Written by London Swaminathan


swami_48@yahoo.com


Date: 12 December 2018


GMT Time uploaded in London – 10-53 am

Post No. 5771

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

தற்காலத்தில் பயங்கரவாதிகளின் தாக்குதல் பற்றி பத்திரிக்கைகளில் நிறைய செய்திகளைப் படிக்கிறோம். அவர்கள் நேரடியாகத் தாக்கினால் ‘வீரர்கள்’ என்று புகழ்வோர் சிலர். ஆனால் பொய் வேடம் கொண்டு நண்பன் போல, சீடன் போல நடித்துக் கொன்றால் அத்தகையவரை கோழை என்று உலகமே இகழும். நமது காலத்திலேயே காங்கிரஸ் தலைவரும் முன்னாள் பிரதமருமான ராஜீவ் காந்தியை விடுதலைப் புலி இயக்கத்தைச் சேர்ந்த பெண் வணங்குவது போல வணங்கி வெடிகுண்டு வைத்து இருபதுக்கும் மேலானவர்களைப் படுகொலை செய்த வன் செயலை உலகமே கண்டித்தது. 

ஷேக்ஸ்பியர் நாடகத்தில் ஜூலியஸ் ஸீஸரைக் கொல்ல வந்த நண்பன் ப்ரூட்ட,,,, ஸைப் பார்த்து ‘யூ டூ ப்ரூட்டஸ்’  (et tu Brute? You too Brutus?) என்று சீஸர் சொன்ன வரிகளை நாம் அறிவோம்.

காளிதாசன் காலத்திலும் இது நடந்தது. கி.மு.73-ல் சுங்க வம்ஸத்தின் கடைசி அரசனான தேவ பூதியை ஒரு அடிமைப் பெண், ராணி போல வேடம் அணிந்து, படுக்கை அறைக்குள் நுழைந்து கொன்றாள். அமைச்சன் வாசுதேவனின் சதியின் பெயரில் அது நடந்தது. பஞ்ச தந்திரமும் மன்னர்களின் படுகொலை பற்றிப் பேசுகிறது.

வள்ளுவர், சேக்கிழார், திருத்தக்க தேவரும் அத்தகைய சம்பவங்களைப் பாடி வைத்திருப்பது, இந்தப் படுகொலைகள் தொன்றுதொட்டு நிகழ்கின்றன என்பதை அறிய முடிகிறது.

சேக்கிழார் பாடிய பெரிய புராணத்தில் வரும்

மெய்ப்பொருள் நாயனார் சரிதம் மிகவும் உருக்கமானது.

கதையின் சுருக்கம் இதுதான்

சேதிநாட்டில், திர்க்கோவலூரில்,மலையமான் குலத்தில் வந்த அரசன் ஒருவன் ஆண்டு வந்தான். எப்பொழுதும் திருநீறு பூசி சிவனைப் பூஜித்து, மெய்ப்பொருள் காண்பதையே லட்சியமாகக் கொண்டிருந்ததால், அவர் பெயரே மெய்ப் பொருள் நாயனார் என்று ஆயிற்று. அவரிடம் பலமுறை போரில் தோற்றுப்போன முத்தநாதன் என்பவன், நேர் வழியில் வெல்லுவது அரிது என்று கருதி, பொய்யான தவ வேடம் பூண்டு வந்தான். சிவ குரு என்று சொல்லி எல்லாக் காவல் நிலைகளையும் தாண்டி வந்தபோதும் மெய்ப் பொருள் நாயனாரின் முக்கியக் காவல் அதிகாரி தத்தன் மட்டும் சந்தேகக் கண்ணுடன் பார்த்தான். படுக்கை அறையில் மனைவியுடன் இருப்பதையும் மீறி மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் பள்ளி அறையில் நுழைய மஹா ராணி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். மன்னரோ முத்த நாதன் சிவனியார் வேடத்தில் வந்ததால் வணங்கி என்ன காரணத்தினால் வந்தீர்? என வினவ புதிய ஆகம நூல் கிடைத்து இருப்பதாகவும் அதை உபதேசிக்க வந்து இருப்பதாகவும் சொன்னான்.

