ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் ஆலயம், கங்காபூர்! (Post No.10,113)

WRITTEN BY BRHANNAYAKI SATHYANARAYANAN

Post No. 10,113

Date uploaded in London – –   20 September   2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

லண்டனிலிருந்து ஞாயிறுதோறும் இந்திய நேரம் மாலை 6.30க்கு ஒளிபரப்பாகும் தமிழ்முழக்கம் நிகழ்ச்சியில் 19-9-2021 அன்று ஒளிபரப்பான உரை!

ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் ஆலயம், கங்காபூர்!

ஜடாதரம் பாண்டுரங்கம் சூல ஹஸ்தம் க்ருபாநிதிம் |                      ஸர்வ ரோக ஹரம் தேவம் தத்தாத்ரேயமஹம் பஜே ||

ஸ்ரீ நாரத மஹரிஷிக்கு நமஸ்காரம்!

ஆலயம் அறிவோம்! வழங்குவது பிரஹன்நாயகி சத்யநாராயணன்.

ஆலயம் அறிவோம் தொடரில் இன்று நமது யாத்திரையில் இடம் பெறுவது கர்நாடக மாநிலத்தில் அப்ஸல்பூர் தாலுகாவில், உள்ள கங்காபூரில், பீமா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள  ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் ஆலயம், ஆகும்.

இது சென்னை-மும்பை ரயில் மார்க்கத்தில் ஷோலாபூர் நிலையத்திற்கு அடுத்திருக்கிறது. இங்கு தான் பீமாநதியும் அமர்ஜா நதியும் சங்கமம் ஆகின்றன. கங்காபூரில் தான் தத்தாத்ரேயர் பெரும் ஞானநிலையை அடையப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது, இங்குள்ள தத்தாத்ரேயர் ஆலயத்திற்கு ஏராளமான பக்தர்கள் வருகை புரிகின்றனர். ஊரின் நடுவே கோவில் உள்ளது. தத்தாத்ரேயரின் இரண்டாவது அவதாரமாகக் கருதப்படும், ஸ்ரீ நரசிம்ம சரஸ்வதி தத்தா ஸ்வாமிகளின் ஆசிரமும் இங்கு உள்ளது.

சித்த சுவாதீனம் இல்லாதவர்களும், மன நோய்கள் கொண்டவர்களும், பில்லி சூனியத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பவர்களும் இங்கு வந்து தத்தாத்ரேயரை தரிசித்தால் அவர்களது நோய்கள் தீர்ந்து ஆரோக்கிய நிலையை அடைவர் என்பது பக்தர்களின் அனுபவம். இரு புறமும் கடைகள் அமைந்திருக்க, கற்தளம் அமைந்துள்ள அகன்ற சாலை கோவிலுக்கு நம்மை இட்டுச் செல்கிறது. 40 அடி உயரமுள்ள அழகிய கோபுரம் சிற்ப வேலைப்பாடுடன் அமைந்துள்ளது. அதன் முன்னர் வழிபடுவதற்கான ஒரு மண்டபம் உள்ளது. நடுப்பகலில் ஆரத்தியும், சந்தியாகால பூஜையும் ஆரத்தியும் உண்டு. உடல்நலம் இல்லாதவர்கள் சந்நிதியின் முன் உட்கார வைக்கப்படுவர். அவர்கள் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதால் ஆடுவர், பாடுவர், ஓடுவர், குட்டிக்கரணம் அடிப்பர், கூச்சலிடுவர், கும்மாளம் போடுவர். ஆனால் யாரும் அவர்களைத் தடுப்பதில்லை. மணி அடித்து ஆரத்தி காண்பிக்கப்படும். அவர்கள் அமைதியாக இருப்பர். ஸ்ரீ ஸ்வாமிகளின் படத்திற்கு முன்னர் அவர் அணிந்திருந்த பாதுகைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. பக்தர்கள் அதை வணங்கி வழிபடுகின்றனர்.

கங்காபூரைப் பற்றிய மிகப் பழம் பெரும் பெருமை கொண்ட புராண வரலாறு ஒன்று உண்டு. திரேதா யுகத்தின் ஆரம்பத்தில் மிகுந்த தவ வலிமை கொண்ட மஹரிஷி அத்திரி முனிவருக்கு தர்மபத்தினியாக கற்புக்கரசியான அனுசுயா தேவி அமைந்து இல்லற தர்மம் வழுவாது சிறப்புற வாழ்ந்து வந்தாள். வந்த விருந்தினர் யாராக இருந்தாலும் அவர்களை வரவேற்று உபசரித்து உணவு அளிப்பாள். இது அவளது விரதம்.

ஒரு சமயம் முப்பெரும் தேவியரும் தாங்களே கற்பில் சிறந்தவர்கள் என்று கர்வம் கொண்டனர். அந்த கர்வத்தைப் போக்கவும், அனுசுயாவின் பெருமையை உலகம் அறியச் செய்யவும், அவளை சோதிப்பது போல பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய முப்பெரும் மூர்த்திகளும் சாதுக்களாக வேடம் பூண்டு அவளது இல்லத்திற்கு வந்தனர். வந்த சாதுக்களைக் கண்டு மன மகிழ்ச்சி கொண்டு அவர்களை வரவேற்ற அனுசுயா அவர்களுக்கு உணவு தயாரிக்க ஆயத்தமானாள். அவர்களோ அவளைத் தடுத்து, எங்களுக்கு வேண்டியதைத் தர முடியுமா என்று கேட்டனர். தருகிறேன் என்றாள் அனுசுயா தேவி. தாய் தன் குழந்தைக்குக் கொடுக்கும் பால் மட்டுமே எங்களுக்கு வேண்டும், வேறொன்றும் வேண்டாம் என்றனர்

