ரிக் வேதத்திலிருந்து வந்தது “பணம்”!

dac86-baal012b18002bbce252c2blouvre2bmuseum252c2bparis

குழந்தைகளைப் பலி வாங்கும் பால் (வேதத்தில் வால என்னும்    அசுரன்)

Written by London swaminathan

Research Article No.1891

Date: 26 May 2015; London Time 14-59

ரிக் வேதத்தில் நிறைய ரகசியங்கள் உள்ளன. அதில் சில பாணி, பண(ம்) என்ற சொற்களாகும். இந்தியா முழுவதும்  பணம் (காசு) என்ற சொல் தமிழ் உள்பட எல்லா மொழிகளிலும் புழக்கத்தில் உள்ளது. இதே போல ஆங்கிலத்தில் மணி என்ற சொல் இந்த அர்த்ததில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவை எல்லாம் ரிக் வேதத்தில் பல இடங்களில் குறிப்பிடப்படும் “பாணி” என்ற இனத்திலிருந்து வந்த சொற்களாகும்.

பாணிக்கள், “பீனிஷியர்கள்” என்று அழைக்கப்படுவர். அவர்கள் கி.மு.2000 முதல் கார்த்தேஜ் (இப்பொழுது ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள டுனீஷியா) மற்றும் மத்திய தரைக் கடல் நாடுகளான லெபனான், சிரியா போன்ற இடங்களில் காலனி வைத்து ஆதிக்கம் செலுத்தினர். இவர்கள்தான் உலகத்திற்கு அகரவரிசை எழுத்துக்களைக் கற்பித்தவர்கள் என்றும், பணம் என்பதைச் சொல்லிக் கொடுத்தவர்கள் என்றும் அதற்கு முன் பண்ட மாற்று முறையே உலகெங்கிலும் இருந்தது என்றும் என்சைக்ளோபீடியாக்கள் (கலைக் களஞ்சியங்கள்) சொல்லும்.

பீனிஷியர்களின் ஆல்பபெட்/அகரவரிசைதான் பிராமி என்னும் இந்திய எழுத்து முறைக்கு மூலம். நம் மூலமாக தென் கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் அனைத்துக்கும் எழுத்து முறை ஏற்றுமதியானது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் பகர்வர்.

ரிக் வேத பாணிகளுக்கும், வட ஆப்பிரிக்க பீனிஷியர்களுக்கும் சம்பந்தம் இருக்கலாம் என்று கதைத்த வெளிநாட்டு அறிஞர்கள், பின்னர் அதைப் பூசி மெழுகி மழுப்பிவிட்டனர். எது எதெல்லாம் தாங்கள் கூறும் ஆரிய-திராவிட இனவெறிக்  கொள்கைகளுக்கு முரண்படுகிறதோ அதை எல்லாம் சத்தம் போடாமல் அமுக்கிவிடுவது அவர்கள் வழக்கம்.

உண்மையில் பாணீக்கள் பற்றி ரிக்வேதம், அதர்வ வேதம் சொல்லும் பல கருத்துக்கள், அவர்கள் பீனிஷியர்களே என்று காட்டுகின்றன. பாணி என்பது வணிக (வியாபாரிகள்) என்று மாறி இன்று இந்தியாவில் எல்லா மொழிகளிலும் உள்ளது.வணிக என்பதும் ரிக் வேதத்தில் வருகிறது.

ப=வ=ம ஆகிய மூன்று எழுத்துக்களும் ஒன்றுக்கொன்று இடம் மாறும் என்பது மொழி இயல் அறிஞர்களுக்குத் தெரியும். இது பற்றி ஒரு பட்டியலையே எனது மொழி ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளில் கொடுத்து இருக்கிறேன். நாம் வங்கம் என்று சொன்னால் அந்தப் பகுதி மக்கள் பெங்கால் என்பர். மற்ற சில சொற்கள்—மானம் = வானம், முழித்தான்=விழித்தான்.

85777-map2bof2bphoenicia

வட  ஆப்பிரிக்க கார்த்தேஜ் (டுனீசியா), மத்திய தரைக் கடல் நாடுகள்

ஆக இதே விதியை பாணி, வணிக ஆகியவற்றுக்கும் பயன்படுத்தலாம்:-

பாணி=வாணிக=வணிஜ்= பண= மணி(ஆங்கிலச் சொல்)

இவர்கள் பற்றி உலகின் பழைய நூலான ரிக் வேதம் என்ன சொல்கிறது?

1.பாணீக்கள் பணக்காரர்கள், கஞ்சர்கள்

2.அவர்கள் திருடர்கள்; கொள்ளைக்காரர்கள். வேத கால இந்துக்களின் பசுக்களைத் திருடிச் சென்றனர்.

3.பேராசைக்காரர்கள்; செல்வத்தைக் குவிப்பவர்கள்

4.அவர்கள் வேதமுறைப்படி யாக யக்ஞங்கள் செய்ய மாட்டார்கள்; கடவுளைக் கும்பிட மாட்டார்கள்; ஐயர்களுக்கு தட்சிணை கொடுக்க மாட்டார்கள்.

5.அவர்கள் தஸ்யூக்கள்; தாசர்கள்

6.அவர்கள் க்ராதின் (இதற்கு எந்த அறிஞருக்கும் இது வரையும் பொருள் தெரியவில்லை).

7.இவர்கள் வட மொழி அல்லாத கொடுமையான ஒரு மொழி (ம்ருத்ரவாச) பேசினர். ஆனால் எப்பொழுதுமே வேற்று மொழி பேசுவோரை மற்ற மொழியினர் இப்படி மட்டம் தட்டுவது தெரிந்ததே. கிரேக்கர்கள், மற்ற நாட்டினரை காட்டுமிராண்டிகள் (பார்பாரிக்) என்றும் தமிழர்களைத் தெலுங்கர்கள் அரவா என்றும் பைபிளைப் பின்பற்றாதவர்கள் பேகன் என்றும் குரானைப் பின்பற்றாதாரை காபிர் என்றும் அவரவர் அழைப்பதும் தெரிந்ததே.

  1. அவர்களை வேதங்கள் சில இடங்களில் புராண கதா பாத்திரங்கள் போல வருணிக்கின்றன. அவர்களிடம் தூது செல்ல இந்திரன், சரமா என்ற பெண் நாயை அனுப்பியதாக பல இடங்களில் வேதம் சொல்லும். இந்த சரமா என்பது ,பாரசீகம் வழியாக கிரேக்க நாடு வரை சென்றுவிட்டது. பாரசீக கிரேக்க மொழிகளில் எஸ் என்பது கிடையாது ஆகவே அவர்கள் சரம என்பதை ஹர்ம என்று எழுதினர். இதைப் பற்றி நிறைய ஆராய்ச்சி நடந்திருப்பதால் தனிக் கட்டுரையில் தருவேன். சிந்து நதி என்பதை இந்து என்று மாற்றியவர்களும் அவர்களே!!

ef545-leviticus-20-molech

குழந்தைகளைத் தீயில் வீசுவோர்!!

பாணீக்கள் பற்றி ரிக்வேதத்தில் காணப்படாத முக்கிய விஷயம் அவர்கள் குழந்தைகளைத் தீயில் பலி கொடுப்பவர்கள் என்பதாகும். பீனிஷியர்கள் வணங்கி வந்த இரண்டு தெய்வங்கள் பால் மற்றும் மாலிக் (மெலக்) என்பன ஆகும். இவ்விருவர் சிலைகள் முன்னாலும் எப்பொழுதும் தீ எரிந்து கொண்டே இருக்கும். ஜெரூசலத்தில் எரியும் தீயில் இப்படிப் பிள்ளைகளைப் பலி கொடுத்தது பைபிளில் இரண்டு மூன்று இடங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

பாணீக்களின் குழந்தைப் பலி பற்றி ரிவேதத்தில் இல்லாவிட்டாலும் வால என்னும் அசுரனை இந்திரன் கொன்றது பற்றிய பாடல் வேதத்தில் வருகிறது வால என்பதே பால் என்னும் தெய்வத்தின் பெயர் என்று கொள்ள மொழியியல் வழிகாட்டுகிறது.

இப்பொழுது பஹ்ரைன், டுனீஷியா, மத்திய தரைக் கடல் நாடுகளில் பல்லாயிரக் கணக்கான புதைகுழிக்கள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டு வருகின்றன. அவை அத்தனையிலும் ஈமப் பானையில் குழந்தைகளின் கருகிய சாம்பலும், மிருகங்களின் சாம்பலும் கிடைத்துவருகின்றன. ஒரு வேளை இவர்களை வேத கால இந்துக்கள் வெறுத்து தஸ்யூ, தாசர் என்று திட்டியதற்கு இதுவும் காரணமாக இருக்கலாம். “மிலேச்ச” என்னும் சொல்லும் இவர்கள் வழிப்பட்ட மாலிக், மொலக், மிளக் என்னும் குழந்தைகளைப் பலி கேட்ட தெய்வத்தின் பெயரில் இருந்து வந்திருக்கும் என்பது நான் கண்ட முடிவு.

பாணீக்களின் மன்னர் பெயர் “ப்ருபு” என்று ரிக் வேதத்தில் இருக்கிறது. பீனிஷியர்களின் முக்கிய நகரான பிப்லோஸ் என்பது இதிலிருந்து வந்ததே.  “ர, ல” ஆகிய இரண்டு எழுத்துக்களும் இடம் மாறுவது பற்றி பாணினி கூட சூத்திரம் எழுதி இருக்கிறார்.

மேலும் விக்கிபீடியாவில் பீனிஷியர் காலனி என்ற பட்டியலில் பல சம்ஸ்கிருதப் பெயர்கள் உள்ளன ( சுந்தர, சூர்ய, சோபன,தாரா முதலியன)

பாணீக்கள் வேற்று மொழி பேசினாலும் எல்லா வணிகர்களையும் போல அவர்களுக்கு வேறு (சம்ஸ்கிருதம் போன்ற)  மொழிகளும் தெரிந்திருக்க நியாயம் உண்டு. பிப்ளோஸ் என்ற நகரம் 7000 ஆண்டு பழமையுடைத்து! வேத மந்திரங்கள் பல காலத்துக்குச் சொந்தமானவை. எல்லா மந்திரங்களும் உருப்பெற குறைந்தது 500 ஆண்டுகள் ஆகியிருக்கலாம். சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் 450+ புலவர்கள் பெயர்கள் இருப்பது போலவே ரிக் வேதத்திலும் 450+ புலவர் பெயர்கள் உள. சங்கப் பாடல்கள் உருவாக குறைந்தது 300 ஆண்டுகள் ஆயின. ஆக பாணீக்கள் பற்றிய குறிப்புகளும் ரிக் வேதத்தின் பெரும்பாலான மண்டலங்களில் வருவதால் இவர்களுடன் நீண்ட நெடுங்காலத்தில் சுமுக உறவு நிலவிய காலமும் இருந்திருக்கலாம்.

eb915-byblos

லெபனான் (சம்ஸ்கிருதத்தில் லவண/ வெள்ளை)

இவர்கள் பற்றி “வேத கால ஹரப்பா மக்கள்” என்ற நூலை எழுதிய ஆராய்ச்சியளர் பகவான் சிங் வேறு ஒரு தகவலையும் தருகிறார். சில வேத மந்திரங்கள், “பாறைகளுக்கு அடியே பாணீக்கள் மறைத்து வைத்த செல்வம்” பற்றிப் பாடுகின்றன. அவைகளைப் பெற இந்திரன் சரமாவை தூது அனுப்பிய செய்தியும் வருகிறது. பாறைக்கு அடியில் மறைத்த செல்வம் என்பது சுரங்கக் கனிவளம் என்றும் இவர்கள் உலகமெங்கும் லபிஸ் லசூலி என்ற கற்களை ஏற்றுமதி செய்தனர் என்றும் எழுதுகிறார். லாபிஸ் லசூலி பற்றிய எனது முந்தைய தனியான ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் நிறைய விசயங்களைத் தந்திருக்கிறேன்.

பிற்காலத்தில் கிரேக்கர்கள் எழுதிய வரலாற்றுக் குறிப்புகளில் ரோமானிய ராஜாக்களுக்கும், கிறிஸ்தவ பாதிரிமார்களுக்கும் தேவைப்பட்ட பிங்க் (இளம் சிவப்பு) சாயத்தை கடலில் கிடைக்கும் ஒரு வகைக் கிழிஞ்சல் பூச்சியில் இருந்து எடுத்து இவர்கள் ஏற்றுமதி செய்ததையும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அந்தச் சாய ஏற்றுமதி இவர்கள் கையில் இருந்ததால் இவர்கள் மிகவும் பணக்காரர் ஆனார்கள்.

பாணீக்கள் என்போர் திசை மாறிப்போன, வழி தவறிய இந்துக்களே (விராத்யர்) என்று ஆர்ய தரங்கிணி என்ற நூலில் ஏ.கல்யாணராமன் எழுதுகிறார்.

கிரேக்க மொழியில் முதல் முதல் நூலை எழுதிய ஹோமரும் முதல் நூலான இலியட்டில் இவர்களைப் புகழ்ந்துவிட்டு, ஆடிஸி என்னும் அடுத்த நூலில் பீனிஷியர்களை அயோக்கியத் திருடர்கள் என்று திட்டுகிறார். ரிக்வேதக் கருத்துக்களை அப்படியே எதிரொலிக்கிறார்!

மேற்கூறிய எல்லாத் தகவல்களையும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கையில் இவர்கள் பணத்துக்காக எதையும் செய்யத் துணிந்த கிராதகர்கள் என்பது தெரிகிறது. வேதத்தில் இவர்கள் பற்றி இதுவரை பொருள் விளங்காமல் உள்ள “கிராதின்” என்பதற்குக் கிராதகர் என்று பொருள் கொண்டாலும் தவறில்லை!

(வேதங்களில் இவர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் எங்கேயுள்ளன என்ற விவரங்களை நேற்று வெளியான எனது ஆங்கிலக் கட்டுரையில் கொடுத்திருக்கிறேன்.)

30 Beautiful Quotations from Philosopher Dr Radhakrishnan

sarvapalli

Compiled by London swaminathan

Post  No.1890

Date: 26 May 2015; London Time 12-23

June 2015 Good Thoughts Calendar

June 1 Monday –Vaikasi Visakam, 19- Ramzan month begins, 24-

Ani Uththaram Natarajar Abhishekam.

Auspicious days – June 4, 7, 8, 12, 26, 29; June 2 Tuesday-Pornami /Full moon day; June 12 and 28 – Ekadasi; June 16 – Amavasya/ New moon day

June 1 Monday

Philosophy is understanding, contemplation, insight, and a philosopher can find no rest until he gains a view or vision of the world of things and persons which will enable him to interpret the manifold experiences as expressive, in some sort, of a purpose.

June 2 Tuesday

If we ask religious leaders on what their claim to be believed is based, we receive three answers – They deserved to be believed, firstly,  because our primal ancestors believed them; secondly, because we possess proofs which have been handed down from this period of antiquity; and thirdly, because it is forbidden to raise the question of their authenticity at all.

June 3 Wednesday

The golden age is in the future vision, not in the fabled past.

June 4 Thursday

Our scientific theories which supersede earlier ones are only links in a long chain of progressive advances. They are temporary resting places in the search for truth and there is nothing absolute about them. Religion on the other hand claims to be absolutistic. Its truths are said to be unalterable and our only duty is to defend them.

June 5 Friday

Science demands induction from facts and not deduction from dogmas. Science insists on the reign of law. If law works everywhere and though all time, there is nothing mysterious or miraculous about the world.

Dr Radhakrishnan’s Birth Day September 5 is celebrated as Teachers day

June 6 Saturday

Reasoning in religion is only a rearrangement of our prejudices. The tendency of religion to mistake desires for facts, to take the world to be what we should like it to be, to reserve a certain part of life as falling outside the scope of ordinary knowledge is the direct opposite of empirical science.

June 7 Sunday

A non-functioning, ornamental deity cannot remain for long a vital force. Deism lapsed into scepticism. If a god is unnecessary for working the world machine, he does not seem to be quite necessary for starting it.

June 8 Monday

We cannot believe that the earth was brought into existence by a divine fiat on a certain Tuesday in the year 4004 BCE.

June 9 Tuesday

Man is nothing more than the latest of a long series of living creatures, and he did not arrive on this planet faultless and finished but is being slowly ground in to shape by the shocks of circumstance. We cannot be certain that man is the last utterance of life. Even if the evolution of life on earth does not proceed higher than the human species, science threatens us with a possibility of its extinction.

June 10 Wednesday

Call it destiny or collective soul, an immutable law governs the rise and fall of races and cultures.

With King of Cambodia

June 11 Thursday

Language is a series of muscle twitchings. Emotions are visceral reactions. Man is an animal among animals. He is the most cunning of the animals.

June 12 Friday

We are grown-up infants and god is a sort of “wet nurse” to humanity.

June 13 Saturday

Psychologists are interested in the discovery of conditions that lead to the acceptance of fancies as facts but not in their truth vale. We do not debate the truth of a detected illusion.

June 14 Sunday

Our mental pictures of god are as varied as we are. If oxen and horses and lions had hands and could produce works of arts as men do, horses would paint the forms of the gods like horses, and oxen like oxen, and make their bodies in the images of their several kinds! Ethiopians make their gods black and snub nosed, the Thracians say theirs have blue eyes and red hair”(Dr Radhakrishnan gave the quote from Xenophanes).

June 15 Monday

The history of religion is the record of the conflicts of contradictory systems, each of them claiming dogmatic finality and absolute truth, a claim made apparently absurd by the plurality of claimants.

An-Idealist-View-of-Life-Radhakrisnan

June 16 Tuesday

Salvation is interpreted as having a reference to the next world and not he building of kingdom of god on earth. Religion is more world-fleeing than world-seeking or world-penetrating.

June 17 Wednesday

Religion is not doctrinal obedience or ritualistic display, but is self-sacrificing love and redemptive might. Religion believes that all needful truth is given to man and there is no need for further enquiry and search.

June 18 Thursday

Religion engenders a great love for a great hate. Every religion has its Popes and Crusades, idolatry and heresy hunting. The cards and the game are the same, only the names are different. Men are attacked for affirming what men are attacked for denying. Religious piety seems to destroy all moral sanity and sensitive humanism.

June 19 Friday

Greek mind had not a clear perception of the distinction between politics and religion, public duty and individual perfection. To it, Athens and Athena , later Caesar and god ,were identical terms. The individual’s highest good is in the service of the state.

June 20 Saturday

Scepticism does not cost us much. It is faith that requires courage nowadays.

With US President John F Kennedy

June 21 Sunday

We need the assistance of creative minds. The prophet souls and the priest minds, the original men of understanding and not the mechanical imitators of the inherited habits, are needed to help our wandering generation to fashion a goal for itself. Prophesy is insight. It is vision. It is anticipating experience. It is seeing the present so fully as to foresee the future.

June 22 Monday

We cannot live if we do not recover our faith in life and the universe. Rationality is essential, but so is religion if disintegration to be averted. Loyalty to life requires us to know the creative mystery and serve it to the best of our power.

June 23 Tuesday

Happiness is not to be confused with pleasure. It consists in harmony, in unity with oneself, in the consciousness of an affirmative attitude to life, in the peace resident in the soul.

June 24 Wednesday

Agnosticism admits the mystery and holds that we do not know and cannot know. That which transcends us is none of our affair.

June 25 Thursday

There is a story that the visit of an Indian philosopher to Socrates. Aristoxenes reports that Socrates tod the India stranger that his work consisted in enquiries about the life of men, and the Indian smiled and said that none could understand things human who did not understand things divine.

June 26 Friday

Humanism is a protest against naturalism on the one side and religion on the other. Against religion, humanism contends that this world is our chief interest and perfection of humanity is our ideal. We can realise the humanist’s ideal by means of the inner discipline without reference to any supernatural power. Humanism seems to be religion secularised. Life is a great gift, and we have to bring to it a great mood; only humanism does not induce it.

June 27 Saturday

Socialism cannot remove human selfishness. A religion whose centre is man and not god is never a strong one. Religion today has to fight not only unbelief and secularism, but also the subtler rival in the guise of social reform.

June 28 Sunday

God is not what a man wishes to be true for the sake of an easy time, but what he knows to be true, even though it means sacrifice and self-denial.

June 29 Monday

Liberty and reason are no doubt great ideals, but there can be no liberty without discipline and no reason without faith.

June 30 Tuesday

It takes centuries of life to make a little history, and it takes centuries of history to produce a little tradition, and we cannot lightly set it aside. There is a body of accepted knowledge, a deposit of faith on which we can all draw. Though religion in a sense is each individual’s personal affair, it is dependent on past tradition and grows out of it

Quotations are taken from AN IDEALIST VIEW OF LIFE, lectures of Dr Radhakrishnan in the United Kingdom in 1929 and 1930. Later he became President of India.

Vedic Phoenicians; History’s Mystery!

Picture of Baal (Vedic demon Vala), 1800 BCE, Louvre Museum, Paris

Written by London swaminathan

Research Article No.1889

Date: 25 May 2015; London Time 19-22

Every one of us use the word “Pana” for money in India. All of us use the word “Vanik(a)” for the business people or commerce. The entire English speaking world use the word “MONEY”. All these are derived from the Rig Vedic word “Pani”.

Linguists know that P=V=M are interchangeable. If you apply this rule, you get:-

Pani=Vanik= Vanij= Pana= Money

P=V=M interchange is very common in several languages including Tamil.

According to Western encyclopaedias, Phoenicians’ contribution to the world are 1)Alphabet and 2)Money. Even the Indian Brahmi which gave birth to Tamil script and all the South East Asian scripts are developed from the Phoenician alphabet according to them. I would not touch the issue of alphabet in this article. But let us look at other things.

Misers and Robbers

Panis or Phoenicians were very bad people according to the Rig Veda(1-33-3; 5-34-7; AV 20-128-4; VS 3-1). Panis were

1)Robbers or thieves who stole the cows of Vedic Hindus.

2)They were very greedy and rich.

3)They accumulated wealth.

4)They were miserly merchants (RV 1-124-10; 4-51-3; 8-45-14).

5)They were called Dasyus RV 7-6-3 (Thieves)

6)In some places they were called Dasas (RV 5-34-5; AV 5-11-6).

7)They don’t worship Gods.

8)They don’t do Fire Sacrifice.

9)They never give Dakshinas (fees) to the Vedic priests.

10)They were called wolves (RV  6-51-14)

11)They were grathin (nobody knew the meaning)

12)In some passages the Panis are shown as mythological figures, demons who withhold the cows and waters of heaven and to whom Sarama (dog) goes on a mission from Indra (RV 10-108)

(Story of Indra’s ambassador Sarama, the dog, has spread up to Greece via Iran, who was called Hermes. I will give the story separately; in both Persian and Greek S sound is changed to H)

But Rig Veda never mentioned about  their child sacrifice. They killed thousands and thousands of children, actually burnt them alive and buried their ash in pots. Now we have found those graves in Bahrain and other neighbouring countries.  Probably that is the reason Vedic Hindus hated them. They worshipped Baal from 2000 BCE. He had a major sanctuary at BYBLOS.

Another god was Moloch or Molek. Israelite children were sacrificed by burning to Molech , according to the Bible (1 Kings 11-7; 2 Kings 23-10). Vedic Hindus hated the Mlechas; probably the world came from Molek worshippers.

Who were the Phoenicians?

The best proof for identifying them with Panis of Rig Veda come from the word Byblos. This is the corrupted form their King Bibru. Rig Veda mentioned the name Bribu as their king. He constructed the city Byblos which is known to all historians. They controlled areas on the coast of Mediterranean Sea. Carthage (modern Tunisia) in North Africa and Lebanon in the Middle East were their main colonies.

Linguists know R=L are interchangeable. Even Panini has a sutra about it.

BIBRU became BYBLOS.

Byblos has got continuous existence from 5000 BCE. So Rig Vedic Bribu must have corrupted to Byblos. Or later kings might have named it after Bribu. Both are possible.

The second proof comes from the Sanskrit words of Phoenician areas. Following piece is taken from Wikipedia:

Other colonies (Note the Sanskrit Names)

Lebanon = lavana ( salt or salty white)

  • Callista (on modern Santorini)
  • Calpe (modern Gibraltar)
  • Gunugu
  • Thenae
  • Tipassa
  • Sundar (Sanskrit)
  • Surya(Sanskrit)
  • Shobina(Sanskrit)
  • Tara(Sanskrit)
  • My comments: Vedic Hindus might have settled in these Phoenician colonies for business purposes or settled there earlier than the Phoenicians.

Phoenicians spoke a non-Sanskrit language and so they were called Mrdhravach (of hostile speech). Greeks called non-Greeks barbarians; Ancient Tamils called Roman and Greek bodyguards with the same word (People of rude or harsh words); Telugus called Tamils with the same word (Arava=loud mouthed or voiceless or snake people); Bible called non-Christians as Pagans; Quran called Non-Muslims as Kafirs. This type of derogatory coinage was very common in the ancient world.

Miners of Lapis Lazuli

Bhagavan Sing (Author of Vedic Harappans) say that they mined minerals and gem stones such as lapis lazuli and exported them. So the Vedas say they hid the treasure under rocks.

I Come appointed messenger of Indra, asking your ample stores of wealth, O Panis (RV 10-108-2)

Paved with rock is this our treasure chamber; filled full of precious things, of kine, and horses. These Panis who are watchful keepers guard it. In vain hast thou approached this lonely station (RV 10-108-7)

Vedic Mantras cover a vast period of time. So it is possible at one time they had good business contacts with the Vedic Hindus.

Even Homer described them as good and bad people. They exported purple dye for the dress of Roman kings. In Illiad, Homer say that their wares are fit for Gods and kings and in Odyssey he says they are bunch of treacherous thieves. He has reflected the Rig Vedic thoughts.

Like we see in India, there is a big gap between the literary evidence and the archaeological evidence for Phoenicians. This remains a mystery until this day.

A.Kalyanaraman (author of Aryatarangini) argues that they were also Vedic people but who did not follow Vedic religion (vratyas) and migrated westwards.

References to Vanij (Vanikan in Tamil)

RV 1-112-11; 5-45-6; AV 3-15-1

References to Pani

RV1-33-3; RV 4-28-7; 5-34-5; 6-13-3; 8-64-2; 10-60-6;3-58-2;6-51-14. There are over 30 references. I have given only a few.

Child Killers

Vedic Hindus hated them because Phoenicians were ready to do anything for getting money. Bible refers to child sacrifice by Canaanites/Phoenicians in Jerusalem. Modern excavations have revealed thousands of urns containing the cremated remains of infants, small children and animals in Carthage (Tunisia), Motya (Sicily),Sulcis (Sardinea)and other Punic (Phoenician) sites. They spread this disgusting, barbaric practice to other Mediterranean areas. Scholars believe they had their origin in Bahrain. Vedas dub all the cannibals as Asuras/demons.

Phoenician God Baal is called Vala in Rig Veda whom Indra pierced when they plundered the Hindus’ cows.

All these prove that the hated Panis were Phoeniciaans.

பகுதி-2 ராம நாம மஹிமை: மேலும் சுவையான கதைகள்

Compiled by London swaminathan

Post no.1888

Date: 25 May 2015; London Time காலை 8-14

 

கதை -3

இறைவனின் நாமம் எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதை விளக்க நேற்று சுவாமி ராமதாஸ், ஸ்ரீசத்ய சாய் பாபா சொன்ன இரண்டு கதைகளைக் கண்டோம். இன்று ஸ்ரீ இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சொன்ன இரண்டு கதைகளைக் காண்போம்

 

ஒரு மன்னன், ஒரு பிராமணனைக் கொன்றதால் அவரை ‘பிரம்மஹத்தி’ பாவம் பிடித்துக் கொண்டது. ஒரு ரிஷியின் ஆஸ்ரமத்துக்குச் சென்று பரிஹாரம் கேட்க முடிவு செய்தார். அங்கே சென்றபோது ரிஷி  இல்லை. அவருடைய மகனே இருந்தார். அவரிடம் தான் வந்த காரணத்தை மன்னன் கூறினான். அவர் “நானே பரிஹாரம் சொல்கிறேன். பக்தியுடன் மூன்று முறை ராம, ராம, ராம என்று சொல்லுங்கள். அந்தப் பாவம் போய்விடும்” என்றார். இவ்வாறு அவர்கள் உரையாடிக் கொண்டிருந்த தருணத்தில்  ரிஷியும் வந்து விட்டார். என்ன விஷயம் என்பதை அறிந்தார்.

அவருக்கு மகன் மீது கடும் கோபம். “அட மூடனே! ஜன்ம ஜன்மாந்தரங்களில் செய்த பாவங்களும் ராமனின் நாமத்தை ஒரு முறை சொன்னாலேயே போய் விடுமே. உனக்கு எப்படி நம்பிக்கை குறைந்து மூன்று முறை சொல்லச் சொன்னாய்? இந்த நம்பிக்கைக் குறைவினால் அடுத்த ஜன்மத்தில் நீ வேடனாகப் பிறப்பயாக” என்று சபித்தார். அவர்தான் குஹனாக அடுத்த ஜன்மத்தில் பிறந்தார்.

(ராமனுக்குச் சேவகம் செய்வதில் மனம் மகிழ்ந்து ராமனால் ஒரு தம்பியாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார் குகனென்னும் வேடன். இன்றும் கூட முக்கியமான சடங்குகளின் போது (திதி, தர்ப்பணம்) பிராமணர்கள் பழைய பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டுத் தூய்மையடைய ராமனின் பெயரை மூன்று முறை சொல்வர். ஒரு முறையாவது தூய்மையான மனத்துடன் சொல்லட்டுமே என்பதற்காக மூன்று முறை போலும்!)

walking on water

கதை 4

ஒருவன் கடலைக் கடக்க விரும்பினான். அவனிடம் படகும் இல்லை, காசும் இல்லை. உடனே விபீஷணன், “அன்பரே! கவலை வேண்டாம். இதோ இதை வைத்துக் கொண்டு நீங்கள் எவ்வளவு தூரம் வரை வேண்டுமானாலும் கடலில் நடந்தே போகலாம். ஆனால் சந்தேகம் வந்துவிட்டால் கடலில் மூழ்கி விடுவீர்கள். ஆகையால் முழு நம்பிக்கையுடன் நடவுங்கள்” — என்று சொல்லி ஒரு இலையை எடுத்து அதில் ராமனின் பெயரை எழுதி அந்த ஆளின் வேட்டியில் ஒரு ஓரத்தில் முடிந்து விட்டார். அந்த ஆளுக்கு இந்த இலை விவரம் தெரியாது.

நம்பிக்கையுடன் கடல் தண்ணீர் மீது காலை வைத்தார். விறு விறு என்று நடந்து சென்றார். அவருக்கே நம்ப முடியவில்லை. ஆச்சர்யம் தாங்கவில்லை. ஆர்வம் கொப்புளிக்கவே இடுப்பில் என்ன மந்திரக் குளிகையை விபீஷணன் முடிந்து விட்டிருக்கிறார் என்று பார்ப்போமே என்று வேட்டியின் முடிச்சை அவிழ்த்தார்.

வேட்டியின் முடிச்சில் இருந்த இலையை எடுத்தார். அதில் ராம என்ற பெயரைக் கண்டார். பூ! இவ்வளவு தானா? வெறும் ராமனின் பெயர்தானா! என்றார். அவ்வளவுதான் கடலில் மூழ்கி விட்டார்!

(நம்பினார் கெடுவதில்லை! இது நான்கு மறைத் தீர்ப்பு– என்கிறார் பாரதி. அந்த நம்பிக்கை போய் சந்தேகம் உள்ளே நுழைந்தாலோ இறைவன் நம்மிடமிருந்து ஓடிப் போய் விடுவான். சம்சயாத்மா விநஸ்யதி = சந்தேகப் பேர்வழிக்கு அழிவு நிச்சயம் – என்கிறான் கண்ணன் பகவத் கீதையில்!)

அடைப்புக் குறிக்குள் இருப்பது என் கருத்து; ஏனையவை ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் அருள் மொழிகள்.

ராம நாம மஹிமை: 4 சுவையான கதைகள்

Compiled by London swaminathan

Post no.1887

Date: 24 May 2015; London Time: 17-39

தெய்வத்தின் பெயரில் என்ன இருக்கிறது? என்று எண்ணுவோருக்கு சுவாமி ராமதாஸ், ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண பரமஹம்சர், ஸ்ரீ சத்திய சாய் பாபா ஆகியோர் சொன்ன நான்கு கதைகளைப் படித்தால் தெய்வ நாம மகிமை புரியும்.

வறட்டியிலும் கடவுள் பெயர்

ஒரு ஆஸ்ரமத்தில் ஒரு சாமியார் இருந்தார். அவருக்குப் பணிவிடை செய்துவந்த ஒரு பெண்மணி அந்த ஆசிரமத்தின் கோ சாலையில் (பசுத் தொழுவம்) கிடைக்கும் சாணியை எருவாகத் தட்டி உலர்த்தி எடுப்பது வழக்கம். எப்பொழுதும் இறைவனின் பெயரைச் சொல்லிய வண்ணம் இருப்பார். அந்தக் கட்டிடத்துக்கு அருகேயிருந்த ஒரு வீட்டிலுள்ள ஒரு பெண்ணும் இப்படி எரு வறட்டி செய்வது வழக்கம். ஒரு நாள் நல்ல வெய்யில் அடித்து எல்லாம் காய்ந்த போது கடும் காற்று வீசி இரண்டு பெண்மணிகளின் வறட்டியும் கலந்து விட்டன. ஆசிரமத்துக்கு அடுத்தவீட்டுப் பெண், நிறைய எரு வறட்டிகள் தன்னுடையது என்று உரிமை கோரினாள். அது பொய் என்பது தெரிந்தும் நிரூபிக்க வழி தெரியவில்லை. எது யாருடையது என்பதை எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

இந்த வழக்கு விவகாரம் சாமியார் காதில் விழுந்தது. அவர், இரண்டு பெண்மணிகளையும்  அழைத்து “கவலையே வேண்டாம், நானே கண்டு பிடித்துவிடுவேன்” என்றார். எல்லோருக்கும் ஒரே வியப்பு. சாமியாராவது, வறட்டியைக் கண்டு பிடிப்பதாவது! அவருக்கும் இதற்கும் என்ன தொடர்பு என்று வேடிக்கை பார்க்க வந்தனர்.

அவர் ஒவ்வொரு வறட்டியாகத் தன் காதுக்கு அருகே கொண்டு சென்றார். முடிவில் இரண்டு கூறுகள் இருந்தன. ஒரு பகுதியைக் காட்டி அதுவே ஆஸ்ரமத்தைச் சேர்ந்த பெண்ணுடையவை என்று சொல்லி அதற்கான காரணத்தையும் சொன்னார்.

ஆஸ்ரமப் பெண்மணி உலர்த்திய சாணத்தில் தெய்வ நாமம் கேட்டதாகவும் அடுத்த வீட்டுப் பெண்ணின் வறட்டிகளில் அப்படி ஒலி கேட்கவில்லை என்றும் விளக்கினார். ஒருவர் எந்தச் செயலைச் செய்தாலும் அப்பொழுது கடவுளின் பெயரை ஜபித்தால் அந்த சக்தி அவர் தொடும் பொருளில் எல்லாம் ஏறும். சாணியாக இருந்தாலும் அதன் சக்தியைக் காணலாம்!!

–சுவாமி ராமதாஸ் சொன்ன கதைகள்

அனுமனுக்குக் கிடைத்த முத்து மாலை

ராமநவமி என்பது ராமனின் அவதார நாள். அது கோடை காலத்தில் வரும். அப்போதெல்லாம், பாபா கொடைக்கானலில் இருப்பது வழக்கம். ஒரு ராம நவமியின்போது ராமர் பட்டாபிஷேக தினத்தில் அனுமனுக்கு சீதை அளித்த முத்து மாலையை, பாபா, தனது அபூர்வ சக்தியால் வரவழைத்து எல்லோருக்கும் காட்டினார். அதன் விவரமாவது:

(இதை சத்திய சாய் பாபா சொன்னபடி தருகிறேன்).

ராமர் முடி சூட்டிக் கொண்ட நாளில், அவர்  எல்லோருக்கும் பரிசுகளை வாரி வழங்கினார். அங்கு வந்த எல்லோரும் பரிசுகளைப் பெற்றனர். ஆனால் அனுமார் பக்கமே ராமர் திரும்பவில்லை. சீதைக்கு ஒரே கவலை. எங்கேயாவது ராமர் மறந்து விடப் போகிறாரே என்று எண்ணி அவர் காதில் கிசுகிசுத்தார், “அனுமனை மறந்து விடாதீர்கள்” என்று. உடனே ராமரும் சீதை காதில் கிசுகிசுத்தார், “எனக்குத் தெரியும்; நான் மாருதியை (அனுமன்) மறக்கவில்லை. அவன் எதைக் கொடுத்தாலும் வாங்க மாட்டான். அவன் எவ்வளவு விலை உயர்ந்த பொருளானாலும் அதைப் பொருட்படுத்தமாட்டான்” என்றார்.

சீதைக்கு அந்த பதில் திருப்தி தரவில்லை. தன் கழுத்தில் இருந்த முத்து மாலையை எடுத்து அனுமனுக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தார். அனுமன் ஒரு சந்தேகப் பார்வையுடன் அதை வாங்கிக் கொண்டார்.

எல்லோர் முன்னிலையிலும் ஒவ்வொரு முத்தாகக் காதில் வைத்துக் கேட்பது, சில முத்துக்களைக் கடித்துச் சுவைப்பது – என்று மாறி மாறி செய்தார். சீதைக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. சரிதான்! குரங்கு புத்தியைக் காட்டிவிட்டது என்று நினைத்து, அனுமனே அது முத்து மாலை என்றாள்.

அனுமன் மிகப் பணிவுடன் சொன்னான்: அன்னையே எனக்குத் தெரியும். எனக்கு முத்து வைரம் எல்லாவற்றையும் விட ராம நாமமே உயர்ந்தது. சில முத்துக்களில் மட்டுமே ராமனின் திரு நாமம் ஒலிக்கக் கண்டேன். அவைகளைப் பத்திரமாக வைத்துவிட்டு, ஏனையவற்றைச் சுவைத்துப் பார்த்தேன்” என்றார்.

இந்த பதிலும் சீதைக்குத் திருப்தி தரவில்லை. சீதையின் முகக் குறிப்பால் எண்ணத்தைக் கண்டு பிடித்த சொல்லின் செல்வன் ஆஞ்சநேயன், அன்னையே, உங்கள் சந்தேகத்தை நீக்குகிறேன். இதோ பாருங்கள்; எனது முடிகளில் ஒன்று (ரோமம்). இதை ராமனுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன் என்று கீழே போட்டார். சீதை அதைத் தன் காதருகே கொண்டு சென்றபோது ராம நாமம் அதிலிருந்து ஒலிக்கக் கண்டு வியந்தாள்.

இந்தக் கதையைச் சொன்ன பிறகே சத்திய சாய் பாபா அந்த முத்து மாலையை வரவழைத்தார். அங்கிருந்த மாணவர்களிடம் அதைக் கொடுத்து பரிசீலிக்க்ச் சொன்னார். அவர்கள் பரிசோதித்ததில் பல முத்துக்களின் மீது அனுமனின் பல்தடம் தெரிந்தது. பின்னர் மாலையை வாங்கி அது வந்த வழியிலேயே மாயமாய் மறையும்படி செய்தார்.

–ரேடியோ சாய் வழங்கிய செய்தி.

இந்த இரண்டு நிகழ்ச்சிகளும் நமக்கு அளிக்கும் செய்தி: சாணியானாலும், முடியானாலும் இறைவன் நாமத்தால் அவைகளும் அந்த சக்தியைப் பெறுகின்றன.

மேலும் இரண்டு கதைகளை நாளை காண்போம்.

How Amazing – The Power of God’s Name! Four Beautiful Stories!

Compiled by London swaminathan

Post no.1886,

Date: 24 May 2015; London Time: 12-12

There was a woman saint who lived with her Guru serving him. Both were votaries of divine name. She used to prepare cow-dung cakes which are used as fuel in India. She had put them up in the sun or drying. A neighbouring woman had also prepared similar cakes and spread them out nearby. When the cakes were dry, the woman saint and her neighbour went to collect the. The cakes had got mixed up somehow. The neighbour wanted to take, besides her own cakes, the cakes of the saints also.

Hearing of it, the Master whom the woman saint serving, said he could easily find out the cakes prepared by his disciple.  He took each cake and placed near his ear. In some of them, he heard the sound of god’s name. Those in which god’s name was being sung, were sorted out from others were sorted out from ohers  – these belonged to his disciple. Thus the dispute was settled.

As the woman saint was always repeating God’s name, even while preparing the cow-dung cakes, the cake absorbed the divine vibrations and her master could hear the God’s name in the.

–p63, Stories as told by Swami Ramdas

Pearl necklace gifted to Hanuman by Sita

Rama Navami is the festival that marks the advent of the Lord as Rama. Many years, the festival occurs when Swami is in Kodai. On such occasions, the festival becomes a truly memorable day for the boys. On one such Rama Navami day, Sri Sathya Sai Baba materialised the pearl necklace that Sita gifted to Hanuman at the time of Rama’s Coronation.

Rama was distributing various gifts to members in the assembly but somehow, He seemed to skip Hanuman. Sita was troubled by this apparent indifference; how could such a loyal one like Hanuman be overlooked on an occasion like this? So, she whispered to Rama that Hanuman should not be forgotten. Rama whispered back that Hanuman was way above material gifts. Sita was not quite satisfied by this reply; so she took out a pearl necklace that she was wearing and offered it to Hanuman.

While receiving the necklace, Hanuman gave it a suspicious look. He then placed the necklace near one of his ears as if to check whether the individual pearls were emitting some sound. He appeared to examine every pearl in the necklace, and once in a while, he would bite a pearl. Sita was shocked by this behaviour. Was Hanuman proving that, after all, he was a monkey? She demanded an explanation from Hanuman for what he was doing.

With great humility Hanuman replied, “Mother, for me the Name of Rama is supreme. An object is worthless if it does not resound with the Name of Rama. Some of these pearls are not emitting the proper sound and so I am chewing them up.” Sita was neither convinced nor amused and tersely remarked, “Pearls do not emit sound.” Hanuman replied, “Everything that is saturated with the Rama Principle will always chant the Name of Rama. Let me demonstrate.” So saying, Hanuman plucked a hair from his body and offered it to Rama. When Sita took it near her ear, she could clearly hear the chant of Rama’s Name! This was the way Hanuman proved to the world how intense true devotion really is.

After narrating the story and materialising the necklace, Swami passed it around and asked the boys to carefully examine it. Sure enough many pearls had teeth marks! After everyone present there had had a look, Swami made the necklace disappear!

Story from Radio Sai

Guha’s Previous Birth!

A king who was guilty of the heinous sin of killing a Brahmana went to the hermitage of a rishi (seer) to learn what penance he must perform in order to be purified. The rishi was absent, but his son was in the hermitage. Hearing the case of the king, he said, “Repeat the ‘name’ of God (Rama) three times, and your sin will be expiated”.

When the rishi came back and heard of the penance prescribed by his son, he remarked indignantly, “Sins committed in myriads of births are purged immediately uttering the name of the Almighty but once. How weak must be your faith, O fool, since you have ordered the holy name to be repeated thrice? For this weakness of your faith, you shall become an outcaste”. And the son became Guhaka of the Ramayana.

p.98, Tales and Parables of Sri Ramakrishna, Ramakrishna Math, Chennai, Year 1947

(My comments: Brahmins even today repeat Rama’s name thrice during several rituals such as Tithi and Tarpana for departed souls, saying “Rama’s name purifies one from all sins, No doubt about it.” Then they repeat the name thrice.)

Just the name of Rama!!

Once a man was about to cross the sea. Vibhishana wrote Rama’s name on a leaf, tied it in a corner of the man’s wearing cloth and said to him, “Don’t be afraid. Have faith and walk on the water. But look here – the moment you lose faith you will be drowned”.

The man was walking easily on the water. Suddenly he had an intense desire to see what was tied in his cloth. He opened it and found only a leaf with the name of Rama written on it. “What is this?”, he thought. “Just the name of Rama!.” As soon as the doubt entered his mind he sank under the water.

p.99, Tales and Parables of Sri Ramakrishna, Ramakrishna Math, Chennai, Year 1947

அரிய பஞ்சமுக வாத்யம்!

പഞ്ചമുഖമിഴാവ്൧

Written by London swaminathan

Research article no.1885,

Date: 24 May 2015; London Time: 7-44 am

((படங்கள் வெவ்வேறு இடங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டன;நன்றி))

பஞ்சமுக வாத்யம் என்னும் தோல் கருவி ஒரு அரிய இசைக் அருவி. இது தேவாரத்தில் “குடமுழா” என்று குறிப்பிடப் படுவதிலிருந்து ஒரு காலத்தில், சோழநாட்டில் பெருவாரியாக பயன்படுத்தப்பட்டது தெரிகிறது.

இது பஞ்ச உலோகத்தால் ஆகியது. அதன் அடிப்பகுதி கடம் என்னும் வாத்தியம் போல பெரிய பானை வடிவத்தில் இருக்கும். அதற்கு ஐந்து முகங்கள் உண்டு. அவை ஒவ்வொன்றும் வட்ட வடிவில் இருப்பதால் அதை வட்டத் தட்டு என்பர். இதைப் பசுத்தோல் போற்றி மூடி இருப்பர். ஒவ்வொரு முகத்தின் – வட்டத் தட்டின் – மீதும் மூடப்பட்டதோலின் கனமும் வேவ்வேறு அளவில் இருப்பதால் இது வெவ்வேறு ஒலியை எழுப்பும். அதாவது ஐந்து முகங்களும் ஐந்து விதமான ஓசையை எழுப்பும்.

இதை சிவன், தாண்டவம் ஆடும் போது, நந்திகேசுரர் வாசிப்பார்.

மயிலை.வேங்கடசாமி எழுதிய ஒரு பழைய கட்டுரையில் கொடுத்த தகவல்களைத் தொகுத்துத் தருகிறேன்:

இது அதிக கனமான கருவி. ஆகையால் மரச் சட்டத்தின் மீது அதை வைத்து, சட்டத்தின் கீழ் சக்கரங்களைப் பொருத்தி இருக்கிறார்கள். இதனால் இதை எங்கேயும் எளிதில் வண்டி போல உருட்டிச் சென்றுவிடலாம்.

சிவனுக்கு ஐந்து முகங்கள் உண்டு. அவை ஐந்து வகையான தொழில்களைப் புரிகின்றன என்று சைவ ஆகமங்கள் சொல்லும். இந்த ஐந்து முக, ஐந்து தத்துவ விஷயங்களை விளக்குவதே பஞ்ச முக வாத்யம் ஆகும்.

IMG_3721 (2)

அதாவது சிவனுடைய பஞ்ச க்ருத்யங்களை – ஐந்து தொழில்களை—ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல் — என்னும் ஐந்து செயல்களை விளக்க நடராஜப் பெருமான் ஐந்து வகை நடனங்களை ஆடினார். ஒவ்வொன்றுக்கும் வேறுவேறு ஒலிகள் தேவைப் பட்டதால் ஐந்து முகங்களிலும் தோலின் மென்மையும், பருமையும் அதற்குத் தக அமைக்கப்படது.

ஐந்து முகங்களுக்கும் நான்கு திசைகளின் பெயர்களையும், நடுவில் உள்ள முகத்தை ஆகாய திசை என்றும் சொல்லுவர்.

கீழேயுள்ள பட்டியலைப் பார்த்தால்  இது விளங்கும்:

ஆக்கல் – சதியோஜாதம்- மேற்கு

காத்தல் – வாமதேவம்- வடக்கு

அழித்தல் – அகோரம் – தெற்கு

மறைத்தல் – தத்புருஷம் – கிழக்கு

அருளல்- ஈசானம் – வானம்

சில பஞ்சமுக வாத்யங்களில் பாம்பு, மலர்கள் போன்ற சித்திர வேலைப் பாடுகளும் உள.

எனது கருத்து:

நம்முடைய இசைக் கருவிகள் இந்து மத தத்துவங்களை விளக்க வந்தவை என்பது மிகவும் வியப்பான விஷயம். இப்படி ஒவ்வொரு இசைக் கருவியையும் ஆராய்ந்தால் புதிய விஷயங்கள் புலப்படலாம். இதை எழுதுவதற்க்குக் காரணம், மஹா பாரதப் போர் துவங்கும்போது வாசித்த ஆறு சங்குகளின் பெயர்களை பகவத் கீதையில் காணலாம். அதில் கிருஷ்ணன் ஊதிய சங்கின் பெயர் பாஞ்சஜன்யம் (கீதை -15). இதிலும் ஐந்து ஒலிகள் பற்றிய குறிப்பு உளது.கிருஷ்ணனின் புல்லாங்குழலிலும், சரஸ்வதியின் வீணையிலும் பல தத்துவங்கள் இருகின்றன.