முத்தநாதன் ‘மனதிலே கரு(று)ப்பு வைத்து’

முத்த நாதனின் வேடத்தை சேக்கிழார் வருணிக்கும் அழகே அழகு. உடம்பெல்லாம் வெண்மை நிறம். ஆனால் மனம் மட்டும் கறுப்பாம்:

மெய்எலாம் நீறு பூசி
     வேணிகள் முடித்துக் கட்டிக்
கையினில் படைக ரந்த
     புத்தகக் கவளி ஏந்தி
மைபொதி விளக்கே என்ன
     மனத்தின்உள் கறுப்பு வைத்துப் 
பொய்த்தவ வேடம் கொண்டு
     புகுந்தனன் முத்த நாதன்

மனைவி உடனிருந்தால் உபதேசிக்க முடியாது என்று சொல்லி அவளை அனுப்பச் செய்துவிட்டு, மன்னர் தனியாக வந்த போது புத்தக் கட்டை (ஏட்டுச் சுவடிக் கட்டு) அவிழ்ப்பது போல அவிழ்த்து ஏடுகளுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியால் குத்தி அவரைக் கொலை செய்தான்.

சப்தம் கேட்டு தத்தன் உள்ளே வந்து, முத்த நாதனைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்த போதும் சிவ சின்னங்களை அணிந்திருந்த ஒரே காரனணத்துக்காக அவரை, ‘தத்தா இவர் நமர் (நம்ம ஆள்)’ என்று சொல்லி ஊர் எல்லை வரை பாதுகாப்போடு அழைத்துச் சென்று விடுக என்று கட்டளையும் இடுகிறார். தத்தனும் அப்படியேசெய்தான்.

பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே

பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே

தின்னவரும் புலிதனையும் -……………….

பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே

என்ற பாரதி பாட்டை நினைவுபடுத்துகிறது மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் செயல்.

கைத்தலத்து இருந்த வஞ்சக் 
     கவளிகை மடிமேல் வைத்துப்
புத்தகம் அவிழ்ப்பான் போன்று      
     புரிந்துஅவர் வணங்கும் போதில்
பத்திரம் வாங்கித் தான்முன்
     நினைந்தஅப் பரிசே செய்ய
மெய்த்தவ வேட மேமெய்ப் 
     பொருள்எனத் தொழுது வென்றார் 

நிறைத்தசெங் குருதி சோர 
     வீழ்கின்றார் நீண்ட கையால்
தறைப்படும் அளவில் தத்தா
     நமர் எனத் தடுத்து வீழ்ந்தார்

xxx

வள்ளுவன் வாக்கு

திருவள்ளுவரும் சொல் வணக்கம், வில் வணக்கம் பற்றி எச்சரிக்கிறார். தொழுத கைக்குள்ளும் ஆயுதம் இருக்கும் என்றும் எச்சரிக்கிறார். அவருக்கும் தேவ பூதி, ஜூலியஸ் சீஸர் கதைகள் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு

சொல் வணக்கம் ஒன்னார்கண் கொள்ளற்க வில்வணக்கம்

தீங்கு குறித்தமையான்— குறள் 827

பொருள்

வில் வளைவது தீமை வரப் போவதைக் காட்டும். அதே போல பகைவர்கள் வணக்கத்தோடு சொல்லும் சொல்லை நன்மை என்று கருதி விடக்கூடாது ((வணங்குவது போல வணங்கி காலை வாரி விடுவர்; புலி பதுங்குது பாய்வதற்காகத் தானே)- 827

தொழுத கையுள்ளும் படை ஒடுங்கும்  ஒன்னார்

அழுத கண்ணீரும்  அனைத்து- 828

பொருள்

பகைவர் வணங்கும் கைகளுக்கு உள்ளும் கொலைக் கருவியை மறைத்து வைத்திருப்பர். அவர்கள் அழுது சொரியும் கண்ணீரும் அத்தகையதே-828

xxx

சீவக சிந்தாமணி

தொழுத்தங் கையினுள்ளும் துறுமுடி அகத்துமும் சோர

அழுத கண்ணீரினுள்ளும் அணிகலத்தகத்து மாய்ந்து

பழுத கண்ணரிந்து கொல்லும் படையுடன் ஒடுங்கும் பற்றா

தொழிகயார் கண்ணும் ஹேற்றம் தெளிகுற்றார் விளிகுற்றாரே – சீவக சிந்தாமணி 1891

tags–பயங்கரவாதிகள்,முத்தநாதன், மெய்ப்பொருள் நாயனார்

–subham–

Written by S Nagarajan

Date: 11 DECEMBER 2018


GMT Time uploaded in London –4- 50 am

Post No. 5765

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

பாரதியும் வானசாத்திரமும்! – 1

ச.நாகராஜன்

பாரதியார் பிறந்த நாள். அவரை வணங்கிப் போற்றுவோம்.

