All posts in category Tamil Literature

Let Madurai Burn; But don’t Harm Brahmins!

More Quotations from Silappadikaram

Compiled by London Swaminathan
Post No.1200; Dated : –28th July 2014.

(Please read the First Part: ‘Quotations from Tamil Epic Silappadikaram’)
N.B. Madurai is the second largest city in Tamil Nadu. It has one of the world’s wonders– Meenakshi Temple. Please read my earlier post THE WONDER THAT IS MADURAI MEENAKSHI TEMPLE.

Divine Law
“Today we have seen evidence of the sage’s warning: The divine law appears in the form of death before the man who fails in his duty (said by Kannaki) —Canto 20, Vazakkuai Katai
((I am reminded of a similar quotation on page 71 of Swapnavasava data of Bhasa: “Surely fate does not go beyond the well tested declarations of the seers”; M R Kale’s Translation))

Fate is stronger
“Actions committed in the past lives always bear fruit. No amount of austerity or virtue can loosen the bonds of our actions.
Canto 23, Katturai Katai

Breast Destroyed Madurai!
“Suddenly, with her own hands, she (Kannaki) twisted and tore her left breast from her body. Then she walked three times round the city, repeating her curse at each gate. In her despair she threw away her lovely breast, which fell in the dirt of the street (Then God of Fire appeared before her and took her order to burn Madurai City) — Canto 20, Vazakkuai Katai
(Walking around temples etc. THREE TIMES is a Hindu custom. Senguttuvan also did this according to Ilango)

Don’t Touch Brahmins!
“Spare Brahmins, good men, cows, truthful women, cripples, old men, children. Destroy evildoers (Kannaki’s Order to God of Fire who came in the disguise of a Brahmin)
Canto 21, Vanjinamalai

Actress K R Vijaya as Kannaki in Malayalam film.

Special Air Plane from Heaven!
Fourteen days thus passed. On a divine chariot, seated beside Kovalan, who had been put to death in the royal city, Kannaki, with her hair profuse like a forest, ascended, happy, into heaven —- Canto 23, Katturai Katai

(Mourning for 13 days is a Hindu Funeral custom. From 14th day, the bereaved family starts their routine work; coming to the real world)

Shiva’s Sandals on Head, Vishnu’s prasad on Shoulder
The king (Senguttuvan) placed on his head the sandals of Shiva, upon whom the world rests, and who wears in his tangled hair the crescent of the moon. The king who never bowed down before a man, made the circuit of the temple and then prostrated before the himself before the image of the god.

Brahmins from the temple of Adakamadam (Sri Padmanabha Swamy Temple In Thiruvananthapuram), where the god Vishnu sleeps in yogic trance, came with temple offerings. Since he was already wearing in his crown the sandals of the god in whose tangled hair the Ganges is born, he placed the offerings of the other divinity on his handsome shoulder, loaded with splendid ornaments
–Canto 26 Kalkot Katai

(( I have written more about it in my earlier post WHY DO HINDUS WORSHIP SHOES?))

Spies in India !
All the kings of this rosewood continent (Jambudweepa) maintain spies in Vanji (capital city of Chera Nadu/modern Kerala), your great capital. They will themselves despatch the news to their own kings. We need only announce your expedition, to the sound of drums, throughout the city
Canto 25, Katchi katai
((Kautilya in his Arthasastra, deals with SPYING in detail. We see another spying episode in Purananauru. Kovur Kizar saved that “spy”.)

1000 Goldsmiths Massacred!
The victorious Verchezian, King of Korkai (Pandya King), sacrificed one thousand goldsmiths in a single day at the altar of the goddess of Faithfulness who tore away her breast, and by whose curse ancient Madurai was put to shame and overwhelmed by the misfortunes that usually follow when a king fails in his duty.
Canto 27, Nirpatu Katai
(( We know that 8000 Jains died in Pandya Nadu during Sambandhar’s time; it is said that they themselves sacrificed their lives as they promised. But with the goldsmiths, we did not know the truth though poet Ilango repeated this twice in his epic))

50 Tulams Gold to Brahmin Madalan
At these words of the wise Brahmin, the great monarch who bears a lance and wears a wreath of palms, was pleased and said, “Brahmin Madalan, take this gift”. And he gave him fifty Tulams of gold, a weight equal to his own.
Canto 27, Nirpatu Katai

(Senguttuvan who would have crossed 70 years must have weighed at least 100 kilos. So the Brahmin got 100 Kilos of gold. A few years ago a wealthy business man weighed himself in gold at Guruvayur temple. Vijayanagara Kings did this in several temples including Tirupati Balaji temple. This is considered one of the 16 important donations of a king (English word Donation came from the Sanskrit word Dhana)

Strange dance !
To amuse the king, a Brahmin boy dancer from Paraiyur, famed for the art of its priests learned in the four Vedas, performed the dance of (Ardhanaree) hermaphrodite which the god Shiva once danced after uniting with Uma in a single body.
Canto 28, Natukar Katai

(This is a skilful act. A person will dress like half woman (Uma) and half man (Shiva). And his Shiva part only will move while the other half of the body will stay still!!)

Woman’s plight
Never can a woman survive her husband’s death (said by Pandyan Queen)
—Canto 20, Vazakkuai Katai

The virtue of women is of no use where the king has failed first to establish the reign of justice.
Canto 28, Natukar Katai
(Hindu scriptures are very clear about the role of women. King and chaste women are interdependent. Unless the king rules the country properly, chastity of the women won’t be safe. Unless the women are chaste there won’t be any rain and then drought, robbery and chaos will follow suit)

Poet Ilango’s Farewell address
Seek God and serve those who are near Him
Do not tell lies
Avoid slander
Avoid eating the flesh of animals
Do not cause pain to any living thing
Be charitable, and observe fast days
Never forget the good others done to you
Avoid bad company
Never give false evidence
Do not disguise the truth (Never depart from words of Truth)
Stay near who fear God (Do not fail to join assemblies of people learned in Dhaarma)
Avoid the company of atheists (Strive ever to escape meeting places of thr unrighteous)
Do not associate with other men’s wives
Care for the sick and the dying
Canto 30, Varantaru Katai

( I have given alternate translation of VRR Dikshitar in brackets).

Youth fades, wealth vanishes, this body is only a temporary dwelling
The days of your life are numbered
You cannot escape from your fate
Seek the help of everything that leads you to the ultimate goal of life
Canto 30, Varantaru Katai
((In his Farewell verse Poet Ilango summarises the values as projected in Hindu, Buddhist and Jain scriptures. Indian culture is same from the Himalayas to Kanyakumari. Foreign “Scholars” spread a lie that they united India. In fact they divided India into Aryan, Dravidian and Munda!!!))

Contact swami_48@yahoo.com

Translations from Shilappadikaram by Alain Daneilou, 1965. My personal views are within brackets

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 28, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Brahmins, Quotations, Tamil Literature

Posted by Tamil and Vedas on July 28, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/28/let-madurai-burn-but-dont-harm-brahmins/

இளங்கோ அடிகள் சமணரா? பிராமணரா?

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையாளர் லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:— 1199; தேதி 28 ஜூலை 2014.

எல்லோரும் ஏற்றுக் கொண்ட ஒரு விஷயத்தை மறுதலித்து காரசாரமான விவாதத்தைத் தோற்றுவிப்பதோ, இதன் மூலம் பிஎச்.டி பட்டம் பெறுவதோ என் நோக்கம் அல்ல. சிலப்பதிகாரம் என்னும் இளங்கோ அடிகளின் அற்புதமான காவியத்தை சிறு வயது முதலே படித்து ரசிப்பவன் நான். இப்போது திடீரென ஒரு உண்மை புலப்பட்டது. ஏராளமான இடங்களில் பிராமண கதா பாத்திரங்களை நுழைத்தும், அவர்களை வானளாவப் புகழ்வதும் எனக்கு பெரு வியப்பை ஏற்படுத்தியது. அதை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள ஆசை பற்றி அறையலுற்றேன்

எல்லோரும் நம்பும் கொள்கைகள்

1.சிலப்பதிகாரத்தை எழுதியவர் இளங்கோ. அவர் சேரன் செங்குட்டுவனின் சகோதரர். அவர் சமண மதத்தைத் தழுவினார்.
2.சிலப்பதிகாரம் இரண்டாம் நூற்றாண்டில் எழுந்த காவியம்.

நான் இதை மறுப்பதற்கான காரணங்கள்:
1.இளங்கோ என்பவர் இதனுடைய கருப்பொருளைக் கொடுத்திருக்கலாம். ஆயினும் காவியம் எழுந்தது இரண்டாம் நூற்றாண்டில் அல்ல. நிகழ்ச்சி நடந்தது இரண்டாம் நூற்றாண்டில்தான் என்பது மறுக்க முடியாத விஷயம். ஆனால் மொழி நடையும் காவியத்தில் காணப்படும் விஷயங்களும் சங்க காலத்துக்கு மிகவும் பிற்பட்டது. ‘அதிகாரம்’ — என்னும் சம்ஸ்கிருதச் சொல் வரும் திருக்குறள், தொல்காப்பியம், சிலப்பதிகாரம் ஆகிய மூன்றும் நான்கு அல்லது ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் எழுந்தவை என்பது என் கணிப்பு. வேத, உபநிஷத நூல்களுக்கு மாக்ஸ்முல்லர் கையாண்ட உத்தியை நாம் இதற்கும் பின்பற்றலாம். மொழி மாற்றத்துக்கு அவர் 200 ஆண்டுகள் ஒதுக்கி வேதத்தின் காலத்தை கி.மு 1200 க்கு முந்தியது என்று சொன்னார்.

2. சிலப்பதிகாரம் இந்துமதக் கலைக் களஞ்சியம். ஒரு வேளை நாளைக்கே சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ள எல்லா நூல்களும் மறைந்து போனாலும், திருக்குறளும், சிலப்பதிகாரமும் இந்து மதத்தைக் காப்பாற்றும் அளவுக்கு அவற்றில் விஷயங்கள் உள்ளன.

