathishta. The issue went to three different courts and the judgements came in favour of Kanchi Mutt. The litigations took four long years and wasted lot of resources. Though Parapaguru installed the new ear studs to goddess Akilandeswari, he himself resented the huge expenditure. He even made a remark that they should have left it Sringeri Mutt.
The devotee who helped the Mutt all through the litigations decided to raise funds. He suddenly disappeared leaving lot of his colleagues to worry. But he came back after a few days. When the Parapaguru asked the reason for it he gave him the reason with a sad face that his proposal was turned down by the King of Thanjavur. He said that the King of Thanjavur could not receive Parapaguru or arrange for his stay at the Thanjavur palace for lack of funds. But the king said that it would be possible another time.
After hearing this, Parapaguru made arrangements to go to Kumbakonam via different route. When his paraphernalia of devotees, officials along with the elephants, horses, cows, and camels reached Tiruvaiyaru road, they were forced to travel towards Thanjavur by the soldiers of Thanjavur. When they resisted they were threatened that it would be considered violation of king’s orders.
Picture of Adi Sankara.
While they were involved in an argument, Parapaguru’s palanquin reached the spot. To everyone’s surprise a grand reception was given to Parapaguru with all the traditional music and Purnakumba. Sri Parapahuru was taken in a grand procession through the streets of Thanjavur with the king. Everyone was wondering what made the king to change his mind suddenly who said early that he had not sufficient funds to receive Parapaguru.
The king had a dream of Lord Sri Chandramouleeswarar who told him to receive Parapaguru with all the traditional honours. Parapaguru stayed there for some time and was honoured with Kanakabishekam (literally bathing with gold coins). Parapaguru was given gold, silver and gem studded jewels. It helped the Kanchi Mutt financially to great extent. All ended well due to the two dreams.
Source: History of Sri Parapaguru of Kanchi Paramacharya (in Tamil) by Brindavanam Trust, Kumbakonam, 1981.
Posted by Tamil and Vedas on June 10, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/10/guru-parama-guru-parameshti-guru-parapara-guru/
Sri Kanchi Paramacharya Swami.
கட்டுரை எழுதியவர்:– லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:–1096; தேதி 10 ஜூன் 2014.
ஆதி சங்கரர் நிறுவிய சங்கர மடங்களில் யார் ஒருவர் சந்யாசம் கொடுக்கிறாரோ அவர் குரு என்று அழைக்கப்படுவார். அவ்வாறு சந்யாசம் பெறுபவர் தன்னுடைய குருவை வணங்குவதோடு, குருவுக்கு குரு, அவருக்கு குரு என்று பல தலை முறைகளையும் வணங்குவார். ஆனால் இவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு சிறப்பு பட்டம் உண்டு.
1.குரு
2.குருவுக்கு குரு = பரம குரு
3.பரம குருவின் குரு = பரமேஷ்டி குரு
4.பரமேஷ்டி குருவின் குரு = பராபர குரு
காஞ்சி சங்கரமடத்தின் தலைவராக இருந்து 1994-ல் சமாதி அடைந்த ஸ்ரீ சந்திர சேகரேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகளை (பரமாசார்ய சுவாமிகள்) ஆன்மீக உலகம் முழுதும் அறியும். அவர் காமகோடி பீடத்தின் 68-ஆவது பட்டம். எல்லோரும் அவரைப் போற்றி வழிபட்டனர். அவருடைய பராபர குருவைப் பற்றி ஓரிரு சுவையான சம்பவங்கள் உண்டு.
பராபர குருவின் பெயரும் ‘’சந்திரசேகரர்’’தான். சொல்லப் போனால் ’சந்திரசேகரர்’’-5. நமது காலத்தில் நமக்கு அருள் பாலித்த பரமாசார்யார் ’சந்திரசேகரர்’’-6. அவருடைய பராபர குரு 1814 முதல் 1857 வரை பட்டம் வகித்தார். அவருடைய பூர்வாஸ்ரமப் பெயர் வேங்கட சுப்ரமண்ய தீக்ஷிதர். தஞ்சாவூர் மஹாராஜாவுக்கு அமைச்சராக இருந்த கோவிந்த தீக்ஷிதரின் பரம்பரையில் வந்தவர். மந்திர சாஸ்திரத்தில் வல்லவர். ஜம்புகேஸ்வரத்திலும் காஞ்சீ புரத்திலும் மீண்டும் யந்திரங்களைப் பிரதிஷ்டை செய்தவர்.
முதல் கனவு
பராபர குரு அவர்கள் பல தலங்களுக்கு விஜயம் செய்துவிட்டு சென்னையை அடைந்தார். அவர் முகாமிட்ட இடம் சென்னை கோட்டை மதில் சுவருக்குள் இருந்தது. தம்புச்செட்டித் தெருவிலும் ஒரு மடம் இருந்தது. சென்னை சிஷ்ய கோடிகள் சிறப்பான பூஜைகளை குறைவின்றி நடத்தி வந்தனர். திடீரென்று ஒரு நாள் இரவில் பராபர குருவின் (சங்கராசார்யார்) கனவில் காமாட்சி அம்மன் தோன்றினாள். “ இதோ என் தலையைப் பார். என் தலை மயிர், எண்ணை இல்லாது சடையாய்ப் போய்விட்டதைப் பார். பாலாலயம் பண்ணியபின் எத்தனை நாட்களுக்கு தைலாபிஷேகம் இல்லாமல் இருப்பது? உனக்கு ஜீர்ணோத்தாரண கைங்கர்யத்துக்குப் பணம் தேவை என்றால் என்னைக் கேட்டால் கொடுக்க மாட்டேனா? எனக் கூறிவிட்டு மறைந்தனள்.
கனவில் வீசிய ஒளியினால் அப்போதே கண்விழித்த ஆசார்ய ஸ்வாமிகள், அப்போதே காஞ்சீபுரத்துக்குப் போகவேண்டும் என்று மடத்து அதிகாரிகளை எழுப்ப உத்தரவிட்டார்கள். அக்காலத்தில் சென்னைக் கோட்டையின் வாயில் கதவுகள் முன்னிரவில் பூட்டப்பட்டு, விடியற்காலையில்தான் திறப்பது வழக்கம். தன் உத்தேசத்தை செல்வாக்குடைய சில பக்தர்கள் மூலம் சொல்லி அனுப்பினார்கள். ஸ்ரீ ஸ்வாமிகளின் அபிப்ராயத்தை அறிந்த கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி அதிகாரிகள் கோட்டைக் கதவைத் திறக்க உத்தரவிட்டனர். பக்தர்களால் மாற்று போகிகளுக்கு (பல்லக்கு சுமப்பவர்களுக்கு) ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. பொழுது புலர்வதற்கு முன் ஸ்வாமிகள் சென்னையை விட்டுப் புறப்பட்டுவிட்டார்.
சென்னையிலிருந்து 40 மைல் தொலைவிலுள்ள காஞ்சீபுரத்தை அடைந்து அன்றே அம்பிகையைத் தரிசித்து தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் சொரிந்தார்கள். சில தினங்கள் கழிந்தன. பணமும் பொருளும் முயற்சியின்றி குவிந்தன. மராமத்து வேலைகள் வெகு விரைவில் முடிந்தவுடன் காமாட்சி கோவில் கும்பாபிஷேகம் (ஜனவரி 22, 1840) சிறப்பாக நடந்தது.
Sri Adi Sankara
தாடங்கப் பிரதிஷ்டை
பஞ்சபூத க்ஷேத்ரங்களில் ஒன்றான ஜம்புகேச்வரமெனப்படும் திருவானைக்காவலில் கோயில் கொண்டு விளங்கும் ஸ்ரீ அகிலாண்டேச்வரீயின் காதுகளில் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் தாடங்கங்களை (காதணி) பிரதிஷ்டை செய்தது உலகப் ப்ரஸித்தம். தாடங்கங்கள் சிதிலமடைந்து இருந்ததால் பக்தர்களும் கோவில் ஸ்தானீகர்களும் அந்த தாடங்கங்களை ஜீர்ணோத்தாரணம் செய்து பிரதிஷ்டை செய்யவேண்டும் என்று விக்ஞாபனம் செய்தார்கள். ஸ்வாமிகள் இதை ஏற்று 1844ஆம் ஆண்டு திருவானைக்காவலை அடைந்தார்.
ஸ்ரீ சிருங்கேரி மடத்தார் தங்களுக்கே தாடங்கப் பிரதிஷ்டை செய்ய உரிமை உண்டு என்று வழக்கு தொடுத்தனர். திருச்சிராப்பள்ளி பிரின்ஸிபல் ஸதர் அமீன் கோர்ட் (ஜூலை 1844), திருச்சி ஸிவில் கோர்ட், ஸதர் அதலத் உயர்நீதி மன்றம் ஆகிய மூன்று கோர்ட்டு களிலும் வழக்கு, அப்பீல், மேல் அப்பீல் எல்லாம் தள்ளுபடி செய்ய ப்பட்டன. நான்கு ஆண்டுக் காலம் நடந்த இந்த வழக்குகளுக்கு ஏராளமாக பொருட்செலவு ஆயிற்று.
மூன்று நீதிமன்றங்களினாலும் பரம்பரையாகக் காமகோடிபீடத்திற்கு அகிலாண்ட நாயகியின் தாடங்க ஜீர்ணோத்தாரண பாத்யதை ஊர்ஜிதப் படுத்தப்பட்டபின் , பராபர குரு ஸ்வாமிகள், காஞ்சியில் ஸ்ரீ காமாக்ஷிக்கு செய்தபடி, திருவானைக்காவல் அம்பிகை தாடங்கங்க ளுக்கும் கலாகர்ஷணம் செய்வித்து, தாடங்கங்களைப் புதுப்பித்தார். ஒரு நன்னாளில் பரமானந்தத்துடன், ஸ்ரீ அகிலாண்டேச்வரீ அம்பிகையின் காதுகளில் அவைகளைச் சாற்றி, தமக்கும், உலக மக்களுக்கும் தேவியின் பரமானுக்ரஹத்தை ஸம்பாதித்துக் கொண்டார்கள்.
Sringeri Sankaracharyas Sri Abhinava Bharati and Sri Chandrasekara Bharati swamijis.
இரண்டாவது கனவு
ஸ்ரீ அகிலாண்டேச்வரீயின் தாடங்கங்கப் பிரதிஷ்டை ஸம்பந்தமாக நான்காண்டுக் காலம் நடந்த வழக்கினால் ஏற்பட்ட செலவுகளும்,, யாத்திரைக்கு வேண்டிய அதிகப்படியான பரிவாரங்களினால் ஏற்பட்ட செலவுகளும் சேர்ந்து மடத்திற்குப் பெரிய பளுவாகியது. இதை உணர்ந்த ஆசார்ய ஸ்வாமிகள் மடத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்புள்ள அதிகாரிகளைக் கூப்பிட்டு, ‘அம்பிகையின் அனுக்ரஹத்தினால் நமது மடத்தின் பாரம்பர்யமான கைங்கர்யங்கள் ஸ்தாபிதமான மகிழ்ச்சி ஒரு புறம் இருந்தாலும், இவ்வளவு பெரிய பணச் செலவையும், பாரத்தையும், மடத்திற்குப் பிற்காலத்தில் வரக்கூடிய நிர்வாஹி களுக்கு வைத்துவிட்டோமே என்பதை யோஜித்துப் பார்க்கும்போது, ச்ருங்கேரி ஸ்வாமிகள் ஆசைப்பட்டதை அவரே செய்துவிட்டுப் போகட்டுமே என்று இருந்திருக்கலாமே’’ என்று குறைப்பட்டு வருத்தத்துடன் தெரிவித்தார்கள்.
இதைச் செவியுற்ற — நான்கு வருடங்களாகத் தாடங்கங்கப் பிரதிஷ்டை வழக்கில் பிரதிவாதியாக இருந்து , இரவு பகலாகச் சலியாது உழைத்து வந்த மடத்தின் முக்ய அதிகாரி –, ஒருநாள் திடீரெனக் காணப்படவில்லை. எங்கு சென்றார் என்று ஒருவருக்கும் தெரியவில்லை.
ஒருவாரம் சென்றது. சோர்வடைந்த முகத்துடன் அவர் திருவானைக்காவல் மடத்திற்குத் திரும்ப வந்து சேர்ந்தார். அவர் வந்த விவரம் அறிந்த ஆசார்யாள், அவரை அழைப்பித்து, சில தினங்களாக எங்கு சென்றிருந்தார் என நிர்பந்தித்துக் கேட்டார்கள். தஞ்சாவூர் அரண்மனைக்குச் சென்று மஹாராஜாவை பேட்டிகண்டு கும்பகோணம் போகும் வழியில் தஞ்சாவூரில் மஹாசந்நிதானம் முகாமிடலாமா என்று கேட்டதற்கு, அரண்மனையில் தற்போது நிதி வசதி இல்லை என்றும் பின்னொரு சமயம் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றும் சொல்லிவிட்டார்கள். ஆகையால் மனக் கலக்கத்துடன் திரும்பி விட்டேன் என்றார்.
சில தினங்கள் கழித்து ஸ்ரீ ஆசார்யாள் திருவானைக்காவலை விட்டு கும்பகோணம் நோக்கி யாத்திரையை மேற்கொண்டார்கள். திருவையாறு வழியாக யாத்திரை திட்டமிடப்பட்டது. வண்டிகள், மாடுகள், குதிரைகள், யானை, ஒட்டகை சகிதம், திருவையாறு சாலையில் திரும்பிக் கொண்டிருந்த போது அரண்மனை சிப்பாய்கள் எதிர்பாராத வண்ணம் வண்டிகளையும், யானை, குதிரைகள் முதலிய யாவற்றையும் கட்டாயப்படுத்தி, தஞ்சாவூர் செல்லும் சாலையில் திரும்பச் செய்தனர். எதிர்த்தவர்களிடம் வேறு காரணம் ஏதும், சொல்லாது இது ராஜாவின் உத்திரவு என்று சொல்லி மிரட்டி அவர்களையும் தஞ்சை நோக்கித் திருப்பிவிட்டார்கள், அரண்மனை வீரர்கள்.
ஆசார்யாளின் பல்லக்கும் அங்கு வந்து அடைந்தது. அரண்மனை அதிகாரிகள் பூர்ணகும்பம் முதலிய மரியாதைகளுடன் வரவேற்று அழைத்துச் சென்றனர். சில தினங்களுக்கு முன் ஆசார்யாள் தஞ்சையில் முகாமிடுவதற்கான வஸதி இல்லை எனக் கூறின அரசரின் நிலையில் திடீர் மாற்றம் எப்படி ஏற்பட்டது? மஹா ராஜாவிற்குக் கனவில் ஸ்ரீசந்த்ரமௌளீச்வரர் தோன்றி உடனே ஆசார்ய சுவாமிகளை அழைத்து வந்து, எல்லாவித மரியாதை களுடன், ஸ்வாமி பூஜைக்கு ஏற்பாடு செய்யவேண்டுமென உத்திரவாகியதே காரணமெனத் தெரியவந்தது. கனவை நினை வாக்கினார் மஹாராஜா. பல நாட்கள் சிறப்பான பூஜைகள் நடைபெற்றன. பெரிய அம்பாரியில் நகரப் ப்ரதக்ஷிணம் நடத்தி வைக்கப்பட்டது. சுவாமிகளுடன் தஞ்சை நகர வீதிகள் வழியாக ராஜாவும் பவனி வந்தார். ஸ்வாமிகளுக்கு கனகாபிஷேகமும் செய்துவைத்தார். ஸ்வாமிகள் அமர்ந்திருந்த வெள்ளி அம்பாரியை மடத்திற்கே ராஜா அளித்தார்.
Source: காஞ்சி ஸ்ரீ பெரியவர்களின் ஸ்ரீ பராபகுரு ஸ்வாமிகளின் வ்ருத்தாந்தம், Book published by Brindavanam Trust,Kumbakonam, 1981.
Posted by Tamil and Vedas on June 10, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/10/%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b0%e0%af%81-%e0%ae%aa%e0%ae%b0%e0%ae%ae%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b0%e0%af%81-%e0%ae%aa%e0%ae%b0%e0%ae%ae%e0%af%87%e0%ae%b7%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%bf-%e0%ae%95/
Written by London Swaminathan (Story as told by Sri M N Kalyanasundaram)
Post No.1095 ; Dated 9th June 2014.
Arundhati was one of the celebrated women of ancient India. Though born in a low caste she was elevated to the highest status due to her chastity. Ancient Tamil Sangam poets who lived 2000 years ago praised her sky high. They said she was the symbol of chastity. Every newly married couple must see her in the sky just before First Night. She is seen in the Sapatarishi constellation (Ursa Major or Great Bear constellation). It is a double star system which is seen as Vasishta and Arundhati by the Hindus.
Seeing Arundhati or looking at the star on the first night debunks Aryan-Dravidian Race theory. Tamils respected her like North Indians from the remotest period. Sangam Tamil poets and later Tamil epic poets referred to her in scores of places. Ramayana and Mahabharata referred to her with the same respect.
Picture of Pirandai (Cissus quadrangularis)
There is a very interesting story about Arundhati. Ancient Hindu women were very intelligent and educated in the scriptures. Once Vasistha invited his arch enemy Vishwamitra for a feast on a Srardha day. On the day of Srardha, the departed souls are propitiated. Brahmins and saints were fed on the day. The guests are worshipped as the representatives of the departed souls. Vishvamitra promised to participate on one condition. He insisted that he must be served with 1008 curries (side dishes). Vasishta knew what he was up to. He told him that he would inform his ‘home minister’ Arundhati as she was in charge of the guests.
The fight between Vishvamitra and Vasishta began on the day Vishwamitra tried to snatch the wish fulfilling cow from Vasishta. He was badly punished for this. He clashed with Vasishta on many more occasions. At the end he did great penance and was certified as Brahma Rishi by Vasishta himself.
Picture of Jack Fruit (Panasam)
Vasishta informed Arundhati the condition laid by Vishwamitra. She did not bother. On the day of Srardha , Vishwamitra came and sat at the dining hall. But to his disappointment he saw only 10+ curries on the plate (plantain leaf). When he angrily questioned Vasishta, he told him to put the question to Arundhati as she was in charge of the ceremony. Before Vishwamitra questioned her, Arundhati recited a popular sloka (couplet) which made Vishwamitra speechless.
What did Arundhati tell him?
कारवल्लि शांत चैव वज्र वल्लि शतत्रयं
पनसं षट् शतंचैव श्रार्धकाले विधीयते
Kaaravalli satam chaiva vajra valli satatrayam
Panasam shat satam chaiva sraardhakaalE VidhiiyatE
“If someone serves at the time of Srardha, karela/bitter gourd that is equal to 100 items, Pirandai that is equal to 300 curry items and the Jack fruit that is equal to 600 items. That is the rule for the ceremony.”
Srardha= ceremony to pay obeisance to the departed souls.
Vajravalli/Pirandai = Cissus quadrangula
Vitis quadrangularis
She served these three vegetable dishes along with 8 more items on the plate. So it came to 1008 items. Vishwamitra was happy at the explanation from the chastest woman in the world.
Women are projected as more intelligent than men in Hindu scriptures. Savitri defeated Yama, the God of Death. Gargi (800 BCE) questioned Yajnavalkya, the first philosopher in the Upanishads. Tamil poetess Avvaiyar was bold enough to challenge the powerful Tamil kings. Draupadi argued her case like an attorney when she was dragged to the court of Duryodhana. Many queens fought the foreign invaders. Great beauties like Padmini, Queen of Chitoor, jumped into fire instead of molestation by the foreign invaders. Ganga Devi was the oldest war correspondent who accompanied her husband when he invaded ‘foreigner infested’ South India. Rig Veda had more than twenty poetesses who lived 3500 years ago. Sangam Tamil literature had more than 25 Tamil poetesses who lived more than 2000 years ago. No part of the world had such a galaxy of poetesses! We had great mathematicians such as Lilavati!
Contact swami_48@yahoo.com
Posted by Tamil and Vedas on June 9, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/09/arundhati-wins-vishwamitra-defeated/
Appar alias Tirunavukkarasu
Written by London Swaminathan
Post No. 1093; dated 8th June 2014
Planets can’t influence the course of events in the presence of saints. It won’t affect even their devotees. We see the evil effects of malevolent planets are nullified when saints want to do something good. We have an anecdote to prove this in the life of one of the Saivite saints of Tamil Nadu. He lived in the seventh century.
Tiru Jnana Sambandhar, the miracle boy and a Great Saivite saint, was invited to Pandya country by the queen and the chief minister to cure the disease of the king. At that time the king was under the influence of Jains who were politically lenient and involved themselves in various non religious activities. The invitation was delivered to him when the minister and queen met Sambandhar at Thirumaraikkaadu in Choza territory. Senior most Tamil saint Appar was with him at that time. He knew very well the mischief of the politically lenient people. So he warned the boy saint.
Sambandhar started composing beautiful verses on Lord Siva from the age of three and he died at the age of sixteen. Since he was very young when the invitation came, Appar thought that it would be wise to warn him. But he was a divine child. Appar himself had suffered a lot under the Pallava King Mahendra Varman, who was also under the influence of Jains. Appar is known as Tirunavukkarasar.
Sambandhar who was considered an incarnation of Lord Subramanya, like Adi Sankara, told Appar, to stop worrying. He told him that the effects of nine planets won’t harm him. He sang a beautiful poem to nullify the effects of the evil planets. It is sung by lot of Tamils until today when they are undergoing some bad effects of malevolent planets.
Sekkizar who sang about all the Saivite saints in the tenth century recorded this anecdote in his poem as well. He said,
“Appar said out of concern
“Dear son!
There is no limit to the perfidy
of those wretched people;
I have something more to say;
The planetary aspects too are malevolent;
It is not proper for you
To agree to go there”.
Sambandhar
Sambandhar replied:
“If it is true that the object we worship
Is the feet of our Lord,
No harm will approach us”.
Saying so, he contemplated
The fragrant blossoms –
The rosy feet of the Transcendent Being –
And expounded his credo
By the decad beginning with the words,
“The Partner of Her
With shoulders smooth like the bamboo”.
(In Tamil VeyuRu ThoLibagngan VidamuNda KanDan….)
Sambandhar’s actual prayer to Lord Siva went like this:
“Since the Partner of Her
With shoulders smooth like the bamboo,
He with the throat which swallowed the poison,
He who plays the Veena
And wears on His crown
The flawless moon and the Ganges
Since He has taken abode in my heart
The Sun, the Moon, Mars, Mercury,
Jupiter, Venus, Saturn,
And the two snakes (Rahu and Ketu);
They all are unqualifiedly good, good indeed,
Wholly good are they to the devotees,
Exceedingly good they are!
Beginning with this verse he sang ten verses (decad) and went to the Pandya country. Though he had to face stiff opposition and competition from the Jains there, he won the fight at the end.
Saints versus Planets: A Story by Swami Ramdas
Following story is from “Stories as told by Swami Ramdas”:–
An itinerant saint came to a certain place along with his young disciple. The routine was that the disciple should go for alms (Bhiksha), and after collecting sufficient provisions come back to the Guru. Both would then cook food from the provisions thus secured and satisfy the hunger.
As usual, the disciple, who was yet a boy, started in the morning on his daily Bhiksha (going for alms). When he was passing through a lane he was called by an astrologer who sat on the Verandah of his house waiting for customers. Having had no customers till then and finding no work to do he asked the boy to sit by his side. Taking that moment as the basis, the astrologer studied the planets governing the life of the boy and found out that the boy, according to his reading, should die next day. The astrologer told this anticipated event to the boy.
The boy hearing the prediction of the astrologer was thoroughly frightened. He could not collect the Bhiksha for the day, but hurriedly went back to his Guru. With tears in his eyes he told his Master about the dire prediction of the astrologer. Then the guru calmly replied: “Look here my boy, nothing is going to happen to you tomorrow. You will be alright.” He kept the boy with him the whole day. On the following day the boy was asked to go for Bhiksha in the usual course. The boy again happened to go through the same lane in which the astrologer lived. The astrologer was astounded to find him alive contrary to his prediction. He called the boy, asked him who his Guru was, and expressed a wish to have his Darshan.
Four Great Saivite Saints.
Accordingly, led by the boy, the astrologer went to the saint whose disciple the boy was. The boy introduced the astrologer to his Guru. The saint looked at the astrologer and said, “You freighted my disciple unnecessarily. Do you think he will meet with any harm so long as he is under my protection? It was unwise of you to have upset the mind of the boy by saying that he would die yesterday”
Such is the power of the saints.
Posted by Tamil and Vedas on June 8, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/08/astrology-failed-in-the-presence-of-saints/
Selfless Sacrifice for the country: RSS leader Sri Madhava Sadasiva Golwalkar.
Written by London Swaminathan
Post No.1089 ; dated 6th June 2014.
A lot of us try to do business with God. “O,My Lord, I will buy a lottery ticket. If I win ten million (rupees or dollars or pound sterling, Euros), I will allocate 25% for charity work and I will put another ten percent in your hundi (money box)”. A youth prays to God, “I did not study all through the yea; please help me. If I pass in today’s exam I will offer 108 coconuts to you or If I get this job I will offer rice pudding (Sarkara Pongal) to you”. This is nothing but treating God as a business partner or trying to bribe God. There are some passages in Sanskrit and Tamil literature that laughs at such business minded devotees!
Swami Vivekanada also condemns this attitude:
“So long as there is selfishness in the heart, so long is love of god impossible; it is nothing but shop keeping. I give you something, O Lord, You give me and something in return. And says the Lord – if you do not do this , I will take good care of you when you die. I will roast you all the rest of your lives, perhaps, and so on.”
Dharma Vanijya (Sanskrit) = Ara nilai vanikan (Tamil)
In the 2000 year old Sangam Tamil literature, Uraiyur Enicheri Mudamosi called such people (Puram 134 on Ay ) as ‘Ara Nilai Vanika’, what Mahabharata described as ‘Dharma Vanijya’ i.e. people doing Dharma with business motives. They do all charity expecting something in return. This is quite contrary to what Bhagavad Gita teaches us. Lord Krishna says, “Do everything without attachment to the fruits of your action (let not the fruits of action be your motive- 2-47)”.
Mudamosi praised Tamil chieftain Ay, “You are a philanthropist who does all charity work following great people. You want to follow them in their footsteps. You are NOT a person doing barter trade with god expecting good in future”.
Tamil chieftain Ay who wanted just to follow the great people echoed Krishna’s view.
Another great poet Paranar composed a poem on a chieftain Bekan (Puram.141), “You are donating money to eradicate poverty and not to get something in future”.
Dr S Radhakrishnan commented on the Gita Sloka 2-42:–
“The teacher distinguishes true karma from ritualistic piety. Vedic sacrifices are directed to the acquisition of material rewards but the Gita asks us to renounce all selfish desire and work, making all life a sacrifice, offered with true devotion. Mundaka Upanishad says 1-2-10:- “These fools, who believe that only the performance of sacrificial ritual is meritorious and nothing else is meritorious, come back to this world, after having enjoyed happiness in heaven.”
‘It is interesting to read in Mahabharata the unqualified condemnation of the person who trades in religion as dharma vanijyaka’, Dr S.Radhakrishnan says in another place.
In Gita 7-16, Lord Krishna says four kinds of people worship me. “The virtuous ones who worship me are of four kinds, (1)the man in distress, (2)the seeker for knowledge, (3)the seeker for wealth and (4)the man of wisdom”.
So God also knows that some people worship him just for money! But he concluded that the wise one, who is ever in constant union with the divine, whose devotion is single minded, is the Best (Bhagavad Gita 7-17).
Let us stop doing ‘business God’!
Posted by Tamil and Vedas on June 6, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/06/doing-business-with-god/
Shisupala and Krishna.
God stays long but strikes at last!
100 warnings to Shisupala!
Written by London Swaminathan
Post No. 1087; Dated 5th June 2014.
‘Na adharma carito loke sadyah phalati gaur eva’ – Manu
‘An evil act committed in this world does not bear fruit at once like a cow’ – Manu
Why do good people suffer?
How come the bad people are winning in most of the ventures? These are the questions that come to our mind very often.
There are many answers to these questions. First of all the suffering and enjoying are relative terms. What most of us see as ‘suffering’ is not suffering for the people who actually have this.
There are some examples in the life of Hindu saints. When Sri Ramakrishna Paramahamsa was suffering from cancer, devotees asked him why he can’t pray to goddess for a cure. He replied that he could only think about goddess and nothing else when he utters the name of the goddess (“When I think of my Mother, the physical body vanishes, and I am entirely out of it”). He reached the highest stage of a saint where there was no difference between happiness and sorrow, dark and light, good and bad and cold and hot. He was beyond all these things. For him the body was like a worn out shirt. Lord Krishna also says the same in the Bhagavad Gita.
Ramana Maharishi and other great people had cancer or some chronic illness which did not affect them mentally.
Krishna’s Sudarsana Chakra
Now let us look at the billionaires in the world. Most of them suffer from diabetes or cholesterol or blood pressure or all the three together. They can’t enjoy even a milk-sweet which a beggar gets from a temple and enjoy every bit of it. In other words beggars live in a happy world where as billionaires live in a world of tension, anxiety and sorrow. We are simply deceived by the outward appearance.
There is another answer to this question.
Rama ‘suffered’ for 14 years.
Pandavas ‘suffered’ for 13 years.
This is what we learn from the two great Hindu epics. There are other stories where Harichandra and Nala suffered for long. But at the end all ended happily. The lesson we learn is god punished some people for the bad things that they did some time back either in this life or previous lives. Another answer is that God gives us all troubles to make us stronger. If we go to a gym we tire our selves voluntarily to get future health benefits. If we undergo an army training, we do severe physical tasks. All these prepare us for any future eventualities.
Hinduism has many shock absorbers so that nothing breaks down that easily.
God is slow in acting like tortoise! But he wins at the end!!
There is another answer in our stories. At the end, God finish off the evil doers completely. He waits for long so that they learn a lesson. If they don’t learn a lesson then they are finished off completely. This will serve as an ultimatum to others. A mother or a father smacks a child when its mischief becomes unbearable or intolerable.
The English proverbs with the same message are:
1.God stays long but strikes at last!
2.The mill of God grinds late, but grinds to powder!
We have equal proverbs or sayings in Tamil and Sanskrit.
Arasan andrE kEtpaan; Deivam nindRu kEtkum (Tamil Proverb)
Manu on this topic
“Unrighteousness practised in this world, does not at once produce its fruit, like a cow (or like milk); but advancing slowly, it cuts off the roots of him who committed it” – Manu 4-172
Hindu Law giver Manu is very clear about it. All the Hindu Smritis (Law Books) in the present form are at least 3000 year old. They may be older because Manu’s name is in Rig Veda too!
Buddha also said the same in the Dhammapada:
“For a bad act done does not coagulate
Like freshly extracted milk
Burning , it follows the childish one
Like fire concealed in ashes” — Dhammapada 5-12
Na hi paapam katam kammam sajjukhiiram va muccati
Dahan tam baalam anveti bhasmaccanno va paavako– Dhammapada 5-12
He added, “Fools of little understanding, being enemies to themselves wander about doing evil deeds which bear bitter fruits. So long as an evil deed does not bear fruits, the fool thinks it is honey; but when it bears fruits, then the fool suffers grief” (Dhammapada 5-8, 5-10)
Krishna’s Warning to Shisupala
Hindus are the discoverers of the decimal system. So in all the stories such as Vikramditya and Vetal or the hymns of Rig Veda we see decimal numbers 10, 100, 1000, lakh, koti etc. Lord Krishna gave 100 chances to Shisupala to err and escape. But he warned him that when he does insult him for the 101st time he would be finished off. Evil doers never learn a lesson that easily. Shisupala did insult Krishna for the 101st time at the Rajasuya Yagna of Yudhistira. Krishna sent his invisible weapon Sudarsana Chakra and it beheaded Shisupala. Sudarsana Chakra works like a stealth plane and Boomerang. It is invisible as well as it comes back after hitting the target. (Mahabharata).
contact swami_48@yahoo.com
Posted by Tamil and Vedas on June 5, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/06/05/god-stays-long-but-strikes-at-last-100-warnings-to-shisupala/
Post No.1047
By S Nagarajan, அத்தியாயம் 27
உலகின் முதல் காவியமான ராமாயணம் ஹிந்துக்களின் பொக்கிஷம். ராமாயணம் ஒரு அறிவுக் களஞ்சியம். அறக் களஞ்சியம். கலாசாரப் பொக்கிஷம். கலைப் பொக்கிஷம். கவிதைப் பொக்கிஷம். உவமை, உத்தி, நியாயம், பழமொழி, பழங்கதைகள் ஆகியவற்றின் கருவூலம். சுயமுன்னேற்றத்தைத் தரும் முன்னேற்ற நூல். புருஷார்த்தம் எனப்படும் அறம், பொருள், இன்பம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கையும் அடைவதற்கான வழிகளைச் சுட்டிக் காட்டும் லட்சிய நூல். கோடானு கோடி மனிதர்களுக்கு காலம் காலமாக உத்வேகம் ஊட்டிய பழம் பெரும் நூல். மேலாண்மையைத் திறம்படச் செய்ய வைக்கும் மேலாண்மை நூல்.
யுத்தக் கலையைக் கற்பிக்கும் போர் நூல். அஸ்திரங்களைப் பிரயோகிப்பது பற்றிய அனைத்தையும் கற்பிக்கும் அஸ்திர நூல். ராஜ தந்திரக் கலையைக் கற்பிக்கும் ராஜ தந்திர நூல். எல்லா நலத்தையும் விளைவிக்கும் மந்திர நூல். பல யந்திரங்களை விளக்கும் யந்திர நூல். இறைவனைத் துதிக்கச் சிறந்த துதிகளை அள்ளித் தரும் ஸ்தோத்திர நூல். மன நலத்தை மேம்படுத்தும் உளவியல் நூல். மூலிகைகளின் ரகசியத்தைக் கூறும் மூலிகை நூல். உயிர் மீட்கும் மருத்துவ நூல். வேத விளக்கமாகத் திகழும் வேதத்தின் உரை நூல். ரிஷிகளின் சரித்திரங்களைத் தரும் வரலாற்று நூல். ஜோதிட சாஸ்திரத்தின் நுணுக்கங்களை அறிவிக்கும் ஜோதிட நூல். வானியல் மர்மங்களை விளக்கும் வான சாஸ்திர நூல்.
இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். இதற்கான ஆதாரங்கள் 24000 ஸ்லோகங்களில் பொதிந்து கிடக்கின்றன! வல்லார் வாய் கேட்டு இவற்றை அறியலாம்.
உத்தர காண்டத்தில் இறுதி ஸர்க்கமான நூற்றிப்பத்தாவது ஸர்க்கத்தில் ராமாயணத்தின் பெருமை சிறப்பாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.
வேத பாடத்திற்கு முதலில் கற்றறிய வேண்டியதென பெருமை பெற்றதாய் பிரம்மாவினால் மெச்சிக் கொண்டாடப்பட்டது. (முக்யம் ஏதாவதத் ப்ரஹ்மபூஜிதம்) ராமாயணம்.
ஸ்வர்க்க லோகத்தில் தேவரைப் பற்றியதாகிய ராமாயணத்தை கந்தர்வர்கள் உள்ளிட்ட தேவர்களும் பரம ரிஷிகளும் சித்தர்களும் அப்போதிலிருந்து எக்காலத்திலும் சந்தோஷமுடையவர்களாய் பாராயணம் செய்து வருகின்றனர்.
இதமாக்யானமாயுஷ்யம் சௌபாக்யம் பாப நாசனம் I ராமாயணம் வேத சம்ம் ச் ராத்தேஷு ஸ்ராவயேத்துத: II
(உத்தர காண்டம் நூற்றிப்பத்தாவது ஸர்க்கம், முப்பதாவது ஸ்லோகம்).
இதம் – இந்த ராமாயணம் – ராமாயணம் என்னும் ஆக்யானம் – ஆக்யானமானது ஆயுஷ்யம் – தீர்க்காயுளைக் கொடுக்க வல்லது சௌபாக்யம் – ஸகல சௌபாக்கியங்களையும் அளிக்க வல்லது பாப நாசனம் – சர்வ பாபங்களையும் போக்க வல்லது வேத சமம் – வேதத்திற்குச் சமமானது ச்ராத்தேஷு – சிரார்த்த காலங்களில் ஸ்ராவயேத் – பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.
இதனது கால் ஸ்லோகத்தையாவது எவன் ஒருவன் படிக்கிறானோ அவன் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விமோசனம் அடைகின்றான். புத்திர பாக்கியம் இல்லாதவன் புத்திரனைப் பெறுகிறான். பணம் இல்லாதவன் பணத்தைப் பெறுகிறான்.
எவனேனும் பாவங்களை விடாமல் செய்த போதிலும் அவனும் ஒரு ஸ்லோகத்தையாவது படிப்பானாகில் பாவத்திலிருந்து விமோசனம் அடைகிறான்.
நோயற்ற வாழ்வைத் தரவல்லதாகிய (ஆயுஷ்யம்) ராமாயணம் என்னும் ஆக்யானத்தை பாராயணம் செய்யும் மனிதன் இந்த உலகில் புத்திர பௌத்திர பாக்கியங்களைப் பெற்று விளங்குகின்றான். இறந்த பின்னர் இங்கேயும் பரலோகத்திலும் கௌரவிக்கப்படுகின்றான்.
இப்படி ராமாயணம் கற்றலின் பலனையும் கேட்டலின் பயனையும் உத்தரகாண்டத்தில் வால்மீகி மஹரிஷி விவரித்து அருளியுள்ளார்.
ராமாயணத்தைப் பயில்வோம். பயிற்றுவிப்போம்.
கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ என்று அருளுகிறார் நம்மாழ்வார்.
பூரண அவதாரமான ராம சரிதத்தை இடைவிடாமல் கற்போம். ஏற்றம் பெறுவோம்!
முற்றும்.
contact swami_48@yahoo.com
*******************
Posted by Tamil and Vedas on May 17, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/05/17/%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%ae%e0%ae%be%e0%ae%af%e0%ae%a3%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%af%8c%e0%ae%aa%e0%ae%be%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%af%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%be%e0%ae%aa-%e0%ae%a8/
Compiled by London Swaminathan
Post No. 1018; Dated 3rd May 2014.
“If all the Upanishads and all the other scriptures happened all of a sudden to be reduced to ashes, and if only the first verse in the Ishopanishad were left in the memory of the Hindus, Hinduism would live forever.”
With these words Mahatma Gandhi paid tribute to the remarkable Isha Upanishad, which by long tradition usually comes first in Indian collections. This priority it owes to the poetic grandeur and sustained profundity of its language. In only eighteen verses it carves out the fundamental building blocks of mysticism.
To a Western journalist who wanted the secret of Mahatma Gandhi’s life in three words, he said , “Renounce and enjoy!” (tena tyaktena bhunjitah), from the first verse of the Isha Upanishad.
In its intensity the Isha uses strong language. Those who condemn themselves to darkness by denying the divine Self are called ‘atmahano janah’ “killers of the Atman.
Dionysius the Areopagite once observed that as he grew older and wiser his writings grew shorter and shorter. He would have envied the sage of the Isha Upanishad.
“First Mantra of Isha Upanishad:–
The Lord is enshrined in the hearts of all
The Lord is the supreme Reality
Rejoice in him through renunciation
Covet nothing. All belongs to the Lord”.
( from The Upanishads, Ekanath Eswaran, Arkana (The Penguin Group)
In Sanskrit (From Swami Bhakti Vedanta Prabhupada):—
“Isavasyam idam sarvam
Yat kincha jagatyam jagat
Tena tyaktena bhunjitha
Ma gradhh kasya svid dhanam”
Everything animate or inanimate that is within the universe is controlled and owned by the Lord. One should therefore accept only those things necessary for himself, which are set aside as his quota, and one should not accept other things, knowing well to whom they belong.
Ias-by the Lord; avasyam- controlled;idam- this;sarvam- all;yat kincha – whatever; jagatyam- within the universe; jagat- all that is animate or inanimate; tena – by Him; tyaktena – set apart quota; bhunjitah- you should accept; ma- do not; grdah – endeavour to gain; kasya svid- of anyone else; dhanam- the wealth.
Contact swami_48@yahoo.com
Posted by Tamil and Vedas on May 3, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/05/03/secret-of-gandhis-life-in-3-words/
Written by London Swaminathan
Post No. 1017; Dated 3rd May 2014.
உபநிஷத அற்புதங்கள் –பகுதி 5 எனது ஆராய்ச்சிக் குறிப்புகள்
முன்னரே எழுதியது போல இந்தப் பகுதிகள் உபநிஷத தத்துவங்களை விளக்குவது அல்ல. உபநிஷதம் பற்றிய மேம்போக்கான சுவையான செய்திகளைக் கூறுவதே இப்பகுதியின் குறிக்கோள். சென்ற பகுதியில் வெள்ளி- கிரகம் மழை தொடர்பான விஷயங்கள் உபநிஷதங்களிலும் தமிழில் புறநானூற்றிலும் இருப்பதைக் கண்டோம். இதோ மேலும் சில:–
46. மஹாத்மா காந்திக்கு மிகவும் பிடித்த உபநிஷத் ஈச உபநிஷத் ஆகும். திடீரென்று ஒரு தீவிபத்து ஏற்பட்டு எல்லா உபநிஷத்துகளும் இந்து மத நூல்களும் அழிந்துவிட்டாலும் ஈச உபநிஷத்தின் முதல் மந்திரம் மட்டும் இந்துக்களின் நினைவில் இருந்தால், அதுவே போதும். இந்துமதம் எப்போதும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் என்றார் காந்திஜி!!
அந்த மந்திரத்தில் அப்படி என்ன அதிசயம் இருக்கிறது?
இதோ முதல் மந்திரம்:
“ஈசாவாஸ்யம் இதம் சர்வம் யத்கிஞ்ச ஜகத்யாம் ஜகத்
த்யேன த்யக்தேன புஞ்சீதா மா க்ருத: கஸ்யஸ்வித்தனம்”
பொருள்: இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அசையும் பொருட்கள், அசையாப் பொருட்கள் அனைத்தும் இறைவனுக்கே சொந்தம். அவனே அவைகளை நிர்வகிக்கிறான். ஒவ்வொருவரும் அவருக்கு உரித்தானதை மட்டும் எடுத்துக்கொள வேண்டும். மற்றவர்களுக்குச் சொந்தமானது எதையும் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.
47. மகாத்மா கந்தியிடம் ஒரு மேல் நாட்டு பத்திரிக்கை நிருபர் வந்தார். உங்கள் வாழ்க்கையின் (வெற்றியின்) ரகசியம் என்ன? மூன்றே சொற்களில் கூறுங்கள் பார்க்கலாம் என்று சவால் விட்டார். காந்திஜி உடனே தயங்காமல் RENOUNCE AND ENJOY என்று சொல்லிவிட்டார். இசா உபநிஷத்தின் முதல் மந்திரத்தில் உள்ள “ தேன த்யக்தேன புஞ்சீதா” என்ற மூன்று சொற்களின் சாரம் இது.
தேன = அவரால் (கடவுளால்)
த்யக்தேன = உனக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருப்பதை
புஞ்சீதா = ஏற்றுக் கொள்
சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் உன் தேவைக்கு மேல் எதற்கும் ஆசைப் படாதே. இப்படி எல்லோரும் கருதினால் உலகில் ‘இல்லை’ என்ற தொல்லை ‘இல்லை ஆகிவிடும்’!
(ஆதாரம்: உபநிஷத், ஏகநாத் ஈஸ்வரன் எழுதிய ஆங்கில நூல்)
48.கண்ணாடி (தர்பண), வைர ஊசி (வஜ்ர சூசிகா), மணி பார்க்கும் எந்திரம் (கடீயந்த்ர = கடிகாரம்) ஆகியனவும் உபநிஷத்துகளில் குறிப்பிடப் படுகின்றன.
49. கொடிகள், வாகனங்கள் தோன்றியது இந்தியாவில்தான் என்று பல கட்டுரைகள் எழுதினேன். ராமாயண, மஹாபாரதங்களில் கொடிகள் பற்றி நிறைய குறிப்புகள் இருந்தாலும் அந்தக் காவியங்கள் எழுத்தில் வந்தது கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டுகளில்தான் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுவர். ஆனால் உபநிஷதங்களிலும் விருஷப த்வஜ ( விடைக் கொடி- பிரஸ்னோபநிஷத்), மூஷிக த்வஜ (எலிக் கொடி) ஆகியன வருகின்றன.
50. வீணை என்னும் வாத்தியம் பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத்தில் வருகிறது (2-4-9; 5-4-10)
51.படகுகள்/கப்பல்கள் பற்றி பிருஹதாரண்யக, முண்டக, மைத்ரீ உபநிஷத்துகளில் படிக்கிறோம் 18 படகுகள் கொண்ட ஒரு அணியை முண்டகோபநிஷத்தில் காணலாம் ( முண். 1-2-7)
52. ஜோதிடம் பற்றிய குறிப்புகள் தைத்ரீய சிஷாவல்லியில் வருகிறது (3).
53.தேவாலயம், சிவாலயம் போன்ற கோவில் குறிப்புகள் பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத்தில் வருகின்றன (5-7; 3-3-4). கி.மு 800 வாக்கிலேயே கோவில்கள் இருந்தன என்பதை இது உறுதி செய்கிறது,
54.பஞ்சம் ஏற்பட்டது பற்றி சாந்தோக்ய உபநிஷத் ( 1-10-1) கூறுகிறது. சம்ஸ்கிருத ,தமிழ் இலக்கியங்களில் பல இடங்களில் 12 ஆண்டுக் காலம் நீண்ட வறட்சி பற்றி வருகிறது. அந்தக் கால உண்மை நிலையை எழுதியதால் இந்த இலக்கியங்களை நாம் நம்ப முடிகிறது. திருவிளையாடல் புராணமும் கூட நீண்ட வறட்சியால் புலவர்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோர் வேற்று தேசங்களுக்குச் சென்றதாகத் தெரிவிக்கிறது.
55. உபநிஷத்துகளில் மிகவும் பழமையானதும் பெரியதும் பிருஹத் ஆரண்யக ( பெரிய காட்டு) உபநிஷத் என்று முன்னரே கண்டோம். இதில் உத்தாலகர் என்பவர் தனது மகன் ஸ்வேதகேதுவுக்கு ஒன்பது உபமானக் கதைகள் மூலம் அத்வைதக் கொள்கையைப் போதிக்கிறார். இந்த குட்டிக் கதை சொல்லும் உத்தியை பிற்காலத்தில் புத்தர், ஏசு போன்றோரும் பயன்படுத்தினர். ஏசுநாதர் இதைக் கற்க இந்தியா வந்ததாகவும் ஒரு சாரார் கூறுவர்.
56. உபநிஷத்துகளில் பிராணிகளும் கூட மனிதனுக்கு உபதேசிப்பதைக் காண்கிறோம்: இடி/மின்னல் த.. த… த…. என்று உபதேசித்ததை முன்னர் தனிக்கதையில் கண்டோம். அன்னப் பட்சிகள் பேசிக்கொண்டதை ஜனஸ்ருதி அறிந்துகொண்டார். சத்யகாமனுக்கு அவன் மேய்த்துவந்த மாட்டுக் கூட்டத் தலைமைக் காளையே உபதேசம் செய்தது. தீ, அன்னம், நீர்மூழ்கிப் (மீன்கொத்தி) பறவை ஆகியவற்றிடமிருந்தும் அவன் கற்றுக் கொண்டான். அவனுடைய சீடன் உபகோசல என்பவன், யாகத் தீயில் இருந்து பாடம் கற்றான். இதை வைத்துதான் சம்ஸ்கிருதத்தில் பஞ்ச தந்திரக் கதைகள், ஹிதோபதேசக் கதைகள் உருவாயின என்றும் கருதலாம்.
57.பிருஹத்ரதன் (பெருந்தேரன்), அஜாதசத்ரு, ஜனகன் போன்ற மன்னர்களின் பெயர்கள் உபநிஷத்துகளில் காணப்படுகிறது. இவர்களுடைய காலத்தைக் கண்டுபிடித்து இந்திய வரலாற்றை திருத்தி எழுதுவது நமது கடமை.
58. சாப்பாட்டைக் குறைகூறக்கூடாது என்று தைத்ரீய உபநிஷத் கூறுகிறது (தைத்ரீய பிருகுவல்லி-9)
உபநிஷதத் தொடர் முற்றும்.
Posted by Tamil and Vedas on May 3, 2014
https://tamilandvedas.com/2014/05/03/%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%9c%e0%ae%bf%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81-%e0%ae%aa%e0%ae%bf%e0%ae%9f%e0%ae%bf%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4-%e0%ae%89%e0%ae%aa%e0%ae%a8/
Tamil and Vedas 
You must be logged in to post a comment.