புண்ணியன் பிறந்த நாள்

     பூவுலகம் சிறந்த நாள்

எண்ணிநின்  றேத்து வோம்

     இனியநாடு போற்று வோம்

நன்னிதிப் பாடல் கள்

     நவின்றநா வாணி நா

உன்னியவை ஏற்று வோம்

    உயிர்கலந்து பாடு வோம்

                                    ச.நாகராஜன்

***

பாரதியாரைப் பலவிதமாக ஆராய்ந்து பார்த்து உவகை அடையலாம்.

அவரை வானசாத்திரத்தின் மூலமாகப் பார்க்கும் பார்வையே இந்தக்

குறுந் தொடர்.

பாரதியார் வானக் காட்சிகளைக் கண்டு ரசித்து மயங்கி அவ்வண்ணங்களைக் கவிதைத் தேனெனப் பொழிந்திருக்கிறார். வசன நடையிலும் எழுதியுள்ளார். அவற்றையெல்லாம் பற்பல இடங்களிலிருந்து எடுத்துத் தொகுத்துப் பார்த்துள்ள ஒரு மாலையே இது.

*

பாரத தேசம் என்ற கவிதையில் ..

மந்திரம் கற்போம் வினைத் தந்திரம் கற்போம்

    வானையளப்போம் கடல் மீனையளப்போம்

சந்திர மண்டலத்தியல் கண்டு தெளிவோம்

விநாயகர்  நான்மணி மாலை (விருத்தம்)

வையந்தனையும் வெளியினையும்

    வானத்தையுமுன் படைத்தவனே

விநாயகர்  நான்மணி மாலை (விருத்தம்)

படர்வான் வெளியிற் பலகோடி

     கோடி கோடிப் பலகோடி

இடறா தோடும் அண்டங்கள்

    இசைத்தாய் வாழி, இறையவனே!

இறைவா, இறைவா!

எத்தனை கோடி இன்பம் வைத்தாய் – எங்கள்                            இறைவா, இறைவா, இறைவா

சித்தினை அசித்துடன் இணைத்தாய் – அங்கு

       சேரும்ஐம் பூதத்து வியனுல கமைத்தாய்

அத்தனை யுலகமும் வண்ணக் களஞ்சிய

       மாகப் பலபலநல் லழகுகள் சமைத்தாய்

மஹாசக்தி வெண்பா

எண்ணிற் கடங்காமல் எங்கும் பரந்தனவாய்

விண்ணிற் சுடர்கின்ற மீனையெல்லாம் – பண்ணியதோர்

சக்தியே நம்மைச் சமைத்ததுகாண் நூறாண்டு

பக்தியுடன் வாழும் படிக்கு

மஹாசக்தி

சந்திரனொளியில் அவளைக் கண்டேன்

சரண மென்று புகுந்து கொண்டேன்;

மீன்கள் செய்யும் ஒளியைச் செய்தாள்

    வீசிநிற்கும் வளியைச் செய்தாள்

வான்கணுள்ள வெளியைச் செய்தாள்

    வாழி நெஞ்சிற் களியைச் செய்தாள்

காளி ஸ்தோத்திரம்

வான கத்தி னொளியைக் – கண்டே – மனம கிழ்ச்சி பொங்கி

யானெ தற்கும் அஞ்சேன் – ஆகி – எந்த நாளும் வாழ்வேன்

ஞான மொத்த தம்மா – உவமை – நானு ரைக்கொ ணாதாம்!

வான கத்தி னொளியின் – அழகை – வாழ்த்து மாறி யாதோ?

ஞாயி றென்ற கோளம் – தருமோர் – நல்ல பேரொ ளிக்கே

தேய மீதோர் உவமை – எவரே – தேடி யோத வல்லார்?