3. சிலப்பதிகாரம் 95% இந்துமதமும், 4% சமண மதமும் 1% புத்த மதமும் உள்ள காவியம். இதில் வியப்பான விஷயம் என்னவென்றால் பிராமண ஆதிக்கம் மேலோங்கி இருப்பதாகும். காவியத்துக்குள் எங்குமே இளங்கோவின் சமயம் எது என்பது பிரஸ்தாபிக்கப் படவில்லை. சில உரை அசிரியர்கள் செவிவழிச் செய்தியை எழுதியதில் இப்படி ஒரு விஷயம் வந்தது. உரைகாரர்கள் சொன்ன எல்லாவற்றையும் எல்லோரும் ஏற்பதில்லை. ஆகையால் ஒதுக்கும் உரிமை எமக்குளது.

4.சமண மதத்தினரும் புத்த மதத்தினரும் தெய்வ நம்பிக்கை உடையவர்கள் அல்ல. அவற்றைத் தோற்றுவித்தவர்கள் தெய்வங்களைக் கும்பிடு என்றோ, வேதங்களை ஆதரி என்றோ எழுத மாட்டார்கள். ஆனால் இளங்கோவோ வரந்தரு காதையில் தன் கருத்துக்களை முன் வைக்கையில் தெய்வத்தைக் கும்பிடுங்கள் என்கிறார். (காண்க எனது சிலப்பதிகாரப் பொன்மொழிகள்). யாக யக்ஞங்களைப் போற்றுகிறார்.

5. சமண நாமாவளி, புத்த விஹாரம், சமணர் பள்ளிகளை இளங்கோ விதந்து ஓதி இருப்பதை மறுக்க முடியாது. இது அக்காலத்தில் பூம்புகாரில் நிலவிய உண்மை நிலையை உணர்த்த எழுதி இருக்கலாம். காவியத்தில் வரும் கவுந்தி அடிகள் என்ற சமணப் பெண் துறவி உண்மையிலேயே கோவலன், கண்ணகிக்கு உதவி செய்ததாலும் இப்படி எழுதி இருக்கலாம்.கதைப் போக்கை மாற்ற யாருக்கும் உரிமை இல்லையே!!

6. இனி இளங்கோ அடிகள் நுழைத்த பத்துப் பதினைந்து பிராமண கதா பாத்திரங்களையும் மதுரையை எரிக்கும்போது பிராமண ஜாதியினரை மட்டும் எரிக்காதே என்று அக்னி தேவனுக்கு கண்ணகி உத்தரவு போட்டதையும், இமயமலைக்குப் போனவுடன் செங்குட்டுவன், பிராமணர்களுடைய யாகங்களுக்கு எந்த ஊறும் செய்யக்கூடாது என்று படைகளுக்கு உத்தரவு போட்டதையும் ஒவ்வொன்றாகக் காண்போம். இவர் மட்டும் சமணராக இருந்திருந்தால் பிராமண என்னும் இடத்தில் எல்லாம் ஸ்ரமண (சமண) என்று நுழைத்திருப்பார்.

7. சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் பிராமணர்கள்:
1)மா முதுபார்ப்பான் மறைவழி காட்டிட கண்ணகி கல்யாணம்
2)தெய்வ மால்வரைத் திருமுனி அருள (அகத்தியர், பிராமணர்)
3)தூய மறையோன் பாசண்டச் சாத்தன்
4)தேவந்தி என்னும் பார்ப்பனி
5)வழிகாட்டும் மாமுது மறையோன் (காடுகாண் காதை)
6)கோசிகன் (கௌசிகன்) தூது
7)நான்மறை முற்றிய நலம்புரி கொள்கை மாமறை முதல்வன் மாடலன்
8) வளைந்த யாக்கை மறையோன் தன்னை- யானையிடமிந்து கோவலன் காப்பாற்றிய பிராமணன்
9) கீரிப்பிள்ளை- பார்ப்பனி கதை/ கோவலன் சம்ஸ்கிருதக் கடிதத்தைப் படித்து உதவி
10) பார்ப்பன கோலத்தில் அக்னி பகவான்
11)பிராமணர்களை எரிக்காதே: கண்ணகி உத்தரவு
12)மறை நாஓசை அல்லது மணி நா ஓசை கேளா பாண்டியன்
13)பார்ப்பன கீரந்தை மனைவிக்கு பொற்கைப் பாண்டியன் உதவி
14)வலவைப் பார்ர்பான் பராசரன் வைத்த போட்டி
15)வார்த்திகன்/கார்த்திகை/தட்சிணாமூர்த்தி கதை
16)மாடனுக்கு துலாபாரம்: எடைக்கு எடை தங்கம்!!!
17)வடதிசை மருங்கின் மறைகாத்து ஓம்புநர்…போற்றிக்காமின்
18)சாக்கையர் (பிராமண நடனக் குழு) நடனம்
19)மாடலன் சொற்படி மாபெரும் வேள்வி
பிராமணர்களின் புகழும் சோழ நாட்டின் புகழும் சிலப்பதிகார காவியத்தில் தூக்கலாக இருகிறது. இளங்கோ பெயரில் எழுதியது சோழிய பிராமணனா?

((கட்டுரையின் இரண்டாம் பகுதியில் மேற்கண்ட 19 விஷயங்களையும் சுருக்கமாக வரைவேன்)

contact swami_48@yahoo.com
தொடர்பு முகவரி: சுவாமி_48 @ யாஹூ.காம்

1 Comment

by Tamil and Vedas on July 28, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Brahmins, Tamil Literature

Tagged இளங்கோ அடிகள், சமணர், பிராமணர், மாடலன்

Posted by Tamil and Vedas on July 28, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/28/%e0%ae%87%e0%ae%b3%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%8b-%e0%ae%85%e0%ae%9f%e0%ae%bf%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%ae%e0%ae%a3%e0%ae%b0%e0%ae%be-%e0%ae%aa%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%be/

Quotations from Tamil Epic Silappadikaram

Compiled by London Swaminathan
Post No.1198; dated 27th July 2014.

One of the great classics of Indian culture is Silappadikaram, a Tamil Epic. Silappadikaram means ‘The Story of Anklet’. It was composed by Ilango. The incidents mentioned in the epic took place around second century CE in Tamil Nadu. This is the most popular story of the five Tamil epics. This book gives us a vivid picture of early Indian life in all its aspects.

(Translations by V R Ramachandra Dishitar, Cilappadikaram, 1939; my comments are given within brackets: swami)

1.So we shall write a poem, with songs, illustrating the three truths that
a) Dharma will become the God of Death to kings who swerve from the path of righteousness
b) That it is natural for great men to adore a chaste lady of great fame
c) And that destiny will manifest itself and be fulfilled — (Patikam)

2.Praised be the Moon! Praised be the Moon, for, like the cool white umbrella of the king who wears the pollen spreading garland, He blesses our beautiful world.
Praised be the Sun! Praised be the Sun, for, like the commands of the Lord of the Kaveri lands, He revolves round the Golden peaked Meru — (Mangala Vazthu)

(This prayer in the very beginning of the book shows that Sangam Age Tamils followed the same Hindu culture that was practised in the North. White Umbrella and Meru circled by the Sun are in very ancient Sanskrit works)

3.That was the day on which the Moon moving in the sky approached the star Rohini, when Kovalan who walked round the holy fire in accordance with the scriptural injunctions as directed by the revered Brahmin priest, approached his bride, divinely fair, resembling the Star Arundhati — (Mangala Vazthu)

(Tamils believed in astrology and they got married on the day when moon approached Rohini (Aldebaran). It is in two more verses in Akananuru. This and marrying with circumambulation of Fire God (Agni) are typical Hindu customs followed until today. The same culture existed in the North and the South of India).

Image of Ilango, author of the Epic.

4. The port city Pumpukar resembled Uttarakuru, the residence of great penance performers — (Mangala Vazthu)
(The reference to Uttarakuru, Arundhati, Mount Meru, Fire Worhip in the very first chapter shows that the Tamils were out and out followers of Vedic culture 2000 years ago).

5. Hero of the epic Kovalan praised his wife Kannaki:
O purest gold! O conch white pearl!
O faultless fragrance! O sugar-cane, honey!
Unattainable beauty, life giving nectar!
O noble child of nobly-born merchants! – (Maniyaram patutta Katai)
(Hero Kovalan and heroine Kannaki belonged to the wealthy merchant community of ancient Tamil Nadu. Kovalan is the Tamilized form of Gopala in Sanskrit and Kannaki is the Tamil translation of Meenakshi in Sanskrit. Author Ilango himself called Kannaki in several places ‘lady with fish like eyes’= Meenakshi)

6.They (Kovalan and Kannaki) resembled Kama and Rati – God and Goddess of Love —, enjoyed close embraces like smoke coloured serpents – (Maniyaram patutta Katai)

7.The great sage (Agastya) of the divine Potiyil hill once cursed Indra’s son (along with Urvaci), and the latter obtained redemption by displaying her skill on the stage — (Aranketru Katai)

8. When Kovalan, the hero of the epic fell for a dancing girl, his wife did not do certain things:
Her anklet was no more on her charming feet (Kannaki did no wear the anklet);
The girdle no longer graced her soft waists cloth;
Her breasts were no more painted with vermillion paste;
No jewel other than her sacred Tali – yellow thread – did she wear
No earrings were visible on her ears;
No perspiration adorned her shining moon like face;
Nor was there collyrium on her long fish like eyes;
No more was there tilak on her beaming fore head;
Her milk white teeth were not revealed to Kovalan in a loving smile;
Nor was her dark hair softened by oil (Anti Malai Sirappusey Katai)

(This is the same in Valmiki Ramayana and Megaduta. Wives won’t decorate themselves when their husbands are away; when they are fasting also, they do the same; which is confirmed by Andal a Tamil poetess of Seventh Century CE)

9.Then the auspicious drum was removed from the temple called Vajra Temple, placed on the nape of the elephant, and conveyed to the temple where the young white (Airavata) elephant stood. After this the auspicious tall flag (bearing the ensign of the white elephant) which stood in the Temple of Kalpaka Tree was hoisted aloft in the sky.

