Written by London Swaminathan

Date: 8 August 2017

Time uploaded in London- 20-46

Post No. 4140

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

நம்முடைய கண்ணோட்டத்தில் சாக்ரடீஸ் ஒரு சிந்தனைச் சிற்பி; பேரறிஞர்! ஆனால் அவர் காலத்திய கிரேக்க அறிஞர்கள் அவரை பைத்தியக்கரப் பயல் என்று சித்தரித்துள்ளனர். நான் ஏதென்ஸ் நகரில் ஆவலோடு வாங்கிய சீட்டுக் கட்டில் ஜோக்கர் கார்டில் சாக்ரடீஸ் உள்ளார். ஆனால் வேறு ஒரு கார்டிலும் சாக்ரடீஸ் படம் இருந்தது எனக்குக் கொஞ்சம் திருப்தி. இதைப் பார்க்கையில் சாக்ரடீஸ் பற்றி இரு வேறு கருத்துகள் உண்டோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. ஆயினும் இரண்டாயிரத்து நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் நாடகங்கள் எழுதி புகழ் சேர்த்த அரிஸ்டோபனிஸ் என்பவர், எல்லா தத்துவ அறிஞர்களும் தீய கருத்துக்களைப் பரப்புவதாகக் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளார். அவர் சாக்ரடீஸை பைத்தியக்காரன் என்கிறார்.

நம்மூர் அரசியல்வாதிகளைப் பார்க்கையில் சாக்ரடீஸ் பிழைக்கத் தெரியாத பைத்தியக்காரன்தான். கிரேக்கம் எனப்படும் கிரீஸ் நாட்டில் அக்காலத்தில் தூக்குத் தண்டனை, சிரச் சேதம் முதலியன கிடையா. எவருக்கேனும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டால் உன் கொள்கைகளைக் கைவிடுகிறாயா? அல்லது விஷத்தைக் குடிக்கிறாயா? என்று கேட்பர். அப்பாவி சாக்ரடீஸ் எனக்கு இருக்கும் ஒரே சொத்து என் கொள்கைதான்; அது என்னுடன் இருக்கட்டும் என்று சொல்லி விஷத்தைக் குடித்தார்.

அவரது ஆத்ம சிநேகிதனான கிரீட்டோ, தப்பித்துச் செல்ல வழிவகைளைக் கூறியும் சிறையிலிருந்து வெளியேற மறுத்துவிட்டார். கடைசியில் கிரீட்டோவை அழைத்து, “கிரீட்டொ! நான் வேண்டிக்கொண்ட தெய்வத்துக்கு ஒரு கோழியைப் பலி கொடுக்க மறந்து விடாதே” என்று சொல்லிவிட்டு ஹெம்லாக் என்னும் விஷத்தைக் குடித்தார். நிற்க.

இவரை நையாண்டி செய்து, நக்கல் அடித்த அரிஸ்டோபனிஸ், 40 நாடகங்களுக்கு மேல் எழுதினார். ஆனால் நம் கைகளில் சிக்கியது 11 நாடகங்கள்தான்.

இவருடைய வாழ்க்கைச் சரிதம் முழுதும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் ஏதென்ஸ் நகரில் பிறந்து 20 வயதுக்குள்ளேயே நகைச்சுவை நாடகங்களை எழுதத் துவங்கினார். இவரது  காலத்தில் ஏதன்ஸுக்கும் ஸ்பார்டாவுக்கும் 27 ஆண்டுகளுக்கு நடந்த போரில் ஏதென்ஸ் தோல்வி அடைந்தது. அத்துடன் மிகப்பெரிய கிரேக்க நாகரீகம் சீரழியத் தொடங்கியது. ஊழல் தலைவிரித்தாடியது. அவைகளக் குறை கூறியும் கிண்டல் செய்தும் நகைச் சுவை நாடகங்களை எழுதினார்.

இவருடைய நாடகங்கள் அங்கத நாடகங்கள் இரு பொருள்பட இருக்கும். இவரது புகழ்பெற்ற நாடகங்களில் ஒன்று தவளைகள் பற்றியது. ரிக் வேதத்தில் வரும் தவளைப் பாடலுடன் அதை ஒப்பிட்டு ஏற்கனவே ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளேன்.

பிறந்த ஆண்டு- கி.மு.450

இறந்த ஆண்டு – கி.மு.385

My old article:

 Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the Rig Veda …

tamilandvedas.com/2016/12/15/aristophanes…

राजेंद्र गुप्ता Rajendra Gupta has left a new comment on your post “Aristophanes, Vashistha and the Frog Song in the R…”

XXXX

80 நாடகம் எழுதிய ஏஸ்கைலஸ்!

கிரேக்க நாடகத்தின் முன்னோடி இவர். ஏஸ்கைலஸ்– சோக நாடகங்களின் மன்னன். ஏதென்ஸ் அருகில் பிறந்தவர். அடிக்கடி இதாலிக்குச் சொந்தமான சிசிலி தீவுக்குப் போய் வந்தார். அங்கேதான் இறந்தார்.

மராத்தன் போரிலும் சலாமிஸ் போரிலும் பங்கேற்றவர்.

80 நாடகம் எழுதி 52 முறை முதல் பரிசு பெற்றவர் ஏஸ்கைலஸ் . ஆனால் நமக்குக் கிடைத்தவை ஏழே நாடகங்கள் தான்.

கிரேக்க புராணக் கதைகளைப் பயன்படுத்தி அரசியல் செய்திகளை அளித்தார். இவருடைய நாடகம் பற்றிய சிறப்பு என்னவென்றால் 2500 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இன்றும் இவருடைய நாடகங்கள் மேடையில் நடிக்கப்படுகின்றன (நம்முடைய மஹாபாரத நாடகங்கள் இன்றும் இந்தோநேஷியாவில் நடப்பது போல).

இவரது காலத்தில் பாரசீகத்துடன் நடந்த சண்டையில் கிரேக்கம் வெற்றி பெற்றது. அதன் விளைவாக போர்க்கால துன்பங்களை இவரது நாடகத்தில் காணலாம்.

பிறந்த ஆண்டு- கி.மு. 524

இறந்த ஆண்டு – கி.மு.456

–Subham–

PICTURE OF THOMAS FULLER

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 8 August 2017

Time uploaded in London:- 7-04 am

Post No.4139

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

பாக்யா 21-7-2017 தேதியிட்ட இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை (ஏழாம் ஆண்டு 22வது கட்டுரை)

மூன்று கறுப்பு நிற பீன்ஸ்களை வெள்ளை நிறமாக்க எத்தனை பீன்ஸ்கள் வேண்டும்?

ச.நாகராஜன்

‘அனைவருமே ஒரு இளவயது மேதை தோற்பதையே விரும்புகின்றனர். அப்போது தான் நாம் சாதாரணமாக இருப்பதைப் பொறுக்க முடிகிறது!” –  ஹரால்ட் ப்ளூம்

         மின்னல் வேகத்தில் கணக்குகளைப் போட்டு அனைவரையும் அயர வைத்த மேதைகளில் ஆப்பிரிக்காவில் 1710ஆம் ஆண்டில் பிறந்த தாம்ஸ புல்லர் (Thomas Fuller) குறிப்பிடத்தகுந்த ஒருவர். இவர் ஒரு நீகரோ. 1724இல் இவர் பிடிக்கப்பட்டு  அமெரிக்காவில் உள்ள வர்ஜீனியாவிற்கு அடிமையாக அனுப்பி வைக்கப்பட்டார். 1790ஆம் ஆண்டு இறக்கும் வரை அங்கேயே வாழ்ந்தார்.

இவருக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாது. ஆனால் மனதிற்குள்ளாக ஒன்பது இலக்கங்கள் கொண்ட இரு எண்களை உடனடியாகப் பெருக்கி விடையைக் கூறுவார்.

ஏதேனும் காலத்தின் ஒரு பகுதியைச் சொன்னால் உடனடியாக அதில் எத்தனை விநாடிகள் என்பதைச் சரியாகக் கூறுவார்.

ஒரு குவியலான சோளத்தையோ அல்லது இதர தானியத்தையோ காண்பித்து அதில் எத்தனை தானிய மணிகள் உள்ளன என்று கேட்டால் மிகச் சரியாக விடையைக் கூறுவார்.

இந்தத் திறமையைப் பார்த்த அனைவரும் வியந்தனர்.

இதே போல பல இளம் வயது கணிதம் போடும் மேதைகள் உண்டு.

ஆண்ட் ரே மேரி ஆம்பியர் (1775-1836) நான்கு வயதாகும் போதே மிக கஷ்டமான கணக்குகளைப் போட்டு அனைவரையும் அயர வைத்தார்.

கார்ல் ஃப்ரெடெரிக் காஸ் (1777-1855) மூன்று வயதிலேயே தந்தையின் வாராந்திர கூலி வழங்கும் தினத்தில் ஓவர் டைம் கூலி எவ்வளவு தர வேண்டும் என்பதைக் கணக்கிட்டு அனைவரையும் அயர வைத்தார். (திருஞானசம்பந்தர் மூன்றே வயதில், தமிழ் இலக்கணம் தவறாமல், பாடல் பாடியதையும் இங்கு நினைவு கூரலாம்)

டப்ளின் நகரின் ஆர்ச்பிஷப்பாகப் பின்னால் புகழ்பெற்ற ரிசர்ட் வேட்லி (1787-1863) நான்கு வயதில் பல கணக்குகளையும் போட்டுப் பார்வையாளரைத் திகைக்க வைத்தார். ஆனால் நாளடைவில் அவருக்கு இந்த சக்தி மெல்ல மெல்ல குறைந்தது.

       இன்னொரு பிரபல மேதை ஜெரா கால்பர்ன். இவர் அமெரிக்காவில் வெர்மாண்டில் 1812இல் பிறந்தார். இவர் ஒரு ஏழை விவசாயியின் மகன். ஆறு வயதிலேயே அமெரிக்கா நெடுக கணிதத் திறமை காட்ட “டூர்” செய்தவர் இவர்.

லண்டனுக்கு எட்டாம் வயதில் இவரை அழைத்து வந்தனர். 8 என்ற எண்ணின் 16வது அடுக்கை – அதாவது 8 என்ற எண்ணை அந்த எண்ணாலேயே எட்டு முறை பெருக்கினால் வரும் எண் என்ன என்று இவரைக் கேட்ட போது 281,474,976,710,656 என்று உடனடியாக விடையைக் கூறினார்.

இவரது திறமையைப் பார்த்த பலரும் இவரைப் படிக்க வைத்தனர்.

இவர் பின்னாளில் மொழி இயலில் பேராசிரியராக ஆனார். இவர் தனது சுய சரிதத்தையும் எழுதியுள்ளார்.

சாதாரணமாக இப்படிப்பட்டவர்களின் திறமையைப் பரிசோதிக்கக் கேள்விகளைக் கேட்பவர்கள் இடக்கு மடக்காக கேள்வி கேட்டு அவரைத் திணற அடிக்க வேண்டும் என்பதை நோக்கமாகக் கொள்வதுண்டு.

அதற்கு ஈடு கொடுத்து கால்பர்னும் அவர்களது “பாஷையிலேயே” பதிலடி கொடுப்பதும் உண்டு.

நிகழ்ச்சி ஒன்றில் இடக்கு மடக்கு கேள்வியைக் கேட்க முயன்ற ஒரு பார்வையாளர், “மூன்று கறுப்பு நிற பீன்ஸ்களை வெள்ளை நிறமாக்க எத்தனை பீன்ஸ்கள் வேண்டும்” என்று வேண்டுமென்றே கேட்டார்.

உடனடியாக கால்பர்ன். “மூன்று போதும். அவற்றை உரித்துப் பாருங்கள். உள்ளே வெள்ளையாக இருக்கும்” என்று பதில் கூறினார்.

அரங்கத்தில் பார்வையாளர்களின் கரகோஷம் அடங்க வெகு நேரமானது.

இப்படி இன்னும் ஏராளமானோர் இள வயதிலேயே கடினமான கணக்குகளைப் போட்ட பட்டியலில் சேர்கின்றனர்.

இவர்களால் மட்டும் எப்படி அரிய ஒரு திறமையைப் பெற முடிந்தது, இதற்கு அறிவியல் ரீதியிலான விளக்கம் ஏதேனும் உண்டா?

ஆட்டிடையர்களாக இருந்த சிலருக்கு – எழுத்தறிவு இல்லாதவர்களுக்கு – அபூர்வமான இப்படிப்பட்ட கணிதத் திறமை வந்தது எப்படி?

இதற்கான விடையைக் காண்பதற்கு உரிய புள்ளிவிவரங்களும் தகவல்களும் போதுமானதாக இல்லை என்பதே அறிவியல் அறிஞர்களின் முடிவு.

படிப்பறிவு இல்லை என்றாலும் கூட இவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே ஏதோ ஒரு முறையைக் கற்பித்துக் கொண்டனர் என்பது மட்டும் தெரிய வருகிறது

இப்போதுள்ள அதி நவீன சூப்பர் கம்ப்யூட்டர்களிம் நூறு இலக்க எண்ணை இன்னொரு நூறு இலக்க எண்ணால் பெருக்கி விடையைத் தர சில மைக்ரோ செகண்டுகளே ஆகிறது என்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

என்றாலும் மனித மூளையின் மகிமையை விளக்கும் இள வயது மேதைகள் பற்றிய வரலாறு கணித ஆர்வலர்களால் தொகுக்கப்பட்டு அவர்களுக்குத் தர வரிசையும் கூடத் தரப்பட்டுள்ளது.

விந்தையான மனித மூளையின் திறமை தான் நம்மை எப்படி பிரமிக்க வைக்கிறது?!

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் ..

 பரிணாம தத்துவத்தை முதலில் கண்டுபிடித்த பிரபல விஞ்ஞானியான டார்வினின் வாழ்க்கையில் ஏராளமான சுவையான சம்ப்வங்கள் உண்டு.

அவர் ஒரு விசித்திரமான மனிதர். எதை எடுத்தாலும் ஆராய்ச்சி செய்து பார்ப்பது அவரது சுபாவம்.

விசித்திரமான மிருகங்களையோ பறவைகளையோ அவர் பார்த்தால் அதன் ருசி எப்படி இருக்கும் என்பதை அறிய ஆவல் கொள்வார். ஆமாம், அதைத் தின்றே பார்த்து விடுவார். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் இருந்த போது ‘கோர்முட் க்ளப்’ (Gourmut Club) என்ற சங்கத்தில் அவர் உறுப்பினராக இருந்தார்.அந்த சங்கத்தின் உறுப்பினர்கள் வாரம் ஒரு முறை கூடுவர். சாதாரணமாக மெனுவில் இல்லாத மிருகங்களைச் சமைத்துச் சாப்பிடுவர். இப்படி பருந்து, நாரை போன்ற அயிட்டங்கள் அவர்கள் மெனுவில் புதிதாகச் சேர்க்கப்படும்.

ஆனால் ஒரு முறை பழுப்பு நிற ஆந்தை ஒன்றை அடித்துச் சாப்பிட்டார். அது அவரது ஆர்வத்தையே கெடுத்து விட்டது.

‘ஐயோ’ அதைப் பற்றி என்னால் பேசக் கூட முடியாது” என்று அவர் நொந்து பேசினார். ஆனால் அந்த பழுப்பு ஆந்தையால் அவரை நோக அடிக்க முடிந்ததே தவிர அறுசுவை உணவின் பால் அவருக்கு இருந்த மோகத்தை மாற்ற முடியவில்லை.

ஒரு முறை அவர் பீகிளுக்கு (Beagle) பயணமானார். அப்போது அவர் ஆர்மடில்லோ என்ற தென்னமரிக்க விலங்கு ஒன்றைச் சாப்பிட்டுப் பார்த்தார். அத்துடன் என்ற எலி அணில் போன்ற கொறிக்கும் விலங்குகளில் ஒன்றான அகோடிஸ் (Agoutis)  என்பதைப் பிடித்துச் சாப்பிட்டார். அதன் சுவையை வர்ணிக்க வார்த்தைகளே இல்லை என்று வெகுவாகப் பாராட்டினார்.

  தென் அமெரிக்காவில் படகோனியாவில் அதி வேகமாக ஓடக்கூடிய சிறுத்தையை அடித்துச் சாப்பிட்டார். அங்குள்ள் ரியா பறவையின் சுவை அவருக்குப் பிடித்திருந்தது. அதில் தான் சாப்பிட்டது போக மீதி  இருந்த பகுதிகளை லண்டன்  மிருகக்காட்சி சொஸைடிக்கு அனுப்பினார். அந்தப் பறவைக்கு ரியா டார்வினி (Rhia Darwinii) என்று அவர் பெயரே சூட்டப்பட்டது!

கலபகோஸ் என்ற இடத்தில் உடும்புகளையும் ராட்ஸச ஆமைகளையும் சாப்பிட்டு மகிழ்ந்தார். ஆமையின் சுவை அவருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போகவே 48 ஆமைகளைப் பிடித்து பீகிளிலிருந்து திருப்பிச் செல்லும் பயணத்தில் அவற்றைச் சாப்பிட்டார்.

இப்படி ஒரு விசித்திரமான, அதிசயத் தீனிக்கார விஞ்ஞானியை உலகம் பார்த்ததே இல்லை.

(ஆதாரம் தி லைஃப் அண்ட் லெட்டர்ஸ் ஆஃப் சார்லஸ் டார்வின்)

***

Date: 7 August 2017

Time uploaded in London:- 6-51 am

Post No.4136

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

புனித கங்கை

 துக்ளக், அக்பர் ஆகியோர் போற்றிப் பயன்படுத்திய கங்கை நீர் பற்றிய கட்டுரைகளின் தொடர்ச்சியாக இந்தக் கட்டுரை வெளி வருகிறது.

ஔரங்கசீப் பயன்படுத்திய கங்கை நீர்!

ச.நாகராஜன்

முகலாய மன்னர்களில் ஹிந்து பண்பாட்டையும் ஹிந்துக்களையும் அதிகமாக வெறுத்த ஒரு மன்னன் ஔரங்கசீப் (பிறப்பு :14-10-1618 – மறைவு : 20-2-1707).

ஹிந்துக்களுக்கு இஸ்லாமின் பெயரால் அவன் ஆற்றிய கொடுமைகளை எழுத கை நடுங்கும். படித்தாலோ உள்ளம் பதறும்.

அப்படி ஒரு கோரமான பிறவி.

அவன் காலத்தில் பிரான்ஸை சேர்ந்த வைத்தியரும் யாத்ரீகருமான பெர்னியர் (Francois Bernier  பிறப்பு: 25-9-1620  மறைவு: 22-9-1688) இந்தியாவில் சுமார் 12 வருட காலம் தங்கி இருந்தார்.

ஔரங்கசீப்பைப் பற்றி அதிகாரபூர்வமான தகவல்களை அவர் தனது நூலான ‘டிராவல்ஸ் இன் தி முகல் எம்பயர்’ (Travels in the Mughal Empire) என்ற நூலில் தந்துள்ளார்.

அதில் ஒன்று ஔரங்கசீப் கங்கை நீரைப் பயன்படுத்தியது பற்றியது:

“He (Aurangzeb) keeps in Delhi and Agra…. Kitchen apparatus, Ganges water and all the other articles necessary for the camp, which the Moghal has always about him, as in his capital, things which are not considered necessary in our kingdoms in Europe”

டெல்லியோ ஆக்ராவோ, அவர் (ஔரங்கசீப்) சமையலறை உபகரணங்கள், கங்கை நீர் மற்றும் இதர முகாமிற்குத் தேவையான சாமான்களை தலைநகரில் இருக்கிறார் போலவே தனக்குத் தேவையானவற்றை வைத்துக் கொள்கிறார். அவை ஐரோப்பாவில் உள்ள நமது அரசுகளில் தேவை என்று கருதப்படாதவை.

பெர்னியரும் கூட கங்கை நீரைப்  பயன்படுத்தியவரே. அதைப் பற்றி அவர் தனது பயண நூலில் தரும் தகவல்கள் இவை:

“I shall not be exposed to any of these inconveniences and dangers, as my Nawab has with marked kindness ordered that a new loaf of his own household bread and a Sourai of Ganges water (with which, like every person attached to the court, he has laden several camels) should be presented to me every morning. A Sourai is that tin flagon of water covered with red cloth which a servant carries before his master’s horse.”

356ஆம் பக்கத்தில் அவர் கூறுவது இது:

“எனக்கு இது போன்ற அசௌகரியங்களோ அல்லது அபாயங்களோ வராது. ஏனெனில் நவாப் அதீதமான அன்புடன் எனக்கு அவருக்குத் தயாரிக்கப்படும் ரொட்டியையும் ஒரு சௌராய் கங்கை நீரையும் எனக்கு ஒவ்வொரு நாள் காலையும் தருமாறு ஆணையிட்டுள்ளார்.(அரசவையில் உள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் பல ஒட்டகங்கள் உள்ளன) ஒரு சௌராய் என்பது தனது எஜமானனின் குதிரைக்கு முன்னால் ஒரு வேலையாள் ஏந்திச் செல்லும் சிவப்புத் துணியால் மூடப்பட்ட குவளையாகும்.”

இதிலிருந்து நாம் அறிவது ஔரங்கசீப் மட்டுமல்ல, அவனது அரசவையில் இருந்த பிரபுக்கள் அனைவருமே கங்கை நீரைப் பயன்படுத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர் என்பது தான்.

லாகூரிலிருந்து 1665ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 25ஆம் தேதி எழுதிய தனது கடிதத்தில் பெர்னியர் மீண்டும் கங்கை நீரைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

அவரது குறிப்பு:

“The fruits, the sweet meats, the Ganges water, the saltpetre with which it is cooled and the betel are kept in four other tents.”  (page 365)

“பழங்கள், இனிப்பூட்டிய மாமிசம், கங்கை நீர், அதைக் குளிர வைக்கும் வெடியுப்பு மற்றும் வெற்றிலை ஆகியவை இதர நான்கு கூடாரங்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.”

ஹிந்து கலாசாரம். ஹிந்து மதம், ஹிந்துக்கள் – ஆகிய இவற்றை அறவே வெறுத்த முகலாயர்கள் – துக்ளக் முதல் ஔரங்கசீப் வரை – கங்கை நீரை விரும்பினார்கள்.

அதைத் தாங்கள் செல்லுமிடமெல்லாம் கொண்டு சென்றார்கள்.

தங்கள் சமையலுக்கு அதை மட்டுமே பயன்படுத்தினார்கள்.

அது மட்டுமல்ல, அரசாங்கத்தைச் சேர்ந்த செல்வந்தர்களும், பிரபுக்களும், உயர் அதிகாரிகளும் கூட கங்கை நீரையே பயன்படுத்தினர் என்பது மேற்கூறிய பல குறிப்புகளினால் தெரிய வருகிறது.

காலம் காலமாகத் தொன்று தொட்டு ஹிந்துக்கள் போற்றி வரும் கங்கா மாதாவை கடுமையான விதிகளை அனுசரிக்கும் இஸ்லாமியர்களும் போற்றி பயன்படுத்தினார்கள் என்பது சரித்திரம் தரும் உண்மை!

கங்கை போன்ற ஒரு புனித நதி உலகில் வேறெங்கும் இல்லை என்பதும் உண்மையே!!

***

Written by London Swaminathan

Date: 5 August 2017

Time uploaded in London- 17-46

Post No. 4134

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

சங்க இலக்கியத்தில் 18 நூல்கள் உண்டு: பத்துப்  பாட்டு, எட்டுத்தொகை ஆகிய இரண்டிலும் 18 நூல்கள். இவைகளை பதினெட்டு மேல் கணக்கு நூல்கள் என்றும் பகர்வர். இவைகளில் எதைப் படிக்காவிடிலும் புறநானூற்றின் 400 பாடல்களைப் படித்தாலேயே தமிழர்களின் பெருமையை அறிந்து விடலாம். தமிழ்ப் பண்பாடு என்று எதுவும் கிடையாது என்பதும் விளங்கும். பாரதம் இப்பொழுது உலகில் ஏழாவது பெரிய நாடு. புற நானூற்றுக் காலத்திலோ பாரதம்தான் உலகின் மிகப்பெரிய நாடு. இவ்வளவு பெரிய நாட்டில் பிரதேசத்துக்குப் பிரதேசம் சில புதிய நம்பிக்கைகளும் புதிய வழக்கங்களும் இருப்பது இயல்பே. இது தனிப் பண்பாடு ஆகிவிடாது.

என் மனைவி திருநெல்வேலிக்காரி; நான் தஞ்சாவூர்க்காரன்; இருவரும் பிராமணர்கள்; அதிலும் ஒரே பிரிவு- வடமா; ஆயினும் கல்யாணம் நிச்சயமானவுடன் என்ன சீர் செட்டு, எப்படி கல்யாணத்தை நடத்த வேண்டும் என்பதில் விவாதம்!!! எங்கள் வழக்கம் இது, எங்கள் வழக்கம் அது என்று அங்கலாய்ப்பு; பின்னர் ஒரு காம்ப்ரமைஸ் Compromise– இது வேறு வேறு பண்பாடு அல்ல. திருநெல்வேலி அல்வா, பெட்டி வெல்லம், மணப்பாறை முறுக்கு போல சில சிறப்புகளே!

இமயம் பற்றியும் கங்கை பற்றியும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பல புலவர்கள் போகிற போக்கில் பாடித் திரிந்தது இந்த நாடு ஒன்று என்பதைக் காட்டும். அது மட்டுமல்ல. வெள்ளைக்காரன்தான் இந்த நாட்டை ஒன்றுபடுத்தினான் என்று பேசுவோரை முட்டாள்கள் என்றும் காட்டிவிடும். அவன் சாலையும் ரயில் பாதையும் போடுவதற்கு முன்னரே கரிகாலனும் ஆதி சங்கரனும் சேரன் செங்குட்டுவனும் இமயம் முதல் குமரி வரை வலம் வந்த நாடு இது .

இதோ முடமோசியார் என்னும் பெண்  புலவர் பாடிய பாடல்:

முன் உள்ளுவோனைப் பின் உள்ளினேனே!

ஆழ்க, என் உள்ளம்! போழ்க, என் நாவே!

பாழ் ஊர்க் கிணற்றின் தூர்க, என் செவியே!-

நரந்தை நறும் புல் மேய்ந்த கவரி

குவளைப் பைஞ்சுனை பருகி, அயல

தகரத் தண் நிழல் பிணையோடு வதியும்

வடதிசையதுவே வான் தோய் இமயம்

தென் திசை ஆஅய்குடி இன்றாயின்,

பிறழ்வது மன்னோ, இம் மலர் தலை உலகே.

–பாடல் 132, முடமோசி

“யாவர்க்கும் முன்னால் நினைக்கப்பட வேண்டியவனான ஆய் வள்ளலை பின்னால்தான் நினைத்தேன். அவ்வாறு நினைத்த குற்றத்தால், என் மனம் அழிந்து போவதாகுக. மற்றவரைப் புகழ்ந்த என் நாவும் பிளவு படுவதாகுக. மற்றவர் புகழைக் கேட்ட என் செவியும் தூர்வதாகுக. நரந்தையையும், நறுமணமுள்ள புல்லையும் மேய்ந்த கவரிமான், சுனை நீரைக் குடித்து பெண்மானுடன் தகர மர நிழலில் தங்குகின்ற வடக்கில் உள்ள வானளாவி உயர்ந்த இமய மலையும் தெற்கிலுள்ள ஆய்க்குடியும் இல்லையானால் இந்தப் பரந்த உலகம் தலை கீழாகப் புரண்டுவிடும்”.

இப்படி இமய மலையையும் தெற்கிலுள்ள பொதியம் முதலிய மலைகளையையும் ஒப்பிடுவது பாரத ஒற்றுமையையும் பழங்காலத் தமிழர்களின் புவியியல் அறிவையும் காட்டுகிறது. கங்கை நதியையும் பல புலவர்கள் பாராட்டியுள்ளனர்.

புறம். பாடல் இரண்டில் முரஞ்சியூர் முடிநாகனார் “பொற்கோட்டு இமயமும் பொதியமும் போன்றே” என்று பாடுகிறார்.

இதற்கு 600 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வந்த அப்பர் பெருமான் “ஆயிர மாமுக கங்கை என்று வங்காளத்தில் கடலில் கலக்கும் கங்கை நதி பற்றிப் பாடுகிறார். வங்க தேசத்தில் கடலில் கலக்கும் கங்கை, 1000 கிளைகளாகப் பிரிகிறது. இவை எல்லாம் மேப் , அட்லஸ்(Map and Atlas) இல்லாத காலத்தில் நம்மவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தது.

இவை எல்லாம் காளிதாசன் பாடல்களிலும் உள்ளன. பூமியை அளக்கும் அளவுகோல் என்று இமயமலையை வருணிக்கிறார் காளிதாசன். அதிசயப்படக்கூடிய பூகோள அறிவு இது!

