Compiled by London Swaminathan
Date: 1 July 2017
Time uploaded in London-20-44
Post No. 4043

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

வேதகால இலக்கியத்தில் நான்கு பகுதிகள் உண்டு: 1.சம்ஹிதை/துதிகள் 2.பிராமணங்கள் 3.ஆரண்யகங்கள் 4.உபநிஷத்துகள்

இதில் பிராமணங்களில் நிறைய விநோதக் கதைகளும் விளக்கங்களும் இருக்கின்றன; பல விஷயங்கள் புரியவே புரியாது; ஏனெனில் அடையாளபூர்வ, சங்கேத மொழிகளில் விஷயத்தைச் சொல்லுவர். சில கதைகளை இங்கே காண்போம்.

தைத்ரீய பிராமணத்தில் உள்ள கதை

பரத்வாஜர் வேதம் கற்கும் பிரம்மசாரியாக மூன்று முறை

பிறவி எடுத்து பயின்றார். மிகவும் வயதாகி தளர்ந்துபோய் படுக்கையில் கிடந்தார். இந்திரன் அவர் முன்னே தோன்றினான்.

பரத்வாஜரே, உமக்கு நான்காவது முறை வாழ வரம் கொடுத்தால் என்ன செய்வீர்கள்?

நான் மீண்டும் பிரம்மசாரியாக குருகுலத்தில் சேருவேன் என்றார் பரத்வாஜர்.

உடனே இந்திரன் மூன்று மலைகளைக் காட்டினான். அவை ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு கை மண் அளவு எடுத்தான்.

பரத்வாஜரே, இவைதான் (நீர் படித்த) வேதங்கள்; அவை அளவற்றவை. நீர் மூன்று ஜன்மங்களில் படித்தது மூன்று கை மண் அளவே. ஆகையால் நீர் படிக்காதவை இன்னும் இருக்கின்றன. வாருங்கள்; பயிலுங்கள் என்றான். இதுதான் பிரபஞ்சம் முழுவதும் வியாபிக்கும் அறிவு. இதை அறிந்தவன் மூன்று வேதங்களையும் அறிந்தவன் வெல்லக்கூடிய அளவுள்ள பெரிய உலகை வெல்லுவான் என்றான்.

என் கருத்து

கற்றது கை மண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு என்று சரஸ்வதி தேவியே சொன்னதாக அவ்வையார் பாடி இருக்கிறார். அதுவும் கூட கௌஷிதகி பிராமணத்தில் இருந்து வந்திருக்கலாம்.

பிரதர்தன என்ற மன்னன் துருக்கி பகுதியை ஆண்டதை கிமு 1400 ஆண்டு துருக்கி நாட்டுக் கல்வெட்டுகளால் அறிகிறோம்; விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்திலும் பிரதர்தன என்ற பெயர் உள்ளது. ஆகவே ஆரியர்கள் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தனர் என்ற கொள்கை எல்லாம் தவிடு பொடியாகின்றன. எகிப்திலுள்ள தசரத கடிதங்கள் முதலியனவும் கி.மு 1500 ஆண்டு வாக்கில் இந்துக்களின் பெயர்கள் இருந்ததைக் காட்டுகின்றன. ஈரானில் இந்துக்களின் பெயர்கள் இருப்பதை எல்லோரும் அறிவர். இந்த மறுக்க முடியாத தொல் பொருத் துறைச் சான்றுகளால் ஆரிய திராவிட வாதம் தவிடு பொடியகிறது. கௌஷிதகி பிராமணத்திலும் பிரதர்தன என்ற அரசன் பெயர் வருவதும், காசி போன்ற தேசங்களில் இந்த மன்னர் பெயர்கள் வழங்கியதும் கிமு 1500க்கு முன்னரே இந்தப் பெயர்கள் கங்கைச் சமவெளி முதல் துருக்கி-சிரியா எல்லை வரை பரவி இருந்ததை (மிடன்னி நாகரீகம்-Mitanni Civilization)  காட்டுகிறது

xxx

கௌசிதகி பிராமணத்தில் உள்ள ஒரு சுவையான கதை

நைமிசாரண்ய ரிஷிகள் முன்னால் பிரதர்தன ராஜன் அமர்ந்தான். ஒரு

வேத சதஸில் (சபை) ஒரு தவறு நிகழ்ந்துவிட்டால் அதனால் ஏற்படும் பாவத்திலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி?என்று அரசன் பிரதர்தனன் கேட்டான். எல்லா புரோகிதர்களும் மௌனமாகிவிட்டனர். அவர்களுடைய தலைவர், நாம் நம்முடைய தந்தையர்க்கெல்லாம்  ஆசிரியரான ஜாதுகர்ன்யாவிடம் கேட்போம் என்றர்.