வாயி னிக்கும் அம்மா! – அழகாம் – மதியின் இன்ப ஒளியை

நேயமோ டுரைத் தால் – ஆங்கே – நெஞ்சி ளக்க மெய்தும்

மஹாசக்தி பஞ்சகம்

எண்ணிலாப் பொருளும், எல்லையில் வெளியும், 
      யாவுமாம் நின்றனைப் போற்றி 
மண்ணிலார் வந்து வாழ்த்தினுஞ் செறினும் 
      மயங்கிலேன் 

மஹாசக்தி வாழ்த்து
 விண்டு ரைக்க அறிய அரியதாய்
விரிந்த வான வெளியென நின்றனை;
அண்ட கோடிகள் வானில் அமைத்தனை;
அவற்றில் எண்ணற்ற வேகஞ் சமைத்தனை;
மண் டலத்தை அணுவணு வாக்கினால்,
வருவ தெத்தனை அத்தனை யோசனை
கொண்ட தூரம் அவற்றிடை வைத்தனை,
கோலமே!நினைக் காளியென் றேத்துவேன்.

கோடி யண்டம் இயக்கி யளிக்கும்நின்
கோலம் ஏழை குறித்திட லாகுமோ?

பரிதி யென்னும் பொருளிடை யேய்ந்தனை,
பரவும் வெய்ய கதிரெனக் காய்ந்தனை;
கரிய மேகத் திரளெனச் செல்லுவை,
காலு மின்னென வந்துயிர் கொல்லுவை;
சொரியும் நீரெனப் பல்லுயிர் போற்றுவை, 

வாயு வாகி வெளியை அளந்தனை,
வாழ்வெ தற்கும் உயிர்நிலை ஆயினை,
தேயு வாகி ஒளியருள் செய்குவை

கோமதி மகிமை


நக்க பிரானருளால் — இங்கு

   
நடைபெறும் உலகங்கள் கணக்கிலவாம்;


தொக்கன அண்டங்கள் — வளர்


   தொகைபல கோடிபல் கோடிகளாம்!


இக்கணக் கெவரறிவார்? புவி


   எத்தனை யுளதென்ப தியார றிவார்?

நக்க பிரானறிவான்; — மற்று


    நானறி யேன், பிற நர றியார்;


தொக்க பேரண்டங்கள் — கொண்ட


     தொகைக்கெல்லை யில்லையென்று சொல்லுகின்ற


தக்கபல் சாத்திரங்கள்; — ஒளி


    தருகின்ற வானமொர் கடல்போலாம்;


அக்கட லதனுக்கே — எங்கும்

     அக்கரை இக்கரை யொன்றில்லையாம்

இக்கட லதனகத்தே — அங்கங்


     கிடையிடை தோன்றும்புன் குமிழிகள்போல்


தொக்கன உலகங்கள்; — திசைத்

     
தூவெளி யதனிடை விரைந்தோடும்;


மிக்கதொர் வியப்புடைத்தாம் — இந்த


    வியன்பெரு வையத்தின் காட்சி கண்டீர்;


மெய்க்கலை முனிவர்களே! — இதன்


மெய்ப்பொருள் பரசிவன் சக்தி, — கண்டீர்.

எல்லையுண்டோ இலையோ – இங்கு

   யாவர் கண்டார்திசை வெளியினுக்கே?

சொல்லுமோர் வரம்பிட்டால் – அதை

    ………………….

(இது முற்றுப் பெறவில்லை)

அல்லா அல்லா

 பல்லவி

அல்லா,அல்லா,அல்லா!

சரணங்கள்

பல்லாயிரம் பல்லாயிரம் கோடி கோடி யண்டங்கள்
எல்லாத் திசையிலுமோ ரெல்லை யில்லா வெளி வானிலே!

நில்லாது சுழன்றோட நியமஞ் செய்தருள் நாயகன்
சொல்லா லும்மனத்தாலுந்தொடரொணாதபெருஞ் சோதி!   (அல்லா அல்லா)
                

நான்

விண்ணில் தெரிகின்ற மீனெலாம் நான்

   வெட்ட வெளியின் விரிவெலாம் நான்

அண்டங்கள் யாவையும் ஆக்கினோன் நான்

    அவை பிழையாமே சுழற்றுவோன் நான்

புதிய ஆத்திசூடி

வானநூற் பயிற்சி கொள்

***      தொடரும்

tags– பாரதி, வானசாத்திரம்