“தவம் செய்த தவம்” என்ற அருமையான நூலில், தொல் பொருட் துறை அறிஞரும் வரலாற்றுப் பேரறிஞருமான டாக்டர் இரா.நாகசாமி கீழ்கண்ட தவலை எழுதியுள்ளார்: இன்றும் கூட கேரளத்திலும் தமிழ்நாட்டில் திருவாரூர், திருத்துறைப் பூண்டி ஆகிய இடங்களிலும் இந்த வாத்தியம் பூஜை நேரத்தில் வாசிக்கப்படுவதை அற்கிறோம்:

“நந்திகேசுவரர் சிறந்த நாட்டியசார்யராக மட்டும் இல்லாமல் சிறந்த இசை ஆசிரியராகவும் திகழ்ந்திருக்கிறார். அம்பலத்தரசர் ஆடுகின்ற போது நந்தி மத்தளம் வாசிக்கிறார் என்பது எல்லோரும் அறிந்த ஒன்று. தமிழ்நாட்டில் பல சிற்பங்களும் ஓவியங்களும் இக்காட்சியைச் சித்தரிக்கின்றன. “குடமுழா நந்தீசனை வாயில் காப்பாகக் கொண்டார்” என்பது தேவாரம். தமிழ்நாட்டிலும் கேரளத்திலும் பிற இடங்களிலும் உள்ள சிற்பங்களில் சிவன் ஆடும்போது நந்திகேசுவரர் பஞ்சமுக வாத்யம் என்னும் குடமுழா வாத்தியத்தை வாசிப்பதாக உள்ளதைக் காணலாம். திருவாரூர், திருத்துறைபூண்டி ஆகிய தலங்களில் இன்றும் பஞ்சமுக வாத்தியம் வாசிக்கப்படுகிறது. இதை பாரசவர் என்ற குலத்தோர் வாசிக்கின்றனர். அண்மையில் கிடைத்த “பஞ்சமுக வாத்தியலக்ஷணம்” என்னும் சுவடியில் இது நந்திகேசுவரரால் இசைக்கப்பட்டது என்றும், ஆதலின் இதை இசைக்கும் முன்னர் நந்திகேசுவரருக்குச் சிறப்பு வழிபாடு செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறுகிறது. ஆதலின் வாத்ய சாஸ்திரங்களிலும் நந்திகேசுவரர் சிறந்தவர் என்பது தெரியவருகிறது”.

(தவம் செய்த தவம் — என்ற நூலில் இருந்து எடுக்கப்பட்டது. இந்நூலில் காஞ்சி மஹா பெரியவர் பற்றி உள்ள பல அரிய தகவல்களை அரிய டாக்டர் நாகசாமியின் http://www.tamilartsaademy.com வெப்சைட்டுக்குச் செல்லவும்.)

-சுபம்-

IMG_3722 (2)

நந்திகேஸ்வரர், பஞ்சமுக வாத்யம் வாசிக்கும் காட்சி.

A Rare Musical Instrument: Panchamuka Vadhya

പഞ്ചമുഖമിഴാവ്൧

Written by London swaminathan

Research article no.1884, Date: 23 May 2015.

Panchamuka vadhyam (Five faced drum) is shown in some of the Nataraja (Dancing Siva) sculptures in South India. This is a rare musical instrument found in Kerala and Tamil Nadu. Nandideva is said to play on it during the cosmic dance of Shiva/Nataraja. It is associated with Five Faces of Shiva and Five functions of Shiva. Now it is found in Tiruvarur and Tituththuraipundi in Tamil Nadu and a few places in Kerala. It is used during Puja time.

The instrument is made up of metal and covered with cow skin. Since it has got five faces to play on, it requires good practice to use it. Slowly this art is disappearing. Since it is very heavy, they fix it on a wooden frame with wheels, so that it can be rolled to any place. The five faces of the instrument are named after the five faces of Lord Shiva: Isanam,Satyojatam, Vamadevam, Tatpurusam, Agoram.

Creation, Preservation, Destruction, Concealing Grace and Revealing Grace are the five actions of Lord Shiva according to Saiva Siddhanta. It is believed that these five faces represent those five actions. The varying thickness of the skin covering the five faces help the player to create five different sounds. Five faces of the instrument are named after four directions (N E W S ) and the middle one is called the sky direction(Up). The player used to stand near the North face and play on it. All the five faces are circular in shape. In Tamil they are called Vatta Thattu, meaning circular plate.

IMG_3721 (2)

The instrument was made to explain the principles of Saiva Agamas. So the scholars have produced the following table:

West              — Satyojatham – Creation

North             — Vamadevam – Preservation

South             — Agoram —             Destruction

East                            — Tatpurusam – Concealing Grace

Skyward (Up)          — Isanam                  — Revealing Grace

Lord Krishna’s conch is called Panchajanya (Bhagavad Gita 1-15). It is a strange coincidence that Panchajanya also mean the producer of five different sounds. It will be useful to do some research into the words Panchamuka Vadhya drum and Paanchajanya conch.

IMG_3722 (2)

வாலும் கொம்பும் இல்லாத பசு !!

madu, kalai, kombu

இந்த  அழகான மிருகத்துக்கு கொம்பும் வாலும்  இல்லாவிடில்  எப்படி இருக்கும்?

Written by London swaminathan

Article no.1883, Date: 23 May 2015.

 

இலக்கியம் கலைகள் பற்றிய சம்ஸ்கிருத பொன்மொழிகள்

 

1)சாஹித்ய சங்கீதகலாவிஹீன: சாக்ஷாத் பசு: புச்ச விஷயாணஹீன: — பர்த்ருஹரி

இலக்கிய, இசை, நுண்கலைகளை ரசிக்காதவன் வாலும் கொம்பும் இல்லாத பசுவுக்குச் சமானம் .(பசு=மிருகம்)

2)சத்ய: பலதி காந்தர்வம்சுபாஷித ரத்ன பாண்டாகாரம்

பாட்டாகச் சொல்வதால் பயன்மிகும்.

3)விநா வேதம் விநா கீதாம் விநா ராமாயணீம் கதாம்

விநா கவீம் காளிதாசம்  பாரதம் பாரதம் நஹி

வேதமும், கீதையும் ராமாயணக் கதையும், காளிதாசனின் கவிதையும் இல்லாவிட்டால் பாரதம், பாரத நாடாக இரா.

4)ரீதிராத்மா காவ்யஸ்ய – காவ்யாலங்கார சூத்ரானி

இலக்கியப் படைப்பின் உயிர்நாடி ஒழுங்குமுறை ஆகும்

5)வாக்யம் ரஸாத்மகம் காவ்யம் – சாஹித்யதர்பண:

“சுவைப்பதற்கான படைப்பு காவியம்”

6)வித்யாரத்னம் சரச கவிதா

சுவையுடன் கூடிய கவிதையே கல்வியில் சிறந்தது

7)தேவஸ்ய பஸ்ய காவ்யம் – ருக் வேதம்

காலஸ்வரூபமாக (வேத ஸ்வரூபமாக ) இருக்கக்கூடிய இறைவனுடைய காவியத்தைப் பாருங்கள்.

8)தேவஸ்ய பஸ்ய காவ்யம் ந மமார ந ஜீர்யந்தி – அதர்வ வேதம்

அந்த இறைவனுடைய காவியத்தைப் பாருங்கள். அது முதுமை அடைவதில்லை; அழிவதுமில்லை.

9)கலாசீமா காவ்யம் – ப்ரசங்காபரணம்

கலையின் எல்லை (உச்சம்) காவியம்

cattle1

10)கவி: கரோதி காவ்யானி

கவிகள் செய்வது (எல்லாம்) காவியம்

11)கவீனாம் உசனா கவி:  – பகவத் கீதை

கவிஞர்களுள் நான் உசனஸ் (சுக்ராசார்ய)

12)ஸ்தாணுரயம் பார ஹார: கிலானுபூத

அதீத்ய வேதம் ந விஜானாதி யோ அர்தம்

வேதங்களைப் படித்துவிட்டு பொருள் தெரியாமல் இருப்பவன் அவன் வெறும் பாரத்தைச் சுமக்கும் உடல் உடையவனே

13)பாஷாசு முக்யா மதுரா திவ்யா கீர்வாண பாரதி

தஸ்மாத் ஹி காவ்யம் மதுரம் தஸ்மாதபி சுபாஷிதம்

சுபாஷித ரத்ன பாண்டாகாரம்

எல்லா மொழிகளையும் விட முக்கியமானதும், இனிமையானதும், தெய்வீகமானதும் சம்ஸ்கிருதம் ஆகும்; அதிலும் சம்ஸ்கிருத காவியம் சிறந்தது. அதிலும் சிறந்தது சுபாஷிதம் (பொன்மொழிகள்)

14)கவய: கின்ன பஸ்யந்தி – சாணக்ய நீதி தர்ப்பண:

கவிகள் எதைப் பார்ப்பதில்லை? கவிகள் கண்களில் தென்படாதது ஏதேனும் உளதோ?

ஜஹான் ந பஹுஞ்சே ரவி, வஹான்  பஹுஞ்சே கவி

15)ஸோக: ஸ்லோகத்வமாகத:

சோகமே ஸ்லோகமாக வந்தது (வால்மீகி—வேடன் கதை)

aattu mandhai

16)ஸ்லோகத்வமாபத்யத: யஸ்ய சோக:ரகுவம்சம்

எவருடைய சோகம் ஸ்லோகமானதோ (வால்மீகி—வேடன் கதை)

17)கவய: க்ராந்த தர்சின:

பரந்த நோக்கும் விரிந்த பார்வையும் உடையவன் கவிஞன்.

சுபம்

Unique and Wonderful Food Items (Prasad) of Hindu Temples

laddu

Written by London swaminathan

Research article no.1882, Date: 22 May 2015.

 

Prasad in a Hindu temple is a vast subject. A Ph.D. thesis can be written on it. It is also a multi-billion dollar industry. It gives employment for thousands of workers. In India, temple itself is a big industry. If the temples are closed by some atheistic ruler, millions of people would lose jobs very next day; tourist industry and transport would grind to a halt. Directly and indirectly millions of people earn their livelihood through Hindu temples. People of other religions are also benefitted by the Hindu Temples.

What is Prasad?

Prasad is an offering made to a Hindu deity, usually eatable food items, which is distributed to the devotees as the deity’s blessings.

As a general rule “no onion, no meat, no garlic, no fish, no egg, no mushroom” policy is followed in all the holy centres and Hindu temples. They are strictly vegetarian. There may be exceptions. For instance Sri Lankan Tamil temples use garlic and onion. Indian temples won’t use them. In villages there are some strange customs of offering even toddy and meat to Grama Devatas (Village Goddesses).

A Ph.D, thesis can be written about Hindu Prasads. It is a billion dollar business.US temples sell Prasad. Tamil temples in Britain distribute free meals like Hare Krishna (Iskcon) temples and Sikh Gurdwaras. Hare Krishna people visit even universities and distribute food to students. I have seen long queues of students in London University.

Vadai, Sudal, Sarkkarai/sweet Pongal

Six types of Hindu Prasad

There are six types of Prasads:

1.Edible/ Cooked: Sweets, Different types of cooked rice, Sundal (boiled pulses mixed with spices).

Cooked Samba rice with Jeerak, Ven Pongal (cooked rice with pepper, butter and nuts), Sarkkarai Pongal (Rice Pudding), Payasam, (Liquid Rice Pudding) Puliyodharai (Tamarind Rice), Thayir sadham (Curd rice), Vadai (fried lentil snack), Modakam (Rice+ Sweet Coconut), Pittu (Rice+jiggery), Full  square meal

2.Edible/ uncooked: Milk, Water, Panchamirtham(fruits, honey, jaggery, nuts, spices mixture), fruits, sugar candy, nuts, pepper, salt, sand from ant hill, Tulsi leaves, Powa (pounded rice mixed with coconut and sugar)

In Sankarankoil and Vaitheeswaran Koil in Tamil Nadu, people collect sand from anthill in the temple and eat it in minute quantities as Prasad and medicine.

Tamil Hindus take Coconut, Bananas, betel leaves and flowers into temple and take them home after offering it to God.

Non edible:

3.Applied on Body : Vibhuti, Kunkum, sandal, burnt Yaga ash, Bilva leaves  and Yellow powder

In all south Indian temples Vibhuti (holy ash), Kunkum (red powder made up with turmeric etc), Sindhur (Red powder), Sandal paste, Homa pasmam (holy ash from the fire pit), Bilva leaves, yellow powder are offered as Prasad. If it is a Vishnu temple Tulsi leaves are offered to devotees from the feet of the statue.

All temples give flowers to women which they wear it in their hair. Flower industry is also a billion dollar industry in India. In Western countries flowers are offered to women. In India it is first offered to Gods and then women get it from there. No Hindu women wear it straight from the basket.

North Indian Temple Prasad

4.Worn on body: Talisman, medals, holy thread (kaappu on wrists), Kasi thread (black), Flowers, Garlands, Silk, rosaries (Rudraksha or Tulsi seeds).

Special Prasads like Rudraksha Malas, Tulsi malas, silk from the Gods’ statues, talismans are obtained with special arrangements.

In South Indian Temples, used sarees from statues are sold in auction to women. They buy it as good luck symbol or auspicious items.

Pictures and books are given in some places such as Ashrams, Holy Centres, which can be kept at home as Prasad.

Metal objects such as rings, talismans etc come under this category.

5.Sold Prasad: Nowadays Prasad is sold in big temples; but simultaneously free Prasad is also distributed. Whoever needs more than that have to buy it.

After seeing the demand for Prasad, South Indian temples also started selling special prasads in special counters.

6.Free Prasad: Flowers, Vibhuti, Kunkum, Sandal or the fruits, coconuts we take it into the temple are returned to us; but yet there is a small fee for that service.

So we can broadly classify the Prasad into Sold and Free Prasads. In the same way, we can broadly classify them into cooked and not cooked Prasads.

Aravanai  Prasad in Sabarimalai

There is a pattern in Prasad distribution:

In village temples they offer gruel made up of rice or millets

In Vishnu temples, they give Tulsi+water from a copper pots or silver vessels.

After the main Arti, they distribute Tamarind rice or Curd rice.

In Shiva temples in Tamil Nadu they distribute plain cooked rice with Jeera or Ven Pongal.

In Goddess Temples they offer Sweet Pongal, particularly Fridays.

But each temple has got something unique to offer.

As a student I used to go to the world famous Madurai Meenakshi Temple and get Samba rice or Ven Pongal in the day time and Sundal and milk after the last Arti (Palli Arai Deeparadhana).

In Krishnan temple,Madurai run by the Yadava caste, I used to queue up for tamarind rice or Curd rice.

On Fridays, they offer sweet Pongal to goddesses in the South Indian temples, Goddess statues are inside both the Vishnu and Shiva temples.

13 miles from my home town Madurai is Azakarkoil. They used to make unique ADAI (looks like Dosa but much thicker made up with grains,pulses and spices) two or three people can share it.

When we go to Tirupati we used to buy Ladoos and a small Adai like spicy snack. They do distribute rice items as well.

In the North Indian temples they distribute small sugar balls, sugar candy, nuts or coconut sweets as Prasad. In Swami Narayan temples, they offer sweets during Deepavali in huge quantity (Annakut festival).

Kerala temples are famous for the sweet liquid called Payasam. This is rice based item but can be made with jack fruit or sago or vermicelli or pounded rice.

In south India Tirupati (in Adhra Pradesh) laddu is the most famous Prasad. In Tamil Nadu, Panchamirtham of Palani Murugan temple is unique. Both these prasadas give work to lot of people.

Equally famous is the Mahaprasad of Puri Jagannatha Temple. It has fifty six cooked and non- cooked items in its menu.

Mahalaxmi Temple (Mumbai), Shirdi Sai Baba Temple (Shirdi), Viswanatha temple (Kasi) are offering sugar balls as prasad. In many of the temples people buy it from outside shop and offer it to God and take it back.

Sundal

How to take Prasad?

Always take the Prasad with your right hand. Never use left hand.  Both hands may be used but place your right palm over left palm, bow your head, and then receive it. You should not throw anything on floor even if you don’t want it. You have to dispose them in the containers for it.

List of Unique Hindu Prasads:

Puri Jagannatha Temple: Maha (great or big) Prasad with 56 items

Tirupati Balaji temple:Ladoo and Appam

Palani Dandayutha pani Temple: Fruit Mixture (Panchamirtham)

North Indian Temples: Sugar Balls or sweets

Maharastrian Temples: Powa +Sugar+Coconut

Kerala Temples: Ney Appam (fried sweet flour item with butter)

Ganesh Temples: Modaka on special days

Hanuman Temples: Vada (made up of Urad Dal) in South India or Boondhi in North India.

Sabari Malai Ayyappan Temple: Aravanai sweet, Appam, Ghee from Cow’s butter

Sri Rangam: Coconut, Butter, Spinach

Tiruvarur Temple: Ney Murukku ( Fried Rice snack)

Tirukkannapuram: special Pongal (rice item)

Kancheepuram Varadaraja Perumal: Kanchi Type Idli (boiled rice cake with pepper)

Kollur Mookambika and Kutralam: Medicinal concoction with herbs

Chidambaram, Madurai Temples: Cooked Rice with Jeeraka

Irinjala kuda Bharatha Temple: Brinjal/Aubergine preparation

Vaishnava Devi in Kashmir: Puffed rice+coconut+sugar balls

Ambalapuza in Kerala: Milk Payasam.

In Tamil Nadu, during Navaratri festival and Markazi (Month Margsirsha) Bhajans, Sundal is distributed. On the Saraswati Puja/Vijayadasami day Sundal+Vada+ Sweet Pongal are distributed.

This is not a comprehensive list. Each temple has got its own Madappalli (kitchen) and its own traditional menu. Anything can be a Prasad once it is offered at the feet of God. Hinduism is a colourful religion. There is no place for monotony. Variety is the spice of life (loko binna ruchi:), says Kalidasa. Hindus see god even in variety of food items.

Sweet Pongal for the Goddess in Kerala