புராணங்கள் புளுகு மூட்டைகளா? பொய் சொல்கின்றனவா? (Post No.5508)

Research Article Written by London Swaminathan

 
swami_48@yahoo.com
Date: 5 October 2018

 

Time uploaded in London –8-47 am (British Summer Time)

 

Post No. 5508

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

புராணங்களுக்கு கெட்ட பெயர் ஏற்பட்டது எப்படி?

 

புராணங்கள் பழையதா? வேதங்கள் பழையதா?

புராணங்களும் வேதங்களும் பழமையானவையே;

சான்று உளதா?

அதர்வண வேதத்தில் புராணங்கள் பற்றிப் பேசப்படுகிறது. வெளிநாட்டினரும் கூட கி.மு.850 என்று தேதி குறிக்கும் சதபத பிராமணத்தில் புராண இதிஹாசம் என்ற தொடர் வருகிறது. இதற்குப் பின்னர் ஏரளமான குறிப்புகள் உள.

Atharva Veda (25-6-4); (11-7-24)

Satapata Brahmana (11-5-6-8)

‘புரா’ என்றால் ‘முன்பு’ ‘முன் காலம்’ Once upon a time, Long long ago என்று பொருள். வேத காலத்திலேயே நாம் முன்னொரு காலத்தில் என்று கதை சொல்லி இருப்போமானால், நாம் தான் உலகிலேயே பழமையான இனம் என்பதற்கு வேறு சான்றே தேவை இல்லை.

 

‘புரா அபி நவம்’ என்ற விளக்கமும் உண்டு. பழைய கதைதான்; ஆயினும் என்றும் புதுக்கருக்கு அழையாத தங்கம் போல ஜ்வலிக்கிறது என்பதால் ‘புரா அபி நவம்’  — அதாவது முன்னைப் பழமைக்கும் பழமையாய், பின்னைப் புதுமைக்கும் புதுமையாய் இலங்குவது– என்று பொருள் சொல்லுவர். 18 புராணங்கள் பற்றி முன்னர் வெளியான கட்டுரைகளின் குறிப்பை அடியில் காண்க. புதிய விஷயங்களுக்கு வருவோம்

 

புராணங்கள் என்றால் முன்னுக்குப் பின் முரணாகப் பேசும் கட்டுக் கதைகள் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன.

 

 

1.வின்டர்நீட்ஸ் (Winternitz) என்ற இந்தியவியல் அறிஞர் சொன்னார்- ‘சூதர்’கள் எனபடும் கவி பாடும் மக்களிடையே இது போனதால் தரம் தாழ்ந்துவிட்டது. உயர்குடி மக்களிடையே இரு இருந்திருந்தால் இப்படி ஏற்பட்டிராது.

 

2.ஆதிகாலத்தில் வரலாற்றை வாய் மொழியாக, பாடல் வாயிலாக, பாமர மக்களுக்கு என படைக்கப்பட்டவை புராணங்கள். இதற்கு ஐந்து லட்சணங்கள் உண்டு. அதில் வரலாறும், பூகோளமும் அடக்கம். ஆயினும் இந்துக்கள் மஹா புத்திசாலிகள், ‘ரொம்ப அட்வான்ஸ்ட்’ (far advanced) என்பதால் அவ்வப்பொழுது புது வரலாற்றைப் (updating) புகுத்தினர். இப்படி உலகில் அவ்வப்பொழுது புது வரலாற்றை எழுதியோர் இந்துக்கள் மட்டுமே. வெளிநாட்டுப் பேதைகள் கடைசி தேதியைப் பார்த்துவிட்டு புராணங்கள் பிற்காலத்தியவை என்று முத்திரை குத்திவிட்டனர். பெயரிலேயே புராண (பழையவை) என்ற சொல் இருக்கையில் புதியவை என்று அரை வேக்காடுகள் செப்பியது ‘சூடான ஐஸ்க்ரீம்’ (Hot Icecream!!!) என்று சொல்லுவதற்கு இணையானது. குப்தர் காலம் வரை பிற்சேர்க்கை இருந்ததால் புராணங்கள் குப்தர் காலத்தியவை என்பது காமாலைக் கண்ணர்களின் வாதம்.

 

3.முக்கிய உபநிஷதங்கள் அனைத்தும் புத்தர் காலத்துக்கு முந்தையவை; அவைகளில் புத்தமத வாடையே கிடையாது; அப்படிப்பட்ட சாந்தோக்ய உபநிஷதத்தில் ஒரு அருமையான தகவல் உளது. நாரத முனிவர் தான் கற்ற விஷயங்களைப் பட்டியலிடுகையில் நான்கு வேதங்களுடன் புராணத்தையும் சொல்கிறார். ஆக நாரதருக்கும், உபநிஷதத்துக்கும் முந்தையவை புராணங்கள்.

 

ஆயினும் 18 புரானங்களும் வெவேறு காலத்தில் எழுத்து வடிவம் பெற்றமைக்கு அவைகளுக்கு உள்ளேயே சான்றுகள் தென்படுகின்றன.

 

4.ரோமஹர்ஷணரும்  அவரது புதல்வன் உக்ரஸ்ரவசும் பெரும்பாலான புராணங்க ளை யாத்தனர். இயற்பியலில் மூன்று வர்ணங்களை (primary colours சிவப்பு, மஞ்சள்,நீலம்) ஆதார வர்ணனங்கள் என்பர். அவைகளின் கலவையே ஏனைய வர்ணங்கள்; இது போல மூன்று புராணங்களே ஆதார அல்லது ஆதி புராணங்கள்- பிரம்ம,வாயு, மத்ஸ்ய புராணங்கள். ஏனையவை இவைகளிலிருந்து கிளைவிட்டுப் பிரிந்தவையே.

பிரம்ம புராணத்திலிருந்து  அக்னி புராணம் வந்தது.

 

மத்ஸ்ய புராணத்திலிருந்து பத்ம புராணம் வந்தது.

