சம்ஸ்கிருத செல்வம் by S Nagarajan
அத்தியாயம் 19

Post No 728

யமராஜனின் சகோதரரான வைத்யராஜரே! நமஸ்காரம்!!
இந்தக் கால ஆஸ்பத்திரிகளையும் மருத்துவர்களையும் நினைத்தாலேயே மனம் பதை பதைக்கிறது.
மருத்துவக் காப்பீடு செய்திருந்தால் அதில் உள்ள கடைசி பைசா வரை மருத்துவர்கள் கறந்து விடுகின்றனர். இல்லையேல் ‘அந்த டெஸ்ட், இந்த டெஸ்ட்’ என்று உயிர் போகுமுன்னே பணத்தையும் போக வைத்து விடுகின்றனர்.

இதை எண்ணிப் பார்த்தார் பழைய காலக் கவிஞர் ஒருவர். அந்தக் காலத்திலும் இதே நிலை தான் போலும்! அப்படியே மனதில் தோன்றியதை கவிதையாகப் பொழிந்து விடுகிறார் இப்படி:-

வைத்யராஜ! நமஸ்துப்யம் யமராஜ சஹோதர I
யமஸ்து ஹரதி ப்ராணான் த்வம் து ப்ராணான் தனானி ச II

வைத்ய ராஜ – ஓ வைத்திய ராஜரே! (Oh! King among Doctors!)
யமராஜ சஹோதர – யமராஜனின் சகோதரரே!
நமஸ்துப்யம் – உமக்கு நமஸ்காரம்!
யமஸ்து ஹரதி – யமனின் வருகை
ப்ராணான் – உயிரை எடுப்பதற்காக மட்டுமே
த்வம் து – ஆனால் உமது வருகையோ
ப்ராணான் ச தனானி – உயிரோடு எங்கள் பணத்தையும்
அபகரிப்பதற்காகவே!
இதே போல இன்னொரு பாடலும் உள்ளது!

வைத்யராஜ! நமஸ்துப்யம் க்‌ஷயிதா சேஷ மானவ I
த்வயி வின்யஸ்தபாரோயம் க்ருதாந்த: சுகமேததே II

வைத்யராஜ! – ஓ வைத்திய ராஜரே! (Oh! Doctor!)
நமஸ்துப்யம் – உமக்கு நமஸ்காரம்!
க்‌ஷயிதா சேஷ மானவ – நீரே அனைத்து மனிதர்களையும் அழிப்பவர்!
த்வயி வின்யஸ்தபாரோயம் – உம்மிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்து விட்டு
க்ருதாந்த: – அனைத்து உயிர்களையும் எடுக்கும் எமராஜன்
சுகமேததே – சுகமாக ஓய்வு எடுக்கிறான்

யமன் ‘ரெஸ்ட்’ எடுக்க உதவி செய்யும் வைத்ய ராஜனுக்கு தனது மனமார்ந்த ‘வணக்கத்தைச்’ சொல்கிறார் கவிஞர்!

வைத்தியர்களுக்கு ஆதரவாக வைத்தியர்களின் குணங்களைப் பற்றி எடுத்துக் கூறி சமாதானம் அடைகிறார் இன்னொரு கவிஞர்!அவரது பாடல் இது தான்:-

வ்யாதேஸ்தத்வ பரிஞானம் வேதநாயாஸ்ச நிக்ரஹ: I
ஏதத் வைத்யஸ்ச வைத்யத்வம் ந வைத்ய: ப்ரபுராயுஷ: II

வ்யாதேஸ்தத்வ பரிஞானம் – வியாதிகளின் மூல காரணங்களை உணர்வதும்
வேதநாயாஸ்ச நிக்ரஹ: – அவற்றினால் ஏற்படும் வேதனைகளைக் குறைப்பதும் ஆகிய
ஏதத் வைத்யஸ்ச வைத்யத்வம் – இவையே ஒரு வைத்தியரின் குணங்களாகும்
ஆயுஷ: – ஆயுளுக்கு (ஆயுள் இவ்வளவு என்று அதை தருவதற்கான)
ப்ரபு – எஜமானன் (அதிகாரி)
ந – (வைத்தியர்) இல்லை!

