All posts for the month January, 2015

ஆயுளை நீட்டிக்கும் ஏகாதசி விரதம்!

2015 ஜனவரி ஞான ஆலயம் இதழில் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ள கட்டுரை.

ஜனவரி 2015 முதல் நாளே வைகுண்ட ஏகாதசியாக அமைந்தது. அதையொட்டி எழுதப்பட்ட கட்டுரை. ஏகாதசி விரத மஹிமையைச் சற்றுப் பார்ப்போமா!

Post No 1575; Dated 15th January 2015

Written by S.Nagarajan

by ச.நாகராஜன்

ஏகாதசி விரதம்

உடல் நலத்தையும் உள்ள நலத்தையும் உறுதி செய்து முக்திக்கு வழி வகுப்பது ஏகாதசி விரதம் என்பது தொன்று தொட்டு ஹிந்துக்களிடம் இருந்து வரும் நம்பிக்கை.

பாரதெமெங்கும் மன்னர்கள் முதல் சாமானிய ஏழை வரை ஏகாதசி விரதம் இருந்ததை வரலாற்று ஏடுகள் நமக்குத் தெரிவிக்கின்றன. ஒரே ஒரு உதாரணத்தை மட்டும் இங்கு காணலாம். உத்தமதானபுரம் வேங்கடசுப்பையரின் மகனான சாமிநாதையரவர்கள் தமிழ்த் தாத்தா என போற்றப்படுபவர்.ஆற்றொழுக்கு போன்ற அழகிய தமிழ் நடையில் சுவையான பாரம்பரியச் செய்திகளைத் தருவதில் அவர் வல்லவர். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக இன்றைய தமிழ் உலகில் அவரது நூல்களை மாணவர்களிடம் கொண்டு சேர்க்க எந்த ஒரு ஏற்பாடும் இல்லை. அவரது என் சரித்திரத்தில் (1941 ஆம் வருடம் எழுதியது) முதல் அத்தியாயமாக மிளிர்வது உத்தமதானபுரம் எப்படித் தோன்றியது என்பது பற்றித் தான். அது ஒரு ஏகாதசி விரத பங்கத்தால் ஏற்பட்ட ஊர் என்பதை அறியும் போது ஆச்சரியமாக இருக்கும். அவரது தெள்ளிய நடையிலேயே அந்த ஏகாதசி சம்பவத்தைக் கீழே பார்ப்போம:

என் சரித்திரம் முதல் அத்தியாயம் :உத்தமதானபுர வரலாறு

சற்றேறக்குறைய இருநூறு வருஷங்களுக்கு முன்பு தஞ்சாவூர்
ஸமஸ்தானத்தை ஆண்டு வந்த அரசர் ஒருவர் தம்முடைய பரிவாரங்களுடன்
நாடு முழுவதையும் சுற்றிப் பார்க்கும் பொருட்டு ஒருமுறை தஞ்சாவூரிலிருந்து
புறப்பட்டார். அங்கங்கே உள்ள இயற்கைக் காட்சிகளை யெல்லாம் கண்டு
களித்தும், ஸ்தலங்களைத் தரிசித்துக் கொண்டும் சென்றார். இடையில்,
தஞ்சைக்குக் கிழக்கே பதினைந்து மைல் தூரத்திலுள்ள பாபநாசத்திற்கு
அருகில் ஓரிடத்தில் தங்கினார். வழக்கம்போல் அங்கே போஜனம் முடித்துக்
கொண்ட பிறகு தாம்பூலம் போட்டுக் கொண்டு சிறிது நேரம் சிரம பரிகாரம்
செய்திருந்தார்; தம்முடன் வந்தவர்களோடு பேசிக்கொண்டு பொழுது
போக்குகையில் பேச்சுக்கிடையே அன்று ஏகாதசி யென்று தெரிய வந்தது.
அரசர் ஏகாதசியன்று ஒரு வேளை மாத்திரம் உணவு கொள்ளும்
விரதமுடையவர்; விரத தினத்தன்று தாம்பூலம் தரித்துக்கொள்வதும்
வழக்கமில்லை. அப்படியிருக்க, அவர் ஏகாதசி யென்று தெரியாமல் அன்று
தாம்பூலம் தரித்துக் கொண்டார். தஞ்சாவூராக இருந்தால் அரண்மனை
ஜோதிஷர் ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் வந்து அன்றன்று திதி வார
நக்ஷத்திர யோககரண விசேக்ஷங்கள் இன்னவையென்று பஞ்சாங்கத்திலிருந்து
வாசித்துச் சொல்வார். அதற்காகவே அவருக்கு மான்யங்களும் இருந்தன.

அரசருடைய பிரயாணத்தில் ஜோதிஷர் உடன் வரவில்லை. அதனால்
ஏகாதசியை அரசர் தெரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. எதிர்பாராதபடி
விரதத்திற்கு ஒரு பங்கம் நேர்ந்ததைப் பற்றி வருந்திய அரசர் அதற்கு என்ன
பரிகாரம் செய்யலாமென்று சில பெரியோர்களைக் கேட்கத் தொடங்கினர். அவர் வைதிக ஒழுக்கமும் தானசீலமும் உடையவரென்பதை யாவரும் அறிந்திருந்தனர்; ஆதலின் அப்பெரியோர்கள், “ஓர் அக்கிரகாரப் பிரதிஷ்டை செய்து வீடுகள் கட்டி வேதவித்துக்களாகிய அந்தணர்களுக்கு அவ் வீடுகளோடு பூமியையும் தானம் செய்தால் இந்தத் தோஷம் நீங்கும்” என்றார்கள்.

Vaikunda Ekadasi in New York Temple, USA

“இது தானா பிரமாதம்? அப்படியே செய்து விடுவோம்; இதே இடத்தில் பிரதிஷ்டை செய்வோம்” என்று அரசர் மனமுவந்து கூறி, உடனே அங்கே ஓர் அக்கிரகாரத்தை அமைக்க ஏற்பாடு செய்தார். அதில் 48 வீடுகளைக் கட்டி, இரண்டு வீடுகளுக்கு ஒரு கிணறாக 24 கிணறுகளையும் அமைக்கச் செய்தார். வேதாத்தியயனம் செய்த 48 பிராமணர்களை அருகிலும் தூரத்திலும் உள்ள ஊர்களிலிருந்து வருவித்து, அந்த வீடுகளையும், ஒவ்வொருவருக்கும் பன்னிரண்டு மா நன்செயும் அதற்குரிய புன்செயுமாகிய நிலத்தையும் தானம் செய்தார். அந்த உத்தமமான தானப் பொருளாக அமைந்தமையால் அவ்வூர் உத்தமதானபுரம் என்னும் பெயரால் வழங்கலாயிற்று.
அரசருடைய விரதபங்கம் நாற்பத்தெட்டுக் குடும்பங்களுக்குப் பாக்கியத்தை உண்டாக்கிற்று. அந்தக் குடும்பத்தினர் அனைவரும் உத்தமதானபுரத்தில் வைதிக ஒழுக்கம் பிறழாமல் வாழ்ந்து வந்தார்கள். ஒவ்வொரு குடும்பத்தினரும் பெற்ற நிலங்கள் இன்றும் தனித் தனியே ஒரு பங்கு என்று வழங்கி வருகின்றன. நாற்பத்தெட்டு பங்கு நிலமும், நாற்பத்தெட்டு வீடுகளும், இருபத்துநாலு கிணறுகளும் கொண்ட இந்த உத்தமதானபுரம் இன்னும் தன் பெயரை இழந்து விடாமல் தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் பாபநாசம் தாலூகாவில் ஒரு கிராமமாக இருந்து வருகின்றது.

விரத பங்க பரிகாரமாக அமைந்த ஊர் ஒரு தமிழ் அறிஞரின் ஊராக அமைந்து தமிழைத் தழைக்கச் செய்தது ஒரு புறமிருக்க ஏகாதசிக்கும் தமிழ் வளர்ச்சிக்கும் ஒரு பாலமாக இருந்ததும் ஒரு சுவையான செய்தி தான்!

ஒரு இஸ்லாமியரின் ஏகாதசி விரதம்

பிரபல சிதார் கலைஞர் ரவிசங்கரின் குரு ஒரு இஸ்லாமியர். அவர் ஏகாதசி விரதத்தை தொடர்ந்து அனுஷ்டித்து வந்தவர். பங்களா தேஷ் முஸ்லிம்கள் உள்ளிட்ட ஏராளமானோர் இன்றும் ஏகாதசி விரதத்தை அனுஷ்டித்து வருகின்றனர். ஏகாதசி விரதம் மத எல்லையைக் கடந்து பலன் அளிப்பது என்பதை கல்யாண் கல்பதரு (கீதா பிரஸ் வெளியிடும் ஆங்கில மாத இதழ்) பத்திரிக்கை ஒரு ஆச்சரியமான உண்மைச் சம்பவத்தை வெளியிட்டு வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

சுருக்கமாகச் சொல்லப் போனால் சம்பவம் இது தான்.

இஸ்லாமிய நிறுவனம் ஒன்றில் பாக்கிங் செய்த பொருள்களை அவசரம் அவசரமாக லோட் செய்து அனுப்ப வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கண்டிப்பான முதலாளி “இருந்து வேலையை முடிக்கச் சொல்லி” உத்தரவைப் போட்டதால் அங்கிருந்த இஸ்லாமியர் ஒருவர் தொடர்ந்து வேலை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தார். தண்ணீர் அருந்த முடியவில்லை; உணவருந்த நேரமில்லை. பகல் போனது. இரவும் நீண்டது.தொடர்ந்து சாமான்களைச் சுமந்து வண்டியில் ஏற்றியவாறே இருந்த அவர் அதிகாலை நேரத்தில் மிகவும் சோர்வடைந்தார்.

வேலை முடிந்தது. ஆனால் அவரோ திடீரென மயங்கி விழுந்தார். அவரது ஆவியும் பிரிந்தது. நடந்த சம்பவத்தால் அதிர்ச்சியுற்ற நண்பர்கள், உறவினர்கள் அவரது அந்திம யாத்திரைக்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்யலாயினர்.

ஆனால், என்ன ஆச்சரியம், திடீரென அவர் உடலில் ஒரு அசைவு தோன்றியது. பிரமித்துப் போன அனைவரும் உடனடியாக அவரை எழுப்பி அமர வைத்தனர்.

அவர் சொன்ன கனவு போன்ற நிகழ்ச்சி அனைவரையும் ஆச்சரியத்திக்குள்ளாக்கியது. இறந்தவுடன் அவரை இரு கரிய நிறத்தவர் கொண்டு போய் தங்கள் தலைவனிடம் சேர்ப்பித்தனர். தலைவனாக இருந்த அவன் தன் கையில் இருந்த ஏடுகளைப் புரட்டி விட்டு, இவனுக்கு இன்னும் ஆயுள் இருக்கிறதே ஏன் இவனை அழைத்து வந்தீர்கள் என தூதர்களை வினவ அவர்களோ இல்லை, இல்லை, இவன் கணக்கு முடிந்து விட்டது, சரியாகப் பாருங்கள், கட்டளையின் படி தான் இவனைக் கொண்டு வந்திருக்கிறோம் என பதில் அளித்தனர்.

இவன் ஆயுள் முடிந்தது உண்மை தான்! ஆனால் கடைசி நேரத்தில் இவன் நீர் கூட அருந்தாமல் இருந்திருக்கிறான். இன்றோ ஏகாதசி. ஏகாதசி விரதம் இருந்தவனுக்கு ஆயுள் நீட்டிக்கும் என்ற பலன் படி இவன் ஆயுள் நீடிக்கிறது. இவனைப் பூமியில் கொண்டு போய் சேருங்கள் என தலைவன் உத்தரவிட்டான்.