வாயு புராணத்திலிருந்து பிரஹ்மாண்ட புராணம் வந்தது.

 

 

பின்னால் வந்த 12 புராணங்களை ஒப்பிட்டு ஆராய்ந்தால் அவைகளிடையே பெரும்பாலான விஷயங்களில் ஒற்றுமை காணப்படுகிறது. அதாவது மேற்கூறிய மூன்று ஆதி புராணங்களைத் தழுவி நிற்கின்றன. முதல் மூவர்- முதல் மூன்று ஆழ்வார்கள் –என்று சொல்லலாம்.

 

5.அந்தக் காலத்தில் உலகில் எங்கும் நிகழாத மஹா அற்புதமான மஹா நாட்டை இந்துக்கள் நடத்தி வந்தனர். உலகில் வேறு எங்குமிலாத புதுமை அது. அதாவது 12 ஆண்டுகள் நீண்ட ஒரு மஹாநாட்டை நடுக்காட்டில் நடத்தினர்

ரிஷி,முனிவர்கள் மஹாநாடு கூட்டி புராணங்களை இயற்றுவர், பாடுவர், மாற்றுவர், எடிட் செய்வர், அப்டேட் செய்வர்; எழுதுவர்; இப்படி நைமிசாரண்யமென்ற ஒரு காட்டின் நடுவில் ரோமஹர்ஷணர் சொன்னதுதான் வாயு புராணம்.

 

விஷ்ணு புராணம்,பாகவத புராணம் போன்ற புகழ்மிகு புராணங்கள் பின்னால் எழுந்தவை.

 

 

  1. மக்களைக் கவர்வதற்காக மிகைப்பட்ட கூற்றுகளைப் புராணம் சொல்லுவோர் மொழிந்தனர். தசரதனுக்கு 60,000 மனைவியர், காசி மன்னன் அலார்கா 36, 000 ஆண்டுகள் ஆண்டான்; ராமன் 24,000 ஆண்டுகள் ஆண்டான் என்றெல்லாம் கதை விட்டனர். ஆனால் வேதங்களோ மனிதனின் ஆயுள் 100 ஆண்டுகளே என்று திரும்பத் திரும்ப பாடுகின்றன. தீர்க தமஸ் 100 ஆண்டு வாழ்ந்ததையும், மஹீதாஸ ஐதரேயர் 116 வயது வரை இருந்ததையும் குறிப்பிடத் தவறவில்லை. உண்மையில் ஆயிரம் என்பதில் மூன்று பூஜ்யங்களை நீக்கி விட வேண்டும்; ஏனெனில் இது போன்ற ‘கப்ஸா’க்கள் சுமேரியாவிலும் உண்டு; மூன்று தமிழ்ச்சங்கங்கள் வரலாற்றிலும் உண்டு. ஆதிகால மக்கள் இப்படி ஆயிரம் என்பதைச் சேர்த்துச் சொல்லுவர். மஹாபாஷ்யம் யாத்த பதஞ்சலி முனிவர் மட்டும் அறிவியல் முறையில் கணக்கிட்டு ராமன் 24 ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்தார் என்று அறுதியிட்டுக் கூறினார்.

ஆக மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்றுகள் புராணங்களுக்கு புளுகு மூட்டைகள் என்ற அவப்பெயரை சம்பாத்தித்துத் தந்தன.

7.புராணங்கள் மிகப் பழங்காலத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதால் காலப் போக்கில் குழப்பங்கள் ஏற்பட்டன. ஒரே மன்னனின் தம்பிகள் அண்ணன்கள், தாயாதிகள் ஆண்டதையும் குழப்பிக்கொண்டு ஆண்டுகளை மாற்றி எழுதினர். பாண்டியர்களில் ஒரே நேரத்தில் ஆண்ட சஹோதரர்கள் உண்டு. சேர மன்னர்களில் இரண்டு வம்சங்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆண்டதும் உண்டு. இவை பிற்காலத்தியவை; ஆகையால் குழப்பம் மிகக் குறைவு. பழங்கால விஷயங்களில் இது அதிகம்.

 

  1. ஒவ்வோரு புராணமும் அந்தந்த ஊர் தெய்வத்தைப் புகழ்வதற்காக, நம்மூர் ஸ்தல புராணங்கள் போல புதுக்கதைகளைஎட்டுக் கட்ட்டினர். சிலர் மன்னர்களை தெய்வங்கள் என்று புகழ்ந்தனர். சிலரை அவதார புருஷர் என்று காட்டினர். நமது காலத்திலேயே சத்ய சாய்பாபா, தான் ஷீரடி பாபாவின் மறு அவதாரம், தான் கடவுள், என்று சொன்னதை அறிவோம். இவ்வாறு ஒவ்வொரு புராணமும் பேசத் துவங்கியவுடன் குழப்பம் அதிகரித்தது.

 

  1. மர்மங்கள் ரஹஸியங்கள் அதிசயங்கள், அற்புதங்கள் இல்லாத விடத்திலும் அவைகளை அற்புதம் போலச் சித்தரித்தன. எடுத்துக்காட்டாக அகஸ்தியர் விந்திய மலை வழியாக முதல் சாலை (First Land Route) போட்டார். இதை ‘விந்திய கர்வ பங்கம்’ என்று பெரிது படுத்தினர். அகஸ்த்யர் பண்டிய மன்னர்களை அழைத்துக்கொண்டு கப்பற் படையுடன் தென் கிழக்காசியா சென்றார். அவர் வியட்நாம் இந்தோநேஷியா போனதை அகஸ்த்யர் ‘கடலைக் குடித்தார்’

என்று எழுதின. பகீரதன் மாபெரும் சிவில் எஞ்சினீயர். (Civil Engineer) அவன் கங்கை நதியை பாறைகளைப் புரட்டி திசை திருப்பினான். இதை கங்கையை 16, 000 ஆண்டு தவம் செஉ,,து பூமிக்குக் கொணர்ந்தான் என்றனர்; பரசுராமன் கேரள பூமியை பயிரிடும் பூமியாக மாற்றினான் அவன் கடலில் இருந்து பூமியை மீட்டதாக எழுதினர். பாண்டியன் வேல் விட்டவுடன் கடல் பின்வாங்கி ‘நிலம் தரு திருவில் பாண்டியன்’ ஆனது போல,பல கதைகளை எழுதினர் எஞ்சினீயரிங் விஷயங்கள், அதி அற்புத மனித சாதனைகளை  அதிசயங்களாக காட்டினர். அதாவது பழங்காலத்திலிப்படி மறைபொருளில் பேசுவது வழக்கம் அதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் கடலைக் குடித்தார், காகம் மூலம் காவிரியை உண்டாக்கினார் என்றெல்லாம் புராணங்கள் செப்பத் துவங்கின.

  1. மிகப் பெரிய குழப்பம் ஒரே பெயரில் பலர் ஆண்டதால் ஏற்பட்டது. மூன்று தசரதர்கள், ரிக் வேதத்தில் வரும் பல மநுக்கள், சர்யாதி, யயாதி போன்ற பெயரில் பல காலங்களில் பல மன்னர்கள் இருந்ததைப் புரிந்துகொள்ளாமல் ‘இவர் அவரே’, ‘அவர் இவரே’ என்று பகர்ந்து குட்டை யைக் குழப்பினர். துருக்கி-இராக் பகுதியை ஒரு தசரதன் கி.மு 1400ல் ஆண்டதை குயூனிபார்ம் களிமண் கல்வெட்டுகள் காட்டுகின்றன. ராமாயண தசரதனை நாம் அறிவோம்; அசோக சக்ரவர்த்தியின் பேரன் பெயரும் தசரதனே. இப்படிப் பல பெயர்கள் வந்தவுடன் கதை சொல்லுவோர் அறியாமை காரணமாக புலம்பினர்; வைவஸ்வத மநு– ஒரு மன்னன். மநு சம்வரணி– வெறும் கிராமத் தலைவன்; இருவர் பெயரும் ரிக் வேதத்தில் வருகின்றன. மநு சம்வரணியின் மகன் நாபானேதிஷ்டா. அவனை யார் மகன் என்ன ஜாதி என்றெல்லாம் பிற்காலப் புராணங்கள் புதுக்கதைகளை புகன்றன. இது ஒரு எடுத்துக் காட்டுதான்; தமிழ் இலக்கியத்திலும் பல கபிலர்கள், பல அகஸ்தியர்கள் உள்ளனர். ஆறு அவ்வையார்கள் இருக்கின்றனர். நாம் இக்காலத்திலேயே குழம்பினால் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய வரலாற்றில் குழப்பம் உண்டாவது இயல்பே.

 

வசிஷ்டர், அகஸ்தியர் போன்றோர், பல கதைகளில் வருவர். அது கோத்திரப் பெயர். இந்திரன் என்றால் ‘மன்னன்’ ‘தலைவன்’ என்று பொருள். அதை எல்லாம் ஒரே ஆள் தலையில் கட்டிக் கதை எழுதினர். எல்லா வசிட்டர்களுக்கும் அருந்ததியை மனைவியாக காட்டினர். கற்புள்ளா எல்லோரும் அருந்ததிதானே!! சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலேயே மன்னர் மனைவிகளை அருந்ததி என்று சங்கப் புலவர்கள் ஆறு இடங்களில் பாடினர். ஆகப் பெயர்க் குழப்பம் மஹா குழப்பத்தில் முடிந்தது.

 

 

சூரியன், சந்திரன், இந்திரன் ஆகிய பெயர்கள் இன்று வரை தென்கிழக்காசியா முழுதும், காஷ்மீர் வரை கண்டி வரையும் ஸம்ஸ்க்ருத்தில் உள்ளபடியே (தமிழர்களாலும் ) பயன் படுத்தப் படுகின்றன. அக்காலத்திலும் இப்படி உபயோகித்தனர். ஆனால் பௌராணிகர்கள், சுவை ஊட்டுவதற்காக, உண்மையான சந்திரனும் சூரியனும் மனிதனுடன் உறவாடியதாகப் பேசிவிட்டனர். இன்று ராஜேந்திரன் பாஸ்கரன் (சூரியன்) என்றால் நம் அலுவலக்த்தில் வேலை பார்க்கும் சக ஊழியர் என்று அறிவோம்; அந்தக் காலத்தில் உண்மையான சூரியன் வேத கால இந்திரன் என்றெல்லாம் எழுதிவிட்டனர் புராணங்களில். வேதங்களை ஆராய்ந்த முப்பது வெளி நாட்டு அறிஞர்களும் இன்று வரை ரிக் வேதம் குறிப்பிடுவது ஒரு இந்திரனையா, ‘ஒரு’ கடவுளையா, ‘ஒரு’ இயற்கைச் சக்தியையா என்று சொல்லவில்லை; சொல்லவும் முடியாது!

புராணங்கள் பெரிய கலைக் களஞ்சியங்கள்; உலகிலேயே மாபெரும் இலக்கியம்; பல லட்சம் பாக்களை   கொண்டவை; வராலாறும் பூகோளமும் பாடுபவை ஆராய வேண்டிய அற்புத பொக்கிஷம். தாவரவியல் அறிவியல்,விலங்கியல் , வறட்சி, பூகம்பம் முதலியன பற்றி அவற்றில் உள. பல லட்சம் பாக்களை  ஆராய நமக்கு ஒரு 100 ஆண்டு ஆயுள்  போதாதே! என்ன செய்வது!

 

  1. புராணங்கள்| Tamil and Vedas

tamilandvedas.com/tag/புராணங்கள்

Posts about புராணங்கள் written by Tamil and Vedas

  1. 18 புராணங்கள்| Tamil and Vedas

tamilandvedas.com/tag/18…

Posts about 18 புராணங்கள் written by Tamil and Vedas

 

 

–சுபம்–

 

வியாஸரின் ஆசிரமம் இருக்கும் இடம்!

sukadeva
சுகதேவர் படம்

Written by S Nagarajan

Post No 1147; Dated 4th July 2014.

This is second part from “Honey Drops from the Hindu Puranas”- e book published by nilacharal; First part was published yesterday.

ஸரஸ்வதி என்னும் பெயருடைய ப்ரஹ்ம நதியின் மேல் கரையில் சம்யாப்ராஸமென்று பிரசித்தமானது வியாஸருடைய ஆசிரமம். அங்கு ரிஷிகள் ஓயாமல் யாகங்கள் செய்து கொண்டிருப்பார்கள். இலந்தை மரங்களின் வரிசைகளால் அலங்காரமுற்ற அந்தத் தனது ஆசிரமத்தில் வியாஸர் ஜலத்தை எடுத்து ஆசமனம் செய்து மனத்தை வேறு விஷயங்களில் போகவொட்டாமல் அடக்கித் தன்னிலையில் இருக்கச் செய்தார்.

சூதர் சௌனகரிடம் வியாஸ ஆசிரமத்தைப் பற்றிக் கூறியது
பாகவதம் முதல் ஸ்கந்தம் அத்தியாயம் 7

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் இன்னொரு பெயர்!

வியாஸ மா முனிவர் சம்சாரத்தில் விளையும் அனர்த்தமாகிய தாபத்ரயத்தைப் போக்கும் உபாயம் பகவானிடத்தில் செய்யப்படும் பக்தி யோகமே என்பதை அறியாமல் வருந்தும் உலகத்திற்கு நன்மையை விளைவிக்கும் பொருட்டு ஸாத்வத ஸம்ஹிதை எனப்படுகின்ற இந்த பாகவத மஹா புராணத்தைச் செய்தார்.

சூதர் சௌனகரிடம் பாகவதம் உருவான விதத்தைப் பற்றிக் கூறும் போது தெரிவித்தது
பாகவதம் முதல் ஸ்கந்தம் அத்தியாயம் 7

vyasa & madhva வியாசரும் மத்வரும்

வேதாங்கம் ஆறு

1)சிக்ஷா 2)கல்பம் 3)நிருத்தம் 4)வ்யாகரணம் 5)ஜ்யோதிஷம் 6) சந்தம் என வேதாங்கம் ஆறு வகைப்படும்.
கிருஷ்ண பக்ஷத்தில் வேதாங்கத்தைப் படிக்க வேண்டும்.
-கூர்ம புராணம், மனு ஸ்மிருதி

சௌனகரிடம் பாகவதம் உருவான விதத்தைப் பற்றிக்
கூறும் போது தெரிவித்தது
பாகவதம் முதல் ஸ்கந்தம் அத்தியாயம் 7

வேதங்களின் புரோகிதர்கள்

ரிக் வேதம் – ஹோதா
யஜுர் வேதம் – அத்வர்யு
சாம வேதம் – உத்காதா
அதர்வ வேதம் – ப்ரஹ்மா

ஹோதா, அத்வர்யு, உத்காதா, ப்ரஹ்மா என இப்படி நான்கு முக்கிய ரூபங்களில் யக்ஞங்களை நிர்வகிப்பவர்கள் உள்ளனர்.

-பத்ம புராணம்

Shiksha
ஏழு சிரஞ்சீவிகள்

அஸ்வத்தாமா பலிர் வ்யாஸோ ஹநுமான் ச விபீஷண:
க்ருப பரசுராமஸ்ச சப்தை தே சிரஞ்சீவன:

அஸ்வத்தாமன், பலி, வியாஸர், ஹநுமான், விபீஷணன், க்ருபர், பரசுராமர் ஆகிய எழுவரும் சிரஞ்சீவிகள்.
(அதிகாலையில் இவர்களின் நாமங்களை உச்சரிப்பது – இந்த ஸ்லோகத்தை சொல்வது – மங்களகரமானது என்பது நமது நம்பிக்கை)

-பத்ம புராணம்

ருணங்கள் மூன்று

ரிஷி ருணம் 2) தேவ ருணம் 3) பிதிர் ருணம் என ருணங்கள் மூன்று வகைப்படும் (ருணம் என்றால் கடன் என்று பொருள் படும்)
பிரம்மசர்யத்தை அநுஷ்டிப்பதால் ரிஷிகளும், யக்ஞகர்மங்களைச் செய்வதால் தேவர்களும், புத்திரர்களைப் பெறுவதால் பிதிருக்களும் திருப்தி அடைகின்றனர். இந்த மூன்று கடன்களையும் செலுத்திய பின்னரே ஒருவர் வானப்ரஸ்த ஆசிரமத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
– சிவ புராணம், மனு ஸ்மிருதி
rishi3

ப்ராண (நடைப்) பிணம் யார்?

உயிரோடிருந்தும் பிணம் யார்? இதற்கு விடையை பாகவதம் இரண்டாம் ஸ்கந்தத்தில் மூன்றாம் அத்தியாயத்தில் காணலாம்.

பரீட்சித்து மன்னன் சுகரிடம் என்ன வினவினான் என்று சௌனக முனிவர் ஸூதரிடம் வினவும் போது அவர் கூறியது கீழ்க்கண்ட வார்த்தைகள்:

“நாள்தோறும் பிராணிகளின் ஆயுள் கழிந்து கொண்டே இருக்கின்றது. அதில் பகவானுடைய குணங்களைச் சொல்லிக் கொண்டு கழித்த காலம் தவிர மற்றவை எல்லாம் வீணே!
க்ஷணமாயினும் பகவானுடைய குண கீர்த்தனத்துடன் கழியுமாயின் அதுவே சபலமாகும். அது வீணன்று!
‘ஜீவித்திருத்தலே ஆயுளுக்குப் பயன் ஆகட்டுமே’ என்றால் சொல்லுகிறேன், கேளும்.

மரங்கள் ஜீவிக்கவில்லையா?
அவற்றிற்கு மூச்சில்லையே என்கிறீரா?
கருமானுடைய தோல் துருத்திகளும் மூச்சு விடுகின்றன!
அவற்றிற்கு ஆகாராதிகள் இல்லையே என்கிறீரா?

கிராமத்திலுள்ள நான்கு கால் ஜந்துக்களும் மற்றவைகளும் ஆகாரத்தைத் தின்பதில்லையா? புணர்ச்சியில் ஈடுபடுவதில்லையா?

ஒரு காலும் பகவானுடைய நாமம் எவன் காதில் விழவில்லையோ அவன் கிராமத்தில் திரியும் நாய், பன்றி, கழுதை இவைகளுடன் ஒத்த ஒரு மிருகமே (நான்கு கால் மிருகமே) ஆவான்.
திரிவிக்கிரம அவதாரம் செய்து உலகங்களை எல்லாம் தனது பாதாரவிந்தங்களால் ஸ்பர்சித்த பகவானுடைய பராக்ரம சரித்திரங்களைக் கேளாத காதுகள் காதுகளே அல்ல! வீண் பாழிகளே!
பெரியோர்களால் ஓயாமல் பாடப்படும் குணங்களை உடைய பகவானுடைய பாடல்களைப் பாடாத நாக்கும் இருந்தும் இல்லாதது போலத் தான்! தவளையின் நாக்கைப் போலப் பயனற்றதே!

போக மோட்சங்களைக் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கின்ற பகவானுடைய பாதாரவிந்தங்களைப் பூஜிக்காத கைகள் பொன் வளைகளை அணிந்திருப்பினும் பிணத்தின் கைகளே!

விஷ்ணுவின் திவ்விய மங்கள விக்ரஹங்களைக் காணாத கண்கள் மயில் கண்களே!

ஸ்ரீரங்கம் முதலிய ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் திவ்விய க்ஷேத்திரங்களுக்கு நடந்து செல்லாத மனிதர்களின் பாதங்கள் மர ஜென்மம் பெற்றவைகளே (மரத்தின் வேர்களோடு ஒத்தவைகளே)

பகவானிடம் பக்தியுடைய பெரியோர்களின் பாததூளியை ஒருக்காலும் விரும்பாத மனிதனும் ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் பாதாரவிந்தங்களில் படிந்த துளஸியின் வாசனையை முகர்ந்து சந்தோஷம் அடையாத மனிதனும் பிராணனோடு இருக்கும் பிணங்களே!

பகவானுடைய நாமங்களைக் கேட்டும் மொழிந்தும் அவை நெஞ்சில் படப்பெற்று மனத்தில் கலக்கமும் முகத்தில் மலர்ச்சியும் கண்ணில் ஆனந்தக் கண்ணீரும் உடம்பில் மயிர்க்கூச்சலும் எவன் உண்டாகப் பெறாதிருப்பானோ அவனுடைய இதயம் இரும்பினால் செய்யப்பட்டதே!

பகவானுடைய நாமங்களைக் கேட்டு மனதில் அன்பு உண்டாகப் பெறுவான் ஆயின் அவனுக்கு முகமலர்ச்சியும் ஆனந்தக் கண்ணீரும் மயிர்க்கூச்சலும் உண்டாகும்.”

To be continued…………………….

புராணங்களின் காலம் என்ன?

puranas (1)

வேத, இதிஹாச புராணங்களைப் படித்த வெள்ளைகாரர்கள் அவைகளுக்கு மனம் போன போக்கில் காலத்தை நிர்ணயித்துவிட்டனர். வெள்ளைக் காரர்கள் ஆட்சியில் இருந்ததால் அப்போதைய இந்து அறிஞர்களும் அவர்களைப் பின்பற்றி எழுதத்துவங்கினர். பர்ஜிட்டர் என்பவர் மட்டும் இதில் வரலாறு இருக்கிறது என்று எண்ணி 1913ல் ஒரு புத்தகம் எழுதினார். அதற்குப் பின் புராணங்களில் வரலாறு, பூகோளம், தத்துவம், கதைகள் எனப் பல நூல்கள் வெளியானபோதும் இன்னும் சரியான ஆராய்ச்சி நடைபெற்ற திருப்தி ஏற்படவில்லை. இதற்குக் காரணம் 18 புராணங்கள் சுமார் நாலு லட்சம் ஸ்லோகங்களைக் கொண்டவை. எட்டு லட்சம் வரிகள்—40 லட்சம் சொற்களைக் கொண்டவை! உலகில் இந்து மத நூல்கள் அளவுக்கு எந்த மதத்திலும் நூல்கள் இல்லை. தமிழ், வடமொழி சமய நூல்களைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டால் மற்ற மதங்கள் கொசு, இந்துமதம் இமய மலை!

 

கிரேக்கர்கள் புத்தகம் எழுதத் துவங்குவதற்கு முன்னர் இந்துமதத்தில் பிரம்மாண்டமான அளவுக்கு வேதங்கள், பிராமணங்கள், உபநிஷத்துகள் வந்துவிட்டன. இதிஹாசங்களான ராமாயண, மஹாபாரதமும் 18 புராணங்களும் இதற்குப் பின் வந்தவை என்பது ஆராய்ச்சியாளரின் துணிபு. உண்மையில் புராணக் கதைகள் எல்லாவற்றுக்கும் முந்தையவை. அவைகளைக் கடைசியாக எழுத்தில் வடித்த காலச் சான்றுகளைக் கொண்டு அவைகளுக்கு தவறாகக் காலம் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

 

உபநிஷத்துக்களில் பழையது பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத். அதில் கூட இதிஹாச புராணக் குறிப்புகள் இருக்கிறது:

அஸ்ய மஹதோ பூதஸ்ய நிச்வசித்

மேதத் ருக்வேதோ யஜூர்வேதஸ்ஸாம

வேத சுதர்வாங்கிரச இதிஹாச

புராணம் வித்யா உபநிஷத் —என்று

பிருஹதாரண்யம் கூறுகிறது. இதை 2800 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது என்று எல்லோரும் ஒப்புக்கொள்கின்றனர்.