மூன்று மூர்த்திகளும். ஒரு க்ஷணத்தில் வந்தது யார் என்பதைப் புரிந்து கொண்டாள் தேவி. உடனே தன் கற்பின் தவ வலிமையால் அந்த மூவரையும் பிறந்த குழந்தைகளாக்கினாள். பாலைச் சுரக்கச் செய்து அவர்களுக்குக் கொடுத்தாள். மாலையில் வீடு திரும்பிய அத்திரி முனிவர் நடந்ததை அறிந்தார். இவர்கள் யார் தெரியுமா என்று கேட்டார். ‘தெரியும், ஸ்வாமி’ என்று பதில் அளித்தார் அனுசுயா.  அத்திரி அந்த மூன்று குழந்தைகளையும் ஒரு சேர அணைக்க அவர்கள், ஒரு உடல், மூன்று தலை, இரண்டு கால்கள், ஆறு கைகள் கொண்ட ஒரு குழந்தையாக மாறினர். ஆறு கரங்களில் பிரம்மாவைக் குறிக்கும் கமண்டலம்-ஜபமாலை ஆகியவற்றை இரு கரங்களிலும், சிவபிரானைக் குறிக்கும் திரிசூலம்- உடுக்கை ஆகியவற்றை இரு கரங்களிலும், விஷ்ணுவைக் குறிக்கும் சங்கு-சக்கரம் ஆகியவற்றை இரு கரங்களிலும் அவர் கொண்டுள்ளார்.

அந்தக் குழந்தைக்கு தத்தாத்ரேயர் எனப் பெயர் இடப்பட்டது. தங்கள் பதிகளைக் காணோமே என்று கலவரப்பட்ட முப்பெரும் தேவியரும் நடந்ததை அறிந்து அத்திரி மஹரிஷியின் ஆசிரமத்திற்கு ஓடோடி வந்தனர். தங்கள் கர்வம் நீங்கப் பெற்று நடந்ததை மறந்து தங்கள் கணவன்மாரைத் திருப்பிக் கொடுத்து அருள் பாலிக்குமாறு  முனிவரை வேண்டினர். முனிவரும் அந்த மூன்று குழந்தைகளை மூன்று மூர்த்திகளாக ஆக்கி தேவியரிடம் திருப்பித் தந்ததோடு குழந்தை இல்லாத எங்களுக்கு இந்தக் குழந்தை இங்கேயே இருக்கட்டும் என்று கூற மும்மூர்த்திகளின் சொரூபமான தத்தாத்ரேயர் அங்கேயே வளரலானார். மிகப் பெரும் தவ சிரேஷ்டரான தத்தாத்ரேயர் பாரதமெங்கும் யாத்திரை செய்தார். பல இடங்களிலும் தத்தாத்ரேயர் ஆஸ்ரமம் உள்ளது. சுசீந்திரம், கர்நாடகாவில் உள்ள கங்காபுரம் உள்ளிட்ட தலங்களைக் குறிப்பாகச் சொல்லலாம். தத்தாத்ரேயரின் அருகில் இருப்பவை நான்கு நாய்கள். அவை நான்கு வேதங்களைக் குறிக்கும். அவர் பின்புறம் இருக்கும் பசு, பூமி ஆகியன படைப்புத் தொழிலைக் குறிக்கும்.

தத்தாத்ரேயர் சிரஞ்சீவிகளுள் ஒருவர். ஆகவே அவர் எப்போதும் பாரதத்தில் இருப்பதாக பக்தர்கள் உணர்ந்து அவரைப் போற்றி வணங்குகின்றனர்.

காலம் காலமாக ஆயிரக்கணக்கான் பக்தர்களுக்கு அருள் பாலித்து வரும் மஹரிஷி தத்தாத்ரேயர் அனைவருக்கும் சர்வ மங்களத்தைத் தர ஞானமயம் சார்பில் பிரார்த்திக்கிறோம்.  

ஸ்ரீ நாரத மஹரிஷியின் அருள் வாக்கு இது:  

                                         ஸத்ருநாசகரம் ஸ்தோத்ரம் ஞானவிஞ்ஞான தாயகம் |                                      

சர்வ பாபம் சமம் யாதி தத்தாத்ரேய நமோஸ்துதே ||                                      

 நன்றி வணக்கம்!

***

தத்தாத்ரேய ஸ்தோத்ரம் :  https://m.youtube.com/watch?v=Pb8vqMYjc0g என்ற தொடுப்பில் இந்த ஸ்தோத்திரத்தைக் கேட்டு மகிழலாம்.

tags- தத்தாத்ரேயர், கங்காபூர்

அவதூதர் கொண்டிருக்கும் 24 குருக்கள் – 2 (Post No.8634)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8634

Date uploaded in London – – –6 SEPTEMBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

அவதூதர் கொண்டிருக்கும் 24 குருக்கள் – 2

ச.நாகராஜன்

  1. பிங்கலை : பிங்கலை என்று ஒருவேசி இருந்தாள். அவள் ஒரு நாள் தனக்கு நிறையப் பணம் தருவார் என்று நினைத்திருந்த ஒருவருக்காகக் காத்திருந்தாள்.அவர் வரவே இல்லை. இரவு முழுவதும் காத்திருந்த பிங்கலை, ‘அடடா! என்ன ஒரு முட்டாள்தனம் இது. பேராசையை ஊட்டும் புலனின்பத்திற்காக அல்லவா என் வாழ்க்கையைச் செலவழித்து விட்டேன். என்றும் அழியாத ஒன்றைப் பற்றி இனி நினைப்பேன்” என்று எண்ணி அனைத்தையும் துறந்து ஞான மார்க்கத்தில் பிரவேசித்தாள். அவளே எனது பதிமூன்றாவது குரு.
  2.  அம்பு செய்பவன் : ஒரு நாள் அம்பு செய்யும் ஒருவனை நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவன் கூரிய அம்பைச் செய்வதிலேயே குறியாக இருந்தான். அருகிலே சென்று கொண்டிருந்த ஒரு படை அலங்கார அணிவகுப்பைக் கூட அவன் பார்க்கவில்லை. அவனது இந்த செய்கை கூர்மையாக ஒரே கவனத்துடன் தன் லட்சியத்தில் இருக்க வேண்டும் என்பதை நான் கற்றுக் கொண்டேன். ஆன்மீக வாழ்க்கையில் முன்னேற இந்த இரகசியத்தைக் கற்றுக் கொடுத்த அவனே எனது பதிநான்காவது குரு.
  3. விளையாட்டுச் சிறுவன் : சிறுமிகளும் சிறுவர்களும் கௌரவம் அகௌரவம் பாராட்டாதவர்கள். யாருடனும் அவர்களுக்குக் கோபதாபம் இருப்பதில்லை. எது தன்னுடையது, எது மற்றவர்களுடையது என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. அவர்களது சந்தோஷம் அவர்கள் உள்ளில் இருந்தே பூரிக்கிறது. வெளியிலிருந்து அல்ல. பூரண ஞானி ஒருவனும் இதே நிலையில் தான் இருக்க வேண்டும் என்பதை அவனிடமிருந்து நான் கற்றுக் கொண்டேன். எனது பதினைந்தாவது குரு அந்த விளையாட்டுப் பையனே.
  4. சந்திரன் : படைப்பில் தனித்துவம் பெற்றது சந்திரன். நமது பார்வைக்கு அது தேயும், வளரும். ஆனால் உண்மையில் அது அப்படியே தான் இருக்கும். ஒரு மனிதன் குழந்தைப் பருவம், வாலிபப் பருவம், முதுமைப் பருவம் என பல நிலைகளைக் கடக்கிறான். ஆனால் அவன் ஆன்மாவோ ஒரே நிலையில் தான் இருக்கிறது. சந்திரன் சூரிய ஒளியையே பிரதிபலிக்கிறது. அதற்கென தனி ஒளி இல்லை. அது போலவே ஆன்மாவின் ஒளியே மனிதனின் மனதில் பிரதிபலிக்கிறது. இதை உணர்த்தும் சந்திரனே எனது பதினாறாவது குரு.
  5. தேனீ : மலருக்கு மலர் தாவும் தேனீ அவற்றை துன்பப்படுத்தாது, தேனை உறிஞ்சி எடுத்துக் கொள்கிறது. அதே போல ஆன்ம ஞானம் நாடும் ஒருவனும் சாஸ்திரங்களில் தன் மனதைச் செலுத்தி, தேவையானவற்றை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதைக் கூறும் தேனீ எனது  பதினேழாவது குரு.
  6. மான் : இசையில் பெரும் விருப்பமுள்ள மான்கள் அதை வேட்டையாடுவோருக்கு அதனால் இலக்காகிறது. புலனின்பமும் பற்றும் நம்மை பலஹீனப்படுத்துகிறது. இதைச் சொல்லும் மானே எனது பதினெட்டாவது குரு.
  7. இரையாகும் பறவை : இரை தேடும் பறவை ஒன்று ஒரு செத்த எலியைத் தூக்கிக் கொண்டு பறந்தது. அதைப் பார்த்த கழுகு மற்றும் பருந்துகள் அதைத் துரத்தலாயின. அங்கும் இங்கும் அலைந்த அது கடைசியில் தன் இரையைக் கீழே போட்டது. தனது இரையைக் கீழே போட்டவுடன் அதற்கு மற்ற பறவைகளிடமிருந்து சுதந்திரம் கிடைத்தது. அதிலிருந்து உலக இன்பங்களைச் சுமந்து கொண்டு அதை நாடும் ஒருவன் மற்றவர்களுடன் சண்டையிட வேண்டும், அவர்களால் துரத்தப்படுவான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். உலக இன்பங்களை நாடக் கூடாது என்பதை கற்றுக் கொடுத்த அந்தப் பறவையே எனது பத்தொன்பாவது குரு.
  8.  கன்னிப் பெண் : குடும்பம் ஒன்று தங்களது பிள்ளைக்கு ஒரு கன்னிப் பெண்ணை  மணமுடிக்க அந்தப் பெண்ணின் இல்லத்திற்குச் சென்றது. அந்தச் சமயம் பெண்ணின் தாயார் வெளியே சென்றிருந்தாள். ஆகவே அந்தக் கன்னிப் பெண்ணே வந்தவர்களை வரவேற்று உபசரிக்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தாள். வந்திருப்பவர்களுக்காக அவள் மாவை அரைக்க ஆரம்பித்தாள். அதனால் அவள் வளையல் ஓசை பெரிதாகக் கேட்டது. வந்த விருந்தினர்கள் இதைத் தவறாக நினைக்கக் கூடாது என்று நினைத்த அவள் ஒவ்வொரு கையிலும் இரு வளையல்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு மற்றவற்றைக் கழட்டி விட்டாள். அப்போதும் கூட வளையல் ஓசை கேட்டது. ஆகவே அவள் ஒரே ஒரு வளையலை மட்டும் அணிந்து  கொண்டாள். இதிலிருந்து நான் புரிந்து கொண்டது ஒரே இடத்தில் பல ஆன்மீக சாதகர்கள் இருந்தால் தேவையற்ற வீண்பேச்சு தான் வரும் என்பதைத் தான்! ஆகவே ஒருவன் தனிமையை நாடி சாதனை புரிய வேண்டும். இதைக் கற்றுக் கொடுத்த அந்தக் கன்னிப் பெண்ணே என் இருபதாவது குரு.
  9. பாம்பு : பாம்பு எப்போதும் தனக்கென ஒரு உறைவிடத்தைக் கட்டிக் கொள்வதில்லை. கரையான்கள் தனக்கென ஒரு புற்றை அமைக்கும் போது பாம்பு அதில் வசிக்கத் தொடங்குகிறது. அதே போல உலகியலில் ஈடுபடும் மனிதர்கள் தமக்கென வீடுகளைக் கட்டிக் கொள்கின்றனர். ஆனால் ஒரு சாதுவோ அவர்கள் கட்டித் தரும் மடாலயங்களிலோ அல்லது கோவில்களிலோ அல்லது மரத்தடியிலோ  தான் தங்க வேண்டும். பாம்பு தன் பழைய சட்டையை உரித்துப் போட்டு விடுகிறது. அது போலவே ஒரு சாதுவும் தன் உடலை முழு விழிப்புடன் உதிர்த்து விட வேண்டும். மரணத்தைக் கண்டு அவன் அஞ்சக் கூடாது. இதைச் சொல்லும் பாம்பே எனது இருபத்தொன்றாவது குரு.
  10. சிலந்தி : சிலந்தி திரவத்தினால் தனக்கென ஒரு கூட்டை அமைத்துக் கொள்கிறது. பிறகு அதைத் தனக்குள் சுருக்கிக் கொள்கிறது, அதே போல மஹா சக்தி பிரளய காலத்தில் அனைத்தையும் தன்னுள் இழுத்துக் கொள்கிறது. அதே போலவே மனித ஆன்மாவும் அனைத்தையும் தன்னுள் கொண்டிருக்கிறது. மனிதப் பிறப்பில் அவற்றை மனித அங்கங்களாக மனமாக வெளிப்படுத்துகிறது. வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அது இதன் மூலம் பெற்றுக் கொள்கிறது. இறுதியில் அது புலன்களிலிருந்தும் மனத்திலிருந்தும் விடுபடுகிறது. இதைச் சொல்லும் சிலந்தியே என் இருபத்தியிரண்டாவது குரு.
  11.  புழு : புழு தனது குட்டியை கூட்டில் வைத்து பத்திரமாக அது இருப்பதற்காக அங்கு கூட்டைச் சுற்றி ரீங்காரம் இடுகிறது. குட்டி அந்த ஓசையைத் தவிர வேறு எதையும் நினைப்பதில்லை. நாளடைவில் அதுவும் தாய் போலவே வடிவெடுக்கிறது. அது போலவே சாதகன் ஒருவன் தன் குருவையன்றி வேறு யாரையும் நினைக்காமல் இருக்க வேண்டும். அப்படிப்பட்ட ஒரு முனைப்பட்ட தியானத்தினால் அவன் குரு போலவே உயரிய நிலையை அடைகிறான். இதைக் கற்றுத் தரும் புழுவே என் இருபத்திமூன்றாவது குரு.
  12.  தண்ணீர் : ஒவ்வொரு ஜீவராசியின் தாகத்தையும் தண்ணீர் தணிக்கிறது. ஆனால் அது ஒரு போதும் கர்வம் கொள்வதே இல்லை. அது தாழ்வான இடத்தை நோக்கியே பாய்கிறது. அது போலவே ஒரு ஞானியும் அனைவருக்கும் சந்தோஷத்தையும் ஆரோக்கியத்தையும் அருள வேண்டும். கடவுளின் படைப்பில் நீர் போல எளிமையுடன் அனைவருக்கும் பயன்படுத்தும் விதத்தில் ஒரு ஞானி இருக்க வேண்டும். நீரே எனது இருபத்திநான்காவது குரு.

இப்படியாக படைப்பில் அருமையான பாடங்களைக் கற்றுத் தரும் இந்த இருபத்துநான்கு குருக்களை நான் ஏற்றுக் கொண்டு எனது சாதனையைத் தொடர்கிறேன்.

இப்படி யதுவிடம் சொல்லி முடித்தார் அவதூதர்.

பாகவதம் தரும் இந்த அருமையான உபதேசத்தில் வரும் அவதூதரை தத்தாத்ரேயர் என்று கொண்டு தத்தாத்ரேய உபதேசம் எனவும் இது கூறப்படுகிறது,

tags –தத்தாத்ரேயர் ,பாகவதம்,24 குருக்கள்-2

***

அவதூதர் கொண்டிருக்கும் 24 குருக்கள் – 1 (Post No.8629)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8629

Date uploaded in London – – 5 SEPTEMBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

அவதூதர் கொண்டிருக்கும் 24 குருக்கள் – 1

ச.நாகராஜன்

பாகவதத்தில் பதினொன்றாம் ஸ்கந்தத்தில் கிருஷ்ணருக்கும் உத்தவருக்கும் நடக்கும் சம்வாதம் ஒன்று இருக்கிறது.

அதில் யதுவுக்கும் அவதூதருக்கும் நடந்த ஒரு சம்பாஷணை வருகிறது.

அவதூதர் தான் இருபத்துநான்கு குருக்களைக் கொண்டதாகக் கூறுகிறார்.

அந்த 24 குருமார்கள் யாவர்?

  1. பூமி : எல்லா ஜீவராசிகளும் தங்கள் கர்மத்திற்குத் தக பூமியில் ஜெனிக்கிறார்கள். பூமியை வெட்டி உழுது பயிரிட்டு வளர்க்கின்றனர். அதில் தீயை மூட்டுகின்றனர். ஆனால் பூமியோ தனது பாதையிலிருந்து இம்மியளவும் நகர்வதில்லை. உண்ண உணவும், இருக்க இடமும் அது தருகிறது. ஆகவே பூமியிடமிருந்து ‘ஞானவானான ஒருவன் தன் பொறுமை என்னும் விரதத்தை ஒரு போதும் விடக்கூடாது’ என்பதை கற்றுக் கொண்டேன். மற்றவர்க்கு சேவை செய்வதையே விரதமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை பூமி காட்டுகிறது. ஆகவே மலை, நதி அனைத்தும் உள்ள பூமியை என் குருவாகக் கொள்கிறேன்.
  2. காற்று : காற்று சுத்தமானது. நாற்றமில்லாதது. ஆனால் அது இனிமையான மற்றும் நாற்றமான வஸ்துக்களின் மீது பாரபட்சமின்றிப் பாய்ந்து செல்கிறது. அந்தக் கணத்தில் அது அந்த வஸ்துக்களின் மீது பட்டு அவற்றின் பண்பை ஏற்றாலும் கூட சிறிது நேரத்திலேயே தன் இயல்பை மீண்டும் அடைகிறது. இதிலிருந்து நான், ஆன்மீக வழியில் ஈடுபாடைய ஒருவன் இந்த உலகில் வாழும் போது இன்ப துன்பம் தரும் புலன்களுக்குரிய பொருள்களினால் பாதிக்கப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்  கொண்டேன்.
  3. ஆகாயம் : ஆன்மா ஆகாயம் போல எங்கும் நிறைந்தது. சில சமயம் ஆகாயம் மூடி இருப்பது போலத் தோன்றும். தூசியினாலும் புகையினாலும் நிரம்பி இருப்பது போல இருக்கும். சூர்யோதய காலத்திலும் அஸ்தமன காலத்திலும் வெவ்வேறு வண்ணங்களில் அது விகசிக்கும். ஆனால் உண்மையில் அது எந்த வண்ணமும் இல்லாதது. இதிலிருந்து உண்மையான ஞானி ஒருவன் எப்போதுமே ஆகாயம் மற்றும் வெளி போல எதனாலும் பாதிக்கப்படாமல் தூய்மையானவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக் கொண்டேன்.
  4. அக்னி : சில சமயம் கொழுந்து விட்டு அது எரியும். சில சமயம் சாம்பல் பூத்து உள்ளடங்கி இருக்கும். ஆனால் எப்போதும் அது இருக்கும். நல்லவனோ கெட்டவனோ எவன் கொடுத்தாலும் அதை ஏற்றுக் கொண்டு அவனது பாவங்களை அது போக்குகிறது; அதே சமயம் தன் தூய்மையை இழக்காமல் இருக்கிறது. அது போலவே ஞானி ஒருவன் யார் கொடுத்த உணவை ஏற்றாலும் கூட அவனது பாவத்தைப் போக்கி அவனை ஆசிர்வதிக்க வேண்டும். ஆன்மா, வடிவம் இல்லாமல் இருந்த போதும் கூட தேவதைகளாக  மனிதர்களாக மிருகங்களாக தாவரங்களாக வடிவம் எடுக்கிறது. இவை பிறப்பதும் இறப்பதும் பிரபஞ்சத்தில் மர்மமாகவே இருக்கிறது. ஆரம்ப ஆதாரமும் முடிவும் ஆன்மாவே. அக்னியும் இது போன்றதே.
  5. சூரியன் : நாம் பார்க்கும் சூரியன் ஒருவனே. ஆனால் பல்வேறு நீர் நிலைகளில் அது பிரதிபலிக்கும் போது அது பலவாக ஆகிறது. ஒரே ஆன்மாவே இது போல பல்வேறு ஜீவராசிகளில் பிரதிபலிக்கிறது. நாம் பார்க்கும் சூரியன் வெவ்வேறு வடிவம் நம் பார்வைக்குத் தக எடுப்பது போல ஒரு  ஞானியும் தனது பக்தர்களுக்காக அனைத்து வடிவையும் எடுக்கிறான்.
  6. புறா : ஒரு சமயம் இரு புறாக்கள் ஒரு மரத்தில் வசித்து வந்தன. ஒரு நாள் ஒரு வேடன் அவற்றின் குஞ்சை எடுத்து விட்டான். அதைத் தீயில் வாட்டினான். பெண் புறா திரும்பி கூட்டிற்கு வந்து பார்க்கையில் குஞ்சைக் காணோம். குஞ்சு கிடந்த அக்னியில் அதுவும் விழுந்து தன் பிராணனை விட்டது. ஆண்புறா திரும்பி தன் கூட்டிற்கு வந்து நடந்ததைப் பார்த்தது. அதுவும் அதே அக்னியில் விழுந்து தன் உயிரை விட்டது. இதை சற்று எண்ணிப் பார்த்தால் புத்திசாலித்தனம் நிரம்பிய மனிதனனாலும் கூட தனது பற்றினால் அழிவை அடைகிறான். பற்றற்ற ஆன்மா உடல் புலன்களுடன் சேர்ந்தவுடன் முடிவில்லா ஜனன மரண சுழற்சியில் சிக்குகிறது. இதைக் கற்றுக் கொடுத்த புறாவே என் ஆறாவது குரு.
  7. மலைப்பாம்பு : தன் இரைக்காக மலைப்பாம்பு ஒரு போதும் இருந்த இடத்தை விட்டு நகர்வதில்லை. அதன் எதிரில் எந்த ஜீவராசி வருகிறதோ அதை இரையாகப் பிடித்துத் தின்னுகிறது. இதிலிருந்து ஞானத்தைத் தேடும் ஒரு மனிதன் இன்ப சுகத்தை நாடித் தானாகச் செல்லக் கூடாது என்பதை நான் கற்றுக் கொண்டேன். எது அவன் வழியில் தானாக வருகிறதோ அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக் கொண்டேன். மலைப்பாம்பைப் போல உறக்கத்தையும் விழிப்பையும் நீக்கி விட்டு ஆன்ம தியானம் ஒன்றையே மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொண்டேன்.
  8. கடல் : பிரம்மாண்டமான சமுத்திரத்திலிருந்து நான் கற்றுக் கொண்டது அநேகம். எவ்வளவு நதிகள் அதில் வந்து சேர்ந்தாலும் கூட அது தன் (நீர்)மட்ட அளவை மீறாமல் இருக்கிறது. கோடைகாலத்தில் நதிகள் வறண்ட போதும் அது தன் அளவைக் குறைப்பதில்லை. அதே அளவு தான் இருக்கிறது. அது தன் எல்லையை மீறி எங்கும் புகுவதில்லை. அதே போல ஞானியானவன் தனது உயரிய நிலையிலிருந்து ஒரு போதும் தாழ்வதில்லை. கடல் போல அவன் ஜெயிக்க முடியாமல் இருக்க வேண்டும். ஆழம் காண முடியாத கடல் போல அவனது இயல்பான இயற்கை குணம் யாராலும் சுலபத்தில் உணரமுடியாதபடி இருக்க வேண்டும். கடலே எனது எட்டாவது குரு.
  9. பூச்சி: வெட்டுக்கிளி தீயைப் பார்த்தவுடன் அதில் தாவிக் குதிக்கிறது. அதில் எரிந்து சாம்பலாகி அழிகிறது. அது போலவே ஞானமற்ற மனிதனும் கூட மாயத்தோற்றம் அளிக்கும் புலன் இன்பங்களில் ஈடுபட்டு  முடிவற்ற பிறப்பு- இறப்புச் சுழலில் சிக்குகிறான். இதற்கு மாறாக ஞானியான ஒருவனோ மற்ற அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு மாயையையே எரிக்கிறான். வெட்டுக்கிளியே என் ஒன்பதாவது குரு.
  10. யானை : ஆண் யானையைப் பிடிக்க மனிதர்கள் போலியான பொதி வைத்து அடைக்கப்பட்ட பெண் யானை போன்ற ஒன்றைக் காண்பிக்க மோகத்தினால் ஆண் யானை அவர்களிடம் சிக்குகிறது. அதே போல மனிதனும் கூட பெண்களைக் கண்டு மயங்கி மோகத்தினால் தளைப்படுகிறான். முக்தியை விரும்பும் ஒருவன் மோகத்தை விட வேண்டும் என்பதைத் தெரிவிக்கும் யானையே எனது பத்தாவது குரு.
  11. எறும்பு :  எறும்பானது தனக்கு வேண்டிய உணவைச் சேமித்து வைத்துக் கொள்கிறது. அது சேமித்த வைத்த அனைத்தையும் தானும் உண்ணுவதில்லை; தான தர்மமும் செய்வதில்லை. ஆனால் இதர ஜீவராசிகள் அவற்றை எடுத்துக் கொள்கின்றன. அது போலவே செல்வத்தைச் சேர்த்து வைக்கும் ஒருவன் கொள்ளை மற்றும் கொலைக்கு ஆளானவன் ஆகிறான். எறும்பு நமக்கு சில நல்ல விஷயத்தையும் போதிக்கிறது. எப்போது ஓயாத சுறுசுறுப்பைக் கொண்டு அது உழைக்கிறது. எந்தத் தடை வந்தாலும் அதை மீறி அது முன்னேறிக் கொண்டே இருக்கிறது; தனக்கு வேண்டியதைச் சேமித்துக் கொள்கிறது. அது போலவே ஞான மார்க்கத்தில் ஈடுபடும் ஒருவன் தளர்வின்றிச் சுறுசுறுப்புடன் ஆன்மாவை அறிதலில் ஈடுபட வேண்டும். இந்த அரிய உண்மையை விளக்கும் எறும்பே என் பதினொன்றாவது குரு.
  12. மீன் : மீன் பேராசைப் பட்டுத் தூண்டிலில் இருக்கும் இரையை உண்ணுகிறது. தூண்டிலில் அகப்பட்டு உயிரை இழக்கிறது. இதிலிருந்து அதிகச் சுவை தரும் உணவு வகைகளில் ஆசைப்படக் கூடாது என்பதை நான் கற்றுக் கொண்டேன். நாக்கை வெல்லும் ஒருவன் அனைத்தையும் வென்றவனாகிறான். ஒரு நல்ல விஷயத்தையும் மீன் கற்றுத் தருகிறது. அது தனது இருப்பிடத்திலிருந்து அதாவது ஜலத்திலிருந்து ஒரு போதும் வெளியேறுவதில்லை. அதே போலவே மனிதனும் கூட தனது இருப்பிடமான உண்மையான ஆன்மாவை ஒரு போதும் விட்டு அகலக்கூடாது. இதை போதிக்கும் மீனே எனது பன்னிரெண்டாவது குரு.

TO BE CONTINUED

tags —  தத்தாத்ரேயர் , இயற்கை குரு , பாகவதம்

OLD ARTICLES



தத்தாத்ரேயர் | Tamil and Vedas

tamilandvedas.com › tag › தத்த…

  1.  

Translate this page

9 Nov 2013 – இயற்கையில் 13 ‘குரு’க்கள். இந்து சந்யாசிகள் வாழ்நாள் முழுதும் பாடம் கற்கும் மாணவர்கள். அவர்கள் எதிலிருந்தும் பாடம் …



கலீலியோ | Tamil and Vedas

tamilandvedas.com › tag › கலீல…

  1.  

Translate this page

23 May 2019 – தத்தாத்ரேயர் | Tamil and Vedas · https://tamilandvedas.com/tag/தத்தாத்ரேயர்/. 1. … பாகவத புராணத்தில் தத்தாத்ரேயர் என்பவர் இயற்கையிடம் தாம் …



தவளை | Tamil and Vedas

tamilandvedas.com › tag › தவளை

  1.  

Translate this page

25 Nov 2018 – தத்தாத்ரேயர் | Tamil and Vedas · https://tamilandvedas.com/tag/தத்தாத்ரேயர்/. 1. … பாகவத புராணத்தில் தத்தாத்ரேயர் என்பவர் இயற்கையிடம் தாம் …

The Connection between William Wordsworth and Dattatreya …

tamilandvedas.com › 2011/11/10 › the-connection-bet…

  1.  
  2.  

10 Nov 2011 – Let Nature be Your Teacher ”–William Wordsworth and Dattatreya William Wordsworth was an English poet who lived from 1770 to 1850 in …



Nature is our Teacher | Tamil and Vedas

tamilandvedas.com › tag › nature-is-…

  1.  

Translate this page

7 Nov 2013 – The motto is LET NATURE BE YOUR TEACHER. Now I give below an interesting poem by an anonymous author. Sri Adi Shankara is the …

அடுத்த கட்டுரையுடன் நிறைவுறும்.

இயற்கை போதிக்கும் 13 பாடங்கள்

Mute_swan_Vrhnika

இயற்கையில் 13 ‘குரு’க்கள்

இந்து சந்யாசிகள் வாழ்நாள் முழுதும் பாடம் கற்கும் மாணவர்கள். அவர்கள் எதிலிருந்தும் பாடம் கற்பார்கள், எப்போழுதும் பாடம் கற்பார்கள். உயர்திணை, அஃறிணை என்று வேறுபாடு பார்க்காமல் மிருகங்கள், பறவைகள், ஜடப் பொருட்கள் ஆகிய எல்லாவற் றிலிருந்தும் போதனை பெறுவார்கள். எதையும் ஆக்கபூர்வமாகவே அணுகுவார்கள். இது இன்று நேற்று தோன்றியதல்ல. வேத காலத்திலேயே துவங்கிய வழக்கம் இது. உபநிஷத்தில் ஒரு அருமையான கதை உள்ளது.

தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் மூவரும் உபதேசம் பெறச் சென்றார்கள். வானத்தில் இடி முழக்கம் கேட்டது. த…த….த… என்ற சப்தத்தோடு இடி உறுமியது. உடனே பிரஜாபதி, “என்ன? புரிந்து கொண்டீர்களா?” என்று தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகிய மூன்று குழுக்களையும் கேட்டார். அவர்கள் “ஆமாம், ஆமாம் நன்றாகப் புரிகிறது” என்றனர். “த என்றால் தம்யத” என்றனர் தேவர்கள். எப்போதும் இன்பம் அனுபவிக்கும் அவர்களுக்குத் தேவையானது தன்னடக்கம் (தம்யத). “த என்றால் தானம்” என்றனர் மனிதர்கள். சுயநலமிக்க மனிதர்களுக்குத் தேவையானது கொடுக்கும் குணம். “த என்றால் தயை” என்றனர் அசுரர்கள். ஈவு இரக்கம் இல்லாத அசுரர்களுக்குத் தேவையானது தயை (கருணை). இந்தக் கதை 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுந்த பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத்தில் இருக்கிறது.

இதற்குப் பின்வந்த பாகவத புராணத்தில் தத்தாத்ரேய மஹரிஷி, இயற்கையில் காணும் பறவை, மிருகங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து தான் அறிந்த விஷயங்களை எழுதினார். இந்த இரண்டு கதைகளையும் ஆங்கிலத்தில் ஏற்கனவே எழுதியுள்ளேன். இதே போல, தமிழில் உள்ள விவேக சிந்தாமணி என்ற நூலில் பல பாடல்கள் உள்ளன. பர்த்ருஹரியின் நீதி சதகம் பாணியில் அமைந்த இந்த நூலை எழுதியது யார் என்று தெரியவில்லை. இந்த நூலில் உள்ள பெண்கள் எதிர்ப்புப் பாடல்கள் பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும். தமிழ்த் திரைப்படம் ஒன்றில் “கோல மாமத யானையை நம்பலாம், சேலை கட்டிய மாதரை நம்பாதே” என்ற சினிமாப் பாடல் இந்த நூலில் உள்ளதுதான்.

மற்றொரு பாடலில் கீழ்கண்ட 13ம் புவியோர் போற்றும் ஈசனுக்கு இணையானது என்று பாடுகிறார். இதற்கு விளக்கம் என்ன என்று ஆசிரியர் கூறாவிட்டாலும், இலக்கிய விமர்சகர்கள் எழுதி வைத்துள்ளனர். இதோ அந்தப் பாடல்:

angry peacock,Duisberg, Germany

“மயில் குயில் செங்கால் அன்னம்
வண்டு கண்ணாடி பன்றி
அயில் எயிற்று அரவு திங்கள்
ஆதவன் ஆழி கொக்கோடு
உயரும் விண்கமலம் பன்மூன்று
உறுகுணம் உடையோர் தம்மை
இயலுறு புவியோர் போற்றும்
ஈசன் என்று எண்ணலாமே!

மயில்: நல்லவரை ஏற்று பொல்லாதவர்களை ஒதுக்கும் குணம்
குயில்: எப்போதும் இனிமையாகப் பேசல்
அன்னம்: பாலையும் தண்ணீரையும் வைத்தால் பாலை மட்டும் பிரித்தெடுப்பதுபோல நல்லவற்றைப் பகுத்து ஏற்றல் (தமிழ், வடமொழி இலக்கியங்களில் அன்னப் பட்சிக்கு இப்படி ஒரு அபூர்வ குணம் இருப்பதாக எழுதி வைத்துள்ளனர்)
வண்டு (தேனீ): மற்றவர்களுக்காக இடையறாது உழைக்கும் பண்பு
கண்ணாடி: முன்னால் உள்ள அனைத்தையும் கிரகிக்கும் தன்மை
பன்றி: சாக பட்சிணி (வெஜிட்டேரியன்)
B_Id_411194_manasa-goddess-1

பாம்பு: மகுடத்தில் ரத்தினம் உடைய பெருமை உடைத்து
சந்திரன்: எல்லோருக்கும், பலனை எதிர்பார்க்காமல், குளிர்ச்சியான கிரணங்களை வீசும் குணம்
சூரியன்: எல்லோருக்கும் சக்தியும் பாதுகாப்பும் கொடுக்கும் குணம்
கடல்: எங்கும் பரந்து விரிந்தது, பிரம்மாண்டமான தோற்றம்
கொக்கு: காரியத்தை அடையும் வரை பொறுமையுடன் காத்திருத்தல்
ஆகாயம்: எல்லாவற்றையும் தன்கீழ் வத்திருக்கும் பெருமை
தாமரை: பார்க்கத் தெவீட்டாத அழகு

?????????????????????????????

இப்பேற்பட்ட குணங்களை உடையவை என்பதால் இந்த 13-ஐயும் மக்கள் போற்றும் இறைவனுக்கு சமமானவை என்று அழைக்கலாம் என்கிறது விவேக சிந்தாமணி.

எதிலும் நல்லதையே காணும் ‘பாஸிட்டிவ்’ அணுகுமுறையை இப் பாட்டில் காணலாம்.
உபநிஷத்தும், பாகவதமும், விவேக சிந்தாமணியும் கூறும் கருத்தை 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த வோர்ட்ஸ்வொர்த் என்ற ஆங்கிலக் கவிஞனும் பாடியிருக்கிறான். “புத்தகங்களைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு வெளியே வந்து இயற்கை இன்பத்தை அனுபவியுங்கள். வானம் பாடியின் பாட்டைக் கேளுங்கள். எல்லா முனிவர்களும் போதிக்கும் விஷயங்களைவிட கூடுதலாக ஞானம் பெறுவீர்கள் என்பது அவர் தரும் செய்தியாகும்.

archduke joseph diamond

William Wordsworth echoes this in these lines:

“And hark! how blithe the throstle sings!
He, too, is no mean preacher:
Come forth into the light of things,
Let Nature be your teacher”
“One impulse from a vernal wood
May teach you more of man,
Of moral evil and of good,
Than all the sages can”.

சிட்டுக் குருவியிடம் பாரதி கற்ற பாடத்தையும் ஏற்கனவே ஒரு கட்டுரையில் எழுதியிருக்கிறேன்.
Read my earlier posts :

1.The connection between William Wordsworth and Dattatreya (posted on 10 November 2011).

2.G for Ganga…..Gayatri….Gita….. Govinda…….. (For Upanishad parable about Da..Da…da)

3.சிட்டுக்குருவி,சிட்டுக்குருவி சேதி தெரியுமா? (in Tamil)

700 கட்டுரைகள் பட்டியலுக்குத் தொடர்பு கொள்க: swami_48@yahoo.com

bees