“அடுத்த கணம் பார்த்தால் என் கனவு போன்ற காட்சி கலைகிறது. நீங்கள் அனைவரும் என்னை எழுப்பி விட்டீர்கள்” என்ற உயிர் பிழைத்த அந்த அதிசய மனிதர் கூறி முடித்து விட்டு ஏகாதசி விரதம் என்றால் என்ன என்று அப்பாவியாக ஆனால் ஆர்வமுடன் கேட்டார்.

உள்ளூர் பண்டிதரை அனைவரும் அணுக அவர் மிகுந்த பிரமிப்புடன் நீங்கள் வந்து சந்தேகம் கேட்கும் இந்த வேளையில் புராணம் கூறும் ஏகாதசி பலனைப் பற்றித் தான் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஏகாதசி அன்று விரதம் இருந்தால் ஆயுள் நீடிக்கும் என்று இது தெரிவிக்கிறது. என்ன விஷயம்? சொல்லுங்கள் என்றார்.வந்திருந்தோர் அதிசயித்தனர். ஏகாதசி விரத மகிமை அனைவருக்கும் புரிந்தது.

ஆயுளை நீட்டிக்கும் ஏகாதசி விரதம்

மாதம் தோறும் வரும் இரு ஏகாதசிகளுக்கு வெவ்வேறு பெயர்கள் உண்டு; உரிய பலன்களும் உண்டு. ஆரோக்கியத்தைத் தந்து ஆயுளை நீட்டிப்பது ஏகாதசி என்பதை மார்க்கண்டேய புராணம் பத்ம புராணம் ஆகியவை வெவ்வேறு விளக்கக் கதைகளுடன் தெரிவிக்கின்றன.

ஆனால் நடந்த உண்மைச் சம்பவத்தைக் கலியுகத்தில் கேட்கும் போது நம் நம்பிக்கை உறுதிப் படுகிறது. மன்னர்கள் முதல் சாமானியர் வரை இருந்து வந்த ஏகாதசி விரதத்தின் புனிதமும் மஹிமையும் வெளிப்படுகிறது.

ஏகாதசி விரதம் இருப்போம்; ஆயுளை நீட்டித்து இறை வழிபாட்டில் ஈடுபடுவோம்!

********************

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 15, 2015 • Permalink

Posted in Religion, science and religion

Tagged Ekadasi in Tamil, Vaikunda Ekadasi

Posted by Tamil and Vedas on January 15, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/15/%e0%ae%86%e0%ae%af%e0%af%81%e0%ae%b3%e0%af%88-%e0%ae%a8%e0%af%80%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%bf%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%8f%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%a4%e0%ae%9a/

Kaliyuga Calculation: Kalhana’s Blunder!

Research Article written by london swaminathan

Post No: 1574: Dated 14th January 2015

Most of the Hindu Puranas and Panchangs state that the Kaliyuga began in 3101 BCE. But Kalhana who wrote Rajatarangini says that it began in 2448 BCE.

He says in the frist Canto of Rajatarangini,

“In Kali Era Gonanda and other kings ruled in Kashmir for 2268 years. Some have been deluded by the tradition that the Mahabharata had taken place at the end of Dwapara and had erroneously made the calculation of time”.

“When the number of years of the kings is calculated, the period of whose sovereignty is known, after deducting them, there is no remainder left of the period hitherto passed of Kali itself as follows:

“When 653 Kali of Kali had elapsed there lived on the surface of the earth the Kauravas and Pandavas”

“Of the Laukika era in the 24th year at present 1070 years of Saka era have gone by” — Rajatarangini , Canto 1, Slokas 48-52

Then Kalhana explains the basis for his calculations. He quotes Brhat Samhita and says the Great Bear (Saptarsi Mandala) stood at Magha Nakshatra when Yudhistra ruled; i.e 2526 years prior to Saka era was the epoch of his reign.

He adds that Kasmiri king Gonanda and Jarasandha of Mahabharata were contemporaries

Kalhana’s calculation is as follows:

Number of years of Kaliyuga — 4224

Regnal Period from Gonanda I to Yudhistra I –2268

Regnal Period of Kings mentioned in Cantos 2 to 8 – 1328

Kali years up to Pandavas or Kashmir King Gonanda — 653 years

According to Kalhana’s calculation Mahabharata war took place in 2448 BCE i.e a difference of 653 years. Traditional date is around 3101 BCE.

In some places Kalhana asdds 100 years of Kali Sandhya (interval between two Yugas) and shows a difference of 753 years.

D R Mankad in his Puranic Chronology says that there were two schools of thought regarding the Date of Mahabharata war or Kaliyuga.

Mankad points out that many Purana writers or historians did not calculate the Kingless (Arajaka) periods. He says that there were three Kingless periods in Indian history:

Between Mahananda and Mahapadma Nandas – 350 years

Between Mauryas and Sungas — 300 years

Between Sungas and Kanwas – 120 years

A total of 770 years

So the total between Parikshit and Mahapadma Nanda differes from 1150 years to 1500 years i.e. kingless period between Sisunagas and Nandas

When scholars calculated average years of rule for each king, the figure was big because they did not realise there was a kingless period.

Even in Tamil History there is a dark period known as Kalabhra Period. Immdeitely after the Sangam age, Kalabhras from Karnataka came and there was no record of who ruled when. Only from legends like Periyapurana we come to know that Murthy Nayanar was chosen as a King by an Elephant after a chaotic period. The elephant is sent with a garland and whoever it garlands will be chosen as the king. Karikal Chola, Murthy Nayanar and a few others were chosen as kings by elephant garlanding like Swayamvaram, where a princess garlands a king who she likes.

The blunders in Indian history happened because, historians or Puranic writers forgot to mention or calculate the King-less periods (Arajaka)

Ramayana, Mahabharata and Arthasastra speak of King-less periods.That means it existed in those days.

The second blunder was due to take ceratin names as one person. Vaisstha, Visvamitra, Bharadwaja are mentioned in a course of 500 to 700 years. They ontinued as Kula Gurus for several generations. It was only a clan name, surname.

There were three Krishnas, Three Ramas, Two Ravanas , Four Dasarathas and three Arjunas mentioned in the Puranas. In course of time, people forgot the history and merged all in to one resulting in great confusion.In Tamil we have several kings with the names Adityas, Maravarman, Jatavarman, Kuttuvan etc. They are all sur names or titles. In Tamil there were at least 3 to 6 Avvaiyars, who was a great poetess. Like foreigners confused every one wih the name Indra which is a title like Prime Minister, Chief Minister etc.

Indian history must be re written taking all these points into consideration.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 14, 2015 • Permalink

Posted in Culture, History

Tagged Kalhana, Kaliyuga, Rajatarangini

Posted by Tamil and Vedas on January 14, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/14/kaliyuga-calculation-kalhanas-blunder/

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 4

Vijayanagara Emperor Krishna Deva Raya in Tirumala

Compiled by london swaminathan

Post No: 1573: Dated 14th January 2015

First part of the article –146 names of the kings beginning with letter ‘A’. Second part– 65 Pandya Kings of Madurai

Third part — 122 kings beginning with letter ‘B’

In this Fourth Part, I have given below the 43 Kings of Vijayanagara Empire and 34 Kings beginning with letter C.

So far, we have listed over 400 kings with approximate dates

FOLLOWING NAMES ARE TAKEN FROM THE MAHABHARATA:

c1)CHANDRASENA- A KING WHO FOUGHT ON PANDAVA SIDE AND WAS KILLED IN THE WAR

c2)CHARUDESHNA — SON OF KRISHNA AND RUKMINI

CHARUMATI- DAUGHTER OF KRISHNA AND RUKMINI AND WIFE OF KRITAVARMA

c3)CHITRA KETU – PACHALA PRINCE KILLED BY DRONA; BROTHER OF VEERKETU, SUDHANVA, CHITRAVARMA AND CHITRARATHA

INDUS VALLEY KING

c4)CHITRANGADA — SON OF SHANTANU AND SATYAVATI — KILLED ON THE BANKS OF RIVER SARASVATI BY A GANDHARUVA WITH THE SAME NAME.

HE IS KILLED IN THE INDUS VALLEY AREA WHICH HAS BEEN DESCRIBED AS GANDHARVA CITY IN RAMAYANA

CHITRANGADAA, PRINCESS OF MANIPURA, MOTHER OF BABHRUVAHANA

c5)CHITRARATHA – KING OF ANGA IN ANCIENT TIME; HUSBAND OF PRABHAVATI

CHITRARATHA – A PANCHALA PRINCE

CHITRASENA- GANDHARVA CHIEF WHO TAUGHT ARJUNA MUSIC AND DANCE

CHITRASENA – KARNA’S SON

CHITRASENA- PACHALA CHIEF KILLED BY KARNA

c6)CHITRASENA- PANDAVA KING KILLED BY SAMUDRASENA

CHITRASHWA – ANOTHER NAME OF SATYAVAN WHO WAS FOND OF HORSES

c7)CHITRAVAHANA- RULER OF MANIPURA

CHITRA VARMA- PACNHALA CHIEF

c8)CHITRAYUDHA- DURYODHANA’S SON VIKARNA KILLED THIS KING IN THE WAR.

FOLLOWING IS FROM THE BOOK OF R.MORTON SMITH

c9)CAKORI SATAKARNI — 80 BCE

CAKSUS DAIRGHATAMASA –1215 BCE

c10)CAKSUSA ANAVA– 1520 BCE

c11)CAMPA ANNAVA — 1030 BCE

c12)CANCU AIKSVAKAVA – 1400 BCE

c13)CANDARSI SATAKARNI – 236 BCE

c14)CANDRA BALAKA KALINGA – 1070

c15)CANDRAGIRI -1020

c16)CANDRAGUPTA MAURYA – 343

CHANDRAKETU LAKSHMANYA –

c17)CANDRAMAS NANDA — 334

c18)CANDRAPIDA KALINGA -1045

c19)CANDRAPIDA JANAMEJAYI- 910

c20)CANDRASVA AIKSVAKAVA -1610 BCE

c21)CARUDESNA VAISVAKSENA PANCALA- 1060

CARUDESNA RUKMINEYA KARSNA

CARUBHADRA RUKMINEYA KARSNA

CARUBINDU RUKMINEYA KARSNA

CARUGUPTA RUKMINEYA KARSNA

CARUHASA RUKMINEYA KARSNA

CARU RUKMINEYA KARSNA

CARUMATI RUKMINEYA KARSNA

c22)CATURANGA ANAVA -1070

c23)CEKITANA OF MAHABHARATA -980- PANDAVA CHIEF KILLED BY DRONA

c24)CIDI KAISIKA YADAVA -1250

CITRA MITRA

c25)CITRA AGAVAHI -1165

c26)CITRA RAUHINEYI- 1100

CITRAJYOTI-

c27)CITRAKA VARSNEYA YADAVA – 1125

c28)CITRANGADA SANTANAVA- 1039

c29)CITRARATHA GHARTA YADAVA -1540

c30)CITRARATHA AGAVAHI -1170

c31)CITRARATHA DHARMARATHA ANAVA – 12115

c32)CITRARATHA VATSA PAURAVA — 815

c33)CITRARATHA ABHSVATA – 1440

CITRASENA SON OF XXX RATHA 1150

CITRAVATI DAUGTER OF XXX RATHA

CYAVANA BHARGAVA–1440

c34)CYAVANA SAUHOTRA KAURAVA — 1440

Tirumalai Nayak with his wives

VIJAYANAGARA SAMRAJYA :43 KINGS

(ALL THE YEARS ARE IN CE)

SANGAMA DYNASTY

v1)HARIHARA -1336-1357 CE

v2)BUKKA – 1357-77

v3)KAMPANA II — 1357-74

v4)HARIHARA II — 1377- 1404

v5)JAMMANA 1374

v6)VIRUPANNA II / VIRUPAKSHA– 1405-06

v7)BUKKA II – 1404

v8)DEVARAYA — 1406-22

v9)RAMACHANDRA — 1422

v10)VIJAYARAYA BUKKA III -1422

v11)PRAUDA DEVARAYA / GAJABETIKARA — 1422- 46

v12)VIJAYARAYA II — 1446

v13)VIRUPAKSHA II — 1465-85

v14)MALLIKARJUNA / IMMDI DEVENDRA DEVARAYA — 1446-65

v15)RAJASEKARA RAYAR – 1466

v16)PADEARA PRAUDA DEVARAYA — 1485

Veer Shivaji of Maharashtra

SULUVA DYNASTY

v17)SULUVA NARASIMHA DEVA MAHARAYA

v18)NARASA NAYAKA

v19)IMMADI NARASA NAYAKA

v20)KRISHNARAYA

TIRUMALA (MURDERED BY TYMMARASA)

v21)IMMADI NARASIMHA 1493-1505 CE

Samudra Gupta of Gupta Empire

TULUVA DYNASTY

v22)NARASA NAYAKA

v23)VEERA NARASIMHA 1503-1509 CE

v24)KRISHNADEVA RAYA 1510-1529 ; GREATEST OF THE VIJANAGARA DYNASTY

TIRUMALADEVI (DAUGHTER)

TIRUMALAIRAYA (6 YEARS OLD)

v25)ACHYUTADEVA RAYA (1529-1542)

v26)VENKATA I — 1542

TIRUMALAI REGENT BROTHER

v27)SADASIVA MAHARAYA (PUPPET KING) — 1542-76

v28)ARAVITTI RAMARAJA (HOLDING POWER DIED 1565)

v29)TIRUMALAI – 1565- 1571

v30)SRI RANGA — 1571-85

v31)BROTHER VENKATA II – 1585

v32)SRI RANGA II

Krishnadeva Raya

NAYAK DYNASTY OF MADURAI

N1)VISWANATHA NAYAK – 1529-63 CE

N2)KUMARA KRISHNAPPA NAYAK — 1563-1573

JOINT RULERS – 1573-1602

N3)MUTHU KRISHNAPPA NAYAK -1602 -1609

N4)MUTHU VEERAPPA NAYAK 1609-1623

N5)TIRUMALAI NAYAK – 1623 – 1659

GREATEST OF THE MADURAI NAYAKS; MAJOR CONTRIBUTION TO MADURAI MEENAKSHI TEMPE.

N6)MUTHU ALAKDRI NAYAK 1659- 1662

N7)CHOKKANATHA NAYAK — 1662-1689

N8)MUTHU VEERAPPA NAYAK — 1682- 89

N9)RANI MANGAMMAL — 1689-1704

N10)VIJARANGA CHOKKANATHA NAYAK -1704– 1731

N11)QUEEN MINAKSHI- 1731-1736

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 14, 2015 • Permalink

Posted in History

Tagged King list-4, Nayak Kings, Vijayanagara Kings

Posted by Tamil and Vedas on January 14, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/14/dictionary-of-10000-indian-kings-part-4/

இந்திய வரலாற்றில் அராஐகம் !

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையாளர் – லண்டன் சுவாமிநாதன்

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண் – 1572; தேதி- 14 ஜனவரி 2015

ஆளும் கட்சியின் நடவடிக்கைகளைக் கண்டிக்க எதிர்க் கட்சிகள் உபயோகப்படுத்தும் சொல் ‘’அராஜகம்’’. இந்த ஆட்சியின் அராஜகச் செயல்களைக் கண்டித்து மக்கள் கொதித்தெழுவர் என்றெல்லாம் அடிக்கடி எதிர்க் கட்சியினரின் முழக்கங்களைக் கேட்கிறோம். பத்திரிக்கைகளில் படிக்கிறோம்.

அது என்ன ‘அராஜகம்’?

அராஜகம் என்பது வடமொழிச் சொல். இந்த சம்ஸ்கிருதச் சொல்லின் பொருள் அ+ராஜகம்= அதாவது அரசன் அற்ற நாடு அல்லது ஆட்சி. பிற்காலத்தில் சட்ட ஒழுங்கு சீர்கெடும்போது ஏற்படும் குழப்ப நிலைக்கும் இதைப் பயன்படுத்தத் துவங்கினர்.

ஒரு நாட்டிற்கு அரசன் என்பவன் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையும், அரசன் இல்லாத நாடு எப்படிச் சீரழியும் என்றும் இந்துக்கள் நன்கு கணக்குப் போட்டு வைத்தனர். வால்மீகி ராமயனத்தில் தசரதன் இறந்தவுடன் பரதனுக்கோ அல்லது இட்ச்வாகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த யாராவது ஒருவருக்கோ உடனே முடிசூட்ட வேண்டும் என்று சொல்லும் இடத்து, அராஜகம் பற்றி நீண்ட சொற்பொழிவு வருகிறது..

இது மிகவும் படித்துச் சுவைக்க வேண்டிய பகுதி — .காரணம் என்னவென்னில் இதையே திருப்பிப் பார்த்தால், அரசன் நேர்மையாக ஆண்டால், என்ன என்ன கிடைக்கும் என்பதை ஊகித்து அறியலாம்.

ஒரு நாட்டில் அரசன் இல்லாவிட்டால் — அதாவது அராஜகம் — ஏற்பட்டால் என்ன நடக்கும்?

வால்மீகி ராமாயணம் அயோத்தியா காண்டத்தில் ஸர்கம் 67ல் இது பற்றிக் கூறப்படுவதாவது:

1.தேவையான அளவு மழை பெய்யாது

2.கைப்பிடி விதை கூட கிடைக்காது

3.தந்தை சொல்லை மகன் கேட்கமாட்டான்

4.கணவன் சொற்படி மனைவி நடக்கமாட்டாள்

5.நியாய சபைகள், பூந்தோட்டங்கள், சத்திரங்களை மக்கள் கட்டமாட்டார்கள்

6.பிராமணர்களுக்கு பெரிய வேள்விகளில் கிடைக்கும் தட்சிணைகள் கிடைக்காது.

7.விவசாயிகளும் கால் நடை வளர்ப்போரும் வீட்டுக் கதவுகளைத் திறந்து வைத்துக் கொண்டு தூங்கமாட்டார்கள்.

8.யானைகள் மணிகளுடனும், தந்தங்களுடனும் சாலைகளில் போகாது.

9.அம்புப் பயிற்சியால் எழும் சப்தம் எங்க்கும் கேட்காது

10.மக்கள் விரதங்களைப் பின்பற்றார். கடவுளுக்குப் படைப்பதற்கு மோதகம், மாலைகள் செய்யப்பட மாட்டா.

11.அரச குமாரர்கள் சந்தனம், அகிலுடன் பூசித் திரியமாட்டார்கள்.

12.சாஸ்திரப் பயிற்சி உடையார் வனங்களிலும் உப வனங்களிலும் அமர்ந்து ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்.

நீரில்லாத நதிகள் போல புல்லற்ற காடுபோல இடையரற்ற பசுக்கள் போல அரசனற்ற ராஜ்யம் இருக்கும்

தேர் இருப்பதைக் காட்டுவது அதன் கொடி

தீ இருப்பதைக் காட்டுவது அதன் புகை

தெய்வத் தன்மை இருப்பதைக் காட்டுவது அரசர்.

அப்பேற்பட்ட அரசர் (தசரதர்) தெய்வத் தமன்மை அடைந்து விட்டார்.

அரசனற்ற ராஜ்யத்தில் யாருக்கும் எதுவும் சொந்தம் இல்லை. பெரிய மீன்கள் சின்ன மீன்களை விழுங்குவது போல ஒருவர் ஒருவரை அழிப்பார்கள்.

நாஸ்தீகர்கள், தர்ம விதிகளை மீறுவோர், தண்டணைக்குப் பயந்து சும்மா இருந்தவர்கள் எல்லோரும் துணிந்து நடப்பார்கள். நாஸ்தீகர் தங்கள் கொள்கைகளை நிலை நிறுத்தத் துணிவார்கள்.

அரசன் தான் தாயும் தந்தையும்

அரசந்தான் தர்மமும் சத்தியமும்

அவனே நற் குடிப் பிறந்தோருக்குத் தலைவன்

அரசன் இல்லாத நாடு இருளில் மூழ்கும்

எவ்வாறு கடல் அதன் எல்லையைத் தாண்டாதோ அவ்வாறே நாங்கள் உங்ககள் உத்தரவை சிரமேற் கொண்டு நடந்தோம். பிராமண உத்தமரே ! உடனே இட்சுவாகு குலத்தவன் ஒருவனை அரசனாக நியமியுங்கள்.

இவ்வாறு 67 ஆவது ஸர்கம் முடிவடைகிறது.

அரசனே தந்தை என்று புற நானூறும் கூறும். அரசன் எவ்வழி அவ்வழி குடிகள் என்றும் சங்க இலக்கியம் செப்பும்.

சின்ன மீன்களைப் பெரிய மீன்கள் விழுங்கும் உவமையை மஹாபாரதமும், கௌடில்யரின் — சாணக்கியரின் அர்த்த சாஸ்திரமும் கூறுகிறது

வால்மீகி சொன்னதை அப்படியே திருவள்ளுவரும் சொல்வதைக் கேளுங்கள்:

முறை செய்து காப்பாற்றும் மன்னவன் மக்கட்கு

இறை என்று வைக்கப் படும் — குறள் 388

பொருள்: –நல்ல ஆட்சி நடத்தும் மன்னன் கடவுள் போன்றவன்

அரசன் முறை செய்யாவிடில்

ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல் மறப்பர்

காவலன் காவாது எனின்

1.ஆபயன் குன்றும், அறு தொழிலோர் நூல் மறப்பர்= பசு பால் தராது; பிராமணர்கள் வேதங்களை மறந்து விடுவார்கள்– குறள் 560

2.உறைகோடி ஒல்லாது வானம் பெயல் = மன்னன் சரியாக ஆளாவிட்டால் மழை பெய்யாது குறள் 559

3.மன்னவன் கோல் நோக்கி வாழும் குடி = உலகம் மழையை நம்பி இருக்கும், மக்கள் மன்னன் பாதுகாப்பை நம்பி வாழ்வர் –குறள் 542

4.அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதி = பிராமணர்கள் ஒழுங்காக வேதம் ஓதுவதற்கு மன்னன் ஆட்சியே காரணம் – குறள் 543

5.கொலையிற் கொடியாரை வேந்து ஒறுத்தல் = கொலைகாரர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்க வேண்டும் -குறள் 550

6.மாண்ட அற நெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம் – புற நானூறு

55- 9

7.நாயகன் அல்லன் நம்மை நனி பயந்தெடுத்து நல்கும்

தாயென இனிது பேணத் தாங்குதி — கம்ப– அரசியல் –34

குடி புறம் காத்து ஓம்பும் செங்கோலான் – கலித்தொகை 130-19

வள்ளுவர் தனது குறளில் அராஜகம் என்று கூறாமல் அரசன் இருந்தால் என்ன என்ன கிடைக்கும் (பாஸிட்டிவாக) என்று சொல்கிறார்.

–சுபம்–

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 14, 2015 • Permalink

Posted in Tamil Literature

Tagged Arajaka in Tamil, Tamil quotations on Kings

Posted by Tamil and Vedas on January 14, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/14/%e0%ae%87%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af-%e0%ae%b5%e0%ae%b0%e0%ae%b2%e0%ae%be%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%85%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%90%e0%ae%95%e0%ae%ae/

காவியத்தின் நோக்கம்

Research Article written by Santanam Nagarajan

Research paper No. 1571; Dated 14th January 2015

பொங்கல் இதழுக்கான சிறப்புக் கட்டுரை

கவிதைச் செல்வம்

காவியத்தின் நோக்கம்

by ச.நாகராஜன்

மூன்று பிரயோஜனங்கள்

ஒரு காவியம் அல்லது கவிதை பயனாக எதைத் தருகிறது? இதைப் பற்றி வடமொழிக் கவிவாணர்கள் பெரிதும் ஆராய்ச்சி செய்துள்ளனர்.

மூன்று பயன்களை ஒரு காவியம்/கவிதை தருகிறது.

இதை காவ்யானுசாஸனம் என்ற நூலில் ஹேமசந்திரர் அழகுற விளக்குகிறார்.

ஒரு காவியம் / கவிதை ஆனந்தம் தரும். புகழைத் தரும். மனைவி அன்புடன் கூறும் அறிவுரை போல அறிவைப் புகட்டும்.

ஆனந்தமும் அறிவுரையும் அனைவருக்கும் உரித்தானது. புகழ் கவிஞனுக்கு உரித்தானது.

இன்பம் நல்கும் கவிதை

ஒரு நல்ல கவிதையைப் படித்தவுடன் இனம் காண முடியாத இன்பம் உள்ளமெங்கும் பொங்குகிறது. கவிதையில் மூழ்கி மெய்மறந்து போகிறோம். வேறு எதையும் நினைக்கத் தோன்றாது. அதைப் படிக்கும் போதெல்லாம் அதே உணர்வு திருப்பித் திருப்பி எழும்.

புகழ் தரும் கவிதை

புகழ் என்பது கவிஞனுக்கு மட்டும் என்றாலும் கூட அதை அழகுற விளக்குபவர்களுக்கும் வந்து சேர்கிறது. காளிதாஸன், கம்பன் போன்ற மாபெரும் கவிஞர்களின் புகழ் உலகம் உள்ளளவும் நிலைக்கும். பாரதியாரின் மேனி சிலிர்க்க வைக்கும் கண்ணன் பாட்டையும் பாஞ்சாலி சபதத்தையும் படிப்போர் சொல்லப்படும் கதாபாத்திரமாகவே ஆகி உள்ளம் உருகுவர்;ஆவேசப்படுவர்.

மனைவி போல அறிவுரை தரும் கவிதை

கவிதை வெறும் இன்பம் மட்டும் தந்தால் போதாது. அது வாழ்க்கைக்குப் பயன்படும் அற்புதமான வழியைச் சுட்டிக் காட்ட வேண்டும். அறிவுரை தர ஒருவனின் எஜமானன், நண்பன், மனைவி என மூவர் உண்டு. BOSS எனப்படும் அதிகாரி அல்லது எஜமானனின் கண்டிப்பான தோரணையும் அதட்டலுடன் கூடிய ஆணையும் சற்று ஒத்து வராத ஒன்று,

நண்பன் உரிமையுடன் வற்புறுத்திக் கூறும் அறிவுரை சில சமயம் மனதைத் தொடும். சில சமயம் மனதைச் சுடும் – அது உண்மை தான் என்றாலும் கூட.

ஆனால் அன்புள்ள மனைவியின் கவர்ச்சியான வார்த்தைகளோ அன்பைத் தோய்த்து அறிவுரை தரும் போது அதில் இருக்கும் கிளுகிளுப்பு அறிவுரையை ஏற்கச் செய்கிறது.

வேதங்கள், புராணங்கள், ஆக்யானங்கள் முதல் இருவகையில் இருக்கும் போது காவியங்கள் மூன்றாவது வகையைச் சேர்ந்ததாக அமைவதால் அதைப் படிக்கும் தோறும் உள்ளத்தில் உவகை பொங்குகிறது; அறிவுரையை மனதில் ஏற்பது சுலபமாகிறது.

ஹேமசந்திரரின் சூத்திரம்

காவ்யமானந்தாய யஷஸ்ச காந்தாதுல்யதயோபதேஷாய ச I

(ஆனந்தம் – மகிழ்ச்சி; யஷஸ் –புகழ்; காந்தா – மனைவி; துல்யம் – சமமாக;

உபதேசம் – அறிவுரை)

இப்படி ஹேமசந்திர்ர் காவ்யானுசாஸனத்தில் ( I -3) காவியத்தின் பிரயோஜனத்தை ஒரு சூத்திரமாகக் கூறுகிறார்.

ஹேமசந்திரர் கூறிய மூன்றைத் தவிர, ஆசார்ய மம்மட பட்டர் என்னும் புகழ்பெற்ற அறிஞர், செல்வம், பண்பாடு மற்றும் அறிவு, தீமையை அறவே நீக்கிக் கொள்ளும் பண்பு ஆகிய இன்னும் மூன்றையும் ஒரு காவியம் தருகிறது என்கிறார்.

இந்த உரைகல்லில் தேருகின்றவையே காவியம்.

காவ்யசாஸ்த்ர விநோதேன காலோ கச்சதி தீமதாம் I

வ்யஸனேன ச மூர்கானாம் நித்ரயா கலஹேன வா II

நீதி சாரம் செய்யுள் 106

புத்திசாலிகள் காவிய சாஸ்திரங்களைப் படித்தும் கேட்டும் அனுபவித்துத் தங்கள் நேரத்தைக் கழித்து மகிழ்கின்றனர். ஆனால் முட்டாள்களோ தூங்கியும் கலகம் செய்தும் தங்கள் நேரத்தை வீணாக்குகின்றனர்.

ஆகவே புத்திசாலிகளாக கம்பனின் ராமாயணம் வில்லியின் பாரதம் ஆகியவற்றை படித்துப் பார்ப்போம். காளிதாஸனின் கவிதைகளை ரஸித்துப் படிப்போம்.பாரதியைப் பயில்வோம்.

காவிய பிரயோஜனம் நமக்குக் கை கூடும்!

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 14, 2015 • Permalink

Posted in Sanskrit Literature, Tamil Literature

Tagged definition, Kamban, Kavya

Posted by Tamil and Vedas on January 14, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/14/%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%a8%e0%af%8b%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d/

ARAJAKA in Indian History

Research Article written by london swaminathan

Research paper No. 1570; Dated 13th January 2015

Very often Indian opposition parties blame the ruling party for all the violence against their party workers as ‘’Arajaka’’. The Sanskrit word simply means “Kingless”. What they mean is that the condition in the country is like a kingless land. In Indian literature kingless means “lawless” and “anarchy”. Ramayana and Mahabharata have several quotations on kingless country.

Kautilya (Chanakya) describes anarchy as the Maitsya Nyaya ( the Rule of the Fish), where the stronger swallows up the weaker. the same idea of fish is found in the graphic description of ararchy in the Ramayana (2-67) and Mahabharata (12-67-16)

Valmiki says in his Ramayana,

In a land bereft of a king, rain no longer waters the earth. In a rulerless land not even a handfull of grain is harvested; the head of the family receives no obedience from his son or wife! Where there is no king, there is no wealth; where there is no king, there are no soldiers, there is only lawlessness; how should there be any good where there is no king? In a rulerless land, people do not build assembly halls or enchanting gardens or resplendent buildings, as in times of prosperity! In a rulerless land , the Twice born (Brahmins) in charge of the sacrifices and the self controlled Brahmins of rigid vows do not perform the Sattras (i.e. ceremonies that last thirteen to hundred days). In a rulerless land the officiating Brahmins are not dismissed after the sacrifices loaded with gifts and abundant alms by the Brahmins. There are no merry singers and and dancers and the festivals and assemblies that mark the welfare of the empire are not crowned with success.

“In a rulerless land merchants fail in their commercial enterprises, and those who are accustomed to listening to the recitation of holy traditions find no charm in them as formerly. In a rulerless land, youthful women adorned with golden ornaments no longer meet in the evening in the pleasure gardens to divert themselves.

“In a rulerless land, no wealthy man can sleep in security with open doors nor can he live on the produce of his fields and herds. Youngmen do not drive in the woods with women in their chariots.No elephants of sixty years or more, bells hung round their necks, furnished with wonderful trucks, are seen travelling on the highways. One cannot hear the sound of the cord and the bows of the archers continually loosing their arrows. Merchants no longer travel afar in safety on the roads with their merchandise.

“In a rulerless land, the self controlled ascetic, merged in meditation on the higher Self , no longer wanders about alone, resting where evening overtakes him. One may not enjoy the fruits of one’s labours in peace. Without a king the army is unable to overcome its enemy in combat.

“In a rulerless land,men, richly apparelled no longer drive their mettlesome and handsome steeds or their chariots abroad. Those versed in the spiritual traditions do not withdraw to the woods and groves to debate together.

“In a rulerless land, no alms or garlands or confections are offered in homage to the gods by pious people. Princes anointed with sandal and aloe paste no longer present a brilliant spectacle like blossoming trees in springtime.

As rivers without water or forests without vegetation or herds without a keeper, such is an empire without a king. A charit is known by its penant, a fire by its smoke, but our figurehead the king , has rejoined the Gods. “In a rulerless land, none owns anything and people, like unto fishes, devour one another. The wicked overstepping all bounds, their fears dispelled , become all powerfull when there is no king to exercise control over them throgh the sceptre.

The king is the truth, the king is righteousness, he represents family where those who have no family, he is the father and the mother of the people and the author of all good. Yama, Vaishravana (Kubera), Shakra (Indra) and Varuna of immense power, are all surpassed by a virtuous monarch.

Oh, Best of the Twice born, install the youthfull descendent of Ikshvaku, Bharata, or some other as king”

-Valmiki Ramayana , Translation by Hari Prasda Shastri.

The above passages give a beautiful description of just rule. This repated through out Sangam Tamil literature and the Vedas. Ther are innumerable references to kings and in Sanskrit literature. Atharva Veda has lot of hymns on the Kingship.

Rajatarangini of Kalhana says,

some of the weak were slain, some were plundered while others had their houses burnt down by the enemy in the which was without a king (8-841)

Tiruvalluvar, author of the Tamil Veda Tirukkural says

The world looks up to the sky for its life; the subjects look up to their leaders for their welfare ( 542)

Rains and harvests are rich in the land ruled by the righteous sceptre of an able leader (545)

Cows yield less and Brahmins forget their Vedas, if the king does not guard justice (560)

If the king rules in unjust ways, seasonal rains will fail as the clouds withhold their showers (559)

All that is said in the epics and the Vedas are found verbatim in Sangam Tamil literature. They have the same beliefs. For anything that went wrong, the rulers were blamed. They beleived that if there is just rule, the harvests will be bounty. Tamils looked at the kings as father and mother. The Pandya with a Golden Hand story explains this beautifully well.

Please read my post — How did a Pandya King get a Golden Hand? — posted on 18th November 2011.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 13, 2015 • Permalink

Posted in Culture, History, Religion

Tagged Anarchy, Arajaka, Kingless, Sanskrit Quotations, Valmiki

Posted by Tamil and Vedas on January 13, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/13/arajaka-in-indian-history/

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 3

Picture of Tamil Choza King

Compiled by london swaminathan

Article No. 1569 Dated 13th january 2015

In the first part of the article I gave the 146 names of the kings beginning with letter ‘A’. In the second part I gave 65 Pandya Kings of Madurai and the names of two Choza kings who fought with them.

In the third part, I give the names of 122 kings beginning with letter ‘B’ from R.Morton Smith’s book, ‘’Dates and Dynasties in Earliest India; all the years are in BCE; I Have added more names from Mahabharata:–

FROM MAHABAHARATA:

b1)BABRUVAHANA: SON OF ARJUNA AND CHITRANGADA; KING OF MANIPURA

b2)BAHLIKA: YOUNGER BROTHER OF SHANTANU; HE WAS KILLED IN THE MAHABHARATA WAR ALONG WITH HIS SON SOMADATTA; THEY FOUGHT ON KAURAVA SIDE

b3)BAHUKA: ASSUMED NAME OF NALA; HE WAS DIFIGURED AFTER THE BITE OF A SNAKE. HE BECAME THE CHARIOTEER OF RITUPARNA OF AYODHYA.

b4)BALANIKA: A PANCALA PRINCE KILLED BY ASHWATHTHAMA

b5)BALIRAJA: ARIGHTEOUS KING WHO SAVED DIRGATAMA RISHI FRM GANGA AND ASKED IM TO PRODUCE A SON THROUGH HIS WIFE SUDESHNA

b6)BHAGADATTA; KING OF PRAGJYOTISHA; HE BECAME INVINCIBE THROUGH A DIVINE WEAPON FROOM NARKASURA. HIS ELEPHANT NAME WAS SUPRATIKA

b7)BHANGASVALA: KING OF ANCIENT TIMES; INDRA TURNED HIM INTO A WOMAN. HE HAD CHILDREN THOROUGH YAJNA

b8)BHANUDATTA- BROTHER OF SAKUNI AND KILLED BY BHIMA IN THE WAR

b9)BHANUDEVA: PANCALA CHIEF KILLED BY KARNA

b10)BHANUMANA : KING OF KALINGA; BHIMA KILLED HIM AND HIS SON SHAKRADEVA ON THE SECOND DAY OF FIGHTING

Gold coin of Chandra Gupta

b11)BHANUSENA: SON OF KARNA KILLED BY BHIMA IN THE WAR.

b12)BHISMAKA – KING OF VIDARBHA FATHER OF RUKMI AND RUKMINI

b13)BHOJA- A KING WHO FOUGHT ON PANDAVA SIDE

b14)BHURISRAVA- GRANDSON OF SHANTANU’S BROTHER BAHLIKA; ONE OF THE 11 COMMANDERS IN KAURAVA ARMY.BEHEADED BY SATYAKIN IN THE BATTLEFIELD WHILE DOING A PROTEST SATYAGRAHA. IT WAS A PROTEST AGAINST ARJUN’S INTERFERENCE IN THE DUAL.

b15)BRAGHNASHWA: WHEN AGASTYA APPROACHED HIM FOR MONEY, HE SHOWED HIS ACCOUNT BOOKS AND SAID NO. BUT HE ACCOMPANIED AGASTYA TO ANOTHER KING -TRASADASYU

b16)BRIHADASHWA: ANCIENT KING OF IKSHWAKU DYNASTY; SON OF SHRAVASTAKA, FOUNDER OF CITY OF SHRAVASTI. HIS SON KUVALKSHA ALSO BECAME FAMOUS

b17)BRIHADBALA- PRINCE OF KOSALA; ABHIMANYU KILLED HIM IN THE WAR

b18)BRIHADRATHA– FATHER OF JARASANDHA, KING OF MAGADHA. HE MARRIED TWO DAUGHTERS OF KING OF KASI

b19)BRIHATKSHATRA- KING OF NISHADHA; KILLED BY DRTADYUMNA IN THE WAR

b20)BRIHATKSHATRA- KING OF KEKAYA, KILLED BY DRONA IN THE WAR.

FROM MORTON SMITH’S BOOK

b21)BABHRAVA , GRAND SON OF DRUHYU – 1500 BCE

b22)BHABRAVYA GALAVA PANCALA -1090 0R 800 BCE

b23)BABHRU DAIVAVRDHA–1170

b24)BABHRU SYAMANTAKA

b25)BABHRU LAUMAPADA YADAVA -1240 BCE

b26)BABHRU DRUHYAVA -1520

No given already)BAHLIKA PRATIPIYA -1040

b27)BAHLIKA, FATHER OF ROHINI- 1150 OR 1040 BCE

b28)BAHU ASITABAHU 1155

BAHUBHUMI (PROBABLY EPITHET)

b29)BAHUGAVA PAURAVA -1640

b27)BAHULASVA KUVALASVA , BROTHEER OF VAIDEHA – 1640

b28)BAHURATHA– 1640

b29)BAHYAKA SARNJAYVI –1200

b30)BAHYASVA BROTHER OR HUSBAND OF BHRMYASVA –1200

Maharana Pratap

b31)BALAKASVA KAUSIKA -1420

b32)BALARAMA — 1100

b33)BALI SAUTAPASA ANAVA – 1250

b34)BALI VAIROCANA — 1250

b35)BANA AISVAKAVA -1250

b36)BANA BALEYA VAIROCANA -1250

b37)BARHAKETU AISVAKAVA -1225

b38)BHADRA KASIVATI — 1115

b39)BHADRA VAISAKHI — 1115

b40)BHADRABAHU SARANI YADAVA – 1020

b41)BHADRABINDHU SARANI YADAVA – 1040

b42)BHADRACARU KARSNA —

b43)BHADRAKALPA SARANI YADAVA – 980

b44)BHADRAGUPTA SARANI YADAVA – 1060

b45)BHADRAKARA PAURAVA –1350

b46)BHADRARATHA SARANI YADAVA – 1000

No given already)BHADRARATHA HARYANGA ANAVA –990

b47)BHADRASENA OF KASI –820 BCE

b48)BHADRASENA AUDANITY SAURA — 895 BCE

b49)BHASDRASRENYO HAIHAYA — 1430

b50)BHADRASVA SARANI YADAVA – 1080

b51)BHADRASVA RAUDRASVA – 1580

b52)BHADRAVATI VAIVADHARBI 1280

b53)BHADRA VIDEHA ARJUNADASA SAURA –850

b54)BANDHUMANT — VARIANT OF DUNDU MARAN?

b55)BANDHUMANT NAREYA -1080 BCE

b56)BHAGA ANDHRA SAIMIKA –185

b57)BHAGA SUNGA BHAGAVATA –115

BHAGABHADRA BHAGA

BHAGAVATA BHAGA —

b58)BHAGIRATHA AIKVAKAVA 1200 BCE

b59)BHAJAMANA SATVATA YADAVA-1190

b60)BHAJAMANA ANDHAKA –1160

b61)BHALANDANA NABHANEDISTA 1160

b62)BHALLATA NIPA –1030

b63)BHANGAKARA SATRAJITA YADAVA –1100

b63)BHANGASVARA, FATHER OF RTUPARNA– 1400 bce

(BHANGAVATI, daughter of kara, 1080 BCE)

BHANU, SON OF SATYABHAMA KARSNA

BHANUMANT BHANUSCANDRA

BHANUMATI, DAUGHTER OF ARISTANEMI, 1290 BCE

BHANUMATI, DAUGHTER OF KRTAVIRYA, 1600 BCE

b64)BHANURATHA KOSALA AIKSVAKA, 810 BCE

b65)BHANUCHANDRA KALINGA 1100 BCE

BHANURATHA, SON OF SATYABHAMA KARSNA,

b66)BHARADWAJA BARHASPATYA, 1295 BCE

b67)BHARADWAJA DIVODASA 1330

b68)BHARADWAJA AJAMIDHA, 1350

b69)BHARADWAJA KOSALA AIKSVAKAVA 640 BCE

b70)BHARADWAJA VIDATHIN MARUTASVA

b71)BHARATA DASARATI NABHAGI -1060 BCE

b72)BHARATA DAUSMANTI – 1230

b73)BHARGA PRATARDHANA KASYA — 1290 BCE

b74)BHARGA VAINUGOTRA KASYA – 1050 BCE

b75)BHASA PARTHSRAVASI – 1080 BCE

b76)BHAYASAKHI, BROTHER OF PURVADHYA -1270

b77)BHIMA, BROTHER OF VISVAJIT — 1540

b78)BHIMA SATTVATA – 1220

BHIMA PANDAVA – 975

b79)BHIMA KRATHA OR VAIDARBHA – 1270

b80)BHIMARATHA KAITUMATA KASYA – 1440

b81)BHIMARATHA VADARBHA -1110

b82)BHIMASENA PANDAVA -975

b83)BHIMASENA, BROTHER OF JANAMEJAYA 1225 OR 910

b84)BHIMASENA SAURATHA KAURAVA — 1190

b85)BHIMASENA ARKA KAURAVA – 1140

BHISMA DEVAVRATA KAURAVA – 1055–975

BHRGU VARUNI

b86)BHRMYASVA ARKA PANCALA — 1250 BCE

b87)BHUMANYU BHUVAMANYU OR VIDATHIN

b88)BHUMI ASANGI YADAVA 1050

b89)BHUMIMITRA KANVA OF MAGADHA – 65 BCE

b90)BHURI GAVESANA YADAVA 1120

b91)BHURI BAHLIKI 1000 BCE

b92)BHURI VATSA PAURAVA 835

(No given)BHURIDYUMNA 890

b93)BHURINDRASENA GAVESANA 1120

BHURISENA OF KUNI

(No given above) BHURISRAVAS BAHLIKI 1000

b94)BHUVAMANYU BHARATA VAITATHA 1180

b95)BIMBA VASUDEVA 1075

b96)BIMBISARA OF MAGADHA 544

Bb97)INDUSARA MAURYA 320 BCE

b98)BODHI SON OF UDAYANA 350

b99)BRAHMADATTA ANAVA NIPA 1090

b100)BRHMARUNA AURUKSAYA BHARATA 1120

b101)BRHAMISTHA PANCALA 1210

b102)BRHAD ANU ANAVA 970

BRHADASVA AIKSVAKAVA 1660 BCE

BRHADASVA KOSALA AIKSVAKAVA 830 BCE

BRHADBALA KOSALA AIKSVAKAVA 980 BCE

b103)BRHADBHANU ANAVA 950

BRHADBRAJA, BROTHER OF BHARADVAJA

Indra, The Super King of Hindu Mythology

BRHADDHANU ANAVA

BRHADHARMAN DHENU

BRHADDIKSA UKTHA

BRHADISU ANAVA

b104)BRHADISU BHARMYASA PANCALA 1225

b105)BRHADRATHA OF MAGADHA 1170

BRHADRATHA ANAVA 850

b106)BRHADRATHA VATSA PAURAVA 550

b107)BRHADRATHA MAURYA 192 BCE

b108)BRHADUKTHA VAIDEHA 1400

b109)BRHADUKTHA SAINEYA 1295

b110)BRHANMANAS ANAVA 930

b111)BRHANMEDHAS LAUMAPADA VAPUSMATA 1040

BRHANTA ANAVA

b112)BRHASPATI AUCATHYA 1290

b113)BRHASPATI MAURYA, VICEROY 220

b114)BRHATI SAINEYI 1270

b115)BRHATKARMAN ANAVA 870

b116)BRHATKARMAN OF MAGADHA 858

BRHATSATRA, BROTHER OF CEKITANA 980

BRHATSATRA BHAUVAMANYAVA 1160

b117)BRHATKSAYA KOSALA AIKSVAKAVA 970 BCE

b118)BRHATSENA KALINGA 880

b119)BRHATSENA OR DRHATSENA OF MAGADHA

b120)BUDDHA GAUTAMA, 566 BCE

b121)BUDHA SAUMYA

b122)BUDHA VAIGAVATA SAKA, 1340 BCE

contact swami_48yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 13, 2015 • Permalink

Posted in History

Tagged Dictionary of Kings-3, Kings List -3

Posted by Tamil and Vedas on January 13, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/13/dictionary-of-10000-indian-kings-part-3/

தமிழில் சாதனை படைத்த ‘உச்சிமேற் புலவர் கொள் நச்சினார்க்கினியர்’ !

