All posts for the year 2014

Arundhati wins; Vishwamitra defeated!

Written by London Swaminathan (Story as told by Sri M N Kalyanasundaram)
Post No.1095 ; Dated 9th June 2014.

Arundhati was one of the celebrated women of ancient India. Though born in a low caste she was elevated to the highest status due to her chastity. Ancient Tamil Sangam poets who lived 2000 years ago praised her sky high. They said she was the symbol of chastity. Every newly married couple must see her in the sky just before First Night. She is seen in the Sapatarishi constellation (Ursa Major or Great Bear constellation). It is a double star system which is seen as Vasishta and Arundhati by the Hindus.

Seeing Arundhati or looking at the star on the first night debunks Aryan-Dravidian Race theory. Tamils respected her like North Indians from the remotest period. Sangam Tamil poets and later Tamil epic poets referred to her in scores of places. Ramayana and Mahabharata referred to her with the same respect.

Picture of Pirandai (Cissus quadrangularis)

There is a very interesting story about Arundhati. Ancient Hindu women were very intelligent and educated in the scriptures. Once Vasistha invited his arch enemy Vishwamitra for a feast on a Srardha day. On the day of Srardha, the departed souls are propitiated. Brahmins and saints were fed on the day. The guests are worshipped as the representatives of the departed souls. Vishvamitra promised to participate on one condition. He insisted that he must be served with 1008 curries (side dishes). Vasishta knew what he was up to. He told him that he would inform his ‘home minister’ Arundhati as she was in charge of the guests.

The fight between Vishvamitra and Vasishta began on the day Vishwamitra tried to snatch the wish fulfilling cow from Vasishta. He was badly punished for this. He clashed with Vasishta on many more occasions. At the end he did great penance and was certified as Brahma Rishi by Vasishta himself.

Picture of Jack Fruit (Panasam)

Vasishta informed Arundhati the condition laid by Vishwamitra. She did not bother. On the day of Srardha , Vishwamitra came and sat at the dining hall. But to his disappointment he saw only 10+ curries on the plate (plantain leaf). When he angrily questioned Vasishta, he told him to put the question to Arundhati as she was in charge of the ceremony. Before Vishwamitra questioned her, Arundhati recited a popular sloka (couplet) which made Vishwamitra speechless.

What did Arundhati tell him?
कारवल्लि शांत चैव वज्र वल्लि शतत्रयं
पनसं षट् शतंचैव श्रार्धकाले विधीयते

Kaaravalli satam chaiva vajra valli satatrayam
Panasam shat satam chaiva sraardhakaalE VidhiiyatE

“If someone serves at the time of Srardha, karela/bitter gourd that is equal to 100 items, Pirandai that is equal to 300 curry items and the Jack fruit that is equal to 600 items. That is the rule for the ceremony.”
Srardha= ceremony to pay obeisance to the departed souls.
Vajravalli/Pirandai = Cissus quadrangula
Vitis quadrangularis

She served these three vegetable dishes along with 8 more items on the plate. So it came to 1008 items. Vishwamitra was happy at the explanation from the chastest woman in the world.

Women are projected as more intelligent than men in Hindu scriptures. Savitri defeated Yama, the God of Death. Gargi (800 BCE) questioned Yajnavalkya, the first philosopher in the Upanishads. Tamil poetess Avvaiyar was bold enough to challenge the powerful Tamil kings. Draupadi argued her case like an attorney when she was dragged to the court of Duryodhana. Many queens fought the foreign invaders. Great beauties like Padmini, Queen of Chitoor, jumped into fire instead of molestation by the foreign invaders. Ganga Devi was the oldest war correspondent who accompanied her husband when he invaded ‘foreigner infested’ South India. Rig Veda had more than twenty poetesses who lived 3500 years ago. Sangam Tamil literature had more than 25 Tamil poetesses who lived more than 2000 years ago. No part of the world had such a galaxy of poetesses! We had great mathematicians such as Lilavati!

Contact swami_48@yahoo.com

6 Comments

by Tamil and Vedas on June 9, 2014 • Permalink

Posted in Religion

Tagged Arundhati, Jack fruit, Pirandai, Srardha

Posted by Tamil and Vedas on June 9, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/09/arundhati-wins-vishwamitra-defeated/

தமிழுக்கு எத்தனை பெயர்கள்?

தொகுத்து எழுதியவர்:- லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:–1094 ; தேதி ஜூன் 9, 2014.

தமிழுக்குத்தான் எத்தனை பெயர்கள்?

தெய்வத் தமிழ், செந்தமிழ், முத்தமிழ், கன்னித் தமிழ், தென் தமிழ், தேன் தமிழ், பழந்தமிழ், ஞானத் தமிழ், திருநெறிய தமிழ், அமுதத் தமிழ், அருந்தமிழ், தண்டமிழ், வண்டமிழ், ஒண்டமிழ் இசைத் தமிழ், தன்னேரிலாத தமிழ், இயற்றமிழ், தீந்தமிழ், இருந்தமிழ், நாடகத் தமிழ், பசுந்தமிழ், கொழிதமிழ், பாற்றமிழ், சொற்றமிழ், பைந்தமிழ் – இப்படி எத்தனையோ பெயர்களை உடையது நம் தாய்த் தமிழ்.

ஆயினுமிவைகளில் இன்று பெரும்பாலும் மக்கள் பயன்படுத்தும் பாடல்கள் தெய்வத் தமிழ் பாடல்களே! ஆழ்வார்களும் நாயன் மார்களும், மாணிக்கவாசகர் போன்ற அடியார்களும் பாரதி போன்ற தெய்வீகக் கவிஞர்களும் பாடிய பாடல்களே காலத்தை வென்ற கவிதைகளாக மிளிர்கின்றன. திரைப்படப் பாடல்கள் எல்லாம் நேற்று முளைத்து இன்று மறையும் காளான்கள் போல மறைந்து விடு கின்றன. அவைகளில் பொருள் பொதிந்த தத்துவப் பாடல்கள் மட்டுமே காலத்தை எதிர்த்து நீச்சல் அடிக்கின்றன. அவைகளையும் சற்று ஆராய்ந்தால் அவை ஒரு தெய்வீகக் கவிஞரின் கருத்துகளை சிறிது எளிமைப் படுத்திய பாடல்கள் என்பது புரியும்!!

இதோ தமிழைப் போற்றும் சில பெரியோர்களின் பாடல்கள்:

ஞானத் தமிழ்
கல்லுயர் கழுமல விஞ்சியுண் மேவிய கடவுள்தன்னை
நல்லுரை ஞான சம்பந்தன் ஞானத்தமிழ் நன்குணரச்
சொல்லிடல் கேடவல்லோர் தொல்லை வானவர் தங்களொடும்
செலுவர் சீரருளாற்பெற லாஞ்சிவ லோகமதே
திரு ஞான சம்பந்தர் 1-117-12

பிறவிஎனும் பொல்லாப் பெருங்கடலை நீந்தத்
துறவிஎனுந் தோற்றோணி கண்டீர் – நிறைஉலகில்
பொன்மாலை மார்பன்புனற் காழிச் சம்பந்தன்
தன்மாலை ஞானத் தமிழ்.
நம்பியாண்டார் நம்பி 11-11 ஆளுடைய பிள்ளையார் திருமும்மணிக் கோவை

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா – நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கேற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான்.
பூதத்தாழ்வார், இரண்டாம் திருவந்தாதி பாடல் 2182

திருநெறிய தமிழ்
அருநெறிய மறைவல்ல முனியகன் பொய்கையலர்மேய
பெருநெறிய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மானிவன்றன்னை
ஒருநெறியமனம் வைத்துணர் ஞானசம்பந்தன் உரைசெய்த
திருநெறிய தமிழ் வல்லவர் தொல்வினை தீர்தல் எளிதாமே
முதல் திருமுறை

அருந்தமிழ்
அலைபுனல் ஆவடுதுறையமர்ந்த
இலைநுனை வேற்படை யெமிறையை
நலம் மிகு ஞானசம்பந்தன் சொன்ன
விலையுடை யருந்தமிழ் மாலைவல்லார்
முதல் திருமுறை, சம்பந்தர்

கூடல் ஆலவாய்க் குழகன் ஆவது
அறியாது அருந்தமிழ்ப் பழித்தனன் அடியேன்
ஈண்டிய சிறப்பில் இணையடிக் கீழ் நின்று
வேண்டு மதுவினி வேண்டுவன விரைந்தே (பெருந்தேவபாணி)

செந்தமிழ்
வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத்
தமிழ்கூறும் நல் உலகத்து
செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு
முந்துநூல் கண்டு முறைப்பட எண்ணி
நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவையத்து
………….. ஐந்திரம் நிறைந்த
தொல்காப்பியன் எனத் தன்பெயர் தோற்றிப்
பல்புகழ் நிறுத்த படிமையோனே (பனம்பாரர் – பாயிரம்)

பிறந்த பிறவியிற் பேணியெஞ்செல்வன் கழலடைவான்
இறந்த பிறவியுண்டாகில் இமையவர் கோன் அடிக்கண்
திறம்பயில் ஞானசம்பந்தன் செந்தமிழ் பத்தும் வல்லார்
நிறைந்த உலகினில் வானவர் கோனொடுங்கூடுவரே
முதல் திருமுறை, சம்பந்தர்

செந்தமிழ்த்திறம் வல்லிரோ?
அந்திவானமும் மேனியோ? – (சுந்தரர் தேவாரம்)

செந்தமிழோடு ஆரியனைச் சீரியானை
முத்தமிழும் நான்மறையும் ஆனான் (அப்பர் தேவாரம்)