(The epic described Indra Festival in detail in this section. Indra Dwajam that was hoisted for 28 days is referred to in Valmiki Ramayana and other Sanskrit books. Indra Festival is celebrated even today throughout South East Asia as Water Festival. Airavata and Karpaka Tree are used in the flags of South East Asian Countries. Indra statues are found everywhere in South East Asian countries now)

10. Temples in Pumpukar:
Joy prevailed everywhere on account of Indra’s Festival in the
Temple of the Great Lord who was never born (Siva)
In the Temple of Six Faced Red Lord (Subramanya/Muruga)
In the Temple of Valiyon (Baladeva) whose complexion was like white conch shell
In the Temple of Netiyon – Vishnu – of the dark colour
And in the Temple of Indra of the victorious umbrella and the pearl garland.
On one side the Vedic sacrifices as ordained by Brahma, were faultlessly performed, and on another the festivals pertaining to the fur classes of the Devas (Vaus, Adityas,Rudras and Maruts) and the Eighteen Ganas and different gods, were separately and correctly conducted — (Indira Viazvu Etutta Katai)

(Foreign “scholars” divided Indians in to Aryas, Dravidas and Mundas. But Sangam Tamil (Pura Nanuru and Tiru Murukatru Padai) books and Sanskrit literature divided the living beings in to 18 groups. They never knew anything about Aryas, Dravidas and Mundas!!! The Eighteen divisions according to Tamils: Apsaras, Devas/celestials, Nagas, Siddhas, Gandharvas, Vidyadharas, Picasas, Tarakas, Bhogabumiyar, Kimpurusas, Senas, Asuas, Bhutas, Munis, Garudas, Raksasas, Yakshas and Caranas.

Author of the epic, Ilango, gives the list of temples in three more chapters in the epic. He has included the Buddhist Vikaras and Jain Shelters along with Hindu Mutts).
The above quotes are from the first five chapters of the epic. There are thirty chapters (Kaathai) in the epic.

Picture of students enacting Silappadikaram.

Silappadikaram is a Tamil Hindu Encyclopaedia with lot of information about the ancient music and dance. I have written about the “11 types of dances performed by Matavi”, the dancing girl, separately. All the dances performed by her at Pumpukar 2000 years ago were from the Puranas!! One full commentary and one incomplete commentary for the epic are available today. Even with those ancient commentaries, we could not understand the terms fully. No wonder we are not able to understand the Vedas which were composed (heard by the seers) several thousand years before the Tamil epic!

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 27, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், Culture, Quotations, Tamil Literature

Tagged Ilango, Kannaki, Silappadikaram, Tamil quotes

Posted by Tamil and Vedas on July 27, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/27/quotations-from-tamil-epic-silappadikaram/

சிலப்பதிகாரப் பொன் மொழிகள் – Part 2

தொகுத்தவர் – லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்—1197; தேதி ஜூலை 27, 2014

ஆகஸ்ட் மாத (சிந்தனைச் சிற்பிகள்) காலண்டரில் —முக்கிய “சிலப்பதிகாரப் பபாடல்கள் 31” — என்று முதல் பகுதி ஜூலை 26ம் தேதி வெளி வந்துள்ளது. இது இரண்டாவது பகுதி. சில பாடல்கள் இதில் மீண்டும் முழு வடிவத்தில் இருக்கும்.

32.சிலப்பதிகாரத்தின் 3 முக்கிய கருத்துக்கள்:–
அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறங்கூற்றாவதூஉம்
உரைசால் பத்தினிக்கு உயர்ந்தோர் ஏத்தலும்
ஊழ்வினை உருத்துவந்து ஊட்டும் என்பதூஉம்
சூழ்வினைச் சிலம்பு காரணமாகச்
சிலப்பதிகாரம் என்னும் பெயரால்
நாட்டுதூஉம் யாம் ஓர் பாட்டு உடைச் செய்யுள்’ என
–சிலப்பதிகாரப் பதிகம்

33.இளங்கோ அடிகளின் அறிவுரை:–
“பரிவும் இடுக்கணும், பாங்குற நீங்குமின்
தெய்வம் தெளிமின்; தெளிந்தோர்ப் பேணுமின்;
பொய்யுரை அஞ்சுமின்; புறஞ்சொல் போற்றுமின்;
ஊனூண் துறமின்; உயிர்க்கொலை நீங்குமின்;
தானம் செய்மின்; தவம்பல தாங்குமின்
செய்நன்றி கொல்லன்மின், தீ நட்பு இகழ்மின்
பொய்க்கரி போகன்மின், பொருள்மொழி நீங்கன்மின்
அறவோர் அவைக்களம் அகலாது அணுகுமின்
பிறவோர் அவைக்களம் பிழைத்தும் பெயர்மின்
பிறமனை அஞ்சுமின், பிழையுயிர் ஓம்புமின்
அறமனை காமின், அல்லவை கடிமின்
கள்ளும் களவும் காமமும் பொய்யும்
வெள்ளைக் கோட்டியும் விரகினில் ஒழிமின்
இளமையும் செல்வமும் யாக்கையும் நிலையா
உளநாள் வரையாது ஒல்லுவது ஒழியாது
செல்லும் தேஎத்துக்கு உறுதுணை தேடுமின்
மல்லன் மாஞாலத்து வாழ்வீர் ஈங்கென்”
(வரந்தரு காதை)

34.கண்ணகி கோவில் கும்பாபிஷேகத்துக்கு வந்த மன்னர்கள்:–
குடகக் கொங்கரும் மாளுவ வேந்தரும்
கடல் சூழ் இலங்கைக் கயவாகு வேந்தனும்
எந்நாட்டு ஆங்கண் இமைய வரம்பனின்
நன்னாள் செய்த நாளனி வேள்வியில் –(வரந்தரு காதை)

35.நல்லது செய்தால் சுவர்க்கம்:–
நற்றிறம் புரிந்தோர் பொற்படி எய்தலும்
அற்புளம் சிறந்தோர் பற்றுவழிச் சேறலும்
அறப்பயன் விளைதலும் மறப்பயன் விளைதலும்
பிறந்தவர் இறத்தலும், இறந்தவர் பிறத்தலும்
புதுவதன்றே ————(வரந்தரு காதை)

36.தமிழர் போற்றும் இமயமும் கங்கையும்
முடி மன்னர் மூவரும் காத்து ஓம்பும் தெய்வ
வடபேர் இமய மலையிற் பிறந்து
கடுவரல் கங்கைப் புனலாடிப் போந்த —- (வாழ்த்துக் காதை)

37.நல்லாட்சி இருந்தால் கற்பு நிலைக்கும்:–
அருந்திறல் அரசர் முறைசெயின் அல்லது,
பெரும்பெயர்ப் பெண்டிற்குக் கற்புச் சிறவாது என
பண்டையோர் உரைத்த தண்தமிழ் நல்லுரை —- (நடுநற் காதை)

38.ஒன்றே செய்க, நன்றே செய்க, இன்றே செய்க:–
“நாளைச் செய்குவம் அறம் எனின், இன்றே
கேள்வி நல்லுயிர் நீங்கினும் நீங்கும்” — (நடுநற் காதை)

39.யவனர் நாடு வரை சேரன் ஆட்சி
வன்சொல் யவனர் வளநாடு ஆண்டு
பொன்படு நெடுவரை புகுந்தோ ஆயினும் — (நடுநற் காதை)

40.மறுபிறப்பில் விலங்காகவும் வாய்ப்பு!!!
விண்ணோர் உருவின் எய்திய நல்லுயிர்
மண்ணோர் உருவின் மறிக்கினும் மறிக்கும்;
மக்கள் யாக்கை பூண்ட மன்னுயிர்
மிக்கோய்; விலங்கின் எய்தினும் எய்தும்— (நடுநற் காதை)

41.ஆயிரம் பொற்கொல்லர் பலி !! கண்ணகிக்கு காணிக்கை!!!
கொற்கையில் இருந்த வெற்றிவேற் செழியன்
பொன் தொழில் கொல்லர் ஈர் ஐஞ் ஞூற்றுவர்
ஒருமுலை குறைத்த திருமா பத்தினிக்கு
ஒருபகல் எல்லை உயிர்ப்பலி ஊட்டி
உரை செல வெறுத்த மதுரை மூதூர் – நீர்ப்படைக் காதை

42.சூரியனின் ஒரு சக்கரத்தேர்
ஒருதனி ஆழிக் கடவுள் தேர்மிசைக்
காலைச் செங்கதிர்க் கடவுள் ஏறினன் என
மாலைத் திங்கள் வழியோன் ஏறினன் – நீர்ப்படைக் காதை

43.தமிழைத் திட்டிய கனக விசயன் கைது!!
வாய்வாள் ஆண்மையின், வண்தமிழ் இகழ்ந்த
காய்வேல் தடக்கைக் கனகனும் விசயனும்
ஐம்பத்திருவர் கடுந்தேராளரொடு
செங்குட்டுவன் தன் சினவலைப் படுதலும் – கால்கோட்காதை

44.தமிழர்களை எதிர்த்த சில்லறைப் பயல்கள்
உத்தரன், விசித்திரன், உருத்திரன், பைரவன்
சித்திரன், சிங்கன், தனுத்தரன், சிவேதன்
வடதிசை மருங்கின் மன்னவர் எல்லாம்
தென் தமிழ் ஆற்றல் காண்குதும் யாமென– கால்கோட்காதை

45.தமிழ் வீரம் அறியாமல் உளறிய கனக விசயர்கள்
காவா நாவிற் கனகனும் விசயனும்
விருந்தின் மன்னர் தம்மொடுங் கூடி
அருந்தமிழ் ஆற்றல் அறிந்திலர் ஆங்கு என – கால்கோட்காதை

46.ஜம்பூத்வீபத்தில் எங்கும் ஒற்றர் படை !!
நாவலம் தண் பொழில் நண்ணார் ஒற்று நம்
காவல் வஞ்சிக் கடைமுகம் பிரியா; — காட்சிக் காதை

47.சேரன் ஆட்சியில் நாடே அடக்கம்
கொங்கணர், கலிங்கர், கொடுங் கருநாடர்,
பங்களர், கங்கர், பல்வேற்கட்டியர்,
வட ஆரியரொடு வண்தமிழ் மயக்கத்து, உன்
கடமலை வேடம் என் கட்புலம் பிரியாது — காட்சிக் காதை

48.நீ நினைத்தால் உன்னை எதிர்ப்பவர் யார்?
இமிழ் கடல் வேலியைத் தமிழ் நாடாக்கிய
இது நீ கருதினை ஆயின், ஏற்பவர்
முது நீர் உலகின் முழுதும் இல்லை;
இமயமால்வரைக்கு எம்கோன் செல்வது
கடவுள் எழுதவோர் கற்கே; — காட்சிக் காதை

49.சேரன் மனைவியுடன் இயற்கைச் சுற்றுலா (பிக்னிக்)
துஞ்சா முழவின், அருவி ஒலிக்கும்
மஞ்சு சூழ் மலை காண்குவம் என
பைந்தொடி ஆயமொடு பரந்தொருங்கு ஈண்டி
வஞ்சி முற்றம் நீங்கிச் செல்வோன் — காட்சிக் காதை

50.மதுரைக்கு தீ வைத்த கண்னகியைப் பாடுவோம்:–
பாடுகம் வா, வாழி, தோழி! யாம் பாடுகம்
கோமுறை நீங்கக் கொடி மாடக் கூடலைத்
தீமுறை செய்தாளை ஏத்தியாம் பாடுகம் – குன்றக் குறவை
51.அறுபடை வீடு கொண்ட திரு முருகா!!
சீர்கெழு செந்திலும், செங்கோடும், வெண்குன்றும்
ஏரகமும் நீங்கா இறைவன் கை வேலன்றே —- குன்றக் குறவை

52.கண்ணகிக்கும், கோவலனுக்கும் ஸ்பெஷல் பிளேன்
நின்ற எல்லையுள், வானவரும்
நெடுமாரி மலர் பொழிந்து,
குன்றவரும் கண்டு நிற்பக்
கொழுநனொடு கொண்டு போயினார் ——- குன்றக் குறவை

53.விதி பலமானால் பழைய புண்யமும் உதவாது
உம்மை வினை வந்து உருத்த காலைச்
செம்மையிலோர்க்குச் செய்தவம் உதவாது — கட்டுரைக் காதை

54.மதுரை தீக்கிரையாகும் என்பது முன்னரே கூறப்பட்ட ஆருடம்
ஆடித் திங்கள் பேரிருள் பக்கத்து
அழல் சேர் குட்டத்து அட்டமி ஞான்று
வெள்ளி வாரத்து ஒள்ளெரி உண்ண
உரைசால் மதுரையோடு அரைசு கேடுறும் — கட்டுரைக் காதை

55.சிபியும், மனு நீதிச் சோழனும் என் முன்னோர்
புறவு நிறை புக்கோன், கறவை முறை செய்தோன்
பூம்புனல் பழனப் புகார் நகர் வேந்தன் — கட்டுரைக் காதை

56.பாண்டிய நாட்டில் வேதம் மட்டுமே ஒலிக்கும்
மறை நா ஓசை அல்லது; யாவதும்
மணி நா ஓசை கேட்டதும் இலனே— கட்டுரைக் காதை

57.அலைமகள்,மலைமகள்,கலைமகள்= மதுராபதி தெய்வம்
மா மகளும் நா மகளும் மா மயிலுடன் செற்றுகந்த
கோ மகளும் தான் படைத்த கொற்றத்தாள் நாம
முதிரா முலை குறைத்தாள்; முன்னரே வந்தாள்
மதுரா பதி என்னும் மாது —– அழற்படு காதை

58) 64 கலை தெரிந்தோர் வீதியும் எரிந்தது!
எண் நான்கு இரட்டி இருங்கலை பயின்ற
பண் இயல் மடந்தையர் பயங் கெழு வீதி—– அழற்படு காதை

59.ஒரு முலையால் மதுரை எரிந்தது!
இடமுலை கையால் திருகி, மதுரை
வலமுறை மும்முறை வாரா, அலமந்து,
மட்டார் மறுகின் மணிமுலையை வட்டித்து
விட்டாள் எறிந்தாள் விளங்கு இழையாள்– வஞ்சின மாலை

60.முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும்
முற்பகல் செய்தான் பிறன்கேடு தன்கேடு
பிற்பகல் காண்குறூ உம் பெற்றிய – காண்– வஞ்சின மாலை

61.பெண்கள் பேதைகள்: கண்ணகி
விழுமிய
பெண்ணறிவு என்பது பேதைமைத்தே என்றுரைத்த
நுண்ணறிவினோர் நோக்கம்; நொக்காதே எண்ணிலேன்– வஞ்சின மாலை

62.நான் தப்பு செய்துவிட்டேன்
பொன்செய் கொல்லன் தன் சொல் கேட்ட
யானோ அரசன்? யானே கள்வன்
மன்பதை காக்கும் தென்புலம் காவல்
என்முதல் பிழைத்தது கெடுக என் ஆயுள்— வழக்குரை காதை

63.பாண்டிமாதேவி வருத்தம்!
கணவனை இழந்தோர்க்குக் காட்டுவது இல் என்று
இணையடி தொழுது வீழ்ந்தனளே, மடமொழி— வழக்குரை காதை

64.மதுரையில் தெய்வம் இருக்கிறதா? கண்ணகி கேள்வி
தெய்வமும் உண்டு கொல்? தெய்வமும் உண்டு கொல்?
வைவாளின் தப்பிய மன்னவன் கூடலில்
தெய்வமும் உண்டு கொல்? தெய்வமும் உண்டு கொல்? — ஊர் சூழ் வரி

65.இது என்ன? புது தெய்வம்?
செம்பொற் சிலம்பு ஒன்று கை ஏந்தி, நம் பொருட்டால்
வம்பப் பெருந்தெய்வம் வந்தது! இதுவென் கொல்? – ஊர் சூழ் வரி

66.யாதவ மகளிர் பாடிய கண்னன் பாட்டு
கொல்லையெம் சாரல் குருந்தொசித்த மாயவன்
எல்லை நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்
முல்லையன் தீங்குழல் கேளாமோ, தோழீ
தொழுநைத் துறைவனோடு ஆடிய பின்னை –
அணி நிரம் பாடுகேம் யாம் — ஆய்ச்சியர் குரவை

Image of Ilango

67.திருடர்களுக்கு தெரிந்த எட்டு விஷயங்கள்
மந்திரம், தெய்வம், மருந்து, நிமித்தம்,
தந்திரம், இடனே, காலம், கருவி, என்று
எட்டுடன் அன்றே – இழுக்கு உடை மரபின்
கட்டுண் மாக்கள் துணை எனத் திரிவது? (கொலைக்களக் காதை)

68.கற்றறிந்தோர் வினைப்பயன் பற்றி கவலைப்படார்
ஒய்யா வினைப் பயன் உண்ணுங் காலை
கையாறு கொள்ளார் கற்றறி மாக்கள் – ஊர்காண் காதை
69.மாதவியின் மன்னிப்புக் கடிதம்
அடிகள் முன்னர் யான் அடி வீழ்ந்தேன்
வடியாக் கிளவி மனங் கொளல் வேண்டும்
குரவர் பணி அன்றியும், குலப் பிறப்பு ஆட்டியோடு
இரவிடைக் கழிதற்கு என் பிழைப்பு அறியாது
கையறு நெஞ்சம் கடியல் வேண்டும்
பொய்தீர் காட்சிப் புரையோய் போற்றி — புறஞ்சேரி இறுத்த காதை

70.கோவலன் போன புகார் = ராமன் வெளியேரிய அயோத்தி
அருந்திறல் பிரிந்த அயோத்தி போல
பெரும்பெயர் மூதூர் பெரும்பேது உற்றதும் — புறஞ்சேரி இறுத்த காதை

71.மறவரின் துர்க்கை வழிபாடு
வம்பலர் பல்கி, வழியும் வளம்பட;
அம்புடை வல்வில் எயின் கடன் உண்குவாய் –
சங்கரி, அந்தரி, நீலி, சடைமுடிச்
எங்கண் அரவு பிறையுடன் சேர்த்துவாய்! – வேட்டுவ வரி

72.சூரியனுடன் சுற்றும் குள்ள வாலகீய முனிவர்
சுடர்தரு திரிதரு முனிவரும் அமரரும்
இடர்கெட அருளும் நின் இணை அடி தொழுதேம்’
அடல்வலி எயினர் நினடிதொடு
மிடறுகு குருதி; கொள்விறல்தரு விலையே — வேட்டுவ வரி

73.வேடர்களின் மஹிஷாசுரமர்த்தனி வழிபாடு
ஆனித்தோல் போர்த்துப் புலியின் உரிஉடுத்துத்
கானத்து எருமைக் கருந்தலை மேல் நின்றாயால் –
வானோர் வணங்க, மறைமேல் மறையாகி,
ஞானக் கொழுந்தாய், நடுக்கு இன்றியே நிற்பாய்!

