Written by S Nagarajan

Date: 16 November 2018

GMT Time uploaded in London –5-59 am
Post No. 5667

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

சிலைகளைக் காத்துக் கலைக்கூடம் அமைத்த பாஸ்கரத் தொண்டைமான்!

ச.நாகராஜன்

1

   தமிழகத்தில் சிலை திருடிக் கடத்தும் மாபாவிகளைப் பற்றித் தினமும் ஒரு செய்தி வருகிறது.

தோண்டத் தோண்ட சிலைகள் – வீடுகளில், வயல்வெளிகளில் என!  செய்திகளைப் படித்தால் பகீர் என்கிறது.

தமிழகத்தின் பழம் பாரம்பரியத்தைப் பற்றிப் பேசி தமிழால் வயிறை வளர்த்து, கொள்ளை அடித்துச் சொத்துச் சேர்த்த மாபாவிகள் சிலைகளின் மேலும் கை வைத்திருப்பது மன்னிக்க முடியாத குற்றம்.

முகலாயர்களின் வழியேயும், ஆங்கிலேயர்களின் வழியேயும் வந்தோர் சிலைகளை உடைத்தனர்; கடத்தினர். இப்போது தமிழை வைத்து வணிகம் செய்வோர் சிலைகளையும் வணிகச் சரக்காக்கி விட்டனர். ஐயோ, தமிழகமே!

இந்தச் சிலைகளை அமைக்க மன்னர்கள் பட்ட பாடு எத்தனை; சிற்பிகள் தம்மை அர்ப்பணித்து ஆற்றிய சேவை எத்துணை பெரிய சேவை. எதிலாவது தம் பெயரை எந்த மன்னனாவது, சிற்பியாவது பொறித்தது உண்டா?

ஆனால் இப்போதோ?!

எங்கு பார்த்தாலும் ஒரு போர்டு, ஒரு சிலை. கக்கூஸ் திறந்தாலும் கல்வெட்டு; கல்லறைக்குப் போனாலும் கல்வெட்டு.

அங்கங்கு ஆர்ச். போகும் தெருக்களின் பெயர்களெல்லாம் பொல்லாதவர்களின் பெயர்கள்.

இதில் சிலை திருட்டும் இப்போது சேர்ந்து கொண்டது.

இப்படிப்பட்ட சிலைகளைக் காக்க எப்படிப்பட்ட முயற்சிகளை நம் மக்கள் மேற் கொண்டனர். அதைத் தொகுக்க வெண்டும். அது ஒரு பெரும் கலைக் களஞ்சியமாக அமையும்.

இதில் ஒரு சரித்திர ஏடு தான் தஞ்சைக் கலைக்கூடம்!

அதை அமைக்கப்பாடுபட்டவர் திரு பாஸ்கரத் தொண்டைமான். ( பிறப்பு: 22-7-1904 மறைவு 1965)

2

1951ஆம் ஆண்டு தஞ்சாவூரில் நடந்த ஒரு சம்பவம் இது. கல்கத்தாவைச் சேர்ந்த ஒரு தொல்பொருள் ஆய்வாளர் ஒரு சிலை கேட்பாரற்றுக் கிடக்கிறது என்றும் அதைத் தஞ்சாவூரிலிருந்து கல்கத்தா கொண்டு செல்ல அனுமதி தரவேண்டும் என்றும் மாவட்ட அரசு அதிகாரிகளிடம் விண்ணப்பிக்க, அதிகாரிகளும் சிலை எங்கேயாவது சரியாக இருந்தால் சரி என்று அனுமதியை வழங்கினார்கள்.

சிலையைப் பார்க்க ஒரு கூட்டம் கூடியது. கரந்தை நகரைச் சேர்ந்த பொது மக்கள் சிலையை எங்கும் எடுத்துச் செல்லக் கூடாது என்று ஒரேயடியாக கோஷம் போட்டார்கள்.

அப்போது அந்த சம்பவத்தைப் பார்த்த ஒரு இளைஞர் இப்படிப்பட்ட சிலைகளை எல்லாம் ஓரிடத்தில் கொண்டு சேர்த்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணினார்.

அவர் தான் பாஸ்கரத் தொண்டைமான்.