தென் தமிழ்
தென் தமிழ் நன்னாட்டு தீது தீர் மதுரை
— சிலப்பதிகாரம்
வடதிசை மருங்கின் மன்னர்க்கெல்லாம்
தென் தமிழ் நன்னாட்டுச் செழுவில் கயல்புலி
மண்தலை ஏற்ற வரைக — சிலப்பதிகாரம்

தென் தமிழ் உரைத்தோன் (கம்பன்)

வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி அதற்கிணையாத்
தொடர்புடைய தென்மொழியை, உலகமெலாம் தொழுதேத்தும்
குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்றுப்பாகர்
கடல் வரைப்பின் இதன் பெருமை யாவரே கணித்தறிவார்
–பரஞ்சோதி முனிவரின் திருவிளையாடல் புராணம்

தண்டமிழ்
கோள்நிலை திரிந்து கோடை நீடினும்
தான் நிலைதிரியாத் தண்டமிழ் பாவை (மணிமேகலை)

தள்ளாப் பொருள் இயல்பின்
தண் தமிழாய் வந்திலார்
கொள்ளார் இக்குன்று பயன் –(பரிபாடல் 9)

தண்டமிழ் நூற் புலவாணர்க்கோர் அம்மானே –(சுந்தரர்)

குழுவு நுண்தொளை வேயினும் குறிநரம்பு எறிவுற்று
எழுவு தண்தமிழ் யாழினும் இனிய சொற்கிளியே –(கம்ப இரா.அயோத்தி.சித்திர 28)

தண்ணார் தமிழ் அளிக்கும் தண்பாண்டி நாட்டானை (மாணிக்கவாசகர், திருவாசகம்)

தன்னேர் இலாத தமிழ்
ஓங்கல் இடைவந்து உயர்ந்தோர் தொழவிளங்கி
ஏங்கொலிநீர் ஞாலத்து இருள் அகற்றும் – ஆங்கவற்றுள்
மின்னேர் தனி ஆழி வெங்கதிர் ஒன்று ஏனையது
தன்னேர் இலாத தமிழ் — (தண்டி அலங்காரம்)

பசுந்தமிழ்
கண்ணுதற் பெருங்கடவுளும் கழகமொடு அமர்ந்து
பண்ணுறத் தெரிந்து ஆய்ந்த இப்பசுந்தமிழ் ஏனை
மண்ணிடைச்சில இலக்கணவரம்பிலா மொழிபோல்
எண்ணிடைப்படக் கிடந்ததா எண்ணவும் படுமோ – (திருவிளையாடல், நாடு.57)

முத்தமிழ்
எத்திறத்தினும் ஏழுலகும் புகழ்
முத்து முத்தமிழும் தந்து முற்றுமே –(கம்பன்)

அலகிறந்தனை தலை சிறந்தனை
அருள் சுரந்தனை இருள் துரந்தனை
உலகு அளித்தனை தமிழ் தெளித்தனை
ஒன்றும் ஆயினை பலவும் ஆயினை
( காசிக் கலம்பகம் )

சொற்றமிழ்
மற்றுநீ வன்மை பேசி வந்தொண்டன் என்னும் நாமம்
பெற்றனை; நமக்கும் அன்பிற் பெருகிய சிறப்பின் மிக்க
அற்சனை பாட்டே ஆகும்; ஆதலால் மண்மேல் நம்மைச்
சொற்றமிழ் பாடுகென்றார் தூமறை பாடும் வாயார் — (பெரியபுராணம், சேக்கிழார்)

தமிழ்
தாங்கா நல்லிசைத் தமிழ்க்கு விளக்காகென
வானோர் ஏத்தும் வாய்மொழிப் பல்புகழ்
ஆனாப் பெருமை அகத்தியன்………………. (பன்னிருபடலம்)

காதொளிரும் குண்டலமும்,கைக்குவளை
-யாபதியும்,கருணை மார்பின்
மீதொளிர்சிந் தாமணியும், மெல்லிடையில்
மேகலையும், சிலம்பார் இன்பப்
போதொளிர்பூந் தாமரையும், பொன்முடிசூ
ளாமணியும் பொலியச் சூடி,
நீதியொளிர் செங்கோலாய்த் திருக்குறளைத்
தாங்கு தமிழ் நீடு வாழ்க !

நால்வரிசை அமுதிருக்க, நம்மாழ்வார்
மொழியிருக்கச் சேக்கி ழாரின்
பால்வடிசெந் தமிழிருக்கக் கம்பச்சித்
திரமிருக்கப் பகலே போன்று
ஞாலத்தி லறம்விளங்கும் நாயனார்
குறளிருக்க, நமது நற்றாய்,
காலத்தை வென்றோங்கும் கற்பகம்போற்
கனிபெருகக் கண்டி லோமோ !
-சுத்தானந்த பாரதியார்

தமிழ்நிலை பெற்ற தாங்கரு மரபின், மகிழ்நனை மறுகின் மதுரை (சிறுபாணாற்றுப்படை)

இனிமையும் நீர்மையும் தமிழ் எனல் ஆகும் (பிங்கலந்தை)

இன் தமிழ் இயற்கை இன்பம் (சிந்தாமணி 2063)

தமிழ் தழிய சாயலவர் சிந்தாமணி சுர.32)

என்னை நன்றாக இறைவன் படைத்தனன்
தன்னை நன்றாகத் தமிழ் செய்யுமாறே (திருமூலர் திருமந்திரம்)

கடவுள் தந்த தமிழ்
வழக்கினும் மதிக்கவியினும் மரபின் நாடி
நிழற்பொலி கணிச்சி மணி நெற்றியுமிழ் சங்கண்
தழற்புரை சுடர்க் கடவுள் தந்த தமிழ் (கம்ப இராமா.ஆரணி. அகத்தி.41)

சாறு சுவை எனக் கூற நின்று இட்ட
ஆரியம் தீந்தமிழ் என்மனார் அவையே
ஓரிருமகாரின் பேறுகண்டு அவற்றுள்
கன்னியந்தமிழின் செவ்வியைப் புணர்ந்தோய் (பொய்கையார்)

தமிழால் வைதாரையும் வாழவைப்போன் (கந்தர் அலங்காரம்-22, அருணகிரிநாதர்)

பாரதியார், பாரதி தாசன் ஆகியோரின் பொன்மொழிகள் பாரதி பற்றிய கட்டுரைகளிலும், பாரதியுடன் 60 வினாடி பேட்டி, பாரதிதாசனுடன் 60 வினாடி பேட்டி ஆகிய கட்டுரைகளிலும் காண்க.

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 9, 2014 • Permalink

Posted in Tamil, Tamil Literature

Tagged செந்தமிழ், ஞானத்தமிழ், தன்னேரிலாத தமிழ், முத்தமிழ்

Posted by Tamil and Vedas on June 9, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/09/%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81-%e0%ae%8e%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%a9%e0%af%88-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%af%e0%ae%b0%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3/

Astrologers versus Saints

Appar alias Tirunavukkarasu

Written by London Swaminathan
Post No. 1093; dated 8th June 2014

Planets can’t influence the course of events in the presence of saints. It won’t affect even their devotees. We see the evil effects of malevolent planets are nullified when saints want to do something good. We have an anecdote to prove this in the life of one of the Saivite saints of Tamil Nadu. He lived in the seventh century.

Tiru Jnana Sambandhar, the miracle boy and a Great Saivite saint, was invited to Pandya country by the queen and the chief minister to cure the disease of the king. At that time the king was under the influence of Jains who were politically lenient and involved themselves in various non religious activities. The invitation was delivered to him when the minister and queen met Sambandhar at Thirumaraikkaadu in Choza territory. Senior most Tamil saint Appar was with him at that time. He knew very well the mischief of the politically lenient people. So he warned the boy saint.

Sambandhar started composing beautiful verses on Lord Siva from the age of three and he died at the age of sixteen. Since he was very young when the invitation came, Appar thought that it would be wise to warn him. But he was a divine child. Appar himself had suffered a lot under the Pallava King Mahendra Varman, who was also under the influence of Jains. Appar is known as Tirunavukkarasar.

Sambandhar who was considered an incarnation of Lord Subramanya, like Adi Sankara, told Appar, to stop worrying. He told him that the effects of nine planets won’t harm him. He sang a beautiful poem to nullify the effects of the evil planets. It is sung by lot of Tamils until today when they are undergoing some bad effects of malevolent planets.

Sekkizar who sang about all the Saivite saints in the tenth century recorded this anecdote in his poem as well. He said,
“Appar said out of concern
“Dear son!
There is no limit to the perfidy
of those wretched people;
I have something more to say;
The planetary aspects too are malevolent;
It is not proper for you
To agree to go there”.

Sambandhar

Sambandhar replied:
“If it is true that the object we worship
Is the feet of our Lord,
No harm will approach us”.
Saying so, he contemplated
The fragrant blossoms –
The rosy feet of the Transcendent Being –
And expounded his credo
By the decad beginning with the words,
“The Partner of Her
With shoulders smooth like the bamboo”.
(In Tamil VeyuRu ThoLibagngan VidamuNda KanDan….)

Sambandhar’s actual prayer to Lord Siva went like this:

“Since the Partner of Her
With shoulders smooth like the bamboo,
He with the throat which swallowed the poison,
He who plays the Veena
And wears on His crown
The flawless moon and the Ganges
Since He has taken abode in my heart
The Sun, the Moon, Mars, Mercury,
Jupiter, Venus, Saturn,
And the two snakes (Rahu and Ketu);
They all are unqualifiedly good, good indeed,
Wholly good are they to the devotees,
Exceedingly good they are!

Beginning with this verse he sang ten verses (decad) and went to the Pandya country. Though he had to face stiff opposition and competition from the Jains there, he won the fight at the end.

Saints versus Planets: A Story by Swami Ramdas
Following story is from “Stories as told by Swami Ramdas”:–

An itinerant saint came to a certain place along with his young disciple. The routine was that the disciple should go for alms (Bhiksha), and after collecting sufficient provisions come back to the Guru. Both would then cook food from the provisions thus secured and satisfy the hunger.

As usual, the disciple, who was yet a boy, started in the morning on his daily Bhiksha (going for alms). When he was passing through a lane he was called by an astrologer who sat on the Verandah of his house waiting for customers. Having had no customers till then and finding no work to do he asked the boy to sit by his side. Taking that moment as the basis, the astrologer studied the planets governing the life of the boy and found out that the boy, according to his reading, should die next day. The astrologer told this anticipated event to the boy.

The boy hearing the prediction of the astrologer was thoroughly frightened. He could not collect the Bhiksha for the day, but hurriedly went back to his Guru. With tears in his eyes he told his Master about the dire prediction of the astrologer. Then the guru calmly replied: “Look here my boy, nothing is going to happen to you tomorrow. You will be alright.” He kept the boy with him the whole day. On the following day the boy was asked to go for Bhiksha in the usual course. The boy again happened to go through the same lane in which the astrologer lived. The astrologer was astounded to find him alive contrary to his prediction. He called the boy, asked him who his Guru was, and expressed a wish to have his Darshan.

Four Great Saivite Saints.

Accordingly, led by the boy, the astrologer went to the saint whose disciple the boy was. The boy introduced the astrologer to his Guru. The saint looked at the astrologer and said, “You freighted my disciple unnecessarily. Do you think he will meet with any harm so long as he is under my protection? It was unwise of you to have upset the mind of the boy by saying that he would die yesterday”
Such is the power of the saints.

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 8, 2014 • Permalink

Posted in Astrology, Religion

Tagged Appar, Astrologers, planets, saints, Sambandhar

Posted by Tamil and Vedas on June 8, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/08/astrology-failed-in-the-presence-of-saints/

அருந்ததியிடம் தோற்ற விஸ்வாமித்ரர்

Written by London Swaminathan (As told by Sri M N Kalyana Sundaram, London)
Post No. 1092 ; 8th June 2014

விஸ்வாமித்ரர் புகழ் பற்ற ராஜரிஷி. ராஜ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர். ஆனால் தவத்தினால் பிரம்ம ரிஷி (பிராமண குல)யாக உயர்ந்தவர். அதுவும் “வஷிஷ்டர் வாயால் பிரம்ம ரிஷி” பட்டம் பெற்றவர். ஆனால் இப்படிப் பட்டம் பெறுவதற்கு முன் அவருக்கும் வசிஷ்டருக்கும் எப்போதும் மோதல்தான். காம சுகம், அஹங்காரம், கோபம் ஆகிய மூன்று எதிரிகளால் மூன்று முறை தோல்வி அடைந்து இறுதியில் மீண்டும் தவம் இயற்றி பிரம்ம ரிஷி பட்டம் பெற்றார்.

.
வசிட்ட மகரிஷியிடம் இருந்து காமதேனு பசுவைப் பறிக்க முயன்ற காலம் முதல் நடந்த பல மோதல்களில் கீழ்கண்ட மோதலும் ஒன்று. இது ஒரு சுவையான கதை.

ஒருமுறை வீட்டூக்குச் சாப்பிட வருமாறு விஸ்வாமித்ரரை வசிஷ்டர் அழைத்தார். அது ஒரு திதி (திவசம்/ சிரார்த்தம்) அன்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட சாப்பாடு. அதற்கென்ன வந்தால் போச்சு! ஆனால் 1008 வகை கறி செய்து படைக்க வேண்டும் என்றார். உலகில் 1008 வகையான காய்கறிகள் உண்டா? அப்படியே இருந்தாலும் இத்தனை கறிகாய்களைச் சமைத்து யாராவது உணவு படைக்க முடியுமா? அப்படியே சமைத்துப் போட்டாலும் அதைச் சாப்பிட யாரால் முடியும்?

விசுவாமித்ரர் தன்னை வேண்டுமென்றே சிக்கலில் மாட்டிவைக்கவோ அல்லது அவமானப்படுத்தவோ இப்படிச் செய்கிறார் என்பது வசிஷ்டருக்குத் தெரியும். இருந்த போதிலும் விட்டுக் கொடுக்காமல் , “ ஓ, 1008 வகை கறியமுது வேண்டுமா? அதற்கென்ன அருந்ததியிடம் சொல்லி விடுகிறேன் என்றார்.

வசிஷ்டரின் மனைவியான அருந்ததி கற்பின் சின்னம். ஒவ்வொரு இந்துவும் திருமணமான முதலிரவில் அருந்ததி நட்சத்திரத்தைப் பார்க்கவேண்டும். வசிட்டரும் அருந்ததியும் இணபிரியாமல் இருப்பதுபோல நீங்கள் இருவரும் இணைபிரியாமல் வாழுங்கள் என்று பிராமண புரோகிதர்களும் வாழ்த்துவர். அருந்ததி கீழ்ஜாதிப் பெண்ணாக இருந்தபோதிலும் அவள் கற்பினால் உயர்ந்தவள் என்பதால் எல்லோருக்கும் அவளே தெய்வம்.

சங்கத் தமிழ் நூல்களில் ஐந்தாறு இடங்களில் அவள் வாழ்த்தப் படுகிறாள். தமிழ்ப் புலவர்கள் ஈராயிரம் ஆண்டுகளாக அவள் புகழ் பாடுகின்றனர்.

விருந்துச் சாப்பாடு நாளும் வந்தது. விசுவாமித்திரர் இலையில் அமர்ந்தார். பாகற்காய் கறி, பலாப்பழம், பிரண்டைத் துவையல்—- ஒரு வாழை இலையில் எவ்வளவு கறிகள் படைக்கமுடியுமோ அவ்வளவுதான்—- இலையில் இருந்தன. 1008 கறிகள் இல்லை. விசுவாமித்திரர் கோபத்துடன் வசிஷ்டரை வினவினார். அவரோ நான் தான் அருந்ததியிடம் சொல்லிவிட்டேனே. அவளையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள் என்றார் வசிஷ்டர்.

இவர்கள் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த உலகம் போற்றும் உத்தமி அருந்ததி தானே முன்வந்து ஒரு பாட்டைக் கூறினாள். இதுதானே திவச கால விதி, உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்குமே என்றாள். வசிட்டர் வாயடைத்துப் போனார். பேசாமல் சாப்பிட்டுவிட்டு வாழ்த்திவிட்டுப் போனார். அருந்ததி கூறிய அந்தப் பாட்டு என்ன?

காரவல்லி சதம் சைவ வஜ்ரவல்லி சதத்ரயம்
பனசம் ஷட்சதம் சைவ ஸ்ரார்த்தகாலே விதீயதே

कारवल्लि शांत चैव वज्र वल्लि शतत्रयं
पनसं षट् शतंचैव श्रार्धकाले विधीयते

ஒரு திதியன்று சமைக்கப்படும் சமையலில் பாகற்காய் கறி 100 கறிகளுக்குச் சமம், பிரண்டைத் துவையல் அல்லது கறி 300 கறிகளுக்குச் சமம், பலாப்பழம் 600 கறிகளுக்குச் சமம் என்று பாடல் கூறுகிறது. ஆயிரம் கறிகள் ஆயீற்று. மீதி,— இலையில் எண்ணிப் பாருங்கள், எட்டு கறிகள் வைத்திருக்கிறேன். ஆக மொத்தம் 1008! என்றாள்

சட்டப் படி தொட்டுப் பேசு என்று சொல்லிய அருந்ததியின் பேச்சை மீற எவரால் முடியும்?
கற்புக்கரசி — சொல்லுக்கும் அரசி!

ஆண்களை மிஞ்சும் அறிவு — பெண்களுக்கு உண்டு!

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 8, 2014 • Permalink

Posted in Medicine, Tamil Literature

Tagged பாகல், பிரண்டை மகிமை, வசிஷ்டர், விச்வாமித்ரர்

Posted by Tamil and Vedas on June 8, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/08/%e0%ae%85%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%bf%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%af%8b%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1-%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b8%e0%af%8d/

Story of ‘Dumb Poet’ Mooka Kavi

Compiled by London swaminathan
Post No.1091; Dated 7th June 2014.

मूकं करोति वाचालं पङ्गुं लङ्घयते गिरिं ।
यत्कृपा तमहं वन्दे परमानन्द माधवम् ॥

Muukam Karoti Vaacaalam Panggum Langghayate Girim |
Yat-Krpaa Tamaham Vande Param-Aananda Maadhavam ||

Meaning:- ”I remember with devotion the Divine Grace of Krishna who can make the dumb speak with eloquence and the lame cross high mountains. I remember and extol that grace which flows from the Supreme Bliss of Madhava”.

This is an old Sanskrit verse which came true in the case of Muka Kavi or Kanchipuram and Tamil saint Kumara Guruparar.

Kanchi Shankaracharya in his speech says,
“Mooka Kavi was dumb from birth; but obtaining the grace of Kamakshi he burst forth into exquisite poetry. He sang five hundred verses in praise of Sri Kamakshi in five satakas of 100 verses each. In the first Sataka, known as Arya Sataka, occurs the following verses:

Siva, Siva Pasyanti Samam
Sree Kamakshee Katakshitah Purushah
Vipinam Bhavananamamitram, Mitram
Loshtam cha Yuvathi Bimbhostam

“Great men, blessed by the Kataksha ( benevolent look)of Kamakshi, regard with equal unconcern forest and palace, foe and friend, a piece of stone and the captivating lips of damsels. What a wonder O! Siva, O! Siva.”

In this verse, the poet indicates the test by which we can find out whether a person has been purified by the benevolent look of the divine mother or not. If he has received the grace of the mother, he will be in a state of mind free from anger, enmity, desire, and fear, and such a man will view with equal indifference a piece of tile and a piece of god or a young woman. He will be attracted by nothing, desire nothing, hate nothing and fear nothing. God alone can work this miracle of ridding us of all passions. We need not go to Puranic stories to find instances of such divine grace; we can see such instances even in the present times”.

The above excerpt is from Kanchi Paramacharya’s (1894-1994)talk.

Muka Kavi means dumb (turned) poet. He used to go to Kanchi Kamakshi temple and prostrate before the statue of the goddess every day. One day he saw the goddess lips nd suddenly started composing poems. He was one of the Kanchi Sankaracharyas. He might have lived in the fifth century CE.

According to Kanchi Mutt calculations Muka Sankara (398-437 CE) was the 20th Shankaracharya. He was the son of Vidyavati, an astronomer. He mastered Vedas after he became eloquent. He was ordained by Martanda Vidhyaghana (19th Shankaracharya).

He was so much over flowing with Divine grace, that at his slightest will even stable boys and elephant keepers were transformed into brilliant poets. Matrugupta, King of Kashmir, and Pravarasena, all considered it a privilege to serve Sri Muka Sankara (Muka Kavi).

His Muka Panchasati consists of five sections: Arya Satakam, Paadaravinda satakam, Mandasmita satakam, Kataaksha satakam, and Stuti satakam. Each section has 100 verses/slokas. Muka Panchasati is a lyrical outburst of poesy on Kamakshi, whose beauty of diction and mellifluence is rivalled only by the Krsna Karnamruta of Lila Suka. The Prachina Sankara Vijaya is also said to have been written by Muka Sankara. This work furnishes valuable clues to the date of Sankara. And the antiquity of Kanchi Mutt.

From the book “The Traditional Age of Sri Sankaracharya And the Maths” by A Nataraja Iyer & S.Narasimha Sastri.1962.

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 7, 2014 • Permalink

Posted in Sanskrit Literature

Tagged Dumb Poet, Muka Kavi, Panchasati

Posted by Tamil and Vedas on June 7, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/07/story-of-dumb-poet-mooka-kavi/

ராகங்கள்- தமிழ்,வடமொழிப் பெயர்கள்

தகவல் தொகுப்பு:- லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:– 1090; தேதி:– ஜூன் 7, 2014.

தற்போது இன்னிசை நிகழ்ச்சிகளுக்குச் செல்வோரிடம் தமிழ் பண்களின் (ராகம்) பெயரைச் சொன்னால் அவர்களுக்கு என்ன ராகம் என்று தெரியாது. ஏனெனில் தேவாரம் முதலிய திருமுறைகள் பாடப்பட்ட ராகங்களின் தமிழ்ப் பெயர்கள் காலப்போக்கில் மறைந்துவிட்டன. ஆயிரம் ஆண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பழைய பண்களின் பெயர்களை நாம் மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது தமிழ் பண்பாட்டின் பெருமையையும், பழமையையும் நிலைநாட்டும். இப்போது வழக்கத்திலுள்ள பெயர்களுடன் பழைய பண்களின் பெயர்களையும் பயன்படுத்துவது நல்லது.

சம்பந்தரின் தோடுடைய செவியன் என்ற முதற்பாட்டு நைவளம் (நட்டபாடை) என்னும் பண்ணிலும் காரைக்கால் அம்மையாரிம் சில முதல் பாட்டுகளும் இதே பண்ணில் பாடப்பட்டதும் ஒப்புநோக்கத் தக்கது.

பழந்தமிழ் நூல்களில் 103 பண்கள் இருந்ததாகச் சொல்லபடுகிறது. அவைகளில் 23 பண்கள் தேவாரத் திருப்பதிகங்களில் பயன்படுதப்பட்டன:–

செவ்வழி, தக்கராகம், நேர்திறம்-புறநீர்மை, பஞ்சமம், காந்தாரம், நட்டபாடை, அந்தாளிக் குறிஞ்சி, பழம் பஞ்சுரம், மேகராகக் குறிஞ்சி, கொல்லிக் கௌவாணம், பழந்தக்கராகம், நட்டராகம், குறிஞ்சி, வியாழக் குறிஞ்சி, செந்துருத்தி, தக்கேசி, கொல்லி, இந்தளம், காந்தார பஞ்சமம், கௌசிகம், பியந்தை, சீகாமரம், சாதாரி.

Bhaktakavi Surdas

பழைப பண்கள் இப்போது என்ன பெயரில் உலவுகின்றன என்பதைக் கீழ்கண்ட பட்டியல் காட்டும்:–

செவ்வழி = யதுகுல காம்போதி
சதாரி = காம வர்த்தினா
வியாழக் குறிஞ்சி = சௌராஷ்டிரம்
பழந்தக்க ராகம் = ஆரபி /சுத்த சாவேரி
இந்தோளம் = மாய மாளகௌளம்
புறநீர்மை = பூபாளம் /ஸ்ரீகண்டி
நட்டராகம் = பந்துவராளி
நட்டபாடை = நாட்டை
கொல்லி = பிலஹரி
கொல்லி கவ்வாமை = நவரோகி
தக்கேசி = காம்போதி
தக்கராகம் = ஏகதேச காம்போதி
நேரிசை = சிந்து கன்னடா
குறிஞ்சி = மலகரி
கௌசிகம் = பைரவி
காந்தார பஞ்சமம்= கேதார கௌளம்
பழம்பஞ்சுரம் = சங்கராபரணம்
மேகராக குறிஞ்சி == நீலாம்பரி
குறுந்தொகை = நாதநாமக்கிரியை
அந்தாளிக் குறிஞ்சி = சாமா / சைலதேசாட்சி
செந்துருத்தி = மத்யமாவதி
திருத் தாண்டகம் = ஹரிகாம்போதி
பஞ்சமம் = ஆஹிரி
ஏகாமரம் = புன்னாக வராளி
சீகாமரம் = நாதநாமக்கிரியை
கொல்லி, கொல்லி,க்கௌவாணம் = சிந்து கன்னடா

தேவார மூவர் ஊர் ஊராகச் சென்றபோது பண்களோடு பதிகங்களைப் பாடிச் சென்றனர். “நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பிய ஞானசம்பந்தன் என்று அவர் போற்றப்படுவதால் அவர் தமிழையும் இசையையும் தலம் தலமாக கோவில் கோவிலாகப் பரப்பியது தெரிகிறது. அவர்கள் காலத்துக்கு முன்னரே இந்தப் பண்கள் வழக்கில் இருந்ததால்தான் அவர்களால் இப்படிச் செய்யமுடிந்தது.

கோவில்களிலும் காலை, உச்சிக்காலம், மாலை, இரவு/ அர்த்தசாமம் என்று ஒவ்வொரு பொழுதுக்கும் ஒவ்வொரு பண் (ராகம்) பாடப்பட்டது. நாதசுரம் அல்லது வாய்ப்பாட்டு மூலம் இது நிகழ்ந்தது.

Jandai Melam.

இசை பற்றிய எனது பழைய கட்டுரைகள்:-
Saint who went to Heaven with a Flute in Hand (16 April 14,Post No 983)
How did Rare Indian Animal Asunam become extinct? (15 April 14,Post No 981)
True Art is Never Made to Order, post No.1066, 26-5-14
Acoustic Marvel of Madurai Temple 13-5-13
Superstition in the World of Music 12-4-14 (Post No.975)
Musical Pillars in Hindu Temples
Interesting Anecdotes from the World of Music (29 May 2014;Post No.1072)
Musician who Pledged a Raga (30 May 2014,Post No.1074)
Rain Miracles: Rain by Fire and Music (7 January 2012)
மழை அற்புதங்கள் (7 ஜனவரி 2012)
வலியைப் போக்க சங்கீதம் உதவும்!
Music Therapy for Pain Relief

இசைத் தமிழ் அதிசயங்கள் 31-1-2013
சங்கீதம் தோன்றிய வரலாறு- ஒரு புராணக் கதை 13-4-14 (976)
சப்தம் கேட்டால் இறந்துவிடும் அசுணமா? 15-4-14 (980)
கையில் புல்லாங்குழலுடன் சுவர்க்கத்துக்குப் போன மனிதர் 16-4-14 (982)
ஸ்ரீராமர் மீது முத்துசுவாமி தீட்சிதர் கிருதிகள் 8-4-14 (963)

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 7, 2014 • Permalink

Posted in Music

Tagged தமிழ் பண்கள், ராகங்களின் தமிழ் பெயர்கள்

Posted by Tamil and Vedas on June 7, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/07/%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%95%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d%e0%ae%b5%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8a%e0%ae%b4%e0%ae%bf%e0%ae%aa%e0%af%8d/

Doing Business with God!

Selfless Sacrifice for the country: RSS leader Sri Madhava Sadasiva Golwalkar.

Written by London Swaminathan
Post No.1089 ; dated 6th June 2014.

A lot of us try to do business with God. “O,My Lord, I will buy a lottery ticket. If I win ten million (rupees or dollars or pound sterling, Euros), I will allocate 25% for charity work and I will put another ten percent in your hundi (money box)”. A youth prays to God, “I did not study all through the yea; please help me. If I pass in today’s exam I will offer 108 coconuts to you or If I get this job I will offer rice pudding (Sarkara Pongal) to you”. This is nothing but treating God as a business partner or trying to bribe God. There are some passages in Sanskrit and Tamil literature that laughs at such business minded devotees!

Swami Vivekanada also condemns this attitude:
“So long as there is selfishness in the heart, so long is love of god impossible; it is nothing but shop keeping. I give you something, O Lord, You give me and something in return. And says the Lord – if you do not do this , I will take good care of you when you die. I will roast you all the rest of your lives, perhaps, and so on.”

Dharma Vanijya (Sanskrit) = Ara nilai vanikan (Tamil)

In the 2000 year old Sangam Tamil literature, Uraiyur Enicheri Mudamosi called such people (Puram 134 on Ay ) as ‘Ara Nilai Vanika’, what Mahabharata described as ‘Dharma Vanijya’ i.e. people doing Dharma with business motives. They do all charity expecting something in return. This is quite contrary to what Bhagavad Gita teaches us. Lord Krishna says, “Do everything without attachment to the fruits of your action (let not the fruits of action be your motive- 2-47)”.

Mudamosi praised Tamil chieftain Ay, “You are a philanthropist who does all charity work following great people. You want to follow them in their footsteps. You are NOT a person doing barter trade with god expecting good in future”.

Tamil chieftain Ay who wanted just to follow the great people echoed Krishna’s view.

Another great poet Paranar composed a poem on a chieftain Bekan (Puram.141), “You are donating money to eradicate poverty and not to get something in future”.

Dr S Radhakrishnan commented on the Gita Sloka 2-42:–

“The teacher distinguishes true karma from ritualistic piety. Vedic sacrifices are directed to the acquisition of material rewards but the Gita asks us to renounce all selfish desire and work, making all life a sacrifice, offered with true devotion. Mundaka Upanishad says 1-2-10:- “These fools, who believe that only the performance of sacrificial ritual is meritorious and nothing else is meritorious, come back to this world, after having enjoyed happiness in heaven.”

‘It is interesting to read in Mahabharata the unqualified condemnation of the person who trades in religion as dharma vanijyaka’, Dr S.Radhakrishnan says in another place.
In Gita 7-16, Lord Krishna says four kinds of people worship me. “The virtuous ones who worship me are of four kinds, (1)the man in distress, (2)the seeker for knowledge, (3)the seeker for wealth and (4)the man of wisdom”.

So God also knows that some people worship him just for money! But he concluded that the wise one, who is ever in constant union with the divine, whose devotion is single minded, is the Best (Bhagavad Gita 7-17).
Let us stop doing ‘business God’!

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 6, 2014 • Permalink

Posted in Religion

Posted by Tamil and Vedas on June 6, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/06/doing-business-with-god/

அருமையான 54 புறநானூற்றுப் பொன்மொழிகள்!

Compiled by London Swaminathan
Post No.1088; Dated 6th June 2014.

TAMIL TREASURE TROVE: 54 GOLDEN SAYINGS FROM PURANANURU
1.வீரம்
மரப்புலி உடலின், மான்கணம் உளவோ?
மருளின விசும்பின் மாதிரத்து ஈண்டிய
இருளும் உண்டோ, ஞாயிறு சினவின்? ( மன்னன் வீரம்; ஔவையார், புறம் 90)

2.எலி போல திருடும் குணம் உடையாருடன் சேராதே
எலிமுயன்றனையராகி உள்ளதம்
வளன்வலியுறுக்கும் உளம் இலாளரோடு
இயைந்த கேண்மை இல்லாகியரோ ! –(எலி போன்றோருடன் சேராதே; நல்லுருத்திரன், புறம் 190)

3.வழுதியின் ஆற்றல்: கடலுக்கு அணை போட முடியுமா?

நீர்மிகின் சிறையும் இல்லை; தீ மிகின்
மன்னுயிர் நிழற்றும் இலை;
வளிமிகின் வலியும் இல்லை! – (வழுதியின் ஆற்றல்; ஐயூர் முடவனார், புறம் 51)

4.முடிந்தால் சொல்லு, சொல்லியபின் செய்யாமல் இராதே
ஒல்லுவது ஒல்லும் என்றலும், யாவர்க்கும்
ஒல்லாது இல்லென மறுத்தலும், இரண்டும்
ஆள்வினை மருங்கின் கேண்மைப் பாலே;
ஒல்லாது ஒல்லும் என்றலும், ஒல்லுவது
இல்லென மறுத்தலும், இரண்டும் வல்லே; – (முடிந்ததைச் சொல்லு; ஆவூர் மூலங்கிழார், புறம் 196

5.சான்றோர் சன்றோருடன் சேருவர்
என்றும் சான்றோர்
சான்றோர் பாலர் ஆப;
சாலார் சாலார் பாலர் ஆகுபவே ! – (இனம் இனத்தோடு சேரும்; கண்ணகனார், புறம் 218)

6.மனைவி இறந்தாள், இன்னும் வாழ்கிறேனே! சீ,சீ!!
ஞாங்கர் மாய்ந்தனள் மடந்தை
இன்னும் வாழ்வல் என் இதன் பண்பே! –(மனைவி போயும் இன்னும் உயிர் இருக்கிறதே! சேரமான் மாக்கோதை, புறம் 245)

7.கணவனுடன் இறப்பதே மேல்
பெருந்தோள் கணவன் மாய்ந்தென, அரும்பற
வள்ளிதழ் அவிழ்ந்த தாமரை
நள்ளிரும் பொய்கையும் தீயும் ஓரற்றே! – ( கணவன் சிதைத்தீயில் குதிப்பது குளத்தில் குளிப்பது போல; பெருங்கோப்பெண்டு, புறம் 245)

8.சீ! உன்னை விட்டால் கதி இல்லை என்று எண்ணாதே!
பெரிதே உலகம் பேணுநர் பலரே
மீளிமுன்பின் ஆளிபோல
உள்ளம் உள்ளவிந்தடங்காது வெள்ளென
நோவா தோன்வயின் திரங்கி
வாயா வன்கனிக்கு உலமருவாரே – ( உலகில் கொடுப்போர் அதிகம்; பெருஞ்சித்திரனார், புறம் 207)

9.நீ இருக்கும் வரை இனி நான் கூலிக்கு மாரடிக்கத் தேவை இல்லை
பீடில் மன்னர்ப் புகழ்ழ்ச்சி வேண்டி
செய்யா கூறிக் கிளத்தல்
எய்யாதாகின்று எம்சிறு செந்நாவே! – (வாரி வழங்குகிறாய் மற்றவர்களைப் பொய்யாகப் புகழத்தேவையே இல்லை; வன் பரணர், புறம் 148)

10. பார்! மற்றவன் கொடுத்த யானை!
இரவலர் புரவலர் நீயும் அல்லை
புரவலர் இரவலர்க்கு இல்லையுமல்லர்
இரவலர் உண்மையும் காணினி இரவலர்க்கு
ஈவோருண்மையும் காணினி நின்னூர்க்
கடிமரம் வருந்தத் தந்தியாம் பிணித்த
நெடுநல் யானையெம் பரிசில்
கடுமான் தோன்றல் செல்வல் யானே- – (உலகில் கொடுப்போர் அதிகம்; பெருஞ்சித்திரனார், புறம் 162)

11.காசுக்காகப் பாடும் பரதேசி நான் அல்ல!
காணாது ஈத்தவிப் பொருட்கு யானோர்
வாணிகப் பரிசிலன் அல்லேன் பேணித்
தினையனைத்தாயினும் இனிதவர்
துணை யளவறிந்து நல்கினர் விடினே – (காசுக்காகப் பாடும் ஆள் அல்ல; பெருஞ்சித்திரனார், புறம் 208

12..உண்டோ குரங்கேற்றுக் கொள்ளாத கொம்பு?
எத்திசைச் செலினும் அத்திசைச் சோறே –
( உன்னை விடக் கொடுப்போர் உண்டு; அவ்வையார், புறம் 206)

13.பிச்சை எடுப்பது இழிந்ததுதான்
ஈயென இரத்தல் இழிந்தன்று அதனெதிர்
ஈயெனென்றல் அதனினுமிழிந்தன்று
கொள்ளெனக் கொடுத்தல் உயர்ந்தன்று அதனெதிர்
கொள்ளேனென்றல் அதனினும் உயர்ந்தன்று – ( தா என்பது இழிந்தது; வன்பரணர், புறம் 204)

14.நல்லவரை மட்டுமே பாடுவேன்
பெரியவோதினும் சிறியவுணராப்
பீடின்று பெருகிய திருவிற்
பாடின் மன்னரைப் பாடன்மார் எமரே – (தகுதியற்றவரைப் பாடமாட்டோம்; மோசிகீரனார், புறம் 375)

15.புலவரைப் போய் உளவாளி என்று மடக்கிவிட்டாயே!
பெற்றது கொண்டு சுற்றமருத்தி
ஓம்பாது உண்டு கூம்பாது வீசி
வரிசைக்கு வருந்துமிப் பரிசில் வாழ்க்கை
பிறர்க்குத் தீதறிந்தன்றோ இன்றே – ( புலவர் வாழ்க்கை;கோவூர்க் கிழார் புறம் 47)

16.வரி விதிக்கும் போது அளவாக வரி விதி
அறிவுடை வேந்தன் நெறியறிந்து கொளினே
கோடியாத்து நாடு பெரிது நந்தும் – (வரி விதிப்பு; பிசிராந்தையார், புறம் 184)

17.கோள் சொல்பவரை நம்பாதே
வழிபடுவோரை வல்லறிதி நீயே
பிறர்பழி கூறுவோர் மொழி தேறலையே
நீமெய்கண்ட குற்றம் காணின்
ஒப்ப நாடி அத்தகவொறுத்தி – (கோள் சொல்பவரை ஒதுக்கி, குற்றவாளிகளை தண்டிப்பாய்; ஊன்பொதி பசுங்குடையார், புறம் 10

18.உழவர்களைப் போற்று
நொதுமலாளர் பொது மொழி கொள்ளாது
பகடு புறந்தருநர் பாரமோம்பிக்
குடிபுறந் தருவை யாயினின்
அடிபுறந் தருகுவர் அடங்காதோரே – (உழவரை ஆதரி; வெள்ளைக்குடி நாகனார், புறம் 35)

19.பரித்ராணாய சாதூனாம் விநாசாய துஷ்க்ருதாம் (தீயோரைப் பொசுக்கு)
கொடியோர்த் தெறுதலும் செவ்வியோர்க் களித்தலும்
ஒடியா மரபின் மடிவிலையாகி
நல்லதன் நலனும் தீயதன் தீமையும்
இல்லையென்பார்க்கு இனனாகிலியர்—( கொடியோரை அழி; நாத்திகரை நம்பாதே; முதுகண்ணன் சாத்தனார், புறம் 29)

20.இன்று போல் என்றும் ஒன்றுபட்டு வாழ்க
ஒருவீர் ஒருவீர்க்கு ஆற்றுதிர் இருவீரும்
உடநிலை திரியீராயின் இமிழ்திரைப்
பௌவ முடுத்தவிப் பயங்கெழு மாநிலம்
கையகப் படுவது பொய்யாகாதே – (ஒற்றுமை வாழ்க; காரிக்கண்ணனார், புறம் 58)

21.நினைத்தேன், வந்தாய்! என்ன அதிசயம்!
வருவன் என்ற கோனது பெருமையும்
அது பழுதின்றி வந்தவன் அறிவும்
வியத்தொறும் வியத்தொறும் வியப்பிறந்தன்றே – பொத்தியார், புறம் 217

22.குழல் இனிது, யாழ் இனிது என்பர், குழந்தை இல்லார்
குறுகுறு நடந்து, சிறுகை நீட்டி,
இட்டும் தொட்டும் கவ்வியும் துழந்தும்
நெய்யுடை அடிசில் மெய்ப்பட விதிர்த்தும்
மயக்குறுமக்களை இல்லோர்க்குப்
பயக்குறை இல்லைத் தாம் வாழும் நாளே! – (குழந்தைகள் இல்லாத வாழ்வு இன்பம் தராது; அறிவுடைநம்பி, புறம் 188).

23.ஈமக்கடன் நிகழ்த்த புதல்வன் பெற்ற பின் என்னிடம் வா!
புகழ்சால் புதல்வன் பிறந்தபின் வாவென
என்னிவணொழித்த அன்பிலாள
எண்ணாதிருக்குவை யல்லை
என்னிடம் யாதுமற் றிசைவெய் யோயே பொத்தியார், புறம் 222

24.தைரியம் இருந்தால் போர் செய் அல்லது கோட்டையைத் திற
அறவையாயின் நினதெனத் திறத்தல்
மறவையாயின் போரொடு திறத்தல்
அறவையும் மறவையும் அல்லையாகி
திறவா தடைத்த திண்ணிலைக் கதவின்
நீண்மதில் ஒருசிறை யொடுங்குதல்
நாணுத் தகவுடைத்துக் காணுங்காலே – புறம் 44, கோவூர்க் கிழார்

Following Thirty Golden sayings were already posted under June Calendar in Tamil

புறநானூற்றுப்பாடல்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட 30 அருமையான மேற்கோள்கள் இந்த மாத காலண்டரை அலங்கரிக்கின்றன. சுருக்கமான பொருள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஜூன் 1 ஞாயிற்றுக் கிழமை
நிலம் பெயரினும் நின்சொற் பெயரல் (உண்மையே கொள்கை – இரும்பிடர்த்தலையார், புறம் 3).

ஜூன் 2 திங்கட்கிழமை
அருளும் அன்பும் நீக்கி, நீங்கா
நிரயம் கொள்பவரோடு ஒன்றாது, காவல்
குழவி கொள்பவரின் ஓம்புமதி
– — (கெட்டவருடன் சேராதே; நரிவெரூஉத் தலையார், புறம் 5)

ஜூன் 3 செவ்வாய்க் கிழமை
நீரின்றமையா யாக்கைக் கெல்லாம்
உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே – (அன்னதானமே சிறந்தது; குடபுலவியனார், புறம் 18).

ஜூன் 4 புதன் கிழமை
இகழுநர் இசையொடு மாயப்
புகழொடு விளங்கிப் பூக்கநின் வேலே – (உன்னை மதியாதோர் வீழ்க; நீ வாழ்க; ஐயூர் மூலங்கிழார். புறம் 21.)

ஜூன் 5 வியாழக் கிழமை
வல்லுநர் வாழ்ந்தோர் என்ப – (வல்லவரே வாழ்வர்; மாங்குடி கிழார், புறம் 24)

ஜூன் 6 வெள்ளிக்கிழமை
புலவர் பாடும் புகழுடையோர் விசும்பின்
வலவன் ஏவா வானவூர்தி
எய்துப,என்ப (புகழுடையோர் சுவர்க்கம் புகுவர்; முதுகண்ணன் சாத்தனார், புறம் 27)

ஜூன் 7 சனிக்கிழமை
தேய்தல் உண்மையும் பெருகல் உண்மையும்
மாய்தல் உண்மையும் , பிறத்தல் உண்மையும்
அறியாதோரை அறியக்காட்டி – (ஜனன,மரண சுழற்சியை விளக்குவாய்; முதுகண்ணன் சாத்தனார் புறம் 27)

Chera Emblem

ஜூன் 8
வல்லார் ஆயினும் வல்லுநர் ஆயினும்
வருந்தி வந்தோர் மருங்கு நோக்கி
அருள வல்லை ஆகுமதி — (எவர் வந்தாலும் உபசரி; உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார், புறம் 27)

ஜூன் 9
அதனால் அறமும் பொருளும் இன்பமும் மூன்றும்
ஆற்றும் பெருமநின் செல்வம் – (தர்ம, அர்த்த, காம ஆகிய மூன்றில் நிற்பவன் நீ; முதுகண்ணன் சாத்தனார், புறம் 28)

ஜூன் 10
சிறப்புடை மரபிற் பொருளும் இன்பமும்
அறத்து வழிப்படூஉம் – (தர்ம, அர்த்த, காம ஆகிய மூன்றில் தர்மமே பெரிது; கோவூர் கிழார், புறம் 31)

ஜூன் 11
நிலம்புடை பெயர்வதாயினும், ஒருவன்
செய்தி கொன்றோர்க்கு உய்தி இல் – (நன்றி மறக்காதே; ஆலத்தூர் கிழார், புறம் 34)

ஜூன் 12
வருபடை தாங்கிப் பெயர்புறத் தார்த்துப்
பொருபடை தரூஉங் கொற்றமும் உழுபடை
ஊன்றுசால் மருங்கின் ஈன்றதன் பயனே! – (உழவே பெரிது; வெள்ளைக்குடி நாகனார், புறம் 35)

ஜூன் 13
என்றும் இன்சொல் எண்பதத்தை ஆகுமதி! – (இன்சொல் பேசு; ஆவூர் மூலங்கிழார் புறம் 40)

Pandya Emblem

ஜூன் 14
நல்லது செய்தல் ஆற்றீர் ஆயினும்
அல்லது செய்தல் ஓம்புமின்; அதுதான்
எல்லாரும் உவப்பது; அன்றியும்,
நல்லாற்றுப் படூஉம் நெறியுமார் அதுவே –( நன்றே செய்க; நரிவெரூஉத் தலையார், புறம் 195)

ஜூன் 15
அறநெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம்
அதனால் நமரெனக் கோல் கோடாது
பிறரெனக் குணங்கொல்லாது – – (தர்மமே முக்கியம்; மருதன் இளநாகனார், புறம் 55)

ஜூன் 16
புலிசேர்ந்து போகிய கள்ளலை போல
ஈன்ற வயிரோ இதுவே,
தோன்றுவன் மாதோ, போர்க்களத்தானே! – (நான் வீரத் தாய்; காவற்பெண்டு, புறம் 86)

ஜூன் 17
—-தந்தயர்க்கு
அருள் வந்தனவால் புதல்வர்தம் மழலை! – (குழந்தை மழலை கடவுள் அருளியது; ஔவையார், புறம் 92)

ஜூன் 18
புல்லிலை எருக்கம் ஆயினும், உடையவை
கடவுள் பேணேம் என்னா – (பத்ரம், புஷ்பம் எதையும் கடவுள் ஏற்பார்; கபிலர், புறம் 106)

Choza Emblem

ஜூன் 19
இம்மைச் செய்தது மறுமைக்கு ஆம் எனும்
அறநிலை வாணிகன் ஆய் அல்லன்! – ( மறு ஜன்மத்தில் பலனை எதிர்பார்த்து அல்ல; முடமோசியார், புறம் 134)

ஜூன் 20
வாழ்தல் வேண்டிப்
பொய் கூறேன்; மெய் கூறுவல்! – (சோற்றுக்காக பொய் சொல்லேன்; மருதன் இளநாகனார், புறம் 139)

ஜூன் 21
‘எத்துணை ஆயினும் ஈதல் நன்று’ என,
மறுமை நோக்கின்றோ அன்றே
பிறர் வறுமை நோக்கின்று, அவன் கைவண்மையே—
(மறு ஜன்மத்தில் பலனை எதிர்பார்த்து அல்ல; பரணர், புறம் 141)

ஜூன் 22
யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா!
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே !
(- எல்லோரும் சகோதரர்; கணியன் பூங்குன்றனார், புறம் 192)

ஜூன் 23
உண்டால் அம்ம, இவ்வுலகம்; இந்திரர்
அமிழ்தம் இயைவதாயினும், இனிது எனத்
தமியர் உண்டலும் இலரே;
– (இந்திர லோக அமிர்தம் கிடைத்தாலும் பகுத்து உண்பர்; கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி, புறம் 182)

ஜூன் 24
–பிறர் அஞ்சுவதஞ்சிப்
புகழெனின் உயிரும் கொடுக்குவர்; பழியெனின்
உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர்; அயர்விலர்
–( பழி என்றால் அதை வெறுப்பர்; கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி, புறம் 182)

ஜூன் 25
அன்ன மாட்சி அனையராகித்
தமக்கென முயலா நோந்தாள்
பிறர்க்கென முயலுநர் உண்மையானே !
–( பிறருக்காக் உழைப்பவர் உள்ளதால் உலகம் நிலைத்து இருக்கிறது; கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி, புறம் 182)

ஜூன் 26
உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்
பிற்றை நிலை முனியாது கற்றல் நன்றே!
– (கல்வி கற்பது மிக முக்கியம்; ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியன், – புறம் 183).

ஜூன் 27
நெல்லும் உயிரன்றே; நீரும் உயிரன்றே;
மன்னன் உயிர்த்தே மலர்தலை உலகம்! – (நல்லாட்சி மிகவும் முக்கியம்; மோசிகீரனார், புறம் 186).

ஜூன் 28
நாடா கொன்றோ காடா கொன்றோ
அவலா கொன்றோ மிசையா கொன்றோ
எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர்;
அவ்வழி நல்லை வாழிய நிலனே! – (ராமன் இருக்கும் இடம் அயோத்தி; அவ்வையார், புறம் 187)

ஜூன் 29
உண்பது நாழி உடுப்பவை இரண்டே
பிறவும் எல்லாம் ஓரொக்கும்மே ! (அடிப்படைத் தேவை; நக்கீரர், புறம் 189)

ஜூன் 30
செல்வத்துப் பயனே ஈதல்;
துய்ப்பேம் எனினே, தப்புந பலவே – (தானமே சிறந்தது; நக்கீரர், புறம் 189).

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 6, 2014 • Permalink

Posted in Quotations, Tamil

Tagged தமிழ் பொன்மொழிகள், புறநானூறு, பொன்மொழிகள்

Posted by Tamil and Vedas on June 6, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/06/%e0%ae%85%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%88%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%a9-54-%e0%ae%aa%e0%af%81%e0%ae%b1%e0%ae%a8%e0%ae%be%e0%ae%a9%e0%af%82%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%af%81%e0%ae%aa%e0%af%8d/

God stays long but strikes at last! 100 warnings to Shisupala!

Shisupala and Krishna.

God stays long but strikes at last!
100 warnings to Shisupala!

Written by London Swaminathan
Post No. 1087; Dated 5th June 2014.

‘Na adharma carito loke sadyah phalati gaur eva’ – Manu
‘An evil act committed in this world does not bear fruit at once like a cow’ – Manu

Why do good people suffer?
How come the bad people are winning in most of the ventures? These are the questions that come to our mind very often.

There are many answers to these questions. First of all the suffering and enjoying are relative terms. What most of us see as ‘suffering’ is not suffering for the people who actually have this.

There are some examples in the life of Hindu saints. When Sri Ramakrishna Paramahamsa was suffering from cancer, devotees asked him why he can’t pray to goddess for a cure. He replied that he could only think about goddess and nothing else when he utters the name of the goddess (“When I think of my Mother, the physical body vanishes, and I am entirely out of it”). He reached the highest stage of a saint where there was no difference between happiness and sorrow, dark and light, good and bad and cold and hot. He was beyond all these things. For him the body was like a worn out shirt. Lord Krishna also says the same in the Bhagavad Gita.

Ramana Maharishi and other great people had cancer or some chronic illness which did not affect them mentally.

Krishna’s Sudarsana Chakra

Now let us look at the billionaires in the world. Most of them suffer from diabetes or cholesterol or blood pressure or all the three together. They can’t enjoy even a milk-sweet which a beggar gets from a temple and enjoy every bit of it. In other words beggars live in a happy world where as billionaires live in a world of tension, anxiety and sorrow. We are simply deceived by the outward appearance.

There is another answer to this question.
Rama ‘suffered’ for 14 years.
Pandavas ‘suffered’ for 13 years.

This is what we learn from the two great Hindu epics. There are other stories where Harichandra and Nala suffered for long. But at the end all ended happily. The lesson we learn is god punished some people for the bad things that they did some time back either in this life or previous lives. Another answer is that God gives us all troubles to make us stronger. If we go to a gym we tire our selves voluntarily to get future health benefits. If we undergo an army training, we do severe physical tasks. All these prepare us for any future eventualities.

Hinduism has many shock absorbers so that nothing breaks down that easily.

God is slow in acting like tortoise! But he wins at the end!!

There is another answer in our stories. At the end, God finish off the evil doers completely. He waits for long so that they learn a lesson. If they don’t learn a lesson then they are finished off completely. This will serve as an ultimatum to others. A mother or a father smacks a child when its mischief becomes unbearable or intolerable.

The English proverbs with the same message are:
1.God stays long but strikes at last!
2.The mill of God grinds late, but grinds to powder!

We have equal proverbs or sayings in Tamil and Sanskrit.
Arasan andrE kEtpaan; Deivam nindRu kEtkum (Tamil Proverb)

Manu on this topic
“Unrighteousness practised in this world, does not at once produce its fruit, like a cow (or like milk); but advancing slowly, it cuts off the roots of him who committed it” – Manu 4-172
Hindu Law giver Manu is very clear about it. All the Hindu Smritis (Law Books) in the present form are at least 3000 year old. They may be older because Manu’s name is in Rig Veda too!

Buddha also said the same in the Dhammapada:

“For a bad act done does not coagulate
Like freshly extracted milk
Burning , it follows the childish one
Like fire concealed in ashes” — Dhammapada 5-12

Na hi paapam katam kammam sajjukhiiram va muccati
Dahan tam baalam anveti bhasmaccanno va paavako– Dhammapada 5-12

He added, “Fools of little understanding, being enemies to themselves wander about doing evil deeds which bear bitter fruits. So long as an evil deed does not bear fruits, the fool thinks it is honey; but when it bears fruits, then the fool suffers grief” (Dhammapada 5-8, 5-10)

Krishna’s Warning to Shisupala
Hindus are the discoverers of the decimal system. So in all the stories such as Vikramditya and Vetal or the hymns of Rig Veda we see decimal numbers 10, 100, 1000, lakh, koti etc. Lord Krishna gave 100 chances to Shisupala to err and escape. But he warned him that when he does insult him for the 101st time he would be finished off. Evil doers never learn a lesson that easily. Shisupala did insult Krishna for the 101st time at the Rajasuya Yagna of Yudhistira. Krishna sent his invisible weapon Sudarsana Chakra and it beheaded Shisupala. Sudarsana Chakra works like a stealth plane and Boomerang. It is invisible as well as it comes back after hitting the target. (Mahabharata).

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 5, 2014 • Permalink

Posted in Religion

Tagged enjoying, Shisupala, Why do we suffer? suffering

Posted by Tamil and Vedas on June 5, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/05/god-stays-long-but-strikes-at-last-100-warnings-to-shisupala/

சங்கத்தமிழ் முழங்கும் ஜோதிட உண்மைகள்!

Picture of Chinese Zodiac Sign

by ச.நாகராஜன்

Post No. 1086 ; Dated 5th June 2014.

((First part of this article is published yesterday. Post No.1084: ஒவ்வொரு தமிழனும் ஒரு ஜோதிட ஆர்வலனே!))

சனி தப்பினாலும் செங்கோல் மழை தரத் தப்பாது!

சங்க இலக்கியக் கடலில் அற்புதமான ஜோதிட முத்துக்கள் ஏராளம் உள்ளன.மாதிரிக்குச் சில உண்மைகளைப் பார்ப்போம்.
சனி கிரகத்தை மைம்மீன் என சங்க இலக்கியம் குறிப்பிடுகிறது. அது புகையின் மழை பெய்யாதாம். ஆனால் அப்படிப்பட்ட மழை பெய்யாச் சூழ்நிலையிலும் கூட மன்னன் தனது செங்கோல் தப்பாது அரசாள்வதால் அவன் செங்கோல் சிறப்பாலேயே மழை பெய்கிறதாம்! இதைப் புறநானூறு (பாடல் 171) கூறுகிறது.பாடல் வரிகள் இதோ:-

மைம்மீன் புகையினும்.. .. பெயல் பிழைப்பு அறியாப் புன்புலத்ததுவே!

தூமகேதுவும் மழையும்

தூமகேதுவைப் பற்றித் தொன்று தொட்டு வழி வழியாக ஏராளமான நம்பிக்கைகள் உலகெங்கும் உண்டு. தமிழ் இலக்கியம் தூமகேது தோன்றின் மழை பெய்யாது;ஆனால் மன்னனின் செங்கோல் சிறப்பினால் மழை பெய்யும் என்று ‘செங்கோல் அறத்தின்’ சிறப்பினை எடுத்துக் கூறுகிறது. இந்தச் செய்தியை அதே பாட்டில் காணலாம். “தூமந் தோன்றினும்.. பெயல் பிழைப்பு அறியாப் புன்புலத்ததுவே!”

வைகை நதி அஷ்டமி போலச் சுருங்கும் அமாவாசை போல வறளாது!

வைகை நதியைப் பற்றிய சுவையான செய்தியைப் பரிபாடல் (பாடல்11;37-36)கூறுகிறது.

“எண்மதி நிறை யுவா இருண்மதி போல நாள்குறை படுதல் காணுநர் யாரே”

இதன் பொருள்: வைகை நதியின் நீர் அஷ்டமி போலச் சுருங்கும்;ஆனால் அமாவாசை போலச் சுருங்காது!

Picture of Burmese Zodiac Sign

வாஸ்து ஜோதிடம்

மன்னன் அரண்மனை கட்டக் கால் கோள் நாள் பார்த்தல்
மன்னனின் அரண்மனையைக் கட்ட வாஸ்து பார்த்து ஜோதிடம் மூலம் நாள் பார்த்துக் கட்டக் கால்கோள் நாளைப் பற்றி நெடுநல்வாடை (73-78 வரிகள்) அழகுறச் சொல்லுகிறது.

“விரிகதிர் பரப்பிய வியல்வாய் மண்டிலம்
இருகோள் குறிநிலை வழுக்காது குடக்கோ
பொருதிறஞ் சாரா அரை நாள் அமயத்து
நூலறி புலவர் நுண்ணிதிற் கயிறிட்டு
தேஎங் கொண்டு தெய்வம் நோக்கி
பெரும்பெயர் மன்னர்க்கு ஒப்ப மனை வகுத்து”

பெரும்பெயர் அரசனுக்கு நூலறி புலவர் கயிறிட்டு, தெய்வம் நோக்கி அரண்மனை கட்டுவதை எப்படி அழகுறச் சொல்கிறார் புலவர்!

பூரி ஜகந்நாதர் ஆலயமும் கில்லாரி நீலகண்டர் ஆலயமும்
ஜோதிடம் மூலம் நாள் கணித்து வாஸ்து சாஸ்திரப் படி அரண்மனைகளையும் கோவில்களையும் இதர கட்டிடங்களையும் பாரத தேசம் முழுவதும் அனைவரும் கட்டி வந்ததை இங்கு கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இவை எப்படி வலிமை வாய்ந்தவையாக இருந்தன என்பதற்கும் சமுதாய மக்களுக்கு எப்படி உதவின என்பதற்கும் உதாரணமாக (இடத்தைக் கருதி) இரு சம்பவங்களை மட்டும் இங்கு எடுத்துக் காட்டலாம்.

பழைய வானியலானது ககோளம் என நமது சாஸ்திர நூல்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது.இதையும் கருத்தில் கொண்டே கட்டிடங்கள் அமைக்கப்பட்டன!ஜோதிட சாஸ்திரத்தின் படி நல்ல நாள் பார்த்து ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்தக் கட்டிட வேலைகளை தெய்வீகப் பணியாகக் கருதி ஸ்தபதிகளும் பணியாளர்களும் அதில் ஈடுபடுவது வழக்கம். இப்படிக் கட்டப்பட்ட ஒன்று தான் பூரி ஜகன்னாதர் கோவில்.

30-10-99 தேதியிட்ட டெலகிராப் பத்திரிகை தரும் அதிசயச் செய்தி அறிக்கையில்.”மணிக்கு 250 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் புயல் (இந்த வேகம் எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பார்த்தல் அவசியம்) ஒரிஸாவைச் சேர்ந்த ஜகத்சிங்பூர், பூரி, பலோசோர், பட்ரக், கஞ்சம், குர்தா,, கட்டாக், கேந்த்ரபாரா உள்ளிட்ட கடற்கரை மாவட்டங்களைத் தாக்கியதாகவும், வேகமான காற்று பூரி ஜகந்நாதர் ஆலயத்தை நோக்கி வீசத் தொடங்கிய போது ஒரு நீல ஒளி ஜகந்நாதர் ஆலயத்திலிருந்து கிளம்பி புயல் காற்றை வெட்டித் தடுத்து ஆலயத்தைக் காத்ததாகவும் கூறுகிறது. ஒவ்வொரு புயலின் போதும் ஆலயங்களையே புகலிடமாக மக்கள் சென்று அடையும் ஒரு உண்மையே அந்த ஆலயங்கள் எவ்வளவு வலிமை வாய்ந்தவையாக அமைக்கப்பட்டன என்பதையும் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

1993ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 30ம் தேதி லட்டூரில் ஏற்பட்ட பூகம்பத்தை பிரிட்டிஷ் நிபுணர்கள் ஒரு ஹைட்ரஜன் குண்டு போடப்பட்டதற்கு சமமாக ஒப்பிடுகின்றனர். இந்த பூகம்பத்தில் பூகம்பம் ஏற்பட்ட மையத்தின் அருகில் இருந்த கில்லாரி என்ற சிற்றூரில் இருந்த நீலகண்டர் ஆலயம் மட்டும் சேதம் அடையாமல் இருந்தது எப்படி என்பதை எண்ணி விஞ்ஞானிகள் மற்றும் பூகம்ப நிபுணர்கள் உள்ளிட்ட அனைவரும் வியக்கின்றனர்.

ஆக சரியான நேரத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு வாஸ்து பார்த்து கட்டப்பட்ட வலிமை வாய்ந்த அரண்மணைகளைச் சேர சோழ பாண்டிய மன்னர்கள் விரும்பி அமைத்தது சரிதான்! அதையே நெடுநல்வாடை சுட்டிக் காட்டுகிறது!

நிமித்தமும் சகுனங்களும்

இன்னும் ஜோதிடத்துடன் தொடர்பு கொண்ட சாமுத்திரிகா லட்சணம்,நிமித்தம்,திருமணச் சடங்குகள் போன்ற பல ஹிந்து வாழ்க்கை முறை சம்பந்தமான பொருள்களை எடுத்துக் கொண்டால் மேலும் பல நூற்றுக் கணக்கான குறிப்புகளைச் சங்க இலக்கியம் தருகிறது.

நிமித்தங்களில் தான் எத்தனை வகை! பொழுது நிமித்தம் (புறநானூறு-204), நாள் நிமித்தம் (தொல்காப்பியம் 1037) பறவை நிமித்தம் (தொல்காப்பியம் 1037) இவை போன்றவற்றை ஏராளமான பாடல்களில் காணலாம். அசரீரி என சொல்லப்படும்‘யாரிடமிருந்தோ வரும் நல்ல சொல்லை’ நன்மொழி என முல்லைப்பாட்டு (16-17)சுட்டிக் காட்டுகிறது.

காக்கை கரைந்தால் விருந்து வரும் (குறுந்தொகை 210), ஆண் ஓந்தி வலம் வந்தால் வழிப்பயணம் நலம் பயக்கும் (குறுந்தொகை 140),கனவில் படைக்கலம் கட்டிலுடன் கவிழுதல்,எட்டுத்திக்கிலும் எரிகொள்ளி விழுதல்,மரக்கிளை வற்றுதல் (புறம் 41),கனவில் தலையில் எண்ணெய் தேய்த்தல்(புறம் 41) போன்றவை தீமை பயக்குமாம்! பெண்களின் இடதுகண் துடித்தால் நல்ல நிமித்தமாம்.

(ஐங்குறுநூறு 218); பெண்களின் வளை இறுகினால் நல்ல நிமித்தமாம் (ஐங்குறுநூறு 218) இப்படி நூற்றுக்கணக்கான குறிப்புகளைச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

அடுத்து கிரகணத்தைப் பற்றிய தமிழரின் அறிவு உலகின் தலை சிறந்த விஞ்ஞானிகளே வியக்கும் ஒன்று. இதைக் கணிக்கும் பஞ்சாங்கம் பற்றிப் பகுத்தறிவாளர்களுக்கு எப்போதுமே ஒரு இளப்பம் தான்!

இதற்கு அடுத்த கட்டுரை தமிழனின் பஞ்சாங்கம் பற்றியது. அது ஏற்கனவே இங்கே வெளியிடப்பது.

Leave a comment

by Tamil and Vedas on June 5, 2014 • Permalink

Posted in Astrology, தமிழ் பண்பாடு

Tagged தமிழ் ஜோதிடம், வாஸ்து சாஸ்திரம்

Posted by Tamil and Vedas on June 5, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/06/05/%e0%ae%9a%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d-%e0%ae%ae%e0%af%81%e0%ae%b4%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%9c%e0%af%8b/

Tamil and Vedas

All posts for the year 2014

Arundhati wins; Vishwamitra defeated!

தமிழுக்கு எத்தனை பெயர்கள்?

Astrologers versus Saints

அருந்ததியிடம் தோற்ற விஸ்வாமித்ரர்

Story of ‘Dumb Poet’ Mooka Kavi

ராகங்கள்- தமிழ்,வடமொழிப் பெயர்கள்

Doing Business with God!

அருமையான 54 புறநானூற்றுப் பொன்மொழிகள்!

God stays long but strikes at last! 100 warnings to Shisupala!

சங்கத்தமிழ் முழங்கும் ஜோதிட உண்மைகள்!

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore