திருக்குறளில் பேய் நட்சத்திரம்! ஒரு அதிசயத் தகவல்! (Post No.4151)

Algol is a binary star

Written by London Swaminathan

 

Date: 12 August 2017

 

Time uploaded in London- 6-53 am

 

Post No. 4151

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

 

(என் பிளாக்குகளில் வரும் கட்டுரைகளைப் பயன்படுத்துவோர், எழுதியவர் பெயரையும், பிளாக்கின் பெயரையும் வெட்டாமல் பயன்படுத்தவும்; இதனால் தமிழ் வாழும்; உங்களையும் எவரும் ஏமாற்றமாட்டார்கள்!—London swaminathan)

ஒரு திருக்குறளில் பேய் பற்றிப் பேசுகிறார் திருவள்ளுவர். கடவுளை நம்பாதவன் பேய் என்கிறார். இது எல்லா நூல்களிலும் உள்ள விஷயம்தான். ஆனால் வேறு யாரும் சொல்லாத, ஒரு சுவையான விஷயத்தைச் சொல்லுகிறேன்.

 

 

உலகத்தார் உண்டென்பது இல்லென்பான் வையத்து

அலகையா வைக்கப்படும் — குறள் 850

 

“உயர்ந்தோர் பலரும் உண்டென்று சொல்லும் பொருளைத், தனது புல்லறிவால் இல்லை என்று மறுப்பவன் இப்பூமியில் காணப்படும்  பேய் என்றே கருதப்படுவான்”.

 

இந்தக் குறளில் ‘அலகை’ என்ற ஒரு சொல் ‘பேய்’ என்ற பொருளில் கையாளப்படுகிறது. சங்க இலக்கியத்தில் வேறு எந்த இடத்திலும் இப்பொருளில் இச்சொல் பயிலப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

 

புறநானூற்றிலும், மலைபடுகடாமிலும் சேர்ந்து மூன்று இடங்களில் ‘அலகை’ என்ற  சொல் இடம்பெற்றும் அங்கெல்லாம் பேய் என்று பொருள்படவில்லை.

 

அந்தக் கால ஆனந்தவிகடன் தமிழ் அகராதி தரும் பொருளைப் பார்ப்போம்:

அலகை:–

கற்றாழை, பிசாசம், பேய்க்குமட்டி, பேய், பிசாசு

அலகைக் கொடியாள்- காளியம்மை

அலகைத் தேர் – பேய்த் தேர் (கானல் நீர்)

 

ஆக அலகை என்பது பேய் எனப்படும். இந்தியில் ‘அலக் அலக்’ என்றால் வேறு வேறு என்று பொருள். இப்படி வேறு வேறாகத் தோன்றும் ஒரு நட்சத்திரம் ஆல்கால் (ALGOL)  எனப்படும். அது அராபிய மொழிச் சொல் என்பர். அதன் பொருள் பேய். அ தாவது தமிழிலும் அராபிய மொழியிலும்  பேய் எனப்படும் .

இப்பொழுது ஆல்கால் (அலகை) நட்சத்திரம் பற்றிக் காண்போம்:

 

இதை பேய் நட்சத்திரம் என்று ஏன் அழைக்கின்றனர்? ஏனேனில் இது திடீரென்று மறையும், திடீரென்று தோன்றும். அலக் அலக் (வேறு வேறு) என்ற இந்திச் சொல்லுக்கு ஏற்ப!

இது பெர்ஸியஸ் (Perseus) எனப்படும் பறக்கும் குதிரை நட்சத்திர மண்டலத்தில் இருக்கிறது

இதை கார்கான் (Gorgon) என்னும் கிரேக்க அரக்கியுடனும் ஒப்பிடுவர்.

இது மூன்று நட்சத்திரக் கூட்டத்தில் இருப்பதால் சுமார் பத்து மணி நேரத்திற்கு பார்ஸ்வ கிரஹணத்துக்கு (பகுதி நேர) உள்ளாகும். அதாவது மற்ற நட்சத்திரங்களின் ஒளியால் இது ஒளி மங்கிக் காணப்படும். இரண்டு நாள் 20 மணி நேரம் 49 நிமிடத்துக்கு ஒரு முறை இதன் ஒளித்தரம் குறைந்து விடுகிறது. ஒரு நட்சத்திரத்தை மற்றொரு நட்சத்திரம் சுற்றிவருவதால் ஆல்கால் மறைந்தும் விடும் (கிரஹணம் ஏற்படும்)

 

 

3200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அதிர்ஷட் நாள்- துரதிர்ஷ்ட நாள் காலண்டரில் ஆல்கால் (ALOGOL) தோற்றத்தை எகிப்தியர்கள் பதிவு செய்து வைத்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லுவர். அவர்களுக்கு திருவள்ளுவர் ‘அலகை’ பற்றிச் சொன்னது தெரியாது

 

அல்-கூல் என்ற அராபியச் சொல்லிலிருந்து ஆல்கால் வந்ததாக எசைக்ளோபீடியாக்கள் செப்பும். அராபிய மொழியில் ‘கூல்’ (GHOUL) என்றால் பேய். ஆனால் ஆராய்ச்சியா ளர்களுக்கு இந்திய மொழிகள் தெரியாததால் வந்த குழப்பம் இது. தமிழிலும் ‘கூளி’ என்றால் பேய். கலிங்கத்துப் பரணி முதலிய நூல்களில் இந்தச் சொல்லைக் காணலாம்.

 

இப்பொழுது ஒரு சந்தேகம்!

தமிழ் மொழியில் உள்ள கூளி (பேய்), அலகை (பேய்) ஆகிய எல்லாம் அராபிய மொழியில் புகுந்தது எப்படி? ‘அலக் அலக்’ என்னும் இந்திச் சொல் சம்ஸ்கிருத மொழியிலிருந்தே வந்திருக்க வேண்டும். ‘மாறி மாறி’ ஒளிர்வதால் ‘வேறு வேறு’ (அலக் அலக்) என்பது பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

 

திருவள்ளுவரைத் தவிர, அவருக்கு முன்னதாக, பேய் என்னும் பொருளில் ‘அலகை’ பயன்படுத்திய சான்றுகளும் இல்லை. இவை அனைத்தும் பல கேள்விக்குறிகளை எழுப்புகின்றன. ஆனால் எனக்குப் பிடித்த, எனது கொள்கையான மொழிக் கொள்கையை உலகம் ஒப்புக் கொண்டால் இந்தப் புதிருக்கு விடை காணலாம்.

அதாவது உலக மொழிகள் யாவும் — பழைய மொழிகள் மட்டும் — சம்ஸ்கிருதம் தமிழ் ஆகிய இரண்டிருந்தே பிரிந்தன. ஒருவேளை சிந்துவெளி/ சரஸ்வதி நதி தீர நாகரீக  எழுத்தைப் படிக்க முடிந்தால் விட்டுப்போன — காணாமற்போன — இணைப்பு, பாலம் (Link, Bridge) கிடைத்துவிடும்.

 

சுருங்கச் சொல்லின் பழைய மொழிகளின் மூலச் சொல்லை சம்ஸ்கிருதத்திலோ தமிழிலோ கண்டு பிடித்துவிடலாம்.

 

பேய் நட்சத்திரம் பற்றி அறிந்தோ அறியாமலோ அலகை என்ற சொல்லை  வள்ளுவர் மட்டும் பயன்படுத்தி இருப்பது வியப்புக்குரியது.

வாழ்க வள்ளுவன்! வளர்க தமிழ்!!

TAGS: அலகை, ஆல்கால், பேய் நட்சத்திரம், திருக்குறள், கூளி

–subham–

புறநானூற்று முதல் பாட லில் அதிசயச் செய்திகள்! (Post No.4148)

Written by London Swaminathan

 

Date: 11 August 2017

 

Time uploaded in London- 7-25 am

 

Post No. 4148

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

மறைநவில் அந்தணர் நுவலவும் படுமே-

 

புறநானூற்றின் முதல் பாட்டு கடவுள் வாழ்த்து. அதாவது தமிழர்களின் முதல் பாட்டே திராவிடப் பேய்களுக்கு செமை அடி கொடுக்கும் பாடல். பேய்கள் யார்? கடவுள் இல்லை என்று சொல்வோர் பேய்மகன்களாம். நான் சொல்லவில்லை; வள்ளுவர் சொல்கிறார்

 

உலகத்தார் உண்டென்பது இல்லென்பான் வையத்து

அலகையா வைக்கப்படும் — குறள் 850

 

“உயர்ந்தோர் பலரும் உண்டென்று சொல்லும் பொருளைத், தனது புல்லறிவால் இல்லை என்று மறுப்பவன் இப்பூமியில் காணப்படும்  பேய் என்றே கருதப்படுவான்”.

கடவுள் வாழ்த்து பற்றித் தொல்காப்பியத்திலும், திருக்குறளிலும் உள்ளது. ஆகவே கடவுளை நம்பாதவன் தமிழன் அல்ல; பேய்கள்!

கடவுளை நம்பாதவன் தமிழ் பற்றிப் பேசினால் தமிழ்த் தாய் பொறுத்துக் கொள்ளமாட்டாள்!

 

இன்னும் ஒரு அதிசயம். முதல் பாட்டிலேயே அந்தணர், வேதம் எல்லாம் புகழப்படுகிறது. இதுவும் திராவிடப் பண்பாடு தனிப்பட்டது என்று சொல்லுவோருக்கு செமை அடி கொடுக்கிறது.

இதைவிட அதிசயம் பாடலை எழுதியவர் பெயர் மஹாதேவன். சிவனுடைய பெயர். ஆகையால் இவர் பாடிய கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்கள் எல்லாம் சிவன் பற்றியது. புற நானூற்றுக் காலத்திலேயே, பல புலவர்கள் தங்கள் பெயர்களைத் தமிழ் படுத்தியுள்ளனர். காமாட்சி என்பதை காமக் கண்ணி என்றும் மஹாதேவன் என்பதை பெருந்தேவன் என்றும் கண்ணதாசன் என்பதை கண்ணந்தாயன் என்றும் விஷ்ணுதாசன் என்பதை  விண்ணந்தாயன் என்றும் தமிழ்படுத்தி இருக்கின்றனர்

இன்னும் ஒரு சுவையான செய்தி மக்களை    ஆரியர், திராவிடர் என்று வெள்ளைக்கரப் பாதிரியார்கள் பிரித்தது பயங்கரப் புளுகு என்று காட்டுகிறது. 2000 ஆண்டுகளாக மக்கள் முதலிய ஜீவன்களை 18 கணங்களாகப் பிரிப்பது இந்து மத நூல்களில் காணப்படுகிறது. அப்படியே மிஸ்டர் மஹாதேவனும் செப்பியுள்ளார்.

 

முதல் பாட்டிலேயே கங்கை, வேதம், பிராமணர், சம்ஸ்கிருதம்!

பிராமணர் பாடும் வேதம் பற்றிச் சொன்னதோடு கங்கை நதி பற்றியும் முதல் பாட்டிலேயே வந்து விடுகிறது. சிவனிடம் உள்ள வற்றாத நீரூற்று என்பதை உரைகாரர்கள் கங்கை என்றே பகர்வர்.

இதைவிடச் சுவையான செய்தி 18 கணங்கள் பற்றிய செய்தி; யார் அந்த 18 கணங்கள்?

தேவார, திவ்யப் பிரபந்த காலம் வரை, கம்ப ராமாயண காலம் வரை மக்களையும் அவருக்கு மேலானவர்களையும் 18 பிரிவுகளாகப் பிரித்தனர்:-தேவர், அசுரர், முனிவர், கின்னரர், கிம்புருடர், கருடர், இயக்கர், இராக்கதர், கந்தருவர், சித்தர், சாரணர், வித்தியாதரர், நாகர், பூதம், வேதாளம், தாரா கணம் (நட்சத்திரவாசிகள்) , வானுலக வாசிகள், போகபூமியர்.

 

நாகர், கருடர் என்று சொன்னவுடன் பாம்பு, கருடன் என்னும் பறவை என்று எண்ணி விடாதீர்கள். அந்தக் காலத்தில் ஒவ்வொரு சின்னத்தை வைத்துக் கொண்டவர்கள் தங்களை கரடி (ஜாம்பவான்) கழுகு (ஜடாயு), குரங்கு (வானர) என்று அழைத்துக் கொண்டனர். இப்பொழுதும் உலகம் முழுதும் பழங்குடி மக்களிடையே இவ்வழக்கம் உள்ளது. வேத காலத்தில் துவங்கிய வழக்கம் இது. இது பற்றி முன்னரே எனது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் வேத கால எடுத்துக் காட்டுகளைத் தந்துள்ளேன்.

இன்னும் ஒரு சுவையான விஷயம் 18 கணம் பற்றிய பழங்காலப் பாடலாகும்; இது அடியார்க்கு நல்லார் தரும் பாடல்:-

 

கின்னரர் கிம்புருடர் விச்சாதரர் கருடர்

பொன்னமர் பூதர் புகழியக்கர் – மன்னும் உரகர் சுரர் சாரணர்

முனிவர் மேலாம், பரகதியோர் சித்தர் பலர்; கந்தருவர்

தாரகைகள் காணப் பிசாசகணம் ஏந்து புகழ் மேய விராக்கதரோ

டாய்ந்ததிறர் போகா வியல்புடைய போகபுவியுருடனே ஆகாசவாசிகளாவர்

 

வெளி உலகவாசிகள் பற்றி புறநானூறு

 

புறநானூற்றில் பைலட் இல்லாத ஏரோப் பிளேன் (Pilotless Plane/ drone வலவன் ஏவா வான ஊர்தி- பாடல் 27) முதலிய பல அறிவியல் கூற்றுகள் இருப்பது பற்றி ஏற்கனவே விரிவாக எழுதிவிட்டேன். முதல் பாட்டில் வெளி உலகத்தில் அறிவுசார்ந்த உயிரினங்கள் உண்டு என்பதை உறுதிபடக்  கூறுகிறார் மிஸ்டர் மஹாதேவன். இவர் அந்தக் காலத்திலேயே மஹாபாரதத்தைத் தமிழில் பாடியதால் பாரதம் பாடிய பெருந்தேவானார் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவர் வானுலகவாசிகள் பற்றிச் சொல்லும் செய்தி சுவைமிக்கது; 18 கணங்களில் ஆகாசவாசிகள், நட்சத்திரங்கள் பற்றி வருகிறது. அர்ஜுனனை மாதரி என்பவன் வெளி உலகத்துக்கு அழைத்துச் சென்றபோது விண்வெளி ஓடத்திலிருந்து ஒளிமிகுந்த பொருள்களைக் கண்டு ஆச்சர்யத்தோடு வினவுகிறான்.

இவைகளைத்தான் பூமியில் உள்ளோர் நட்சத்திரங்கள் என்று சொல்லுவர் என்று மாதரி விளக்குகிறான். இது மஹாபாரதம் வனபர்வத்தில் உள்ள விஷயம்.

 

எகிப்தியர்களும் மன்னர்கள் இறந்தவுடன் நட்சத்திரத்தோடு கலந்துவிடுவதாக நம்பினர். நாமும் துருவன் அகஸ்தியர் ஏழு ரிஷிகள், அருந்ததி ஆகியோரை நட்சத்திரங்களாக வணங்குகிறோம். இந்துக்களின் வெளி உலக வாசிகள் பற்றிய நம்பிக்கைகள் குறித்து நான் எழுதிய கட்டுரைகளில் இதை விரிவாக விளக்கியுள்ளேன். ஆக புற நானூற்றின் முதல்பாட்டிலேயே கச்சேரி களை கட்டத் துவங்குகிறது.

ஆதாம் (Adam) என்னும் ஆணின் இடது விலா எலும்பை ஒடித்துப் பெண்களைக் (Eve) கடவுள் உருவாக்கினான் என்ற பைபிள் கதை, சிவனின் இடது பாகத்தில் இருக்கும் உமை பற்றிய அர்த்த நாரீஸ்வரர் கதையிலிருந்து வந்தது என்பதையும் “பைபிளும் சம்ஸ்கிருதமும்” என்ற எனது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் விளக்கியுள்ளேன்

இதோ பாடலும் அதன் பொருளும்:

 

கண்ணி கார் நறுங் கொன்றை; காமர்

வண்ண மார்பின் தாரும் கொன்றை;

ஊர்தி வால் வெள்ளேறே; சிறந்த

சீர்கெழு கொடியும் அவ் ஏறு என்ப;

கறை மிடறு அணியலும் அணிந்தன்று; அக் கறை மறை நவில் அந்தணர் நுவலவும் படுமே;

பெண் உரு ஒரு திறன் ஆகின்று; அவ் உருத்

தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் சுரக்கும்;

பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று; அப் பிறை

பதினென்கணனும் ஏத்தவும் படுமே —

எல்லா உயிர்க்கும் ஏமம் ஆகிய

நீர் அறவு அறியாக் கரகத்து,

தாழ்சடைப் பொலிந்த, அருந்தவத்தோற்கே

 

— முதல் பாடல், பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார்

 

வண்ணம், தவம், கணம் ஏமம் முதலிய பல சம்ஸ்கிருதச் சொற்கள் உள்ளன. கொடி வாஹனம் ஆகிய விஷயங்களும் சம்ஸ்கிருத நூல்களில் காணப்படும் கருத்துகளே.

 

பாடலின் பொருள்:-

சிவபெருமான் எல்லா உயிர்களுக்கும் காவலாய் உள்ளவன்; நீர் வற்றப் பெறாத கரகத்தை உடையவன்; தாழ்ந்த சடையுடையவன்; சிறந்த தவத்தோன். அவனது தலையில் அணியப் பெறுவதும் (கண்ணி) மார்பில் அணியப் படுவதும் (தார்=மாலை) கார்காலத்தில் பூக்கும் கொன்றைப் பூ. அவன் ஏறி வருவது வெள்ளை நிறக் காளை; அவனது கொடியில் உள்ளதும் அஃதே. அவனது கழுத்து விஷம் உண்டதால் கறுத்தது; அது களங்கமாகத் தோன்றினும் தேவர்களை உயிர்பிழைக்க வைத்ததால், வேதத்தைப் பயிலும் அந்தணர்களால் போற்றப்படுகிறது. அவனது உடலின் ஒரு பகுதி பெண் (அர்த்தநாரீஸ்வரர்);  அது அவனுள்ளே ஒடுங்கியும் இருக்கும்; பிறைச் சந்திரன் நெற்றிக்கு அழகூட்டும் அதை 18 கணத்தவரும் புகழ்வர்.

 

18 கணங்களும் சிவனை வணங்குவதாகக் கூறுவதால் அசுரர்களும், இராக்கதரும் இந்துக்களே—- அவர்களும் சிவனை வேண்டி வரம் பெற்றவர்களே என்பது வேத காலம் முதற்கொண்டு இருந்து வரும் கோட்பாடு. ஆனால் பகச் சொல்லி கேளிர் பிரிக்கும் வெள்ளைத் தோலினர்,  அவர்களை திராவிடர்கள் என்றும் பழங்குடி மக்கள் என்றும் முத்திரை குத்தியது ஜகஜ்ஜாலப் புரட்டு, பொய், பித்தலாட்டம் என்பதை அழகாகக் கூறுகிறார் மிஸ்டர் மஹாதேவன்

 

புறநானூற்றுக்கு நான் புது உரை எழுதி வருகிறேன்; மேலும் வரும்!

சில சொற்களுக்குப் பொருள்:

நீரறவறியாக் கரகம் = கங்கை; கண்ணி = தலையில் அணியும் மாலை; தார் = மார்பில் சூடும் மாலை, காமர் = அழகு

வாழ்க பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார்; வளர்க தமிழ்!

 

—–subam—-

 

 

 

சாக்ரடீஸை கிண்டல் அடிக்கும் கிரேக்கர்கள்! (Post No.4140)

Written by London Swaminathan

 

Date: 8 August 2017

 

Time uploaded in London- 20-46

 

Post No. 4140

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

நம்முடைய கண்ணோட்டத்தில் சாக்ரடீஸ் ஒரு சிந்தனைச் சிற்பி; பேரறிஞர்! ஆனால் அவர் காலத்திய கிரேக்க அறிஞர்கள் அவரை பைத்தியக்கரப் பயல் என்று சித்தரித்துள்ளனர். நான் ஏதென்ஸ் நகரில் ஆவலோடு வாங்கிய சீட்டுக் கட்டில் ஜோக்கர் கார்டில் சாக்ரடீஸ் உள்ளார். ஆனால் வேறு ஒரு கார்டிலும் சாக்ரடீஸ் படம் இருந்தது எனக்குக் கொஞ்சம் திருப்தி. இதைப் பார்க்கையில் சாக்ரடீஸ் பற்றி இரு வேறு கருத்துகள் உண்டோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. ஆயினும் இரண்டாயிரத்து நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் நாடகங்கள் எழுதி புகழ் சேர்த்த அரிஸ்டோபனிஸ் என்பவர், எல்லா தத்துவ அறிஞர்களும் தீய கருத்துக்களைப் பரப்புவதாகக் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளார். அவர் சாக்ரடீஸை பைத்தியக்காரன் என்கிறார்.

 

 

நம்மூர் அரசியல்வாதிகளைப் பார்க்கையில் சாக்ரடீஸ் பிழைக்கத் தெரியாத பைத்தியக்காரன்தான். கிரேக்கம் எனப்படும் கிரீஸ் நாட்டில் அக்காலத்தில் தூக்குத் தண்டனை, சிரச் சேதம் முதலியன கிடையா. எவருக்கேனும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டால் உன் கொள்கைகளைக் கைவிடுகிறாயா? அல்லது விஷத்தைக் குடிக்கிறாயா? என்று கேட்பர். அப்பாவி சாக்ரடீஸ் எனக்கு இருக்கும் ஒரே சொத்து என் கொள்கைதான்; அது என்னுடன் இருக்கட்டும் என்று சொல்லி விஷத்தைக் குடித்தார்.

அவரது ஆத்ம சிநேகிதனான கிரீட்டோ, தப்பித்துச் செல்ல வழிவகைளைக் கூறியும் சிறையிலிருந்து வெளியேற மறுத்துவிட்டார். கடைசியில் கிரீட்டோவை அழைத்து, “கிரீட்டொ! நான் வேண்டிக்கொண்ட தெய்வத்துக்கு ஒரு கோழியைப் பலி கொடுக்க மறந்து விடாதே” என்று சொல்லிவிட்டு ஹெம்லாக் என்னும் விஷத்தைக் குடித்தார். நிற்க.

 

இவரை நையாண்டி செய்து, நக்கல் அடித்த அரிஸ்டோபனிஸ், 40 நாடகங்களுக்கு மேல் எழுதினார். ஆனால் நம் கைகளில் சிக்கியது 11 நாடகங்கள்தான்.

இவருடைய வாழ்க்கைச் சரிதம் முழுதும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் ஏதென்ஸ் நகரில் பிறந்து 20 வயதுக்குள்ளேயே நகைச்சுவை நாடகங்களை எழுதத் துவங்கினார். இவரது  காலத்தில் ஏதன்ஸுக்கும் ஸ்பார்டாவுக்கும் 27 ஆண்டுகளுக்கு நடந்த போரில் ஏதென்ஸ் தோல்வி அடைந்தது. அத்துடன் மிகப்பெரிய கிரேக்க நாகரீகம் சீரழியத் தொடங்கியது. ஊழல் தலைவிரித்தாடியது. அவைகளக் குறை கூறியும் கிண்டல் செய்தும் நகைச் சுவை நாடகங்களை எழுதினார்.

 

இவருடைய நாடகங்கள் அங்கத நாடகங்கள் இரு பொருள்பட இருக்கும். இவரது புகழ்பெற்ற நாடகங்களில் ஒன்று தவளைகள் பற்றியது. ரிக் வேதத்தில் வரும் தவளைப் பாடலுடன் அதை ஒப்பிட்டு ஏற்கனவே ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளேன்.

 

பிறந்த ஆண்டு- கி.மு.450

இறந்த ஆண்டு – கி.மு.385

 

My old article:

 Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the Rig Veda …

tamilandvedas.com/2016/12/15/aristophanes…

राजेंद्र गुप्ता Rajendra Gupta has left a new comment on your post “Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the R…”

 

XXXX

 

80 நாடகம் எழுதிய ஏஸ்கைலஸ்!

கிரேக்க நாடகத்தின் முன்னோடி இவர். ஏஸ்கைலஸ்– சோக நாடகங்களின் மன்னன். ஏதென்ஸ் அருகில் பிறந்தவர். அடிக்கடி இதாலிக்குச் சொந்தமான சிசிலி தீவுக்குப் போய் வந்தார். அங்கேதான் இறந்தார்.

 

மராத்தன் போரிலும் சலாமிஸ் போரிலும் பங்கேற்றவர்.

 

80 நாடகம் எழுதி 52 முறை முதல் பரிசு பெற்றவர் ஏஸ்கைலஸ் . ஆனால் நமக்குக் கிடைத்தவை ஏழே நாடகங்கள் தான்.

கிரேக்க புராணக் கதைகளைப் பயன்படுத்தி அரசியல் செய்திகளை அளித்தார். இவருடைய நாடகம் பற்றிய சிறப்பு என்னவென்றால் 2500 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இன்றும் இவருடைய நாடகங்கள் மேடையில் நடிக்கப்படுகின்றன (நம்முடைய மஹாபாரத நாடகங்கள் இன்றும் இந்தோநேஷியாவில் நடப்பது போல).

 

இவரது காலத்தில் பாரசீகத்துடன் நடந்த சண்டையில் கிரேக்கம் வெற்றி பெற்றது. அதன் விளைவாக போர்க்கால துன்பங்களை இவரது நாடகத்தில் காணலாம்.

பிறந்த ஆண்டு- கி.மு. 524

இறந்த ஆண்டு – கி.மு.456

 

–Subham–

இளவயது மேதைகள் (Post No.4139)

PICTURE OF THOMAS FULLER

 

WRITTEN BY S NAGARAJAN

 

Date: 8 August 2017

 

Time uploaded in London:- 7-04 am

 

 

Post No.4139

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

 

 

பாக்யா 21-7-2017 தேதியிட்ட இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை (ஏழாம் ஆண்டு 22வது கட்டுரை)

 

மூன்று கறுப்பு நிற பீன்ஸ்களை வெள்ளை நிறமாக்க எத்தனை பீன்ஸ்கள் வேண்டும்?

ச.நாகராஜன்

 

 

‘அனைவருமே ஒரு இளவயது மேதை தோற்பதையே விரும்புகின்றனர். அப்போது தான் நாம் சாதாரணமாக இருப்பதைப் பொறுக்க முடிகிறது!” –  ஹரால்ட் ப்ளூம்

 

         மின்னல் வேகத்தில் கணக்குகளைப் போட்டு அனைவரையும் அயர வைத்த மேதைகளில் ஆப்பிரிக்காவில் 1710ஆம் ஆண்டில் பிறந்த தாம்ஸ புல்லர் (Thomas Fuller) குறிப்பிடத்தகுந்த ஒருவர். இவர் ஒரு நீகரோ. 1724இல் இவர் பிடிக்கப்பட்டு  அமெரிக்காவில் உள்ள வர்ஜீனியாவிற்கு அடிமையாக அனுப்பி வைக்கப்பட்டார். 1790ஆம் ஆண்டு இறக்கும் வரை அங்கேயே வாழ்ந்தார்.

 

 

இவருக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாது. ஆனால் மனதிற்குள்ளாக ஒன்பது இலக்கங்கள் கொண்ட இரு எண்களை உடனடியாகப் பெருக்கி விடையைக் கூறுவார்.

ஏதேனும் காலத்தின் ஒரு பகுதியைச் சொன்னால் உடனடியாக அதில் எத்தனை விநாடிகள் என்பதைச் சரியாகக் கூறுவார்.

ஒரு குவியலான சோளத்தையோ அல்லது இதர தானியத்தையோ காண்பித்து அதில் எத்தனை தானிய மணிகள் உள்ளன என்று கேட்டால் மிகச் சரியாக விடையைக் கூறுவார்.

 

இந்தத் திறமையைப் பார்த்த அனைவரும் வியந்தனர்.

இதே போல பல இளம் வயது கணிதம் போடும் மேதைகள் உண்டு.

 

ஆண்ட் ரே மேரி ஆம்பியர் (1775-1836) நான்கு வயதாகும் போதே மிக கஷ்டமான கணக்குகளைப் போட்டு அனைவரையும் அயர வைத்தார்.

 

கார்ல் ஃப்ரெடெரிக் காஸ் (1777-1855) மூன்று வயதிலேயே தந்தையின் வாராந்திர கூலி வழங்கும் தினத்தில் ஓவர் டைம் கூலி எவ்வளவு தர வேண்டும் என்பதைக் கணக்கிட்டு அனைவரையும் அயர வைத்தார். (திருஞானசம்பந்தர் மூன்றே வயதில், தமிழ் இலக்கணம் தவறாமல், பாடல் பாடியதையும் இங்கு நினைவு கூரலாம்)

 

டப்ளின் நகரின் ஆர்ச்பிஷப்பாகப் பின்னால் புகழ்பெற்ற ரிசர்ட் வேட்லி (1787-1863) நான்கு வயதில் பல கணக்குகளையும் போட்டுப் பார்வையாளரைத் திகைக்க வைத்தார். ஆனால் நாளடைவில் அவருக்கு இந்த சக்தி மெல்ல மெல்ல குறைந்தது.

 

 

       இன்னொரு பிரபல மேதை ஜெரா கால்பர்ன். இவர் அமெரிக்காவில் வெர்மாண்டில் 1812இல் பிறந்தார். இவர் ஒரு ஏழை விவசாயியின் மகன். ஆறு வயதிலேயே அமெரிக்கா நெடுக கணிதத் திறமை காட்ட “டூர் செய்தவர் இவர்.

லண்டனுக்கு எட்டாம் வயதில் இவரை அழைத்து வந்தனர். 8 என்ற எண்ணின் 16வது அடுக்கை – அதாவது 8 என்ற எண்ணை அந்த எண்ணாலேயே எட்டு முறை பெருக்கினால் வரும் எண் என்ன என்று இவரைக் கேட்ட போது 281,474,976,710,656 என்று உடனடியாக விடையைக் கூறினார்.

இவரது திறமையைப் பார்த்த பலரும் இவரைப் படிக்க வைத்தனர்.

 

 

இவர் பின்னாளில் மொழி இயலில் பேராசிரியராக ஆனார். இவர் தனது சுய சரிதத்தையும் எழுதியுள்ளார்.

சாதாரணமாக இப்படிப்பட்டவர்களின் திறமையைப் பரிசோதிக்கக் கேள்விகளைக் கேட்பவர்கள் இடக்கு மடக்காக கேள்வி கேட்டு அவரைத் திணற அடிக்க வேண்டும் என்பதை நோக்கமாகக் கொள்வதுண்டு.

 

அதற்கு ஈடு கொடுத்து கால்பர்னும் அவர்களது “பாஷையிலேயே பதிலடி கொடுப்பதும் உண்டு.

நிகழ்ச்சி ஒன்றில் இடக்கு மடக்கு கேள்வியைக் கேட்க முயன்ற ஒரு பார்வையாளர், “மூன்று கறுப்பு நிற பீன்ஸ்களை வெள்ளை நிறமாக்க எத்தனை பீன்ஸ்கள் வேண்டும் என்று வேண்டுமென்றே கேட்டார்.

 

உடனடியாக கால்பர்ன். “மூன்று போதும். அவற்றை உரித்துப் பாருங்கள். உள்ளே வெள்ளையாக இருக்கும் என்று பதில் கூறினார்.

 

அரங்கத்தில் பார்வையாளர்களின் கரகோஷம் அடங்க வெகு நேரமானது.

 

இப்படி இன்னும் ஏராளமானோர் இள வயதிலேயே கடினமான கணக்குகளைப் போட்ட பட்டியலில் சேர்கின்றனர்.

இவர்களால் மட்டும் எப்படி அரிய ஒரு திறமையைப் பெற முடிந்தது, இதற்கு அறிவியல் ரீதியிலான விளக்கம் ஏதேனும் உண்டா?

ஆட்டிடையர்களாக இருந்த சிலருக்கு – எழுத்தறிவு இல்லாதவர்களுக்கு – அபூர்வமான இப்படிப்பட்ட கணிதத் திறமை வந்தது எப்படி?

 

இதற்கான விடையைக் காண்பதற்கு உரிய புள்ளிவிவரங்களும் தகவல்களும் போதுமானதாக இல்லை என்பதே அறிவியல் அறிஞர்களின் முடிவு.

படிப்பறிவு இல்லை என்றாலும் கூட இவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே ஏதோ ஒரு முறையைக் கற்பித்துக் கொண்டனர் என்பது மட்டும் தெரிய வருகிறது

 

இப்போதுள்ள அதி நவீன சூப்பர் கம்ப்யூட்டர்களிம் நூறு இலக்க எண்ணை இன்னொரு நூறு இலக்க எண்ணால் பெருக்கி விடையைத் தர சில மைக்ரோ செகண்டுகளே ஆகிறது என்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

என்றாலும் மனித மூளையின் மகிமையை விளக்கும் இள வயது மேதைகள் பற்றிய வரலாறு கணித ஆர்வலர்களால் தொகுக்கப்பட்டு அவர்களுக்குத் தர வரிசையும் கூடத் தரப்பட்டுள்ளது.

விந்தையான மனித மூளையின் திறமை தான் நம்மை எப்படி பிரமிக்க வைக்கிறது?!

 

 

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் ..

 

 பரிணாம தத்துவத்தை முதலில் கண்டுபிடித்த பிரபல விஞ்ஞானியான டார்வினின் வாழ்க்கையில் ஏராளமான சுவையான சம்ப்வங்கள் உண்டு.

அவர் ஒரு விசித்திரமான மனிதர். எதை எடுத்தாலும் ஆராய்ச்சி செய்து பார்ப்பது அவரது சுபாவம்.

 

 

விசித்திரமான மிருகங்களையோ பறவைகளையோ அவர் பார்த்தால் அதன் ருசி எப்படி இருக்கும் என்பதை அறிய ஆவல் கொள்வார். ஆமாம், அதைத் தின்றே பார்த்து விடுவார். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் இருந்த போதுகோர்முட் க்ளப்’ (Gourmut Club) என்ற சங்கத்தில் அவர் உறுப்பினராக இருந்தார்.அந்த சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள் வாரம் ஒரு முறை கூடுவர். சாதாரணமாக மெனுவில் இல்லாத மிருகங்களைச் சமைத்துச் சாப்பிடுவர். இப்படி பருந்து, நாரை போன்ற அயிட்டங்கள் அவர்கள் மெனுவில் புதிதாகச் சேர்க்கப்படும்.

 

ஆனால் ஒரு முறை பழுப்பு நிற ஆந்தை ஒன்றை அடித்துச் சாப்பிட்டார். அது அவரது ஆர்வத்தையே கெடுத்து விட்டது.

‘ஐயோஅதைப் பற்றி என்னால் பேசக் கூட முடியாது என்று அவர் நொந்து பேசினார். ஆனால் அந்த பழுப்பு ஆந்தையால் அவரை நோக அடிக்க முடிந்ததே தவிர அறுசுவை உணவின் பால் அவருக்கு இருந்த மோகத்தை மாற்ற முடியவில்லை.

 

ஒரு முறை அவர் பீகிளுக்கு (Beagle) பயணமானார். அப்போது அவர் ஆர்மடில்லோ என்ற தென்னமரிக்க விலங்கு ஒன்றைச் சாப்பிட்டுப் பார்த்தார். அத்துடன் என்ற எலி அணில் போன்ற கொறிக்கும் விலங்குகளில் ஒன்றான அகோடிஸ் (Agoutis)  என்பதைப் பிடித்துச் சாப்பிட்டார். அதன் சுவையை வர்ணிக்க வார்த்தைகளே இல்லை என்று வெகுவாகப் பாராட்டினார்.

 

  தென் அமெரிக்காவில் படகோனியாவில் அதி வேகமாக ஓடக்கூடிய சிறுத்தையை அடித்துச் சாப்பிட்டார். அங்குள்ள் ரியா பறவையின் சுவை அவருக்குப் பிடித்திருந்தது. அதில் தான் சாப்பிட்டது போக மீதி  இருந்த பகுதிகளை லண்டன்  மிருகக்காட்சி சொஸைடிக்கு அனுப்பினார். அந்தப் பறவைக்கு ரியா டார்வினி (Rhia Darwinii) என்று அவர் பெயரே சூட்டப்பட்டது!

கலபகோஸ் என்ற இடத்தில் உடும்புகளையும் ராட்ஸச ஆமைகளையும் சாப்பிட்டு மகிழ்ந்தார். ஆமையின் சுவை அவருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போகவே 48 ஆமைகளைப் பிடித்து பீகிளிலிருந்து திருப்பிச் செல்லும் பயணத்தில் அவற்றைச் சாப்பிட்டார்.

இப்படி ஒரு விசித்திரமான, அதிசயத் தீனிக்கார விஞ்ஞானியை உலகம் பார்த்ததே இல்லை.

(ஆதாரம் தி லைஃப் அண்ட் லெட்டர்ஸ் ஆஃப் சார்லஸ் டார்வின்)

***

 

தமிழ்க் கல்வெட்டுகளில் விநோதப் பெயர்கள் (Post No.4092)

Written by London Swaminathan


Date: 18 July 2017


Time uploaded in London-14-06


Post No. 4092


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

மனிதர்களுடைய பெயர்கள் காலத்துக்கு காலம் மாறுபடும்; சங்கத் தமிழ் நூல்களில் வழங்கும் பல பெயர்கள் இப்பொழுது புழக்கத்தில் இல்லை; இதே போல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த பல பெயர்களை நாம் இப்பொழுது நமது குழந்தைகளுக்கு சூட்டுவதில்லை. உலகில் மாறாத பொருட்கள் இல்லை. மாற்றம் என்பது தவிர்க்க இயலாதது (Change is inevitable) . உடை, உணவு, மொழி எல்லாமே மாறுபடும் என்பது அனுபவத்தில் கண்ட விஷயம்!

சுமார் ஐந்தாம் நூற்றாண்டிலேயே புனிதவதி, திலகவதி, பரம தத்தன் போன்ற சம்ஸ்கிருதப் பெயர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதை காரைக்கால் அம்மையார் சரித்திரம் அதற்குப்  பின்னர் வந்த அப்பர் சரித்திரம் ஆகியன காட்டும். ஆனால் நப்பசலை, நச்செள்ளை போன்ற பெண்களின் பெயர்களை நாம் இப்போது பயன்படுத்துவதில்லை. ஆயினும் சங்க காலத்தில் கேசவன், தாமோதரன், வால்மீகி, பிரம்மா, கபிலர், பரணர் போன்ற சம்ஸ்கிருதப் பெயர்களை சர்வ சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தினர்.

சங்கத் தமிழ்ப் புலவர்களின் பெயர்களில் நிறைய சம்ஸ்கிருதப் பெயர்கள் இருக்கின்றன. இன்னும் சிலர் சம்ஸ்கிருதப் பெயர்களை தமிழில்  மொழி பெயர்த்து வைத்துக் கொண்டனர். காமக்கண்ணி என்ற சங்கப் புலவரின் பெயர் காமாக்ஷி என்ற தெய்வத்தின் பெயராகும். வேத கால இந்திரனின் பெயரை காஷ்மீர் முதல், இலங்கையின் கண்டி வரையுள்ள எல்லோரும் பயன்படுத்துகிறோம். ஜாதி வித்தியாசமின்றி எல்லோரும் ராஜேந்திரன், மஹேந்திரன், உபேந்திரன் என்றெல்லாம் இந்திரன் பெயரை வைத்துக் கொள்கிறோம். இதே போல ஊர் என்பது சங்க காலத்திலேயே உள்ளது. இது புரம், பூர் (Jaipur, Nagpur, Jodhpur) என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல்லுடன் தொடர்புடையது. சங்க காலத்துக்கு முன்னமே சம்ஸ்கிருத நூல்களில் உள்ளது.

 

(என்னுடைய கொள்கைப்படி தமிழும் சம்ஸ்கிருதமும் ஒரே மூலத்திலிருந்து பிறந்ததால் இப்படி நூற்றுக்கணக்கான ஒற்றுமைகளைக் காணலாம். இவை எல்லாம் ஐரோப்பிய மொழிகளில் இல்லாததால் மாக்ஸ்முல்லர், வில்லியம் ஜோன்ஸ் போன்றவர்கள் சொன்னதெல்லாம் வெறும் ஊகமே — தவறான ஊகங்களே — என்பது உறுதியாகின்றது)

 

இதோ சில சுவையான கல்வெட்டுப் பெயர்கள்:

கல்வெட்டுகள் அனைத்தும் இந்து முறைப்படிதான் திசைகளைக் குறிக்கும்— பூர்வ, தக்ஷிண, பஸ்சிம, உத்தர = கீழ் பாலெல்லை, தென்பாலெல்லை, மேல் பாலெல்லை, வட பாலெல்லை). இது இந்துக்களின் கண்டுபிடிப்பு. கோவிலை வலம் வருதல், கடிகராத்தில் முள் வலமாகச் சுற்றல் எல்லாம் , உலகிற்கு இந்துக்கள் கற்பித்த நாகரீகம்!

 

கி.பி. 550

சிம்மவர்மன் (சிம்ஹவர்மர்), வஜ்ர நந்தி, நரபயன் (ஆணத்தி)

 

கி.பி.675

பரமேச்சுரன், அநந்தசிவ ஆசாரியர்

 

ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு

சதுர்புஜன், சதுர்வக்த்ரன்,, அத்ரி, புரூரன், நஹுஷன், தசவதனன், தார்தராஷ்டிரன், வானரத்வஜன், ஹரிச்சந்திரன், சிரிவல்லன், வரகுணன், சிரிகண்டராசன், வீரநாரணன், ஸ்ரீ பராந்தக மஹாராஜன், பரமேஸ்வரன், காடக ஸோமயாஜி, மாயா நாராயண பட்டர், நாராயணங் கேசவன், கண சுவாமி பட்டர், யோகேசுவர பட்டர், மாதவன், சிரீவல்லன், நக்கன்

11ஆம் நூற்றாண்டு

வீர கேரளன், வீர பாண்ட்யன், வினைய கஞ்சுகன், விசால சீலன், கோவிந்த சுவாமி பட்டச் சோமாசி, வாசுதேவ பீதம்பரப் பட்டன்,

ப்ரஹ்ம ஸ்ரீதுங்க ராஜ, ராஜ சிம்ஹ, மாங்குடிச் சோலைக் கிழவன், இளவளம்புல்லன், அரையன், வேற்சாத்தன், சாத்தன்.

 

கி.பி.865

கருநந்தடக்கன், விஷ்ணு பட்டாரகன், குமாரசுவாமி பட்டன், இளையான் கண்டன், வெண்ணீர் வெள்ளாளன், சாத்த முருகன், சிங்கங்குன்றப் போழன்.

 

ராரஜராஜன் லெய்டன் செப்பேடு

கிருஷ்ணன் ராமன், பருத்திக் குடையான் வேளான், மூவேந்த வேளான், ஆரூரன்,  தத்தன் சேந்தன்,  பொற்காரி, , தாமோதர பட்டன், , கற்குடையான் பிசங்கன்,  சங்கர நாராயணரங்கன், , தம்மடி பட்டன், தியம்பக பட்டன், கொற்றன் பொற்காரி, சூற்றியன் தேவடி, தேவன் சாத்தன்,

தளிக்குளவன், குமரன் ரங்கன், சிங்கன் வெண்காடன்,   தம்மடிப் பட்டன், ஸ்ரீதரபட்டன், பற்பநாப பட்டன், வெண்ணைப் பட்டன்,  நந்தீஸ்வர பட்டன், அமுதன் தீர்த்தகரன், அரைசூர் மறியாடி, வேட்கோவன் மாதேவன், காஸ்யபன் ஸூர்யரங்கன், பாரத்வாஜி திரித்தி வைகுந்தன், சதுர்முகனரங்கன், கண்ணன், தேவன் குடையான், பூவத்தபட்டன், நள்ளாறன், கற்பகஞ் சோலை, கணவதி, முண்டனரங்கன், ராஜேந்திர சோழ பட்டன்.

TAGS: கல்வெட்டு, தமிழ்ப் பெயர்கள், லெய்டன், சங்கப்புலவர்

 

–சுபம்-

 

பூர்வ, தக்ஷிண, பச்சிம, உத்தர சதுச் சமுத்ராதிபதி கிருஷ்ண தேவ மகாராயர் (Post No.4089)

பூர்வ, தக்ஷிண, பச்சிம, உத்தர சதுச் சமுத்ராதிபதி கிருஷ்ண தேவ மகாராயர் (Post No.4089)

 

Written by London Swaminathan


Date: 17 July 2017


Time uploaded in London-16-08


Post No. 4089


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

முஸ்லீம்களின் படை எடுப்பிலிருந்து இந்த நாட்டைக் காப்பாற்றியவர் இருவர்: தென்னகத்திலிருந்து முஸ்லீம் படை எடுப்பாளர்களை விரட்டியவர் கிருஷ்ண தேவ ராயர்; வடநாட்டிலிருந்து விரட்டியவர் வீர சிவாஜி.

கிருஷ்ண தேவ ராயர் போல கோவில்களுக்கு தானம் செய்தவரும் இல்லை; இலக்கியத்தை வளர்த்தவரும் இல்லை. திருப்பதி கோவிலுக்கு வாரி வழங்கியுள்ளார். ஆமுக்த மால்யதா என்ற காவியத்தைத் தெலுங்கில் எழுதினார். அவர் ஒரு வீர வைஷ்ணவர்; திருப்பாவை மீது அலாதிப் பிரியம் கொண்டவர்.

ஆமுக்தமால்யதா என்பது ஆண்டாள்- விஷ்ணு கல்யாணம் பற்றிய கவிதை ஆகும்.

 

 

1509 ஆம் ஆண்டு முதல் 1529 ஆம் ஆண்டு வரை 20 ஆண்டுகளுக்கு விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தை ஆண்டார்; அதை விரிவாக்கினார். இவரது சபையில் அஷ்ட திக்கஜங்கள் எனப்படும் எட்டு பேரறிஞர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் புகழ் பெற்ற இருவர் அல்லாசானி பெத்தண்ணா, தெனாலி ராம (கிருஷ்ணா)

 

துளுவ வம்சத்தை ஸ்தாபித்தவர். திருப்பதி முதல் திருவண்ணாமலை வரை கோவில்களுக்கு தானம் வழங்கினார்.

 

திரு ஈங்கோய் மலை மீதுள்ள க்ருஷ்ண தேவ மகாராயரின் கல்வெட்டு அவருடைய வீரதீரச் செயல்களை விவரிக்கின்றது. அவருடைய பட்டங்கள் கம்பீரமான சொற்களை உடையது.

 

முதலில் கல்வெட்டின் சுவையான பகுதிகளைக் காண்போம்:

 

இந்தக் கல்வெட்டுக்குத் தீங்கு செய்வோருக்கு காசியில் பிராமணர்களையும் பசுக்களையும் கொன்ற பாவம் வரட்டும் என்று சாபம் தரும் பகுதியைக் கவனிக்கவும்.

பசுவுக்குத் தீங்கு செய்வோருக்கு, அதுவும் காசியில் தீங்கு செய்வோருக்கு வரும் பாபம்= அதாவது பல படங்கு பாவம்!!

 

கடைசியில் ஒரு அருமையான சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகம் இருக்கிறது; அதன் பொருள்:-

“தான், தானம் செய்வதைக் காட்டிலும் மற்றவர் கொடுத்ததைத் திறம்பட நிர்வகிப்பது இரு மடங்கு பலன் தரும்

பிறர் கொடுத்ததை அபகரித்தால், தான் செய்த புண்ணியங்களும் வீணாகிப் போய்விடும்” என்று கல்வெட்டு எச்சரிக்கிறது.

அருமையான எச்சரிக்கை.

இறை வணக்கமாகக் கல்வெட்டின் ஆரம்பத்திலுள்ள ஸ்லோகம் பரம சிவனின் அருளை வேண்டுகிறது.

இக் கல்வெட்டு கிருஷ்ணவேணி ஆற்றங்கரையில் மகர சங்கராந்தித் திருநாளன்று (பொங்கல் திருநாள்) மன்னன் எழுந்தருளிய போது சோழ மண்டலத்திலுள்ள சிவன், விஷ்ணு கோவில்களுக்கு பத்தாயிரம் வராகன் பொன் தானம் செய்ததைக் கூறுகிறது

 

கோவில்களுக்கு சோடி, சூல வரி, புற வரி, அரச பேறு ஆகிய வரிகளிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டதைக் கல்வெட்டு விளம்புகிறது.

 

விஜய நகரத்திலிருந்து புறப்பட்ட மன்னர் எந்தெந்த மன்னரை வெற்றி கொண்டு உயிருடன் சிறைப்படுத்தினார் என்பதையும் இது குறிக்கிறது.

இந்த வெற்றிகளைக் குறிக்கும் வண்ணம் பொட்டுனூரில் ஒரு வெற்றித் தூண் நிறுவியதையும் கல்வெட்டு சொல்கிறது.

இவைகளில் பெரும்பாலும் தெலுங்குதேச வெற்றிகளாகும். தென்னகத்தின் மிகப் பெரும்பகுதியை ஆண்டவர் ராயர். இவருடைய பொக்கிஷங்களை மதிப்பிட வந்த ஐரோப்பியர் இவைகளை மதிப்பிடவே முடியாது; அவ்வளவு விலைமிகுந்த ரத்தினங்கள் என்று எழுதி வைத்துள்ளனர்.

 

திருச்சி மவட்டத்தில் திரு ஈங்கோய் மலை மீதுள்ள மரகதாசலேசுவரர் கோயிலில் இக்கல்வெட்டு உள்ளது; கல்வெட்டின் காலம் சக வருஷம் 1439, அதாவது கி.பி.1517.

இதோ அந்தக் கல்வெட்டு

 

“ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ நமஸ்துங்க சிரச்சும்பி

சந்த்ர சாமரசாரவே

த்ரைலோக்ய நகராரம்ப

மூலஸ்தம்பாய சம்பவே”

 

“ஸ்ரீ விசயாயாப்யுதய சாலிவாகன சகாப்தம் 1439 இதின்மேல் செல்லாநின்ற ஈசுவர (பிலவங்க) சம்வத்சரம் (புஷ்ய மாசத்துப் பௌர்ணமி நாள்) ஸ்ரீமன் மஹாமண்டலேஸ்வர,

அரியராய   ரவிபாடன்,

பாஷைக்குத் தப்புவராய கண்டன்,

கண்டநாடு கொண்டு,

கொண்டநாடு கொடாதான்

 

பூர்வ தக்ஷிண பச்சிம உத்தர சதுச் சமுத்ராபதிபதி

(East, South, West, North நாற்கடலை எல்லையாக உடையவர்)

ஸ்ரீ வீரப்ரதாப, ஸ்ரீ வீரகிருஷ்ண தேவ மகாராயர்

சோழ மண்டலத்து விஷ்ணுஸ்தானம், சிவஸ்தானம், முதலான தேவஸ்தானங்களுக்கு சோடி, சூல வரி, புறவரி, அரசபேறு மற்றும் உண்டா னது எல்லாம் சர்வமானியமாக திருவுளம் பற்றின தர்மசாசன ராயசம்.

 

நாம் விசய நகரத்திலிருந்து புறப்பட்டு, பூர்வ திக்கு விசையார்த்தம் எழுந்தருளி உதயகிரி துர்கமும் யிரிசிக் கொண்டு,

திருமலை ராகுத்தராயனையும் பிடித்துக்கொண்டு, வினி கொண்டை, வெல்லம கொண்டை, நாகார்ச்சுன கொண்டை,  கொண்டை வீடு, கொண்டை  பள்ளி ராசமகேந்திரவரம்,  முதலான துர்கங்களும் இரிசிக்கொண்டு,

 

பிரதாபருத்ர கசபதி பிரகலாதன், சிரச்சந்திரன், மல்லூகான், உத்தாண்டகான்,  முதலான பாத்திர சாமந்தரையும் சீவக்கிரகமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, பிரதாபருத்திர கசபதியையும் முறியவெட்டி, சிங்காத்திரிக்கு எழுந்தருளி, பொட்டு நூரில் ஜயஸ்தம்பம் நிறுத்தி,

 

சோள மண்டலத்தில் தேவஸ்தானம் திருச்சிராப்பள்ளி, திரு ஈங்கோய்மலை, சந்தலைகை, திருக்காட்டுப்பள்ளி, திருமழவாடி, வல்லம், தஞ்சாவூர் திருநல்லூர், திருவாரூர், திருநகரி, திருவையாறு, திருவெழுந்தூர், இராசுராமப்பாளையம், திருவாஞ்சியம், திருப்புகலூர், திருப்பனந்தாள், திருநாங்கூர்,  தாடலங்கோயில், சீர்காழி, ச்ரிகண்டபுரம் உள்பட இரண்டாற்றுப் பற்றுச் சீர்மை, புவனேகவீரன் பட்டனச் சீர்மை, ராசராசச்சுர சீர்மை, தஞ்சாவூர்ச் சீர்மை  , வீரமடக்குச் சீர்மை, வழுதலம்பட்டுச் சீர்மை, வழுவத்தூர்ச் சீர்மை பெரம்பூர்ச் சீர்மை,

குழித்தண்டலைச் சீர்மை,  உடபட விஷ்ணுஸ்தானம், சிவஸ்தானம் தேவஸ்தானங்களில்  பூர்வம் அரண்மனைக்கு இறுத்து வருகிற சோடி, சூலவரி, ஆயம் ஸ்தலயாதிக்கம் பதினாயிரம் பொன்னிலே

(அந்தந்த தேவஸ்தானங்களுக்கு மகரசங்கராந்தி புண்ணியகாலத்திலே கிருஷ்ணவேணி தீரத்திலே)

உண்டவல்லி அநந்தசாயி சந்நிதியிலும்

விசயவாடை மல்லிகார்ச்சுன தேவர் ஆக

தாராபூர்வமாகச் சர்வமானியமாகவிட்டு (தர்மசாசன ராயசமும் பாவித்தோம். இந்த ராயசப்

பிரமணத்திலே எல்லா தேவஸ்தானங்களிலும்)

சிலாசாசனம் எழுதிவிச்சு பூஜை புனஸ்கரமும் அங்கரங்க    வைபோகமும், திருப்பணிகளும் சாங்கோபாங்கமாக ஆசந்திராதித்த (Moon and Sun) ஸ்தாயியாக நடத்திகொண்டு சுகத்திலே இருக்கவும்

 

இந்த தர்மத்துக்கு அகிதம் (harm) நினைத்தவன் தங்கள் மாதா பிதாவையும் கோ பிராமணரையும் வாரணாசியிலே கொன்ற பாவத்திலே போகக்கடவராகவும்.

 

ஸ்வ  தத்தாத்   விகுணம் புண்யம் பர தத்தானுபாலனம்

பரதத்தாபராரேன ஸ்வதத்தம் நிஷ்பலம் பவேது

     

Source: Kalvettu- An Intoduction, Archaological Department of Tamil Nadu, year 1976

 

–Subham–

 

சிவபெருமானுக்கு நக்கீரர் சவால் (Post No.4081)

Written by London Swaminathan
Date: 14 July 2017
Time uploaded in London-21-27
Post No. 4081
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

திருவள்ளுவர் சரித்திரத்தின் (Year 1931) இறுதியில் நக்கீரருக்கும் சிவ பிரானுக்கும் இடையே நடந்த சண்டை பற்றி விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ள்து.

 

சண்டை எப்படி துவங்கியது?

மதுரையை ஆண்ட செண்பக பாண்டியனுக்கு ஒரு சந்தேகம்; பெண்களின் கூந்தலில் இயற்கையாக மணம் உண்டா?

 

அமைச்சரவையில் யாருக்கும் பதில் தெரியாததால், நாடு முழுதும் தண்டோராப் போட்டு யார் ஒருவர் சரியான விடை தருகின்றனரோ அவருக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள் என்று அறிவித்தான்.

இதைக் கேட்ட ஒரு ஏழைப் பிராமணன் மதுரை மீனாட்சி கோவிலில் நின்றுகொண்டு அடக்கடவுளே! எனக்கு மட்டும் விடை தெரிந்தால் என் வறுமை எல்லாம் நீங்குமே! என்று அங்கலாய்த்தான். அந்த ஏழைப் பார்ப்பனனின் குரலைச் செவிமடுத்த சிவபிரான் மனமிறங்கி ஒரு திருவிளையாடல் செய்வோமே என்று அந்த அந்தணனிடம் ஒரு பாடலை எழுதிக் கொடுத்தார். அந்தப் பாடல் பின்வருமாறு:-

 

கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி

காமஞ் செப்பாது கண்டது மொழிமோ

பயிலியது கெழீஇய நட்பின், மயிலியற்

செறியெயிற் றருவை கூந்தலின்

நறியவுமுளவோ நீயறியும் பூவே

குறுந்தொகை பாடல் 2

பொருள்:-

 

பூந்தாதுக்களை ஆராய்ந்து தேன் உண்ணும் வண்டே! என்னிடத்துள்ள அன்பின் காரணமாகச் சொல்லாமல், உன் கண்ணால் கண்டபடி சொல்வாயாக. நீ அருந்திய மலரில், இந்தப் பெண்ணின் கூந்தலைப் போல நல்ல மணமுடைய மலர்களும் உளவோ? சொல்வாயாக.

 

 

இதைக் கொண்டு பாண்டிய ராஜன் சபையில் வாசித்த தருமி என்ற பிராமணனை நக்கீரன் என்ற பார்ப்பனப் புலவர் சகட்டுமேனிக்குக் கேள்விகள் கேட்டார். பாடலில் சொற் குற்றமும் பொருட் குற்றமும் இருப்பதாகப் பழி சுமத்தினார்.

 

தருமி மீண்டும் கோவிலுக்குச் சென்று புலம்பவே மறுநாள், சிவபெருமானே நேரில் வந்து நக்கீரருடன் மோதினார். அப்போது சிவன் சொன்னதாவது:

 

அங்கங் குலைய அரிவாளி நெய் பூசிப்

பங்கம் படவிரண்டு கால்பரப்பிச் சங்கதனை

கீர் கீர் என அறுக்கும் கீரனோ என் கவியை

ஆராயும் உள்ளத்தவன்

 

பொருள்:

எண்ணையைப் பூசிக்கொண்டு அங்கமே ஆடும்படி உடலை எல்லாம் குலுக்கி, கால்களைப் பரப்பி வைத்துக்கொண்டு சங்குகளை அறுத்து வளையல் செய்யும் நக்கீரனா என் பாட்டைக் குறை சொன்னான்?

 

இதைக் கேட்டவுடன் புலவர் நக்கீரனுக்குக் கோபம் வந்தது.

 

நக்கீரர் சொன்னார்

சங்கறுப்பதெங்கள் குலம் சங்கரனார்க்கேது குலம்

பங்கமறச் சொன்னாற் பழுதாமோ – சங்கை

அரிந்துண்டு வாழ்வோம் அரனே நின்போல

இரந்துண்டு வாழ்வதில்லை

 

பொருள்:

ஏய்! சிவா! நாங்களாவது சங்குகளை அறுத்து வளையல் மோதிரம் செய்யும் வேளாப் பார்ப்பான் என்ற அந்தண ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்கள்; உனக்கோ குலம் கோத்திரம் ஏதுமில்லை

நாங்களாவது சங்குகளை அறுத்து அதை விற்று வாழ்க்கை நடத்துகிறோம்; உன்னைப் போல பிச்சை எடுத்து வாழவில்லையே.

 

இதற்குப் பின்னர் வாக்கு வாதம் முற்றவே சிவபெருமான் நெற்றிக் கண்ணைத் திறக்கவே நக்கீரன் அடி பணிந்தார் என்பது திரு விளையாடல் புராணக் கதை.

 

–subham–

பாரதியாரின் தம்பி (Post No.4076)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 13 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-44 am

 

 

Post No.4076

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

பாரதி இயல்

 

மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 34

பாரதியாரின் தம்பி பரலி சு.நெல்லையப்பரின் வாழ்க்கைச் சித்திரம்

 

ச.நாகராஜன்

 

 

பாரதியாருடன் தொடர்பு கொண்டவர்களில் குறிப்பிடத்தகுந்தந்தவர் பரலி.சு.நெல்லையப்பர்.

இவரைப் பற்றிய இந்த நூல் சிறிதென்றாலும் (80 பக்க நூல்) சிறப்பானது. பல முக்கிய விஷயங்களைத் தரும் அரிய நூலாக அமைகிறது.

இதை எழுதியவர் பாரதி அன்பர் எதிரொலி  விசுவநாதன் (திருவாரூர் சு.விசுவநாதன்)

 

 

பரலி சு.நெல்லையப்பர் வாழ்ந்த காலத்தில் வெளிவந்த நூல் இது.செப்டம்பர் 1969இல் முதல் பதிப்பைக் கண்டது.

18 அத்தியாயங்களில் பாரதியார் பற்றிய பல முக்கிய செய்திகளை அறிந்து கொள்கிறோம்.

நூலில் வரும் சில முக்கிய செய்திகளைப் பார்ப்போம்.

 

 

மகாகவி பாரதியார் பிறந்து ஏழு வருடங்களுக்குப் பின் அம்மகாகவியின் பெருமையை நாட்டிற்குணர்த்த இருவர் அடுத்தடுத்துத் தோன்றினர். ஒருவர் வ.ராமசாமி ஐயங்கார். 1889 செப்டம்பர் 17ல் தோன்றியவர்.அடுத்தவர் பரலி.சு.நெல்லையப்பர் 1889 செப்டம்பர் 18ல் தோன்றியவர்.

என்ன ஒரு அதிசயம். இருவரும் அடுத்தடுத்த நாளில் பிறந்திருக்கின்றனர்!

 

 

1908ஆம் ஆண்டு ஒரு நாள் காலை பத்து மணிக்கு வ.உ.சிதம்பரனாரின் வீட்டுக்கு வந்த பாரதியார் எதிர்பாராதவிதமாக பிள்ளையார் வீட்டின் முன் பகுதியில் அமர்ந்திருந்த நெல்லையப்பரின் கையைப் பற்றி ‘ஓய்- நம்மோடு வாரும்’ என்றவாறு வெளியே இழுத்துக் கொண்டு சென்றார்.

 

இது தான் அவரது முதல் சந்திப்பு!

*

சிதம்பரனார் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்ததைக் கண்டித்து நெல்லையப்பர் ஒரு கட்டுரையை பாரதியாரின் இந்தியா பத்திரிகைக்கு அனுப்ப அது இந்தியாவில் பிரசுரிக்கப்பட்டு அதன் பிரதி ஒன்று அவர் வீட்டிற்கு வந்தது

*

புதுவைக்குச் சென்ற நெல்லையப்பர் அங்கு சூரியோதயம் பத்திரிகையில் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தார். பாரதியின் வீட்டிலேயே (கலவை பங்களாவை விட்டு) தங்க ஆரம்பித்தார்.

*

அரவிந்தர் புதுவைக்கு டூப்ளே என்ற கப்பல் மூலம் பகல் ஒரு மணிக்கு வந்த போது பாரதியார் சீனுவாசாச்சாரியோரோடு நெல்லையப்பரும் அவரை வரவேற்கும் பேறு பெற்றார். நெல்லையப்பர் குடை பிடித்தார். பாரதியாரும் சீனுவாசாச்சாரியாரும் அரவிந்தர் பக்கத்தில் வந்தார்கள்.

 

அரவிந்தரும் பாரதியாரும் ஆங்கிலத்திலேயே உரையாடுவார்கள்.இடையிடையே எழும் சிரிப்பொலிகள் அவர்களின் தோழமையை எடுத்துக் காட்டும். அரவிந்தருக்குப் பிறகே வ.வே.சு. அய்யர் புதுவை வந்து சேர்ந்தார்.

*

திருப்பள்ளி எழுச்சி சூரியோதயம் பத்திரிகையில் வெளியானபோது முதற் பாட்டில் இரண்டாவது அடியாக,

 

எழும் பசும் பொற்சுடர் எங்கணும் பரவி

எழுந்து விளங்கியத றிவெனும் பரிதி

 

என்பதில் கடைசியான பரிதி என்ற சொல்லை மாற்றி இரவி என்ற சொல்லைப் போட்டால் அழகாக இருக்குமென்றும், மேலே பரவி என்றிருப்பதால் அதனையடுத்து இரவி என்றிருந்தால் ஓசைநயம் சிறப்பாக இருக்குமென்றும் பாரதியாரிடம் நெல்லையப்பர் சொன்னார். பாரதியார் உடனே இரவி என்ற சொல்லை ஏற்றுக் கொண்டார். இப்படி ஏற்றுக் கொண்டதன் மூலம் பாரதியார் நெல்லையப்பருக்கு தமிழ் ஆர்வத்தையும், ஊக்கத்தையும், உற்சாகத்தையும் ஏற்படுத்தினார்.

*

1917ம் ஆண்டில் கண்ணன் பாட்டு இரண்டாயிரம் பிரதிகள் அச்சிடப்பட்டது. அச்சிட்ட கண்ணன் பாட்டுப் புத்தகங்களில் ஒரு பகுதியை நெல்லையப்பர் புதுச்சேரியிலிருந்த பாரதியாருக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

பாரதியாரின் முழுநூல் ஒன்று புத்தக வடிவம் பெற்று முதன் முதலில் வெளிவந்தது குறித்து பாரதியார் பரமானந்தம் அடைந்தார். ஏதோ செயற்கருஞ்செயல் செய்த தீரனாக நெல்லையப்பரைப் போற்றினார்.

 

கண்ணன் பாட்டுக்கு அடுத்தபடியாக நாட்டுப் பாட்டு,முரசுப் பாட்டு, பாப்பாப் பாட்டு என்ற மூன்றும் நெல்லையப்பரால் பதிப்பிக்கப்பட்டது. 12 பக்கங்கள் கொண்ட முரசுப் பாட்டின் விலை அரையணா தான்.

**

 

நெல்லையப்பர் பதிப்பித்த நூல்களின் விவரங்களை விளக்கமாக இந்த நூலில் காணலாம்.

 

பாரதியாரின் கடைசி நாளான 1921ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11ம் தேதியன்று தான் பாரதியார் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த விஷயம் நெல்லயப்பருக்கு எட்டியது. நெல்லையப்பர் திருவல்லிக்கேணி மாடவீதியில் குடியிருந்த டாக்டர் ஜானகிராம் என்பவரை அழைத்துக் கொண்டு வந்து பாரதியாரின் உடல் நிலையைக் கவனித்தார். ஆனால் பாரதியார் தனக்கு எந்த மருந்தும் வேண்டாமென்று  டாக்டரிடம் கண்டிப்பாகக் கூறிவிட்டார். அன்றிரவெல்லாம் பாரதியார் மயக்க நிலையிலேயே கிடந்தார். நெல்லையப்பரும் அவருடைய நண்பர் லட்சுமண அய்யர் என்பவரும் இரவு முழுவதும் பாரதியார் பக்கத்திலேயே அமர்ந்திருந்தார்கள். பாரதியார் படுக்கையிலிருந்து  அடிக்கடி எழுவதும்  மீண்டும் படுப்பதுமாக எமனுடன் போராடிக் கொண்டிருந்தார். பின்னிரவு சுமார் ஒன்றரை மணிக்கு பாரதியாரின் மூச்சு அடங்கியது.

 

பாரதியாரின் பொன்னுடலை நெல்லையப்பர், லட்சுமண் அய்யர், ஆர்யா, ஹரிஹரசர்மா ஆகியவர்கள் சுமக்கும் பேறு பெற்றார்கள்

பாரதியாரை மிகச் சரியாகக் கணித்தவர் நெல்லையப்பர்.

“இந்த ஆசிரியன் காலத்திற்குப் பின், எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின், இவர் பாடல்களை தமிழ்நாட்டு மாதர்களும், புருஷர்களும் மிகுந்த இன்பத்துடன் படித்துக் களிப்படையும் காட்சியை நான் இப்பொழுதே காண்கிறேன்” என்று இவ்வாறு நெல்லையப்பர் பாரதியாரைப் பற்றி எழுதியிருப்பதே அவர் பாரதியாரின் கவிதா சக்தியை எப்படித் திறம்பட மதிப்பீடு செய்திருந்தார் என்பதற்குச் சரியான சான்று.

 

*

இந்த சிறிய அழகிய நூலுக்கு நாமக்கல் கவிஞர் வெ.இராமலிங்கம் பிள்ளை முன்னுரை அளித்துள்ளார்.

நாரண துரைக்கண்ணன் சிறப்புரை, வெ.சாமிநாத சர்மா அறிமுக உரை, பாரதியாரின் புதல்வியார் சகுந்தலா பாரதி வாழ்த்துரை, ம.பொ.சி., ராய.சொக்கலிங்கம் வாழ்த்துரை ஆகியவை நூலுக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது..

 

1969ல் வானதி பதிப்பக வெளியீடாக ஒண்ணரை ரூபாய் விலையில் வெளியிடப்பட்ட அரிய நூல் இது.

பாரதி அன்பர்கள் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.

 

எதிரொலி விசுவநாதன் பாரதி இயலுக்குப் பெருமை சேர்த்த பாரதி அன்பராகிறார்.

****

அடுத்து இன்னொரு பாரதியார் பற்றிய நூலைக் காண்போம்.

அருணகிரிநாதரும் மகாத்மா காந்திஜியும்! (Post No.4067)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 10 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-22 am

 

 

Post No.4067

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

பிராத்தனை இரகசியம்

அருணகிரிநாதரும் மகாத்மா காந்திஜியும்!

ச.நாகராஜன்

 

பிரார்த்தனையில் மகான்களும் ரிஷிகளும் வேண்டுகின்ற பான்மையே தனி. ஆகவே தான் அவர்களுடைய பிரார்த்தனையையே நாம் சொல்லி உய்ய வழி தேடுகிறோம். புதிதாகச் சொற்களைக் கோர்த்து நாம் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

 

அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ் இந்த வகையில் ஒரு தனித் தன்மை கொண்டதாக இலங்குகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக இரு இடங்களில் வரும் இரண்டிரண்டான பிரார்த்தனை வேண்டுகோளை இங்கு பார்க்கலாம்.

 

 “மதியால் வித்தகனாகி

மனதால் உத்தமனாகி” (கருவூரில் பாடியது – மதியால் வித்தகனாகி எனத் தொடங்கும் பாடல்)

 

இருக்க வரம் வேண்டுகிறார் அருணகிரிநாதர்.

மதியால் ஒருவன் வித்தகன். ஆனால் அவன் உத்தமன் இல்லை. மகா புத்திசாலித்தனத்தை ஊரை ஏய்ப்பதில் பயன்படுத்தி என்ன பிரயோஜனம்?

 

மனதால் ஒருவன் உத்தமன். ஆனால் சாமர்த்தியசாலி இல்லை. ஊரார் எல்லோரும் அவன் மேல் “குதிரை ஏற”த்தானே செய்வர்.

 

ஆகவே மனதால் உத்தமனாக இருக்கும் ஒருவன் மதியால் வித்தகனாக இருந்தால் தான் அவனும் செழிப்பான். ஊரும் செழிக்கும்.

 

அற்புதமான இந்த இரட்டை வேண்டுகோளை அருணகிரிநாதர் முன் வைக்கிறார்.

 

நானும் வாழ வேண்டும்; நான் சார்ந்திருக்கும்ச் சமுதாயமும் வாழ வேண்டும் என்ற அற்புதமான இந்தக் கொள்கையை என்ன ‘இஸம்’ என்று பிராண்ட் செய்வது.

 

கம்யூனிஸம். சோஷலிஸம் என்று பல இஸங்களைச் சொன்னாலும் அருணகிரிநாதரிஸம் முன்னால் எடுபடுமா, என்ன?

இன்னொரு இடத்தைப் பார்ப்போம்.

“அறிவால் அறிந்து உன்

இரு தாள் இறைஞ்சும்”

அடியார் இடைஞ்சல் களைவோனே

என இப்படி முருகனின் அருள் திறத்தைப் பாடுகிறார். (திருச்செந்தூரில் பாடியது – விறல்மாரனைந்து எனத் தொடங்கும் பாடல்)

 

அறிவால் அறிந்து முருகன் இருதாள் இறைஞ்சும் படியான வாழ்க்கை தர வரம் வேண்டுகிறார் அவர்.

 

ஒருவன் மிகப் பெரிய விஞ்ஞானி. அவன் அறிவால் ஆராயாத விஷயமே இல்லை. ஆனால் அவனுக்கு இறைவன் என்ற மஹாசக்தியின் மீது நம்பிக்கை இல்லை. அவன் இருந்து என்ன பிரயோஜனம். அவன் இருந்தும் இறந்தவனே!

 

 

இன்னொருவன் சதா இறைவனை வேண்டிக்கொண்டே இருக்கிறான். ஒரு நாள் நிச்சயம் அவன் இறைவன் அருளால் உய்வைப் பெறுவான். ஆனால் மஹாசக்தியின் உண்மையை அவன் அறிந்து கொண்டால், அந்த அறிவின் அடிப்படையில் தன் பிரார்த்தனையை அவன் புரிந்தால் அவனுக்கு ‘இன்ஸ்டண்ட்  அருள்’ அல்லவா கிடைக்கும்?!

இதைத் தான் அருணகிரிநாதர் விரும்புகிறார்.

இறைவன் தந்த அறிவு அவனை அறிவதற்கே.

 

 

கற்றதனால் ஆய பயன் என்கொல்?

வாலறிவன் நற்றாள் தொழார் எனின் (வள்ளுவரின் குறள்)

 

 

இப்படி இரண்டிரண்டாக அவர் வேண்டுவதைத் திருப்புகழ் நெடுகக் காணலாம்.

 

ஆகவே தான் அந்த அருளாளரின் திருப்புகழைப் பாடினால் அனைத்தும் நமக்குச் சேரும் என்று பெரியோர்கள் சொன்னார்கள்.

 

மகாத்மா காந்திஜி கூட மிக மோசமான பாவங்களைப் பட்டியலிட்ட போது இப்படி இரு விஷயங்களை இணைத்தே பட்டியலிட்டார்.

அந்த ஏழு பாவங்கள்:

 

உழைக்காமல் வரும் ஊதியம்

Wealth without Work

மனசாட்சி இல்லாத இன்பம்

Pleasure without Conscience

ஒழுக்கம் இல்லாத அறிவு

Knowledge without Character

அறப்பண்பு இல்லாத வாணிபம்

Commerce without Morality

 

மனிதாபிமானம் இல்லாத விஞ்ஞானம் Science without Humanity

தியாகம் இல்லாத மதம்

Religion without Sacrifice

கொள்கை இல்லாத அரசியல்

Politics without Principle

 

இந்த ஏழு பாவங்களை விலக்கிய சமுதாயம் மேன்மையுறும்.

 

பெரியோர்கள், அருளாளர்கள், மகான்களின் வாக்குகளில் எவ்வளவு ஆழமான பொருள் பொதிந்திருக்கிறது என்பதை எண்ணும் போது மனம் உவகையுறுகிறது.

அவர்கள் கூறிய தேவார, திருவாசக, நாலாயிர திவ்யபிரபந்தங்களே, வேத மந்திரங்களே, உபநிடதங்களே நமக்குப் போதும். புதிதாக ஒன்றையும் புனைந்து பிரார்த்தனை செய்ய அவசியமில்லை என்று ஆகிறது.

 

 

ஆயிரக்கணக்கான நாமாவளிகள், பாடல்கள், தோத்திரங்கள், மந்திரங்கள் உள்ளன.

நமக்கு உகந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தால் அறிவையும் பக்தியையும் இணைத்தவர்களாக ஆவோம்!

அவர்களின் பிரார்த்தனைகளை வாயால் ஓதி மனதால் இருத்தி முன்னேறுவோமாக!

***

 

 

சேலைக்கும் மாலைக்கும் எத்தனை பெயர்கள்? (Post No.4066)

Written by London Swaminathan

Date: 9 July 2017

Time uploaded in London- 16-55

Post No. 4066

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

நான் பள்ளிக்கூடம் சென்ற நாட்களில் (55 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்) மாலை வேளை இலவச சம்ஸ்கிருத வகுப்புக்குப் படிக்க்ச் சென்றபோது முதல் வகுப்பிலேயே எங்களுக்கு அமரகோஷம் என்னும் நிகண்டை மனப்பாடம் செய்ய வைத்தனர். அதை உலகின் முதல் திஸாரஸ் THESARUS (ஒரு பொருட் குறித்த பல சொற்கள் )என்று சொல்லலாம்.

இது போல சங்கரமடம் போன்றவற்றிலும் எல்லோருக்கும் சொல்லித் தருவர் என்று கேள்வி. உலகில் இப்பேற்பட்ட கல்வி முறை எங்கும் கிடையாது. முதலில் மனப்பாடம் செய்ய வைத்துவிட்டு, வயதானவுடன் தானாகப் புரிந்துகொள்ளச் செய்வர். பெரிய வேதங்களையே இப்படி மனப்பாடம் செய்ய வைக்கும் போது நிகண்டுகள் எம்மாத்திரம்!

“ஸார்! புத்தகம் இருந்தால் இன்னும் எளிதாக இருக்கும் என்று நாங்கள் அங்கலாய்ப்போம்; போதும், போதும்! நான் சொல்லுவதைத் திருப்பிச் சொல், அது போதும்!” என்பார் எங்கள் ஆசிரியர் ராமகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் (இது மதுரை மேலச் சித்திரை வீதியில் ஒரு ஆடிட்டர் வீட்டின் வறாண்டாவில் நடந்த சம்ஸ்கிருத வகுப்பு)

தமிழிலும் பல நிகண்டுகள் உள்ளன. ஆனால் இதை மனப்பாடம் செய்ய (வாய்வழியாக by the word of mouth) வழி செய்தனரா என்பது எனக்குத் தெரியாது.

இதோ சேலைக்கும் மாலைக்கும் ஒரு நிகண்டில் எத்தனை பெயர்கள் பாருங்கள்!

மடிதுகில் கோசிகங் காழகஞ் சேலை
புடைவை கலிகந் தானை தூசு – படமாடை
புட்ட மறுவை புனை சாடி யம்பரம்
பட்டுடை கூறை படாம்

மடி, துகில், கோசிகம், காழகம், சேலை, புடைவை, தானை, கலிங்கம், தூசு, படம், ஆடை, பட்டு, புனை, அறுவை, சாடி, அம்பரம், புட்டம், கூறை, படாம், உடை

 

மாலை
தொங்கல் பிணைய றொடைவண்டு சூழணிய
லங்கண்ணி செந்தேன் மலியலங்கல்- பைங்கோதை தேமனொலிய றெறிய லிலம்பகம் பூந்
தாம மொளிர் மாலை தார்

பொருள்:-

தொங்கல், பிணையல், தொடை, அணியல், கண்ணி, அலங்கல், கோதை, ஒலியல், தெரியல், இலம்பகம், தாமம், தார், மாலை.

கண்ணி, கோதை, அலங்கல், தாமம், தார் என்பன அதிகம் புழங்கும் சொற்கள். மதுரையில் பூக்காரிகள் முதற்கொண்டு கண்ணி என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துவர்.

 

எச்சரிக்கை
தமிழ் அகராதி, தமிழ் நிகண்டு என்றெலாம் பெயரிட்ட புத்தகங்களை எடுத்தால் அதில் ஏராளமான சம்ஸ்கிருதச் சொற்கள் இருக்கும். அந்தக் காலத்தில் இந்த இரண்டு மொழிகளையும் இரு கண் போலப் பாவித்ததால் அவர்கள் சம்ஸ்கிருதத்தைப் பயன்படுத்த அஞ்சவில்லை. இன்றும் எந்த இந்தியனும் ஐந்து நிமிடம் கூட சம்ஸ்கிருதக் கலப்பில்லமல் பேச முடியாது. திருகுறளில் சம்ஸ்கிருதச் சொல் இல்லாத அதிகாரம் கிடையாது!

ஒரு மொழியில் கலர்களுக்கு (வர்ணம்) எத்தனை சொற்கள் உண்டு என்பதை வைத்து அந்த மொழியின் வளத்தைக் கணக்கிடும் முறையும் உண்டு.சில மலைஜாதியினர் மொழிகளில் வெள்ளை அல்லது கருப்பு என்ற இரண்டு சொற்களே உண்டு. மற்ற கலர்களை அவர்கள் பழம், பூ இவைகளைச் சொல்லித்தான் குறிப்பிட வேண்டும். பெயிண்ட் கடைக்கு (Paint Shop) போனால் ஒரு புத்தகம் கொடுப்பர். அதில் எத்தனை வகையான வர்ண பெயிண்ட் கிடைக்கும் என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லுவர். இவ்வளவு பெயர்களில் வர்ணங்கள் இருக்கிறதா என்று வியப்போம். ஆனால் ஆங்கிலம் என்பது கலப்பட மொழி; தூய மொழி அல்ல. எல்லா மொழிகளிலிருந்தும் கூசாமல் கடன் வாங்கி வளர்த்த மொழி.
இதோ வெள்ளைப் பாட்டு
வெள்ளை என்பதற்கு எத்தனை சொற்கள் என்று பாருங்கள்

இவற்றில் ஆடை, உடை, சேலை புடைவை முதலியவற்றை நாம் அடிக்கடி பயன்படுத்துவோம்.அறுவை, காழகம், கலிங்கம் என்பன பழந்தமிழ் நூல்களில் வருகின்றன. கூறை என்பதை பிராமணர் வீட்டுக் கல்யாணங்களில் இன்றும் பயன்படுத்துகின்றனர். அம்பரம் என்பதை திகம்பரர் (வானமே ஆடை), ஸ்வேதாம்பரர் (வெள்ளை உடையினர்) என்ற சமணப் பிரிவுகளில் காண்கிறோம். ஆக நிகண்டை மனப்பாடம் செய்தால் செய்யுட்கள் எளிதில் புரியும். அம்பரம் திருப்பாவையிலும் வரும்.

 

பாண்டுரங் கௌரஞ் சிதஞ்சுவே தந்தவளம்
பாண்டரம் பால் வாலருச்சனம் – பாண்டு
சுசியவதாதஞ் சுதை சுப்பிரமே
விசதம் விளர்க்கம் வெளுப்பு

பொருள்
பாண்டுரம், கௌரம், சிதம், சுவேதம், தவளம், பாண்டரம், பால், வால், அருச்சசுனம், பாண்டு, சுசி, அவதாதம், சுதை, சுப்பிரம், விசதம், விளர் கம், வெளுப்பு (வெள்ளை)

இவைகளில் பாண்டு (ரோகம்) வால், பால், தவளம், கௌரம் என்பன அதிகம் புழங்கும் சொற்கள்.
ஸ்வேத என்ற சொல்லில் இருந்துதான் ஆங்கிலச் சொல்லான ‘ஸ்’வைட் (WHITE) வந்தது!

வளமான தமிழ் மொழியை வளர்க்க நிகண்டுகளைக் காப்போம், படிப்போம்.

தமிழ் வாழ்க! வளர்க!!

–SUBHAM—