ராஜாஜி, டி.கே.சி., கல்கி உள்ளிட்ட ஏராளமானோரின் அன்புக்குரியவர்.

அவர் கவனிப்பாரின்றிக் கிடந்த சிலைகளை எல்லாம் சேர்த்து தஞ்சையில் கலைக்கூடம் அமைத்தார்.

நாடே அவரைப் பாராட்டியது.

எங்கு சிற்பம், சிலை என்றாலும் அங்கு பாஸ்கர தொண்டைமான் சென்று விடுவார்.

அவர் எழுத்தராகப் பணி புரியத் தொடங்கி கலெக்டராகப் பதவி உயர்வு பெற்றவர்.

கலா ரஸிகர்.கவிதை ரஸிகர். எழுத்தாளர். சிறந்த நிர்வாகி. வேங்கடம் முதல் குமரி வரை என்ற நூலை எழுதியவர். ஒவ்வொரு ஆலயத்திற்கும் சென்று அதைப் பற்றி எழுதியவர்.

3

செப்டம்பர் 2005இல் ‘கலைமணி பாஸ்கரத் தொண்டைமான் கலைக்களஞ்சியம்’ என்ற நூல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அதில் அவர் சிலைகளை அமைக்கக் காரணமாக அமைந்த நிகழ்ச்சியும் அவரது அரும் பணியும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பாஸ்கரத் தொண்டைமானின் புதல்வியார் திருமதி ராஜேஸ்வரி நடராஜன் பக்கங்கள் என்பதில் வரும் ஒரு பகுதியை அப்படியே கீழே காணலாம்:

திரு தொண்டைமான் அவர்களைத் தஞ்சை ஜில்லாவிலே பதவியேற்கச் செய்தது இறைவன் திருவுள்ளம் என்று தான் கூற வேண்டும். இராஜராஜ சோழன் கல்லால் இழைத்த காவியமாகிய பெரிய கோயிலை எடுப்பித்து வான்புக தேடிக்கொண்ட தஞ்சையிலே தான், தொண்டைமான் அவர்களும் கலைக்கூடம் அமைத்து அழியாப் புகழைத் தேடிக் கொண்டார்கள்.

    கலைக்கூடம் தோன்றிய வரலாறே ரசமானது. ஒரு நாள் தஞ்சைக்கருகில் உள்ள கருத்தட்டாங்குடிக்கு தொண்டைமான் சென்றார்கள். அங்கே கையிழந்த பிரம்மா ஒருவர் கவனிப்பாரற்றுக் கிடந்தார். கலையழகில் தோய்ந்த தொண்டைமானுக்கு, இப்படி வயல்வெளிகளிலும், ரோட்டுப் புறங்களிலும், சந்து பொந்துகளிலும்  சீந்துவாரற்றுக் கிடக்கும் தெய்வத் திருவுருவங்களை எல்லாம் ஒன்று சேர்த்து உயிர் கொடுத்தால் என்ன என்று தோன்றியது. அவ்வளவு தான். பிரம்மா தஞ்சை நோக்கிக் கிளம்பினார். அதுவரை ஏறிட்டுப் பார்க்காதவர்கள் கூட எதிர்ப்பைக் கிளப்பினார்கள். எதிர்ப்பை எல்லாம் சமாளித்துக் கொண்டு தஞ்சை அரண்மனை வந்து அமர்ந்து விட்டார் பிரம்மா. இதுவே பெரும் சாதனைக்குப் பிள்ளையார் சுழியாக அமைந்தது.

    அது முதல் தஞ்சை ஜில்லாவிலே கேட்பாரற்றுக் கிடந்த சிலைக்ளுக்கெல்லாம் அடித்தது யோகம். திரு தொண்டைமானவர்களின் ஆர்வமும் தூண்டுதலும் ரெவினியூ இலாகாவினரிடையேயும் மக்களிடையேயும் புது விழிப்பையும் உற்சாகத்தையுமே ஊட்டி விட்டன. ‘நான் முந்தி, நீ முந்தி’ என்று சிலைகளைக் கொண்டு வந்து குவித்தார்கள். பழைய அரண்மனையின் ஒரு பகுதியிலேயே இவை குடியேறின. சிற்பங்களுக்கேற்ப பீடங்களும், விளக்கங்களும் அமைக்கப்பட்டன.

குறைந்த கால அளவில் கவினார் கலைக்கூடம் ஒன்று உருவாகிவிட்டது. தொண்டைமானவர்களது விடா முயற்சியால். பொருளாதார நிலையைச் சரிக்கட்ட கலை விழாக்களும் நடத்தப் பெற்றன. தஞ்சையில் இதுபோல முன்னும் நடந்ததில்லை.பின்னும் நடந்ததில்லை என்னும் அளவுக்குப் புகழ் பெருகியது. கலைக் கூடத்திலே இன்று சேர்த்து வைக்கப்பட்டுள்ள கலைச் செல்வங்களின் மதிப்பு சுமார் மூன்றரைக் கோடி ரூபாய் என்று மேல் நாட்டு நிபுணர்கள் மதிப்பிட்டிருக்கிறார்கள் என்றால் தொண்டைமான் அவர்களின் பணியின் உயர்வையோ சிறப்பையோ நான் சொல்ல வேண்டியதில்லையல்லவா?

4

பாஸ்கரத் தொண்டைமானின் அரும் பணியைப் பற்றி இன்று எத்தனை பேர் அறிவர்? அவரது பணியின் சிறப்பைச் சொல்வார் இன்று இல்லையே!

சிலைகளை இன்று கடத்தியோர் பற்றிப் பெரிதாக மக்களிடையே விழிப்புணர்வு

ஏற்பட்டதாகக் காணோம். அதைக் கண்டுபிடித்த போலீஸ் அதிகாரியும் பெரிதும் பாராட்டப்படக் காணோம்.

மாறாக காமக் கவிஞன் அழைத்த கதையும், சினிமாக் கதை திருட்டுக் கதையா, இல்லையா அதில் வருபவரின் பெயர் யாருடையது என்பதைப் பற்றியும் தான் ‘விழிப்புணர்வும்’, சர்ச்சையும் ஏற்பட்டுள்ளது.

நொடிக்கு ஒரு செய்தி; நாளுக்கு ஒரு வீடியோ!

சமூக அவலங்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வுச் செய்திகள் தேவை தான்.

அத்துடன் கூட, தமிழ் மக்கள் சிலைகளின் மீதும் கருத்தை வைக்க வேண்டிய தருணம் இது!

நமது பாரம்பரியத்தை உணர்த்தும் சிலைகளைக் காப்போம்; சந்ததிகளுக்கு அளிப்போம்!

****

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 15 November 2018

GMT Time uploaded in London –11-35 AM
Post No. 5665

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

அயோடின் என்பது என்ன?

118 மூலகங்களில் ஒன்று.

மூலகம் என்றால் என்ன?

எப்படி வீடு கட்ட செங்கல் தேவையோ,அது போல இந்தப் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்க ஹைட் ரஜன், நைட் ரஜன், ஆக்ஸிஜன், முதலிய 118+ அடிப்படைப் பொருட்கள் தேவை. அதில் ஒன்று அயோடின்.

இது மனித உடலுக்குத் தேவையான ஒரு இரசாயனப் பொருள்; அயோடின் கூடினாலும் கஷ்டம்; குறைந்தாலும் கஷ்டம்!

சுவையான செய்திகள்

முதலில் அயோடின் IODINE பற்றிய சுவையான செய்திகளைக் காண்போம்.

செயற்கை மழை பொழிவிக்க உதவுவது சில்வர் அயோடைடு (SILVER IODIDE வெள்ளி அயோடைட்) என்னும் பொருள் ஆகும். ஒரு கிராம் சில்வர் அயோடைட் தூவினால் அது ஒரு ட் ரி ல்லியன் (TRILLION) படிகங்களை உருவாக்கும்.  அதைச் சுற்றி மேகத்திலுள்ள நீர்த் திவலைகள் சேர்ந்து கொட்டோ கொட்டு என்று மழை கொட்டிவிடும். அது சரி! மேகம் இருந்தால்தானே கொட்டும். அதற்கு நாம் எங்கே போக வேண்டும் என்று கேட்காதீர்கள்!

விமானத்தை விண்ணில் மேகத்துக்கு இடையே விமானத்தை பறக்கச் செய்து புகைபோல அயோடின் உப்பு தூவப்படும். இப்படி 1952 ஆகஸ்டில் பிரிட்டிஷார் ஒரு ரகசிய சோதனை நடத்தினர். இது இங்கிலாந்தின் மேற்குப் பகுதியிலுள்ள லின்மவுத் என்னும் ஊரில் அதி பயங்கர மழையைக் கொட்டி திடீர் வெள்ளத்தை உண்டாக்கி 31 பேரைச் சாகடித்தது!

ஏன் ரஹஸிய சோதனை நடத்தினர்? எதிரி நாட்டில் படைகளை அடக்க, மடக்க இது உதவுமா என்று பிரிட்டிஷ் ராணுவ இலாகா செய்த சோதனை இது. டாங்குகள் அணிவகுத்து வருகையில் இப்படி வெள்ளத்தை உண்டாக்கினால் அவை சகதியில் சிக்கி, முன்னேற முடியாதல்லவா? இது என்னாடா பெரிய சோதனை! பெரும் ரோதனையாகப் (அழுகை) போய்விட்டதே என்று மக்கள் அங்கலாய்த்தார்கள்.

கொஞ்சம் வேதியியல் பாடம் நடத்திவிட்டு மேலும் ஒரு சுவையான  செய்தி  சொல்லுவேன்.

அயோடின் என்பது உலோகம் அல்ல; இது பளபளப்பான கறுப்பு நிற படிகங்கள். இதை சூடாக்கினால் பர்ப்பிள் என்னும் ஊதா நிற புகையை வெளியிடும். இதன் ரஸாயன குறியீடு ‘ஐ’ I ஐ I ஃபார் இண்டியா; ஐ ஃபார் அயோடின்.

இதன் அணு எண் 53. அதாவது பிரியாடிக் டேபிள் PERIODIC TABLE எனப்படும் மூலக அட்டவணையில் 53 ஆவது இடம். உருகு நிலை 114 டிகிரி சி.

இது மருத்துவத் துறையிலும் புகைப்படத் தொழிலிலும் நிறைய பயன்படுகிறது.

நிற்க.

சுவையான செய்தி என்னவென்றால்,

ஒவ்வொரு ஆண்டும் கடல் அலை வீசும் நீர்த் திவலைகள் மூலமும், கடல்பிராணிகள் தாவரங்கள் மூலமும் 4 லட்சம் டன் அயோடின்  காற்று மண்டலத்துக்குள் நுழைகிறது. மீண்டும் இவை நிலத்தில் விழுந்து ஆறுகள் வழியே கடலில் கலக்கிறது. இடையே கடற் பாஸி, காளான், முட்டைக்கோசு முதலிய தாவரங்கள் கொஞ்சம் கிரஹித்துக் கொள்ளும்.

செர்னோபிள் CHERNOBLE பற்றிய சோகச் செய்தி

ரஷ்யாவில் செர்னோபிள் என்னும் இடத்தில்1986 ஆம் ஆண்டில் அணு உலை உருகி உலகத்தையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது பழைய செய்தி. இது நிறைய பெயரைப் பலி வாங்கியது. இடி அயோடினும் ஒரு குற்றவாளி! அயோடிந்131 IODINE-131 என்ற கதிரியக்க ஐஸ்டோப் அப்போது வெளியேறியது . இது விரைவில் அழியக்கூடியதே. ஆனால் அது கீழே விழுந்து புல்லில் கலந்து அதை மேந்த ஆடு மாடுகள் தந்த பாலின் வழியே குழந்தைகள், மனிதர்கள் ரத்தத்தில் கலந்து தைராய்ட் THYROID CANCER புற்று நோயை உண்டாக்கியது. தண்ணீரில் கலந்ததும் ஒரு காரணம். பொடாஸியம் அயோடைட் என்னும் உப்பைக் கொடுத்தால் இந்தக் கெடுதியை சரி செய்யலாம் என்பது பின்னர் தெரிந்தது. ஆனால் எல்லாம் நடந்தபின் வந்த இந்த செய்தி கண் கெட்டுப்போனவன் சூரிய நமஸ்காரம் செய்த கதை போல் ஆயிற்று.

புகைப்படத் தொழிலில் புரட்சி

தென் அமெரிக்காவில் சிலி நாட்டிலும் அமெரிக்காவில் கொலராடோ நியு மெக்ஸிகோ பகுதியிலும் இயற்கையாகவே

ஏராளமான அயோடின் உப்பு கிடைக்கிறது

இதைக் கொண்டு புகைப்படங்கள் எடுப்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். 1839ல் லூயிஸ் டாகர் என்பவர் ஒரு வெள்ளித் தகட்டில்  அயோடின் ஆவியைப் பாய்ச்சினார். அது சில்வர் அயோடைடை உண்டாக்கியது. அதன் மீது வெளிச்சம் பட்டால அது  மாறி விடும். எவ்வளவு வெளிச்சம் படுகிறதோ அந்த அளவுக்கு சில்வர் அயோடைட் சில்வராக (வெள்ளி) மாறிவிடும். இதைப் புகைப்படக் கருவியில் வைத்து புகைப்படம் எடுத்த பின்னர் அயோடினை கழுவிவிடலாம். அப்போது தகட்டில் உருவம், புகைப்படம் மட்டும் மிஞ்சும். பிற்காலத்தில் கண்

ணாடி மீது சில்வர் அயோடைட் உப்பை படியச் செய்து இந்த பணியைச் செய்தனர். இப்போதைய யுகத்தில் மொபைல் MOBILE PHONE ஐ பேட் I-PAD வந்த பின்னர் காமெரா பிலிம் வேலைகளும் புகைப் படம் கழுவுதலும் மறைந்து வருகிறது. இனி இவைகளை கண்காட்சி சாலையில் காணலாம்.

இப்போது அயோடினை  உப்புக் கரைசல்களில் இருந்தும் எடுக்கின்றன.

அயோடின்  உபயோகம்

மருத்துவத் துறை- 25 சதவிகிதம்

பிராணிகளின் தீவனம் 15 %

பிரிண்டிங் இங்க், சாயம்- 15 %

தொழிற்சாலை பயன்பாடு 15 %

புகைப்பட ரசாயனம் 10%

ஏனைய பயன்கள் – 20 %

இவை டைட்டானியம், சில்வர், சிர்கோனியம் அயோடைடுகளாக மாற்றப்பட்டு பயன்படுத்தப் படுகின்றன.

கட்டுரையின் இரண்டாவது பகுதியில் அயோடினின் மருத்துவ உபயோகம், அயோடினால் வரும் நோய்கள், பிரிட்டிஷார் செய்த திருட்டுத்தனம், நெப்போலியனும் அயோடினும் முதலிய விஷயங்களைச் செப்புவேன்.

–தொடரும்

–சுபம்—

Written by S Nagarajan

Date: 15 November 2018

GMT Time uploaded in London –10-37 am
Post No. 5664

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

A SEARCH IN SECRET INDIA

பால் பிரண்டனின் மகன் காஞ்சி பரமாசார்யரைத் தரிசித்த அனுபவம்! (Post No. 5664)

ச.நாகராஜன்     

பால் பிரண்டன் (Paul Brunton ) பிரிட்டனைச் சேர்ந்த புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர். அவரது இயற்பெயர்  ராபேல் ஹர்ஸ்ட்  (Raphael Hurst ; பிறப்பு 21-10-1898  மறைவு 27-7-1981)

1898இல் லண்டனில் பிறந்த இவர் 1930ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவிற்கு வந்தார். காஞ்சி பரமாசார்யரை தரிசித்த இவருக்கு அதிசய அனுபவம் ஏற்பட்டது. அவரது வழிகாட்டுதலின் பேரில் 1931ஆம் ஆண்டில் ரமண மஹரிஷியைச் சந்தித்தார். மஹரிஷியின் முன்னர் அமர்ந்திருந்த போது பெரும் ஒளி வெள்ளத்தைக் கண்டு ஆனந்தமுற்றார்.

ஆனால் ரமணாசிரமத்தில் அவரால் நெடுங்காலம் தங்க முடியவில்லை. ஆசிரமத்தின் நடைமுறை க் கட்டுப்பாடுகளை மஹரிஷியின் பூர்வாசிரம சகோதரரான ஸ்வாமி நிரஞ்சனானந்தா நிர்வகித்து வந்தார்.

ரமணாசிரம நிர்வாகத்திற்கு பிரண்டனுக்கும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்படவே அவர் அங்கிருந்து சென்றார். ஆனால் இறுதி வரை ரமண மஹரிஷியை அவர் மறக்கவில்லை.

அவரது பிரசித்தி பெற்ற புத்தகமான A Search In Secret India என்ற

பால் பிரண்டன் (Paul Brunton ) பிரிட்டனைச் சேர்ந்த புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர். அவரது இயற்பெயர்  ராபேல் ஹர்ஸ்ட்  (Raphael Hurst ; பிறப்பு 21-10-1898  மறைவு 27-7-1981)

1898 இல் லண்டனில் பிறந்த இவர் 1930ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவிற்கு வந்தார். காஞ்சி பரமாசார்யரை தரிசித்த இவருக்கு அதிசய அனுபவம் ஏற்பட்டது. அவரது வழிகாட்டுதலின் பேரில் 1931ஆம் ஆண்டில் ரமண மஹரிஷியைச் சந்தித்தார். மஹரிஷியின் முன்னர் அமர்ந்திருந்த போது பெரும் ஒளி வெள்ளத்தைக் கண்டு ஆனந்தமுற்றார்.

ஆனால் ரமணாசிரமத்தில் அவரால் நெடுங்காலம் தங்க முடியவில்லை. ஆசிரமத்தின் நடைமுறை க் கட்டுப்பாடுகளை மஹரிஷியின் பூர்வாசிரம சகோதரரான ஸ்வாமி நிரஞ்சனானந்தா நிர்வகித்து வந்தார்.

ரமணாசிரம நிர்வாகத்திற்கு பிரண்டனுக்கும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்படவே அவர் அங்கிருந்து சென்றார். ஆனால் இறுதி வரை ரமண மஹரிஷியை அவர் மறக்கவில்லை.

அவரது பிரசித்தி

1934ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. இன்று வரை சுமார் இரண்டரை லட்சம் பிரதிகள் இந்தப் புத்தகம் விற்பனை ஆகியுள்ளது.

இந்தப் புத்தகம் மேலை உலகினருக்கு ரமண மஹரிஷியின் அவதார மஹிமையை விளக்கியது.

ரமணாசிரமத்திலிருந்து சென்ற பால் பிரண்டன் மைசூர் மஹாராஜா நான்காம் கிருஷ்ண ராஜா உடையார் அவர்களின் அழைப்பின் பேரில் மைசூர் சென்று சில காலம் வசித்தார். மஹராஜா தேர்ந்த அறிவாளி. பல நூல் கற்ற வித்தகர். ஆன்ம ஞானம் கொண்டவர். கலா ரஸிகர். அவரும் ரமண மஹரிஷியை திருவண்ணாமலை வந்து தரிசனம் செய்து ஆனந்தித்தவர்.

மைசூர் ராஜாவின் ராஜ குருவான சுப்ரமண்ய ஐயருடன் பால் பிரண்டன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டு ஆன்மீக விஷயங்களைப் பற்றி விவாதித்து வந்தார்.

தன் வாழ்நாளில் பல புத்தகங்களை பிரண்டன் வெளியிட்டார். தனக்குத் தோன்றிய ஆன்மீகக் குறிப்புகளை உடனடியாக கையில் கிடைக்கும் பேப்பரில் எழுதி வைக்கும் பழக்கம் பிரண்டனுக்கு இருந்தது. இந்தக் குறிப்புகளை பொருள்வாரியாகப் பின்னர் கட்டுரைகளாகப் படைப்பது அவர் வழக்கம்.

தனது 83 வருட வாழ்க்கையில் அவர் சுமார் இருபதினாயிரம் பக்கங்களை எழுதியுள்ளார் எனில் அவர் எவ்வளவு படித்திருக்க வேண்டும், எவ்வளவு சிந்தித்திருக்க வேண்டும் என்பதை எளிதில் ஊகித்துக் கொள்ளலாம்.

அவர் தனது சிந்தனைப் போக்குக்குத் தக தனியாக ஒரு cult ஆரம்பிக்க விரும்பவில்லை; ஆரம்பிக்கவும் இல்லை.

இன்று நம்மிடையே அவரது 13 புத்தகங்கள் உள்ளன.

பல ஆன்மீக மகான்களைத் தரிசித்து பின்னர் அவர் இங்கிலாந்து திரும்பினார். மூன்றாவது உலக மகாயுத்தம் ஒன்று வரப் போகிறது என்று அவர் நம்பினார். தன் வசிப்பிடத்தை ஸ்விட்ஸர்லாந்தாக மாற்றிக் கொண்டார். இருபது ஆண்டுக் காலம் அங்கு வசித்து வந்த அவர் அங்குள்ள வெவே என்னுமிடத்தில் மறைந்தார்.

பால் பிரண்டனின் மகனான கென்னத் தர்ஸ்டன் ஹர்ஸ்ட் தனது தந்தையின் வழியில் புத்தகம் பிரசுரமான ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 1984இல் இந்தியா வந்தார். முதலில் ரமணாசிரமம் சென்ற அவர் அங்கு  தனது தந்தை தங்கியிருந்த சிறு பங்களாவைப் பார்த்தார். ரமணாசிரமத்தைப் பார்த்து ஆனந்தித்த பின்னர் காஞ்சி பரமாசார்யரை தரிசிக்க ஆவல் கொண்டார். அப்போது ஆசார்யருக்கு வயது 91.

நேராக அவர் அப்போது தங்கியிருந்த ஊருக்குச் சென்றார். அங்கு தரிசிக்க முடியுமோ முடியாதோ என்ற எண்ணம் அவருக்கு இருந்தது. அவரிடம் ஒரு பக்தர் அவரது கார்டை ஆசார்யரிடம் சமர்ப்பிக்குமாறு கூறினார். அதன் படியே செய்த அவருக்கு வியப்பு காத்திருந்தது.

ஆசார்யர் கூட்டம் அதிகமாக இருப்பதால் கோவிலின் பின்புறத்திற்கு வருமாறு அருளினார்.

தான் பால் பிரண்டனின் மகன் என்று அவர் ஆசார்யரிடம் தெரிவித்த போது, அது அவருக்குத் தெரியும். உங்களைப் பார்க்கத் தான் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்று மொழிபெயர்ப்பாளரிடமிருந்து பதில் வந்தது. அவருக்கு எப்படித் தனது வருகை தெரியும் என்பதை எண்ணி ஆச்சரியமுற்றார் கென்னத். ஆசாரியர் 38 வயதாக இருந்த போது எடுத்த போட்டோவைப் பிரசுரித்திருந்த புத்தகத்தை கென்னத் அவரிடம் காட்டிய போது, எனக்குத் தெரியும் என்ற பதில் வந்தது.

உலகின் இன்றைய நிலை பற்றிப் பல்வேறு கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்த கென்னத் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார். அவருக்கு ஒன்றுமே கேட்கத் தோன்றவில்லை. சாஷ்டாங்கமாக கீழே விழுந்து நமஸ்கரித்தார்.

ஆசார்யர் அவருக்கு ஆசி கூறி சந்தனத்தால் ஆன ஒரு ருத்ராட்ச மாலையையும் அவரது கழுத்தில் அணிவித்தார். அதை வாழ்நாள் முழுவதும் போட்டு வர ஆரம்பித்தார் பால் பிரண்டனின் மகனான கென்னத்.

அவர் பால் பிரண்டனைப் பற்றி எழுதிய குறிப்பையும் ஆசார்யருடனான சந்திப்பையும் பற்றி அவரே எழுதிய ஆங்கில மூலக் கட்டுரைகளைக் கீழே படிக்கலாம்.

A PERSONAL NOTE

Dr. Paul Brunton died July 27, 1981, in Vevey, Switzerland. Born in London in 1898, he authored thirteen books from “A Search in Secret India” published in 1934 to “The Spiritual Crisis of Man” in 1952. Dr. Brunton is generally recognized as having introduced yoga and meditation to the West, and for presenting their philosophical background in non-technical language.

His mode of writing was to jot down paragraphs as inspira- tion occurred. Often these were penned on the backs of envelopes or along margins of newspapers as he strolled amid the flower gardens bordering Lac Leman. They later were typed and classified by subject. He then would edit and meld these paragraphs into a coherent narrative.

Paul Brunton had lived in Switzerland for twenty years. He liked the mild climate and majestic mountain scenery. Visitors and correspondence came from all over the world. He played an important role in the lives of many.

“P.B.”, as he is known to his followers, was a gentle man. An aura of kindliness emanated from him. His scholarly learning was forged in the crucible of life. His spirituality shone forth like a beacon. But he discouraged attempts to form a cult around him: “You must find your own P.B. within yourselves,” he used to say.

KTH

FOREWORD TO THE REVISED EDITION                            A Search in Secret India was an instant success when published in 1934.It continues to be popular after many reprintings, and has been translated into several languages. Written at  the age of thirty-five, it was my father’s first book. To mark   the occasion, he adopted the pen name of Paul Brunton.

This is the story of his personal odyssey, his search for holy men to guide him on his quest. To this task he brought all his professional journalistic skills coupled with an extensive background in spiritual research.

My father was a pathfinder. In this book he introduced the terms yoga and meditation to the Western world. He travelled the length and breadth of the sub-continent interviewing yogis, fakirs, and mystics, exploring a side of India previously unknown to foreigners. His story became a tale of high spiritual adventure.

Fifty years later I retraced my father’s steps and journeyed around India giving “in memoriam” lectures in his honor. I learned that his name is still held in highest esteem. Many Indians told me they discovered their country’s spiritual dimension from this very book. I made a pilgrimage to the same ashram he discovered and offered my obeisance in the meditation hall where Ramana Maharshi had lived. I saw the small bungalow my father had inhabited, and I gazed up at towering Arunachala.

The highlight of my trip was my encounter with His Holiness Shri Shankara Acharya, the Spiritual Head of South India, whom my father describes in Chapter VIII. I had no prior intention of meeting him, but upon leaving the Ramanashram, decided to seek him out. After driving along country roads for three hours and locating the village where he was staying, history seemed to repeat itself as I was told there was no chance of my being granted an audience with him. However, a friendly disciple agreed to submit my card and returned with the news that His Holiness would received me at the rear of the temple, to avoid the crowds milling in front. His slight figure, clad in a saffron robe, reflected his ninety-one years. I told him I was the son of Paul Brunton. He replied briefly. The interpreter informed me, “He knows!” His Holiness spoke again. “He has been waiting for you! He has been expecting you,” said the interpreter. But how did he even know of me? How did he know I was in India, I wondered to myself? I held out a copy of this book and showed him his photograph, taken when he was thirty-eight. “I know!” was his comment.

At this point I had hoped to elicit his views on the world situation as had my father previously. But suddenly all questions melted, as I felt an onrush of peace and love. All I could do was prostrate myself in the time-honored tradition at the feet of His Holiness as he gave me his blessing. He then put around my neck a sacred mala, a garland fashioned from fragrant sandalwood. I wear it daily.

Thus the wheel came full circle half a century later.

Kenneth Thurston Hurst August, 1985

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 13 November 2018

GMT Time uploaded in London –11-23 am
Post No. 5659

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

இந்துக்களுக்குப் புனிதமான ஏழு நகரங்களும், ஏழு நதிகளும்

இந்தக் கட்டத்தில் மறைந்திருக்கின்றன. கண்டுபிடியுங்கள்.

விடையும் கீழே உளது

Answer:–

கங்கா, சிந்து, காவேரி, யமுனை, சரஸ்வதி,

நர்மதா, கோதாவரி,

அயோத்யா புரி, மதுரா, மாயா, காசி, காஞ்சி,

அவந்திகா,  துவாரகா புரி

ரேவா= நர்மதா

மாயா= ஹரித்வார்

அவந்திகா= உஜ்ஜயினி

Tags:- Tamil 7 rivers, 7 cities word search

–subham–