புத்தரும் பிராமணர்களும்: இரண்டு சுவையான சம்பவங்கள்! (Post No.3949)

Written by London Swaminathan

 

Date: 28 May 2017

 

Time uploaded in London: 11-07 am 

 

Post No. 3949

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

புத்தர் பற்றி வெள்ளைக்காரர்கள் எழுதியதை அப்படியே நம்பிவிடக்கூடாது. அவர் ஏதோ இந்து மதத்துக்கு எதிராகப் புரட்சிக்கொடி தூக்கியதாகவும் பிராமணர்களை எதிர்த்ததாகவும் வெளிநாட்டுக்காரர்கள்

எழுதியதை நம்பி இங்குள்ள திராவிட பக்தர்களும் புத்தர் படத்தை தனது வீட்டில் மாட்டி வைத்திரு ப்பர். அவர்களுக்கு புத்தர் ‘தம்ம பத’த்தில் என்ன சொன்னார் என்று தெரியாது பாவம்! அதாவது அறியாத ஜீவன்கள்; சுக்கான் உடைந்த கப்பல்கள்; வழி தெரியாமல் திணறும் அந்தகர்கள்.

 

என்னுடைய பல திராவிட நண்பர்கள் இன்னும் திருக்குறளையே படித்ததில்லை. படித்த பிறகு அதன் கருத்துகளை வேறு ஜீரணம் செய்யவேண்டும்; பின்னர் அதில் ஒரு திருக்குறளையவது பின்பற்ற வேண்டும்! நடக்குமா?

 

புத்தமதத்தினரின் வேதப் புத்தகமான தம்ம பதத்தில் 423 ஸ்லோகங்கள் உண்டு. அதில் கடைசி அத்தியாயம் ‘பிராமணர்’ என்ற தலைப்பிட்ட 26-ஆவது அத்தியாயமாகும். அதில் 41 ஸ்லோகங்கள் இருக்கின்றன. அதாவது அந்தப் புத்தகத்தில் பத்தில் ஒரு பகுதி. அவ்வளவு முக்கியத்துவம் பிராமணர்களுக்கு!

அசோகனும் தனது கல்வெட்டுகளில் முதலில் பிராமணர்களைக் குறிப்பிட்டுவிட்டே மற்ற வகுப்பினரைக் குறிப்பிடுவான்; அவ்வளவு பய பக்தி.

 

எப்படி தமிழ் வேதமான திருக்குறள் இருக்கும் வரை இந்துமதம் அழியாதோ, அப்படி தம்மபதம் உள்ளவரை இந்துமதம் அழியாது. ஏனெனில் இரண்டு நூல்களிலும் இந்துமதக் கருத்துகள் அப்படியே உள்ளன. ஆயினும் வள்ளுவனும் புத்தனும் வெறும் சடங்குகளையும், யாகத்தில் உயிர்ப் பலியையும் எதிர்த்தது உண்மையே. அவர்கள் இருவரும் உலக மக்கள் எல்லோரும் ‘வெஜிட்டேரியன்ஸ்’ – சாக பட்சிணிகள்– ஆக வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தனர். அது என்றுமே நடவாத காரியம். இது இந்துக்களுக்குத் தெரியும். ஆனால் மனிதன் உயர்நிலையை அடைய ஒவ்வொருவரும் மாமிசத்தை தவிர்த்தே ஆக வேண்டும். மாமிசமுண்ணாததால் மட்டும் உயர்நிலையை அடைந்து விடமுடியாது.

 

தம்மபதத்தில் பிராமணர் பற்றிய அதிகாரத்தில் யார் பிராமணன் என்று விவரிக்கிறார். அதற்கு முன்னரும் 6, 7 இடங்களில் பிராமணர் பற்றிச் சொல்கிறார்.

 

“ஒரு பிராமணனும் முனிவனும் கடந்த கால பாவங்களில் இருந்து விடுபட்டவர்களாவர்; அவன் தனது தந்தை தாயைக் கொன்று இருந்தாலும், இரண்டு நியாயமான அரசர்க ளைக்கொன்று இருந்தாலும். ஒரு நாட்டையே சீரழித்திருந்தாலும், மனிதர்களின் மாணிக்கம் போன்றோரைக் கொன்று இருந்தாலும் அவர்கள் தூயவர்களே (தம்மபதம் 294, 295)

 

ஏன் இப்படிச் சொன்னார்? ஒரு முனிவனும், ஒரு பிராமணனும் சொல், செயல், சிந்தனையில் (திரிகரண சுத்தி) ஒன்றுபட்டுவிட்டால் பின்னர் அவர்கள் பூலோக தேவர்கள் ஆவர்.

 

வள்ளுவனும் புத்தனும் சொன்ன எல்லா கருத்துகளும் ஏற்கனவே உள்ள கருத்துகள்தான். ஆனால் அவைகளைச் சுருக்கமாக, ஆழமாக, அழுத்தமாக, மக்கள் பேசும் மொழிகளில் (பாலி, தமிழ்) சொன்னதும் அவைகளை அவர்கள் தன் வாழ்நாளில் பின்பற்றிக் காட்டியதுமே அவர்களுடைய நூல்களை வேதங்கள் அளவுக்கு உயர்த்தின.

 

தம்மபத நூலுக்குப் பலர் உரை எழுதியுள்ளனர். அதில் இந்தியாவின் ஜனாதிபதியாக இருந்த தத்துவ அறிஞர் டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் எழுதிய உரையில் வரும் இரண்டு சம்பவங்களைக் காண்போம்:-

 

முதல் சம்பவம்

 

ஒரு பிராமணர் யாக யக்ஞாதிகளை முடித்துவிட்டு அவற்றின் பிரசாதத்தைக் கொண்டு வந்தார். புத்தரிடம் வந்தவுடன் அவைகள் என்னவென்று கேட்டார். அவை யாகத்தின் மிச்சம், மீதி என்று அறிந்தவுடன் புத்தர்  சொன்னார்:-

“ஓய், பிராமணரே! யாகத் தீயில் குச்சிகளை (சமித்து) வைப்பதன் மூலம் நீவீர் தூய்மையாகிவிட்டதாக எண்ண வேண்டாம். இதெல்லாம் மேம்போக்கானவை. நான் என்னுள்ளே உறைந்துகிடகும் அகத் தீயை எழுப்புகிறேன். அந்த ஞானத் தீ எப்போதும் எரிந்து கொண்டிருக்கும். இந்த வேள்வியில் என்னுடைய நாக்குதான் யாகக் கரண்டி; என்னுடைய இருதயம்தான் (உள்ளம்தான்) யாக குண்டம்” என்றார் புத்தர்.

 

பிராமணர்கள் செய்த யாக யக்ஞங்கள் காலப்போக்கில் பொருளற்றுப் போய் வெறும் சடங்குகள் ஆனதால் புத்தர் இப்படிப் புகன்றார். ஆனால் புத்தருக்கு பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுந்த பிருஹத் ஆரண்யக, முண்டக உபநிஷத்துகளிலேயே இக்கருத்து உள்ளது. புத்தரோ வள்ளுவரோ புதிதாக ஒன்றும் சொல்லவில்லை

 

இரண்டாவது சம்பவம்

ஒருமுறை புத்தர், அம்பலதிகா என்னும் இடத்திலுள்ள பொது மண்டபத்துக்குள் வந்தார். அப்பொழுது  அவர்கள், புத்தர் மீது குற்றச் சாட்டுகளை சுமத்திவிட்டு வெளியேறிய, ஒரு பிராமணன் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தனர். புத்தர் சொன்னார்,

 

 

” என்னைப் பற்றியோ, நான் போதிக்கும் விஷயங்கள் பற்றியோ, புத்த பிட்சுக்கள் பற்றியோ யாராவது குறைகூறினால் ஏன் கோபப்படுகிறீர்கள்? இப்படிக் கோபப்பட்டால் உங்களால் ஆன்மீக  முன்னேற்றம் காண முடியாது. மேலும் ஏனையோர் சொல்வது சரியா தவறா என்று பகுத்துணரும் சக்தியையும் இழந்து விடுவீர்கள்” என்று எச்சரித்தார்.

 

புத்தரின் வெற்றிக்கு இதுதான் காரணம். அவர் கோபப்பட்டதாக ஒரு சம்பவமும் இல்லை. மற்றவர்களைக் குறைகூறியதாகவும் ஒரு சம்பவமும் இல்லை. காலப்போக்கில் அவரது பிரதம சீடர்களாக ஆனவர்களும் பிராமணர்களே!

தான் சொல்லும் கருத்துகளை, அவர்  பின்பற்றினால், பின்னர் அவருடைய உபதேசங்களுக்கு மந்திர சக்தி வந்துவிடும்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்,  சுவாமி விவேகாநந்தர், ரமண மகரிஷி, காஞ்சிப் பெரியவர் ஆகிய பெரியோர் வாழ்விலிருந்து இவற்றை அறியலாம்.