74.சமணப் பெண்மணியுடன் துர்க்கை கோவிலில் அடைக்கலம்
கழிபோர் ஆண்மைக் கடன் பார்த்து இருக்கும்
விழிநுதற் குமரி, விண்ணோர் பாவை
மையறு சிறப்பின் வான நாடி
ஐயை தன் கோட்டம் அடைந்தனர் ஆங்கு என் – காடுகாண் காதை

75.கணிகையர் என்றால் எல்லோருக்கும் வெறுப்பா?
மேலோர் ஆயினும் நூலோர் ஆயினும்
பால்வகை தெரிந்த பகுதியோர் ஆயினும்
பிணி எனக் கொண்டு, பிறக்கிட்டு ஒழியும்
கணிகையர் வாழ்க்கை கடையே போனும் என– காடுகாண் காதை

76.எட்டெழுத்து, ஐந்தெழுத்து மந்திரம்
அருமறை மருங்கின், ஐந்தினும் எட்டினும்
வருமுறை எழுத்தின் மந்திரம் இரண்டும்
ஒருமுறையாக உளம் கொண்டு ஓதி — காடுகாண் காதை

77.தெய்வக் காவிரி
தெய்வக் காவிரித் தீதுதீர் சிறப்பும்,
பொய்யா வானம்புதுப்புனல் பொழிதலும் — நாடுகாண் காதை

78.சமண நாமாவளி
தரும முதல்வன், தலைவன், தருமன்
பொருளன், புனிதன், புராணன், புலவன்,
சினவரன், தேவன், சிவகதி நாயகன்— நாடுகாண் காதை

79.சமணர் பிரார்த்தனை
மொழிப் பொருள் தெய்வம் வழித்துணை ஆக எனப்
பழிப்புஅரும் சிறப்பின் வழிப்படர் புரிந்தோர் — நாடுகாண் காதை

80.மதுரைக்கு போக ஆசை: கோவலன்
தென் தமிழ் நன்னாட்டுத் தீதுதீர் மதுரைக்கு
ஒன்றிய உள்ளம் உடையேன் ஆகலின்
போதுவால் யானும்;போதுமின்— நாடுகாண் காதை

81.திருவரங்கநாதன் வலம் வந்து
அணிகிளர் அரவின் அறிதுயில் அமர்ந்த
மணிவண்ணன் கோட்டம் வலம் செயக் கழிந்து –— நாடுகாண் காதை

82.தீய கனவு: கண்ணகிக்கு அருகம் புல் பரிகாரம்
கண்ணகி நல்லாளுக்கு உற்ற குறை உண்டு என்று
எண்ணிய நெஞ்சத்து இனையளாய் நண்ணி;
அறுகு, சிறு பூளை, நெல்லொடு தூஉய்ச் சென்று;
பெறுக கணவனோடு என்றாள் – கனாத்திறம் உரைத்த காதை

83.கங்கைக்கும் மேலான காவிரி
திங்கள் மாலை வெண்குடையான்
சென்னி செங்கோல் — அது ஒச்சி
கங்கை தன்னைப் புணர்ந்தாலும்
புலவாய் வாழி காவேரி – கானல் வரி

84.நாரதன் வீணை, இந்திரன், ஊர்வசி சாபம்
நாரதன் வீணை நயம் தெரி பாடலும்
தோரிய மடந்தை வாரம் பாடலும்
ஆயிரம் கண்ணோன் செவியகம் நிறைய
நாடகம் உருப்பசி நல்காள் ஆகி
மங்கலம் இழப்ப வீணை– கடல் ஆடு காதை

85.பாவம் செய்வோர் பட்டியல்; பூதம் நையப் புடைக்கும்
தவம் மறைந்து ஒழுகும் தன்மை இலாளர்
அவம் மறைந்து ஒழுகும் அலவற் பெண்டிர்
அறைபோகு அமைச்சர், பிறர்மனை நயப்போர்
பொய்க்கரியாளர், புறங்கூற்றாளர், என்
கைக்கொள் பாசத்துக் கைப்படுவோர் எனக்– இந்திர விழவு ஊரெடுத்த காதை

86) 1008 பவுன் தங்க மாலை வாங்கினால் மாதவி பரிசு!!
நூறு பத்து அடுக்கி எட்டுக் கடை நிறுத்த
வீறு உயர் பசும்பொன் பெறுவது இம்மாலை
மாலி வங்குநர் சாலும் நம் கொடிக்கு என – அரங்கேற்றுக் காதை

87.தமிழகம்
இமிழ்கடல் வரைப்பின் தமிழகம் அறியத்
தமிழ் முழுது அறிந்த தன்மையன் ஆகி
வேத்து இயல், பொது இயல் , என்று இரு திறத்தின்
நாட்டிய நல் நூல் நன்கு கடைப்பிடித்து–அரங்கேற்றுக் காதை

88.அகத்தியன் சாபம்
தெய்வ மால்வரைத் திருமுனி அருள
எய்திய சாபத்து இந்திர சிறுவனொடு
தலைக்கோல் தனத்து, சாபம் நீங்கிய
மலைப்பு – அருஞ் சிறப்பின் வானவர் மகளிர் — அரங்கேற்றுக் காதை

89.கண்ணகிக்கு கோவலன் புகழ்மாலை
மாசறு பொன்னே! வலம்புரி முத்தே!
காசறு விரையே ! கரும்பே! தேனே!
அரும்பெறல் பாவாய்! ஆருயிர் மருந்தே!
பெருங்குடி வணிகன் பெரு மட மகளே!
மலையிடைப் பிறவா மணியே என்கோ?
அலையிடைப் பிறவா அமிழ்தே என்கோ?
யாழிடைப் பிறவா இசையே என்கோ?
தாழ் இருங் கூந்தல் தையல்! நின்னை! – மனையறம்படுத்தகாதை

90.பூம்புகார் மக்கள்= உத்தரகுரு புண்யவாசிகள்
அத்தகு திருவின் அருந்தவம் முடித்தோர்
உத்தர குருவின் ஒப்பத் தோன்றிய
கயமலர்க் கண்ணியும் காதற் கொழுநனும்
மயன் விதித்தன்ன மணிக்கால் அமளிமிசை
நெடுநிலை மாடத்து இடிநிலத்து, இருந்துழி –மனையறம்படுத்தகாதை

91.திருமண வயது: கண்ணகி 12, கோவலன் 16 !!!
ஈறு ஆறு ஆண்டு அகைவையாள் (கண்ணகி)
ஈர் எட்டு ஆண்டு அகவையான் (கோவலன்) –மங்கல வாழ்த்துப் பாடல்

92.சந்திரன், சூரியன், வருணன் வாழ்க!!!
திங்களைப் போற்றுதும்! திங்களைப் போற்றுதும்!
கொங்கு அலர்தார்ச் சென்னி வெண்குடை போன்று இவ்
அம் கண் உலகு அளித்தலான்

ஞாயிறு போற்றுதும்! ஞாயிறு போற்றுதும்!
காவிரி நாடன் திகிரிபோல், பொன் கோட்டு
மேரு வலந்திரிதலான்

மாமழை போற்றுதும் ! மாமழை போற்றுதும் !
நாம நீர் வேலி உலகிற்கு, அவன் அளி போல்
மேல் நின்று தான் சுரத்தலான் –மங்கல வாழ்த்துப் பாடல்

93.கண்ணாடியில் மலையையே காட்டலாம், சிலம்பில் எல்லாம் தெரியும்
ஆடிநல் நிழலின் நீடு இருங்குன்றம்
காட்டுவாற் போல் கருத்து வெளிப்படுத்து (நூற் கட்டுரை)

வாழ்க இளங்கோ !! வளர்க சிலம்பின் புகழ் !!!

–சுபம்–

5 Comments

by Tamil and Vedas on July 27, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Quotations, Tamil Literature

Tagged கோவலன், சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, தமிழ் பொன்மொழிகள், மேற்கோள்கள்

Posted by Tamil and Vedas on July 27, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/27/%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%ae%aa%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%8a%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%ae%e0%af%8a%e0%ae%b4%e0%ae%bf%e0%ae%95/

A Jain Story in Tamil Epic

Jain Tirtankaras in Tamil Nadu

Compiled by London Swaminathan
Post No.1196; Dated 26th July 2014.

Silappadikaram is the most popular Tamil Epic written by Ilango. Of the five Tamil epics this is the one widely read by the Tamils. Ilango gives lot of information about the Jainism prevalent in Tamil Nadu around second century CE. One of the characters in the epic is Kavunti Adikal, a Jain nun who accompanied Kannaki and Kovalan, the heroine and hero of the epic, to Madurai.

Kavunti narrated a story which is not fund in any other book:

“Listen! However small the sum entrusted to your care by a saint, it multiplies a hundredfold. There was a Deva of great power in a town adjoining river Kaveri. Though the Deva was adorned with garlands made up of flowers and gems and gold, one of his hands resembled that of a monkey with black fingers.

Kazukumalai Jain Caves

All the Savakas worshipped the Saranar and wanted to know the reason for the monkey hand, the god spoke as follows:

Once there was a merchant called Etti Sayalan. In his house many would gather who observed fasting. One day the lady of the house received a monk. At the same time a monkey from the village silently entered the house and worshipped the feet of the great monk. It was very hungry and ate all the leftover food. The monk was very happy and told the lady of the house, “Regard this monkey as one of your own sons”.

The lady agreed to the wise words of the saint. When the loving monkey died, the lady gave the property set apart for it to the assembled monks and prayed that it may be absolved of all its sins. Hence it was born as the only son of Uttaragutta at Varanasi. This son who was celebrated for his beauty, wealth and great wisdom, and noted for his great gifts died in his thirty second year. Later he attained the form of a Devakumara and has come here with the monkey’s hand as if to announce to all his followers, “ Please note that all my wealth and enjoyments were the outcome of the gifts of her who protected me with grace. Though in my previous birth a monkey, this change of form is due to the gifts of Sayalan’s wife”

Valimalai Jain Caves

Jain nun Kavunti added, “Now that you have heard this account, accompany this lady (Kannaki) with the flower decked hair, without wasting any more time.

When Kavunti said this Matari, a woman from the cowherd’s community took Kannaki to her home
(Source Silappadikaram, Adaikkala Katai, Chapter 15)

Hindu saint in Ratlam, Madya Pradesh

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 26, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், Religion, Tamil Literature

Tagged Etti Sayalan, Jains in Tamil Nadu, Tamil epic

Posted by Tamil and Vedas on July 26, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/26/a-jain-story-in-tamil-epic/

சேரன் செங்குட்டுவனுடன் சென்ற 102 நாட்டியப் பெண்கள் !!!

கண்ணகி சிலையுடன் செங்குட்டுவன் ஊர்வலம்

ஆய்வுக் கட்டுரை :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:-1193; தேதி:- 25 ஜூலை 2014.

“நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் என்றோர் ஆரம் படைத்த தமிழ்நாடு: — என்று சுவைபடப் பாடினான் பாரதி. உண்மயிலேயே சுவையான காவியம் மட்டும் அன்று; தமிழ் கலைக் களஞ்சியமும் கூட!

தமிழ் மன்னர்களில் இமயம் வரை சென்று வெற்றிக் கொடி நாட்டியோர் சிலரே; அத்தகைய மாவீரர்களில் ஒருவன் சேரன் செங்குட்டுவன். இவன் செய்த சாதனைகள் பற்பல:–

1.இமயம் வரை சென்று புண்ய இமய மாமலையில் கல் எடுத்து, அதைப் புனித கங்கையில் நீராட்டி, பத்தினித் தெய்வத்துக்கு – கண்ணகி தேவிக்கு சிலை எடுத்தான்.

2. தமிழர்களை இகழ்ந்த கனக விசயன் என்ற சின்ன அரசர்களை தலையில் கல் சுமக்க வைத்தான.

3.மாபெரும் சாம்ராஜ்யம் அமைத்த சாதவாஹன பிராமண மன்னர்களுடன் நட்பு பூண்டான். இமயம் வரை எளிதில் செல்ல இது உதவியது.

4.கடற்கொள்ளையர்களை ஒழித்துக் கட்டினான்.

5. செங்குட்டுவன் தந்தை இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் யவனர்களைச் சிறைப்பிடித்து தலையை மொட்டை அடித்து தலையில் எண்ணையை ஊற்றி அவமானப்படுத்தினான். செங்குட்டுவன் காலத்தில் அவர்கள் அடங்கி ஒடுங்கி சேவகம் புரிந்தனர்.

6. இவன் ஒரு தீவிர தமிழ் ஹிந்து; இமயம் ஏகுவதற்கு முன்பாக உலகப் புகழ்பெற்ற திருவனந்தபுரம் ஸ்ரீ பத்மநாப சுவாமி கோவிலை வலம் வந்தான். சிவனின் திருப்பாதங்களைத் தலையில் சுமந்தான். அந்த நேரத்தில் பெருமாள் கோவில் பட்டர்கள் ஓடிவந்து கொடுத்த பிரசாதத்தை தோள் மேல் வைத்து வலம் வந்தான். தலையில் சிவன் பாதம், தோளில் விஷ்ணு பிரசாதம். “அரியும் சிவனும் ஒன்னு, அரியாதவன் வாயில் மண்ணு” என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்லிக் காட்டினான்!! அசல் தமிழ் ஹிந்து!!!

“குடக்கோக் குட்டுவன் கொற்றங் கொள் கென
ஆடகமாடத்து அறிதுயில் அமர்ந்தோன்
சேடம் கொண்டு, சிலர் நின்று ஏத்தத்
தெண்ணீர் கரந்த செஞ்சடைக கடவுள்
வண்ணச் சேவடி மணிமுடி வைத்தலின்,
ஆங்கது வங்கி, அணிமணிப் புயத்துத்
தாங்கினன் ஆகித் தகைமையின் செவ்வுழி”– கால்கோட்காதை

பூம்புகாரில் கண்ணகி, கோவலன் சிலைகள்

7.இமய மலை சென்றவுடன் அவன் போட்ட முதல் உத்தரவு:
“வடதிசை மருங்கின் மறைகாத்து ஓம்புநர்
தடவுத்தீ அவியாத் தண்பெரு வாழ்க்கை,
காற்றூதாளரைப் போற்றிக் காமியென” (சிலப். கால்கோட்காதை)

பொருள்:– வடதிசையில் வேதங்களைக் காத்தும், ஹோம குண்டத்தில் எரியும் முத்தீயை அணைந்து போகாத வாறு வளர்த்தும், அருள் பொங்கும் வாழ்க்கை நடத்தும் மக்களுக்கு இடையூறு ஏற்படாதபடி நடந்து கொள்ளுங்கள்— என்று படைகளுக்கு உத்தரவிட்டான்.

காற்றூதாளர்கள்= காற்றினும் விரைந்து செல்லும் தூதர்கள் மூலம் படைகளுக்கு இந்த உத்தரவு பறந்தது!!!

8.பிராமணனுக்கு 50 கிலோ+ தங்கம்: துலாபாரம்
“பெருமகன் மறையோர் பேணி, ஆங்கு, அவற்கு
ஆடகப் பெருநிறை ஐயைந்து இரட்டி,
தோடோர் போந்தை வேலோன், ‘தன்னிறை
மாடல மறையோன் கொள்க’ என்று அளித்து – ஆங்கு
ஆரிய மன்னர் ஐயிரு பதின்மரை,
சீர்கெழு நன்னாட்டுச் செல்க’ என்று ஏவி” (சிலப்ப. நீர்ப்படைக் காதை)

பொருள்:
மாடல மறையோனே! இவற்றை நீ கொள்க! என்று பனம்பூ மாலை ஏந்தியவனும், வேலை ஏந்தியவனுமான செங்குட்டுவன் தன்னுடைய எடைக்குச் சமமான 50 துலாம் தங்கத்தைக் கொடுத்தான். அங்கிருந்த பிராமண சாம்ராஜ்ய சாதவாஹனர்களை விடைகொடுத்து அனுப்பினான்.
ஆந்திரத்தில் இருந்துகொண்டு வட இந்தியாவை ஆண்ட நூற்றுவர்கன்னர் (சாதவாஹனர்) பிராமணர்கள்— உலகமே நடுங்கும் மகத்தான படை பலத்துடன் மாட்சிமை பொருந்திய ஆட்சி புரிந்தவர்கள்—- இவர்கள் ஆதரவுடன் தான் செங்குட்டுவன் வட இமயம் வரை சென்றான்— கடலுக்கு அப்பாலும் இவர்கள் ஆதிக்கம் பரவியதை இவர்களுடைய கப்பல் பொறித்த நாணயங்கள் மூலம் அறிய முடிகிறது!!

((ஒரு துலாம் என்பது ஆறு வீசை என்று வாய்ப்பாடு கூறும். செங்குட்டுவன் (50 x 6) 300 வீசை இருந்திருக்க முடியாது. ஒரு நூறு, நூறைம்பது கிலோ இருந்திருக்கலாம் என்பது என் கணிப்பு.))

9. நாட்டிய மகளிர், இசைவாணர் கூட்டம்

செங்குட்டுவனுடன் போனோர் பட்டியல் இதோ:–
தேர்கள் 100
யானைகள் 500
குதிரைகள் 10,000
வண்டிகள் 20,000
கஞ்சுகர் 1000
நாட்டியப் பெண்கள் 102
இசைக் கலைஞர்கள் 208
விகடகவிக்கள் 100

:நாடக மகளிர் ஈரைம்திருவரும்
கூடிசைக்குயிலுவர் இருநூற்று எண்மரும்
தொண்ணூற்று அறுவகைப் பாசண்டத்துறை
நண்ணிய நூற்றுவர் நகைவேழம்பரும்
கொடுஞ்சி நெடுந்தேர் ஐம்பதிற்று இரட்டியும்
கடுங்களி யானை ஓரைஞ்ஞூறும்
ஐ ஈ ராயிரம் கொய்யுளைப் புரவியும்
எய்யா வடவளத்து இருபதினாயிரம்
கண்ணெழுத்துப் படுத்தன கைபுனை சகடமும்
சஞ்சயன் முதலாத் தலைக்கீடுபெற்ற
கஞ்சுக முதல்வர் ஈர் ஐஞ்ஞூற்றுவரும்
சேயுயர் விற்கொடிச் செங்கோல் வேந்தே!
—(சிலப்பதிகாரம், கால்கோட்காதை)

((கஞ்சுகர்= போலீஸ், தூதர், அரசாங்க அதிகாரிகள், செக்யூரிட்டி கார்ட்ஸ்)

ஆதி காலத்தில் நாடகமும் நாட்டியமும் ஒன்றே. நாடக/ நாட்டிய வளர்ச்சிக்கு தமிழ் மன்னர்கள் ஆற்றிய அரும் பணி நாயக்கர் காலம் வரை நீடித்தது. சோழ மா மன்னன் ராஜ ராஜ சோழன் தஞ்சையில் 400 நாட்டிய மகளிர்க்கு வீடு கொடுத்து இருந்தான். ஒவ்வொருவர் வீட்டு எண் (டோர் நம்பர்) கொடுத்து அது யாருக்குச் சொந்தம் என்று கல்வெட்டு வெளியிட்டு இருக்கிறான். அந்தப் பெண்கள் அழகான தமிழ், சம்ஸ்கிருதப் பெயர்கள் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் — (டாக்டர் இரா நாகசாமி வெளியிட்ட தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோவில் கல்வெட்டுகள் என்ற நூலில் மேல் விவரம் பெறலாம்).

contact swami_48 @ yahoo.com
–சுபம்–

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 25, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Tamil Literature

Tagged செங்குட்டுவன், துலாபாரம், நாடக மகளிர், யவனர்

Posted by Tamil and Vedas on July 25, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/25/%e0%ae%9a%e0%af%87%e0%ae%b0%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%af%86%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%b5%e0%ae%a9%e0%af%81%e0%ae%9f%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%9a/

Tolkappian on Women in Business Trips!

Written by London Swaminathan
Post no. 1192; Dated 24th July 2014.

Tolkappian was a great genius. Unlike other grammar works of the world, he added one more chapter to the usual grammar topics. The uniqueness of Tolkappiam lies in this last chapter called Porul Adikaram where he deals with the themes of literature. It gives lot of information about Tamil’s view of life, way of life, values in life and rules to write various themes in life. The most interesting point is his instructions about matters concerning sex.