–Subham–

Written by London Swaminathan

Date: 5 August 2017

Time uploaded in London- 13-14

Post No. 4131

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

சங்கரன் கோவில் கொடுங்கலூர் பகவதி கோவில், மதுரை மாரியம்மன் கோவில் முதலிய நூற்றுக் கணக்கான கோவில்களில் பக்தர்கள் ஒரு விநோத காணிக்கை செலுத்துவதுண்டு. உடல் உறுப்புகளில் ஏதாவது நோய் வந்தால் அது குணமாக அல்லது குணம் அடைந்ததற்கு நன்றி தெரிவிக்க அந்த உறுப்பின் உருவத்தை வாங்கி கடவுளுக்குப் படைப்பர். பொதுவாக வெள்ளியிலோ பித்தளையிலோ கண், காது, கால், கை உருவங்கள் இருக்கும். இதே போல குழந்தை பிறக்காதவர்கள் ஒரு குழந்தை உருவத்துடன் தொட்டில் வாங்கி மரத்தில் கட்டும் வழக்கமும் உண்டு. இந்த வழக்கம் சுமேரிய நாகரீகத்திலும் இருந்தது பற்றி எனது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை ஒன்றில் எழுதியிருந்தேன்.

ஜூலை மாதக்  கடைசியில் (2017) குடும்பத்துடன் ஏதென்ஸ் நகரத்துக்குச் சென்று இருந்தேன். உலகப் புகழ்பெற்ற பார்த்தினான் (Parthenon) கட்டிடம் (அதீனா தேவியின் கோவில்) இருக்கும் குன்றுக்கு கீழே புகழ்பெற்ற ஆக்ரோபோலிஸ் மியூசியம் (Acropolis Museum) உள்ளது. அங்கு அரிய கலைப் பொருட்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் மாடிவரையுள்ள முக்கியப் பொருட்களைப் புகைப்படம் எடுக்கக்கூடாது என்று தடுத்துவிட்டனர். ஆகையால் மியூசியம் கடைக்குச் சென்று பட அட்டைகளையும் (Picture Cards)  பிரிட்ஜில் (Fridge) ஒட்டுவதற்கான மாக்னெட்/ காந்தங்களையும் வாங்கினேன். எந்த நாட்டுக்குப் போனாலும் அந்த நாட்டின் நினைவாக அந்த நாட்டின் சின்னம் உள்ள பிரிட்ஜ் காந்தம் (Fridge Magnet) வாங்குவது என் வழக்கம். போட்டோ எடுக்கக் கூடாது என்று தடுத்ததால் பட அட்டைகளையும் வாங்கும் நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. அதுவும் நல்லதாகப் போயிற்று.

‘கும்பிடப் போன தெய்வம் குறுக்கே வந்தது போல’ நான் தேடிய ஆராய்ச்சி விஷயங்கள் கிடைத்தன. இந்துக்களைப் போலவே அவர்களும் ஒரு தேவதைக்கு செலுத்திய காணிக்கையின் படம் கிடைத்தது. அதில் கல்யாணம் ஆவதற்காக கன்னிப் பெண்கள் (கன்யா ஸ்த்ரீகள்) செலுத்திய நூற்கும் (Spinning Whorls) சுழல்கள் இருந்தன. நிம்ப் (Nymphe) என்னும் தேவிக்கு செலுத்தப்பட்ட காணிக்கை அவை.

தமிழர்கள் அணங்கு என்றும் சம்ஸ்கிருதத்தில் நங்கை (அங்கண், சுராங்கனி) என்றும் இளம் தேவதைகளை அழைப்பர். இந்தச் சொல் கிரேக்க மொழியில் நைம்ப், நிம்ப் (Nymphe, Nymph) என்று திரிந்துள்ளது. நீர் நிலைகள், மலைகள், காடுகள், மரங்களில் அணங்கு  இருப்பதாக சங்க இலக்கியங்களும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களும் செப்புகின்றன. கிரேக்கர்களும் இப்படி நம்பினர். கல்யாணம் ஆகாத பெண்கள் நம்மூரில் திருமணஞ்சேரி போன்ற தலங்களுக்குச் சென்று காணிக்கை, வேண்டுதல் செய்வது போல கிரேக்கத்திலும் (Greece) நடந்தது தெரிகிறது.

புதிய ஐடியாக்கள் (New Ideas)

ஒவ்வொரு நாட்டிற்குச் சென்று வந்த பின்னரும் நான் சில பிஸினஸ் ஐடியாக்(Business Ideas)  களை எழுதி வருகிறேன். இப்போது மனதில் தோன்றும் விஷயங்களை எழுதுகிறேன்:

1.ஏதென்ஸில் ஒரு கடையில் கிரேக்க தத்துவ அறிஞர் படங்களுடன் சீட்டுக் கட்டு ( Greek Philosophers Playing Cards) வைத்திருந்தனர். பிரித்துக் காட்டுங்கள் நான் வாங்கிக் கொள்கிறேன் என்றேன். சாக்ரடீஸ், பிளாட்டோ, அரிஸ்டாடில், பிதகோரஸ், ஹோமர் என்று பல அறிஞர் படங்களையும் பல பொன் மொழிகளையும் பார்த்தவுடன் அதை இரண்டரை யூரோ கொடுத்து  வாங்கினேன். ஆனால் சாக்ரடீஸ் படத்தை ஜோக்கர் (Joker Card) கார்டில் போட்டது எனக்கு சிரிப்பை வரவழைத்தது. கிரேக்கர்களுக்கு சாக்ரடீஸ் மீது அவ்வளவு மதிப்பு!!

நாமும் இதே போல பல நல்ல விசயங்களுடன் சீட்டுக்கட்டுகள் தயாரிக்கலாமே. கோவில்கள், தலங்கள், அறிஞர்கள், பொன் மொழிகளுடன் சீட்டுக் கட்டுகள் (ஆங்கலத்தில்) தயாரித்தால் வெளி நாட்டினரும் வாங்குவர்.

ஐடியா 2

இன்னொரு கடை வாசலில் பொன்மொழிகள் அடங்கிய புக் மார்க்குகள்  (Book Marks) இருந்தன. இத் போல ராமகிருஷ்ண மடத்தில் விவேகாநந்தர் முதலியோரின் புக் மார்க் வாங்கி இருக்கிறேன். ஆனால் ஏதென்ஸில் நல்ல தரமான, வலுவான பிளாஸ்டிக் அட்டையில் 12 கிரேக்க அறிஞர்களின் படங்களுடன் அவர்களுடைய பொன்மொழிகள் கிடைத்தன. அதைப் பல மொழிகளில் மொழி பெயர்த்தும் தந்திருப்பதால் பல நாட்டினரும் வாங்குவர். நாமும் இப்படி பொன் மொழி அட்டைகளை ‘புக் மார்க்’ ஆக விற்கலாமே!

தரம் மிகவும் முக்கியம் இல்லாவிடில் வெளிநாட்டினர் வாங்க மாட்டார்கள். மூன்று புக் மார்க் ஒரு யூரோ வீதம் வாங்கினேன்.

ஐடியா 3

நான் எந்த நாட்டிற்குப் போனாலும் அந்த ஊரின் முக்கியப் படமுள்ள பிரிட்ஜ் மாக்னெட் (Fridge Magnets) வாங்கி, வீட்டில் பிரிட்ஜில் ஒட்டி வைப்பேன். இது போல பார்த்தினான் படமுள்ள மாக்னெட்டுகளை வாங்கினேன். இது நல்ல பிஸினஸ். வெளி நாட்டு மியூசியங்களில் காபிக் கடைக்கு அருகில் இப்படி கடை வைத்து அதில் பட அட்டைகள், பேனாக்கள், கீ செயின்கள், குழந்தைகளுக்கான டிராயிங் புத்தகங்கள், அறிவூட்டும் நூல்கள் என விற்கிறார்கள். நல்ல வியாபாரம் நடக்கிறது. நாமும் ஒவ்வொரு கோவிலிலும் நல்ல தரமான பொருட்களை விற்றால் நல்ல பணம் கிடைக்கும்.

முன்னொரு காலத்தில் நானும் இந்தியாவில் தொல்பொருட் துறை அலுவலத்துக்குச் சென்று கருப்பு வெள்ளைப் (Black And white) படங்களை வாங்கி இருக்கிறேன். அவைகளை எல்லாம் இப்போது பார்த்தால் அழுகையும் சிரிப்பும் வருகிறது. வெளிநாடுகளைவிட மிகவும் நல்ல கலைப் பொக்கிஷங்களை வைத்துக்கொண்டு அவைகளை விற்பனை செய்யும் திறன் இல்லையே என்று அழுகை. இப்படித் தரக் குறைவான படங்களை அவர்கள் விற்றதையும் அதை நான் வாங்கி பொக்கிஷம் போல வைத்திருந்ததையும் நினைத்து ஒரே சிரிப்பு.

ஏதென்ஸ் அக்ரோபொலிஸ் (Acropolis Museum in Athens) மியூசியத்தில் ஒரு யூரோவுக்கு இரண்டு (Picture Cards) அட்டைகள் வாங்கினாலும் அவைகளைக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்ளலாம்; அப்படி நல்ல தரம்.

சுருக்கமாகச் சொல்லப் போனால், எல்லா சுற்றுலாத் தலங்களிலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கடைகளும் காப்பிக் கடைகளும் இருக்க வேண்டும் அங்கே அந்தந்த ஊருக்கு ஏற்ற படங்களுடன் நூற்றுக்கணக்கான கலைப் பொருட்கள், படங்கள், பிரிட்ஜ் மாக்னெட், ஸ்டிக்கர்களை விற்க வேண்டும்.

–subham–