ஐம்புரி பற்றி அப்பர் பெருமான் தகவல்! (Post No.3860)

Written by London swaminathan

Date: 28 APRIL 2017

Time uploaded in London:- 18-28

Post No. 3860

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

 

அப்பர் பாடிய தேவாரத்தில் ஆறாம் திருமுறையில் ஒரு பாடலில் ‘ஐம்புரி’  என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார். இந்த ஐம்புரி  என்னும் சொல், பிராமணர்களிடத்தில் புழங்கும் சொல். அப்பரோ பிராமணர் அல்ல; ஆயினும் அவர் வேத பாராயணத்தில் புழங்கும் ஒரு சொல்லைப் பயன்படுத்தியது அவர் இந்த விஷயங்களில் எவ்வளவு அறிவுள்ளவர் என்பதைக் காட்டுகிறது. அது மட்டுமின்றி வேறு பல வியப்பான விஷயங்களையும்  தெரிவிக்கின்றது. முதலில் பாடலைக் காண்போம்:

 

இடிப்பான்காண், என் வினையை; ஏகம்பன் காண்;

எலும்பு ஆபரணன் காண்; எல்லாம் முன்னே

முடிப்பான் காண்; மூ உலகும் ஆயினான் காண்;

முறைமையால் ஐம்புரியும் வழுவா வண்ணம்

படித்தான் தலை அறுத்த பாசுபதன் காண்;

பராய்த்துறையான்; பழனம், பைஞ்ஞீலியான் காண்;

கடித்தார் கமழ்கொன்றைக் கண்ணியான் காண் —

காளத்தியான் அவன், என் கண் உளானே

 

–அப்பர் தேவாரம், ஆறாம் திருமுறை, காளத்தியில் பாடியது.

 

பொருள்:-

சிவபெருமான் என்னுடைய வினையைத் தீர்க்கும் பரம்பொருள்; ஏகம்பனாகக் கச்சியில் வீற்றிருப்பவர்; எலும்பு மாலையை ஆபரணமாக உடையவர். எல்லாச் செயல்களையும் வகுத்து நடத்துபவர்; மூன்று உலகங்களும் அவரே; ஐம்புரி முதலான வேத பாராயணத்தை வகுத்தளித்த பிரமனின் தலையைக் கொய்தவர். பசுபதியாகத் திகழ்பவர்; திருப்பழனம், திருப்பைஞ்ஞீலி ஆகிய திருத்தலங்களில் உறைபவர். நறுமணம் கமழும் கொன்றை மலரைச் சூடியவர்; திருக்காளத்தியில் வீற்றிருப்பவர். அவர் என் உள்ளத்தில் உறைபவர்.

 

 

இங்கு ஐம்புரி என்னும் சொல்லைப் பல உரைகாரர்களும் விளக்குவதில்லை; இது ஒரு அருமையான சொல்; இதற்கு சம்ஸ்கிருதத்தில் ‘பஞ்சாதி’ என்று பெயர்.

 

காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) தனது உரை ஒன்றில் பிராமணர்கள் இந்த மண்ணின் மைந்தர்களே என்பதை அழகாக விளக்குகிறார். சங்கத் தமிழ் இலக்கியம் முழுதும் நூற்றுக்கணக்கான இடங்களில் பிராமணர்களையும் அவர்களுடைய வேதங்களையும் சடங்குகளையும் குறிக்க தூய தமிழ்ச் சொற்கள் ( மறை, வேள்வி, நான்மறையாளர், இருபிறப்பாளர், அந்தணர் ) பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதால் அவர்கள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இந்த மண்ணின் ஒரு பகுதியாக, சொந்தக்காரர்களாக இருப்பதை அறிய முடிகிறது என்பார். (கருத்து அவருடையது; சொற்கள் என்னுடையது)

 

அவ்வகையில் பார்த்தால் பஞ்சாதி என்பதையும் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அழகாக தமிழில் ‘ஐம்புரி’ என்று சொல்லாக்கம் செய்தது சிறப்புடைத்து.

ஐம்புரி என்றால் என்ன?

 

பிராமணர்கள் போட்டிருக்கும் பூணூலில் மூன்று வடங்கள் இருப்பதால் முப்புரி நூல் என்பர். அவ்வகையில் பார்த்தால் ஐந்து புரிகள் இருப்பது ஐம்புரி. ஆனால் இது எங்கும் அணியும் நூல் அல்ல. கணக்குப் பார்க்க வகுத்த கால்குலேட்டர்/ கணக்கிடு கருவி!

 

பிராமணச் சிறுவர்கள், வேத பாட சாலைகளில் ஆசிரியரின் காலடியில் அமர்ந்து வேதம் கற்கும் போது அவர் ஐம்பது, ஐம்பது  சொற்களாகச் சொல்லிக் கொடுப்பார். அதை எல்லா மாணவர்களும் பத்து முறை சொல்ல வேண்டும். இதைத் தமிழில் அழகாக திருவை என்பர். திரும்பத் திரும்பச் சொல்லுவதால் திருவை.

இப்படி ஒரு ஐம்பது  சொற்களைச் சொல்லிக் கொடுத்தபின் அடுத்த வரிகளைச் சொல்லுவார். அந்த வரிகளில் ஐம்பாதாவது சொல் எங்கு வருகிறதோ அத்தோடு நிறுத்திவிட்டு அதைப் பத்து முறை சொல்லச் சொல்லுவார். இதுவே பஞ்சாதி; அதாவது ஒவ்வொரு 50 சொல்லும் ஒரு பஞ்சாதி= ஐம்புரி. இது அத்தோடு நிற்பதல்ல; இப்படி ஒவ்வொரு பத்து முறை சொன்னபிறகும் அந்த பிராமணச் சிறுவர்கள் அவர்கள் அணிந்திருக்கும் பூணூலை ஒரு விரலில் ஒரு சுற்று சுற்றிக் கொள்வர். இப்படி ஐந்து பஞ்சாதிகள் முடிந்த பின்னர் ஐந்து விரல்களிலும் நூல் சுற்றப்பட்டிருக்கும். இப்பொழுது அந்த நிமிடம் வரை சிறுவர்கள் எவ்வளவு சொற்களை மனப் பாடம் செய்தனர் அல்லது பத்துப் பத்து    முறை திருப்பிச் சொன்னார்கள் என்று அவர்களுக்கே கணக்குத் தெரியும்.

 

சிலேட்டு வேண்டாம்; குச்சி (பல்பம்) வேண்டாம்; நோட்டு வேண்டாம்; பென்சில் வேண்டாம்; கால்குலேட்டர் வேண்டாம். ஒரு சிறுவன் அந்த நிமிடம் வரை எத்தனைச் சொற்களைப் படித்திருக்கிறான் என்பதை அவன் கைவிரல்களே காட்டிவிடும். என்ன அற்புதமான முறை; அதற்கு என்ன அற்புதமான தமிழ் சொல்! அதை அற்புதமாக நமக்கு நினைவு படுத்தும் அப்பர் பெருமான்!

 

அப்பர் பெருமான் பாடல்களில் நிறைய அற்புத விஷயங்கள் இருக்கின்றன. நால்வரில் அதிக வயது வாழ்ந்தவர் அவர்; அதிக உலக அநுபவம் பெற்றவர் அவர். ஆகையால் போகிற போக்கில் நிறைய விஷயங்களைச் சொல்லுகிறார். அவர் பெரிய வரலாற்று நிபுணர். நரியைப் பரியாக்கிய திருவிளையாடலைச் சொல்லி மாணிக்கவாசகர் தமக்கு முன் னே வாழ்ந்தவர் என்பதைக் காட்டுகி றார். தருமி என்னும் பிராமணப் புலவன் தமிழ்ச் சங்கத்தின் படிக்கட்டுகளில் ஏறி நக்கீரருடன் மோதிய திருவிளையாடலை நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். அந்தக் காலத்தில் எத்தனை வகைக் கோவில்கள் இருந்தன  என்பதை ஒரு பாடலில் அடுக்குகிறார். இன்னொரு பதிகத்தில் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழ்ப் பழமொழிகளைப் பட்டியல் இடுகிறார். மகேந்திர பல்லவனுடன் அவர் மோதிய செய்தி நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. அப்பர் ஒரு சிவ பக்தர்; ஒரு வரலாற்றுப் பேரறிஞர்.

 

(திருவை, ஐம்புரி பற்றிய விஷயங்களை மாயூரம் சுவாமிநாத சிவாச்சாரியார், திருச்சி கல்யாண சுந்தர சிவாச்சார்யார் ஆகியோருடன் கலந்துரையாடியபோது அறிந்தேன்; நன்றி)

 

–subham–

 

இள வயதில் என் குழந்தை ஏன் இறந்தது? (Post No.3858)

Written by S NAGARAJAN

 

Date:28 April 2017

 

Time uploaded in London:-  6-11 am

 

 

Post No.3858

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

இள வயதில் என் குழந்தை ஏன் இறந்தது? தந்தையின் துக்கமும் பகவானின் பதிலும்!

 

ச.நாகராஜன்

 

18-9-1945. மதிய நேரம்.

 

ரமண மஹரிஷியின் ரமணாஸ்ரமத்திற்கு வஙகத்திலிருந்து சிலர் வந்திருந்தனர் அவர்களில் ஒருவர் சமீபத்தில் தன் குழந்தையை இழந்திருந்தார். அவ்ருக்கு ஒரே சோகம்.

 

 

அவர் பகவானிடம், “ ஏன் என் குழந்தை இந்த இளம் பிராயத்திலேயே இறந்தது? அது அந்தக் குழந்தையின் கர்மாவினால் தானா அல்லது நாங்கள் அந்த துக்கத்தை அடைய வேண்டுமென்ற எங்களின் கர்மாவினால் தானா?” என்று கேட்டார்.

இதற்கு பகவான் பதில் கூறினார் இப்படி:

 

 

“குழந்தையின் பிராரப்தம் இந்த உலகில் முடிவுக்கு வந்து விட்டதால் அது இறந்து விட்டது. உங்களைப் பொறுத்த வரை நீங்கள் அதைப் பற்றித் துக்கத்துடன் இருக்க வேண் டா.ம் ஆனால் மிக்க அமைதியுடன் எந்த வித பாதிப்பும் இன்றி அந்தக் குழந்தை கடவுளுடையதே. அவர் கொடுத்தார். அவரே எடுத்துக் கொண்டார் என்ற எண்ணத்துட்ன இருக்க வேண்டும்.” என்றார்.

இதைச் சற்று விள்க்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்தில் பகவான் யோக வாசிஷ்டம் நூலை எடுத்தார்.

 

 

என்ன ஆச்சரியம், அவர் எதைச் சொல்ல நினைத்தாரோ அதே பக்கம் திறந்தது. அதில் உள்ள ஒரு கதை புண்ய, பாவத்தைப் பற்றிய கதை.

அதை அணுக்க பக்தரான ஏ. தேவராஜ முதலியாரிடம் கொடுத்து பகவான் படிக்கச் சொன்னார்.

 

 

அதில் புண்யம் தனது சகோதரன் பாவனாவை அவர்களின் பெற்றோர்கள் இறந்ததைக் குறித்து முட்டாள்தனமாக வருந்த வேண்டாமென்றும், பாவனா எண்ணற்ற பிறவிகளைக் கடந்த காலத்தில் எடுத்திருப்பதாகவும், ஒவ்வொரு பிறவியிலும் ஏராளமான உறவினர்களைக் கொண்டிருந்தார் எனவும் அந்த அனைத்து உறவினர்களையும் பற்றி இப்போது பாவனா துக்கித்து வருத்தப்படுவதில்லை என்றும் ஆகவே அதே போலவே இந்தப் பிறவியில் அவரது தந்தை இறந்ததற்குத் துக்கிக்க வேண்டாம் என்றும் அறிவுரை கூறியது.

 

 

வங்காள பக்தர் மேலும் கேட்டார்: “ஒரு குழந்தை இறந்து விட்டது, ஆனால் இன்னொருவரோ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார், இந்த இருவரில் அதிகப் பாவம் செய்தவர் யார்?”

பகவான்: என்னால் சொல்ல முடியாது.

 

உடனே தேவராஜ முதலியார் அவர் கொடுத்த விவரத்தின் மூலமாக யாராலும் யார் இதில் அதிக பாவம் செய்தவர் என்பதைக் கூற முடியாது என்று கூறினார்.

பக்தர்: ஒருவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தால் ஞானம் பெறுவதற்காக தன்னை முழுமையாக்கிக் கொள்ள நிறைய வாய்ப்புகள் உண்டல்லவா?

 

பகவான்: இள்மையில் இறக்கும் ஒருவருக்கு சீக்கிரமே அடுத்த் பிறவி கிடைத்து அந்தப் பிறவியில் ஞானம் பெற இந்தப் பிறவியில் நீண்ட நாட்கள் வாழும் ஒருவரை விட இன்னும் நல்ல வாய்ப்புகள் கிடைக்கலாம் இல்லையா?

குழுவினரில் ஒருவர் இதையொட்டி பகவானிடம்,  “எல்லாவற்றையும் துறந்து விட வேண்டுமென்று சொல்லும் போது எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு நமது செயல்களைக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று அர்த்தமா?” என்று கேட்டார்.

 

 

அதற்கு பகவான், : எல்லா செயல்களையும் துறந்து விடு என்பதற்கு அர்த்தம் அந்தச் செயல்களால் ஏற்படும் பலன்களைத் துறந்து விட் வேண்டுமென்று தான் அர்த்தம். நான் தான் இதைச் செய்கிறேன் என்ற பாவனையை விட்டு விட வேண்டும் என்றே அர்த்தம். இந்தச் செயல்களைச் செய்வதற்காக வந்திருக்கும் உடல் அவற்றைச் செய்தே ஆக வேண்டும். அந்தச் செயல்களைச் செய்யாமல் விடுவது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. அவற்றை ஒருவர் விரும்பினாலும் சரி, விரும்பாவிட்டாலும் சரி, செய்தே ஆக வேண்டும்” என்று பதில் அளித்தார்.

 

 

பொருள் பொதிந்த இந்த ச்ம்பாஷணையில் தான் எத்தனை இரகசியங்களை நம்மால் உணர முடிகிறது, கற்க முடிகிறது!

எப்படி வாழ்க்கையில் வாழ வேண்டும், எடுத்த உடலை நன்கு பயன்படுத்தி எப்படி மறைய வேண்டும் என்பதை அழகாக சில சொற்களால் விளக்கி விடுகிறார் பகவான்.

 

 

எடுத்த பிறவிக்கு அணி அடுத்த பிறவி அடையாமல் இருப்பதே தான் என்றால் எடுத்த பிறவியில் எல்லா நல்ல காரியங்களையும் பலனை எதிர்பாராமல் செய் என்பதே பகவானின் அருளுரை!

***

Source : Day by Day Bhagavan by Sri A.Devaraja mudaliyar

 

பெரியாரைப் பகைக்காதே! தமிழ்ப் புலவர்கள் எச்சரிக்கை!! (Post No.3857)

Written by London swaminathan

Date: 27 APRIL 2017

Time uploaded in London:- 17-50

Post No. 3857

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

 

பெரியோர்களைப் பகைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்; ஏனெனில் ஒரு நொடியில் பெரிய அரசாட்சியையும் கவிழ்த்துவிடக்கூடிய ஆற்றல் அவர்களுக்கு உண்டு என்று திருவள்ளுவர் உள்பட பல தமிழ்ப் புலவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

 

குன்றன்னார் குன்ற மதிப்பின் குடியோடு

நின்றன்னார் மாய்வர் நிலத்து (குறள் 898)

பொருள்:-

“குணங்களால் குன்று போல உயர்ந்த பெரியவர்கள், ஒருவனை அழிக்க நினைத்தால், நிலைத்து நின்றவர்களும் கூடக் குலத்தோடு அழிந்து போவார்கள்”— என்று வள்ளுவன் எச்சரிக்கிறான்.

 

ஆனால் அவர்களுக்கு கோபம் வந்த வேகத்தில், தணிந்தும் விடும்.

 

குணம் என்னும் குன்றேறி நின்றார் வெகுளி

கணமேயும் காத்தல் அரிது (குறள் 29)

 

நற்குணம் வாய்ந்தவர்கள், சிறு தவறுகளையும் பொறுக்க மாட்டார்கள். கோபப்படுவார்கள் (ஆகையால் கவனம் அவசியம்) — என்பது ஒரு பொருள்.

 

இன்னொரு பொருள்: அவர்கள் கோபப்பட்டாலும் அது கணப்பொழுதில் மறைந்து விடும்; சாபமே தந்தாலும், அந்த சாபத்துக்கு ஒரு விமோசனமும் கொடுத்து விடுவார்கள் என்பது இன்னும் ஒரு பொருள்.

 

நீதி வெண்பா பாடிய புலவர் (பெயர் கிடைக்கவில்லை) சொல்கிறார்:-

அந்தத் தமிழ்ப் புலவர் செப்புவது யாதெனின்:

 

கடவுளுக்கு அவமரியாதை செய்தாலும், மன்னிப்புக் கேட்டால் மன்னித்து விடுவான்; ஆனால் அவனது அடியார்களுக்குத் தீங்கிழைத்தால் கடவுளே கூட மன்னிக்க முடியாது. அந்த அடியாரே மனது வைத்து தயை கூர்ந்தால்தான் கதி விமோசனம்.

 

ஈசனெதிர் நின்றாலும் ஈசனருள் பெற்றுயர்ந்த

நேசரெதிர் நிற்ப தரிதாமே — தேசு வளர்

செங்கதிர்முன் நின்றாலுஞ் செங்கதிர் வன்கிரணந்

தங்கு மணல் நிற்கரிதே தான்

 

தேசுவளர் = ஒளி மிக்க

செங்கதிர் முன் = சூரியனுக்கு முன்னால்

நின்றாலும் = வெய்யிலில் நின்றாலும்

செங்கதிரவன் கிரணம் தங்கும் மணல் = அந்தச் சூரியனின் சூட்டைக் கிரகித்த ஆற்று மணலில்

நிற்க அரிது = நிற்க முடியாது

அது போல

ஈசன் எதிர் நின்றாலும் = எல்லாம் வல்ல கடவுளை எதிர்த்துப் பேசினாலும், செயல்பட்டாலும்

ஈசன் அருள் பெற்று = அந்த இறைவனின் அருள் பெற்ற

உயர்ந்த = உயர்ந்த இடத்தை அடைந்த

நேசர் எதிர் = அடியார்களுக்கு எதிராக

நிற்பது அரிது =நிற்றல் இயலாது.

 

நகுலன், சுமுகன், வேனன், நவநந்தர்கள் அழிந்தனர்!

 

அகந்தையால் அழிந்த மன்னர்களின் பட்டியலை மனு, தனது மானவ தர்ம சாத்திரத்தில் தருகிறார். அவர் சொல்லும் சுமுகன் என்பவன் யார் என்று யாருக்கும் தெரியாது. சுமேரியாவில் மட்டுமே சுமுகன் என்ற பெயரில் ஒரு மன்னன் இருக்கிறான்.

 

அகத்தியனைப் பகைத்த நகுலன் வீழ்ந்தான்;

மக்களைப் பகைத்த வேனன் விரட்டப்பட்டான்;

பரசுராமன் 21 தலைமுறை மன்னர்களை அழித்தான்;

பிராமணர்களைப் பகைத்த நந்த வம்சத்தை அடியோடு அழித்த சாணக்கியன், மகத சாம்ராஜ்யத்தை தாபிக்க உதவினான்.

 

முஸ்லீம் அரசர்களை வேருடன் சாய்க்க சிவாஜிக்கு சமர்த்த ராமதாசும், ஹரிஹரன், புக்கனுக்கு வித்யாரண்யரும் உதவினர்.

இதைக் கருத்திற்கொண்டே வள்ளுவன் பகர்வான்:-

ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் இடைமுரிந்து

வேந்தனும் வேந்து கெடும் (குறள் 899)

 

பொருள்:-

உயர்ந்த கொள்கையுடையவர் கோபப்பட்டால், நாட்டை ஆளும் மன்னர்களும், இடை முறிந்து,  பதவியை இழப்பான் – என்பது வள்ளுவனின் எச்சரிக்கை.

 

எமனை அழைக்காதீர்கள்!

கூற்றத்தை கையால் விளித்தற்றால் ஆற்றுவார்க்கு

ஆற்றாதார் இன்ன செயல் (குறள் 894)

 

பொருள்:-

பெரியவர்களுக்கு தீங்கு செய்தவர்கள், பின்னால் வரக்கூடிய யமனுக்கு அழைப்பிதழ்  அனுப்பி என்னை இப்போதே கூட்டிச் செல் என்று சொல்லுவதற்குச் சமம்.

—Subham–

ரமண தரிசனத்தின் போது கண்களில் நீர் வருவது ஏன்? (Post No.3855)

Written by S NAGARAJAN

 

Date:27 April 2017

 

Time uploaded in London:-  6-50 am

 

 

Post No.3855

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

 

ரமண சாரல்

 

ரமண தரிசனத்தின் போது கண்களில் நீர் வருவது ஏன்?

.நாகராஜன்

 

 

1945ஆம் வருடம். ஜூன் மாதம் 5ஆம் தேதி.

வங்க மொழியில் சிறந்த எழுத்தாளரும் கவிஞருமான ஹரீந்த்ரநாத் சட்டோபாத்யாயா பகவான் ரமண மஹரிஷியின் முன் அமர்ந்திருந்தார். ரமணாஸ்ரமத்திற்கு அவர் வருது இது மூன்றாவது முறை.

 

 

பேச்சுக்கள் பல திசையில் சென்று கொண்டிருந்தன. திடீரென்று அவர் பகவானிடம், “பகவானே! சில சமயம் உங்கள் முன்னால் பேச்சு வராமல் கண்களில் நீர் சொரிகிறதே, அது ஏன்?” என்று கேட்டார்.

 

‘தானாகவே இப்படி கண்களில் நீர் வர பேச்சற்று இருப்பது பக்தியினால் தான்’ என்று அருளினார் பகவான்.

அதைத் தொடர்ந்து தனது அனுபவங்களை அவர் சொல்லலானார்.

 

 

மதுரையில் அவர் கோவிலுக்குச் சென்று சிலையின் முன் நிறகும் போது “தானாகவே தன் கண்களிலும் நீர்ப் பெருக்கு ஏற்பட்டு வழிந்தோடும். இது ஆனந்தம் அல்லது வலியினால் அல்ல, பக்தியினால் தான்”என்று விவரித்த பகவான்,

“இங்கு திருவண்ணாமலைக்கு வந்தவுடன் கூட சில புத்தகங்களின் பகுதிகளைப் படிக்கும் போதோ அல்லது கேட்கும் போதோ கூட  கண்களில் நீர் வரும்” என்றார்.’

 

அதைத் தொடர்ந்து அவர் விரூபாக்‌க்ஷி குகையில் தனக்கு ஏற்பட்ட ஒரு அனுபவத்தைச் சொன்னார்.

அப்போது அவருக்கு வயது 22 தான்.

 

ஒரு நாள் குகைக்கு வெளியில் இருந்த ஒரு பாறையின் மீது அவர் அமர்ந்து கொண்டிருந்தார். அப்போது எட்டு அல்லது பத்து வய்து பையன் ஒருவன் அவரிடம் வந்தான். நல்ல களையுடைய இளைஞன் ஒருவன் இப்படி கஷ்டமான தவ வாழ்க்கையை மேற்கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கச் சகிக்காத அவன் மிகுந்த இரக்கத்துடன் அவரிடம் வந்து கேவிக் கேவி அழலானான்.

 

 

இந்த சம்பவத்தைச் சொல்லி நிறுத்திய பகவான் சிறிது நேரம் கழித்து, “அவன் ஏன் அழுதான்  அவனுக்கு ஏன் என்னைப் பார்த்ததுமே கண்களில் நீர் வந்தது என்பதற்கான காரணத்தை யார் சொல்ல முடியும்?” என்று கூறி நிறுத்தினார்.

 

இதற்கு முன்பாக ஒரு நாள் பகவான் தான் மதுரையில் இருந்த போது கடவுள் எப்படி வருவார் எங்கே தோன்றுவார் என்று ஏங்கி இருந்தவாறே இருந்ததையும் ஆகாயத்தைப் பார்த்தவாறே அங்கிருந்து எப்போது வருவார் என்று நினைத்துக் கொண்டே இருந்ததையும் கூறினார்.

 

 

இப்படி பகவான் அபூர்வமாக தன்னைப் பற்றிய சில சம்பவங்களை அவ்வப்பொழுது கூறியதுண்டு.

 

இதிலிருந்தே அவர் மதுரையில் இருந்த போதே அந்த சின்ன வயதிலேயே அவரது இறை நாட்டம் முழு வீச்சில் இருந்தது என்பதையும் அது இறையருளால் அவர் ஆட்கொள்ளப்பட்டதையும் தெரிவிக்கிறது.

பகவானின் ஞானி நிலை ஒரு பக்கம் இருந்ததெனில் அவர் வாழ்ந்த உலகியலுக்கு ஏற்ப அவரது பக்தி நிலையும் அதனால் ஏற்பட்ட வெளிப்பாடுகளையும் கூட அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றில் காண்கிறோம்.

 

 

பெரிய புராணத்தில் நாயன்மார்களின் சரித்திரத்தைப் படிக்கக் கேட்கும் போது அருவி போல அவர் கண்களிலிருந்து நீர் வழியும்.

முழு இறைபக்தியின் வெளிப்பாடாக ஒரு ஞானிக்கும் கூட கண்ணீர் வரும் என்பதையும் அவரே கூட கூறி இருக்கிறார் அல்லவா!

***

Source ; Day by Day with Bhagavan by Sri A.Devaraja mudaliyar

 

 

குரு ஏன் அவசியம்? தமிழ்ப் புலவரும் பரமஹம்சரும் தரும் தகவல் (Post No.3853)

Written by London swaminathan

Date: 26 APRIL 2017

Time uploaded in London:- 9-23 am

Post No. 3853

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

ஒருவருக்கு ஆன்மீகப் பாதையில் முன்னேற குரு அவசியம் என்பது இந்துக்களுக்குத் தெரியும். ஆயினும் ஏன் அவசியம் என்பதைத் தெளிவாகக் கூறுகின்றனர் நீதி வெண்பா பாடிய புலவரும் ராமகிருஷ்ண பரம்ஹம்சரும்.

 

இறைவன் என்பவன் எங்கும் நிறைந்த ஜோதி- காட்டுத்தீ

குரு என்பவர் விளக்கு

ஆயினும் வெளிச்சம் வேண்டுவோரோ அல்லது நெருப்பு வேண்டுவோரோ காட்டுத் தீயிடமோ சூரியனிடமோ நெருங்கிப் போக முடியுமா?

முடியாது.

விளக்கை நெருங்கலாம்; பயன்படுத்தலாம். வெளிச்சமும் கிடைக்கும்; அதி.லிருந்து நெருப்பை எடுத்து இன்னொரு விளக்கும் ஏற்றலாம்; அடுப்பையும் பற்றவைத்து சமைக்கலாம்.

 

முற்று மிறை செயலே முற்றிடினுந்  தன்னருளைப்

பெற்றவர்தம் பாலே பெரிதாகும் – பற்றுபெருந்

தாபத்  திடத்தே தழன்றிடினும் நற்சோதி

தீபத் திடத்தே சிறப்பு

நீதி வெண்பா பாடல் (புலவர் பெயர் தெரியாது)

 

பொருள்:–

நல் சோதி =நல்ல ஒளி

பற்று பெரு தாபத்திடத்து = பற்றக் கூடிய பெரிய காட்டுத் தீயினிடத்தில்

தழன்றிடினும் = ஒளி விட்டாலும்

தீபத்திடத்தே = விளக்கினிடத்திலேயே

சிறப்பு = அந்த ஒளிக்குச் சிறப்பு ஆகும்

(அது போல)

 

முற்றும் = உலகெங்கும்

இறை செயல் = கடவுளின் அருள்

முற்றிடினும் = நிறைந்திருந்தாலும்

தன் அருளைப் பெற்றவர்தம் பாலே = ஆண்டவனின் அருளைப் பெற்ற அடியாரிடத்திலேதான்

பெரிதாகும்= இறைவன் அருள் அதிகமாகக் கிடைக்கும்.

 

அதாவது எளிதில் பெறலாம்.

 

 

சதுரங்க (Chess செஸ்) விளையாட்டும் குருவும்

 

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சொல்கிறார்:- ” சதுரங்க விளையாட்டை ஆடிக் கொண்டிருப்பவர்களைவிட, ஆட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் எந்தக் காயை நகர்த்துவது சரியான ஆட்டமாகும் என்பதை நன்கு சொல்லக்கூடும். உலகத்திலுள்ள மனிதர்கள் தாங்கள் வெகு சமர்த்தர்கள் என்று கருதுகின்றனர். ஆனால் பணத்தாசை, கௌரவ (புகழ்) ஆசை, விஷய சுகங்கள் இவை போன்ற உலகப் பற்றுகள் அவர்களை விட்டபாடில்லை. விளையாட்டில் கலந்திருப்பதனால் சதுரங்கக் காயை சரியானபடி நகர்த்துவதற்குச் சாத்தியமில்லாமற் போகின்றது. உலகத்தைத் துறந்த புண்ய புருஷர்கள் அதனுள் சம்பந்தப் பட்டிருப்பது இல்லை.  அவர்கள் சதுரங்க ஆட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் போன்றவர்கள்.  விஷயங்களின் உண்மைச் சுபாவம் அவர்களுக்குத் தெரிகின்றது.

 

உலகத்தில் உழலும் மனிதர்களைவிட அவர்களே விஷயங்களை நன்றாக எடை போடமுடியும். அதாலால் நல்ல வாழ்க்கையை விரும்புவோர், ஈசுவரனைத் தியானித்து அவனை நேரில் கண்டவர்களின் சொற்களில் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். ஒரு வழக்கு தொடர்பாக ஆலோசனை கேட்க எப்படி வக்கீலிடம் போகிறோமோ அப்படி ஆன்மீக விஷயங்களுக்குக் குருவிடம் போக வேண்டும்.

 

ஒரே குரு ஏன்?

நமக்குக் கொஞ்சம் கொஞ்சம் விஷயங்களைக் கற்பிக்கும் ஒவ்வொருவரையும் குரு என்று சொல்லாமல் ஒரே ஒருவரை மட்டும் குரு என்று சொல்ல வேண்டிய  அவசியம் என்ன?

 

முன்பின்னறியாத தேசத்திற்கு நீ போனால், அவ்விடங்களில் பரிச்சயமுள்ள ஒரு வழிகாட்டியை (Guide கைடு)  நம்பி அவன் சொல்கிறபடி நீ நடக்க வேண்டும். அப்படி இல்லாமல் அங்கு பலபேர் சொல்கிறபடி நடந்தால் நீ நிச்சயமாகத் தடுமாறிப்போவாய். அது போல ஈசுவரனை அடையும் முயற்சியில், அவரிடம் போகும் வழியைத் தெரிந்துகொண்ட ஒருவரின் — ஒரு குருவின் — புத்திமதியைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

24 குருக்கள்

 

குரு ஒருவராக இருப்பினும் உப குருக்கள் பலர் இருக்கலாம். எந்த ஒன்றையும் யாரிடமிருந்து கற்றாலும், அவர் ஒரு உப குரு ஆகின்றார். மஹானான அவதூதருக்கு அப்படிப்பட்ட உப குருக்கள் இருபத்து நான்கு பேர் இருந்தனர்”.

 

இது ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சொன்னது.

–சுபம்–

‘கையொன்று செய்ய, விழியொன்று நாட’- பட்டினத்தார் பாடல் (Post No.3846)

e28ad-seven-layers-of-the-aura

Written by London swaminathan

Date: 24 APRIL 2017

Time uploaded in London:- 7-59 am

Post No. 3846

Pictures are taken from various sources; thanks.

contact; swami_48@yahoo.com

 

தமிழிலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் உலகத்தில் வேறு எந்த நூல்களிலும் காண முடியாத ஒரு கருத்து காணப்படும். அதாவது,  மனம், மொழி, மெய் (உடல்) மூன்றிலும் தூய்மையுடன் இருத்தல். சம்ஸ்கிருதத்தில் இதை மனோ, வாக், காயம் என்பர். திரிகரண சுத்தி என்றும் சொல்லுவர். ஒருவருக்கு இது இருக்குமாகில் அவர் அபூர்வ சக்தி பெறுவார். மாய மந்திரங்களைச் செய்ய முடியும். இந்த மூன்று உறுப்புகளிலும், கோபம், காமம், லோபம் (பேராசை) இவைகள் இல்லாவிட்டால் அபூர்வ சக்திகள் தானாகவே வரும்; விலங்குகளும் அவருக்குக் கட்டுப்படும். இதைப் பல அடியார்களின் வாழ்வில் காண்கிறோம்.

 

இதைப் பட்டினத்தார் அழகாகப் பாடுகிறார்:

 

கையொன்று செய்ய விழியொன்று நாடக் கருத்தொன்று எண்ணப்

பொய்யொன்று வஞ்சக நாவொன்று பேசப் புலால் கமழும்

மெய்யொன்று சாரச் செவியொன்று கேட்க விரும்பும் யான்

செய்கின்ற பூசை எவ்வாறு கொள்வாய் வினை தீர்த்தவனே

1df6f-shiva2bbronze2bcolor

பட்டினத்தடிகள் இப்படிப் பாடினாலும் இது நம்மைப் போன்ற சாதாரண மக்களின் நிலையைக் குறிப்பதேயன்றி அவர் அப்படி திரிகரண சுத்தி இல்லாமல் இருந்துவிட்டதாக நாம் நினைத்துவிடக் கூடாது. அது  அவரது முன் பகுதி வாழ்க்கையில் நடந்திருக்கலாம்..

 

பிற்கால வாழ்வில் அவர் மெய்யுணர்வு பெற்றவரானதாலேதான் இப்படிப்பட்ட அற்புதமான பாக்கள் வெளிவந்தன. ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்,  இன்றும் நாம் படிக்கிறோம்.

 

 

இதே கருத்தை நீதி வெண்பா பாடலிலும் காணலாம்:-

 

மனம் வேறு சொல் வேறு மன்னு தொழில் வேறு

வினை வேறு பட்டவர்பால் மேவும் — அனமே

மனமொன்று சொல்லொன்று வான் பொருளும் ஒன்றே

கனமொன்று மேலவர் தங் கண்

 

–நீதி வெண்பா

 

பொருள்:-

அனமே= அன்னம் போன்ற நடையுடைய அழகியே! கேள்!

வினை வேறுபட்டவர்பால்= நல்ல செய்கை இல்லாத கீழோரிடத்தில்

மனம் வேறு சொல் வேறு மன்னு தொழில் வேறு மேவும் = மனமும் சொல்லும் செயலும் வேறு வேறுபட்டதாய் இருக்கும்

கனம் ஒன்று மேலவர் தங்கண் = பெருமை மிக்க பெரியோரிடத்தில்

மனமொன்று சொல்லொன்று வான் பொருளும் ஒன்றே = மனமும், சொல்லும், செயலும் ஒன்றேயாம்.

 

தமிழில் இதற்கு அழகான மூன்று சொற்கள் உண்டு:

வாய்மை = வாயினால் தீமை செய்யாதிருத்தல்

உண்மை = உள்ளதாற் பொய்யாதொழுகுதல்

மெய்மை = உடலினால் தீங்கு செய்யாதிருத்தல்.

 

–சுபம்–

அருணாசல மலை சிவனே தான்! (Post No.3839)

Written by S NAGARAJAN

 

Date:22 April 2017

 

Time uploaded in London:-  6-29 am

 

 

Post No.3839

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

ரமண சாரல்

அருணாசல மலை சாக்ஷாத் சிவனே தான்!

ச.நாகராஜன்

 

 

பகவான் ரமணர் வாழ்ந்த காலத்தில் ஆசிரமத்தின் அதிகாரபூர்வமான போட்டோகிராபராக இருந்தவர் டாக்டர் டி.என்.கிருஷ்ணஸ்வாமி. பகவானின் அருளுபதேசங்களை விட அவரைப் பல விதமாக போட்டோ எடுப்பதையே தன் விருப்பத்திற்குரிய ‘தொழிலாக’ அவர் கொண்டிருந்தார். பகவான் மறைந்த பிறகு தான் அவரது அருள் தன் மீது எப்படியெல்லாம் பொழிந்திருக்கிறது என்பதை அறிந்து அவர் உபதேசங்களின் மீது அவர் நாட்டம் கொண்டார்.

 

 

டாக்டர் கிருஷ்ணஸ்வாமி எடுத்த புகைப்ப்டங்கள் அரிய புகைப்படங்கள். பகவான் நிற்கும் போதும், நடக்கும்போதும், உண்ணும்போதும், அமரும்போதும், ஏன் சமாதி நிலையில் இருக்கும் போதும் பல நிலைகளில் அவர் எடுத்துள்ள புகைப்படங்கள் இன்று அரிய பொக்கிஷங்களாகத் திகழ்கின்றன.

அவர் கூறியுள்ள சம்பவம் இது.

 

 

ஒரு நாள் அருணாசலத்தில் அவர் மஹரிஷியுடன் நடந்து கொண்டிருந்த போது மஹரிஷி வழியில் இருந்த ஒரு சிறு கல்லை எடுத்துக் கொண்டார்.

 

 

டாக்டரைப் பார்த்து அவர், “வெளிநாட்டிலிருந்து ஒருவர் இந்த மலையின் புனிதமான பகுதியிலிருந்து ஒரு கல்லை எடுத்து அனுப்புமாறு கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த மலை முழுவதுமே புனிதமானது என்பதை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை. இது சாக்ஷாத் சிவனே தான்! நாம் எப்படி நமது உடலுடன் நம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு காண்பிக்கிறோமோ அதே போல இந்த மலையுடன் சிவன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். அருணாசலம் மலை வடிவில் இருக்கும் சுத்த அறிவு. (PURE AWARENESS) அவரைக் காண விரும்புவோருக்கு வெளிப்படையாக கண்களில் காணும் படியாகத்  அவர் இந்த மலை வடிவாகக் காண இதைத் தன் கருணையினால்அவர் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார். சாதகர்கள் இந்த மலை அருகில் இருப்பதன் மூலமாக வழிகாட்டுதலையும் ஆறுதலையும் பெறுவர்,” என்றார்.

 

 

ரமணரைப் புகைப்படம் மூலமாக தரிசித்து பக்தர்கள் இன்று ஆறுதலையும் வழிகாட்டுதலையும் பெறுகின்றனர். அந்த போட்டோக்களை நமக்குத் தந்தவர் டாக்டர் கிருஷ்ணஸ்வாமி. அவரிடமே, எப்படி ஒரு பௌதிக பொருள் தெய்வீகமாக ஆகி அதன் மூலமாக ஆறுதலையும் வழிகாட்டுதலையும் பெறலாம் என்று பகவான் ரமண மஹரிஷி கூறியது பொருள் பொதிந்த ஒன்றாக அல்லவா அமைகிறது!

 

 

எல்லையற்ற, வடிவமே இல்லாத, பிரம்மாண்டமான பேரருள் சக்தியை இனம் காண உருவ வழிபாடு ஒரு உதவும் சாதனமாக அமைகிறது.

 

 

அதை அருணாசலேஸ்வர் மலையாக அமைந்து நமக்கு உபதேசிப்பது உய்வதற்கான வழி அல்லவா!

 

அந்த அருள் இரகசியத்தை ஆசிரமத்தின் அதிகாரபூர்வமான போட்டோகிராபரிடம் பகவான் “போட்டு உடைத்தது” அவரது அருள் லீலைகளில் ஒன்று போலும்!

*

பகவான் ரமணரின் வாழ்வில் நகைச்சுவை! (Post No.3830)

Written by S NAGARAJAN

 

Date:19 April 2017

 

Time uploaded in London:-  5-49 am

 

 

Post No.3830

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

பகவான் ரமணரின் வாழ்வில் நகைச்சுவை!

ச.நாகராஜன்

 

பகவான் ரமண மஹரிஷியின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் உபதேசங்களையும் படிக்கும் பக்தர்கள் பொதுவாகவே அவர் தீவிர சிந்தனையிலும் இறை உணர்விலும் இருப்பதை உணர்வர். ஆனால் உலகியல் வாழ்க்கைக்கு ஏற்ப அவர் நகைச்சுவை உணர்வுடன் இருந்து பக்தர்களின் பதிலை ஏற்றுக் கொண்டதைச் சுட்டிக் காட்டும் நிகழ்ச்சிகள் ஏராளம் உண்டு.

 

 

இதை எடுத்துக் காட்டும் விதத்தில் பகவானின் அணுக்க பக்தரான குஞ்சு சுவாமிகள் பல சம்பவங்களைக் கூறியதுண்டு.அவற்றில் சில:

 

 

பகவானுடன் கிரி வலம் வரும் பக்தர்கள் பொதுவாக தெய்வீகப் பாடல்களையும் ஸ்தோத்திரங்களையும் பாடிக் கொண்டே செல்வது வழக்கம். ஆனால் ஒரு பையன் மட்டும் மௌனமாக பகவானுடன் வருவது வழக்கமாக இருந்தது. ஒரு நாள் அனைவரும் ஆளுக்கு ஒரு பாடலைப் பாடி முடித்த போது பகவான் அந்தப் பையனைப் பார்த்து, “எல்லோரும் பாடி விட்டார்களே! நீ ஒன்றைப் பாடக் கூடாதா?” என்றார். அதற்கு உடனே அந்தப் பையன், “ஜீவன் முக்தர்கள் எங்காவது பாடுவார்களா?” என்றான்.

 

இதைக் கேட்ட பகவான் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார்.

 

சத் தரிசன பாஷ்யம் என்ற நூலை எழுதிய கபாலி சாஸ்திரியார் பகவானின் அணுக்க பக்தர். வேத ரகசியங்களை நூல்களாக எழுதியவர். பின்னாளில் இவர் அரவிந்த ஆசிரமத்திலும் தங்கி இருந்தவ்ர். அவருக்கு திருமணத்தில் அவ்வளவாக நாட்டம் இல்லை. ஆனால் அவர் வீட்டிலோ அவரை எப்படியாவது திருமணம் செய்து கொள்ள வைக்க முயன்றனர். ஒரு நாள் அவர் பகவானிடம் வந்து, “ நான் நாளை ஆசிரமத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடிவு செய்திக்குருக்கிறேன்: என்றார்.

 

ஆசிரமத்தை ஏற்றுக் கொள்வது என்றால் பொதுவாக சந்யாச் ஆசிரமத்தை ஏற்றுக் கொள்வதாகத் தான் அர்த்தம்,.

பகவான் ஆச்சரியத்துடன், “அப்படியா! கபாலி! அதற்கு வீட்டில் அனுமதி வாங்கியாகி விட்டதா?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர், “நான் இரண்டாவது ஆசிரமத்தைச் சொன்னேன். பிரமசர்யத்திலிருந்து கிரஹஸ்தாசிரமம் போக முடிவு செய்து விட்டேன்” என்றார்.

 

பகவான் இதைக் கேட்டுச் சிரித்தார்.

 

முதலியார் பாட்டி என்று அழைக்கப்பட்ட மூதாட்டி பகவானுக்கு அன்டன் தான் சமைத்த உணவைக் கொண்டு வந்து தருவது வழக்கம். பகவான் அதிகமாகச் சாப்பிடாமல் மிகவும் குறைந்த அளவே சாப்பிடுவதாக அவர் எண்ணி வருத்தப்பட்டார். அதனால் சாதத்தை அமுக்கி அமுக்கி சிறிய உருண்டையாக ஆக்கி அதை பகவானுக்குப் படைத்தார். இந்த ட் ரிக்கைக் கண்ட பகவான் பாட்டியைப் பற்றி, “பாட்டியின் ட் ரிக் எனக்குத் தெரியாதா என்ன, அமுக்கி அமுக்கி நிறைய சாதத்தை இப்படிச் செய்கிறாள்” என்று கையால் சாதத்தை உருண்டையாக் அமுக்கிக் காட்டினார்.

 

 

இதற்கு பாட்டியிடமிருந்து உடனே பதில் வந்தது ரமணரின் பாணியிலேயே!

 

பகவான் கையால் அமுக்கி காட்டிய சைகையை அப்படியே திருபபிச் செய்து, “எது அதிகம், எது குறைச்சல்? எது பெரிது, எது சிறிது? எல்லாம் நம் பாவனையில் தான் இருக்கிறது.” என்றார் பாட்டி.

 

 

தன் கூறும் சொற்களாலேயே தன்னை பாட்டி மடக்குவதைக் கண்ட ரமணர் சந்தோஷத்துடன், “ பார், பார்! நான் சொன்னதையே எனக்குத் திருப்பிச் சொல்கிறாள்” என்று கூறினார்

 

இது போன்ற ஏராளமான சம்பவங்கள் பகவானின் வாழ்வில் அவ்வப்பொழுது இடம் பெறுவது உண்டு. பகவானும் இவற்றை வெகுவாக ரசிப்பார். நகைச்சுவை உணர்வுடன் அவர் பக்தர்களின் சொற்களையும் செய்கைகளையும் ஏற்றுக் கொள்வார்.

இதில் பக்தர்களுக்கும் ஆனந்தம்; பகவானுக்கும் ஆனந்தம்!

***

நிழலைக் குழியில் புதைக்க முயன்ற கதை போல! (Post No.3828)

Written by S NAGARAJAN

 

Date:18 April 2017

 

Time uploaded in London:-  5-29 am

 

 

Post No.3828

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

by ச.நாகராஜன்

 

பகவான் ரமணரைப் பார்க்க வந்த பக்தர் ஒருவர், “எனது வியாபாரத்தை விட்டு விட்டு, வேதாந்த புத்தகத்தைப் படிக்க ஆரம்பிக்கலாமா?” என்று கேட்டார்.

 

 

அதற்கு ரமண மஹரிஷி,” உன்னை விட்டு வெளியே தான் பொருள்கள் இருக்கிறதென்றால் அவற்றை விட்டு நீ போய் விடலாம். ஆனால் அவை உன்னை விட்டு வெளியே இல்லை. உனக்குள்ளே தான் இருக்கிறது. உனது எண்ணங்களாக! ஆகவே அவற்றை விட்டு உன்னால் எப்படி வெளியே போக முடியும்?

வேதாந்த புத்தகங்களைப் படிக்க ஆரம்பிப்பது என்றால் எத்தனையோ புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. அவை அனைத்தையும் கூடப் படிக்கலாம். ஆனால் அவை சொல்வது என்ன?

 

உனக்குள்ளிருக்கும் ஆத்மாவை அறி என்றே அவை அனைத்தும் சொல்கின்றன. ஆத்மன் உனக்குள்ளே தான் இருக்கிறது. அதை உன்னால் தான் அறிய முடியும். உனக்குள் தான் அது இருக்கிறது” என்று பதில் கூறினார்.

 

16-3-1945 அன்று காலையில் இந்த கேள்வி-பதில் நிகழ்ச்சி நடந்தது. ஆனால் இது பற்றியே அன்று மாலை மீண்டும் ஒரு கேள்வி கேட்கப்பட்டது.

 

 

அதற்கு பகவான் இப்படி பதில் சொன்னார்:” உலக விஷயங்களை விட்டு உன்னால் எப்படிப் பறந்தோட முடியும்? அவை மனிதனின் நிழல் போன்றவை. நிழலை விட்டு மனிதன் போக முடியாததைப் போல கூடவே இருப்பவை அவை. ஒரு வேடிக்கையான கதை ஒன்று உண்டு. ஒரு மனிதன் தன் நிழலைப் புதைக்க விரும்பினான். ஆழமான குழி ஒன்றை அவன் தோண்டினான். தனது நிழலைக் குழியின் அடியில் பார்த்து மகிழ்ந்த அவன் மண்ணை எடுத்துக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் போட்டுக் குழியை மூடினான். ஆனால் குழி முழுவதும் நிரப்பப்பட்ட பின்னர் குழியின் மேலே அவன் நிழல் தெரிந்தது. இதைப் பார்த்து அவன் ஆச்சரியப்பட்டு ஏமாற்றமடைந்தான்.

 

அதைப் போலவே தான் பொருள் களும்அல்லது விஷயங்களைப் பற்றிய எண்ணங்களும். ஆத்மாவை அறியும் வரை உனக்குள்ளே உன்னுடனே தான் அவை இருக்கும்!”

 

 

இதற்குத் தான் மிக எளிமையான வழியாக அவர் “நான் யார்?” என்பதை நினைத்துக் கொண்டே இரு. அது உனக்கு வழி காட்டி சரியான இடத்தை அடைய வைக்கும் என்றார்.

மிக எளிமையான வழியை அநுபூதி கண்ட மஹரிஷி மிக எளிமையாக விளக்கி விட்டார்.

 

அந்த வழியை மேற்கொள்ள அவரது அநுக்கிரஹம் வேண்டித் தான் அவரை நாம் வழிபடுகிறோம்.

ரமணரின் வழி எளிய வழி; அந்த வழியில் இட்டுச் செல்ல அவரது அருள் வேண்டும் என்பதால் அவரைப் பணிவோம்; உயர்வோம்!

***

Source : Day by Day with Bhagawan by Sri A.Devaraja mudaliyar

 

சங்க இலக்கியத்தில் வேளாப் பார்ப்பான் (Post No.3826)

Written by London swaminathan

 

Date: 17 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 16-50

 

Post No. 3826

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com 

 

பிராமணர்களை ஆறு தொழில்கள் செய்வோர் என்று சங்கத் தமிழ் நூல்களும், தமிழ் வேதமாகிய திருக்குறளும் (560) போற்றுகின்றன. அது என்ன ஆறு தொழில்கள்?

1.வேட்டல் (வேள்விகளை/யாக யக்ஞங்களை செய்தல்)

2.வேட்பித்தல் (செய்துவைத்தல்)

3.ஓதல் (வேத அத்யயனம் செய்தல்)

4.ஓதுவித்தல் (ஏனையோருக்கு சொல்லிக்கொடுத்தல்)

5.ஈதல் (தானம் கொடுத்தல்)

6.ஏற்றல் (தானம் வாங்குதல்)

 

இதை சம்ஸ்கிருதத்தில் யஜன, யாஜன, அத்யயன, அத்யாபன, தான, பிரதிக்ரகம் என்பர்.

கிருத யுகத்தில், பிராமணர்கள், ஆறு தொழில்களை மட்டும் செய்துவந்தனர்.அதற்குப் பின்னர் வந்த யுகங்களில் அமைச்சர் தொழில், போர்த் தொழில் முதலிய பல தொழில்களைச் செய்ததை நாம் மஹாபாரதம் மூலம் அறிகிறோம். கலியுகத்திலோ அவர்கள் செய்யாத தொழில் இல்லை!

தமிழகத்தைப் பொறுத்த மட்டில் பிராமணர்கள் தூது போகும் தொழிலைச் செய்ததையும் சங்க இலக்கியத்தின் மூலமும், தொல்காப்பியத்தின் மூலமும், அறிகிறோம். அகநானூற்றில் வரும் செய்தி புதுமையானது. வேள்வி (யாக, யக்ஞங்கள்) செய்யாத பார்ப்பன ஜாதி சங்குகளை அறுத்து வளையல் செய்த விஷயத்தை அது சொல்கிறது.

 

வேளாப் பார்ப்பான் வாளரந்துமித்த

வளைகளைந்து ஒழிந்த கொழுந்தின் அன்ன,

தளை பிணி அவிழா, கரி முகப் பகன்றை

………………………………..”

–அகநானூறு 24, ஆவூர் மூலங்கிழார்

பொருள்:–

“வேள்வியைச் செய்யாத பார்ப்பான் கூரிய அரத்தால் அறுத்தெடுத்த வளைகள் போக, மிஞ்சிய சங்கின் தலையைப் போன்ற கட்டமைந்த பிணிப்பு அவிழாத வலப்பக்கம் சுரிதலையுடையன பகன்றையின் அரும்புகள். அவை மலரும் காலமான…………….”

 

சிவபெருமானையே உனக்கு குலம் கோத்திரம் ஏதேனும் உண்டா? என்று கேள்வி கேட்ட நக்கீரனார் ஒரு வேளாப் பார்ப்பார் என்பர்.

சங்கறுப்பது எங்கள் குலம், சங்கரனார்க்கு ஏது குலம்.
நெற்றிக் கண்ணைத் திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே
என்று சொன்னதாக வரலாறு.

 

காயத்ரீ சொல்லாதவர் விராத்யர்கள்

பிராமணர்கள் 5 வயதிலும் க்ஷத்ரியர்கள் 6 வயதிலும் , வைஸ்யர்கள் 8 வயதிலும் பூணூல் போட்டுக்கொண்டு காயத்ரீ மந்திரத்தை உபதேசம் பெற வேண்டும். அப்படித் தவறினால் முறையே 16, 22, 24 வயது வரை அவர்கள் உபதேசம் பெறலாம். அப்படிச் செய்யாவிடில் அவர்கள் காயத்ரீ மந்திரத்தைச் சொல்லும் உரிமையை  இழந்து விடுவார்கள் அவர்கள் விராத்யர்கள் என்று அழைக்கப்படுவர்-(மனு ஸ்ம்ருதி 2-37/40)

பிராமண, ஷத்ரிய, வைஸ்ய மக்கள் அவர்கள் ஜாதிப் பெண்களையே மணந்து கொண்டு பெற்ற பிள்ளைகள் சமயச் சடங்குகளைக் கைவிட்டு, காயத்ரீ சொல்லாமல் இருந்தால் அவர்கள் விராத்யர்கள் என்று அழைக்கப்படுவர் (மனு 10-20).

 

நாடோடியாகச் சுற்றும்யோகிகள், சித்தர்களையும் வேத நூல்கள் விராத்யர்கள் என்று அழைத்தன (குறிப்பாக அதர்வ வேதம்). அவர்கள் இப்படி வழித வறிப்போனாலும் அவர்கள் தாய் மதத்துக்குத் திரும்பி வர வேத நூல்களில் வழி செய்யப்பட்டுள்ளன. ஆகையால் இவர்கள் சமய அல்லது இன விரோதிகள் அல்ல. வழிதவறி வேறு சம்பிரதாயத்துக்கு சென்றவர்களே.

 

மாட்டு வண்டியில் இசைக் கலைஞர்களுடனும் காமக் கிழத்திகளுடனும் செல்லும் விராத்யர்கள் பற்றி அதர்வண வேதம் செப்பும்.

 

தமிழ் சித்தர்கள், பைராகிகள் முதலியோரும் எந்த விதி முறைகளையும் பின்பற்றவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

My old article on the same subject:–

Who are Vratyas (outlaws)? Research Article No. 1794; 11th  April 2015

 

—Subham–