Hindus have been following certain rules from the Vedic times. Though Sringara Rasa is dealt with in literature by poets like Kalidasa, explicit sex is not dealt with. Only in books like ‘Kamasutra’ of Vatsyayana we come across such things as explicit sex. It is not meant to be read by the common folks. It is probably meant for sexologists or psychologists who can advise youths in matters of sex. They can solve problems concerning sex.

Tolkappian , author of the oldest Tamil book Tolkappiam, advises people regarding topics on love.
Tamils have divided their literature into two parts Akam and Puram; Akam poems are about love and family life. Puram poems are about war, kings, death, values, poets’ lives, beliefs and generosity and philanthropy of kings and chieftains.

The first and foremost rule in Akam (love) poems is that you should never reveal the identity of the people involved. No name is found in Akam verses (Porul Adikaram Sutra-1000).

Tolkappiar says that wives are banned from foreign travel. When husbands go on travel for business, war or delivering messages, wives can’t accompany them.

Likewise when kings go on war expeditions, queen should not accompany the king (Porul Adikaram 1121). But musicians and dancers are allowed to travel with them. One of the powerful Tamil kings Senguttuvan took 102 dancing girls with him when he went to the Himalalayas to fetch a stone for Kannaki’s statue. But he left his wife at Vanji, the capital of Chera country (Kerala in South India).

Cheran Senguttuvan going in procession with Kannaki statue.

Mullaippattu and Nedunal vadai, two Sangam books, have vivid scenes of the camps in the battlefields. There we see women with swords guarding the camps, but not the queens or the wives of the army commanders. Some women were used to maintain the camps. Karpiyal section of Tolkappiyam has the rules for women in the camps.

Whenever some Tamil novels or films with explicit sex come out, big controversies erupt. People who oppose them quote ethics. People who justify them say that they are showing the real world. But yet whether it is real or artificial, fiction or fact, there are some norms to follow (Porul: 999):

Nataka vazakkinum ulakiyal vazakkinum
Patal Sandra pulaneri vazakkam (999)

In this sutra ‘pulaneri vazakkam’ is explained as only that is good, self controlled and cultured can be reported in writing.

Tolkaapiyar , in another sutra (couplet), talks about women’s virtues:
For the modesty and the simplicity in the act of love belong to the feminine nature, her amorousness will be known only by gesture and environment in accordance with the code of love.
Kamam thinaiyir kannindru varuum
Nanum madanum penmaiya (Porul -1054)
Even in the modern Western world, it is men who propose to women and not vice verse.

Please read my earlier posts on Tolkappiyam:—

Tolkappian – A Genius — posted by me on 12 September 2012
Did Tolkappian copy from Sanskrit Books? – posted by me on 10 September 2012
Who was Tolkappiar? posted by me on 9 September 2012
Agni in Tolkappiam – posted on 31 March 2014.
Indra in the Oldest tamil Book — posted on 14th June 2013
Vedic God Varuna in Oldest Tamil Book — posted on July 8, 2013
Four Tamil articles on the Age of Tolkappiam are posted in the blog.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 24, 2014 • Permalink

Posted in தமிழ் பண்பாடு, Tamil Literature, Women

Tagged Tamil Women, Tolkappian, travel

Posted by Tamil and Vedas on July 24, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/24/tolkappian-on-women-in-business-trips/

Why did 102 Dancers accompany a Tamil King during Invasion?

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1190; Dated 23rd July 2014.

Cheran Senguttuvan ( also written as Cenkuttuvan) was a powerful Tamil king who ruled western part of Tamil Nadu 1800 years ago. That part of South India is called Kerala now and Malayalam is spoken in the state. He was so powerful that he destroyed all the sea pirates in the Indian ocean and his father Netuncheralathan captured the Yavanas (Ionians or Arabians) and shaved the heads of Yavanas and poured oil on their heads. It is ancient punishment. He had good friendship with the mighty Brahmin rulers Satavahanas. When he wanted to go to the holy Himalaya to bring a stone for the statue of a Chaste woman (Patni) Kannaki, Satavahanas helped him. He was successful in his expedition. He bathed the stone in Holy River Ganga and sculpted a beautiful statue for Kannaki. He invited kings from all over India and Sri Lanka. Tamil Epic Silappadikaram says that the consecration of Kannaki Temple was attended by Gajabahu of Sri Lanka. So we knew his age for sure. This happened in the second century CE.

The interesting detail from the Tamil epic is that Senguttuvan was accompanied by 102 dancers!
Senguttuvan was accompanied by
Chariots — 100
Elephants — 500
Horses — 10,000
Carts and carriages — 20,000
Kancukar (Police) — 1000
Dancing girls — 102
Musicians — 208
Jesters — 100

There is nothing new about dancers in the royal entourage. Raja Raja Choza, a mighty Tamil King whose rule extended up to Indonesia, had donated lands and houses for 400 dancers in Thanjavur. Their beautiful names in Tail and Sanskrit are found in the inscriptions in Thanjavur Big Temple.
The dancers entertained the kings and the general public during festivals and royal events.

Senguttuvan was an ardent devotee of Lord Shiva. Just before the Himalayan expedition he went round Sri Padmanabha swamy Temple at Trivandrum. At the same time the priests from the nearby Vishnu temple brought him some Prasad which he put on the shoulder and walked to show respect. His head bowed only to the gods, says the Tamil epic.

As soon as he reached the Himalayas he ordered his soldiers:
“Go and courteously assure our support to all those who uphold the Vedas in the northern region and who led holy lives by keeping alive sacrificial fires”.

Source : Tamil Epic Silappadikaram, Canto 26– Lines 128-140

Senguttuvan came back to his capital after spending two and a half year in his Himalayan invasion.

50 kilo+ Gold for a Brahmin

In the chapter 27 — the Nirpatu katai—there is another incident of donating 50 tula (Over 50 kilo) to a Brahmin called Matalan.

The great king and wielder of lance, wearing the Palmyra garland, became mightily pleased, and saying, “O Brahmana Matalan, please accept”,he honoured him with a gift of fifty tulams of pure gold equal to his own weight.

This means Senguttuvan weighed 50 Tulam. Tula bharam is an ancient ritual and considered one of the 16 supreme gifts enjoined on all and on the king particularly. It is clear from the Vijayanagara inscriptions that its kings performed these sixteen gifts.

Pictures are taken from other websites;thanks.

Contact swami _48 @yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 23, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், Culture, Dance, Tamil Literature

Tagged dancers in Tamil Nadu, senguttuvan, Tamil invasion

Posted by Tamil and Vedas on July 23, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/23/why-did-102-dancers-accompany-a-tamil-king-during-invasion/

லண்டன் புறாவும் கம்பன் புறாவும்

கட்டுரையாளர்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:– 1181; தேதி:– 19 July 2014.

கம்பராமாயணப் பாடலைப் படிதவுடன் லண்டன் காட்சி ஒன்று நினைவுக்கு வந்தது. இங்கெல்லாம் ஒவ்வொரு சுரங்க ரயில் பாதை ஷ்டேஷனிலும் வீடுகளிலும் புறாக்கள் உட்காரக் கூடாது என்பதற்காக மேல் கூரையில் கூரான கம்பிகளைப் பொருத்தி வைத்திருக்கிறார்கள். காலையில் அலுவலகத்துக்குச் செல்லும் ஆட்களின் ‘கோட்டு- சூட்’டுகள் மீது புறாக்கள் எச்சம் போட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக! லண்டனின் மத்தியப் பகுதியில் உள்ள டிரபால்கர் சதுக்கத்தில் புறாக்களுக்கு பொறி வாங்கிப்போடுவதை யும் தடுத்துவிட்டனர்.

லண்டன் முதலிய மேலைநாடுகளில் ஆடு, மாடு, நாய், பூனை, கோழி, சேவல் எல்லாவற்றையும் வளர்ப்பார்கள்; “மானே, தேனே, முத்தே, மணியே, கரும்பே, கற்கண்டே” என்று கொஞ்சுவார்கள். விருந்தினர் வரும் அன்று எல்லாம் “டைனிங் டேபிளில்” சாப்பாடாக மாறிவிடும். குழந்தைகள் கொஞ்சம் வருத்தப்பட்டால், அடுத்த விருந்து நடக்கும் வரை மரணத்தை ஒத்திப் போடுவார்கள். வெளிநாடு போகும்போது நாய் பூனைகளைக் கொலைக்களத்துக்கு அனுப்பிவிடுவார்கள். இதற்கான அறநிறுவனங்கள் அவற்றை வேறு யாரும் ஏற்காவிடில், ஒருவாரத்தில் எலெக்ட்ரிக் ஷாக் கொடுத்து ‘’கருணையோடு’’ கொன்று விடுவார்கள்.

இதைத் தவிர ஒவ்வொரு நாளும் கொல்லப்படும் ஆடு மாடுகளின் எண்ணிக்கை மில்லியன் கணக்கில்!! லண்டனில் மட்டும்!!

கம்பன் பாடலில் அயோத்தி நகர மாளிகையில் புறவுக்கு மாடம் வைத்திருப்பதை ஒரு அழகு, ஒரு சிறப்பு என்று வருணித்ததைப் படித்தவுடன் இத்தனையும் நினைவுக்கு வந்தது!!!

புள்ளி அம் புறவு இறை பொருந்தும் மாளிகை
தள்ள அருந் தமனியத் தகடு வேய்ந்தன
எள்ள அருங் கதிரவன் இள வெயிற் குழாம்
வெள்ளி வெண் கிரிமிசை விரிந்த போலுமே
-பால காண்டம், பாடல் 121, கம்ப ராமாயணம்.

பொருள்: மாளிகைகளில் தங்கத் தகடுகள் வேயப்பட்டன. அவைகளை எளிதில் அகற்ற முடியாது. புள்ளிகளை உடைய மாடப் புறாக்கள் தங்குவதற்கு உரிய இடங்கள் இருந்தன. வெள்ளியிலான மலையில் காலை இளம் கதிரவனின் கிரணங்கள் பரவினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி அந்த மாளிகைகள் பிரகாசித்தன.