 

–சுபம்–

ஜாலி எல் எல் பி – Jolly LLB (Post No.3948)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 28 May 2017

 

Time uploaded in London:-  6-54  am

 

 

Post No.3948

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipdia, Newspapers etc; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

சிந்திக்கவும் சிரிக்கவும்

 

பார்த்து மகிழ ஒரு நல்ல திரைப்படம்          ஜாலி எல் எல் பி – Jolly LLB

ச.நாகராஜன்

 

சாதாரணமாக திரைப்படம் பார்க்க எனக்கு நேரமே கிடையாது. இப்போது சான்பிரான்ஸிஸ்கோவில் இருப்பதால் நிறைய நேரம் கிடைக்கிறது. குறிப்பாக இரவு நேரங்களில் தொலைக்காட்சி சீரியல்களையும் சில திரைப்படங்களையும் பார்க்கும் வசதியும் வாய்ப்பும் நேரமும் இங்கு உள்ளதால் சில தமிழ், ஹிந்தி, ஆங்கிலத் திரைப்படங்களையும் தொலைக்காட்சி சீரியல்கள்கள் சிலவற்றையும் பார்க்க முடிந்தது.

 

இதில் குறிப்பிடத்தகுந்த படமாகத் திகழ்வது ஹிந்தியில் எடுக்கப்பட்ட Jolly LLB  ஜாலி எல் எல் பி என்ற திரைப்படம்.

2013ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட திரைப்படம் இது. நையாண்டி படம் என்றோ காமடி திரைப்படம் என்றோ இதை லேசில் ஒதுக்கி விட முடியாது.

அற்புதமாக காட்சிக்கு காட்சி ரசிக்க வைக்கும் திரைப்படம் இது. அத்துடன் தீவிர சிந்தனையைத் தூண்டி விடும் படமாகவும் இது அமைகிறது.

கதையின் ஓட்டத்தில் கதாபாத்திரங்கள் சொல்வதையும் செய்வதையும் மேம்போக்காகப் பார்த்து விட்டாலும் ஒவ்வொரு சீனிலும் அழுத்தம் திருத்தமாக பல உள்ளார்ந்த அர்த்தங்கள் இருப்பதை சிந்தனை செய்து தெரிந்து கொள்கிறோம்.

 

கதை வக்கீல்களைப் பற்றியது; ஒரு கேஸைச் சுற்றிச் சுழல்கிறது. பணக்கார வீட்டுப் பையன் நடைபாதையில் படுத்திருந்த ஆறு பேரை ஒரு காரை ஏற்றிக் கொன்று விட்டான், குடி போதையில்.

அந்த கேஸிலிருந்து தப்பிக்க போலீசுக்கு லஞ்சம். வக்கீலுக்குப் பெருந்தொகை. தப்புக்கு மேல் தப்பு செய்யும் ஒரு பெரிய வக்கீலின் சாகஸ திருப்பங்கள்.

 

நமது கோர்ட் வாசல்களிலும் சுற்றுப்புறங்களிலும் இருக்கும் வக்கீல்களின் கூட்டமும் அவல நிலையும் ஒரு புறம்.

ஓட்டை டைப்ரட்டர்களை வைத்துக் கொண்டு, சார், பெய்ல் வேணுமா என்று கத்தரிக்காய் வியாபாரி போலக் கூவும் வக்கீல்கள். அந்த ஓட்டை டைப்ரட்டரையும் ஒரு பூட்டு போட்டு பாதுகாக்கும் அவலம்!

 

இந்த வக்கீல் கும்பலில் தன் தனித்துவத்தை நிலை நாட்ட விரும்பி, ஆறு பேரைக் கொலை செய்த ஹிட் அண்ட் ரன் கேஸை எடுத்து தன் பெயரை நிலை நாட்டத் துடிக்கும் ஜாலி என்ற வக்கீல் (அர்ஷத் வாஸி நடிகர்)

அவர்  கேஸைக் கையாளும் விதம் அழகுறச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

 

குறிப்பாக ஜட்ஜ் திரிபாதியாக  நடித்துள்ள சௌரப் சுக்லாவின் நடிப்பைப் புகழ வார்த்தைகளே இல்லை.

லஞ்சம் வாங்கும் சபலப் பேர்வழியோ என்று முதல் காட்சியில் சந்தேகம்; டீ குடித்து விட்டு கேஸ் பேப்பர்களை கண்ணாடி வழியே அருகே வைத்துப் பார்த்து ஏ.சி. இல்லை என்று அலட்டிக் கொள்வது, அடுத்து என்ன செய்யப் போகிறார் என்று அனைவரையும் திகைக்க வைக்கும் ஒரு வித்தியாசமான கேரக்டர், பெரிய வக்கீலான ராஜ்பாலைப்( நடித்து அசத்துபவர் நடிகர் பொமன் இரானி) புகழ்வது; அவரை அனுசரிப்பது; ஆனால் தன் போக்கில் வழக்கை மேலே நடத்த அனுமதிப்பது. ராஜ்பால் கத்தும் போது அவருக்கு மேலே கத்தி ‘இது எனது கோர்ட்; இங்கு நான் தான ஜட்ஜ் என்று தீர்க்கமாகச் சொல்வது, கடைசியில் இறுதித் தீர்ப்பை வழங்குவது என எல்லா விதத்திலும் அழகுற நடித்து அசத்துவதோடு நம்மை பெரிதும் சிந்திக்க வைக்கிறார்  சௌரப் சுக்லா – இல்லை, இல்லை ஜட்ஜ் திரிபாதி.

 

குடும்ப உறவைச் சித்தரிக்க காதலி தேவை – அதற்கு அமிர்தா ராவ்!

படத்தில் பல திருப்பங்கள்!

ராஜ்பால் வாதத்தால் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியால் மனம் நொந்து கேண்டீன் நடத்தும் பெரியவர்;

 

செக்யூரிடியாக் வந்து இருமி இருமி இளைத்தவராக இருக்கும் போலீஸ் என்றாலும் இறுதியில் தன் பணியைச் செய்யும் செக்யூரிடி போலீஸ்.

இருப்பவரை இறந்ததாக மாற்றும் லஞ்ச லாவண்ய போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர்,

“இறந்து போன”வர் சாட்சி சொல்ல வருவது,

 

பெருந்தொகையைப் பெற தானே ஆளை செட் அப் செய்யும் ‘பெரிய்ய வக்கீல்’ தேஜ்பால்

என இப்படி கேரக்டர்களின் வீச்சு அபாரமாக உள்ளது.

பாட்டுக்கள் கூட பொருள் பொதிந்து இருப்பதால் கேட்க வைக்கிறது.

நமது நியாய ஸ்தலங்கள் எப்படி ஒரு அவல நிலையில் இயங்குகிறது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டும் இந்தப் படத்தில் இடம் பெறும் வசனங்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் இன்னொரு மறை பொருள் அர்த்தம் இருக்கும் படி பார்த்துக் கொண்ட் வசனகர்த்தா நம்மை நெடு நேரம் சிந்திக்க வைக்கிறார். இந்தப் படம் 1999ஆம் ஆண்டு ந்டந்த ஒரு ஹிட் அண்ட் ரன் கேஸான சஞ்சீவ் நந்தா கேஸ் மற்றும் பிரியதர்ஷினி மாட்டூ கேஸ் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஏற்பட்ட உத்வேகத்தால் எடுக்கப்பட்டது.

 

 

படத்தின் டைரக்டர் மற்றும் வசனகர்த்தா சுபாஷ் கபூர். இல்லை இவரை சபாஷ் கபூர் என்றே இனி அழைக்கலாம்.

சிறந்த ஹிந்தி படத்திற்கான நேஷனல் பிலிம் அவார்டை இந்தப் படம் பெற்றுள்ளது.

 

ஜட்ஜ் திரிபாதியாக நடித்த சௌரப் சுக்லாவிற்கு பெஸ்ட் சப்போர்டிங் ஆக்டர் என்ற நேஷனல் பிலிம் அவார்ட் கிடைத்துள்ளது. அட, அவார்டுகளின் மீது கூட ஒரு நம்பிக்கை வருகிறதே, இந்தப் படத்தால்!

அடுத்து ஜாலி எல் எல் பி 2 – இந்த ஆண்டு வெளியாகி இருக்கிறது!

 

அதையும் பார்த்து விட வேண்டியது தான் என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.

சிந்திக்க வைக்கக் கூடிய ஒரு தமாஷ் மற்றும் சீரியஸான படத்தைப் பார்க்க 128 நிமிடம் இருந்தால் இதை நீங்கள் அவசியம் பார்க்க வேண்டும்.

எனது மார்க் இந்தப் படத்திற்கு நூற்றுக்கு நூறு!

 

***

திரைப்படங்கள் சிலவற்றைப் பார்த்திருப்பதால் அதைப் பற்றிய தீர்மானமான எனது எண்ணங்களை இன்னொரு கட்டுரையில் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

****

 

 

கர்ம வினை பற்றி புத்தரும் வள்ளுவரும் செப்புவது ஒன்றே!- பகுதி 7 (Post No.3947)

Written by London Swaminathan

 

Date: 27 May 2017

 

Time uploaded in London: 21-26

 

Post No. 3947

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

(This is already posted in English a few days ago)

 

அறத்தாறு இதுவென வேண்டா சிவிகை

பொறுத்தானோடு ஊர்ந்தான் இடை (குறள் 37)

 

பல்லக்கினைச் சுமந்து செல்கின்றவனையும் பல்லக்கில் அமர்ந்து செல்பவனையும் பார்த்த உடனேயே தெரியும்- அறத்தின் பயன் என்ன என்று. புண்ணியம் செய்தவன் பல்லக்கில் பவனி வருவான். இது பரிமேல் அழகர் உரை. இதற்கு எதிர் மாறாராக எழுதப்படும் உரை தவறானவை. நூறு ஆண்டுக்கு முந்தைய புத்தகங்களில் எல்லாம் இந்த உரையே இருக்கும் புத்தரின் தம்ம பத உரையும் இதை ஆதரிக்கும்.

கேடும் பெருக்கமும் இல்லல்ல நெஞ்சத்துக்

கோடாமை சான்றோர்க் கணி (குறள் 115)

பொருள்

உலகத்தில் அழிவும் ஆக்கமும் இல்லாமல் இல்லை. இது ஒருவருக்கு வருவதற்கு பழ வினையே காரணம். ஆகையால் எது வந்தபோதிலும் நடுவு நிலைமை தவறாது இருப்பதே பெரியார்களுக்கு அணிகலன் ஆகும்

 

கெடுவல்யான் என்பது அறிக தன் நெஞ்சம்

நடுஒரீஇ அல்ல செயின் (குறள் 115)

 

ஒருவன் நடுவுநிலைமை தவறி தவறானவற்றைச் செய்யப் போனால், தான் கெட்டுப் போனதற்கு அறிகுறி அதுதான் என்பதை அவன் உணர வேண்டும். அதாவது அவன் கெட்டழிவது உறுதி

 

விநாச காலே விபரீத புத்தி என்று சம்ஸ்கிருதத்தில் பழமொழி உண்டு.

quosdeus vult perdere prius dementat – Napoleon

Whom God wishes to destroy He first deprives sanity

 

நெப்போலியனும் சொல்கிறார்: கடவுள் யாரை விழுத்தாட்ட நினைக்கிறானோ அவனுக்கு முதலில் புத்தியைத் தடுமாற வைப்பார்.

 

தம்மபதத்தில் புத்தர் சொல்கிறார்:

 

கெட்டதும் நல்லதும் நம்மால் வருவதுதான்; தானே தீங்கு

செய்து கொள்கிறான்; தானே தீமையை அகற்றவும் செய்கிறான். தானே தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளவும் செய்கிறான்.        இது எல்லாம் வேறு ஒருவர் செய்வதல்ல (தம்மபதம் 165)

தனக்குத் தானே எஜமானன் என்றும் சொல்லுவார் (160)

 

தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா என்ற கனியன் பூங்குன்றன் கருத்து இங்கே தொனிக்கிறது:-

யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன
சாதலும் புதுவது அன்றே, வாழ்தல்
இனிதென மகிழ்ந்தன்றும் இலமே முனிவின்
இன்னா தென்றலும் இலமே, மின்னொடு
வானம் தண்துளி தலைஇ யானாது
கல் பொருது மிரங்கு மல்லல் பேரியாற்று
நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல் ஆருயிர்
முறை வழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்
காட்சியில் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே,
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே. (புறம்: 192)

 

 

 

புலால் மறுத்தல்

தன்னூன் பெருக்கத்துத் தான்பிறிது ஊனுண்பான்

எங்கனம் ஆளும் அருள் (குறள் 251)

 

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி

எல்லா உயிரும் தொழும் (குறள் 260)

 

பொருள்:-

தன்னுடைய சதையைப் பெருக்க வைப்பதற்காக இரக்கமின்றி மற்ற உயிர்களைக் கொன்று சாப்பிடுபவன் எப்படி கருணை உடையவனாக இருக்க முடியும்?

 

ஒரு உயிரையும் கொல்லாமலும், மற்றவர் விற்கும் புலாலை உண்ணாமலும் இருப்பவனை எல்லா உயிரினங்களும் இருகரம் குவித்து தொழுது ஏத்தும்.

 

புத்தர் சொல்கிறார்:

எல்லா மனிதர்களும் தண்டனை என்றால் நடுங்குகின்றனர்; எல்லோரும் மரணத்தைக் கண்டு பயப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் நிலையில் நம்மை வைத்துப் பார்க்க வேண்டும். எந்த உயிரையும் கொல்லக்கூடாது. கொல்வதற்க்குக் காரணமாக இருக்கக்கூடாது.–தம்மபதம் 129

 

to be continued………………..

Kalidasa and Valluvar on Bad Friends and Laughter (Post No.3946)

Written by London Swaminathan

 

Date: 27 May 2017

 

Time uploaded in London: 13-57

 

Post No. 3946

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

Kalidasa and Valluvar on Bad Friends and Laughter (Post No.3946)

 

Tiruvalluvar is the author of Tirukkural, the Tamil Veda. It has got 1330 couplets organised in 133 chapters. Each chapter has a specific subject dealing with virtues, wealth and love (between man and woman). It expresses the highest and purest truths. It is very rare to see a secular work like this in any other language in the world. It has become very popular because of its brevity and universal appeal. Anyone will enjoy reading it.

 

Kalidasa is the most celebrated poet of India. His seven literary works are considered the best in classical Sanskrit literature. He is more famous for his over 1300 apt similes, imageries and analogies. All the similes in other Indian literatures are his imitations or adaptations. His influence over Indian literature is enormous. There is lot of scope for comparative studies.

 

Here are some amazing similarities in the above two books on two subjects: Laughter and Friendship.

 

Tamil poet Thiru Valluvar is so obsessed with friendship, that he deals with it in 70 to 80 couplets under different headings.

 

Kalidasa says that the relationship with bad friends should be cut off like a poisoned finger affected by a snake bite. Tiruvalluvar says the bad friends are like harlots and thieves.

 

“Cunning friends whose motive is gaining money, are like harlots who sell their body for gold and thieves who plunder” (Kural 813)

“It is better to leave than have the friendship of mean, low minded people that are useless and unhelpful” (Kural 815)

Kalidasa says,

“A friend who is part and parcel of life should be discarded if wicked as a finger which is part of body is cut down if it is bitten by a snake. But a good man, though unfriendly should be accepted, as a medicine though distasteful is acceptable to the sick” (Raghuvamsa 1-28)

द्वेष्योऽपि सम्मतः शिष्टस्तस्यार्तस्य यथौषधम्।
त्याज्यो दुष्टः प्रियोऽप्यासीदङ्गुलीवोरगक्षता॥ १-२८

dveṣyo’pi sammataḥ śiṣṭastasyārtasya yathauṣadham |
tyājyo duṣṭaḥ priyo’pyāsīdaṅgulīvoragakṣatā || 1-28

dveSyo.api sammataH shiSTastasyaartasya yathauSadham |
tyaajyo duSTaH priyo.apyaasiida~NguliivoragakShataa || 1-28

 

Even if someone is despicable he becomes agreeable to King DilIpa, in case if he were to be a principled person, as with a pungent medicine somehow agreeable to a patient; and even if someone is dearer to him he becomes discardable to him in case if he were to be an unprincipled person, as with a finger fanged by a snake, severable for anyone. [1-28]

A friend indeed is a friend in need!

In the Rtu Samhara Kalidasa says,

“The bodies of elephants, lions and oxen were scorched by the fire due to the excessive heat in summer season. They quickly emerged from the grass where they were burnt by fire and they all rested on the banks of a river together, forgetting their natural enmity. They behaved like friends. The image suggests that a real friend is helpful, particularly during distress. Rtu Samhara 1-27

 

Valluvan defines a good friend more beautifully:

“Genuine friendship hastens to redress distress even like the hand which picks up quickly that garment that slips (Kural 788)

“Friendship with worthy men is like the taste in the good books; the more we study the more we know” (Kural 783)

Laughter

There are two words for laughter in Tamil : one with good and another with bad connotations. Strictly speaking both are interchangeable. Only the context determines its meaning. Valluvar deals with laughter in over 16 couplets whereas Kalidasa used it in lesser places. But Kalidasas’ three plays have the Vidushaka (comedian, Jester) which gives good scope for creating mirth. All the ancient Sanskrit dramas have this Vidushaka/ jester character.

 

Let us look at one or two couplets from Tirukkural:

“Laugh when trials and troubles confront you, for there is no other way to overcome grief” (Kural 621)

It is very difficult to laugh when troubles come to us; one must be a saint like Tiruvalluvar to act that way. But most of us laugh at others’ troubles; particularly the troubles encountered by our enemies.

Valluvar echoed what Lord Krishna said in the Bhagavad Gita in the following couplets:

He does not suffer sorrow in sorrow, who does not look for pleasure in pleasure (Kural 629)

He is never afflicted by sorrow who knows the grief is natural and seeks no pleasure” (628)

Kalidasa says,

The lovely gardens resplendent with white jasmine flowers are imagined to be as bright as the sportive laugh f ladies, which is also considered white in colour—(Rtu Samhara 6-23)

 

In Hindu literature White is used for laughter, red is used for anger, Yellow is used for auspiciousness and Black for sorrow or wickedness. They have colour coded the emotions and feelings.

In the Raghu Vamsa (5-70) Kalidasa says,

“The dew drops fallen on the tender leaves with their interiors red resemble the sportive smile fallen on Aja’s lip brightened by the splendour of teeth”

Dew drops = smile; tender leaves = lips

ताम्रोदरेषु पतितं तरुपल्लवेषु

निर्धौतहारगुलिकाविशदं हिमाम्भः

आभाति लब्धपरभागतयाधरोष्ठे

लीलास्मितं सदशनार्चिरिव त्वदीयम्॥ ५-७०

tāmrodareṣu patitaṁ tarupallaveṣu

nirdhautahāragulikāviśadaṁ himāmbhaḥ

ābhāti labdhaparabhāgatayādharoṣṭhe

līlāsmitaṁ sadaśanārciriva tvadīyam || 5-70

taamrodareShu patita.n tarupallaveShu
nirdhautahaaragulikaavishada.n himaambhaH
aabhaati labdhaparabhaagatayaadharoShThe
liilaasmita.n sadashanaarciriva tvadiiyam || 5-70

“Like the thoroughly cleansed pearls in a necklace the dewdrops are now stringing on the surfaces of tender coppery leaflets only to expropriate their ochreish magnificence onto their whitely white bodies, in which process they look like your pleasing smiles occasionally gleaming with the sparkle of your teeth radiating onto your lower lip… [5-70]

 

Kalidasa uses tears of joy to express happiness:

The stream of the Himalayan snow melting under the rays of the sun is compared to the tears of joy shed by a woman when her  lover returns to her after a long absence (Raghu vamsa 16-44)

 

अगस्त्यचिह्नादयनात्समीपम् दिगुत्तरा भास्वति संनिवृत्ते।
आनन्दशीतामिव बाष्पवृष्टिम् हिमस्रुतिम् हैमवतीम् ससर्ज ॥ १६-४४

agastyacihnādayanātsamīpam
diguttarā bhāsvati saṁnivṛtte |
ānandaśītāmiva bāṣpavṛṣṭim
himasrutim haimavatīm sasarja  || 16-44

agastyacihnAdayanAtsamIpam diguttarA bhAsvati sa.nnivR^itte |
AnandashItAmiva bAShpavR^iShTim himasrutim haimavatIm sasarja  || 16-44

 

On the return of the Sun from her co-wife South (indicated by the star Canopus) after his southern solstice to the proximity of North, she that northerly quarter another wife of that Sun shed tears of joy duly dampened with her happiness to which the flow of melted snow from the Himalayas is hypothetical. [16-44]

(Agastya’s direction is South where the star Canopus is known as Agastya Nakshatra)

 

In the fourth act of famous drama Sakuntala Kanva, the foster father of Sakuntala, sheds tears of joy when she departs to join her husband King Dushyanta.

These are just some examples to show how great poets think alike and use forceful similes to bring out the emotions.

Sources: Raghuvamsa from sanskritdocuments.com

Tirukkural by A Aranganatha Mudaliyar, Trplicane, Madras, 1949

The Imagery of Kalidasa, Dr Vinod Aggarwal, Delhi, 1985

 

–Subham–

 

சிரிப்பு, நகைப்பு பற்றி வள்ளுவரும் காளிதாசரும்! (Post No.3945)

Written by London Swaminathan

 

Date: 27 May 2017

 

Time uploaded in London: 8-16 am

 

Post No. 3945

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

சிரிப்பு, புன்சிரிப்பு — ஆகிய இரண்டும் நல்ல பொருளிலும் ‘நகைப்பு’ என்பது கெட்ட பொருளிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சொல்லப்போனால் இரண்டிற்கும் பெரிய வேறுபாடு இல்லை. இடத்தைப் பொறுத்தே வேறு பாடு வருகிறது.

 

ஒரு பெண் காதல் தொனியில் ‘அவர் என்னைப் பார்த்து சிரித்தார்’ என்று தன் தோழியிடம் சொன்னால் அது பாராட்டுரை.

 

அதே பெண், போலிசிடமோ தனது சகோதரனிடமோ வேறு ‘ஒரு ஆண் தன்னைப் பார்த்துச் சிரித்தான்’ என்றால்– புகார் தோரணையில் சொன்னால் — அது குற்றச்சாட்டு!.

 

‘உன்னைப் பார்த்து ஊரே சிரிக்கும்’ என்றால் அது குறைகூறுதல். ஆனால் ‘சிரிப்பு உடம்புக்கு நல்லது’ என்று டாக்டர் சொன்னால் அது பாராட்டுரை.

 

ஆக நகைப்பும் சிரிப்பும் கூட இடத்துக்கு தக பொருளை மாற்றும் வல்லமை வாய்ந்தது.

 

ஆனால் புன்சிரிப்பு, குறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. எப்போதும் நற்பொருளைப் பெற்றது.

கிளுகிளு சிரிப்பு, நமட்டுச் சிரிப்பு என்பதன் பொருளோ வேறு. நிற்க.

இடுக்கண் வருங்கால் நகுக!

 

வள்ளுவன் சொல்லுவதைக் கடைப்பிடிப்பது கொஞ்சம் கடினமே. கஷ்டம் வரும்போது சிரியுங்கள் என்கிறார் வள்ளுவர்.

 

யாருக்கு கஷ்டம் வரும்போது? — என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது. எனக்கோ என் குடும்பத்தினருக்கோ கஷ்டம் வந்தால் நான் சிரிக்க முடியுமா?

எனது எதிரிக்கு கஷ்டம் வந்தால் வேண்டுமானால் சிரிக்கத்தோன்றும்

 

வீட்டிலோ, வெளியிலோ யாராவது வாழைப்பழத் தோலியில் சறுக்கி விழுந்தால் சிரிப்பு வரும்.

 

பொது மேடையில் யாருக்கேனும் ஆடை நழுவி விழுந்தால் சிரிப்பு வரும். இதே கஷ்டம் நமக்கு வந்தாலும் சிரியுங்கள் என்று வள்ளுவர் செப்புவார். அது அவரைப் போன்ற ரிஷிபுங்கவர், முனி புங்கவருக்குதான் சாத்தியம்

 

சிரிப்பு பற்றி வள்ளுவன் கூறும் குறள்கள் நிறையவே உள்ளன:

 

நக -187, 685, 829, 1173, 999, 824, 621, 784, 774, , 1094, 1095, 817

 

நகப்படுவர் (இகழப்படுவர்) -927, 1140, 271, 1040

 

இவ்வாறு குறைந்தது 16 குறள்களில் சிரிப்பு, நகைப்பு பற்றிப் பாடி இருப்பதால் தமிழர் வாழ்வில் சிரிப்பு எந்த அளவுக்கு ஆதிக்கம் செலுத்தி இருந்தது என்பது தெரியும்.

 

சம்ஸ்கிருத நாடகங்கள் எல்லாவற்றிலும் (விதூஷகன்) நகைச் சுவை நடிகர் உண்டு. முதல் காட்சியே சூத்ரதாரர் மற்றும் நகைச் சுவை நடிகருடந்தான் தோன்றும்

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழில் நிறைய நாடகங்கள் வெளியாயின. அவற்றிலும் கூட முதல் காட்சி விதூஷகனுடனேயே துவங்கும். 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நாடகம் எழுதிய பாஷா, காளிதாசன், சூத்ரகன் ஆகியோர் எந்த அளவுக்கு நகைச் சுவைக்கு மதிப்பு கொடுத்தனர் என்பதைக் காணும் போது வள்ளுவன் ஏன் இப்படிப் பல குறள்களில் குரல் கொடுத்தான் என்பது தெள்ளிதின் விளங்கும்.

இதோ ஓரிரு உதாரணங்கள்:

 

இடுக்கண் வருங்கால் நகுக அதனை

அடுத்தூர்வது அஃதொப்பது இல் (குறள் 621)

 

ஒரு செயலைச் செய்கையில் தடங்கல் ஏற்பட்டால் அதை மனமகிழ்ச்சியுடன் ஏற்க வேண்டும். அந்த மகிழ்ச்சியை விட துன்பத்தை ஒழிக்க  வேறு வழி அல்லது சாதனம் ஏதுமில்லை.

 

இன்னொரு குறளில்,

வஞ்சமனத்தான் படிற்றொழுக்கம் பூதங்கள்

ஐந்தும் அகத்தே நகும் (குறள் 271)

 

ஒருவன் ஒழுக்கம் உடையவன் போல பொய்யாக நடித்தால், அவனுள்ளே உறையும் பஞ்ச பூதங்களும் தமக்குள் நகும் (சிரிக்கும்)

 

காளிதாசனில் சிரிப்பும் புன்சிரிப்பும்

 

இனி உலகப் புகழ்பெற்ற காளிதாசன் காவியங்களில் சிரிப்பு பற்றி என்ன சொல்கிறார் என்பதைக் காண்போம். அவன் நாடகங்களில் நகைச் சுவை நடிகன் (விதூஷகன்) உண்டு. ஆயினும் சில உவமைகளை மட்டும் காண்போம்:

 

சிரிப்பின் வர்ணம் வெள்ளை; முத்துப் போன்ற பற்களைக் காட்டுவதால் இப்படி வர்ணத்தையும் சிரிப்பையும் தொடர்புபடுத்தி இருக்கலாம். தமிழிலும்கூட வெண்ணகை என்று சொல்லுவதுண்டு.

 

ருது சம்ஹாரம் என்ற காவியத்தில் வரும் பாடலில், வெள்ளை மல்லிகை மலர் நிறைந்த பூந்தோட்டத்தில், அந்த மல்லிகைப் பூக்கள் மலர்ந்து, பூத்துக் குலுங்கியது  பெண்களின் விளையாட்டுச் சிரிப்பு போல இருந்ததாம் (6-23)

 

 

அஜன் என்ற மன்னன் புன் சிரிப்பை நெளியவிட்டபோது, அதன் அழகை அவன் வாய்க்குள் இருந்த பற்கள் அதிகரித்ததாம். இது சிவப்பு நிற இளம் துளிர்கள் மீது பனித்துளிகள் விழுந்தது போல இருந்ததாம். (ரகு வம்சம் 5-70).

 

பனித்துளிகள் = முத்துக்கள் = சிரிப்பு = வெள்ளை நிறம்

ஆனந்தக் கண்ணீர்!

ஒருவருக்கு மகிழ்ச்சி வந்தால் சிரிப்பு அல்லது புன் சிரிப்பு மூலம்தான் வெளியிட வேண்டும் என்பது அவசியமல்ல. ஆனந்தக் கண்ணீர் மூலமும் அதை வெளிப்படுத்தலாம். காளிதாசன் ஆனந்தக் கண்ணீர்த் துளிகள் பற்றி குறைந்தது இரண்டு இடங்களிலாவது குறிப்பிடுகிறான்

 

சூரியன் உத்தராயண காலமான ஆறு மாதங்களில் வடக்கில் சஞ்சரிப்பதால் பூமியின் வட பகுதியில் கோடை காலம் ஆகும். அப்போது இமய மலையின் பனி உருகி ஆறுகள் பெருக்கு எடுத்தோடும். இது ஒரு இயற்கை நிகழ்வு. தென் திசை அகத்தியனுக்கு உரியது. தென் திசையில் உள்ள அகத்திய நட்சத்திரம் மிகவும் புகழ் பெற்றது. சம்ஸ்கிருத கவிஞர்கள் தென் திசையைக் குறிக்க அகஸ்த்ய நட்சத்திரத்தைப் பயன்படுத்துவர். இதை வைத்து காளிதாசன் ரகுவம்ச காவியத்தில் (14-44) சொல்கிறான்:–

“அகஸ்திய திசையிலிருந்து சூரியன் வடதிசை வந்தவுடன் இமயமலை பனித்துளி என்னும் ஆனந்தக் கண்ணீரை வெளிவிடத் துவங்கியது. பிரிந்து சென்ற காதலன் திரும்பி வந்தவுடன், எப்படி அவனது அன்புக்காதலி ஆனந்தக் கண்ணீர் விடுவாளோ அது போல இது இருந்தது.”

 

சாகுந்தலம் என்னும் புகழ் பெற்ற நாடகத்திலும் நாலாவது காட்சியில் சகுந்தலைக்கு பிரியாவிடை கொடுக்கும் கண்வ முனிவர் ஆனந்தக் கண்ணீர்  சொரிவதாக காளிதாசன் இயம்புவான்.

 

ஆக, புன் சிரிப்பு, நகைப்பு, சிரிப்பு,ஆனந்தக் கண்ணீர் என்ற பல வகைகளில் இந்திய இலக்கியம் மகிழ்ச்சியை வெளிக்காட்டுகின்றன.

 

–சுபம்–

 

 

பெங் சுயி உண்மையா, பொய்யா? (Post No.3944)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 27 May 2017

 

Time uploaded in London:-  5-16 am

 

 

Post No.3944

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipdia, Newspapers etc; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

 

பெங் சுயி உண்மையா, பொய்யா? உண்மை என்றால் நிரூபணம் என்ன?

 

ச.நாகராஜன்

 

பெங் சுயி என்பது சீன வாஸ்து சாஸ்திரம். பெங் என்றால் காற்று; சுயி என்றால் நீர். பெங் சுயி சாஸ்திரம் குறைந்த பட்சம் 5000 ஆண்டுகள் பழமையானது.

ஆற்றலை எப்படி வழிப்படுத்தி பாயச் செய்து நமக்கு நல்லனவற்றை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பதைச் சொல்வதே பெங் சுயி!

சரி, இது உண்மையா, பொய்யார்? உண்மை என்றால் அதற்கு ஏதாவ்து நிரூபணம் இருக்கிறதா?

ஒரு உண்மை சம்பவத்தைப் பார்க்கலாம்.

மேலை நாடுகளில் கடந்த 16 வருடங்களாக பெங் சுயி மீது அபார மோகம் ஏற்பட்டுள்ளது. எல்லா இடங்களிலும் பெங் சுயி.

 

     ஹான்ஸ் ஸ்னூக் என்பவர் பிரபல் ஆரஞ்சு நிறுவனத்தின் உரிமையாளர். இங்கிலாந்தில் பிறந்தவர். படிப்பை முடிக்க முடியாமல் பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து பாதியில் வெளியேறியவர்.

     கனடா சென்று அங்கு ஹோட்டலில் பணியாற்ற ஆரம்பித்தார். பின்னர் ஹாங்காங் சென்று அங்கு டெலிகாம் கம்பெனி ஒன்றில் பணியாற்றி தொழில்நுட்பத்தைக் கற்றுக் கொண்டார். 1994இல் இங்கிலாந்திற்குத் திரும்பிய அவர் ஒரு மொபைல் கம்பெனியை ஆரம்பித்தார்.

    அந்த வியாபாரத்திலோ கடும் போட்டி நிலவியது. வணிகத்தில் வெற்றி பெற பெங் சுயி நிபுணர் ஒருவரை நாடினார்.

 

அபார வெற்றி!

     அவருக்கு பெங் சுயியின்  மீது நம்பிக்கை இல்லை. ஆனால் முடிவுகள் அவர் நம்பிக்கையைப் பொய்யாக்கும் வண்ணம் இருந்தன.

    பெங் சுயி மாஸ்டர் சொன்னதை எல்லாம் செய்தார். 12 மாதங்களில் உங்கள் கம்பெனி அமோகமாக வளரும் என்று அவர் சொன்னது அப்படியே பலித்தது. ஏராளமான பணம் சேர்ந்தது. தனது கம்பெனியை பல மில்லியன் பவுண்டுக்கு விற்றார்.

இதே போல உலகெங்கும் உள்ள வணிகர்கள் பெங் சுயி வழிப்படி வெற்றி பெறுகின்றனர்.

   உதாரணமாக சென்னை உள்ளிட்ட உலகப் பெரும் நகரங்களில் பெரும் நிறுவனங்கள் மற்றும் மால்களுக்கு முன்னால் நீரூற்று, அரவானா மீன் உள்ள தொட்டிகள், சிறிய நீர்வீழ்ச்சிகள் உள்ளிட்ட பல பெங் சுயி வழிமுறைகளைக் காணலாம்.

    மைஹோட்டல் கம்பெனி என்ற ஒரு பெரும் தொடர் ஹோட்டல் நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் ஆண்ட்ரூ த்ராஸிவோலூ. அவர் ஒரு பெரிய கட்டிடக் கலை நிபுணர்.

லண்டனில் தனது பெரிய ஹோட்டல் பெங் சுயி முறைப்படி இல்லை என்பதால் அதை பெங் சுயி படி மாற்றி அமைத்தார்.       

 

    76 அறைகள் கொண்ட ஹோட்டலில் வாயிலுக்கு முன்னால் இருந்த மாடிப்படியை இடித்து வேறு இடத்தில் ஆற்றலின் போக்கு பாஸிடிவாக அமையும் படி அமைத்தார். கூர்மையான கைப்பிடிகளின் முனைகள் மாற்றப்பட்டு உருண்டையாக மாற்றப்பட்ட்ன. காஷ் ரெஜிஸ்டரின் முன்னால் அதிர்ஷ்டத்தை அழைக்கும் ஒரு மீன் தொட்டி வைக்கப்பட்டது.

இப்படியாக பணத்தைக் கொட்டி அனைத்து மாறுதல்களையும் செய்தார். விளைவு, அவரது வணிகம் அமோகமாக வளர்ந்து வெற்றியைத் தந்தது. இப்படி ஏராளமான உதாரணங்களைக் காட்டலாம்.

      இப்போது ஒரு கட்டிடக்கலை நிபுணருடன் ஒரு பெங் சுயி நிபுணரையும் சேர்த்து வேலைக்கு அமர்த்துவது பெரிய நிறுவனங்களின் பேஷனாக ஆகி விட்டது. எதற்காக கட்டிடத்தை இடிக்க வேண்டும். ஆரம்பத்திலேயே பெங் சுயி படி அமைத்து விடலாமே, அதற்காகத் தான்!

     ஹிந்து சாஸ்திரங்கள் வாஸ்து சாஸ்திர முறைப்படியே அனைத்து கட்டிடங்களும் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன. மயன் அமைத்த சாஸ்திரமே நமது வழி.

இத்துடன் பெங் சுயியையும் சேர்த்து இரட்டை வெற்றியை அனைவரும் அடையத் தொடங்கி விட்டனர்.

     ஸ்விட்சை போட்டால் நம்பிக்கை இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் மின்சக்தி பாய்ந்து பல்ப் எரிகிறது. அது போலவே நம்பிக்கை இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் பெங் சுயியின் ஆற்றல் பாய்ச்சல் செல்வத்தையும் ஆரோக்கியத்தையும், வெற்றியையும் தருகிறது.

     பெங் சுயி மற்றும் வாஸ்து வழி முறைகள் சுலபமானவை; அவ்வளவாக செலவில்லாதவை!

     முயன்று பார்த்து கடைப்பிடித்தால் முன்னேறலாமே!

****

30 Beautiful Quotations from the Yajur Veda! (Post No.3943)

30 Beautiful Quotations from the Yajur Veda! (Post No.3943)

 

Compiled by London Swaminathan

 

Date: 26 May 2017

 

Time uploaded in London: 8-44 am

 

Post No. 3943

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

June 2017 ‘Good Thoughts’ Calendar

 

Festival/ Holidays: June 7-Vaikasi Visakam in Skanda Temples in Tamil Nadu, 9- Saint Kabir Jayanti, 25- Puri Rath Yatra,  26-Ramadan, 30- Ani Thirumanjanam (Uththiram) in Nataraja temples in Tamil Nadu

Auspicious days: June 1, 4, 14, 16, 19, 26, 28, 30.

Full Moon day -June 9, New Moon Day- 23, Ekadasi days -4, 20

TS= TAITTIRIYA SAMHITA

 

June 1 Thursday

Verily the priests are angels – TS 1-7-3-2

 

June 2 Friday

Like a cucumber from its stem, may I be loosened from death, not from immortality -TS 1-8-6-9

 

June 3 Saturday

May I go along an unbroken web of life  TS 1-2-3-12

 

June 4 Sunday

People should not Enquire about the caste of a truly learned man – Kathaka Samhita/YV 30-1

It is also in Manu Niti and Purananuru of Tamil sanagam

 

June 5 Monday

This is your king, O Bharatas! Soma is the king of us, Brahmins – Yajur Veda/TS 1-8-10-2

 

June 6 Tuesday

The wife is half of a person’s self (husband) – TS 6-1-8-5

 

June 7 Wednesday

The gods said of these two (the Asvins), impure are they wandering among men, and physicians . Therfore a Brahmin should not practise medicine, for the physician is impure, unfit for sacrifice TS-6-4-9-1/2

 

June 8 Thursday

One should not give to one who sings- TS 6-1-7-2

 

June 9 Friday

 

A prince who has a Brahmin is superior to another prince- TS 6-1-10-3

It is also in Tiruk Kural: Minister is a must for a king; in those days only Brahmins were ministers

 

June 10 Saturday

Man is of a hundred years of age and of a hundred fold of strength; verily they find support in age and strength TS 7-9-5-2

 

June 11 Sunday

The minds of some creatures are set on energy, those of others are on rest; therefore, the active lords it over him who takes his ease -TS 6-2-1-7

 

June 12 Monday

He that has a cart and he that has a chariot are of guests the most honoured – 7-4-4-2

 

 

June 13 Tuesday

Gruel is the food of the Kshnatriya nobility, curd of the Vaisya and milk of the Brahmin. Manu was in the habit of taking a drink three times a day, the Asuras twice, the gods once -TS 6-2-5-3

 

June 14 Wednesday

Homage (Namah) to the gods. Svadha to the ancestors (pitrs) -TS 6-3-10-5

 

June 15 Thursday

At birth a Brahmin has three debts- that to the seers he pays back by being a pupil (i.e. by studying the Vedas), to the gods by offering sacrifices and to the fathers /ancestors by raising a family – 6-3-10-5

It is also in Purananuru and Tirukkural of Tamil Literature

 

June 16 Friday

Not by bread alone:

Viraaj dividing itself stayed among the Gods with the holy power (brahman) among the Asuras with food- TS 6-8-2-3

 

June 17 Saturday

Men do not give up even one worthy of death because the gods once gave shelter to Adityas, they were not betrayed to Rudra who was chasing them – TS 5-6-2-3 (mere pursuit of food was regarded unworthy)

 

June 18 Sunday

As I have created you by penance so seek ye offspring through penance TS. 7-1-5-2

 

June 19 Monday

He (the priest) muttering the yaajyaas is like one who has found rich treasure and hides it TS 1-5-2-3

 

June 20 Tuesday

What the gods could not win by sacrifice, that they won by the para grahas ( a particular serving of libation is called para graha)- TS 3-3-6-1

 

June 21 Wednesday

Taking the strength of the metres I shall bestow it upon you – TS 3-6-3-7/1

 

June 22 Thursday

With thy tusks the burglars

With thy teeth the robbers

With thy jaws the thieves, o blessed one (Agni)

Do thou chew the well-chewed TS 4-1-10-6

 

June 23 Friday

 

Let the God Savitr purify you with a whole sieve and with the sun’s rays win thee, O Lord of the path. As a chariot to win the prize we have yoked thee for the our prayer, O Pusan – TS 1-1-14-5

 

June 24 Saturday

This body which is mine is in you

That body which is yours is in me (oft repeated formula in Yajur Veda)

 

June 25 Sunday

Protect me when in want

Protect me when afflicted – TS 4-1-3-13

 

June 26 Monday

Agni with one syllable won speech;

The Asvins with two  syllables won expiration and inspiration

Vishnu with three….. Three worlds

Soma with for………….. the four footed cattle

Pusan with five……….. Pankti;

Prajapati with seventeen….. the seventeen-fold stoma TS

 

June 27 Tuesday

The Asuras drove the gods to the south,

the gods repelled them by the Upasaya post

All the other posts have victims

The Upasaya has none, its victim is the sacrifice … TS 6-6-4-3/4

 

June 28 Wednesday

Seven, O Agni, are your faggots

Seven tongues, seven sages, seven dear stations, seven hotr priests offer to you in seven different ways – TS15-3-8

 

June 29 Thursday

The swan seated in purity, the bright one seated in the atmosphere, the hotr seated in the firmament. Born of the waters, of the cows, of holy order, of the mountain, the great holy order- TS 1-8-15-12

 

June 30 Friday

The hotr mounts a swing; verily they mount back of the firmament, the adhvaryu mounts two mats, verily they reach the surface of the ruddy one. They raise loud noise…play on the lute….run a race…. beat the erath…..Two strive on a dry hide, one rivals, the other extols, girls dance aroud the Marjalya fire with water pots on their heads singing. This is honey (TS 7-5-8-5/9)-(Games and Sports during Vedic Era)

   

–Subham–

 

 

 

 

ஸ்ரீ அரவிந்த தரிசனம் – அமுதன் நினைவு அஞ்சலி – 2 (Post No.3942)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 26 May 2017

 

Time uploaded in London:-  5-58 am

 

 

Post No.3942

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

 

பாரதி இயல் 

பாரதி அன்பர்கள் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய நூல்!

 

மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 31 -2

 

ஸ்ரீ அரவிந்த தரிசனம் – அமுதன் நினைவு அஞ்சலி – 2

 

அமுதனாரின் வார்த்தைகளில் அவரது நினைவு அஞ்சலி தொடர்கிறது .. ..

 

  பாரதியார் வீட்டிலோ அல்லது மடுக்கரை ஏரி முதலிய இடங்களிலோ பந்தி போஜனம் நடக்கும் போது எவ்வித வித்தியாசமும் இல்லாது பறையன், பள்ளி, பார்ப்பனன் என்று சொல்லப்படும் அனைவரும் ஒன்றாக உட்கார்ந்து சாப்பிடுவோம். இது இன்று சகஜமாகத் தோன்றலாம். அன்றோ எங்களில் பலர் இப்படி நடந்ததை வீட்டில் சொல்லவே மாட்டோம்.

***

 சில சில வேளைகளில் பாரதியார் சக்தி உபாஸனை பற்றி ஸ்ரீ அரவிந்தரிடம் கேட்டதாகச் சொல்லுவார்.

***

‘ஆர்யா’ பத்திரிகை வெளி வரப் போவதைப் பற்றி புதுவையில் அப்போதிருந்து வந்த தமிழ்க்கவி பாரதியார், அவர் நண்பர்கள் முதலியோரிடையே கனத்த  பேச்சு வார்த்தைகள் நடந்தன. ஒரு நவயுகம் உதயமாகப் போவதாகவும், அதுவும், முக்கியமாக மனித வர்க்கத்துக்கே அந்த நவயுகம் எனவும், அதற்கு ரிஷி ஸ்ரீ அரவிந்தர் என்றும் வதந்தி அந்நாளில் உலவியது. அவ்வதந்திக்கு மூல புருஷர் பாரதியார் தான்.

*** 

சுப்பிரமணிய பாரதியார் மகாத்மா காந்தியைத் தான் பார்க்கப் போவதாகவும் என்னைத் தன்னுடன் வரும்படியும் அழைத்தார். அந்த சமயம் வ.ரா.,ஸ்ரீ இராஜகோபலாச்சாரியார் இல்லத்தில் வாஸம். 1919ஆம் ஆண்டு . மாதம், தேதி நினைவில்லை….

மகாத்மா காந்தியைப் பார்க்க மக்கள் திரள் திரளாய் வந்து  கொண்டிருந்தார்கள். பாரதியாருடன் நானும் அங்கு வந்து சேர்ந்தேன். வேலியால் சூழப்பட்ட ஒரு பெரிய தோட்டத்தின் நடுவில் அழகான பங்களாவில் பிரவேசித்த் போது வெளியில் ஒருவர் பாதரட்சைக்கு மெருகு கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். அவர அணுகி பாரதியார் வ்ந்திருக்கும் கருத்தைத் தெரிவித்தேன்.

அவர் தலை நிமிர்ந்து என்னைக் கண்டதும் உள்ளம் பூரித்து கையிலிருந்த செருப்பு முதலியவற்றைப் போட்டு விட்டு என்னை வாரி அணைத்துக் கொண்டார். அது சமயம் சிறிது தொலைவில் வாசலுக்கருகில் பின்புறத்தில் பாரதியார் நின்று கொண்டு நான் கொண்டு வரும் பதிலுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தார்.என்னை உபயகுசலங்கள் விசாரித்து விட்டு, ‘என்னை தர்மசங்கடத்தில் கொண்டு சேர்த்து விட்டாய். காந்திஜியைப் பார்ப்பது அவ்வளவு சுலபமல்ல. முதலில் ராஜாஜியிடம் தெரிவிக்க வேண்டும்.பிறகு அவர் காந்திஜியைக் கேட்டு நாள் குறிப்பிடுவார். இது நடக்கக் கூடிய காரியமல்ல’ எனச் சொல்லி முடித்தார்.

இந்த பதிலை பாரதியாரிடம் தெரிவிக்க தைரியம் இல்லாததினால், “நீங்களே வந்து பாரதியாரிடம் விஷயத்தைத் தெரிவித்து விடலாமே” என்று சொன்னேன். வாசலுக்கருகில் பின்புறத்தில் நின்று கொண்டிருக்கும் பாரதியரை வணங்கி விட்டு, வ.ரா. சொல்லுகிறார் : ”உள்ளே வந்து அமருங்கள். இராஜகோபாலாச்சாரியார் இது வேளை ஸ்நாநதிகளை முடித்திருப்பார். நீங்களே அவரிடம் வந்து காரியத்தை நேரில் தெரிவிக்கலாம்” என்றார்.

பாரதியார், “நான் தெய்வ ஆக்ஞை பெற்று காந்திஜியைக் காண வந்திருக்கிறேன். அவரை உட்னே பார்க்க வேண்டும்” என்று கூறவே கூடத்தில் அமர்ந்திருந்த பாரதியார் சொன்னதைக் கேட்ட இராஜகோபாலாச்சாரி கேட்டு பிரமித்து ஒரு சிறிது தயங்கி, பிறகு, “இதோ  பதில் கொண்டு வருகிறேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டே காந்திஜியைக் காணச் சென்றார்.

பாரதியார் காந்திஜியைப் பார்த்துத் திரும்பியது இரண்டு நிமிடம் கூட இருக்காது. பங்களாவில் அரைக் கணம் கூடத் தங்காது வ.ரா.விடம் விடையும் பெறாது என் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டே பங்களாவை விட்டு வெளீயே பறந்து விட்டார் பாரதியார், வில்லை விட்டுக் கிளம்பிய அம்பைப் போல.

காந்திஜியுடன் என்ன நடந்தது என்று எனக்குச் சொல்ல யாருமே இல்லை. என்னென்னவோ வதந்தியெல்லாம் கிளம்பியது. அவ்வளவு தான்.

**

அமுதனின் இந்த வரலாற்றுக் குறிப்பில் மகாத்மா காந்திஜியை பாரதியார் சந்தித்த போது என்ன நடந்தது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள  முடியாவிட்டாலும் வ.ரா. அவர்கள் எழுதிய பாரதியார் சரித்திரத்தில் அதைக் காண முடிகிறது.

இந்தத் தொடரில் வ.ரா.வின் நூலைப் பற்றிய கட்டுரை முன்பே வெளி வந்துள்ளது அதில் இதைக் காணலாம்.

அடுத்து அமுதனாரின் குடுமி பற்றிய விஷயம்.

அவர் அரவிந்த ஆசிரமத்தில் தங்கி இருந்த போது ஒரு நாள் இரவு அவரது குடுமி பற்றிப் பேச்சு வந்தது.

மறு நாள் எழுந்து பார்த்த போது அமுதனின் குடுமியைக் காணோம்.

அதைப் பற்றி அவரது வார்த்தைகளில் கூறி இருப்பதைக் காண்போம்  :-

“தற்போடைய நிலைக்கு அநுதாபம் காட்டக் கூடியவர் பாரதியார் ஒருவர் தான் என்று எண்ணி அவரிடம் சென்றேன். விஷயத்தையெல்லாம் கேட்டு விட்டு,”வெளியே வர உனக்குத் தைரியமுண்டா? உண்டானால் இப்போதிருந்தே என்னோடிருந்து விடு” என் கலங்கிக் குழம்பிய நெஞ்சுக்கு அமைதி தராது அழுத்தம் திருத்தமாய்ச் சொன்னார். …..

ஸ்ரீ அரவிந்தர் தான் என் சிகையை எடுத்து விட ஆக்ஞாபித்ததாக பிறகு கேள்விப்பட்டேன்.

                       *

நூலின் இறுதி அத்தியாயத்தில் அமுதன் அவர்கள் புதுவை வானொலி நிலையத்தில் 11-12-1966 அன்று பாரதியார் பற்றி ஆற்றிய உரை இடம் பெற்றுள்ளது.

இந்த உரையை முன்பே இந்தத் தொடரில் விவரித்திருக்கிறோம்.

**                                                                                                                                                       

123 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலை பாரதி அன்பர்கள் அனைவரும் வாங்கிப் படிக்கலாம்.

அரவிந்த ஆசிரமத்தில் உள்ளவர்கள் இன்றும் கூட அமுதனாரின் வழியில் அற்புதமாகத் தொண்டாற்றி வருவதை என் அனுபவத்தில் நான் கண்டுள்ளேன்.

சில மாதங்களுக்கு முன்னர் பாரதியார் பற்றிய ஒரு குறிப்புக்காக ஆசிரமத்தை மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொண்டேன். மறு நாள் ஆச்சரியப்ப்டும் விதத்தில் பங்களூருவில் இருக்கும் எனக்கு புதுவை ஆசிரமத்திலிருந்து போன் வந்தது. அதில் விவரமாக பதிலைச் சொன்ன ஆசிரம அன்பர் அது சம்பந்தமான ஆவணம் எங்கிருக்கிறது என்பதையும் விளக்கினார்.

இது போன்ற தொடர்களை ஆதாரத்துடன் எழுத இப்படிப்பட்ட அன்பர்கள் குழு இல்லையேல் எதுவும் சாத்தியமில்லை.

அந்த அன்பருக்கு இங்கு இந்தக் கட்டுரை மூலம் எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

                                     -தொடரும்

 

 

 

 

நண்பர்கள் பற்றி காளிதாசனும் வள்ளுவனும் (Post No.3941)

Written by London Swaminathan

 

Date: 25 May 2017

 

Time uploaded in London: 18-06

 

Post No. 3941

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

நட்புறவு பற்றிப் பேசுவது வள்ளுவனுக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம்.  சுமார் 70, 80 குறள்களில் நல்லவர் தொடர்பு, பெரியோர் நட்பு, தீயோர் நட்பு என்று பல தலைப்புகளில் பொழிந்து தள்ளிவிட்டார். இதற்கு இணையான அளவுக்கு நட்புறவு பற்றி பஞ்ச தந்திரக் கதைகளில் சம்ஸ்கிருதத்தில் ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. காளிதாசன் ஒரு சில உவமைகளை நட்புறவுக்கு ஒதுக்கினாலும் அவை எல்லாம் அருமையான உவமைக ளாக உள்ளன. வள்ளுவனையும் காளிதாசனையும் ஒப்பிடுவது சாலப் பொருந்தும்.

 

காளிதாசனுடைய புகழ்பெற்ற ஏழு நூல்களில் ஒன்று ருது சம்ஹாரம். இதில் ஆறு பருவங்களில் என்ன என்ன நிகழ்கிறது என்று வருணிக்கிறான். வேதத்தில் ஆறு பருவங்கள்

இருப்பதையும் அதை சங்கத் தமிழ் நூல்கள் அப்படியே கூறுவதையும் முன்னொரு ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் தந்துள்ளேன். கோடைப் பருவத்தில் என்ன நடக்கிறது என்பதை ருது சம்ஹாரம் நூலில் வருணிக்கும் காளிதாசன் பின்வருமாறு சொல்லுவான்:

 

உடலைத் தகிக்க வைக்கும் கடும் கோடைச் சூட்டில், காட்டு  யானைகளும்,  காட்டு எருமைகளும், சிங்கங்களும், அவற்றின் இயற்கையான பகைமையை விட்டுவிட்டு தீப்பற்றி எரியும் புல்வெளிகளில் இருந்து வெளியே ஓடிவந்து நண்பர்கள் போல ஒரு கூட்டமாக நிற்கின்றனவாம்.

 

எங்கே? சலசலத்து ஓடும் ஆற்றின் கரைகளில்! (ருது சம்ஹாரம் 1-27)

 

முனிவர்கள் வசிக்கும் இடங்களிலும் நியாயமான அரசு நடத்தும் மன்னர்களின் நாட்டிலும் “புலிப்போத்தும் புல்வாயும் (மான்) ஒருதுறையில் நீருண்ணும்” என்பதை நாம் கம்பன், காளிதாசனில் படித்தோம். இங்கோ காட்டூத்தீ, கோடை வெப்பம் என்னும் பகைவனுக்கு எதிராக காட்டு விலங்குகள் கூட்டணி அமைத்த காட்சியைக் காண்கிறோம்.

இது உண்மையும் கூட! டெலிவிஷன்களில் வரும் இயற்கை பற்றிய டாகுமெண்டரிகளைப் பார்த்தவர்களுக்கு இது இன்னும் நன்றாக விளங்கும். காட்டுத் தீ, பெரிய வெள்ளம், வறண்ட கோடை ஆகிய காலங்களில் காட்டு விலங்குகள் ஒன்றை ஒன்று தாக்குவதை நிறுத்திவிட்டு அனைத்தும் பாதுகாப்பாக இருப்பதையே பாராட்டுகின்றன.

 

தீய நண்பனை உதறிவிட்டு எப்படி ஓட வேண்டும் என்று காளிதாசன் சொல்கிறான்:

பாம்பு கடித்த விரலை — விஷம் பாய்ந்த விரலை — எப்படி வெட்டித் தூக்கிப் போடுகிறோமோ அப்படி தீய நண்பர்களைத் தூக்கி எறியுங்கள் .ஆனால் ஒரு நல்லவன், நமக்கு நண்பனாக இல்லாவிடிலும் அவனை மருந்து போல ஏற்கவேண்டும். எப்படிக் கசப்பான மருந்து ஒரு நோயாளிக்குப் பிடிக்காவிடிலும் கொடுக்கிறோமோ அப்படி நல்லவன் ஒருவன் நம்மைப் பாராமுகமாக இருந்தாலும் அவனை வலிய ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது காளிதாசனின் புத்திமதி (ரகு வம்சம் 1-28)

 

இதை வள்ளுவன் சொல்லுவதோடு ஒப்பிடுவோம்:-

தீயவனாக இருந்தால், நண்பனை பாம்பு கடித்த விஷ விரலை வெட்டி எறிவது போல எறி என்றான் காளிதாசன். நல்ல நண்பனாக இருந்தால் எல்லோருக்கும் முன்னிலையில் ஆடை நழுவி விழுந்தால் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் நம் கைகள் எப்படி ஆடையைப் பிடித்து நிறுத்தி நம் மானத்தைக் காப்பாற்றுகிறதோ அப்படி காப்பாற்றுபவனே – ஆபத்து வரும் நேரத்தில் – அப்படிக் காப்பற்றுபவனே நண்பன் என்பான் வள்ளுவன்.

 

உடுக்கை இழந்தவன் கை போல ஆங்கே

இடுக்கண்  களைவதாம் நட்பு (குறள் 788)

 

இரண்டு உவமைகளிலும் உள்ள விரைவு – வேகம்– நம்மை வியக்க வைக்கிறது. விரலை வெட்டி எறிவதையும் விஷம் பரவும் முன்னே செய்ய வேண்டும். நழுவிய ஆடையை மானம் போவதற்குள் பிடிக்க வேண்டும்!

 

இன்னொரு குறளில் தீய நன்பர்களைத் திருடர்களுக்கும் விலைமாதர்களுக்கும் ஒப்பிடுவான் வள்ளுவன்:-

உறுவது சீர்தூக்கும் நட்பும்  பெறுவது

கொள்வாரும் கள்வரும் நேர் (குறள் 813)

 

தமக்கு என்ன கிடைக்கும் என்று நட்பினை அளந்து பார்ப்பவனும், பொருட்பெண்டிரும் (விலைமாதர்), திருடர்களும் சமம்!

 

இரண்டு கவிஞர்களும் தரும் உவமைகளில் உள்ள வேகமும் அழுத்தமும் நன்கு ரசித்து, ருசித்து, அசைபோட்டுப் படிக்க வேண்டிய விஷயம்!

–subham–

Society anecdotes (Post No.3940)

 

Lord Balfour (former Prime Minister of United Kingdom)

Compiled by London Swaminathan

 

Date: 25 May 2017

 

Time uploaded in London: 6-18 am

 

Post No. 3940

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

Disappointing Lord!

 

Lord Balfour was visiting friends in Scotland. One evening, while attending a dinner given in his honour, he noticed that the little daughter of his host was eyeing him covertly. He smiled to her and she, plucking up courage asked him,

“Are you really and truly an English Lord?”

“Yes, he answered gravely, really, truly”.

“I have often thought I should like to see an English Lord”

She went on and….and

“And now you aware satisfied”, he asked her.

“N……. no she answered slowly, I am not satisfied.I am a good deal disappointed”.

 

Xxxx

 

Young Bible, but not Lettered!

At a fashionable salon in London appeared , a young gentleman, the son of His Majesty’s printer who had the patent to print the Bibles. He was dressed in green and gold. Being a new face and extremely elegant, he attracted the attention of the whole company. A general murmur prevailed in the room, to learn who he was.

 

Colley Ciber, the outrageous wit, who was present, instantly made reply, loud enough to be heard by everybody:

“Oh don’t you know him?

It is young Bible, bound in calf and gilt, but not lettered”.

xxx

More Introduction Anecdotes

W Wilson (former President of America)

Woodrow Wilson’s Rejoinder!

When Woodrow Wilson was president of Princeton he was called upon to be the chief speaker at an educators banquet in New York . Dr Nicholas Murray Butler of Columbia was toast master. When the time came to introduce the principal speaker, Dr butler presented him as “A sleepy man from a sleepy little college in a sleepy little town”.

Wilson rose and opened his remarks by saying,

“The charge of sleepiness could never be brought against Dr Butler for is it not said in the scriptures,

Lo, he that keepeth Israel shall neither slumber nor sleep.”

 

Xxx

 

Unbroken Blemish!

At a banquet in Dublin a toast master was delivering a eulogy of Sir Henry Irving

“Sir Henry”, he said, “is not only the artist of the first rank, the first of his profession to be honoured with a knighthood, but is also a man of utmost integrity and highest honour. It would not be too much to say that his has been a life of unbroken blemish”.

 

–SUBHAM–