Written by S NAGARAJAN

Date: 16 SEPTEMBER 2018

Time uploaded in London – 5-38 AM (British Summer Time)

Post No. 5435

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

ச.நாகராஜன்

ராபர்ட் க்ரீன் இங்கர்சாலின் உரை தொடர்கிறது. அதன் சுருக்கத்தை மட்டும் இங்கு தமிழில் காணலாம். மூலத்தை உள்ளது உள்ளபடி ஆங்கிலத்தில் படிக்கலாம்.

“ முதலில் இறையியலைப் பார்க்கிறேன். இந்த உலகில் என்ன செய்வது என்று நான் கேட்கிறேன். கேட்கும் உரிமை எனக்கு உள்ளதா? ஆம்,. கேட்கும் உரிமை உள்ளதெனில் அதை ஆராயும் உரிமையும் எனக்குள்ளது. ஆராயும் உரிமையும் எனக்குள்ளதெனில் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் உரிமையும் எனக்குள்ளது. ஏற்றுக் கொள்ளும் உரிமை எனக்குள்ளதெனில் அதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் மறுக்கும் உரிமையும் எனக்குள்ளது. எந்த மதத்தை  மறுக்க எனக்கு உரிமை உள்ளது? எது எனது பகுத்தறிவுக்கு ஒத்ததாக இல்லையோ , எது  தகுதி வாய்ந்த உண்மை என இல்லையோ, எது எனது பொதுஅறிவுக்கு உகந்ததாக இல்லையோ அதை நான் மறுக்கலாம். லட்சக்கணக்கானோர் இந்த உலகை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட செயல்களால் ஆள நினைக்கிறார்கள். ஆயிரக் கணக்கில் சர்ச்சுகள் உள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான கதீட்ரல்கள் , தேவாலயங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. லட்சக்கணக்கானோர் நற்செய்திகளை (‘gospel’)  பரப்புவதில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அதன் விளைவு தான் இந்த உலகத்தில் என்ன? ஒரு சர்ச் இன்னொரு சர்ச்சை இரக்கத்துடன் நோக்குகிறதா? ஒரு நாட்டின் மதம் இன்னொரு நாட்டின் மதத்தை மதிக்கிறதா? அல்லது எனது மதமே சிறந்த மதம் என்று சொல்லாமல் இருக்கிறதா? ஒவ்வொரு மதத்தின் போதகரும் எல்லையற்ற செருக்குடன் மற்றவரைப் பின்பற்றுவோரை ஊழித் தீயில் தள்ளவில்லையா?

ஏன் சர்ச்சுகள் உலகை நாகரிகப்படுத்துவதில் தோல்வியை அடைந்து விட்டன? மற்ற நாடுகளை விட கிறிஸ்தவ நாடுகள் சிறந்ததாக இல்லையே, ஏன்? மற்றவர்களை விட கிறிஸ்தவர்கள் சிறந்தவர்களாக இல்லையே, ஏன்? பாதிரிகள் இதர டாக்டர்கள் அல்லது வக்கீல்கள் அல்லது வியாபாரிகள் அல்லது மெக்கானிக்குகள் அல்லது ரயில் எஞ்ஜின் டிரைவர்களை விடச் சிறந்தவர்களாக இல்லையே ஏன்? ரயிலை இயக்கும் எஞ்ஜின் டிரைவர் ஆயிரம் மடங்கு பயனுள்ளவராக இருக்கிறார். ஒரு மோசமான எஞ்சினியரையும் நல்ல பாதிரியையும் தருவதை விட ஒரு நல்ல எஞ்சினியரையும் மோசமான பாதிரியையும் எனக்குத் தாருங்கள்; இயற்கையை மீறிய செயல்களை நம்புபவர்களைப் பற்றிய ஒரு வியப்பூட்டும் உண்மை இருக்கிறது. ஒரு சர்ச்சின் பாதிரிகள் மற்ற சர்ச்சுகளில் உள்ள பாதிரிகள் சொல்லும் அற்புதங்களிலும் ஆச்சரியமூட்டும் விஷயங்களிலும் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை. ஒருவேளை அவர்களில் ஒருவரைப் பற்றி இன்னொருவர் தெரிந்திருக்கலாம். ஒரு ஹிந்துவிடம் கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் பைபிளில் வரும் அற்புதங்களைச் சொல்வார். ஹிந்து புன்முறுவல் பூப்பார். ஹிந்து கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளிடம் தங்கள் புராணங்களில் உள்ள அற்புதங்களைக் கூறுவார். மிஷனரிகள் அவரை இரக்கத்துடன் பார்ப்பர். ஒரு பாதிரி இன்னொரு பாதிரியின் வார்த்தையை நம்பமாட்டார்.

இதை விளக்கும் வகையில் ஒரு சின்ன கதையை ஒரு சமயம் நான் கேட்டேன். ஒரு கனவான் ஒரு விருந்தில் மிக மிக ஆச்சரியகரமான ஒரு சம்பவத்தை விவரித்தார். அவர் அதைச் சொல்லி முடித்த பின்னர் எல்லோரும், “அது நடக்கக் கூடியதா, என்ன? நீங்கள் எப்போதாவது இது போல கேள்விப்பட்டதுண்டா?” என்றனர். எல்லோரும் ஒருமித்த குரலில் ஆச்சரியப்பட்டு இப்படிக் கூறினர் – ஒருவரைத் தவிர. அந்த ஒருவர் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. பேசாமல் இருந்தார்; ஆச்சரியமும் படவில்லை. மிக அதிக ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி இருந்த ஒருவர் அவரை நோக்கி, “இப்போது அவர் சொன்ன சம்பவத்தை நீங்கள் கேட்டீர்களா?” என்றார்.

ஆம், கேட்டேன் என்றார் அவர்.

“அது சரி, அதைக் கேட்டு சற்றும் ஆச்சரியப்பட்ட மாதிரி காணோமே!”

“அதுவா, நானே ஒரு பொய் சொல்பவன் தான்” என்றார் அவர்.

**

ஆங்கில மூலம் இது:

In the first place I am met by the theological world. Have I the right to inquire? They say, “Certainly; it is your duty to inquire.” Each church has a recipe for the salvation of this world, but not while you are in this world — afterward. They treat time as a kind of pier — a kind of wharf running out into the great ocean of eternity; and they treat us all as though we were waiting there, sitting on our trunks, for the gospel ship.

I want to know what to do here. Have I the right to inquire? Yes. If I have the right to inquire, then I have the right to investigate. If I have the right to investigate, I have the right to accept. If I have the right to accept, I have the right to reject. And what religion have I the right to reject? That which does not conform with my reason, with my standard of truth, with my standard of common sense. Millions of men have been endeavoring to govern this world by means of the supernatural. Thousands and thousands of churches exist, thousands of cathedrals and temples have been built, millions of men have been engaged to preach this gospel; and what has been the result in this world? Will one church have any sympathy with another? Does the religion of one country have any respect for that of another? Or does not each religion claim to be the only one? And does not the priest of every religion, with infinite impudence, consign the disciples of all others to eternal fire?

Why is it the churches have failed to civilize this world? Why is it that the Christian countries are no better than any other countries? Why is it that Christian men are no better than any other men? Why is it that ministers as a class are no better than doctors, or lawyers, or merchants, or mechanics, or locomotive engineers? And a locomotive engineer is a thousand times more useful. Give me a good engineer and a bad preacher to go through this world with rather than a bad engineer and a good preacher; and there is this curious fact about the believers in the supernatural: The priests of one church have no confidence in the miracles and wonders told by the priests of the other churches. Maybe they know each other. A Christian missionary will tell the Hindoo of the miracles of the bible; the Hindoo smiles. The Hindoo tells the Christian missionary of the miracles of his sacred books; and the missionary looks upon him with pity and contempt. No priest takes the word of another.

I heard once a little story that illustrates this point: A gentleman in a little party was telling of a most wonderful occurrence, and when he had finished everybody said: “Is it possible? Why, did you ever hear anything like that?” All united in a kind of wondering chorus except one man. He said nothing. He was perfectly still and unmoved; and one who had been greatly astonished by the story said to him: “Did you hear that story?” “Yes.” “Well, you don’t appear to be excited.” “Well no,” he said; “I am a liar myself.”

• தொடரும்
• ***

Written by S NAGARAJAN

Date: 15 SEPTEMBER 2018

Time uploaded in London – 5-58 AM (British Summer Time)

Post No. 5431

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

பாதிரிகளுக்கு இங்கர்சாலின் கேள்வி! – 1

ச.நாகராஜன்

ராபர்ட் க்ரீன் இங்கர்சால் (பிறப்பு 11-8-1833 மறைவு 21-7-1899) பைபிளை நம்பாத அமெரிக்கர். சிறந்த வக்கீல். மிகச் சிறந்த பேச்சாளர். அரசியல்வாதி. அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போரில் பங்கு கொண்டவர். அவரது செல்லப் பெயர் “The Great Agnostic” (மிகப் பெரிய லோகாயதவாதி). அமெரிக்காவில் சுதந்திர சிந்தனை எழுந்த பொற்காலத்தில் வாழ்ந்தவர்.

பாதிரிகளைப் பதற வைக்கும் கேள்விகளைக் கேட்டு அவர்களைத் திணற வைத்தவர். அவரது ஒரு கேள்விக்கும் கூட பாதிரிகளால் பதில் அளிக்க முடியவில்லை.

அவரது அனல் தெறிக்கும் பேச்சுக்களும் எழுத்துக்களும் 12 தொகுதிகளாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. (The Works of Robert G. Ingersoll – complete 12 Volumes). அவரது வரலாற்றை க்ளிண்டன் பி. ஃபேரல் (Farrell, Clinton. P) அழகுற எழுதியுள்ளார்.

இங்கர்சாலுக்கு பைபிளைக் கண்டாலேயே பிடிக்காது. அதை ஒரு தெய்வீகப் புத்தகம் என்பதை அவரால் அங்கீகரிக்கவே முடியவில்லை.  மற்ற புராதன நூல்களுக்கு எவ்வளவு மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுக்க முடியுமோ அந்த அளவிற்குத் தான் பைபிளுக்கும் மதிப்பைக் கொடுக்க முடியும் என்றார் அவர். “அதில் கொஞ்சம் உண்மை இருக்கிறது. நிறையத் தவறுகள் இருக்கின்றன. அதிக அளவு காட்டுமிராண்டித்தனம் உள்ளது. நல்ல தன்மையை இழந்துள்ள நூல்” – இது தான் பைபிளைப் பற்றிய அவரது விமரிசனம்.

(“There is some truth, a great deal of error, considerable barbarism and a most plentiful lack of good sense” ).

ஒருவர் அவரிடம், “உங்கள் வீட்டில் பைபிள் இருக்கிறதா?” என்று கேட்டபோது அவர் இருக்கிறது என்று சொல்லி,  தோலினால் கெட்டி அட்டை போட்ட ஒரு புத்தகத்தைச் சுட்டிக் காட்டினார்.அதன் மேலே “ஊக்குவிக்கும் நூல்” (“The Inspired Book.”) என்று எழுதி இருந்தது. அதைத் திறந்து பார்த்த போது அது ஷேக்ஸ்பியரின் நூல். பின்னர் அவர் இன்னொரு புத்தகத்தை எடுத்துக் காண்பித்து அது தான் அவர்களின் குடும்ப பிரார்த்தனை புத்தகம் என்றார். அதைத் திறந்து பார்த்தால் அது ராபர்ட் பர்ன்ஸ் என்ற கவிஞரின் நூலாக இருந்தது.

இங்கர்சால் பைபிளின்  பழைய ஏற்பாட்டை(OldTestament), ”தவறுகள், அதன் அபத்தங்கள், அதன் அறியாமை மற்றும் கொடூரம்” ஆகியவற்றால் அது லாயக்குப்படாது என்று ஒதுக்கி விட்டார். (Because of its “mistakes, its absurdities, its ignorance and its cruelty).

புதிய ஏற்பாட்டையோ (New Testament) , “அது பழைய ஏற்பாடு உண்மைதான் என்று சூளுரைக்கிறது; அத்துடன் பயமுறுத்தும் முடிவில்லாத துன்பம் என்னும் கொள்கையை அறிமுகப்படுத்துகிறது” என்பதால் அதையும் ஒதுக்கி விட்டார்.

மொத்தத்தில் பைபிள் கூறும் மதமானது பயத்தின் அடிப்படையிலானது என்றார் அவர்.

“உண்மையான மதம் என்பதும் உண்மையான வழிபாடு என்பதும் பயனுள்ள விஷயங்களை உருவாக்கும் ஒன்றாகும். அறிவை அதிகரிக்கச் செய்வது எதுவோ, மூளையை மேம்படுத்துவது எதுவோ, அதுவே உண்மை மதம்“ என்றார் அவர்.

‘அறிவியலே உலகைக் காக்கும்’ என்ற அவர் நான் வழிபடும் ட்ரினிடி (மூன்று தெய்வ வழிபாடு) – பகுத்தறிவு, உற்று கவனித்தல் , அனுபவம் (Reason, Observation, Experience)  தான் என்று முழங்கினார்.

இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட தெய்வம் ஒன்று இல்லை என்பது அவரது சித்தாந்தம்.

பாதிரிகளைப் பதற வைத்த அவரது கேள்விகளின் தொகுப்பு ஏராளம் என்றாலும் சாம்பிளுக்கு ஒன்றை மட்டும் இங்கு இப்போது பார்ப்போம்:

“சீமாட்டிகளே, கனவன்களே, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனிதர் கேட்டு வரும் கேள்விகள் இவை தாம்: “இந்த உலகை எப்படி நாகரிகமயமாக்குவது. உயிர்,சுதந்திரம், சொத்து, மதிப்புகள் ஆகியவற்றை எப்படிப் பாதுகாப்பது? குற்றத்தையும், ஏழ்மையையும் ஒழிப்பது எப்படி? உடை தந்து உணவு தந்து, கல்வி பயிற்றுவித்து மனித குலத்தை நாகரிகப்படுத்துவது எப்படி?

சிந்தனையுள்ள ஆண்களாலும் பெண்களாலும் இந்தக் கேள்விகளே கேட்கப்பட்டன. அவர்கள், “ இன்னொரு (மறு) உலகத்தில் நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?) என்று கேட்கவில்லை.  அங்கு செல்லும் போது அதைக் கேட்க போதுமான காலம் இருக்கிறது. இப்போதுள்ள விஷயம் எப்படி உலகை நாகரிகமயமாக்கப் போகிறோம் என்பது தான். எந்த பாதிரியிடம் இதை நான் கேட்பது? எந்த புனித நூலில் இதை நான் தேடுவது? எந்த தீர்க்கதரிசனவாக்கை நான் நாடுவது? எந்த புனித தலத்தில் நான் வணங்கி என்ன செய்யவேண்டும் என்பதை கண்டுபிடிப்பது? ஒவ்வொரு சர்ச்சும் ஒவ்வொரு விடையைச் சொல்கிறது. மக்கள் முக்தி அடைவதற்காக ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு குறிப்பைத் தருகிறது – ஆனால் அவை அனைத்தும் அவர்கள் இந்த உலகத்தில் இருக்கும்போது உபயோகப்படுத்துவதற்காக அல்ல! இந்த உலகத்தில் செய்ய வேண்டிய ஒரே வேலை அடுத்த உலகத்திற்கு தயாராவது தான்!”

உரையின் ஆங்கில மூலம்:

Ladies and Gentlemen: For thousands of years men have been asking the questions: “How shall we civilize the world? How shall we protect life, liberty, property and reputations? How shall we do away with crime and poverty? How clothe, and feed, and educate, and civilize mankind?” These are the questions that are asked by thoughtful men and thoughtful women. The question with them is not, “What will we do in some other world?” Time enough to ask that when we get there. The business we will attend to now is, how are, we to civilize the world? What priest shall I ask? What sacred volume shall I search? What oracle can I consult? At what shrine must I bow to find out what is to be done? Each church has a different answer; each has a different recipe for the salvation of the people, but not while they are in this world. All that is to be done in this world is to get ready for the next.

–தொடரும்

***