Part of “The Wonder that is Tamil” written by London Swaminathan

கட்டுரையாளர் லண்டன் சுவாமி நாதன்

ஆய்வுக்கட்டுரை எனண் 1568; தேதி 13 ஜனவரி 2015

இந்தியாவில் எழுத்து வேலைகளுக்காக நோபல் பரிசு பெறத் தகுதி உடையவர் வியாசர் என்னும் மாமுனிவன் என்று ஒரு கட்டுரை எழுதி னேன். தமிழில் எழுத்து, அதிலும் குறிப்பாக உரை எழுதியமைக்காக, ஒரு நோபல் பரிசு கொடுப்பதாக இருந்தால் உச்சி மேற் புலவர் கொள் நச்சினார்க்கினியர் என்று பாராட்டப்படும் நச்சி அவர்களுக்கே தரவேண்டும்.

அவர் ஒரு பிராமணன். வடமொழி தென் மொழி இரண்டையும் கரை கண்டவர் என்பது அவர் உரை வளத்தில் இருந்தே தெரிகிறது. சில நேரங்க்களில் வடமொழியையோ வடமொழி நூல் குறிப்பிடும் வழக்கங்களையோ மட்டம் தட்டிக் கூட தமிழைப் புகழ்ந்துள்ளார். இன்னும் சில இடங்களில் வேத, புராண, இதிஹாசக் கருத்துக்களை உரையின் கண் நுழைத்துள்ளார். ஆக மறத் தமிழர்களின் பாராட்டுக்கும், குட்டுக்கும் ஆட்படுகிறார். தமிழனைப் புகழும் இடங்களில் தமிழ் ஆர்வலர்கள் இவரை உச்சிமேற் வைத்துக் கொண்டாடுவர். சிலருக்கு ஒவ்வாத கருத்துக்கள் வரும்போது திட்டுவார்கள். இது திராவிட அரசியலின் தாக்கம். ஆயினும் அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட அந்தக் கால சத்திய சந்தர்கள் —- உரைகாரர்களிலேயே அதிகம் புகழ்ந்தது இந்தப் பார்ப்பனரைத்தான்!!

அப்படி என்ன சாதனை படைத்தார் திருவாளர் நச்சி?

கொண்டு கூட்டிப் பொருள் கொள்ளுதல் என்னும் ஒரு புதிய உத்தியை அதிகம் கையாண்டது இவர்தான். அதாவது ஒரு செய்யுளில் முதல் வரியிலோ இரண்டாவது வரியிலோ வரும் சொல்லை வேறு எங்க்காவது கொண்டு இணைத்து (கூட்டி) பொருள் சொல்லுவார். அது கன கச்சிதமாக இருக்கும். கவிதை பாடியவரே நேரில் வந்தாலும் அட நான் எழுதிய கவிதையில் இப்படியும் பொருள் இருக்கிறதா என்று வியப்பார்.

எல்லாப் பெண்களும் ஏற்கனவே சந்திரன், கந்தருவன், அக்னி ஆகியோரை மணந்த பின்னரே நாலாவது நாள் மணமகனை மணக்கிறான் என்ற வேதக் கருத்தை இவர் தொல்காப்பிய சூத்திர உரையில் கையாண்டது பற்றிய விமர்சனத்தை நேற்று ஆளவந்தார்- ஆக்கியாழ்வான் கதையுடன் தந்தேன்.

நச்சி. தமது உரைகளில் எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களை மேற்கோளாகக் காட்டுகிறார் என்றால் இவருடைய மேதாவிலாசம் எத்தகையது என்பது விளங்கும். அந்தக் காலத்தில் இண்டெர்னெட் கிடையாது. நூலகங்களோ மிகக் குறைவு!

இவரை வடமொழியில் சிறந்த உரைகளைத் தந்த மல்லினாதருடன் ஒப்பிடுகிறார் தமிழ் தாத்தா உ.வே.சா.

ஒவ்வொரு உரையின் இறுதியிலும் மதுரை ஆசிரியர் பாரத்துவாசி நச்சினார்க்கினியர் செய்தவுரை முற்றிற்று — என்று கூறுவதால் இவர் பாரத்வாஜ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர், மதுரைக்காரர் என்பது தெரிகிறது.

வண்டிமிர் சோலை மதுரா புரிதனில்

எண்டிசை விளங்க வந்த வாசான்

பயின்ற கேள்விப் பாரத்துவாசன்

என்று உரையின் பாயிரத்தில் உளதால் இவர் குலம், கோத்திரம் முதலியவற்றை அறிகிறோம்.

தொல்காப்பியம், பத்துப் பாட்டு, கலித்தொகை, சீவக சிந்தாமணி, குறுந்தொகையில் பேராசிரியர் உரை எழுதாத 20 பாடல்கள் ஆகிய அனைத்துக்கும் இவர் உரைகண்டார்.

பாரத் தொல்காப்பியமும் பத்துப் பாட்டுங் கலியும்

ஆரக் குறுந்தொகையுள் அயன் நான்கும் — சாரத்

திருத்தகு மாமுனிசெய் சிந்தா மணியும்

விருத்தி நச்சினார்க்கினியமே – என்று ஒரு வெண்பா உளது.

நச்சி. இன்னும் சில நூல்களுக்கு உரை கண்டார் என்றும் அவை எவையெனப் புலப்படவில்லை என்றும் உ.வே.சா. கூறுகிறார்.

நச்சி எழுதியதாகக் கூறப்படும் உரையிலும் குறுந்தொகை உரையும், தொல்காப்பியத்தின் மெய்ப்பாட்டியல், உவமவியல், மரபியல் ஆகிய பகுதிகளுக்கான உரைகளும் கிடைக்கவில்லை.

இன்று, நச்சி. உரையை மற்றவர் உரையுடன் ஒப்பிட்ட சில இடங்களைக் காண்போம். கீழேயுள்ள பகுதி தொல்காப்பியக் கடல் என்ற அற்புத நூலை எழுதிய வ.சுப மாணிக்கம் சொல்லும் கருத்துக்கள்:

“நச்சினார்க்கினியர் தமிழ் இலக்கியத்துக்கும் இலக்கணத்துக்கும் உரை எழுதற்கென்றே பிறந்த பெருமகனாவார் இலக்கியங்களில் உரை நயம் கண்டவராதலின் இவர்தம் இலக்கண உரையிலும் நயக்காட்சிகளைக் காணலாம். இவர்தம் நடை இளம்பூரணத்துக்கும் சேனாவரையத்துக்கும் இடைப்பட்டதாகும். சேனாவரையரை இவர் மறுத்த இடங்களும் உண்டு.இளம்பூரணர்க்குப் பின் தொல்காப்பியத்திற்குப் பெரும் பாகம் உரை கண்ட பெருமையுடையவர் நச்சினார்க்கினியர்.

“சொற்கிடந்தாங்கு பொருள் கொள்ளாது தாம் நினைத்தாங்குச் சொற்களைக் கொண்டு கூட்டிப் பொருள் கொண்டமையால் இவர் தம் உரை உரையறங் கடந்த உரை ஆயிற்று. பொருளறை செய்த இப்பெருங்குறை இவ்வுரையில் இல்லாதிருப்பின் நச்சினார்க்கினியர் உரை ஞாயிறாகப் பெரும் புகழ் பெற்றிருப்பர்.

பெண்மை யடுத்த மகனென் கிளவியும் — தொல்.649

பெண்ணைப் பெண்மகன் என்று ஆண்பால் படச் சொல்லுகின்ற வழக்கை இத் தொல்காப்பிய அடி குறிக்கின்றது. இப்பகுதிக்கு வரைந்த உரை வளர்ச்சியைக் காண்போம்:

(அ)இளம்பூரணர்:

புறத்துப் போய் விளையாடும் பேதைப் பருவத்துப் பெண்பாலரைப் பெண்மகன் என்று வழங்குப.

(ஆ)சேனாவரையர்

புறத்துப் போய் விளையாடும் பேதைப் பருவத்துப் பெண் மகளை மாறோக்கத்தார் இக்காலத்தும் பெண்மகன் என்று வழங்குப.

(இ)கல்லாடர்:

நாணுவரை இறந்தாள் தன்மையளாகிப் புறத்துப் போய் விளையாடும் பெண் மகளைப் பெண்மகன் என்பது முற்காலத்து வழக்கம். அதனை இப்போது மாறோக்கத்தார் வழங்குவர். மாறோக்கம் என்பது கொற்கை சூழ்ந்த நாடு

(ஈ) தெய்வச்சிலையார்

விளையாடு பருவத்துப் பெண்மகளை பெண்மகன் என்றல் பண்டையோர் வழக்கு.

(உ)நச்சினார்க்கினியர்

பெண்மகன் என்பது அத்தன்மையாரை அக்காலம் அவ்வாறே வழங்கினார் ஆயிற்று.

இங்ஙன ம் கூறலின் ,

பெண்மகன் என்பது இளம்பூரணர் காலத்து நாடு முழுதும் பரவலாக வழங்கியிருந்தது என்பதும் சேனாவரையர், கல்லாடர் காலங்களில் திசை வழக்காயிற்று என்பதும் சிலையார், இனியார் காலத்து அத்திசை வழக்கும் அருகிற்று என்பதும் பெறப்படும்”

மயங்கா மரபின் எழுத்து முறை காட்டி — பனம் பாரனார் பாயிரம்

இப்பாயிரத்தில் எழுத்து முறை என்பது நூல் எழுதும் முறை எனப்பொருள்படும். உரை ஆசிரியர்கள் இதற்கு வேறு வேறு பொருள் எழுதியுள்ளனர். பிற நூல்கள் எழுத்திலக்கணத்தைச் சொல் இலக்கணத்தோடு மயங்கிக் கூறின எனவும் , அங்கனமின்றி மயங்காத முறையானே எழுத்திலக்கணத்தை வேறு தெரிவித்தார் தொல்காப்பியர் எனவும் உரை செய்குவர் இளம்பூரணர்.

நச்சினார்க்கினியர், மயங்கா மரபின் எழுத்து முறை காட்டி என்னும் பன்னிரெண்டாம் அடியை ‘’ புலந்தொகுத்தோனே’’ என்ற எட்டாவது அடியோடு கொண்டு கூட்டிக்கொள்வர். மேல் யான் விளக்கியபடி , எழுத்திலக்கணம் ஒன்றை மட்டும் மயங்காதபடி தொல்காப்பியர் மொழிந்தார் என்ற இளம்பூரண உரை குறையுடைத்து என்று கண்டு கொண்ட நச்சினார்க்கினியர் கீழதை மேலதொடு கொண்டு கூட்டி,மூன்று இலக்கணங்களையும் மயங்காத முறையில் செய்தார் தொல்காப்பியர் என்று நிறுவ முயல்வர். தானம் மாற்றிச் செய்யும் கணக்குக் கூட்டு போல , அடிமாற்றும் இவ்வகைக் கொண்டு கூட்டும் முறை குற்றம் உடையது. முவ்விலக்கணங்களையும் ஒழுங்குறச் செய்தார் ஆசிரியர் என்பதற்கு ‘முறைப்பட எண்ணி’, போக்கறு பனுவல்’, ‘அரில்தப’ என்ற செந்தொடர்களே சாலப்போதும். கொண்டு கூட்டும் நச்சினார்க்கினியம் வேண்டா.”

-தொல்காப்பியக் கடல், வ.சுப. மாணிக்கம், மணிவாசகர் பதிப்பகம், சிதம்பரம்

எனது கருத்து: நச்சியின் கொண்டு கூட்டும் உத்தி தான் அவருக்குப் புகழை ஈட்டித் தந்துள்ளது. ஆகவே இந்த விமரிசனம் சரியன்று. இளம் பூரணரைவிடப் பொருத்தமான — தொல்காப்பியரை பாராட்டும் உரையையே — நச்சி. இங்கே எழுதியுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

-சுபம்–

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 13, 2015 • Permalink

Posted in Tamil Literature

Tagged Ilampuranar, Nachinarkiniyar, Senavaraiyar, Tamil commentators

Posted by Tamil and Vedas on January 13, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/13/%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%be%e0%ae%a4%e0%ae%a9%e0%af%88-%e0%ae%aa%e0%ae%9f%e0%af%88%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4-%e0%ae%89%e0%ae%9a/

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 2

Old Fort, Delhi

Compiled by london swaminathan

Article No. 1567 Dated 12th january 2015

In the first part of the article I gave the 146 names of the kings beginning with letter A. Before going to B, I wanted to give another list with different dates assigned to Hindu kings in the Puranas and the Vedas Mr S B Roy in his book the Date of Mahabharata War gives the follwoing list with dates.

The full list is not here. There will be some gaps in the lists of dynasties. This will serve as a contrast to the dates given by R Morton Smith in Part 1. My intention is to compile all the lists from Tamil sources such as Sangam Tamil literature and Tiruvilaiyadal Puranam and Sanskrit sources such as Katha Sarit Sagara and Panchatantra– both fictional and non fictional. Wherever possible I will differentiate the fictional from non fictional. Sangam Tamil literature lists lot of kings. A few only were proved historical. Tiruvilaiyadal Puranam of Madurai gives names of scores of kings. All the legends are true but no one’s historicity is proved yet. So it becomes necessary to list them first in draft form and carry out further research.

List as given by SB ROY in “The Date of Mahabharata War”

1.MANU VAIVASVATHA — 3167 BCE

2.NABHANEDISHTHA –3149

3.PURUVAS- 3131

4.AYU SVARBHANU 3113

ATRI’S RIG VEDIC HYMN ON SOLAR ECLIPSE CORRELATED WITH THI DATE

6.YAYATI -3077

7.PURU- 3069

21.MANDHATA YUVANASHVA- 2807

31.ARJUNA ,SON OF KARTAVIRYA- 2627, CONTEMPORARY OF RAVANA-I

32.TRISHANKU- 2609, CONTEMPORARY OF VISHWAMITRA I

HARISCHANDRA -2591

34.ROHITA MADUCHANDAS SUNASCHEPA

41.SAGARA– 2447

44.BHARATA, SON OF DUSHYANTA – 2411

Mauryan Empire

62.RAGHU -2069

63.DIVODASA- 2051

64.DASARATHA, CONTEMPORARY OF RAVANA II, 2033

AND INDROTA

65.RAMA — 2015

66.SRNJAYA -1997

68.SUDASA , CONTEMPORARY OF VASISTHA-1961

74.JANAMEJAYA-INDRA- 1833

92.UDAIST- 1508

94.YUDHISTRA – 1472

MAHABHARATA PERIOD

JANAKA-MAITREYI-GARHI OF UPANISHADS

96-PARIKSHIT

103.CITRARATHA

100 TO 125 – KINGS OF MAGADHA DYNASTY

126-130- PRADYOTAS

131-140- NAGA KINGS

141-142 – NANDHAS

143-154 – MAURYAS

150-156 – SUNGAS

Vedic period

DATES GIVEN BY PARGITER

68.SUDASA – 1961 BCE

69.SAMBARAVA/ SAHADEVA – 1943

70.SOMKA- 1925

71.KURU- 1907

72.PARIKSHIT I – 1889 BCE

73-INDROTA DEVAPI- 1871

74.JANAMEJAYA I – 1853 BCE

75.BHIMASENA-

76.VIDURATHA

77.SARVABHAUMA

78.JAYATSENA

79.ARADHIN

80.MAHABHAUMA – 1745 BCE

AYUTAYUS

82.AKRODHANA

83.DEVATHATHI

84.RIKSHA

85.BHIMASENA

86.DILIPA

87.PRATIPA

89.RITISENA

90.SANJANYU/ SATYAVATI – 1550

91.BHISMA

92.VICITRAVIRYA

93.PANDU -1486 BCE

JANAMEJAYA II – 1406 BCE

RIG VEDA 1-126-4 MENTIONED DASARATHA

SB ROY’S COMPARISON OF RIG VEDIC NAMES WITH IRANIAN KINGS WAS GIVEN ALREADY IN AN ARTICLE POSTED BY ME.

HE COMPARED THE FOLLWING WITH IRANIAN KINGS

EMUSHA- RV.8-76,77,78

ISHTASHVA- VISTASPA – RV. 1-122-KAKSHIVAN AUSSIJA

INDROTA=INDATU; RV.8-68

DIVODASA WAS AN ALLY OF HUSHRAVA OF IRAN; IBBISEN WAS DEFEATED

IN SUSHINAR IS AN ARYAN TITLE

SUSHNA Vs DIVODASA

SUSHRAVAS = HUSHRAVA; RV. 1–53

S.B ROY SAYS BATTLE OF TEN KINGS MENTIONED IN THE RIG VEDA TOOK PLACE IN 1939 BCE

HE SAYS DIVODASA OF HELMUND, INDATU OF UR, HASHRAVA OF NORTH IRAN, EMISSUM OF LARSA (2005-1970 BCE) ARE MENTIONED IN THE RIG VEDA.

HE ADDS

IN THE SATAPATA BRAHMANA, WE FIND FOUR VAMSAS. THE MOST IMPORTANT OF THEM STANDS AT THE END OF THE WHOLE WORK AND CONSISTS OF 55 NAMES; THE LAST OF THE HUMAN TEACHERS BEING AGAIN KASHYAPA WHO IS SUPPOSED TO HAVE RECEIVED HIS REVELATION FROM VACH, THE GODDESS OF SPEECH.

65 KINGS OF MADURAI !!

TIRUVILAIYADAL PURANA DESCRIBES THE 64 WONDERFUL LEELAS OF LORD SIVA IN MADURAI, TAMILNADU. IT WAS WRITTEN BY A GREAT SAINT NAMED PARANJOTHI MUNIVAR IN 16TH OR 17TH CENTURY. THERE ARE 3363 VERSES.

HISTORICITY OF FOLLOWING KINGS ARE NOT YET PROVED. BUT THERE IS PROOF FOR THE ANECDOTES. ALL THE KINGS NAMES ARE IN SANSKRIT IN T V PURANA; STORIES ARE AVAILABLE IN ENGLISH.

tvp1)KULASEKARA

tvp2)MALAYADWAJA

tvp3)MEENAKSHI/ TADATHAKA , DAUGHTER OF MALAYADWAJA AND QUEEN KANCHANAMALA.

KANCHANAMALA WAS THE DAUGHTER OF KING SURASENA.

tvp4)SOMA SUNDARA PANDYA, WIFE OF MEENAKSHI, LORD SIVA IN HUMAN FORM

tvp5)UKRAKUMARA, HUSBAND OF KANTHIMATHY, DAUGHTER OF SOMASEKARAN

tvp6)VEERAPANDYA, KILLED BY TIGER

tvp7)ABHISHEKA PANDYA

tvp8)VIKRAMA PANDYA, CLASHED WITH CHOLA OF KANCHI

tvp9) RAJASEKARA PANDYA, CONTEMPORARY OF KARIKAL CHOZA

tvp10)KULOTHUNGA

tvp11)ANANTHAGUNA, JAIN INTERFERENCE

tvp12)KUBHUSHANA

tvp13)RAJENDRA, CONTEMPORARY OF KADUVETTINA CHOZA

tvp14)RAJASEKARA

tvp15)RAJAGAMBIRA

tvp16)VANGIYADEEPA

tvp17)PURANDARA SIDDHU

tvp18)YANGIYAPATHAKAN

tvp19)SUNDARESA PADASEKARA, CLASHED WITH CHOZA

tvp20)VARAGUNA PANDYA, HEMANATHA -BANABHADRA MUSIC CONTEST

tvp21)RAJARAJA – SRI LANKAN SINGER CONTEST

tvp22)SUGUNA

FOLLOWED BY 22 PANDYA KINGS:

CHITRAVRATA, CHITARBHUSHANA,CHITRADWAJA, CHITRAVARMA, CHITRASENA, CHITRAVIKRAMA,RAJAMARTHANDA,RAJACHUDAMANI, RAJASARDULA, DWITARAJAKULOTHAMA, AYODHANAPRAVINA, RAJAKUNJARA, RAJABHYANGARA, UKRASENA, SATRUNJAYA, VEEMATHERMANNAN, VEERAPARAKRAMA, PRATHAPAMARTHANDA, VIKRAMAKANCHUKA, SAMARKOLAKALA, ATHULAVIKRAMA, ATULAKEERTHI,

tvp45)KIRTIBHUSHANA — TSUNAMI IN MADURAI

RECREATION AFTER GREAT FLOODS

tvp46)VANGIYASEKARA, CLASHED WITH VIKRAMACHOZA, WHO CAME WITH TURKS AND ODDIYAS

tvp47)VANGIYACHUDAMANI PANDYA- DHARMI-NAKKRA CLASH, PRE APPAR/SAMBANDHAR KING also known as SHENBAKA PANDYA

tvp 48 to 52)FIFTEEN KINGS FOLLOWED SHENBAGA PANDYA:PRATAPA SURYA, VANGISADWAJA, RIPUMARDHANA, SOZAVANGISANTHAKAN, SERAVANGISANTHAKAN, VANGISESAN, VANGILETHISASIROMANI, PANDEESWARAN, KULADWAJAN, VANGIBHUSANAN, SOMA SUDAMANI, KULASUDAMAN , RAJSUDAMANA BHUPASUDAMAN , KULESA PANDYA

tvp53)ARIMARDHANA- MANIKKAVASAGA PERIOD

T V Purana murals from Madurai Temple

tvp54)JAGANATHA

tvp55)VEERAAHU

tvp56)VIKRAMA BAHU,

tvp57)PARAKRAMABAHU,

tvp58)SUNDARA

59)VAHUVALAPANDYA

tvp60)KUNKUMAPANDYA

tvp61)KARPPURAPANDYA

tvp62)KARUNYAPANDYA

tvp63)PURUSHOTHAMAPANDYA

tvp64)SATRUSADANA PANDYA

tvp65)KUNPANDYA- NEDUMARA- MANGAYARKARASI- SAMBANDHAR PERIOD — 8000 JAINS IMPALED by PANDYA KING NEDUMARAN

TV Purana Murals

Apart from the Pandyas, we come accross some cholza kings such Choza of kanchi, Kaduvettina Choza. We have to give them separate numbers and identify them.

CONTACT swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 12, 2015 • Permalink

Posted in History

Tagged King list -2, Tiruvilayadal Purana

Posted by Tamil and Vedas on January 12, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/12/dictionary-of-10000-indian-kings-part-2/

கன்னிப் பெண்கள் எல்லோரும் கல்யாணமானவர்கள்!! ஒரு சர்ச்சை!!

Research paper written by London Swaminathan

Research Article No. 1566; Dated 12th January 2015

கன்னிப் பெண்கள் எல்லோரும் ஏற்கனவே திருமணமானவர்கள் என்று இந்து மதம் சொல்கிறது. இதை அப்படியே எழுத்துக்கு எழுத்து அர்த்தம் செய்து கொண்டு, அதன் பின்னால் அமைந்துள்ள பொருளை உணராமல், ஒரு சர்ச்சை நடந்தது! காரணம். உச்சிமேற் புலவர் கொள் நச்சினார்க்கினியர் என்று தமிழ் கூறு நல்லுலகம் போற்றும் பிராமண உரைகாரர் தொல்காப்பிய சூத்திரத்துக்கு எழுதிய உரையில் இந்தக் கருத்தை எடுத்தாண்டதாகும்.

முதலில் ஒரு சுவையான கதை:

ஆளவந்தார் என்பவர் ஒரு வைஷ்ணவ ஆச்சார்யார். மணக்கால் நம்பிக்குப் பின்னால் வந்தவர். நாதமுனிகளின் பௌத்திரர், ஈசுரமுனிகளின் குமாரர், அவரது தாயார் பெயர் அரங்க நாயகி அம்மையார். மகாபாஷ்ய பட்டருடன் சாஸ்திரம் கற்றவர். வீர நாராயணபுரத்தில் பிறந்தவர்.

சமஸ்தான வித்வான் ஆகிய ஆக்கியாழ்வான் என்பவனுக்கு கப்பம் கட்ட வேண்டும் என்று மகா பாஷ்ய பட்டருக்கு ஒரு திருமுகம் (கடிதம்) வந்தது. அதை வாங்கி கிழித்தெறிந்தார் ஆளவந்தார். அரசன் அனுப்பிய தண்டிகையில் (பல்லக்கில்) ஏறிச்சென்று அரண்மனையில் ஆக்கியாழ்வானை வாதத்தில் தோற்கடித்தார்.

ஆளவந்தாருக்கு தாய் தந்தை இட்ட பெயர் யமுனா. அவருக்கு 16 வயது ஆனபோது இந்த வாக்குவாதம் நடந்தது.

ஆக்கியாழ்வாநுடன் அரண்மனையில் மோதிய 16 வயது யமுனாவைக் கண்டவுடன் அரசிக்கு நம்பிக்கை பிறந்தது. அரசனிடம் சென்று அன்புள்ள கணவரே இந்தப் பையன் கட்டாயம் வாதத்தில் வெல்வான் அப்படி வென்றால் அவனுக்கு பாதி ராஜ்யத்தைக் கொடுக்க வேண்டும். தோற்றால் அவர் உங்களுக்கு பணி செய்யும் வேலைக்காரனாகட்டும் என்றாள். அரசனும் சம்மதித்தான். வாதம் துவங்கியது.

சின்னப்பையனை எளிதில் மடக்கி விடலாம் என்று எண்ணிய ஆக்கியாழ்வான் நீயே வாதத்தைத் துவக்கு என்றார். உடனே ஆளவந்தார் மிகவுமெளிதான நிபந்தனைதான் போட்டார்.

நான் எதை உண்டு என்று சொல்கிறேனோ அதை “இல்லை“என்று மறுக்க வேண்டும். ஆக்கியாழ்வான் சரி என்றான்.

1.உன் தாய் ஒரு மலடி இல்லை.

2.இந்த அரசன் நேர்மையானவன் .

3.இதோ இந்த அரசி கற்புக்கரசி.

ஆக்கியாழ்வானால் பதில் சொல்ல இயலவில்லை —- தன் தாய் மலடி என்றால் உடனே ஆளவந்தார், ஆக்கியாழ்வானே நீ எப்படிப் பிறந்தாய்? என்று கேட்டிருப்பார். அரசன் அரசி பற்றிய இரண்டு வாக்கியங்களுக்கும் இல்லை என்று சொன்னாலோ தலையே போய்விடும்

ஆக்கியாழ்வான் நல்ல சிக்கலில் மாட்டிக் கொண்டான். இதில் எதற்கும் இல்லை என்று சொல்ல முடியாது. நான் தோற்றேன். ஒரு வாதத்தில் யாரும் பொய் சொல்லக்கூடாது. இப்பொழுது நீ சொன்னவற்றை சரி என்று நிரூபி என்றார்.

உடனே ஆளவந்தார் நான் சொன்னது எல்லாம் சாஸ்திரப்படி சத்தியமானவை. கேளுங்கள்:–

1.ஒரு பெண்ணுக்கு ஒரே ஒரு மகன் இருந்தால அவளுக்கு அவன் பிள்ளையே இல்லை என்று சாஸ்திரம் சொல்கிறது நீ ஒரே பிள்ளை என்பதால் உன் தாயின் பிள்ளை இல்லை. ஆகையால் அவள் மலடி

2.இந்த அரசு நேர்மையானவனாக இருந்தால் உன்னைப் போன்ற ஒரு அஹங்காரியை பதவியில் வைத்திருக்க மாட்டான். அவ்வகையில் நேர்மைக் குறைவு இருக்கிறது.

3.வேத மந்திரங்களின் படி எல்லாப் பெண்களும் ஏற்கனவே திருமணம் ஆனவர்கள். கல்யாண மந்திரங்களில் ஒரு பெண் முதலில் சோமனுக்கும் (சந்திரன்), பின்னர் கந்தர்வர்க்கும் அக்னிக்கும் சொந்தமாகி நான்காவது நாள் அக்னியே மணமகனிடத்தில் அப்பெண்ணை ஒப்படைப்பதாகவும் கூறி இருக்கிறது. அந்த சாஸ்திரப் பிரகாரம் பார்த்தாள் மகாராணியும் கூட கற்பிநுக்கு அணிகலன் என்று சொல்லுதற்கில்லை என்று பதில் தந்தார் ஆளவந்தார்.

தோற்றுப்பபோன ஆக்கியாழவான் நாட்டை விட்டு வெளியேறினார். யமுனாவுக்கு பாதிராஜ்யம் கிடைக்கிறது. இதன்னால் அவருக்கு ஆளவந்தார் என்ற பெயர் கிடைத்தது.

தமிழில் ஒரு சர்ச்சை!!!

இந்தக் கதையில் வரும் கல்யாண வேத மந்திரங்களை நச்சினார்க்கினியர்

தொல்காப்பிய சூத்திர உரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். உடனே இதைப் பெரிதுபடுத்தி தமிழர்களின் கற்பு நெறிக்கு ஊறு விளைவிக்கும் பகையான கருத்துக்களை நச்சி. நுழைத்துவிட்டார் என்று மூதறிஞர் வ.சுப. மாணிக்கம் எழுதிய — தொல்காப்பியக் கடல் —- என்ற நூலில் கூறுகிறார்.

கரணத்தின் அமைந்து முடிந்த காலை எனத் தொடங்கும் தலைவன் கூற்று நூற்பாவில் வரும் நச்சினார்க்கினியரின் உரைப்பகுதி:

(அ) ஆதிக் கரணமும் ஐயர் யாத்த கரணமும் என்னும் இருவகைச் சடங்கானும் ஊர் குறைபாடின்றாய் மூன்று இரவின் முயக்கம் இன்றி (மதியும் கந்தருவரும் அங்கியும் என்ற) ஆன்றோர்க்கு அமைந்த வகையாற் பள்ளி செய்து ஒழுகி, நான்காம் பகல் எல்லை முடிந்த காலத்துக் அளவிற் புணர்ச்சி போலும் கற்பினும் மூன்று நாளும் கூட்டமின்மையானும் நிகழ்ந்த மனக்குறை தீர (நாலாம் நாளை இரவின்கண்) கூடிய கூட்டத்தின் கண்ணும்

(ஆ)`வரைந்த காலத்து மூன்று நாட் கூட்டமின்மைக்குக் காரணம் என் என்று தலைவி மனத்து நிகழானின்ற வருத்தந்தீரும்படி மிக்க வேட்கையொடு கூடியிருந்து வேதஞ் சொல்லுதலுற்ற பொருளின் கண்ணும் தலைவன் விரித்து விளங்கக்கூறும்`.

மேற்கண்ட நச்சி. உரை மீது மாணிக்கனார் சொல்வது:

`இப்பகுதிகளில் தமிழினத்தின் உயிரான கற்புக் கொள்கைக்கு அடி முரணான செய்திகள் எவ்வளவு மிகையாக உள்ளன. தெய்வந்தொழாள் கொழுனனைத் தொழுதெழுவாள் என்ற கற்பறத்திற்கு இவ்விளக்கங்கள் எவ்வளவு பகையாக உள்ளன. தொல்காப்பியப் பொருளதிகாரத்தில் இத்தகைய நாகரீகக் கொல்லுரைகளைப் படிக்கும்போது நெஞ்சு பொறுக்குமா?`

–என்று கொதிக்கிறார்.

கண்ணகி முதல் பல தமிழ்ப் பெண்கள் தீ வலம் செய்து வேத மந்திர முழக்கத்துடன் திருமணம் செய்ததை நாம் இலக்கியம் வாயிலாக அறிவோம். தொல்காப்பியத்துக்கே நான் மறை முற்றிய வேதப் பிராமணன் அதங்கோட்டு ஆச்சார்யார்தான் முத்திரை குத்தி இது நல்ல நூலே என்று “சர்டிபிகேட்“ கொடுத்தார் என்று பனம்பாரனார் பகர்வார். அப்படி இருக்க வேத மந்திரக் கருத்தை அதன் நுன்கருத்துணராது மாணிக்கனார் கொதித்தது ஏன் என்று விளங்கவில்லை.

அப்படியானால் வேத மந்திர முழக்கத்துடன் நடைபெறும் பிராமண, செட்டியார், முதலியார் கல்யாணங்களில் உள்ள கன்னிப் பெண்கள் எல்லாம் கன்னியர் அல்ல, வேத மந்திரம் சொல்லாமல் மணம் முடிக்கும் பெண்களே கன்னியர் என்று அவர் நம்புகிறாரா? அல்லது தெய்வத்தைத் தொழாமல் உங்கள் கணவரைத் தொழுங்கள் என்று இவர் இன்று எந்த மகளிர் கல்லூரியிலாவது பேசினால் அப்பெண்கள் நகைக்காமல் இருப்பார்களா?

உரை எழுதிய காலத்தில் உள்ள நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அவரவர் பொருள் காணுவர். அதை ஏற்பதும் ஏற்காததும் அந்தந்தக் காலத்து சமுதாய சூழ்னிலையையும் சட்ட திட்டங்களையும் பொறுத்தது. அதற்காக பழைய உரைகாரர் மீது பாய்வது நன்றொ சொல்லீர்!!

-சுபம்-

4 Comments

by Tamil and Vedas on January 12, 2015 • Permalink

Posted in Tamil Literature

Tagged Akkiyazvan, Alavandar, Virgin marriage

Posted by Tamil and Vedas on January 12, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/12/%e0%ae%95%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%a9%e0%ae%bf%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%8e%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%b2%e0%af%8b%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%ae/

Tamil and Vedas

All posts for the month January, 2015

ஆயுளை நீட்டிக்கும் ஏகாதசி விரதம்!

Kaliyuga Calculation: Kalhana’s Blunder!

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 4

இந்திய வரலாற்றில் அராஐகம் !

காவியத்தின் நோக்கம்

ARAJAKA in Indian History

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 3

தமிழில் சாதனை படைத்த ‘உச்சிமேற் புலவர் கொள் நச்சினார்க்கினியர்’ !

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 2

கன்னிப் பெண்கள் எல்லோரும் கல்யாணமானவர்கள்!! ஒரு சர்ச்சை!!

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore