Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1414; Dated 16th November 2014.

எகிப்திய நாகரீகம் குறித்து 2012 ஆம் ஆண்டில் சுமார் பத்து கட்டுரைகளில் பல விஷயங்களை எழுதி இருந்தேன். ‘’நெய்த்’’ என்னும் எகிப்திய தெய்வம் நெய்தல் (துணி நெய்தல்) என்பதுடன் தொடர்புடைய தெய்வம், ‘’க’’ என்றால் கடவுள் (பிரம்மா) முதலிய பல சொல் ஆராய்ச்சி விஷயங்க ளையும் வீடு முதலிய சொற்கள் செமிட்டிக் மொழியில் இருப்பது பற்றியும் எழுதி இருந்தேன். அண்மையில் ‘’பழங்கால எகிப்தில் யார், எவர்’’ — என்ற ஆங்கிலப் புத்தகத்தை வாசித்து முடித்ததில் மேலும் பல தமிழ், சம்ஸ்கிருதச் சொற்கள் அங்கே இருப்பதை அறிந்து வியந்தேன். அதை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.

ஆய் என்ற மன்னன் எகிப்திலும் உண்டு. சேர நாட்டு மன்னர்களுக்குப் பின் எப்படி ஆதன், குட்டுவன், பொறையன் என்று பெயர் இருக்கிறதோ அது போல எகிப்திலும் உள்ளது.

இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரல் ஆதன், சேரன் செங் குட்டுவன், மாந்த்ரஞ் சேரல் இரும் பொறை எனப் பல பெயர்களை நாம் சங்க இலக்கியத்தில் காண்கிறோம். பொறையன் என்பது எகிப்தில் பாரோ (மன்னன்) என்ற பெயரில் உள்ளது. கேட் என்று முடியும் பல எகிப்திய மன்னர்களின் பெயர்களை (அமன்கேட், ஹருகேட்) குட்டுவன் என்பதோடு ஒப்பிடலாம். ஆதன் என்ற பெயர் சூரியன் என்னும் கடவுளின் பெயராக எகிப்தில் புழங்குகிறது (ஒரு மன்னன் பெயர் அகனாதன்). அதே பொருளில் — (ஆதவன்=சூரியன் என்ற பொருளில்) —- சேரன் பெயர்களில் இருப்பதை அறிவோம்.

நான் பட்டியலில் கொடுக்கும் பெயர்கள் எல்லாம் கி.மு.1900 முதல் கி.மு 1300 வரைக்குட்பட்டது. தனித்தனியே மன்னனின் ஆட்சி ஆண்டு வேண்டுவோர் எனது ஆங்கிலக் கட்டுரையைக் காண்க.
இது தவிர முட ‘’மோசி’’ என்ற பெயர்களும் ஆய் என்ற பெயரும் வியப்பை உண்டாக்கும்.
ஆய் என்பவன் எகிப்தில் சாதாரண நிலையில் இருந்து மன்னன் ஆனவன். தனது மகளை ஒரு எகிப்திய மன்னனுக்கு மணம் செய்து கொடுத்ததால் அவனுக்கு இந்த வாய்ப்பு கிடைத்தது.

மிட்டன்னிய (தற்போதைய சிரியா/ துருக்கி பிரதேசம்) இந்து மன்னன் தசரதன் தன்னுடைய இரண்டு புதல்விகளான புது கீபா, தது கீபா — (புத்த சிவா, தத்த சிவா என்ற பெயர்களோ!!) —- ஆகியோரை எகிப்திய மன்னனுக்கு மணம் புரிவித்து தங்கத்தினால் ஆன கடவுள் சிலை ஒன்றையும் அனுப்பிவைத்தான். இந்தக் கடவுள் சிலை துர்க்கை என்று நாம் வணங்கும் கடவுளுக்குச் சமமான மேற்காசிய தெய்வம் ஆகும். இவர்கள் எகிப்திய அரசவைக்குள் நுழைந்தபின்னர் ஏராளமான சம்ஸ்கிருதச் சொற்கள் அங்கே புழக்கத்தில் வந்தன. ராம்செஸ் என்ற பெயரில் மட்டும் 13 பேர் எகிப்தை ஆண்டனர் (இது குறித்து காஞ்சி மஹா ஸ்வாமிகள் 1932 ஆம் ஆண்டு சென்னை மயிலாப்பூரில் ஆற்றிய உரை விஷயங்களை முன்னரே எழுதிவிட்டேன்).

முடமோசி என்ற சங்க காலப் பெண் புலவர் பற்றித் தமிழர்கள் நீண்ட காலமாக ஆய்வு நடத்தி வருகின்றனர். இந்தப் பெயர் எகிப்து நாட்டில் மிகவும் அதிகம். தத் மோசி என்ற பெயரில் மட்டும் நால்வர் இருந்தனர். இதுதவிர ஆமோசி, ஹரமோசி, காமோசி, மீனமோசி என்ற பெயர்களும் மன்னர்கள் பட்டியலில் உண்டு.

மோசி என்றால் மகன் என்று பெயர். தமிழில் மூசு என்பதை முதலில் விளையும் இளம் பலாக் காய்க்குப் பயன் படுத்துவோம். பலா மூசு கூட்டு, கறி முதலியவற்றைச் சாப்பிடுகிறோம். இதே பொருளில் மோசி என்றால் தலைப் பிள்ளை என்ற அர்த்தம் ஸ்வாகிலி (கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா) மொழியிலும், எகிப்திலும் இன்றும் இருக்கிறது. மோசஸ் என்ற குழந்தையை நைல் நதியில் கண்டு எடுத்த மன்னன் மகள் அவனுக்கு ஹீப்ரூ (எபிரேய) மொழியில் மோசி (மோசஸ்) என்று பெயரிட்டாள். பின்னர் அவர் யூதர்களை வழி நடத்திச் சென்ற கதைகளை நாம் அறிவோம்.

தமிழில் முட மோசி என்ற பெயர், அவர் வீட்டுக்குத் தலைப் பிள்ளையாக (புதல்வியாக) பிறந்ததால் வந்திருக்கலாம். பிறக்கும் போதே இளம் பிள்ளை வாதம் (போலியோ) போன்ற குறைகளுடன் பிறந்ததால் முடமோஸி என்ற பெயரும் பெற்றிருக்கக்கூடும்.

ஆக மோசி என்பது எகிப்து வரை உள்ளது. சேர நாட்டில் இருந்து கடலை நோக்கி உட்கார்ந்தால் அது எகிப்து இருக்கும் திசையை நோக்கி இருக்கும். பழங்காலத்தில் அரபிக் கடல் முழுதும் இந்துக்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். கடல் கொள்ளையர்களை செங்குட்டுவன் ஒடுக்கி அவர்களுடைய காவல் மரமான கடம்ப மரத்தை வெட்டி வீழ்த்தினான்.

நெடுஞ் சேரலாதனோவெனில், அங்கு அட்டூழியம் புரிந்த யவனர்களைப் பிடித்து தலையை மொட்டை அடித்து, கைகளைப் பின்புறம் கட்டி, தலையில் எண்ணையை ஊற்றி அவமானப் படுத்தியதைப் பதிற்றுப்பத்தில் படித்தோம். இந்துக் கடவுளரின் கடற்படைத் தாக்குதல்கள் என்ற எனது பழைய கட்டுரையில் கிருஷ்ன பரமாத்மா, துவாரகை துறைமுகத்தில் இருந்து கடற்படையுடன் சென்று மேற்காசியாவில் நடத்திய தாக்குதல்களை விவரித்துள்ளேன்.

இப்படி நமது ஆதிக்கம் கொடிகட்டிப் பறந்தகாலதில், 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், ஒரு இந்தியன் உளறிவிட்டான். எகிப்தில் உள்ள அலெக்ஸாண்ட்ரியாவில் ஒரு கிரேக்க நாட்டானிடம் பருவக் கற்று மூலம் நாம் எப்படி எகிப்து முதலிய நாடுகளுக்குச் செலவே இல்லாமல் செல்கிறோமென்று உளறிவிட்டான். அது முதல் மேலை நாட்டோர் நம் மீது படை எடுத்து நம்மை அடிமைப் படுத்தத் துவங்கிவிட்டனர். அந்த கிரேக்க நாட்டான் பெயர் ஹிப்பலஸ் — அவன் பெயரில் தென் மேற்குப் பருவக்காற்று ரகசியம் மேலை உலகம் முழுதும் பரவியது. (தமிழ் இலக்கியத்தில் அதிசயங்கள் — என்ற எனது பழைய– 2003 ஆம் ஆண்டு வெளியான புத்தகத்தில்– மேல் விவரம் காண்க)

ஆக சேர நாட்டில் இருந்து தமிழ் பெயர்கள் அங்கு சென்றதில் வியப்பில்லை. எபிரேய மொழியில் பல தமிழ் சொற்கள் உண்டு அவற்றை தனிக் கட்டுரையில் தருவேன்.. யூதர்கள், பார்ஸிக்கள் முதலியோர் மேலைக் கடற்கரை மாநிலங்களில் குடியேறியதும் பருவக் காற்று ரகசியம் வெளியேறியதால்தான் என்று சொல்லலாம்.

எகிப்தில் பல பெயர்கள் தேவ (டேப்) என்று முடியும். இவை அந்த நாட்டுக் கடவுளான ஹோதெப் (ஹே தேவ!) என்று அவர்கள் புத்தகத்தில் எழுதுவர். ஆயினும் கடவுள் என்ற பெயரில் தேவ இருப்பதில் வியப்பில்லை. நாம் சிவனை மஹா தேவ என்று சொல்கிறோம்.

இப்படிப் பெயர்களில் மேம் போக்காகக் காணப்படும் ஒற்றுமைகளை வைத்து மட்டும் நாம் எகிப்திய-இந்திய உறவை எடை போடுவது அறிவுடைமை ஆகா. வேறு பல விஷயங்களிலும் காணப்படும் ஒற்றுமைகளை வைத்தே முடிவுக்கு வருகிறோம். ஈசாப் என்னும் கிரேக்க அடிமை, எகிப்து நாட்டில் அடிமை வேலை செய்த காலையில் கேட்ட கதைகளை எழுதி உலகப் புகழ் பெற்றான். அவன் நாட்டில் இல்லாத மயில் போன்ற இந்தியப் பறவைகளை அவன் கதைகளில் காண்பது நம்முடைய கலாசார தாக்கத்தை வெள்ளிடை மலையென விளக்கும்.

Please Read my earlier Posts
The Great Scorpion Mystery in History – Part 1 (posted 10 November 2012)
The Great Scorpion Mystery in History – Part 2(posted 10 November 2012)
Did Indians build Egyptian Pyramids? ( 27 August 2012)
Vishnu in Egyptian Pyramids ( 5 September 2012)
Vedas and Egyptian Pyramid Texts ( 20 August 2012)
Sex Mantras and Talismans in Egypt and Atharva Veda (26-9-2012)
Hindu Gods in Egyptian Pyramids ( 16-9-2012)
Flags: Indus Valley- Egypt Similarities (15-10-2012)
எகிப்தில் திருமூலர் கருத்துக்கள் (21-11-2013)
கொடி ஊர்வலம்: சிந்து சமவெளி-எகிப்து அதிசய ஒற்றுமை (14-10-2012)
Hindu Symbolism in France ( 24 August 2014)
More Tamil and Sanskrit Names in Egypt (15th November 2014)

contact swami_48@yahoo.com

கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1412; தேதி 15 நவம்பர், 2014.

சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ள தர்மம் என்ற சொல் எல்லா இந்திய மொழிகளிலும் இருக்கிறது. இது எந்த மொழியிலும் ஒரே சொல்லால் மொழி பெயர்க்க முடியாத ஒரு அற்புதமான சம்ஸ்கிருதச் சொல். தமிழில் அறம் என்று சொல்வோம். ஆனால் தர்மம் என்ற சொல்லின் எல்லாப் பொருளையும் அது தராது.

தர்ம என்பது இந்தியில் தரம் என்றும் தமிழில் அறம் என்றும் உரு மாறியது. அறம் என்ற சொல், சம்ஸ்கிருதத்தில் இருந்து தமிழுக்கு வந்தது என்று நான் சொல்லவில்லை. பாரதீய சிந்தனை — ஒரே சிந்தனை. ஆகையால் ஒரே மாதிரித்தான் சொற்களும் உருவாகும். சிவ பெருமானின் உடுக்கை ஒலியின் ஒரு புறத்திலிருந்து எழுந்த சப்தத்தை ஒரு குழு ‘’தர்ம’’ என்று கேட்டனர். மற்றொரு குழு ‘’அறம்’’ என்று கேட்டனர் என்பதே சாலப் பொருந்தும்.

இதை இன்னொரு எடுத்துக்காட்டாலும் உணரலாம். ‘’தர்ம, அர்த்த, காம’’ என்ற வட மொழிச் சொற்றொடர் ‘’அறம், பொருள், இன்பம்’’ என்று தமிழில் அதே வரிசையில் வருகிறது. இவை வாழ்க்கை மூல்யங்கள்- இந்தியர்களின் ஆதார சுருதி- பாரதீய வாழ்வின் அஸ்திவாரக் கற்கள்.–இதை மஹாபாரதத்திலும் காணலாம். தொல்காப்பியம் (சூத்திரம்1037, 1363), திருக்குறளிலும் (501, 754, 760, முப்பால்) காண்கிறோம். காலத்தால் முந்திய வேத உபநிஷதங்களைத் தமிழர்கள் ‘காப்பி’ அடித்தனர் என்பதைவிட, பாரதீயர்கள் ஒரே மாதிரித்தான் சிந்திக்க முடியும் என்று கொள்ளலாம்.

இதை இன்னொரு எடுத்துக்காட்டாலும் கண்டு கொள்ளலாம். தர்ம–அர்த்த காம—என்பதன் இடையில் உள்ள ‘’அர்த்த’’ என்பதற்கு தமிழிலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் இரண்டு அர்த்தம்–பொருள் உண்டு.
அர்த்தம் = பொருள்

இந்தச் சொல்லின் பொருள் MEANING என்ன? இந்தச் சொல்லின் அர்த்தம் என்ன என்று நாம் கேட்கிறோம்.

அர்த்தம் என்பதை செல்வம் WEALTH என்ற பொருளிலும் பயன்படுத்துகிறோம். இரண்டு மொழிகளிலும் ஒரு சொல் இப்படி ஒரே பொருளுடன் வழங்குவது தன்னிச்சையாக (Not a coincidence) நடந்ததல்ல. தமிழும் சம்ஸ்கிருதமும் ஒரே மூலத்தில் இருந்து வந்ததையே இவை காட்டும்.

பாரத மக்கள், சொல்லாலும், செயலாலும், சிந்தனையாலும் ஒன்று பட்டவர்கள் என்பதற்கு இது போல நூற்றுக் கணக்கான எடுத்துக்காத்துகளை எடுத்துச் சொல்லலாம். இன்னும் ஒரே ஒரு எடுத்துக்காட்டு:–

சூத்திரம் = நூல் BOOK (இரு மொழிகளிலும் புத்தகம் என்ற பொருளில் வரும்.
எ.கா. காம சூத்திரம், கல்கி எழுதிய நூல்கள்…………………………

சூத்திரம் = நூல்கண்டில் இருந்து நாம் ஊசியில் நுழைக்கும் நூல்THREAD.

எ.கா. தாலிக் கயிற்றை மங்கலசூத்ரம் என்பர். தமிழிலும் இந்த இரண்டு பொருள்களும் உண்டு.நிற்க.
தருமம் என்பதை ஒரே சொல்லால் விளக்கவே முடியாது.

அம்மா, கொஞ்சம் தரும் போடுங்கம்மா. ஐயா பெரிய தருமவான். அவர் இருந்தா இவ்வளவு நேரம் என்னை நிக்க வச்சிருக்க மாட்டார் என்று பிச்சைக்காரன் சொல்லும் இடத்தில் தர்மம் என்பதன் பொருள் ‘தானம்’.

சட்டசபையில் நம்து கட்சி உறுப்பினர்கள் பேசும்போது, இது நியாயமா, தர்மமா, முறையா, நீதீயா, நேர்மையா? முதலமைச்சரே பதில் சொல்லட்டும் என்று சொல்லும் போது அது தர்ம நூல்களில் அல்லது அம்பேத்கர் என்பவர் தலைமையில் எழுத சட்ட விதிகளைக் குறிக்கும்.

காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் இதே சொல்லை – “நாம் எல்லோரும் இந்து தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்” — என்று சொல்லும்போது அதன் பொருள் மிகவும் விரிவடைகிறது.

பஞ்சபாண்டவர்களில் யுதிட்டிரனுடைய பெயரை தர்மன் என்று சொல்லும்போது நெஞ்சாரப் பொய் சொல்லமாட்டான், யாருக்கும் தீங்கு செய்யமாட்டான் என்ற பொருளில் பயன்படுத்துவோம்.

ஒருவருடைய கடமையையும் தர்மம் என்போம். மருந்து எழுதிக் கொடுத்து அதற்குக் காசு வாங்குவது டாக்டர்கள் தர்மம். மக்களுக்கு இன்பம் கொடுத்து காசு வாங்குவது விலை மாதர்களின் தர்மம், போரில் எதிரிகளைக் கொல்வது படைவீரனின் தர்மம் என நமது நூல்கள் பகரும்.

(1)சட்டம், (2)கடமை, (3)நேர்மையான நடவடிக்கை, (4)சமூக தார்மீக அமைப்பு, (5)குணநலம், (6)ஒரு பொருளின் இயற்கையான நடவடிக்கை (தேளுக்கு தர்மம் கொட்டுவது — ஆகிய அத்தனையும் – தர்மம் என்னும் குடையின் கீழ் வந்து விடும்.

வடமொழியில் தர்மம் என்பதன் வேர்ச்சொல் ‘’த்ரு’’.
அதன் பொருள் ‘’தாங்குதல்’’, ஆதாராமாக இருத்தல்.
பாராதீய சிந்தனையின், செயல்பாட்டின் ஆதாரம் அது.

இதில் இன்னொரு விஷயத்தையும் சிந்திப்போம். ஐரோப்பிய மொழிகள் அனைத்தும் சம்ஸ்கிருதத்தில் இருந்து வந்தவை. மாதா என்ற சொல்லை எடுத்துக் கொண்டால் மதர், மெடர், மெடர்னிட்டி, மெடெர்னல் என்று நூற்றுக்கணக்கான சொற்களைக் காணலாம். ஆனால் இந்த தர்ம என்ற சொல்லை ஏன் பிறமொழிகள் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை? தமிழில் மட்டும் அதே சப்தத்துடன் (தர்ம=தரம்=அறம்) அச் சொல் வழங்கிவருகிறது என்று யோசித்தோமானால் ஒரு பெரிய ரகசியம் புரியும். உலகின் ஆதி மொழி இரண்டே இரண்டுதான். அதற்குள் உலகையே அடக்கிவிடலாம். நம்மிடமிருந்து ஐரோப்பியர்கள் மொழிகளை மட்டுமே கற்றனர். அடி வேர்களை, ஆணி வேர்களை அவர்கள் அறியவில்லை. தமிழனும் சம்ஸ்கிருதம் பேசுவோனும் மட்டுமே ஆணிவேர்கள். அதைப் புரிந்துகொண்டால் உலகையே அளந்துவிடலாம்!!

வேதம் “தர்மம் சர, சத்யம் வத” (அறம் செய்மின்; உண்மை பேசுமின்) என்று சொல்கிறது. நாமும் அதையே பின்பற்றுவோம்.

Contact swami_48@yahoo.com

கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1410; தேதி 14 நவம்பர், 2014.

‘ஒல்காப் புகழ் தொல்காப்பியன்’ எழுதிய தொல்காப்பியம் என்னும் இலக்கண நூல் தமிழ் மொழியின் மிகப்பழைய நூலாகக் கருதப்படுகிறது. ஆயினும் இதில் கருத்து வேறுபாடுகள் உண்டு. தொல்காப்பியர் தரும் சில அதிசயச் செய்திகளை மட்டும் சுருக்கமாகக் காண்போம்.

1.தமிழர்களின் 4 முக்கிய தெய்வங்களில் இந்திரனையும் வருணனையும் சேர்த்த தொல்காப்பியர் ஏன் சிவபெருமானை அறவே ஒதுக்கிவிட்டார் என்பது இன்றுவரை புரியவில்லை. மாயோன் (விஷ்ணு), சேயோன் (முருகன்), வேந்தன் (இந்திரன்), வருணன் ஆகியோரை மட்டுமே நானிலத் தெய்வமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்
சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்
வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச்
சொல்லிய முறையாற் சொல்லவும் படுமே (பொருள் 1-5)

2.தொல்காப்பியத்தில்
1610 சூத்திரங்கள் – சூத்திரங்கள் (நூற்பாக்கள்)
5630 சொல் வடிவங்கள்
மூன்று அதிகாரங்கள்
அதிகாரத்துக்கு 9 வீதம் 27 இயல்கள்
3999 வரிகள் உடையது
தொல்காப்பிய ஏட்டுச் சுவடிகளில் உள்ள பாட பேதங்கள் -2000
(13,699 தொடை வகைகள் உள்ளதாக தொல்காப்பியர் கூறுகிறார்— சூத்திரம் 1358)
தொல்காப்பியத்துக்கு உரை எழுதியோர் அறுவர் :—- இளம்பூரணர், பேராசிரியர், நச்சினார்க்கினியர், சேனாவரையர், தெய்வச்சிலையார், கல்லாடர்.

3.பனம்பாரனார் எழுதிய தொல்காப்பியப் பாயிரம் தமிழ்நாட்டின் எல்லைகளைத் தெளிவாகக் கூறுகிறது:
வடவேங்கடம் தென்குமரி
ஆயிடைத்
தமிழ்கூறு நல்லுலகம் — என்றும்

தொல்காப்பியனார்
வண்புகழ் மூவர்தண்பொழில் வரைப்பின்
நாற்பெயர் எல்லை அகத்தவர் வழங்கும்
யாப்பின் வழியது — 1336.தொல் — என்றும்

இதையே பாரதியார்
நீலத் திரை கடல் ஓரத்திலே — நின்று
நித்தம் தவம் செய்யும் குமரி எல்லை – வட
மாலவன் குன்றம் இவற்றிடையே புகழ்
மண்டிக் கிடக்கும் தமிழ்நாடு – என்றும் பாடினர்.

4.அதே பாயிரம், நான்கு வேதங்களையும் அறிந்த அதங்கோட்டு ஆச்சார்யார் என்ற பிராமணர் தலைமையில் நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் சபையில் தொல்காப்பியம் அரங்கேறிய நற்செய்தியையும் நமக்குத் தரும்:–
நிலம்தரு திருவில் பாண்டியன் அவையத்து
அறம் கரை நாவின் நாவின் நான்மறை முற்றிய
அதங்கோட்டு ஆசாற்கு அரில்தபத் தெரிந்து (பாயிரம்)

5.தமிழின் தனிச் சிறப்பு உயர்திணை, அஃறிணை என்ற பிரிவுகளாகும். மக்கள், கடவுளர் எல்லோரும் உயர்திணை. அஃதில்லாதது அஃறிணை என்பார் தொல்காப்பியர்:
உயர்திணை என்மனார் மக்கட் சுட்டே
அஃறிணை என்மனார் அவரல பிறவே
ஆயிரு திணையில் இசைக்குமன சொல்லே (484)

6.உயிரினங்களை ஆறு அறிவு உடைய பிரிவுகளாகத் தொல்காப்பியர் பிரித்திருப்பதும் வேறு எங்கும் காணாத புதுமை:

புல்லும் மரமும் ஓரறிவினவே பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே
நந்தும் முரளும் ஈரறிவினவே பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே
சிதலும் எறும்பும் மூவறிவினவே பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே
நண்டும் தும்பியும் நான்கறிவினவே பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே
மாவும் புள்ளும் ஐயறிவினவே பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே
மக்கள் தாமே ஆறறிவுயிரே பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே

தொல்காப்பியம் எவ்வளவுதான் சிறப்புடைத்தாலும் மேலே உள்ள சூத்திரத்தில் கூறியது கூறல் என்னும் குற்றம் ( பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே) — இருப்பதைக் காண்கிறோம். இதனால் பாணினியின் வடமொழி இலக்கணத்தையும் தமிழ் இலக்கணத்தையும் ஒருங்கே கற்றோர் பாணினியை இமயமலைக்கும் தொல்காப்பியனை விந்திய மலைக்கும் ஒப்பிடுவர்.

7.கடவுள் வாழ்த்து பற்றிச் சொல்லும் தொல்காப்பியத்தில் கடவுள் வாழ்த்து அமையாதது ஏனோ என்று வியக்கத் தோன்றுகிறது. உயிர் எழுத்துக்களில் ஒன்றான ‘’ஔ’’ பற்றித் தொல்காப்பியத்தில் இருந்தாலும் திருக்குறளிலோ சங்க இலக்கியத்திலோ இந்த எழுத்தில் துவங்கும் சொற்களே இல்லை!!! இது மிகப் பெரிய தமிழ் அதிசயம்!!! ‘’ஔ’’ என்பது வடமொழி இறக்குமதியாக இருக்கலாம்!

8.தர்ம, அர்த்த, காம (மோட்சம்) என்ற வடமொழி நூல் வழக்கத்தை இவரும் திருவள்ளுவரும் அறம், பொருள், இன்பம் என்று அப்படியே பின்பற்றுகின்றனர் (காண்க சூத்திரங்கள்:-1038, 1363)

9.பெண்களுக்கு இருக்கவேண்டிய பண்புகளை அழகாகப் பட்டியலிட்டுள்ளார்:–

கற்பும் காமமும் நற்பால் ஒழுக்கமும்
மெல்லியற் பொறையும் நிறையும் வல்லிதின்
விருந்து புறந்தருதலும் சுற்றம் ஓம்பலும்
பிறவும் அன்ன கிழவோள் மாண்புகள் (1097)

10.பறவைகள், மிருகங்கள் போல எந்த ஆணும் எந்தப் பெண்ணுடனும் ஓடி விடக் கூடாது. திருமணத்திற்கு தசப் பொருத்தம் – பத்து வித பொருத்தங்கள் பார்க்க வேண்டும் என்பார் தொல்காப்பியர்:
பிறப்பே குடிமை ஆண்மை ஆண்டொடு
உருவுநிறுத்த காம வாயில்
நிறையே அருளே உணர்வொடு திருவென
முறையுறக் கிளந்த ஒப்பினது வகையே (1219)

11.எல்லோரும் கல்யாணம் என்ற பெயரில் பல மோசடிகள் செய்து பொய், பித்தலாட்டம் செய்யத் துவங்கிய பின்னர் ஐய்யர்கள் கல்யாணம் என்ற சடங்கை உண்டாக்கினர் என்று தொல்காப்பியர் கூறுகிறார்:

மேலோர் மூவர்க்கும் புணர்த்த கரணம்
கீழோர்க்காகிய காலமும் உண்டே (1090)
பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர்
ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப (1091)

சூத்திரம் 1090 மஹாபாரதத்தில் உள்ளது. ஒரு முனிவரின் மனைவியை மற்றொருவர் அழைத்துச் சென்றதைக் கண்டு வெகுண்டெழுந்தவர்கள் இப்படிச் சடங்குகள் செய்த கதை மஹாபாரதத்தில் வருகிறது.
சூத்திரம் 1091: ஆர்ய (சம்ஸ்கிருதம்)= அஜ்ஜ (பிராக்ருதம்)= அய்ய (தமிழ்)=ஐயர்.; ஜ– என்பது தமிழில் ய – ஆக மாறும். எ.கா. அஜன்= அயன்; கஜமுகன்= கயமுகன்; பிற மொழிகளிலும் இப்படி உண்டு. ஜீஸஸ்=யேசு, ஜூதர்=யூதர்)

12.தொல்காப்பியர் காலம் பற்றி தமிழர் இடையே கருத்து ஒற்றுமை காண்பது அறிது. 20,000 ஆண்டு முதல் கி.மு.முதல் நூற்றாண்டு வரை அவரது காலத்தை வைப்பர். மொழியியல் அறிவு இல்லாதோரும் உலக மொழிகளின் வளர்ச்சி பற்றி அறியாதோரும் அடிக்கும் கூத்து இவைகள்!

12.உலகில் எல்லோரும் இலக்கண நூல்களில் சொல், எழுத்து, சொற்றொடர் போன்றவற்றோடு நிறுத்திக் கொண்டனர். தொல்காப்பியர் மட்டும் பொருள் அதிகாரம் என்று ஒன்றைச் சேர்த்து இலக்கண நூலில் புதுமை செய்தார்! ஆனால் இந்தப் பொருளதிகாரம் அவர் எழுதியது அல்ல – இது ஒரு பிற்கால இணைப்பு என்று வெளிநாட்டுத் தமிழறிஞர் செப்புவர். நான் செய்த ஆய்வு முடிவுகளைத் தொகாப்பியம் பற்றிய எனது கட்டுரைத் தொடர்களில் கொடுத்து இருக்கிறேன்.

13. தொல்காப்பிய மயக்கம்
“சிலபல நூற்பாக்கள் சொற்கள் எளிமையாக இருந்தும், அவற்றின் உண்மைப் பொருளை நாம் அறிய இயலவில்லை
பாங்கன் நிமித்தம் பன்னிரண்டென்ப -1050
முன்னைய நான்கும் முன்னதற்கென்ப – 998
பால்கெழு கிளவி நால்வர்க்கும் உரித்தே – 1145

அறுவகைப்பட்ட பார்ப்பனப் பக்கமும்
ஐவகை மரபின் அரசர் பக்கமும்
இருமூன்று மரபின் ஏனோர் பக்கமும் –1021

என்றின்னவாறு பல இடங்களில் வரும் தொகைச் சொற்களும், உயர்ந்தோர், இழிந்தோர், கீழோர், மேலோர் என வரும் நிலைச் சொற்களும், கொடிநிலை, கந்தழி, வள்ளி எனவும், பால்கெழு கிளவி உயர்மொழிக் கிளவி, ஒருபாற்கிளவி எனவும் சுட்டு நகை சிறப்பு எனவும் வரும் பல்வகைச் சொற்களும் பொருள் மயக்கமாகவே உள. பொருள் மயக்கம் தொல்காப்பியச் சொற்களில் இல்லை. அக்காலத்து அவற்றின் பொருள்கள் தெளிவுடையனவே. உடன்பிறப்பு நூல்கள் இன்மையானும், தொன்மை யானும், உயர்ந்தோர், கீழோர், மேலோர் என்ற எளிய சொற்களுங் கூட நமக்குப் பொருள் காட்டவில்லை”— ( இதை மட்டும் நான் ‘’தொல்காப்பியக் கடல்’’, மூதறிஞர் வ.சுப.மாணிக்கம், மணிவாசகர் பதிப்பகம் 1987 நூலில் இருந்து அப்படியே கொடுத்துள்ளேன்)

14.தொல்காப்பியர் ஒரு சம்ஸ்கிருத அறிஞர். ஏராளமான விஷயங்களை பாணீணீயம் (எழுத்து ஒலி பிறகும் இடங்கள்) மனுதர்ம சாத்திரம் (எண்வகைத் திருமணங்கள் மற்றும் உடன்கட்டை ஏறுதல்– சூத்திரம் 1025), மஹாபாரதம் முதலியவற்றில் இருந்து எடுத்தாண்டுள்ளார். சம்ஸ்கிருதச் சொற்களை தயக்கம் இன்றிக் கையாளுகிறார். எ.கா. கடைசி சூத்திரம் 1610-ல் ஞாபகம், மனம், உத்தி, முதலிய பல சொற்களைக் காணலாம்.

தொல்காப்பியம் முழுதும் படிக்கப் படிக்கச் சுவை தரும். பல வழக்கங்கள் இமயம் முதல் குமரிவரை ஒரே மாதிரி இருந்தது பாரத ஒற்றுமைக்குச் சான்று தருவனவாக உள்ளன.

இது தொடர்பான எனது முந்தைய கட்டுரைகள்:—
தொல்காப்பியர் காலம் தவறு—பகுதி 1, 2, 3, 4 (posted 9-9-12 முதல் 13-9-12 வரை)
தொல்காப்பியத்தில் இந்திரன் posted on 14 ஜூன் 2013
தொல்காப்பியத்தில் வருணன் posted on 8 ஜூலை 2013
மூன்று தமிழ் சங்கங்கள் கட்டுக்கதையா? (25-2-2012)
தொல்காப்பியருடன் 60 வினாடி பேட்டி (அக்டோபர் 25, 2014)
தமிழனின் ஆறு பருவங்கள்:ஆரிய-திராவிட வாதத்துக்கு அடி (ஜூலை 22, 2014)
ராவணன் — பாண்டியர் சமாதான உடன்படிக்கை (ஜூன் 24, 2014)
தொல்காப்பியத்தில் துர்க்கை, அக்னி (மார்ச் 31, 2014)

No Brahmins ! No Tamil ! (posted on 12 /1 / 2012)
Tolkappian- A Genius ( posted on 12/9/2012)
Indra in the Oldest Tamil Book
Varuna In the Oldest Tamil Book
Did Tolkappiar copy from Sanskrit Books? (Sept.10, 2012)
Who was Tolkappiar? (Sept.9, 2012)

தொல்காப்பியமே என்ன என்று தெரியாதோர் முதலில் படிக்கவேண்டிய நூல்:– தொல்காப்பியக் கடல், மூதறிஞர் வ.சுப. மாணிக்கம், மணிவாசகர் பதிப்பகம் 1987. ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் தொல்காப்பியருக்கு ஆசிரியர் வெவ்வேறு காலம் கற்பித்து எழுதி இருந்தாலும் தொல்காப்பியத்தின் அருமைதனை, பெருமைதனை எடுத்துரைக்கும் எளிய நடை நூல் இது. தமிழர் வீடுகளில் இருக்க வேண்டிய நூல் இது.
Contact swami_48@yahoo.com

பம் பம் பம் பம் பம் பம் பாஜே டமரு
டம் டம் டம் டம் டமருக நாதா (பஜனைப் பாடல்)

கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1408; தேதி 13 நவம்பர், 2014.

இந்தியர்களாகப் பிறந்தவர்கள் உலகிலேயே மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள். தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் என்னும் இரண்டு அரிய, பெரிய, பழைய மொழிகள் அவர்கள் நாட்டுக்குளேயே புழங்கி வருகின்றன வீட்டுக்குளேயே பவழங்கி வருகின்றன -. உலகிலுள்ள எல்லா மொழிகளையும் இந்த இரண்டு மொழிகளுக்குள் அடக்கிவிடலாம். இதைவிடப் பெரிய சிறப்பு இவ்விரு மொழிகளும் கடவுளால் படைக்கப்பட்டன. இவ்விரு மொழிகளையும் சிவ பெருமான் கொடுத்ததாக ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக புலவர்கள் பாடி வருகின்றனர்.

பாரதியின் தமிழ்ப் பற்றை சந்தேகிப்பார் எவரேனும் உளரோ? அவரே ஆதி சிவன் இந்த தெய்வீகத் தமிழ் மொழியை உருவாக்கியதையும் அதற்கு அகத்தியன் என்று ஒரு பிராமணன் இலக்கணம் செய்து கொடுத்ததையும் சம்ஸ்கிருத (ஆரியம்) மொழிக்குச் சமமாக தமிழ் மொழி, வாழ்ந்ததையும் பாடுகிறார்:-

தமிழ்த் தாய் – என்னும் பாடலில் பாரதியார் பாடுகிறார்:

ஆதி சிவன் பெற்றுவிட்டான் – என்னை
ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர்
வேதியன் கண்டு மகிழ்ந்தே – நிறை
மேவும் இலக்கணஞ் செய்துகொடுத்தான்

ஆன்ற மொழிகளுக்குள்ளே – உயர்
ஆரியத்திற்கு நிகரென வாழ்ந்தேன் — (பாரதியார் பாடல்)

சிவபெருமான் தனது உடுக்கையை வாசிக்கும்போது அதன் ஒரு புறத்திலிருந்து தமிழும் மறு புறத்திலிருந்து சம்ஸ்கிருதமும் வந்ததாக ஆன்றோர்கள் கூறுவர். பாணினி என்னும் உலக மகா அறிஞன், உலகின் முதலாவது இலக்கண வித்தகன் சிவபெருமானுடைய ‘’டமருகம்’’ என்னும் உடுக்கை ஒலியில் இருந்து எழுந்த 14 ஒலிகளைக் கேட்டு சம்ஸ்கிருத இலக்கணம் செய்தார். இதை மஹேஸ்வர சூத்ரம் என்று கூறுவர்.

இதே போல அகத்தியர் என்பார் தமிழுக்கு இலக்கணம் செய்தார். ஆக இவ்விரு மொழிகளும் பாணினி, அகத்தியர் என்போருக்கு முன்னதாகவே வழங்கின. ஆனால் காலத்துக்கு காலம் இலக்கணம் மாறுபடும் என்பதால் அவ்வப்போது வரும் பெரியோர் இத்தகைய பணியை ஏற்பர். தமிழில் தொல்காப்பியருக்கு முன்னரும் இலக்கண வித்தகர்கள் இருந்தனர். பின்னரும் பலர் வந்து நூல்களை யாத்தனர். இது போலவே பாணினிக்கு முன்னரும் இலக்கண அறிஞர்கள் இருந்தனர்.

வட கோடு (இமய மலை) உயர்ந்து, தென் நாடு தாழவே, பூபாரத்தை சமனப் படுத்த அகத்தியனை தென் திசைக்குச் செல்லுமாறு சிவ பெருமான் கட்டளையிட்டதை முன்னரே உலகின் முதல் மக்கட்தொகைப் பெருக்கப் பிரச்சனை என்ற கட்டுரை வாயிலாகத் தந்துள்ளேன்.

காளிதாசன் வழங்கும் முதல் சான்று
காளிதாசன் என்னும் கவிஞன் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மாபெரும் கவிஞன். இவனைப் போல நாடகம், காவியம், கவிதைகள் எனும் முத்துறையிலும் சிறப்புற விளங்கியவர் உலகில் மிக மிகக் குறைவு. அவனது ரகு வம்ச காவியத்தில் (6-61, 6-62) ராவணன் – பாண்டியன் – அகத்தியன் ஆகிய மூவரையும் இணைத்துப் பாடியதில் இருந்து நமக்கு அரிய செய்திகள் கிடைக்கின்றன. அவன் அகத்தியன் பற்றியும் பாண்டியன் பற்றியும் பாடியது வட இந்தியாவரை அகத்தியன் – தமிழ் உறவு தெரிந்திருந்ததைக் காட்டுகிறது. ராவணன் — பாண்டியர் சமாதான உடன்படிக்கை பற்றி நான் முன்னரே எழுதிவிட்டேன்.

புறநானூறு முதலிய சங்க கால நூல்களில் பொதிய மலையையும் இமய மலையையும் ஒப்பிட்டுப் புலவர்கள் பாடுவர். பொதியில் குன்று என்பது அகத்தியர் ஆசிரமம் இருந்த இடம். ஆதாலால் இப்படிச் சிறப்பு எய்தியது.

மாணிக்கவாசகர் தரும் சான்று
ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள் ஆகியோர் நுற்றுக் கணக்கான இடங்களில் தமிழையும் சம்ஸ்கிருதத்தையும் ஏத்தித் துதிபாடிவிட்டனர். ஓரிரு எடுத்துக் காட்டுகளைத் தருவன்:–

தண்ணார் தமிழ் அளிக்கும் தண்பாண்டி நாட்டானே என்று திருவாசகத்தில் மாணிக்கவாசகர் குறிப்பிடுவது சிவனையே என்பது அவருக்குப் பின்னோர் வந்த பாடலில் மேலும் உறுதிப்படுத்தப்படும்.

வானவர் காண் வானவர்க்கும் மேலானான் காண்
வடமொழியும் தென் தமிழும் மறைகள் நான்கும்
ஆனவன் காண் (அப்பர்—ஆறாம் திருமுறை)

முத்தமிழும் நான் மறையும் ஆனான் கண்டாய் (அப்பர்)
தமிழ் சொல்லும் வடசொலுந் தாணிழற்சேர (தேவாரம்)

மந்திபோல திரிந்து ஆரியத்தோடு செந்தமிழ்ப் பயன் தெரிகிலா
அந்த்தகர்க்கு எளியேன் இலேன் – சம்பந்தர் தேவாரம்
(இந்தப்பாடலில் தமிழ் சம்ஸ்கிதரும் ஆகிய இரண்டின் பெருமையையும் அறியாதோரை குரங்கு, குருடர் — என்பார் சம்பந்தர்)

தமிழையும் சம்ஸ்கிருதத்தையும் ஒப்பிட்டு எது பெரிது என்றே சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் சம்ஸ்கிருதத்தில் வேதம் இருக்கிறது. தமிழிலோ திருக்குறள் இருக்கிறது என்று பெருமைப்படுவார் வண்ணக்கன் சாத்தனார்:-

ஆரியமும் செந்தமிழும் ஆராய்ந்து இதனின் இனிது
சீரியது ஒன்றைச் செப்பல் அரிதால் – ஆரியம்
வேதம் உடைத்து; தமிழ் திருவள்ளுவனார்
ஓது குறட்பா உடைத்து.

கம்பர் தரும் சான்று
உழக்கும் மறை நாலினும் உயர்ந்து உலகம் ஓதும்
வழக்கினும் மதிக்கவியினும் மரபின் நாடி
நிழற்பொலி கணிச்சி மணி நெற்றி உமிழ் செங்கண்
தழற்புரை சுடர்க் கடவுள் தந்த தமிழ் தந்தான் — (கம்ப ராமாயணம்)

தமிழ் மொழியை நெற்றிக் கண் கொண்ட சுடர்க் கடவுள் சிவ பெருமான் தான் தந்தான் என்பதை கம்பன் பட்டவர்த்தனமாகப் பாடிவிட்டான்.

அகத்தியன் பற்றிக் கம்பர் கூறியவை:
‘’தமிழ் எனும் அளப்பரும் சலதி தந்தான்’’ (சலதி = கடல்)
‘’நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்தான்’’

பரஞ்சோதி முனிவர் தரும் சான்று
வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி அதற்கிணையாத்
தொடர்புடைய தென்மொழியை, உலகமெலாம் தொழுதேத்தும்
குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்றுப்பாகர்
கடல் வரைப்பின் இதன் பெருமை யாவரே கணித்தறிவார்
–பரஞ்சோதி முனிவரின் திருவிளையாடல் புராணம்

சிவஞான முனிவர் கருத்து
இருமொழிக்கும் கண்ணுதலார் முதற்குரவரியல் வார்ப்ப
இருமொழியும் வழிப்படுத்தார் முனிவேந்தர் இசை பரப்பு
இருமொழியுமான்றவரே தழீஇயனா ரென்றாலி
இருமொழியும் நிகரென்னும் இதற்கையம் உளதோ

தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் இரண்டு மொழிகளுக்கும் சிவனே கர்த்தா. இரண்டும் கண்ணின் இரு விழிகள். இவ்விரு மொழிகளும் சமம் என்பதில் என்ன சந்தேகம்? என்பார் காஞ்சிப் புராணம் எழுதிய சிவஞான முனிவர்.

தமிழையும் சம்ஸ்கிருதத்தையும் இரு கண்கள் எனப் பாவித்து இரு மொழி கற்போம் !!

எனது முந்தைய கட்டுரைகளையும் காண்க:
தமிழுக்கு எத்தனை பெயர்கள்? (ஜூன் 9, 2014)
புத்தர் செய்த தவறு: சுவாமி விவேகாநந்தர் ( 28 மார்ச் 2014)
சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே
தமிழ் ஒரு கடல்

Ravana-Pandya Peace Treaty: Kalidasa solves a Tamil Puzzle (24th June 2014)
Population Explosion: Oldest Reference is in Hindu Scriptures (posted on 2nd February 2013)