ஒரு டாக்டரின் கடமையையும் அவர் இந்தக் காலத்தில் எப்படிச் செயல் படுகிறார் என்பதையும் அந்தக் காலத்திலேயே சொல்லி விட்டார்கள் என்பதை எண்ணிப் பார்த்தால் ஆச்சரியம் தான் வருகிறது இல்லையா!
*******************

Byச.நாகராஜன்

(Part 15 of The History of Zen Buddhism in Tamil)

ஹகுயின் போல ஜென் பிரிவில் நூற்றுக் கணக்கான குருமார்கள் ஆயிரக்கணக்கான சாதகர்களுக்கு அற்புதமாக போதித்துள்ளனர். பாங்கெய் யோடாகு (1622 -1693) Bankei Yotaku குறிப்பிடத் தகுந்த ஜென் மாஸ்டர்களுள் ஒருவர்.

அவரது பேச்சைக் கேட்க ஐயாயிரம் பேர் – பத்தாயிரம் பேர் ஏன் சில சமயம் ஐம்பதினாயிரம் பேர்கள் திரண்டனர். அவர் கடினமான சூத்ரங்களைச் சொல்வதில்லை. பண்டிதர்களுக்கு மட்டுமே புரிகின்ற வார்த்தை ஜாலங்களையும் செய்வதில்லை. அவரது இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து வரும் எளிய சொற்களால் அனைவரையும் அவர் கவர்ந்தார்.

ஏராளமான சுவையான சம்பவங்களை அவர் வாழ்க்கையிலிருந்து கூறலாம்.
அவரது கீர்த்தியைக் கேள்விப்பட்ட நிசிரென் பிரிவைச் சேர்ந்த ஒரு துறவிக்கு வெகுவாகக் கோபம் வந்தது. ஒரு முறை அவரை விட்டு விட்டு பாங்கெயின் பேச்சைக் கேட்க அனைவரும் சென்று விட்டதால் அவரது ஆத்திரம் எல்லை கடந்தது. நேராக பாங்கெய் பேசுகின்ற இடத்திற்கு வந்தார். அவருடன் வாதம் புரிந்து அவரை மட்டம் தட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம் மேலோங்கவே, “ஏய், ஜென் மாஸ்டர்! நீ எல்லோரையும் கீழ்ப்படிய வைத்து விடுவாயாமே! எங்கே என்னைக் கீழ்ப்படிய வை, பார்ப்போம்!” என்று சவால் விட்டார்.

“வாருங்கள், என் பக்கம் வாருங்கள்!” என்று அவரை அழைத்தார் பாங்கெய்.
கூட்டத்தை விலக்கியவாறே பாங்கெயை அணுகினார் அவர்.
“எனது இடப்புறம் வாருங்கள்” என்றார் பாங்கெய்.

அவர் பாங்கெயினின் இடப்புறம் வந்தார். “இல்லை,இல்லை, நீங்கள் வலப்புறம் வந்தால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும்.வலப்பக்கம் வாருங்கள்” என்றார் பாங்கெய்.
அவர் வலப்பக்கம் வந்தார். அவரை நோக்கிய பாங்கெய் “பாருங்கள்! நீங்கள் நன்கு கீழ்ப்படிகிறீர்கள்! எந்தப் பக்கம் வரச் சொன்னாலும் வருகிறீர்கள்! நீங்கள் அற்புதமான ஒரு கனவான். இப்போது இங்கே உட்கார்ந்து சொல்வதைக் கேளுங்கள்” என்றார், பிறகென்ன, அவர் கீழே உட்கார்ந்து கேட்டார். அவரது சிஷ்யராக ஆனார்.

இன்னொரு சம்பவம்:-
துறவி ஒருவர் பாங்கெயிடம் வந்தார். “ எனக்கு எப்போதும் முன்கோபம் வருகிறது. எவ்வளவோ முறை எனது மாஸ்டர் அதை விட்டு விடுமாறு கூறியும் என்னால் முடியவில்லை. இதை விட்டு விட ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று உளமார நினைக்கிறேன். ஆனால் எதைச் செய்தாலும் அதை விட முடியவில்லை. உங்கள் போதனைகளால் அதை விட்டு விடலாம் என்று உங்களிடம் வந்திருக்கிறேன்” என்றார்.

அவரை நோக்கிய பாங்கெய்,” அட்டா, சுவாரசியமாக இருக்கிறதே நீங்கள் சொல்வது! உங்கள் முன்கோபம் உங்களிடம் இப்போது இருக்கிறதா, அதைச் சற்று காண்பியுங்கள். நான் குணப்படுத்தி விடுகிறேன்” என்றார்.

துறவியோ,” எனக்கு இப்போது கோபமே இல்லை. திடீரென்று கோபம் வந்து விடும்” என்றார்.
பாங்கெய்: “ஓஹோ! நீங்கள் அத்துடன் பிறக்கவில்லை போலும்! நீங்களே அவ்வப்பொழுது ஏதோ ஒரு காரணத்தை வைத்து அதை உருவாக்கி வெளியில் காண்பிப்பீர்கள் போலும்! அதைக் காண்பிக்காத போது அது எங்கே இருக்கிறது? அடுத்தவர்களை எதிர்த்து உங்கள் வழியே சிறந்த்து என்று நினைத்து உங்களுடைய ஒரு தலையான மனப்பான்மையால் நீங்களே கடினமாக உழைத்து அதை உருவாக்குக்கிறீர்கள் ஆனால் வமிசாவளியாக உங்கள் பெற்றோரே இதைத் தந்து விட்டதாக அவர்கள் மீது குற்றம் சுமத்துகிறீர்கள். எப்படிப்பட்ட விசுவாசமில்லாத மகனாக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்! ஒவ்வொருவரும் பிறக்கும் போது புத்தரின் மனதை பெற்றோரிடமிருந்து பெறுகிறார். பாரபட்சமாக இருப்பதால் தன்னிடம் முன்கோபம் போன்றவை வந்து விட்டதாக ஒரு மாயையினால் எண்ணுகிறார். வமிசாவளியாக இவை வருகின்றன என்று எண்ணுவது தவறு. நீங்கள் கோபப்படாமல் இருக்கும் போது அந்தக் கோபம் எங்கே இருக்கிறது? இது போன்றே தான் எல்லா மாயைக:ளும்! நீங்கள் அவற்றை உருவாக்காவிடில்,அவை இல்லாமலேயே போய் விடும்! கெட்ட பழக்கங்கள் அனைத்தும் சுயநலமான ஆசைகளால் உருவாக்கப்படுகின்றன! மாயையான சில மனப் பழக்கங்கள் உங்களுடனேயே இயல்பாகப் பிறக்காதவை. இதைத் தான் அனைவரும் உணரத் தவறுகின்றனர்”

அன்பான பாங்கெயின் உபதேசத்தைக் கேட்டவுடன் அந்த துறவி முன் கோபத்தை மட்டும் விட்டு விடவில்லை. அனைத்துக் கெட்ட பழக்கங்களையும் துறந்து அற்புதமான ஒரு துறவியாக மாறினார்.
எந்தக் கெட்ட பழக்கமுமே நம்மிடம் பிறக்காதவை என்பதை அவர் சுட்டிக் காட்டியதால் “அன்பார்ன்” (Unborn) என்ற செல்லப் பெயரால் அவரை அழைக்கலாயினர்.

பாங்கெய் யோடாகு (Bankei Yotaku) அபூர்வமான ஜென் மாஸ்டர்களில் ஒருவர். கன்பூஸியஸை பின்பற்றும் ஒரு குடும்பத்தில் ஹமாடா என்ற நகரில் அவர் பிறந்தார். அவரது தந்தையார் ஒரு சாமுராய். 1632இல் அவரது பத்தாம் வயதில் அவரது தந்தை இறந்தார். எதை எடுத்தாலும் குடைந்து குடைந்து கேள்விகளைக் கேட்பது இளமையிலிருந்தே அவருக்குப் பழக்கமாகி விட்டது. அவரது கேள்விகளுக்கு யாராலும் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. ஒரு பள்ளி விட்டு இன்னொரு பள்ளி, ஒரு துறவி விட்டு இன்னொரு துறவி என்று அவர் மாறிக் கொண்டே இருந்தார்.

இறுதியில் உம்போ என்ற மகானைச் சந்தித்தார். 1638இல் அவர் உம்போவின் சிஷ்யராக ஆனார். சில வருடங்கள் அவருடன் கழித்த பின்னர் புனிதத் தலங்களுக்கு யாத்திரையை மேற்கொண்டார்..1647ஆம் ஆண்டு மனிதனின் உள்ளார்ந்த இயற்கை எது என்று கண்டுபிடிக்க தீவிரமான தவத்தை மேற்கொண்ட அவர் சிறிய அளவு உணவையே உட்கொள்ள ஆரம்பித்தார். விளைவு, ஒரு நாள் தொண்டையை ஏதோ அடைப்பது போன்ற ஒரு உணர்வை அடைந்தார். தனது சக்தியை எல்லாம் ஒருங்கு திரட்டி தொண்டைய அடைத்திருப்பதைக் காறி உமிழ்ந்தார். உடனடியாக அவரது பலஹீனம் மறைந்தது. இதுவரை அவர் கேட்டுக் கொண்டிருந்த கேள்விக்கு அவருக்கு விடை கிடைத்தது. ஆதி மூலமாக இருக்கும் மனம் பிறக்காத ஒன்று – ஒரிஜினல் மைண்ட் இஸ் அன்பார்ன் – என்ற பேருண்மையை அவர் கண்டு பிடித்து உணர்ந்தார். அன்பார்ன் என்ற செல்லப் பெயருடன் பிரபலமானார்.

சின்ன உண்மை
பாங்கெய்க்கு சூத்ரங்கள், கோயன்கள், சீன குருமார்களின் போதனைகள் ஆகிய எதுவும் பிடிக்காது. 30 நாட்கள் நீங்கள் பிறக்காமல் – “அன்பார்ன்” ஆக -இருந்து பாருங்கள், போதும் என்பார்!
-தொடரும்

November 23rd is Sri Sathya Sai Baba’s Birth Day
(Post No 718 dated 21st November 2013)

பகவான் ஸ்ரீ சத்யசாயி பாபாவின் வாழ்வும் பகவான் ரமணரின் வாக்கும் புகட்டும் அற்புத உண்மைகள்!
ச.நாகராஜன்

என் செயல்களைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள்

“எனது வாழ்க்கையே என் செய்தி” (MY LIFE IS MY MESSAGE) என்று ஒரு முறை பக்தர்களுக்கு அருளுரையாக வழங்கிய ஸ்ரீ சத்ய சாயிபாபா தன் செயல்களைக் கூர்ந்து கவனிக்குமாறும் அதன்படியே நடக்குமாறும் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.

இறைவனே மானிட உருவமாக அவதாரம் எடுத்துள்ளபோது அது தரும் செய்தி மகத்தான செய்தியாக அல்லவா அமைகிறது. தனது ஜீவிதத்தில் ஒவ்வொரு கணத்தையும் மனித குலப் படிப்பினைக்காக அர்ப்பணித்த அவதாரத்தின் முக்கிய செய்திகளில் ஒன்று தியாகம்!
‘சர்வ சங்க பரித்யாகினே நம:’ என்று அவரது அஷ்டோத்தரத்தில் நாம் அன்றாடம் கூறும் போது கோடானு கோடி பணத்தையும் அவர் நிர்மாணித்த அனைத்தையும் க்ஷண நேரத்தில் துறந்து ஏக வெளியுடன் இரண்டறக் கலந்த ஸ்வாமியின் பெரும் தியாகத்தை நினைத்து நம் மெய் சிலிர்க்கிறது.

சூப்பர் ஸ்பெஷாலிடி ஆஸ்பத்திரி

அவர் வாழ்வில் ஏட்டின் ஒரு பக்கம் இதோ:
1979ஆம் ஆண்டு லெப்டினண்ட் ஜெனரலாக பதவி உயர்வு பெற்று இரண்டு லட்சம் இந்தியப் படைவீர்ர்களுக்குத் தலைமை தாங்கும் பெரும் பொறுப்பைப் பெற்ற எம்.எல்.கிப்பர், பாபாவின் அணுக்கத் தொண்டர். 1991ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் நடந்த நிகழ்ச்சியை அவர் ‘த்ரூ தார்மிக் டைலம்மாஸ்’ என்ற தனது கட்டுரையில் நம்முடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

சூபர் ஸ்பெஷாலிடி (Super Speciality Hospital) ஆஸ்பத்திரியின் கட்டுமான வேலைகள் இரவு பகலாக இடைவிடாது வெகு மும்முரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தன. ஆஸ்பத்திரிக்குத் தேவையான மெஷின்களும் உபகரணங்களும் உலகெங்கிலும் இருந்து “பறந்து” வந்து கொண்டிருந்தன. ஆஸ்பத்திரி தரை பாலிஷ் செய்யப்பட்டு மெருகேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. குறித்த காலத்தில் திறப்பு விழா நடைபெற வேண்டும் என்ற பரபரப்பு பிரசாந்தி நிலையத்தில் ஆரம்பித்து உலகெங்கும் பரவி இருந்தது.

இந்த பிரம்மாண்டமான ஆஸ்பத்திரி உலக அதிசயமாக ஐந்தே மாதங்களில் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.இன்னும் பத்து நாட்களே இருந்தன திறப்பு விழாவிற்கு. அன்று காலை ஸ்வாமி இன்டர்வியூ அறையிலிருந்து வெளியே வந்து நேராக பல்கலைக்கழக மாணவர்களிடம் போனார். அவர் கையில் ஒரு கடிதம் இருந்தது. மாணவர்களிடம் அதைக் காட்டி ஸ்வாமி, இந்திய ஜனாதிபதி திரு ஆர்.வெங்கடராமன் ஐந்து மாதங்களில் இந்த ஆஸ்பத்திரி கட்டி முடித்திருப்பது ஒரு அற்புதம் என்று எழுதி இருப்பதாகக் கூறினார். இதுவே அரசினால் கட்டப்பட்டிருந்தால் ஐந்து வருடம் ஆகி இருக்கும். இதைச் சொல்லி விட்டு தனது இன்டர்வியூ அறைக்கு ஸ்வாமி மீண்டும் திரும்பினார்.

செல்லும் வழியில் இருந்த கிப்பர், ஸ்வாமியிடம், “ மானேஜ்மெண்ட் மாணவர்களுக்கு ஐந்து மாதங்களில் கட்டி முடிக்கப்பட்ட ஆஸ்பத்திரி அருமையான ஒரு கேஸ் ஸ்டடியாக அமையும்” என்று குறிப்பிட்டார். இதைக் கேட்டவாறே நடந்த ஸ்வாமி திரும்பினார். அவரைப் பார்த்தார். ஒரு சில வினாடிகள் கழிந்தன.பிறகு மேலே வானத்தில் அவர் கண்கள் பதிந்தன. ”இல்லை, எந்த மானேஜ்மெண்டிற்கும் வேண்டாம்” என்றவர் ஒரு ஸ்லோகத்தை உச்சரித்தார்.

“ந கர்மணா, ந ப்ரஜயா, தனேன
த்யாகேனைகே அம்ருதத்வமான்சு”

(கர்மத்தினால் அல்ல, ப்ரஜைகளால் அல்ல, பணத்தினால் அல்ல, தியாகத்தினால் மட்டுமே அம்ருதத்வம் அடையப்பட முடியும்)
இதைச் சொல்லி விட்டு மெல்ல அவர் நடக்கலானார்.

அற்புதமான பிரம்மாண்டமான ஒரு பெரும் காரியத்தைச் செய்து விட்டு அதைப் பற்றிச் சிறிதும் பெருமைப்படக்கூடாது என்பதோடு கர்மத்தையும் அதனால் வந்த பெருமையையும் கூட தியாகம் செய் என்ற தைத்திரீய உபநிஷத்தின் மந்திரத்தை உபதேசமாக தக்கதொரு தருணத்தில் அவர் அருளியது அனைவரையும் பிரமிக்க வைத்தது; நெகிழ வைத்தது. மனித குலத்திற்கு அவர் வாழ்க்கை தந்த செய்தி இதுவே!

அவரது மறைவுக்குப் பின்னர் தனி அறையில் கட்டுக் கூடப் பிரிக்கப் படாமல் கிடந்த பெரும் பணக் கட்டுகள் கீதையில் கண்ணபிரான் கூறிய “பற்றில்லாத செயலை”ப் பறை சாற்றின!

ஆத்ம பிரதக்ஷிணமே உண்மை பிரதக்ஷிணம்

இதே போல பகவான் ரமணரும் தான் அடைந்த பெரும் ஞான நிலையைக் காட்டாது காண்போர்க்கும் பழகுவோருக்கும் எளியனாக இருந்தார். பெரும் ரகசியங்களை அனாயாசமாக போகிற போக்கில் சொல்லிச் சென்று விடுவார். பக்குவிகள் பக்கென்று அந்த உபதேசத்தைப் பற்றிக் கொள்வர். அவர் கூறியஒரே ஒரு பெரும் ரகசியத்தைப் பார்க்கலாம்:

1946ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 15ஆம் தேதி (இதற்கு நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து ஏப்ரல் மாதம் 14ஆம் தேதி இரவு 8.47க்கு வானில் ஜோதியாக ஐக்கியமானார் பகவான் என்பது நினைவு கூறத் தகுந்தது)
காலை எட்டு மணிக்கு அணுக்க பக்தை நாகம்மா, பகவான் அமர்ந்திருந்த ஹாலை இரண்டு முறை சுற்றி விட்டு பின் சந்நிதிக்கு வந்து பகவானுக்கு நமஸ்காரம் செய்தார். “ ஓ! நீ கூட சுற்ற ஆரம்பிச்சாச்சா. ஒருவர் சுற்றி விட்டால் எல்லோரும் அப்படிச் சுற்றுவது தான் முறையான செயல் என்று நினைத்துச் சுற்ற ஆரம்பிப்பார்கள்” என்ற பகவான் பெரும் ரகசியத்தை சில சொற்களாலேயே விளக்கி விட்டார்.

“உண்மையான பிரதக்ஷிணம் எது தெரியுமா? ஆன்மாவைச் சுற்றுவது தான். ஆத்ம பிரதக்ஷிணம் தான் உண்மையான பிரதக்ஷிணம். நாம் ஆன்மா. நமக்குள் எண்ணற்ற கோளங்கள் சுழல்கின்றன என்று உணர வேண்டும். ரிபு கீதையில் உள்ள பாடல் இதை வர்ணிக்கிறது.

பூரண ஆனந்த ஆன்மா அகம் என்று எண்ணல்
புகழ் புஷ்பாஞ்சலி ஆகும் அனந்த கோடி
காரியமாம் பிரமாண்டம் என்னிடத்தே
கற்பிதமாய் சுழலும் எனும் தியானம் தானே
நேரதுவாய் வலம் வரலாம் என்றுமென்னை
நிகிலருமே வந்திப்பார் நானெப்போதும்
யாரையுமே வந்திக்கேன் என்னும் தியானம்
ஆன்ம மகாலிங்கத்தின் வணங்கலாமே

(இதன் பொருள் : பூரண ஆனந்தமான ஆன்மாவே நான் என்று எண்ணுவது அனந்த கோடி புகழ் அஞ்சலிக்கும் புஷ்பாஞ்சலிக்கும் நிகராகும். என்னுள் அண்டங்கள் அனைத்தும் கற்பிதமாய்ச் சுழல்கின்றன என்னும் எண்ணமே உண்மையான வலம் வருதல் ஆகும். அகிலமும் தன்னை வணங்குமென்றும் தான் யாரையும் எப்போதும் வணங்கேனென்றும் உணருபவன் மகாலிங்கமான ஆன்மாவை வணங்குகிறான்).

பிரம்மாண்டத்தில் உள்ள அனைத்தும் சூக்ஷ்மாண்டத்தில் உண்டு அதாவது அண்டத்தில் உள்ளது பிண்டத்தில் உண்டு என்ற அற்புதமான பேருண்மையை அந்தக் கணத்தில் அங்கு குழுமி இருந்த அனைவரும் உணர்ந்து கொண்டனர்.

யோகவாசிஷ்டத்தில் ஒவ்வொரு அணுவுக்குள்ளும் ஏராளமான உலகங்கள் இருக்கின்றன என்று உபதேசிக்கப்படுகிறது, விஞ்ஞானம் இதுவரை கண்டுபிடிக்காத மெய்ஞான உண்மையை பகவான் ரமணர் எளிதாக விளக்கி விட்டார். இப்படி அவர் விளக்கிய ரகசியங்கள் பற்பல!

மகான்களும் அவதாரங்களும் தங்கள் வாழ்வு நிகழ்ச்சிகள் மூலமாகவும் வாக்கின் மூலமாகவும் பேருண்மைகளை விளக்குவர் என்பதற்கு நம் காலத்தில் வாழ்ந்த பகவான் பாபாவும் பகவான் ரமணருமே சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள் ஏப்ரல் மாதம் மஹா சமாதி அடைந்த இருவரையும் போற்றி வணங்கி அவர்கள் காட்டிய வழியில் நடப்போம்!

(பகவான் ஸ்ரீ சத்ய சாயிபாபாவின் மஹா சமாதி தினம் ஏப்ரல் மாதம் 24ஆம் தேதியும் பகவான் ரமணரின் மஹா சமாதி தினம் ஏப்ரல் மாதம் 14ஆம் தேதியும் வந்ததை ஒட்டி ஞான ஆலயம் ஆன்மீக
மாத பத்திரிக்கை ஏப்ரல் 2013 இதழில் வெளியான கட்டுரை. Written by Santanam Nagarajan)

November 23rd is Baba’s Birth Day. contact swami_48@yahoo.com

****************