Post No.750 posted on 18th December 2013.
Part 17 of History of Zen Buddhism in Tamil written by Santanam Nagarajan of Bangalore.

17. மூ!

ச.நாகராஜன்

ஜென் பிரிவில் உதித்த பெரும் மாஸ்டர் சாவோ சௌ சங்-ஷென் Zhàozhōu Cōngshěn (778-897).ஜப்பானைச் சேர்ந்த இவரை ஜோஷு Jōshū Jūshin என்ற பிரபலமான பெயரால் அனைவரும் அறிவர்.
‘மூ’ (Wu) என்ற பிரபலமான ஒரு கோயனால் உலகில் இன்றளவும் அவர் போற்றப்படுகிறார்.

பெரும் ஞான நிலையை எய்திய இவர் நான் – சூவான் என்ற ஆசார்யரிடம் சிஷ்யராக இருந்தார் (748-835) ஆசார்யர் மஹாநிர்வாணம் அடைந்த பின்னர் சீனாவில் நாடெங்கும் சுற்றி வரலானார் தனது வாழ்நாளில் கடைசி நாற்பது ஆண்டுகளில் வட சீனாவில் ஒரு சிறிய ஆலயத்தில் தங்கி இருந்து தன் சிஷ்யர்களுக்குப் போதித்து வந்தார். சில வார்த்தைகளிலேயே பெரும் உபதேசத்தை அருளும் அரிய பாணியை இவர் கைக்கொண்டிருந்தார்.

ஒரு துறவி அவரிடம்,” ஒரு நாய்க்கு புத்தத் தன்மை இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார்.

மஹாயான புத்தமத தத்துவத்தின் படி புத்தத் தன்மை என்பது அனைத்து உயிரினங்களிடமும் இருக்கும் ஒரு அடிப்படைத் தன்மையாகும். எல்லா உயிரினங்களிடமும் என்று சொல்லும் போது அது ஒருஅலங்காரச் சொற்றொடர் இல்லை. மனிதர்களை மட்டும் அல்ல, நிஜமாகவே எல்லா உயிரினங்களையும் அது குறிக்கும்.ஆகவே அதில் நாயும் அடங்கும்! அதுவும் உயிரினத்தில் ஒன்று தானே!! ஆகவே துறவி கேட்ட கேள்விக்கான சரியான பதில் ஆம் என்பதே!

ஆனால் சாவோ சௌ சங்-ஷென் “மூ” என்று பதில் அளித்தார்.இதை உச்சரிக்கும் போது ஒரு மிருகத்தின் தீனமான குரலைப் போல அல்லது முனகலைப் போல உச்சரிக்க வேண்டும். “மூ,,ஊ.ஊ” என்று!
“மூ! இல்லை! இங்கே என்ன நடக்கிறது?” என்றார் சாவோ சௌ சங்-ஷென்.

இந்த கோயனில் உள்ள கேள்வியானது “இருக்கையின் இயற்கை” (exixtence nature) பற்றியது! துறவியின் கேள்வி ‘இருக்கை’ பற்றிய ஒரு பக்கமான – சிதைந்த -பார்வையினால் கேட்கப்பட்ட ஒன்று. சாவோ சௌ சங்-ஷென் துறவியின் சிதைந்த சிந்தனைக்கு ஒரு அடி கொடுத்து அவரது சம்பிரதாயமான சிந்தனையை உடைத்தார்.

இந்த கோயன் “சாவோ சௌ சங்-ஷென்னின் நாய்”என்ற பெயரில் உலகெங்கும் பிரபலமானது.
கடந்த 12 நூற்றாண்டுகளாக ஜென் புத்த மதத்தினர் இந்த கோயன் பற்றி ஆழ்ந்து தியானிக்கின்றனர்.

“மூ” என்பது சீனாவில் வூமென் ஹூகை (1183-1260) என்பவரால் தொகுக்கப்பட்ட கதவில்லாத கதவு (Gateless Gate) என்ற 48 கோயன்கள் அடங்கிய தொகுப்பில் முக்கியமான கோயன் ஆகும். ஜென் மாஸ்டர்களுக்கும் சீடர்களுக்கும் இடையே பல ஆண்டுகளில் நடந்த உரையாடல்,கேள்விகளில் மிக முக்கியமானவை மட்டும் இந்தத் தொகுப்பில் தொகுக்கப்பட்டது.ஒவ்வொரு கோயனும் தர்மம் பற்றிய ஒரு விளக்கமாக அமைகிறது.

‘மூ’ என்ற கோயன் நம்மிடையே நிலவும் மாயத்திரையை அறுத்து எறிய வல்ல ஒரு முக்கியமான கோயன். அது கென்ஷோ எனப்படும் ஞானோதய அனுபவத்தைத் தர வல்லதாக கருதப்படுகிறது. மூடி இருக்கும் அறைக் கதவை உடைத்துத் திறப்பது போல அல்லது மேகமூட்டத்தின் இடையே மறைந்திருக்கும் சந்திரனைச் சிறிது பார்ப்பது போல இந்த அனுபவத்தைக் கூறலாம்.

‘மூ’ என்பதை ஆம் என்றோ இல்லை என்றோ அர்த்தமாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. ஒன்றுமில்லை அதாவது சூன்யம் என்பதை விளக்க மாஸ்டர் சாவோ சௌ சங்-ஷென் குறிப்பாக அந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினார் என்றும் பலர் வியாக்யானம் செய்கின்றனர்.

ஆகவே ‘மூ’ என்ற எழுத்தை அது பற்றி எங்கெல்லாம் விளக்கப் படுகிறதோ அங்கெல்லாம் காட்சிப் பொருளாக மாட்டி வைப்பது இன்றைய மரபாக ஆகி விட்டது.

மூவில் மூன்று கோடுகள் உள்ளன.

முதலில் கிடைமட்டமான கோடு அடுத்து மேலிருந்து கீழாக வரும் கோடு ஒரு க்ளாக்வைஸ் சுழலைக் கொண்டு பின்னர் கீழிறங்கும்..அடுத்து கீழிறங்கிய கோடு வலது பக்கமாகச் செல்லும்.

மாஸ்டர் வூமென் ஹூகை ஆறு வருட காலம் சிரமப்பட்டு ‘மூ’ என்றால் என்ன என்பதை உணர்ந்து கொண்டார்! இதைப் பற்றிய வியாக்யானத்தில் அவர் குறிப்பிடுவது இது: “உனது மொத்த உடலையும் அதில் உள்ள 360 எலும்புகளையும் 84000 மயிர் அடிப் பைகளையும் சந்தேகமாக ஆக்கிக் கொண்டு இந்த ஒரே ஒரு வார்த்தையான ‘மூ’ என்பது பற்றித் தியானம் செய்! இரவு பகலாக நன்கு ஆழத் தோண்டிக் கொண்டே இரு! இருக்கிறது என்றோ அல்லது இல்லை என்றோ நினைக்காதே! அதை ஒன்றுமில்லை என்றும் யோசிக்காதே. பழுக்கக் காய்ச்சிய சிவப்பான இரும்புக் குண்டை முழுங்குவது போல அது இருக்கும். அதை வாந்தி எடுக்க முயன்றாலும் உன்னால் முடியாது!

நம் முன்னே இருக்கும் காலை நேரப் பனியை விலக்குவது போல ‘மூ’ பற்றிய அர்த்தத்தை உணர்வது ஆகும்.

இதைப் போன்ற கோயனை ஒரு குரு உச்சரிக்கும் போது சிஷ்யரான ஒருவர் “ இதன் அர்த்தம் என்னவென்று நான் நினைக்க்றேன் என்றால்” என்று சொல்ல ஆரம்பிக்கும் போதே மாஸ்டர் குறுக்கிட்டு “ நீ நினைப்பது ஏற்கனவே தப்பாக ஆகி விட்டது!” என்பார்.

சுலபத்தில் விளக்க முடியாதது – மூ! அனுபவத்தில் உணர வேண்டியது ‘மூ’

தர்க்கரீதியாக உணர முடியாத ஒன்று மூ! தர்க்கரீதியாக ஒருவர் இது பற்றி அறிய விரும்புவது இரும்புச் சுவரில் முஷ்டியால் குத்திக் கொள்வது போல என்று ஜென் மாஸ்டர்கள் கூறுகின்றனர்!

சின்ன உண்மை
‘மூ’ எங்கிருந்து பிறந்தது என்று ஆராயப் போனால் அது போதிதர்மரைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. போதிதர்மரின் சமாதி இருக்கும் இடம் சீனாவில் உள்ள ஷான்ஸி மாகாணத்தில் “பேர் இயர் மவுண்டன்” (Bear Ear Mountain) என்னும் இடமாகும். அங்குள்ள ஒரு கல்வெட்டில் ‘மூ’ செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது, இதை சக்கரவர்த்தி வூ செதுக்கியதாக வரலாறு சொல்கிறது. பின்னால் வந்த ஆசாரியர் மூ என்ற பிரபல கோயனை உருவாக்கினார். contact swami_48@yahoo.com

******************** தொடரும்
Please read the 16 parts posted earlier in this blog.

by london swaminathan

Post No738 Dated 9th December 2013

ஒரு பிராமணன் ஒரு ராஜாவின் பெண்ணுக்கு கல்வி கற்பித்துவந்தான். காலப்போக்கில் அவள் மீது காதல் கொண்டான். எப்படியாவது அவளை அடைய வேண்டும் என்று திட்டம் போட்டான். அது அந்த அப்பாவிப் பெண்ணுக்குத் தெரியாது. அவள் பூப்படைந்த காலத்தில் அவள் எதிர்காலம் பற்றி அந்தப் பிராமணன் இடத்தில், ராஜா ஜோதிடம் கேட்டான். தருணம் பாத்திருந்த அந்த பிராமணன், ராஜ குமாரத்தி பூப்படைந்த காலம் மிகவும் தோஷம் உடையது என்றும் ஆகையால் அவள் உயிரையும் நாட்டையும் காப்பதற்காக அவளை ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஆற்றில் விடுவதே பரிகாரம் என்றும் சொன்னான்.

மன்னனும் தன் உயிர், நாட்டின் எதிர்காலம், மகளின் நலன் எல்லாவற்றையும் மனதிற் கொண்டு அப்படியே செய்தான். அந்த பிராமணனோ ரகசியமாக ஆற்றில் மிதந்து வரும் பெட்டியைக் கவர தொலை தூரத்தில் ஆற்றின் கரையில் காத்திருந்தான். இதற்குள் வேறு ஒரு நாட்டின் அரசன் ஆற்றின் கரையில் இருக்கும் காட்டில் வேட்டை ஆடி ஒரு புலியை உயிருடன் பிடித்தான். ஆற்றில் தண்ணீர் குடிக்கச் சென்றபோது ஒரு பெட்டி மிதந்து வருவதைக் கண்டு அதைத் திறந்து பார்த்தான். அழகான ராஜ குமாரத்தியைக் கண்டு ஆனந்தப்பட்டு அவளை மணம் புரிய எண்ணி தன் நாட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றான். அவள் எல்லா விசயங்கலையும் சொல்லி ஆற்றுக்குள் மிதந்தது எப்படி என்று விவரித்தாள். அதைக் கேட்ட ராஜா, அவளை அழைத்துப் போவதற்கு முன்னால், அந்தப் பெட்டிக்குள் தான் பிடித்த புலியை அடைத்து மீண்டும் ஆற்றில் மிதக்கவிட்டான்.

தொலை தூரத்தில் ஆற்றங் கரையில் ஆசையுடன் காத்திருந்த பிராமணன், பெட்டியை மீட்டு, யாருக்கும் தெரியாத இடத்துக்குக் கொண்டுபோய் ஆவலுடன் பெட்டியைத் திறந்தான். புலி அவன் மீது பாய்ந்து அவனைக் கொன்று தின்றது.

“மதியிலா மறையோன் மன்னன் மடந்தையை வேட்கையாலே
ருதுவது காலம் தன்னில் தோஷம் என்று உரைத்தே ஆற்றில்
புதுமையாய் எடுத்தபோது பெட்டியில் புலிவாயாலே
அதிருடன் கடியுண்டு அன்றே அருநரகடைந்தான் மாதே!”
(விவேக சிந்தாமணி)

விவேக சிந்தாமணியில் இது போன்ற பழங்காலக் கதைகள் அடங்கிய பாடல்கள் உள்ளன. இந்த நூலை எழுதியது யார் என்பது தெரியவில்லை.

தான் ஒன்று நினைக்க தெய்வம் ஒன்று நினைத்தது!
தினை விதைதவன் தினை அறுப்பான்; வினை விதைதவன் வினை அறுப்பான்!!

Contact: Swami_48@yahoo.com

ச.நாகராஜன்

இண்டியாவின் பாஸ்போர்ட்

அது 1969ஆம் ஆண்டு. “ஃப்ளவர் சைல்ட் ஜெனரேஷன்’ Flower Child Generation என்று அழைக்கப்பட்ட இளைஞர் குழுவினருள் பன்னிரெண்டு பேர் இறைவனைத் தேடி ஆன்மீக தாகம் கொண்டு அலைந்தனர். அவர்களுள் ஒருவரான ஹோவர்ட், பாபாவைக் காண புட்டபர்த்தி வந்தார். அவருடன் கூட வந்தவர் இண்டியா என்ற பெயர் கொண்ட ஒரு பெண்மணி. தூய்மையான மனம் படைத்த அவர் சேவை புரிவதிலேயே வாழ்க்கையைக் கழிப்பவர். அனைவருக்கும் சமைப்பது, மற்றவர்கள் ஆடைகளைச் சுத்தம் செய்வது, இருப்பிடத்தைப் பராமரிப்பது என்று சேவையிலேயே ஆனந்தமாக வாழ்க்கையைக் கழிக்கும் பண்பு அவரிடம் வேரூன்றி இருந்தது. குழுவில் இருந்த இன்னொருவர் ஜில். அமெரிக்கரான ஜில்லுக்கு எப்போதும் தியானம் செய்வதில் ஆனந்தம். கொசுவலையைக் கட்டிக் கொண்டு தனக்கென ஒரு குட்டி வீடாக தியான இடத்தைப் பாவித்து தியானம் செய்யும் அவரை யாரேனும் தொந்தரவு படுத்தி அழைத்தால் கொசு வலையிலிருந்து – தவறு, அவரது தியான கூடத்திலிருந்து வெகுண்டு வெளியே வருவார்.

பர்த்தியில் நாட்களைக் கழித்த அவர்களில் பலருக்கு விசா காலம் முடிந்து விட்டது.

ஒரு நாள் ஸ்வாமி அவர்கள் அனைவரையும் அழைத்தார் – யார் யாருக்கெல்லாம் விசா முடிந்து விட்டது என்று தெரிந்து கொள்ள! ஒன்பது பேர்கள் கையைத் தூக்கினர்- விசா இல்லை என்று அறிவித்து! இண்டியா கம்மிய குரலில், “ஸ்வாமி எனக்கு பாஸ்போர்ட்டே இல்லை” என்றார்.
ஸ்வாமி,” என்ன? பாஸ்போர்ட் இல்லையா? போலீஸ் வந்து உன்னை அரெஸ்ட் arrest செய்து விடும் தெரியுமா?”என்றார்.

“நான் உலகத்தைத் துறந்த அன்றே அதையும் துறந்து விட்டேன்!” என்றார் இண்டியா. வெகுளியான அந்தப் பெண்ணைப் பார்க்கவே பரிதாபமாக இருந்தது! ஸ்வாமி புன்முறுவலுடன்.”பாஸ்போர்ட்டும் இல்லை, விசாவும் இல்லை! பைத்தியம் தான்! உடனே போய் அதற்கு ஏற்பாடு செய்!” என்றார்.

“நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?” என்று குழந்தைத்தனமாகக் கேட்டார் இண்டியா. ஸ்வாமி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார்.”உன்னிடம் பாஸ்போர்ட் இல்லையென்று போலீஸிடம் சொன்னால் அவர்கள் உன்னை அரெஸ்ட் செய்து விடுவார்கள்!” என்று ஸ்வாமி கூறியதைக் கேட்டதும் இண்டியா அழ ஆரம்பித்தார்.
“அழாதே! கவலைப்படாதே” என்றார் ஸ்வாமி தன் குழந்தைத்தனமான பக்தை அழ ஆரம்பிப்பதைப் பார்த்து.

“எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று சொல். நான் தியானத்தில் இருந்தேன். என்ன நடந்த்தென்றே தெரியவில்லை என்று சொல்” இதைக் கூறி விட்டு ஸ்வாமி இண்டியா அனுப்புவதற்கான ஒரு கடிதத்தைத் தயாரிக்க ஆரம்பித்தார். இதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஜில்லுக்குக் கோபம் கொப்பளித்துக் கொண்டு வந்தது.

ஸ்வாமி! நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்

“ஸ்வாமி! அது பொய்! நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்!! நீங்களே எப்படிப் பொய் சொல்ல்லாம்!!!
சத்திய சாயியாக அவதரித்து சத்தியத்தின் திருவுருவமாகத் திகழும் அவர் பொய் சொல்லலாமா! ஜில் அழ ஆரம்பித்தார். அழுதவாறே அவர் சொன்னார்:”ஸ்வாமி! இண்டியா ஒரு நாளும் தியானம் செய்ததில்லை. நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்!”
இதற்கு ஸ்வாமி அளித்த உடனடி பதில் மனித குலம் அனைத்திற்கும் எக்காலத்துக்கும் பொருந்தக் கூடிய பதில்!

பக்தர்களுக்காக என் உயிரையே கொடுப்பேன்

“இதோ பார்! உனக்கு பொறாமை வந்து விட்டது! இந்தப் பெண்ணைக் காப்பது எனது கடமை, நீ உன் கொசுவலைக்குள் அமர்ந்து கொண்டு ஒரு நாளைக்குப் பத்து மணி நேரம் தியானம் செய்கிறாய். பிறகு கொசுவலையிலிருந்து கோபத்துடன் வெளியே வருகிறாய். உனது வெடுவெடுப்பான மூஞ்சியைப் பார்த்து எங்கள் எல்லோருக்கும் களைத்துப் போய்விட்டது! நீ தியானம் செய்யும் போது இண்டியா சமைக்கிறாள். உணவின்றி உன்னால் தியானம் செய்ய முடியுமா? உயிருக்கு ஆதாரமே உணவு தான்! எப்போதுமே அவள் சாதனை செய்கிறாள் – சேவை செய்து கொண்டே! அவள் உணவை எல்லோருக்கும் தயாரிக்கிறாள் இது தியானத்தை விட முக்கியமானது. என்னைச் சரணடைந்தவர்கள் அனைவரையும் காக்கவேண்டிய பொறுப்பு என்னுடையது. இந்த அறையில் இருக்கும் மூன்று பேருக்கு மட்டும் தான் அவள் பாஸ்போர்ட்டை அவள் இழந்த போது அவளுக்கு என்ன நடந்தது என்பது தெரியும். ஜில், இதை ஆராய்வது உங்கள் பிஸினஸ் இல்லை, சார்! அவள் தங்கமான மனம் படைத்தவள். அவளைக் காப்பது ஸ்வாமியின் கடமை! இது எனது தர்மம்! எனது கடமை! எனது பக்தர்களுக்காக என் அங்கங்களைத் தியாகம் செய்ய நான் தயார்! தேவையானால் என் கையைக் கூட வெட்டுவேன்,, எனது இரத்தத்தைக் கொடுப்பேன். ஏன், என் பக்தர்களுக்காக என் உயிரையே வேண்டுமானாலும் கொடுப்பேன்!”

ஸ்வாமி பிரவாகமாகக் கொட்டிய பதிலுக்குப் பின்னர் அந்த அறையில் அமைதி நிலவியது. அனைவரும் பிரமித்து நின்றனர். ஜில் முகத்தை மூடிக் கொண்டு தேம்பித் தேம்பி அழ ஆரம்பித்தார்.

பக்தர்களுக்காக இறைவன் உருகி உயிரைக் கொடுக்கத் தயார் என்று அறிவித்த பிரகடனத்தை நேரில் கேட்ட அந்த மூவரும் எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள்! ஹோவர்ட்டும், இண்டியாவும் மெய் சிலிர்த்து பகவானை வணங்கினர்.

ஒரு விஷயத்தையோ அல்லது ஒரு மனிதரையோ பற்றிய மனிதர்களின் மதிப்பீடு வேறு, இறைவனின் மதிப்பீடு வேறு என்பதை இந்தச் சம்பவம் அனைவருக்கும் உணர்த்தியது.

லெவின் ஹோவர்ட் எழுதிய ‘குட் சான்ஸ்ஸ்’ (Howard Levin, Good Chances) என்ற புத்தகத்தில் ஹோவர்ட் பதிவு செய்துள்ள இந்த சம்பவம் பகவானின் அவதார லீலைக் கடலில் ஒரு சிறிய துளி!

சூப்பர் ஸ்பெஷாலிடி லீலைகள்

கலி யுகத்தின் வாழ்க்கை முறைகளால் உணவில் கோளாறு,மன அழுத்தம் மற்றும் இதர காரணங்களினால் இதய அறுவை சிகிச்சையை மேற்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் ஏராளமானோருக்கு தன் அவதார பணியாக மேற்கொண்டு முற்றிலும் இலவசமாக சிகிச்சை அளிக்க ஸ்வாமி அமைத்த மருத்துவ மனை தான் சூப்பர் ஸ்பெஷாலிடி ஹாஸ்பிடல் Super Specialty Hospital.

உலகத் தரத்தையெல்லாம் பின்னுக்குத் தள்ளி இறைவன் கரத்தின் அருள் தொடுதலுடன் மூன்று லட்சம் சதுர அடிப் பரப்பில் அமைக்கப்பட்ட மருத்துவ மனையைப் பற்றி சித்தூரிலிருந்து லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில்க்கு குடியேறி அங்கிருந்து பர்த்திக்கு சேவை புரிய வரும் டாக்டர் சௌதரி ஒலெட்டி பிரமித்து உளமுருக எழுதுகிறார் தன் அனுபவங்களைத் தொகுத்து தனது “மை ஹோலிமேன் இஸ் பகவான் ஸ்ரீ சத்ய சாயி பாபா” என்ற புத்தகத்தில்! (My Holyman is Avatar Bhagavan Sri Sathya Sai Baba). 17 ஆர்க்கிடெக்ட்டுகள் தினம் 15 மணி நேரம் பணி புரிந்து ஐந்து மாதங்கள் இதன் டிவைன் ஜாமெட்ரி டிசைனை – தெய்வீக வடிவ இயல் அடிப்படையிலான வடிவமைப்பை – முடிக்க அடுத்த ஏழே மாதங்களில் உருவான கட்டிட அற்புதம் இது!

சாயிக்னோஸிஸ்

25 ஆண்டுகள் அமெரிக்காவில் பிரபல இதய அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணராக அறுவைச் சிகிச்சைகளைச் செய்து வந்த அவர் புட்டபர்த்தியில் இரு வார சேவைக்காகப் பலமுறை வந்து கடினமான அறுவைச் சிகிச்சைகளை வெற்றிகரமாக மேற்கொண்டு நோயாளிகளின் உயிரைக் காப்பாற்றியுள்ளார்.
ஒரு முறை பாபா ஒருவரை அட்மிட் செய்து அவரை செக் செய்யுமாறு கூறினார்.சோதனையில் அவருக்கு உடனடியாக இதய அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டுமென்று சௌதரி முடிவு செய்தார்.

ஆனால் மறுநாள் சௌதரியை நோக்கிய பாபா,” அவரை டிஸ்சார்ஜ் செய்து விடு! அவருக்கு ஒன்றுமில்லை” என்றார்.திகைத்துப் போன சௌதரி பகவானின் சொல்லை மீற முடியாமல் ஆனால் தன் மெடிகல் அனுபவத்தையும் நம்ப மறுக்காமல் அவரை மீண்டும் பரிசோதித்தார். என்ன ஆச்சரியம்! முதல் நாள் செய்த சோதனைகளின் அறிகுறிகளே அங்கு இல்லை.அவர் பூரண நலத்துடன் “பெர்பெக்டாக” இருந்தார். சௌதரி தனது ‘டயாக்னோஸிஸ்’ வேறு சாயியின் ‘சாயிக்னோஸிஸ் வேறு என்பதை உணர்ந்து அவரை அடி பணிந்து வணங்கினார். இன்னொரு நோயாளிக்கு அறுவைச் சிகிச்சையை உடனடியாகச் செய்யுமாறு பகவான் அறிவுரை –அல்ல, அருளுரை – பகர்ந்தார். சௌதரியோ திகைத்துப் போனார். ஏனெனில் அறுவைச் சிகிச்சை மேற்கொள்ள முடியாத உடல் நிலையில் அவர் இருந்தார். நிச்சயம் அவரின் உயிருக்கு ஆபத்து நேரிடும்!

ஆனால் பகவானின் மேல் பாரத்தைப் போட்டு அறுவைச் சிகிச்சையை செய்து முடித்தார். அவரே ஆச்சரியப்படும் படி அந்த இதய நோயாளி பூரண நலத்துடன் வீடு திரும்பினார். இது தனது அறுவை சிகிச்சையினால் அல்ல, பாபாவின் அருள் சிகிச்சையினாலேயே என்று உளம் நெகிழ உணர்ந்து அதிசயித்தார் உலகின் மிகச் சிறந்த இதய அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணரான சௌதரி ஒலெட்டி!

பலவான் அனுமனுக்கே பலம்

65 அடி உயரமுள்ள அனுமனின் சிலையை பர்த்தியில் நிறுவ பாபா இந்தியாவின் தலை சிறந்த கட்டுமானக் கம்பெனிக்கு ஆணையிட்டார்.

அந்த நிறுவன எஞ்சினியர்கள் முறைப்படி மண் பரிசோதனையை மேற்கொண்டனர். ஆனால் மணலோ தொள தொள என்று (புதை குழி மண் போல என்று சொல்லும் அளவில்) கெட்டிப் படாமல் இருந்தது. பிரம்மாண்டமான சிலையின் எடை என்ன! அதை எங்காவது இப்படிப்பட்ட மண்ணில் நிறுவ முடியுமா! எஞ்சினியர்கள் மறுத்து தங்கள் ரிபோர்ட்டை பாபாவிடம் சமர்ப்பித்தனர். பாபா சொன்ன இடம் சரிப்படாது என்ற அவர்களின் நிலைப்பாட்டைக் கேட்ட பாபா அந்த இடத்திற்கு வந்தார். தன் காலால் அந்த இடத்தில் இரண்டு தட்டு தட்டினார். “ஊம்! இப்போது சரியாகி விட்டது. சிலையை நிறுவலாம்!” என்று சொல்லி விட்டுக் கிளம்பி விட்டார். எஞ்சினியர்கள் திகைத்துப் போய் மீண்டும் மண் பரிசோதனைக்கு ஏற்பாடு செய்தனர். என்ன, ஆச்சரியம்! முன்னர் பரிசோதனை செய்த அதே இடம் தான்.’! ஆனால் இப்போது பாறாங்க;ல் போல வலுவுடன் இருந்தது. ப;லவானான அனுமனுக்கே பலம் தந்த பாபாவின் அதிசயச் செயலை அருள் அற்புதமாக அனைவரும் உணர்ந்து பரவசப்பட்டனர்.

மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே!

ஒவ்வொரு கணத்தையும் ஒரு லீலையாக பக்தர்களுக்கு உணர்த்தி அதில் ஒரு அற்புத செய்தியையும் அவ்வப்பொழுது பொதிந்து வைத்தவர் பகவான்! அவரது லீலைகளை அனுபவித்து மகிழ்ந்த பக்தர்கள் அப்பரின் தேவாரப் பாடலையே நினைவில் கொள்வர்.

குனித்த புருவமும் கொவ்வைச் செவ்வாயில் குமிண் சிரிப்பும் பனித்த சடையும் பவளம் போல் மேனியில் பால் வெண் நீறும் இனித்தம் உடைய எடுத்த பொற்பாதமும் காணப்பெற்றால் மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மா நிலத்தே!

என்று தில்லை நடராஜரின் ஆனந்தத் திரு நடனத்தைப் பார்க்க முடியுமென்றால் இன்னொரு மனிதப் பிறவியும் நிச்சயம் வேண்டும் என்றார் அற்புதர் அப்பர்.

பகவான் பாபாவின் லீலைகள் அடுத்த அவதாரமான பிரேம சாயி அவதாரத்திலும் தொடரும் என்பதால் அவர் வாழும் அந்த காலத்தில் அவருடன் வாழ வேண்டும் என்பதே பகவானின் அணுக்க பக்தர்களின் ஆசை. முத்தியைச் சற்று ஒத்தி வைத்து அவர்கள் ஒரு முகமாக ஆசைக் குரலில் கூவிக் கூறுவது இன்னொரு “ மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே”!

சின்ன உண்மை
நாகார்ஜுனா கன்ஸ்ட்ரக் ஷன் கம்பெனியை நிறுவிய அதன் சேர்மன் ஏ,வி,எஸ் ராஜு மிகப் பெரிய வாழ்க்கை வரலாறாக பாபாவின் வரலாற்றை எழுதியுள்ளார். 1996-லிருந்து 2007- வரை எழுதப்பட்ட 32 தொகுதிகளைக் கொண்ட ஆனால் ஒரே பைண்டிங்கில் உள்ள இந்த நூலே உலகின் மிகப் பெரிய நூல் என்று கின்னஸ் வோர்ல்ட் ரிகார்ட் சாதனைப் பட்டியலில் இதை அறிவித்துள்ளது!

Contact swami_48@yaho.com