அரசனும் கேட்டான்:- ஒரு தவறு நடந்து விட்டது என்றால் அந்த வேதப் பகுதியைத் திருப்பிச் சொல்வதால் பரிகாரம் கிடைத்துவிடுமா? அல்லது ஏதேனும் யாகம் செய்ய வேண்டுமா?

ஜாதுகர்ன்யா சொன்னார்:- அந்தப் பகுதியைத் திருப்பிச் சொல்ல வேண்டும்

புரோகிதர் தலைவர் கேட்டார்:-ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரை எதையும் சொல்ல வேண்டுமா?

ஜாதுகர்ன்யா சொன்னார்:- தவறு நடந்த பகுதி வரை திருப்பிச் சொல்ல வேண்டும் அது ஒரு முழு பாடலாக இருக்கலாம்; அரைப் பாடலாக இருக்கலாம்; ஒரு வரியோ, ஒரு சொல்லோ, ஒரு எழுத்தோ– பிழை நடந்த இடம் வரை சொல்ல வேண்டும்.

உடனே கௌஷிதகி சொன்னார்:

அந்தப் பகுதியைத் திருப்பிச் சொல்ல வேண்டிய அவசியமும் இல்லை; பரிகார யாக யக்ஞங்கள் செய்ய வேண்டியதும் இல்லை; யாகம் செய்பவர் ஒரு தவற்றைத் தெரியாமல் செய்தால் அது தவறே இல்லை. தெய்வீக புருஷனான அக்னிதேவன் அதைத் திருத்தி நிறைவு செய்துவிடுவான் இதை ரிக் வேத துதியும் உறுதி செய்கிறது

–கௌஷிதகி பிராமணம் 6-11

எனது கருத்து:

வேதத்தில் இலக்கணப் பிழைகள் இருந்தால் அதைத் திருத்த எவருக்கும் உரிமை இல்லை என்பது வேத அறிஞர்களின் கருத்து. அங்கு தவறே, “சரி” என்று ஆகிவிடும். இதே போலத்தான் பக்தன் தவறு செய்தாலும் கடவுள் அதைப் பொருட்படுத்தார். ஆனால் பக்தனுக்கு யாரேனும் தவறிழைத்தால் கடவுளாலும் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அவரே பக்தனிடம் போய் மன்னிப்பு கேள் என்று அனுப்பிவிடுவார். கடவுளே கூட கொடுத்த வரத்தையோ சாபத்தையோ மாற்ற முடியாது. அதற்கு பரிகாரம் வேண்டுமானால் சொல்லலாம். ஆனால் சொன்ன சொல்லை மாற்ற யாராலும் முடியாது.

இந்து மதம் சத்தியத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தது. வேதங்கள் ‘ருதம்’, ‘சத்யம்’ என்று இதைச் சொல்லும். இதூதான் இந்து தர்மத்தின் அடிப்படை; கடவுளும் அந்த சத்தியத்துக்கும் வேதம் சொல்லும் ‘ருத’த்துக்கும் கட்டுப்பட்டவர். இந்த சொற்களும் ஆங்கிலத்தில் Tறூத், ரிதம் (Truth and Rhythm) என்று இன்றும் வழங்குகின்றன.

–Subham–

Written by S NAGARAJAN

Date: 30 June 2017

Time uploaded in London:-  6-10 am

Post No.4038

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

தர்ம உறவு

தந்தையே மகனின் வாழ்வுக்கும் தாழ்வுக்கும் காரணம்!

ச.நாகராஜன்

ஒரு மகன் பெரும் புகழ் பெற்று ஒழுக்க சீல்னாக வாழ்கிறான் என்றால் அதற்கான முழுப் பெருமையும் தந்தையையே சாரும்.

அதே போல ஒரு மகன் இழிவு தரும் காரியங்களில் இறங்கி மிகவும் குணக்கேடனாக இருந்தால் அதற்கான முழுப் பொறுப்பும் தந்தையையே தான் சாரும்.

ஈன்றெடுத்த தாய் எப்போது உவப்பாள்? தன் மகனைச் சான்றோன் எனக் கேட்டவுடன்!! அப்போது மிகவும் கஷ்டப்பட்டு கருவில்  சுமந்து தாங்க முடியாத வலியையும் தாங்கி மகனைப் பிரவிசத்தற்கு மேலாக – சான்றோன் என்று சபையினர் கூறும் போது – அவள் மிக அதிக மகிழ்ச்சி அடைவாள்.

மகன் அவையிலே முந்தி இருந்து போற்ற்ப்பட்டு சாதனை செய்தான் என்றால்.”இவன் தந்தை என் நோற்றான் கொல்?”

இவனது தந்தை என்ன தவம் செய்தானோ – என்று அனைவரும் கேட்டு வியப்பர்.

இது வள்ளுவன் வாக்கு.

ஸ்வாமி விவேகானந்தர் (நரேந்திரனாக இருந்த இளம் வயதில்) ஒரு நாள் தன் தந்தை விஸ்வநாத் தத்தரிடம், “அப்பா!எனக்கு என்ன தான் நீ தந்திருக்கிறாய்?” என்று கேட்டார்.

உடனே அவர் தந்தை அவரை அழைத்துச் சென்று ஒரு கண்ணாடியின் முன் நிறுத்தினார்: “இதோ இங்கே பார்! பார்த்து நீயே தெரிந்து கொள்! நான் உனக்கு என்ன ஒரு விலைமதிப்பற்ற பரிசை உனக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன் என்று” என்று பதில் கூறினார்.

ஆம், ஒரு தந்தை மகனை முழுதுமாக உருவாக்குகிறார். தேகம், மனம், ஆன்மா அனைத்திற்குமான வளர்ச்சியை ஒரு தந்தையே தருகிறார்.

நமது அறநூல்கள் மிகத் தெளிவாக கூறுகின்றன இப்படி:

பிதா ஸ்வர்க: பிதா தர்ம: பிதா ஹி பரமம் தப: I

பிதரி பிரதிமாபன்னே ப்ரீயந்தே சர்வ தேவதா: II

தந்தையே ஸ்வர்க்கம்.

தந்தையே தர்மம்

தந்தையே பரம தவம்

தந்தையை மதி; சகல தேவர்களும் ப்ரீதி அடைவர்.

தந்தை சொல் மிக்க மந்திரம் இல்லை என்பது நமக்குத் தரப்பட்ட அறவுரை.

ரோல் மாடலாக தந்தையையே ஒரு நல்ல மகன் சுட்டிக் காட்டுவான்.

அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக இருந்த ஜார்ஜ் டபிள்யூ புஷ் தந்தையர் தினத்தன்று  தனக்குத் தெரிந்த வரையில் தன் தந்தையே உலகில் ஒரு அருமையான மனிதர் என்று கூறினார். தனக்கு எல்லையற்ற அன்பை வாரி வழங்கியவர் தன் தந்தையே என்று அவர் கூறி மகிழ்ந்தார்.

மேலை நாடுகளில் தந்தையர் தினம் அன்னையர் தினம் காதலர் தினம் என்று வகை வகையாக தினங்கள் உண்டு.

அந்த ஒரு நாளில் மட்டும் தந்தையருக்கு மரியாதை; அன்னையருக்கு மரியாதை! காதலுக்கு மரியாதை!

ஆனால் ஹிந்து தர்மத்திலோ ஒவ்வொரு கணமும் மரியாதை!

சங்க இலக்கியத்தில் வரும் ஒரு பாடல் மிகச் சரியாக தந்தை தாய் உறவைச் சித்தரிக்கிறது.

ஈன்று புறந்தருதல் என் தலைக் கடனே!

சான்றோன் ஆக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே!

வேல் வடித்துக் கொடுத்தல் கொல்லற்குக் கடனே!

நன்னடை நல்கல் வேந்தற்குக் கடனே!

ஒளிறு வாள் அருஞ்சமம் முருக்கிக்

களிறு எறிந்து பெயர்தல் காளைக்குக் கடனே!

புறநானூறு 312ஆம் பாடல்

பொன் முடியார் என்ற பெண் புலவர் பாடிய பாடல் இது.

வள்ளுவரைப் போலவே இவரும் ஈன்று பெறுதலைத் தாயின் கடனாகவும் சான்றோன் ஆக்குதலைத் தந்தையின் கடனாகவும் குறிப்பிடுவது பொருள் பொதிந்த ஒன்றாகும்.

பௌதிக ரீதியிலான தாம்பத்ய உறவைத் தாண்டி அமானுஷ்யமான கர்ம பலன் (புண்ய பாவப் பரிசு) தத்துவத்தை வள்ளுவரும் பொன்முடியாரும் சித்தரிக்கின்றனரோ?!

ஹிந்து மத அறநூல்கள் விவரிக்கும் ரகசியம் இதில் அடங்கி இருக்கிறதல்லவா?

எல்லா மதங்களும் தந்தை – தாய் – மகன் உறவைப் புனித உறவாகச் சித்தரிக்கின்றன என்பதில் ஒரு சிறிதும் ஐயமில்லை.

ஆனால் அதையும் தாண்டி –  அதாவது பௌதிகரீதியிலான உறவையும் தாண்டி தந்தை – மகன், தாய் – மகன் உறவை ஹிந்து மதம் தர்ம உறவாகச் சித்த்ரிக்கிறது.

ஜென்ம பந்தம் என்று இதைத் தான் நாம் சொல்கிறோம்.

இந்த தர்ம உறவைப் போற்றுவது ஹிந்து மதத்தில் தோன்றிய ஒவ்வொருவரின் கடமையாக ஆகிறது.

பிறந்ததிலிருந்து கொள்ளி போடுவது வ்ரை ஒரு தொடர் தர்ம உறவு தந்தை – மகன் உறவாக ஆகிறது.

என்ன வியக்கத்தக்க – ரகசியம் அடங்கிய – ஒரு கொள்கை இது!

ஜூலை 2017 நற்சிந்தனை காலண்டர்

(ஹேவிளம்பி வருடம் ஆனி- ஆடி)

Written by London Swaminathan
Date: 29 June 2017
Time uploaded in London- 21-47
Post No. 4037

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

விழா நாட்கள்:- விவேகாநந்தர் நினைவு தினம்-4; குரு பூர்ணிமா-8;

தட்சிணாயன புண்யகாலம்-17;  ஆடி அமாவாசை-23; ஆடிப் பூரம்-26;

நாக பஞ்சமி- 27

அமாவாசை-23; பௌர்ணமி-8; ஏகாதசி- 4, 19.

சுபமுகூர்த்த நாட்கள்- 3, 16

ஜூலை 1 சனிக்கிழமை

சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினென் சொல் மாலை

இடர் ஆழி நீங்குகவே

ஜூலை 2 ஞாயிற்றுக் கிழமை

என்று கடல் கடைந்தது? எவ்வுலகம் நீர் ஏற்றது?

ஒன்றும் அதனை உணரேன் நான்

ஜூலை 3 திங்கட் கிழமை

பார் அளவும் ஓர் அடிவைத்து, ஓர் அடியும் பார் உடுத்த

நீர் அளவும் செல்ல நிமிர்ந்ததே

ஜூலை 4 செவ்வாய்க் கிழமை

ஆல மர நீழல் அறம் நால்வர்க்கு அன்று உரைத்த

ஆலம் அமர் கண்டத்து அரன்

ஜூலை 5 புதன் கிழமை

அரன் நாரணன் -நாமம்; ஆன் விடை, புள்- ஊர்தி

உரை-நூல், மறை; உறையும் கோயில் -வரை, நீர்

ஜூலை 6 வியாழக் கிழமை

கரு அரங்கத்துள் கிடந்து கை தொழுதேன், கண்டேன்

திருவரங்கம் மேயான் திசை

ஜூலை 7  வெள்ளிக் கிழமை

திசையும் திசை உறு தெய்வமும் தெய்வத்து இசையும் கருமங்கள் எல்லாம் – அசைவு இல் சீர்க் கண்ணன்

ஜூலை 8 சனிக்கிழமை

மண்ணும் மலையும் மறி கடலும் மாருதமும்

விண்ணும் விழுங்கியது மெய் என்பர்- உலகு அளவும் உண்டோ உன் வாய்?

ஜூலை 9 ஞாயிற்றுக் கிழமை

வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது; கை உலகம்

தாயவனை அல்லது தாம் தொழா;

ஜூலை 10 திங்கட் கிழமை

அவர் அவர் தாம் தாம் அறிந்தவாறு ஏத்தி

இவர் இவர் எம்பெருமான் என்று சுவர்மிசைச்

சார்த்தியும் வைத்தும் தொழுவர்

ஜூலை 11 செவ்வாய்க் கிழமை

முதல் ஆவார் மூவரே; அம்மூவருள்ளும்

முதல் ஆவான் மூரி நீர் வண்ணன்

ஜூலை 12 புதன் கிழமை

பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி

அழுதேன்; அரவணைமேல் கண்டு தொழுதேன்

ஜூலை 13 வியாழக் கிழமை

வடி உகிரால்

ஈர்ந்தான் இரணியனது ஆகம்

ஜூலை 14  வெள்ளிக் கிழமை

தாமரை மலர்ச் சேவடியை வானவர் கைகூப்பி

நிரைமலர் கொண்டு ஏத்துவரால் நின்று

ஜூலை 15 சனிக்கிழமை

படை ஆழி; புள் ஊர்தி; பாம்பு- அணையான் பாதம்

அடை; ஆழி நெஞ்சே, அறி

ஜூலை 16 ஞாயிற்றுக் கிழமை

விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் கண்டு, ஆய்ச்சி

உரலோடு உறப் பிணித்த நான்று, குரல் ஓவாது ஏங்கி

ஜூலை 17 திங்கட் கிழமை

தொழுவார் வினைச் சுடரை நந்துவிக்கும் வேங்கடமே- வானோர்

மனச் சுடரைத் தூண்டும் மலை

ஜூலை 18 செவ்வாய்க் கிழமை

மலையால் குடை கவிழ்த்து, மா வாய் பிளந்து

சிலையால் மராமரம் ஏழ் செற்று, கொலையானை

போர்க்கோடு ஒசித்தனவும் பூங்குருந்தம் சாய்த்தனவும்

ஜூலை 19 புதன் கிழமை

ஆறிய அன்பு இல அடியார் தம் ஆர்வத்தால்

கூறிய குற்றமாக் கொள்ளல் நீ

ஜூலை 20 வியாழக் கிழமை

இரணியனைப் புண் நிரந்த வள் உகிர் ஆர் பொன் ஆழிக் கையால்

நீ மண் இரந்து கொண்ட வகை

ஜூலை 21  வெள்ளிக் கிழமை

வேதியர்கள் சென்று இறைஞ்சும் வேங்கடமே – வெண் சங்கம்

ஊதிய வாய் மால் உகந்த ஊர்

ஜூலை 22 சனிக்கிழமை

மீன் வீழக் கண்டு அஞ்சும் வேங்கடமே – மேல் அசுரர்

கோன் வீழக் கண்டு உகந்தான் குன்று

ஜூலை 23 ஞாயிற்றுக் கிழமை

புறன் உரையே ஆயினும், பொன் ஆழிக் கையான்

திறன் உரையே சிந்தித்திரு

ஜூலை 24 திங்கட் கிழமை

திருமகளும் மண்மகளும் ஆய்மகளும் சேர்ந்தால்

திருமகட்கே தீர்ந்தவாறு என் கொல்?

ஜூலை 25 செவ்வாய்க் கிழமை

மன மாசு தீரும்; அரு வினையும் சாரா;

தனம் ஆய தானே கைகூடும்

ஜூலை 26 புதன் கிழமை

தமர் உகந்தது எவ்வுருவம், அவ்வுருவம்தானே

தமர் உகந்தது எப் பேர், மற்று அப்பேர்

ஜூலை 27 வியாழக் கிழமை

மா தவத்தோன் தாள் பணிந்த வாள் அரக்கன் நீள் முடியை

பாதம் – அத்தால் எண்ணினான் பண்பு

ஜூலை 28  வெள்ளிக் கிழமை

வாரி சுருக்கி மதக் களிறு ஐந்தினையும்

சேரி திரியாமல் செந்நிறீஇ, கூரிய

மெய்ஞ்ஞானத்தால் உணர்வார் காண்பரே

ஜூலை 29 சனிக்கிழமை

சுழல் ஒன்று எடுத்து, ஒரு கை சுற்றி, ஓர் கைமேல்

சுழலும் சுராசுரர்கள் அஞ்ச அழலும்

செரு ஆ ழி ஏந்தினான்

ஜூலை 30 ஞாயிற்றுக் கிழமை

எண்மர், பதினொருவர், ஈர் அறுவர், ஓர் இருவர்

வண்ண மலர் ஏந்தி வைகலும் நண்ணி

ஜூலை 31 திங்கட் கிழமை

சென்றால் குடை ஆம்; இருந்தால் சிங்காசனம் ஆம்

நின்றால் மரவடி ஆம் நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம் (ஆதிசேடன்)

நயவேன் பிறர் பொருளை; நள்ளேன் கீழாரோடு;

உயவேன் உயர்ந்தவரோடு அல்லால்; வியவேன்.

—Subham–