பொருள்: இருக்கு, யஜூர், சாமம், அதர்வணம், இதிஹாசம், புராணம், வித்தை, உபநிடதம் முதலியவை பரம்பொருளின் சுவாசம்.

puranas

 

இந்த ஒருகுறிப்பு மட்டுமல்ல. இதுபோல வேத இதிஹாசங்களில் பல குறிப்புகள் வருகின்றன.

புராணம் என்றால் பழைய கதைகள் என்று பொருள். அதாவது ‘’புரா அபி நவம்’’ என்று வடமொழியில் விளக்கம் தருவர். பழையது ஆனால் என்றும் புதியது. மாணிக்கவாசகர் சிவபெருமானைப் பாடுகையில் முன்னைப் பழமைக்கும் பழமையாய், பின்னைப் புதுமைக்கும் புதுமையாய்’ என்று புகழ்வார். அது புராணத்துக்கும் பொருந்தும்

 

புராணம் என்பது பூதக் கண்ணாடி

‘’புராணம் என்பது வேதத்துக்கு பூதக் கண்ணாடி. வேதத்தில் உள்ளது உத்திரவுகளாக இருக்கும்—ஸத்யம் வட=உண்மை பேசு என்று வேதம் சொல்லுகிறது அது நமக்கு நினைவுக்கு வராது. பல அத்தியாயங்களாகச் செய்யப்பட்ட அரிச்சந்திர புராணததை வாசித்தாதான் அது நினைவுக்கு வருகிறது. வாஸ்தவமான சரித்திரம் தான் புராணம். வேதம் கட்டளை இடுகிறது. அது பிரபு சம்மிதம். புராணம் சுஹ்ருத் சம்மிதம். நண்பனைப் போன்றது. காவியங்கள் காந்த சம்மிதம்.கற்பனை என்னும் காவிய ரசத்துடன் சேர்ந்தது’’—- காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் 24-101932 சென்னை உபந்யாசம்

புராணங்களில் ஐந்து பகுதிகள் இருக்கவேண்டும் என்பது மரபு:

1.சர்கம்: பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம்

2.பிரதி சர்கம்: மற்ற உயிர்களின் தோற்றமும் மறைவும்

3.வம்சம்: ரிஷிகள், தேவர்களின் சரிதம்

4.மன்வந்தரம்: 14 மனுக்களின் காலம்

5.வம்சானுசரிதம்: சூரிய, சந்திர குல அரசர்களின் வரலாறு

 

புராணங்கள் சுகர், பராசரர் முதலியோரால் கூறப்பட்டவை. மஹாபாரத்தில் எல்லாக் கதைகளும் சுருக்கமாக உள்ளன. ஆகவே புராணம் என்பது மிகப் பழையது. அதில் பல ராஜ வம்சங்கள் போகப்போக சேர்க்கப்பட்டன. இதனால் அவைகளின் காலம் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்டன.

 

பழையகாலத்தில் ஒவ்வொரு குழுக்களும் வாழ்ந்த இடம் அவர்கள் பெயரால் அழைக்கப்பட்டன. இதுவும் வெள்ளைக்காரர் ம்மனதில் குழப்பத்தை விளைவித்தது. காம்போஜ இனம் வாழ்ந்த இடம் காம்போஜம் என்று அழைக்கப்படது. ஆனால் காலப்போக்கில் யவனர்கள், ஹூணர்கள், சகரர்கள், காம்போஜர்கள் இடம் பெயர்ந்தவுடன் அவர்கள் நாடுகளும் ‘’நகரத்துவங்கின’’.

 

காஞ்சி பராமாசார்ய சுவாமிகள் கூறியதுபோல இதில் நல்ல ஆராய்ச்சிசெய்து உண்மை வரலாற்றை அறிவது நமது கடமை. புராண, ஸ்தல புராண ஆராய்ச்சிக கழகத்தை நிறுவி விரிவான ஆய்வு செய்வது உடனடித் தேவை.

Pictures are taken from other sites;thanks

நாஸா (NASA) வியக்கும் சம்ஸ்கிருத மொழி!

ச.நாகராஜன்

கடவுளரின் மொழி!

வளர்ந்து வரும் விஞ்ஞானத் துறைகளுள் ஒன்று மொழியியல் துறை!

நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து வரும் இந்தத் துறை புதுப் புதுக் கண்டுபிடிப்புகளை உலகினருக்கு அறிவித்து வருகிறது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளுள் ஒன்று சம்ஸ்கிருத மொழியின் அதிசயம்!

கடவுளரின் மொழி என்றும் தேவ நாகரி என்றும் அழைக்கப்படும் சம்ஸ்கிருதம் என்றால் சம்பூர்ணமான மொழி – perfect language – என்று பொருள்!

ஒலி அதிர்வுகளின் மகிமையை உள்ளுணர்வாலும் தவத்தாலும் அறிந்த மகரிஷிகள் ஒலி ஆற்றலைப் பயன்படுத்த சம்ஸ்கிருதமே சிறந்த கருவி என்று கண்டறிந்தனர். “உண்மையைத் தேர்வோம்” என நினைத்த அவர்கள் பயன்படுத்தியது சம்ஸ்கிருத மந்திரங்களேயாகும்.உலகின் மிகப் பழமையான மொழிகளில் ஒன்று சம்ஸ்கிருதம்!

 

எளிமையானது, தூய்மையானது, கடவுளின் படைப்பின் மகிமையை உணர்த்துவது.ஜோஸப் காம்பெல் சொன்னது போல உலகின் ஆன்மிகக் களஞ்சியத்தைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது இது.

 

அல்பெரூனி வியந்த புராணம்

இந்தியா வந்த அல்பெரூனி இந்தியாவில் சம்ஸ்கிருதத்தில் இருக்கும் புராணங்களைக் கண்டு வியந்து “அதில் எல்லாம் இருக்கிறது” என்று அதிசயித்துக் கூறினான். 18 புராணங்களையும் வரிசையாகக் குறிப்பிட்டுள்ள அவன் தன்னால் மத்ஸ்ய, ஆதித்ய, வாயு புராணங்களின் சில பகுதிகளை மட்டும் பார்க்க முடிந்தது என்று ஆதங்கப்படுகிறான்.

ஐந்து லட்சத்து ஐம்பதினாயிரம் சுலோகங்களில் அனைத்தும் அடக்கம்!

இனி 18 புராணங்களில் உள்ள ஸ்லோக எண்ணிக்கையைப் பார்க்கலாம்:-

 

பிரம்ம புராணம் சுமார் 13000 ஸ்லோகங்கள்

பத்மம் சுமார் 55000 ஸ்லோகங்கள்

விஷ்ணு -சுமார் 23000 ஸ்லோகங்கள்

சிவ -சுமார் 24000 ஸ்லோகங்கள்

பாகவதம்- சுமார் 18000 ஸ்லோகங்கள்

பவிஷ்யம் -சுமார் 14500 ஸ்லோகங்கள்

மார்க்கண்டேயம் சுமார் 9000 ஸ்லோகங்கள்

ஆக்னேயம்- சுமார் 15000 ஸ்லோகங்கள்

நாரதீயம் – சுமார் 25000 ஸ்லோகங்கள்

பிரம்ம வைவர்த்தம் சுமார் 18000 ஸ்லோகங்கள்

லிங்கம் சுமார் 11000 ஸ்லோகங்கள்

வராஹம் சுமார் 24000 ஸ்லோகங்கள்

ஸ்காந்தம் சுமார் 81000 ஸ்லோகங்கள்

வாமனம் சுமார் 2400 ஸ்லோகங்கள்

கூர்ம சுமார் 5246 ஸ்லோகங்கள்

மத்ஸ்யம் சுமார் 1402 ஸ்லோகங்கள்

காருடம் சுமார் 19000 ஸ்லோகங்கள்

பிரம்மாண்டம் சுமார் 12000 ஸ்லோகங்கள்

ஆக சுமார் 370541 ஸ்லோகங்களுடன் தேவி பாகவதத்தில் உள்ள 18000 ஸ்லோகங்களையும் கணக்கிட்டால் 388548 ஸ்லோகங்கள் ஆகின்றன!

 

இது தவிர மஹாபாரதம் ஒரு லட்சம் சுலோகங்களாலும் வால்மீகி ராமாயணம் சுமார் 24000 ஸ்லோகங்களாலும் ஆகி இருப்பதை சேர்த்துக் கொண்டால் 512548 ஸ்லோகங்கள் ஆகின்றன.

 

நமக்குக் கிடைக்கக் கூடிய ஒரு சில பதிப்புகளை வைத்தே இந்த கணக்கீடு உள்ளது என்பதால் அனைத்துப் பதிப்புகளையும் நன்கு ஆராய்ந்தால் சில ஆயிரம் ஸ்லோகங்கள் கூடுதலாகவும் இருக்கலாம். ஆக சுமார் ஐந்து லட்சத்து ஐம்பதினாயிரம் ஸ்லோகங்களில் பிரபஞ்சம் பற்றிய மற்றும் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து அறிவையும்  இவ்வுலக வாழ் நெறிகளையும் மோட்ச வாழ் நெறிகளையும் மோட்ச மார்க்கத்தையும் நம் முன்னோர்கள் சுட்டிக் காட்டி உள்ளனர்.இவற்றில் இல்லாதது வேறெங்கும் இருக்கப் போவதில்லை!

நாஸா(National Aeronautics and Space Administration) வியக்கும் சம்ஸ்கிருத மொழி! இப்படிப்பட்ட மொழிக்கும் விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

எல்லா மொழிகளையும் தன் பயன்பாட்டிற்காக ஆராய்ந்த நாஸா சம்ஸ்கிருதம் ஒன்றே பூமியில் உள்ள ஒரே தெளிவான மொழி என்று கூறுகிறது. விஞ்ஞான ரீதியாகவும் சரியான அமைப்புள்ளதாகவும் உள்ள மொழி இது. நாஸாவைச் சேர்ந்த ரிக் ப்ரிக்ஸ் தனது நீண்ட கட்டுரையில் இதன் பெருமைகள் பற்றி விளக்கமாகக் கூறுகிறார்.

இதனுடைய இலக்கணம் பரிபூரணமானது. உலகெங்கும் உள்ள அறிஞர்களைத் தன் வசம் இழுத்துள்ளது.சமீபத்தில் கணிணி விஞ்ஞானிகள் கணிணி பயன்பாட்டிற்கான சிறந்த மொழி சம்ஸ்கிருதமே என்று அறிவித்துள்ளனர்.

வியக்க வைக்கும் மொழி அமைப்பு!

1984ம் ஆண்டு ஆர்டிபிஷியல் இன்டெலிஜென்ஸ் – AI- என்ற பத்திரிக்கை மெஷின் ட்ரான்ஸ்லேஷனுக்கு – இயந்திர மொழி பெயர்ப்பிற்கு சம்ஸ்கிருதம் சிறந்த இடை மொழியாக இருக்கிறது என்று அறிவித்தது. அதாவது ஜப்பானிய மொழியை ஆங்கிலத்திற்கு மொழி பெயர்க்க வேண்டுமென்றால் முதலில் ஜப்பானிய மொழியை முதலில் சம்ஸ்கிருதத்திற்கு மொழி பெயர்க்க வேண்டும்; பின்னர் அதை ஆங்கிலத்திற்கு மாற்ற வேண்டும்.இதற்கான காரணம் சம்ஸ்கிருத மொழியின் அமைப்பேயாகும். உதாரணத்திற்கு ஒரே ஒரு எளிமையான எடுத்துக்காட்டு.

 

லிஸா புஸ்தகம் படிக்கிறாள் என்பதை ஆங்கிலத்தில் எழுதினால்

லிஸா ரீட்ஸ் எ புக் (Lisa reads a book) என்று ஆகும்.

இதையே சம்ஸ்கிருதத்தில் கீழே கண்டபடி எப்படி வேண்டுமானாலும் எழுதினாலும் அர்த்தம் மாறுவதில்லை.

லிஸா புஸ்தகம் படதி

புஸ்தகம் லிஸா படதி

புஸ்தகம் படதி லிஸா

படதி புஸ்தகம் லிஸா

படதி லிஸா புஸ்தகம்

லிஸா படதி புஸ்தகம்

 

ஆறு விதமாக மேலே கண்டபடி எழுதினாலும் அர்த்தம் ஒன்று தான்.

ஆனால் ஆங்கிலத்தில் Lisa reads a book என்பதை

A book reads Lisa என்பது அர்த்தத்தை விபரீதம் ஆக்கி விடும். ஒரு புஸ்தகம் லிஸாவைப் படிக்கிறது என்றால் எப்படிப்பட்ட விபரீத அர்த்தம்?

ஆகவே சம்ஸ்கிருதத்தின் இந்த ஒரே அமைப்பே கணிணி மொழிகளில் ஏராளமான நன்மைகளைச் செய்யும் போது அதன் இதர அமைப்பு முறைகள் அதை ஒப்பற்ற மொழியாக ஆக்குகிறது.

4000 மூலச் சொற்களில் அனைத்தும் அடக்கம்!

லட்சக்கணக்கான சம்ஸ்கிருத சொற்கள் சுமார் 4000 மூலச் சொற்களிலிருந்தே பிறக்கின்றன என்றால் ஆச்சரியமாக இல்லை? இவையும் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மூலங்களால் ஆனவை.

 

மூலத்தின் அர்த்தத்தை உணர்ந்து கொண்டு அதன் அடிப்படை மூலங்களைப் பிரித்தால் வார்த்தையின் அர்த்தம் தானாகத் தெரிய வரும். இதனால் சம்ஸ்கிருத அகராதி 4000 மூலச் சொற்களுக்குள் அடங்கி விடும் அற்புதத்தைக் காணலாம்!

இயந்திரத் தகவல் தொடர்புக்கு பொருத்தமான ஒரு மொழியை விஞ்ஞானிகள் தேட ஆரம்பித்தனர்.ஆங்கிலம் இதற்குப் பொருத்தமானதாக இல்லை என்பதை உணர்ந்த அவர்களின் கவனம் சம்ஸ்கிருதத்தின் பால் திரும்பியது. அதன் அமைப்பை உணர்ந்து அதிசயித்த அவர்கள் அதைப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டனர்.

ஒலி நுட்பம் உணர்ந்த பாணிணி!

வார்த்தையையும் அதன் ஒலியையும் ஆராய்ந்த பாணிணி அற்புதமாக சம்ஸ்கிருத இலக்கணத்தைச் செப்பனிட்டு உலகிற்கு ஈந்தார்.

யாக்ஞவல்ய ஸ்மிருதி வார்த்தையை உச்சரிக்கும் விதத்தை வர்ணிக்கும் போது எப்படி ஒரு புலி தன் குட்டியை வாயில் தூக்கிக் கொண்டு போகும் போது அதற்கு வலிக்காத படி அதைத் தூக்கிச் செல்கிறதோ அதே போல வார்த்தையை உச்சரிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறது!.

 

இந்த உச்சரிப்பை ஆராய்ந்தவர் டாக்டர் ஹான்ஸ் ஜென்னி.

சம்ஸ்கிருதத்தை நன்கு ஆராய்ந்த அவர் அது ஒரு பெர்•பெக்ட் லாங்வேஜ்- செம்மொழி என அறிவித்தார். அதன் ஒலியை ஆராய்ந்த போது எந்த எழுத்தை உச்சரிக்கிறோமோ அதே போல அதன் வடிவம் வருகிறது என்பதை நிரூபித்தார். அது மட்டுமின்றை சில சொல் சேர்க்கைகள் மண்டல அமைப்புகளைக் காட்டுவதையும் சுட்டிக் காட்டினார்.

 

உயிருள்ள மொழி!

 

சம்ஸ்கிருதம் இறந்த மொழி அல்ல. கர்நாடகத்தில் ஷிமோகாவிலிருந்து 4 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள மாத்தூரில் கிரிக்கட் மைதானத்தில் கூட சிறுவர்கள் சீக்ர தாவே (வேகமாக ஒடு) என்று சம்ஸ்கிருத மொழியில் பேசி விளையாடுவதைப் பார்க்கலாம்.

இங்குள்ள 5000 பேர் பேசுவது தாய் மொழியான சம்ஸ்கிருதத்தில் தான்!

இது மட்டுமின்றி மேலை நாடுகளில் ஏராளமான சம்ஸ்கிருத ஆராய்ச்சி மையங்கள் மூலம் சம்ஸ்கிருதம் பேசப்படுகிறது; பரப்பப் படுகிறது.

இந்நிலையில் மெய்ஞான மொழியான சம்ஸ்கிருதம் கணிணி விஞ்ஞானத்தால் ஆராயப்பட்டு தன் பழம் பெருமையை மீட்டு ஜொலிப்பதைப் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டோம்.

இதைப் பேணிக் காப்பது இதன் சொந்தக்காரர்களான நமது கடமை அல்லவா? இதைப் போற்றுவோம்; காப்போம்!

Article written by my brother S Nagarajan

********