இதில் மாடப்புறாக்கள் தங்குவதற்கு இடம் இருந்தது என்பதைப் பெருமையாகக் கூறுகிறான் கம்பன். அதாவது மாடப் புறாக்கள் தங்குவதும் ஒரு அழகு. மாடங்களில் தங்குவதால்தான் அவைகளுக்கு மாடப்புறாக்கள் என்று பெயர். பறவைகளின் மீதுள்ள அன்புக்கு இதுவும் ஒரு சான்று.

இந்தியப் புலவர்கள் இயற்கையின் மீது பற்று உடையவர்கள். காளிதாசனின் ரகுவம்சத்தில் இந்துமதி சுயம்வரக் காட்சியில் ஒரு பாடல் வருகிறது. சூரசேன மஹாராஜாவை இளவரசி இந்துமதிக்கு தோழி சுநந்தை அறிமுகப்படுத்துகிறாள் —- ஒவ்வொரு அரசனையும் அறிமுகப்படுத்தும் போதும் ஒவ்வொரு இயற்கைக் காட்சியும் வருகிறது. சூரசேன மன்னனை நீ மணந்துகொண்டால் கோவர்த்தன மலையில் உள்ள பாறைகளில் அமர்ந்துகொண்டு மயில்கள் ஆடுவதைப் பார்த்து ரசிக்கலாம் என்று கூறுகிறான் காளிதாசன்.

மேலை நாட்டு, கீழை நாட்டு அணுகுமுறைக்கு இதுவும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

Trafalgar Square in London. Now feeding pigeons is not allowed.

காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி நீள்
கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்-
நோக்கும் திசை எல்லாம் நாமன்றி வேறில்லை
நோக்க நோக்கக் களியாட்டம் — (பாரதி)

புறவுக்காக உயிர் கொடுக்க முன்வந்த சிபிச்சக்ரவர்த்தியின் புகழைப் பாடும் பாடல்கள் புறநானூற்றில் உண்டு. சோழநாட்டுக் கண்ணகியும் இதைக் குறிப்பிட்டு பாண்டிய மன்னனை வசைபாடுகிறாள்.

வாழ்க பறவைகள்!! வளர்க அஹிம்சை!!

-சுபம்-

Leave a comment

by Tamil and Vedas on July 19, 2014 • Permalink

Posted in கம்பனும் பாரதியும், Nature, Tamil Literature

Tagged கம்பன், புறவு, புறா, லண்டன்

Posted by Tamil and Vedas on July 19, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/19/%e0%ae%b2%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%81%e0%ae%b1%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%aa/

தமிழ் தலைவன் யார்? கம்பன் பதில்

கட்டுரை எழுதியவர் லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:–1177; தேதி:- 17 ஜூலை 2014.

தமிழ் தலைவன் யார் என்று தமிழ் கூறு நல்லுலகில் ஒரு ‘சர்வே’ நடத்தினால், சிறை சென்ற தியாகிகள் பட்டியல், மறியல் போராட்ட தியாகிகள் பட்டியல், அரசியல் தலைவர்கள் பட்டியல், ஏ.கே. 47 துப்பாக்கி சுழற்றியோர் பட்டியல், ரயில் பாதையில் படுத்துப் போராட்டம் செய்தோர் பட்டியல் என்று ஆயிரம் ஆயிரம் பேர் கொண்ட பட்டியல் வந்து நம்மைத் திக்கு முக்காடச் செய்து விடும்!

கம்பனிடம் போய் ஒருவர் இதே கேள்வியைக் கேட்டார். அவர் நாலே வரிகளில் தெளிவான பதில் கொடுத்து நம் குழப்பத்தை எல்லாம் போக்கிவிட்டார்.

அலை நெடும் புனல் அறக் குடித்தலால் அகம்
நிலை பெற நிலை நெறி நிறுத்தலால் நெடு
மலையினை மண் உற அழுத்தலால் தமிழ்த்
தலைவனை நிகர்த்தது அத் தயங்கு தானையே

-கம்ப ராமாயனம், அயோத்தியா காண்டம், பாடல் 969

பொருள்: அலைகளை உடைய ஆறுகளின் (கடலில் போய்ச்சேரும்) நீரைக் குடித்தலாலும், பூமியைச் சம நிலையில் நிறுத்தியதாலும், போகும் வழியில் நீட்டிக் கொண்டிருந்த மலையை பூமிக்குள் அழுத்தியதாலும் பரதனின் படைகள் தமிழ்த் தலைவனான அகத்தியன் செய்த செயல்களைப் போல இருந்தது. அதாவது அகத்தியர் செய்த செயல்களும் பரதன் படைகள் செய்த செயலும் ஒரே மாதிரியாக இருந்தன.

அகத்தியர் என்ன செய்தார்?

அகத்தியர் கடலைக் குடித்தார்: அதாவது வங்கக் கடல் வழியாக பாண்டியனின் படைகளை வழி நடத்திச் சென்று வியட் நாம், கம்போடியா, லாவோஸ், தாய்லாந்து, இந்தோநேசியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் ஆகிய இடங்களில் இந்துப் பண்பாட்டைப் பரப்பினார். இதைக் “கடலைக் குடித்தார்” என்று அழகாகாகச் சொல்லுவர். அகத்தியர் கடலைக் குடித்தாரா? என்ற ஆங்கிலக் கட்டுரையிலும், பிரம்மாஸ்திரா—ஒரு அணுசக்தி ஆயுதமா? என்ற ஆங்கிலக் கட்டுரையிலும் இதை விரிவாகக் கொடுத்துவிட்டேன்.

அகத்தியர் பூமியை சமநிலைப்படுத்தினார்: இது திருவிளையாடல் புராணத்தில் உள்ள கதை. மக்கட் தொகைப் பெருக்கம் காரணமாக அகத்தியன் தலைமையில் 18 குடிகளை சிவ பெருமான் தெற்கே அனுப்பிவைத்தார். “உலகின் முதல் மக்கட் தொகைப் பெருக்கப் பிரச்னை”– என்ற ஆங்கிலக் கட்டுரையில் இதை விரிவாகக் கொடுத்துவிட்டேன்.

விந்திய மலையை மட்டம் தட்டினார்:- அகத்தியர் தென்னாட்டிற்கு வருவதற்கு முன், மக்கள் அனைவரும் கடலோரமாக நடந்தோ, படகுகளிலோ தென்னாட்டு நகரங்களுக்கு வந்து சென்றனர். காரணம் இல்வலன், வாதாபி போன்ற, நர மாமிசம் சாப்பிடும் பயங்கரக் காட்டுவாசிகளும் காட்டு மிருகங்களும் மக்களை அச்சுறுத்தி வந்தன. அகத்தியர் தவ வலிமை பெற்றதால் தைரியமாக 18 குடி மக்களை, துவாரகை நகரில் இருந்து, விந்திய மலையின் நடுவிலுள்ள அடர்ந்த காடுகள் வழியே அழைத்து வந்தார். அன்றுமுதல் இன்று வரை நாம் அந்தப் பாதையைப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். இதையே “மண் உற அழுத்தலால்” என்று குறிப்பிடுகிறார். புராணங்கள் கத்தியர் விந்திய மலையின் கர்வத்தைப் பங்கம் செய்தார் என்று அழகாகக் கூறுகின்றன. “பழங்கால இந்தியாவின் புகழ்மிகு எஞ்சினீயர்கள்”– என்ற கட்டுரையில் இது பற்றி ஏற்கனவே விரிவாக எழுதி விட்டேன்.

இத்தகைய அரிய பெரிய செயல்களைச் செய்து இந்திய பூகோள புத்தகத்தில் அழியா இடம் பெற்ற அகத்தியனை, தமிழ்த் தலைவன் என்று கம்பன் அழைத்ததை எல்லோரும் ஏற்பர் என்பதில் இரு வேறு கருத்துக்கு இடமும் உண்டோ?

இதைத் தொடர்ந்து வரும் இன்னொரு பாடலில்

அறிஞரும் சிறியரும் ஆதி அந்தமா
செறிபெருந் தானையும் திருவும் நீங்கலால்
குறியவன் புனல் எலாம் வயிற்றில் கொண்ட நாள்
மறிகடல் ஒத்தது அவ் அயோத்தி மா நகர்.

பொருள்: அகத்தியன் கடல் நீரை எல்லாம் குடித்து வயிற்றில் அடக்கிக் கொண்ட பின்னர், எப்படிக் கடல் வெறிச்சோடிக் கிடந்ததோ அப்படி இருந்தது அயோத்தி மா நகரம். ஏனெனில் பெரியோர் முதல் சிறியோர் வரை அறிஞர்களும், படைகளும் சீதையும் நீங்கிவிட்டனர்.

இனி தமிழ்த் தலைவன் யார் என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்துவிட்டது. அரசியல்வாதிகள் ஓடி ஒளிந்து கொள்ள வேண்டியதுதான்!!

contact swami_48@yahoo.com

1 Comment

by Tamil and Vedas on July 17, 2014 • Permalink

Posted in கம்பனும் பாரதியும், தமிழ் பண்பாடு, Tamil, Tamil Literature

Tagged அகத்தியன், கம்பன், தமிழ் தலைவன், Tamil leader

Posted by Tamil and Vedas on July 17, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/07/17/%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%ae%b2%e0%af%88%e0%ae%b5%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%a9%e0%af%8d/

Tamil and Vedas

All posts in category Tamil Literature

Let Madurai Burn; But don’t Harm Brahmins!

இளங்கோ அடிகள் சமணரா? பிராமணரா?

Quotations from Tamil Epic Silappadikaram

சிலப்பதிகாரப் பொன் மொழிகள் – Part 2

A Jain Story in Tamil Epic

சேரன் செங்குட்டுவனுடன் சென்ற 102 நாட்டியப் பெண்கள் !!!

Tolkappian on Women in Business Trips!

Why did 102 Dancers accompany a Tamil King during Invasion?

லண்டன் புறாவும் கம்பன் புறாவும்

தமிழ் தலைவன் யார்? கம்பன் பதில்

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore