யமன் (எமன்) போல வந்த 3 பெண்கள்! (Post No.4104)

Written by London Swaminathan


Date: 22 July 2017


Time uploaded in London- 11-00 am


Post No. 4104


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

ஒரு பாட்டுக்கு எனக்கு முழு அர்த்தம் விளங்கவில்லை. இது நீதி வெண்பாவில் உள்ளது. அந்த நூலை யார் எழுதினார்கள் அல்லது தொகுத்தார்கள் என்பது தமிழ் கூறு நல்லுலகிற்குத் தெரியாது. கால வெள்ளத்தில் மறைந்துவிட்டது. நாம் மிகவும் போற்றும் மூன்று பெண்களை எமனென்று வருணிக்கிறது இந்தப் பாடல்! ஓரளவுக்கு அர்த்தம் விளங்குகிறது!

 

முதலில் பாடலைப் படித்துவிட்டு விவாதிப்போம்:-

என்னே கிரேதத் திரேணுகையே கூற்றுவனாம்

தன்னேர் திரேதத்திற் சானகியே – பின்யுகத்திற்

கூடுந்திரௌபதையே கூற்றாம் கலியுகத்தில்

வீடுதொறும் கூற்றுவனாமே

 

பொருள்:-

கிரேதத்து- கிரேதா யுகத்தில்

இரேணுகையே – இரேணுகை என்பவளே

கூற்றுவன் ஆம் – யமன் ஆகும்

திரேதத்தில் – திரேதா யுகத்தில்

தன் நேர்- தனக்குத் தானே ஒப்பாகிய (வேறு எவரையும் உவமை சொல்ல முடியாத)

சானகியே –  சீதை என்பவளே

கூற்றுவனாம் – யமன் ஆகும்

பின் யுகத்தில் – அதற்கடுத்த துவாபர யுகத்தில்

கூடும் – வந்த

திரௌபதியே – திரௌபதையே

கூற்றாம் – யமன் ஆகும்

கலியுகத்தில் – இப்பொழுது நடக்கும் கலி யுகத்தில் என்றாலோ

வீடுதொறும் – ஒவ்வொரு வீட்டில் இருக்கும் (ஒவ்வொரு பெண்ணும்)

கூற்றுவனாம் ஆம் – யமன் ஆகும்

என்னே – இஃது என்ன ஆச்சரியம்!

 

மொத்தத்தில் கருத்து என்னவென்றால் பெண்கள் அது வேண்டும், இது வேண்டும் என்று கேட்காமல் அடக்க ஒடுக்கமாக வாழவேண்டும். முன் யுகத்தில் இருந்ததைவிட இப்பொழுது பெண்கள் மிகவும் கெட்டுப் போய்விட்டார்கள் என்பதே.

 

அது எப்படி?

ரேணுகா – பரசுராமன் கதை பலருக்கும் தெரிந்ததே. ரேணுகாவுக்கு காமம் தொ டர்பான தீய எண்ணங்கள் வரவே அவரது கணவர் ஜமதக்னி ரேணுகாவைக் கொல்ல உத்தரவு இடுகிறார். உடனே பரசுராமன் அதைச் செய்கிறார். அதைப் பாராட்டி ஜமத்னி முனிவர் ஒரு வரம் தருகிறார். தன்னுடைய அம்மா ரேணுகாவை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். ரேணுகா மீண்டும் உயிர் பெறுகிறாள்.

 

இதில் ரேணுகா செய்த தவற்றால் ஒரு சம்பவம் நிகழ்கிறது. ஆனால் எல்லாம் சுபமாக முடிகிறது. பரசுராமர் க்ஷத்ரியர்கள் மீது கோபம் கொண்டு 21 தலைமுறையை அழித்ததற்கும் இந்த சம்பவத்துக்கும் தொடர்பில்லை.

 

சீதை, ஒரு மாய மானுக்காக ஆசைப்பட்டதால் ராவணன் கடத்துகிறான். இலங்கையே அழிகிறது. பிறகு சீதையைப் பற்றி ஒரு சலவைத் தொழிலாளி சந்தேகம் கிளப்பவே அவள் பூமாதேவியிடம் திரும்பிச் செல்கிறாள். இங்கு சீதை செய்த தவறு எல்லாப் பெண்களையும் போல தங்கத்துக்கு (பொன் மான்) ஆசைப்பட்டது. அதாவது அது பொன் மான் இல்லை என்று கணவன் தெளிவு படுத்தியும் அடம்பிடித்ததால் வந்த வினை.

 

மூன்றாவது, திரவுபதி சிரித்ததால் வந்த வினை. ரத்தினக் கல் போல இழைக்கப்பட்ட தரையைத் தண்ணீர் என்று நினைத்து துரியோதனன் தனது பட்டாடையைத் தூக்கவே பலகணியில் இருந்து அதைப் பார்த்த திரவுபதி ‘களுக்’ என்று சிரித்துவிட்டாள்; பெண்களுக்கான அடக்கம் அவளுக்கு அப்போது இல்லை.

 

இதற்கெல்லாம் சேர்த்துப் பழிவாங்க, வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், அவளுடைய ஆடையை அவிழ்க்க உத்தரவிட்டான். அவள், உடனே சபதம் செய்து, மஹா பாரதப் போருக்குப் பின்னால்,  துரியோதனன் ரத்தத்தை முடியில் தடவி பழி தீர்த்துக்கொண்டாள். இது பெண்ணின் நகைப்பினால் வந்த வினை.

 

கலியுகத்தில் ஒவ்வொரு பெண்ணும் இப்படித் தவறு செய்யக்கூடும் என்பதால் புலவர் எச்சரிக்கிறார் போலும்.

 

இன்று டெலிவிஷன்களில் வரும் சீரியல்களிலும் அப்படித்தானே பெண்களைக் (நீலாம்பரிகளாக) காட்டுகிறார்கள்.

 

புலவர் பெருமான் காரணம் சொல்லாவிடிலும் மூன்று கதைகளையும் நாமாகத் தொடர்புபடுத்தி விளக்கம் காண முடிகிறது.

 

வேறு ஏதேனும் பொருள் தெரிந்தால் நீங்களும் சொல்லலாம்.

TAGS:- யமன், பெண்கள்,ரேணுகா, சீதை, திரௌபதி, யுகம்

-சுபம்–

 

 

1 Comment
by Tamil and Vedas on July 22, 2017  •  Permalink
Posted in பெண்கள், woman, Women
Tagged , , , , ,

Posted by Tamil and Vedas on July 22, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/22/%e0%ae%af%e0%ae%ae%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%8e%e0%ae%ae%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%8b%e0%ae%b2-%e0%ae%b5%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4-3-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3/

கம்பன் தீந்தமிழ் உண்டு கர சிரக்கம்பம் செய்வோம் வாரீர்!! (Post No.4103)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 22 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-28 am

 

 

Post No.4103

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

கம்பன் கவி இன்பம்

 

‘கம்பனை முழுதும் காண முயன்ற கே.என்.சிவராஜ பிள்ளை!’ மற்றும் ‘சொல் கண்டார் சொல்லே கண்டார்; ஞான எல் கண்டார் எல்லே கண்டார்’ ஆகிய கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து வரும் கட்டுரை இது.

 

பல அன்பர்கள் திரு கே.என். சிவராஜபிள்ளையின் கம்பராமாயண கௌஸ்துப மணிமாலை எங்கு கிடைக்கும் என்று கேட்டுள்ளனர்.

 

இந்த நூலை ஆயிரத்தி தொள்ளாயிரத்து அறுபதுகளின் முடிவில் மதுரையைச் சேர்ந்த சிறந்த பட்டிமன்றப் பேச்சாளர் திரு சொ.சொ.மீ சுந்தரம் எனக்குக் கொடுத்தார். உடனே அதை ‘படி’ எடுத்துக் கொண்டு அவரிடம் புத்தகத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தேன். ஆனால் அவரோ இதை நீங்களே வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று அன்புடன் கூறினார். ஆனால் கடந்த நாற்பதுக்கும் மேலான வருடங்களில் பல இட மாற்றங்கள்; பல புத்தகங்கள் பலரிடம் சென்று விட்டன. ஆகவே இந்தப் புத்தகம் என்னிடம் இல்லை; ஆனால் எழுதி வைத்த கைப்பிரதி இருக்கிறது. அதை அப்படியே தருகிறேன்.

 

கம்பன் தீந்தமிழ் உண்டு கர சிரக்கம்பம் செய்வோம் வாரீர்!!

ச.நாகராஜன்

 

அற்புத கம்ப ரசிகரரும் கவிஞருமான கே.என்.சிவராஜ பிள்ளையின் கம்பராமாயணக் கவுத்துவ மணிமாலையின் புகழைத் தனியே எடுத்துச் சொல்ல வேண்டாம். பாடல்களை ஒரு முறை படித்தாலேயே போதும் அதன் பெருமை தானாகவே புரியும்.

 

இரண்டாவது பாடலாக மலரும் பாடல் இது:

 

 

தேவ பாஷையில் இக்கதை செய்தவன்

யாவனோ அவன் பாவெனும் ஆவிநின்

றேவில் ராமன் தமிழ்க்கதை யாறெழுத்

தோவில் தெக்கணம் எங்கும் உலாயதே

 

 

   வடமொழியில் இந்த ராமகதையை இயற்றிய பெரும் புலவனாம், வான்மீகி முனிவனுடைய கவி என்னும் தடாகத்திநின்றும் உற்பத்தியாகி, கூரிய அம்போடு கோதண்டம் என்னும் வில்லைத் தரித்த ஸ்ரீ ராமனுடைய தமிழ்க்கதையாகிய ஆறு அழிதலில்லாத தென் தேசமாகிய தமிழ் நாடெங்கும் பரவிப் பாயா நின்றது.

 

மூன்றாம் பாடல்:

 

கம்பம் வேய்ந்த குடில்வைகு வார்மணிக்

கம்பம் வாய்ந்த பொன் மாளிகை கண்டவா

கம்பன் தீந்தமிழ் உண்டு கரசிரக்

கம்பம் செய்து கவிஞர் களிப்பரால்

 

(புல்லிய) கம்புகளினால் தெற்றப்பட்ட குடிசைகளில் இதுவரையும் வசித்து வந்த தமிழ்க் கவிஞர் மாணிக்கத் தூண்களால் தாங்கப் பெறும் பொன் மாளிகை ஒன்றினுட் புகுவாராகில் அவர் எத்துணை மகிழ்ச்சியும் ஆச்சரியமும் அடைவார்களோ அத்துணை மகிழ்ச்சியும் ஆச்சரியமும் கம்பனுடைய இனிய தமிழ்ப் பாவைப் பருகுவதனால் அடைந்து அவ்வுணர்ச்சிகளைத் தம் தலை அசைத்தலாலும் கை கொட்டலினாலும் வெளியிட்டு உலகத்தார் அறிந்து கொள்ளும்படி செய்வர்.

 

காமர் பூவுதிர் எனத் தொடங்கும் நான்காம் பாடல் ஏற்கனவே முந்தைய கட்டுரையில் வழங்கப்பட்டது.

ஐந்தாம் பாடல்:-

 

வான யாறு மடுத்த ப்ரவாகமோ?

கான யாறெனும் கங்கை திரண்டதோ?

தேனினால் நனி சிந்துறும் சிந்தென்ப

தேன்?இரா தமுதத்தும் இதன் சுவை!

 

(அன்றி இக்கம்ப ராமாயணத்தை) ஆகாசகங்கை பொங்கி வழிந்த ஒரு பெரு வெள்ளத்தோடு ஒப்பிடுவேனோ? அன்றி, அடவி வழி ஊடுருவிச் செல்லும் கங்கா நதியின் திரண்ட ஜலப்பெருக்கோடு ஒப்பிடுவேனோ? (தேனினுமினிய) தேவாமிர்தத்திலும் இதனுடைய இனிமை இல்லாதிருக்கும் பொழுது தேன் கூண்டுகள் இனிய தேனைச் சிந்தப் பெருகின ஒரு தேன் கடலோடு ஒப்பிடுவது பயன் தராத உவமையாம்.

 

கவிஞர் சிவராஜ பிள்ளை எப்படியெல்லாமோ முயன்று பார்க்கிறார்.

 

ஆகாய கங்கையின் பொங்கி வழியும் ப்ரவாகமா?

தேன் கடலா?  திவ்விய அமுதா?

எதைச் சொன்னாலும் அது சரியான உவமை ஆகாது.

 

    உணர்ச்சி பொங்க வார்த்தை வராது தோற்கும் நிலையில் கண்களில் நீர் வர, தலையை அசைக்க, கையைத் தட்ட – இதைப் பார்க்கும் அன்பர்கள் கம்பனின் பெருமையைத் தானே உணர வேண்டியது தான்!

 

அற்புத ரசிகக் கவிஞர் சிவராஜ பிள்ளையின் இதர பாடல்களையும் இனி  சுவைத்து மகிழ்வோம்.

****

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on July 22, 2017  •  Permalink
Posted in கம்பனும் பாரதியும்
Tagged

Posted by Tamil and Vedas on July 22, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/22/%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%af%80%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d-%e0%ae%89%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%af%81-%e0%ae%95/

Science in Aitareya Brahmana Book! (Post No.4102)

Written by London Swaminathan


Date: 21 July 2017


Time uploaded in London- 15-39


Post No. 4102


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

Aitareya Brahmana is the oldest Brahmana book. It is dated 1000 BCE or before. There is an interesting passage in it (3-44):-

“The sun neither ever sets or rises. When people think, he sets he (only) turns himself round, after reaching the end of the day, and makes night below and day above. Then when people think he rises in the morning he (only) turns himself round after reaching the end of the night, and make the day below and night above. In truth, he never sets. The man who knows this, that the sun never sets, enjoys union and sameness of nature with him and abides in the same sphere:– aitareya Brahmana 3-44

 

It is amazing to see how they found it. And the description looks like that some one went in a satellite up above the earth and watched it. It is possible. If Narada, the Divine Messenger can do Inter Galactic Travel, then there is nothing to wonder about this description.

 

Einstein talks about the speed of light – the fastest in the universe, approximately 186,000 miles per second. But Hindu scriptures talk about the speed of mind (thought)- Mano Vegam!

If someone builds a machine that can travel at the speed of light it will take at least four years to reach the nearest star Alpha centaurai. But with the speed of mind you can be there in a fraction of a second. NASA  or Russian scientists are no where near the speed of light; how can they understand the speed of mind/thought. Hindus believe that you can travel by thought and be present anywhere in the universe. We hear lot of stories God rushing to help someone at the thought of that man or animal. When the elephant Gajendra cried O Adhi moolame! ( Oh My God) Lord Vishnu came the next minute.

 

Since Western scientists look at Time that flows in one direction – linear direction, they think that time cannot be reversed; but Hindus see time flows in circle – cyclical- they think that one can travel forward and backward in Time.

xxx

Concept of ONE GOD in the Atharva Veda

Lot of you would have heard about the famous Rig Vedic Hymn: Ekam Sat Viprah bhahuda vadanti (see below)

 

(Ekam Sat Viprah Bahuda Vadanti)- 1-164-5

“They call him Indra, Mitra, Varuna, Agni and he is heavenly nobly winged Garutman

To what is One, sages give many a title

they call it Agni, Yama , Matarisvan:

 

Hindus believe in monotheism; but allow the devotees to visualise Him or Her in different forms; each one personifying some virtue or quality.

Brahma for creation or starting a new cycle

Vishnu for preservation or continuation

Shiva for destruction or end of the cycle

 

Durga for Heroism

Lakshmi for Wealth

Sarasvati for Knowledge

 

Vedas say “the gods are only a single being under different names”

In the Atharva Veda we read (13-3-13)

“In the evening Agni becomes Varuna; he becomes Mitra when rising in the morning; having become Savitri (Surya/Sun) he passes through the sky; having become Indra he warms the heaven in the middle”.

Though the Rig Veda says,

“Three hundred, three thousand, thirty and nine gods have worshipped Agni (RV 3-9-9)

“Ye gods, who are eleven in the sky, who are the eleven on earth, and who in your glory are eleven dwellers in the (atmosphere) waters do ye welcome this offering”

it makes it clear that GOD IS ONE in the following oft quoted hymn:

“The One Being sages call by many names

as they speak of Indra, Yama, Matarisvan

The wise poets with their words shape the one being in many ways” – Rig Veda 1-164-46 and 10-114-5

 

This theme is repeated in several places in the Vedic literature.

 

–Subham–

Leave a comment
by Tamil and Vedas on July 21, 2017  •  Permalink
Posted in Religion
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on July 21, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/21/science-in-aitareya-brahmana-book-post-no-4102/

கங்கை, காவிரி, குமரி பற்றி அப்பரும் ஆழ்வாரும் பாடியது ஏன்? (Post No.4101)

கங்கை, காவிரி, குமரி பற்றி அப்பரும் ஆழ்வாரும் பாடியது ஏன்? (Post No.4101)

 

Written by London Swaminathan


Date: 21 July 2017


Time uploaded in London- 13-45


Post No. 4101


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

இந்த நாட்டை வெள்ளைக்காரன்தான் ஒற்றுமைப் படுத்தினான், அதற்கு முன்பாக இந்தியர்களுக்கு  பரந்த இந்த பாரத நிலப்பரப்பு ஒரே நாடு என்பதே தெரியாது என்று பல திராவிடங்களும் மார்கஸீயங்களும் பிதற்றுவதைக் கேட்டிருப்பீர்கள். அவர்கள் சாலை போடாவிடில், ரயில்வே லைன் போடாவிடில் நாடே ஒற்றுமை அடைந்திருக்காது என்று அதுகளும் இதுகளும் திண்ணையில் உட்கார்ந்து அங்கலாய்ப்பதையும் பார்த்திருப்பீர்கள் இதெல்லாம் உண்மையில்லை என்பதற்குச் சான்று சங்கத் தமிழ் நூல்கள் முதல் பாரதி பாடல் வரை உள்ளது.

ஒரு சில எடுத்துக் காட்டுகளை மட்டும் பார்ப்போம்-

கங்கை- காவிரி இணைப்பு பற்றி அடிக்கடி பேசுகிறோம். ‘கங்கையை விட புனிதமான காவிரி’ என்று ஒரு ஆழ்வார் பாடுகிறார். இன்னும் ஒரு இடத்தில் ‘கங்கை ஆடிலென், காவிரி ஆடிலென்’ என்று புண்ய தீர்த்தத்தில் குளிப்பது பற்றிப் பாடுகிறார்.

இதோ அப்பர் வாக்கு:-

கங்கை யாடிலென் காவிடி யாடிலென்

கொங்கு தண்குமரித்துறை யாடிலென்

ஓங்கு மாகடல் ஓத நீராடிலென்

எங்கும் ஈசனெனா தவர்க்கில்லையே

–ஐந்தாம் திருமுறை

 

 

 

நமது தந்தையர்  காலத்தில் வாழ்ந்த பாரதியோ ‘கங்கை நதிப்புறத்து கோதுமைப் பண்டம் காவிரி வெற்றிலைக்கு மாறு கொள்வோம்’ என்கிறான்.

 

கம்ப வர்மனின் திருவாமூர்க் கல்வெட்டில் ‘கங்கையிடை குமரி இடை எழுநூற்றுக் காதமும்’ – என்ற வரி உள்ளது.


கம்பவர்மனின் திருவாமூர்க் கல்வெட்டு

 

ஸ்ரீ கம்ப பருமற்கு

யாண்டு இருபதாவது

பட்டை பொத்தனுக்கு ஒக்கொண்ட நாகன் ஒக்க

தித்தன் பட்டைபொத்தன் மேதவம் புரிந்ததென்று

படாரிக்கு நவகண்டங் குடுத்து

குன்றகத்தலை அறுத்துப் பிடலிகை மேல்

வைத்தானுக்கு

திருவான்மூர் ஊரார் வைத்த பரிசாவது

எமூர்ப் பறைகொட்டக்

கல்மேடு செய்தராவிக்குக் குடுப்பாரானார்

பொத்தனங் கிழவர்களும் தொறுப்பட்டி நிலம்

குடுத்தார்கள்

இது அன்றென்றார்

கங்கையிடைக் குமரி இடை எழுநூற்றுக் காதமும்

செய்தான் செய்த பாவத்துப் படுவார்

அன்றென்றார் அன்றாள் கோவுக்கு

காற்ப்பொன் றண்டப்படுவார்

 

கங்கை நதி உலகின் மிகப் பழமையான, உலகின் முதல் கவிதைத் தொகுப்பான ரிக் வேதத்திலும் உள்ளது. எதற்காக இப்படி கங்கையையும் காவிரியையும் இணைத்துப் பேசுகின்றனர்?

 

இந்த நாடு ஒன்றே!

இந்தப் பண்பாடு ஒன்றே!!

 

என்பதை எடுத்துரைக்கத்தான்  காரிகிழார் முதல் (புறநானூறு பாடல் 6) பாரதி வரை இமயம்-குமரி பற்றிப் பாடுகின்றனர்.

சேரன் செங்குட்டுவனும், கரிகால் சோழனும் இமயம் வரை சென்று சின்னங்களைப் பொறித்தது  ஏன்?

கண்ணகி சிலைக்காக, இமயத்தில் கல் எடுத்து, கங்கையில் அதைக் குளிப்பாட்டிக் கொண்டு வந்தது ஏன்?

 

காளிதாசனின் ரகு வம்ச காவியத்தில் ஈரான் முதல் பாண்டியநாடு வரை ரகுவின் திக்விஜயம் செல்கிறது. இந்துமதி சுயம்வரத்துக்கு வந்த அரசர்களும் பாண்டியநாடு முதல் ஆப்கனிஸ்தான் வரை பல நாடுகளிலிருந்து வந்துள்ளனர். ஆக 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நாம் ஒரு நாடு, நாம் ஒரே பண்பாடு என்ற கொள்கை மனதில் ஆழ வேரூன்றிவிட்டது.

 

திருமூலர் இமயத்தையும் சிதம்பரத்தையும் இலங்கையையும் இணைத்துப் பாடியது ஏன்?

“மேரு நடுநாடி மிக்கிடை பிங்கலை

கூரும் இவ்வானில் இலங்கைக் குறியுறுஞ்

சாருந்திலை வனத் தன் மாமலயத்து

ஏறுஞ் சுழுனை இவை சிவபூமியே”. (திருமந்திரம் – 2747)

 

 

(திருமூலரும் தீர்க்கரேகையும் என்ற எனது ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையில் இப்பாடல் பற்றி மேல்விவரம் காண்க)

கல்வெட்டிலும் கூட கங்கை காவிரி பற்றி இருக்கிறது! ஆக நமது நாட்டில் அப்பர் காலத்துக்கு முன்னரே, காளிதாசன் காலத்துக்கு முன்னரே, சங்க காலத்துக்கு முன்னரே இமயம் முதல் குமரி வரை ஒன்று என்ற கொள்கை இருந்திருக்கிறது.

 

வெள்ளைக்காரன் ரோடு போட்டதும், ரயில் பாதை போட்டதும் அவனுடைய படைகளையும் விற்பனைப் பொருட்களையும் கொண்டு வந்து நம்மை அடக்கி வைக்கவும், கோஹினூர் போன்ற பொக்கிஷங்களைக் கடத்தவும்தான் என்பதை அறிக.

 

தமிழ் மொழிக்கு இலக்கணம் வகுக்க அகத்தியனை இமய மலையிலிருந்து சிவபெருமான் அனுப்பியதும் வரலாற்று உண்மை. தொல்காப்பியம் முதல் பாரதி பாடல் வரை இது சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது

நமது வரலாற்றுப் புத்தககங்களை மாற்றி எழுதி நம் பிள்ளைகளுக்கு சரியான வரலாற்றைக் கற்பிக்க வேண்டும்.

இது நமது தலையாய கடமை!

–SUBHAM–

TAGS:– கங்கை, காவிரி, குமரி, ஒற்றுமை, வெள்ளைக்காரன்

1 Comment
by Tamil and Vedas on July 21, 2017  •  Permalink
Posted in இயற்கை, தமிழ் பண்பாடு
Tagged , , , ,

Posted by Tamil and Vedas on July 21, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/21/%e0%ae%95%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%88-%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%bf-%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%ae%b0%e0%ae%bf-%e0%ae%aa%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf/

Silent Prayer is the Best Prayer : Vinoba Bhave (Post No.4100)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 21 July 2017

 

Time uploaded in London:- 6-01 am

 

 

Post No.4100

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

by S.Nagarjan

 

All great men gave very much importance to the Prayer.

How to Pray?

This question been answered by great sages. In this article we will see Vinabha Bhave’s views.

Vinobha Bhave in his Memoirs points out that the silent form of Prayer is the best form of Prayer.

Given below is the extract taken from his Memoirs.

 

Prayer
It was only after I entered Gandhiji’s Satyagraha Ashram that I had any experience of community prayer. Before that I had never joined with others in prayer, nor had I had any fixed time for individual prayer. It came naturally to me to recite or sing when I was in a devotional mood, but to sit with others, or even to set apart a regular time for private prayer, was not my nature. In my childhood I was taught the Sandhya,  but I did not perform it. I refused to repeat words whose meaning I did not understand. This is not to say that I lacked the spirit of devotion, even then. But with Gandhiji there was regular daily prayer. The experience of sitting together with so many worthy people gradually had its effect on me. This effect, I think, was not so much due to the prayers themselves as to the fellowship of devotion which we shared.

 


People used to ask Bapu what they should do if they found it difficult to concentrate, or felt sleepy during the prayer. In that case, Bapu suggested, they should stand for prayer instead of sitting. These questioners were honest people, and every day three or four of them would stand during the prayers. But of course concentration cannot be achieved merely by standing ! Bapu began to teach us how to pray, just as one might teach children how to read, using illustrations from his own life. This was a new experience for me, such as I had never had before.

 
In Bapu’s time a number of passages were included in the prayer, many of which I knew. I would never myself have chosen some of these verses, or considered them suitable, but still I joined reverently in the recital, un- attractive though I found them. Later there was a proposal that these verses should be omitted, but after discussion with Bapu they were kept, on the ground that we should not change what was already in use.
When I was imprisoned, I ceased to use these verses in my morning prayer, and recited instead my own prose translation of the Ishavasya Upanishad, which was much in my thoughts at the time; a number of other people used to join me. But I kept unchanged the verses of the Gita which had been chosen for the evening prayer, as I was very fond of them. This change in the morning prayer was made while Bapu was still alive, and after I was released from jail I went on using the Ishavasya in the Paunar Ashram.
I do not like the queer notion that unity can be brought had by accepting a single form of prayer. Unity is some- thing which must spring from within. I do not want to make any particular verses obligatory in the prayer. So when I was working among the Meos we recited verses from the Koran, and used an Urdu translation of the Gita and Urdu hymns. It seems to me to be best to use whatever the people around me can understand most easily.


In Bapu’s time we also used prayers drawn from all religious traditions. That is all right when people of different religions and languages are meeting together, but all the same it is a kind of khichadi, a mixed grill. The main idea therein is not so much to please God as to please our fellows. Still, if we think that a human being is also a mani- festation of God, the practice cannot be called wrong.
Thinking this over I came to the conclusion that for community prayer silent prayer is the best form. It can satisfy all kinds of people, and deeper and deeper meaning may be found in it, as I can testify from my own experience.
During the early days of my bhoodan pilgrimage we included in the evening public prayer the Gita’s verses about ‘the man of steadfast wisdom’. But in Andhra I began to use silent prayer instead. This silent community prayer is of very great value. The idea has been with me for a long time that all should come together to pray in the quietness of mind; this thought is maturing slowly and as my experience increases, so does my confidence and courage.

****

2 Comments
by Tamil and Vedas on July 21, 2017  •  Permalink
Posted in Religion
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on July 21, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/21/silent-prayer-is-the-best-prayer-vinoba-bhave-post-no-4100/

Live Like a Tree: Chaitanya’s Advice! (Post No.4099)

Written by London Swaminathan


Date: 20 July 2017


Time uploaded in London- 19-25


Post No. 4099


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

“A man must attain the nature of a tree, which lives solely for the benefit of others, before he can become a true worshipper”—Chaitanya Mahaprabhu

Chaitanya was a great devotee of Lord Krishna. His principal place of worship is Nadia in West Bengal. He has a big following in Bengal and adjacent states. Krishna devotees consider him as an incarnation of Lord Krishna himself. They say that amongst the many incarnation of Vishnu four are most important

the White incarnation named Ananta

the Red incarnation named Kapila

the Black incarnation named Krishna

the Yellow incarnation named Chaitanya

Chaitanya was born in CE. 1484 in Nadia and died at Puri in 1527

His father was a Brahmin named Jagannath Misra and his mother’s name was Suchi. Their first son Visvarupa became a religious mendicant. Second son Chaitanya was born when his mother was old. Consequently the child was very weak and did not take milk for three days. They thought that the child would die soon and hung him in a tree in a basket. A Brahmin called Adaitya happened to pass at that time, saw the child and thought that it was a divine child. He wrote Hare Krishna mantra in  the sand below the tree with his toe. Chaitanya’s mother took it as a positive sign and took the child back into the house. The child quickly recovered and took food.

 

Chaitanya s a youth made good progress in learning. He married twice, first at the age of eleven a girl named Lakshmi, and on her early decease, he married another girl Vishnupriya. They lived together for some time. When Chaitanya was 24, he decided to find a way to solve the distresses of mankind. He took off his sacred thread and became an ascetic. Leaving his home, parents, and wife, he spent six years as a wandering saint (Bairagi), travelling all over India teaching his doctrines, acquiring followers, and extending the worship of Lord Krishna.

 

Varanasi has been the meeting point of scholars from time immemorial Buddha, Adi Shnkara and other saints went to Varanasi and convertedgreta people to their faiths. Chaitanya also went to Kasi (Varanasi= Benares) and converted the chief pundit Prakashananda to his faith.

 

Chaitanya was a great reformer; his success may be traced to his extraordinary fervour and his love for men. He preached utterly unselfish love to Vishnu/Krishna.

Worship from interested motives was not worship at all, but shop keeping, barter – he said.

The chief tenets of his faith are:

1.A disregard of caste distinctions

2.Emphasis was laid on mendicant life

  1. All must worship Krishna with a rosary made up of Tulsi beads
  2. He taught his followers to follow Radha, the beloved mistress of Krishna. The best form of devotion was that which Radha, as the beloved mistress of Krishna, felt for him.

5.They must exercise Bhakti (devotion) in Krishnain five ways:

Quite contemplation of the deity- Santi

The devotion of a servant to his master – Dasya

Friendship to him – Sakhya

Love to him resembling h love of children to their parents – Vatsalya

Passionate attachment of a girl to her lover or as the Gopis felt for Krishna -Madhurya.

 

He allowed widows remarriage and forebode the drinking of intoxicants and the eating of fish and meat.

He preached against animal sacrifices and Tantric practices.

 

 

He saw visions of Krishna and his attendant Gopis and terminated his life by walking into the sea in one of these ecstatic moments. Another version says that he entered the sanctum of Lord jagannath and disappeared in a flash of light. We have similar disappearances in the lives of Tamil saints Sambandar, vallalar and Andal.  Chaitanya before his disappearance gained many adherents and honours. The independent King of Orissa became his disciple. As Chaitanya left no issue, Adaitya and Nithyananda, became the leaders of the new faith.

Source book: Wilkin’s Hindu Mythology

 

 

 

1 Comment
by Tamil and Vedas on July 20, 2017  •  Permalink
Posted in Paranormal, Religion
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on July 20, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/20/live-like-a-tree-chaitanyas-advice-post-no-4099/

கம்பவர்மன் கல்வெட்டில் பாவ புண்ணியம் பற்றிய சுவையான செய்தி (Post No.4098)

கம்பவர்மன் கல்வெட்டில் பாவ புண்ணியம் பற்றிய சுவையான செய்தி (Post No.4098)


Written by London Swaminathan


Date: 20 July 2017


Time uploaded in London- 13-50


Post No. 4098


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

கம்பவர்மன் சுமார் 1100 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த பல்லவ மன்னன். கி.பி.900 வாக்கில் ஆட்சி செய்தவன். அவனது பல கல்வெட்டுகள், நடுகல் கல்வெட்டுகளாகும். உயிர்த் தியாகம் செய்தவர்களுக்கு நடுகல் நட்டு அதற்கு ஊர் மக்களும் அந்தப் பக்கம் போய்வரும் யாத்ரீகர்களும் வழிபாடு செய்வதை சங்க இலக்கிய நூல்கள் செப்புகின்றன.

 

போர்க்காலங்களில் தாமாக முன்வந்து களபலி கொடுக்கும் வழக்கம் மஹாபாரத காலம் முதல் இருந்து வருகிறது. இதை நவகண்டம் பற்றிய எனது கட்டுரையில் காண்க. அப்படிப்பட்ட நவகண்டம் ஒன்று நடந்த பின்னர் நட்ட கம்பவர்மன் நடுகல்லில் பல முக்கிய விஷயங்கள் உள்ளன:-

 

  1. இந்த நாடு கங்கை தோன்றும் கங்கோத்ரி இருக்கும் இமயம் முதல் குமரி வரை ஒன்று!

2.போருக்கு முன், ஒருவன் உயிர்ப்பலி கொடுத்து நாட்டைக் காக்க மக்களுக்கு வீரம் ஊட்டும் வழக்கம் மகாபராத காலம் முதல் — அஸ்தினாபுரம் முதல் — குமரி வரை – இருந்துள்ளது!

 

  1. கல்வெட்டுகளுக்கு தீங்கிழைப்போருக்கு பாவம் வரும்; அவைகளைக் காப்போருக்கு புண்ணியம் கிடைக்கும்.

 

கம்பவர்மனின் திருவாமூர்க் கல்வெட்டு

ஸ்ரீ கம்ப பருமற்கு

யாண்டு இருபதாவது

பட்டை பொத்தனுக்கு ஒக்கொண்ட நாகன் ஒக்க

தித்தன் பட்டைபொத்தன் மேதவம் புரிந்ததென்று

படாரிக்கு நவகண்டங் குடுத்து

குன்றகத்தலை அறுத்துப் பிடலிகை மேல்

வைத்தானுக்கு

திருவான்மூர் ஊரார் வைத்த பரிசாவது

எமூர்ப் பறைகொட்டக்

கல்மேடு செய்தராவிக்குக் குடுப்பாரானார்

பொத்தனங் கிழவர்களும் தொறுப்பட்டி நிலம்

குடுத்தார்கள்

இது அன்றென்றார்

கங்கையிடைக் குமரி இடை எழுநூற்றுக் காதமும்

செய்தான் செய்த பாவத்துப் படுவார்

அன்றென்றார் அன்றாள் கோவுக்கு

காற்ப்பொன் றண்டப்படுவார்

 

உதவிய நூல்; கல்வெட்டு ஓர் அறிமுகம், தமிழ்நாடு தொல்பொருள்துறை ஆய்வுத்துறை வெளியீடு, 1976

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் மக்கள் பாவ புண்ணியங்களுக்குப் பயந்ததால்தான் நமக்குப் பல கல்வெட்டுகள் கிடைத்துள்ளன. இன்றோ கோவில் சிலைகளையே திருடி விடுகின்றனர்.

 

மேலும் கங்கையையும் குமரியையும் குறிப்பிட்டதன் காரணம் இவ்விரண்டும் புனித நீர்த்துறைகளாகும். இதன் பொருள் என்ன வென்றால் சாதாரண இடத்தில் பாவம் செய்வதைவிட புனித இடத்தில் பாவம் செய்வது பல மடங்கு கொடியது என்பது தமிழரின் நம்பிக்கை.

 

கல்வெட்டின் பொருள்:-

பல்லவ மன்னன் கம்ப வர்மனின் 20-ஆவது ஆட்சி ஆண்டில் இது பொறிக்கப்பட்டது. பட்டை பொத்தன் என்பவனின் வெற்றிக்காக ஒக்கொண்டநாகன் ஒக்கதித்தன் என்பவன் தன்னுடைய தலையை அறுத்து பிடாரியின் பீடத்தில் வைத்தான். அவனுக்கு திருவான்மூர் மக்கள் பறைகொட்டி , கல் நட்டு சிறப்பு செய்தார்கள். நிலமும் கொடையாக அளிக்கப்பட்டது.

 

இக்கொடைக்கு ஊறு செய்வோர் கங்கைக்கரை முதல் குமரி வரையுள்ள மக்கள் செய்த அனைத்து பாவங்களையும் பெறுவார்கள். மேலும் மன்னனுக்கு கால் பொன் அபராதமும் கட்ட வேண்டும்.

 

நாகர்கள் பெயர்கள் சங்க இலக்கியப் புலவர் பட்டியலில் இருபது பேர் வரை உள்ளனர். குபதர் கால கல்வெட்டுகளிலும் பலர் நாகன் என்ற பெயர் உடையவர்கள் ஆவர்.

TAGS: கம்பவர்மன், நவகண்டம்,  கங்கை குமரி, பாவம்

–subham–

Leave a comment
by Tamil and Vedas on July 20, 2017  •  Permalink
Posted in சரித்திரம், தமிழ் பண்பாடு, வரலாறு
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on July 20, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/20/%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%b5%e0%ae%b0%e0%af%8d%e0%ae%ae%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%b5%e0%af%86%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%aa/

சத்ரபதி சிவாஜி: சத்ய சாயிபாபா அருளுரை! (Post No.4097)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 20 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-51 am

 

 

Post No.4097

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

பெரியோரின் ஆசி

சத்ரபதி சிவாஜியின் நமஸ்காரம்!-ஸ்ரீ சத்ய சாயிபாபாவின் அருளுரை!

ச.நாகராஜன்

 

 

ஸ்ரீ சத்ய சாயிபாபா 24-7-2002 அன்று நிகழ்த்திய குரு பூர்ணிமா உரை குறிப்பிடத்தகுந்த ஒன்று.

 

அதில் அணு ரகசியத்தை விளக்கிய கணாதரைப் பற்றிய அனைத்தையும் விவரிக்கிறார்.

 

அந்த உரையில் சத்ரபதி சிவாஜியின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு அருமையான சம்பவத்தை எடுத்துரைக்கிறார்.

ஒருமுறை சத்ரபதி சிவாஜி மஹாராஜாவும் அவரது மந்திரியும் மாலை நேரத்தில் உலா சென்று கொண்டிருந்தனர்.  அப்போது எதிரில் ஒரு புத்த துறவி வந்து கொண்டிருந்தார். சிவாஜி தனது மகுடத்தைக் கழட்டி விட்டு அவரை சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார். மந்திரிக்கோ இது பிடிக்கவில்லை.

 

ஒரு சாதாரண துறவியின் பாதங்களில் மாமன்னனான சாம்ராட் சிவாஜி அடி பணிந்து வணங்குவதா? அவர் மனம் இதை ஏற்கவில்லை.

 

மந்திரியின் மன ஓட்டத்தை சிவாஜி ஒரு கணத்தில் புரிந்து கொண்டார். மந்திரிக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்று அவருக்குத் தோன்றியது.

 

சிவாஜி மனித குலத்திற்கே எடுத்துக்காட்டாக தர்ம வழியில் நின்றவர்; தனது சகலத்தையும் தியாகம் செய்தவர்.

 

ஒரு நாள் தனது மந்திரியை சிவாஜி அழைத்தார். உடனடியாக ஒரு வெள்ளாட்டின் தலை, ஒரு செம்மறி ஆட்டின் தலை, ஒரு மனிதனின் தலை ஆகிய மூன்றையும் கொண்டு வருமாறு உத்தரவு பிறப்பித்தார்.

 

மந்திரிக்கு வெள்ளாட்டின் தலையையும் செம்மறி ஆட்டின் தலையையும் கொண்டு வருவதில் பிரச்சினை ஏதும் இருக்கவில்லை.

 

ஆனால் மனிதனின் தலை?!!!

சுடுகாட்டிற்குச் சென்று அங்கு ஒரு சவமாக இருந்த மனிதனின் தலையை வெட்டி அதைக் கொண்டு வந்தார்.

மந்திரி கொண்டு வந்த மூன்று தலைகளையும் சிவாஜி பார்த்தார். உடனடியாக சந்தைக்குக் கொண்டு சென்று அவற்றை விற்குமாறு மந்திரியிடம் அவர் உத்தரவு பிறப்பித்தார்.

 

வெள்ளாட்டின் தலை மற்றும் செம்மறி ஆட்டின் தலை ஆகிய இரண்டையும் மந்திரியால் உடனடியாக விற்க முடிந்தது.

ஆனால் மனிதனின் தலை? அதை யாரும் வாங்க முன்வரவில்லை.

 

இரண்டு நாட்கள் மந்திரி முயன்று பார்த்தார், ஊஹூம், பயனில்லை.

 

யாரும் அதை வாங்க முன் வராத நிலையில் சத்ரபதியிடம் சென்று தன் இயலாமையை மந்திரி கூறினார்.

 

உடனே சிவாஜி, “ மந்திரி அவர்களே! பார்த்தீர்களா?  ஒரு துறவியின் பாதங்களில் என் சிரத்தை வைத்து வணங்கிய போது நீங்கள் வெகுவாக வருத்தப்பட்டீர்கள். உடலை விட்டு உயிர் பிரிந்த போது செத்த மனிதனின் தலைக்கு என்ன நேர்கிறது என்பதை நீங்கள் பார்த்து விட்டீர்கள். அதை நிலை தான் ஒவ்வொருவனுக்கும் நேரும். அதற்கு மதிப்பே இருக்காது. ஆகவே உயிருடன் இருக்கும் போது மிகப் பெரும் ஆத்மாக்களின் முன்னர் பணிந்து வணங்கி நம்மை நாம் புனிதப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். புரிகிறதா?” என்றார்.

 

தர்ம நெறி வாழ்வும் சத்தியமுமே மனிதனுடன் எப்போதும் கூட வந்து அவனைக் காப்பாற்றும்.

 

மந்திரி இதைப் புரிந்து கொண்டார்.

தனது உரையின் இறுதியில் மீண்டும் சிவாஜியைக் குறிப்பிட்ட பாபா, துரியோதனனையும் எடுத்துக் காட்டாகக் கூறினார்.

துரியோதனனின் கடைசி விநாடிகளில் அவன் கூறினான்: “ நான் உயிருட்ன இருந்த வரை மிகவும் மரியாதையுடன் மதிக்கப்பட்டேன். நாளை இந்த உடல் காக்கைகளுக்கும் நரிகளுக்கும் தான் விருந்தாக ஆகப் போகிறது”

இதை உணர்ந்து தர்ம நெறியுடன் வாழ வேண்டும் என்றார் பாபா.

அருளாளர்கள் அனைவருமே பெரியோரைப் பணிந்து அவர்கள் ஆசியைப் பெறுதல் வேண்டு என்பதைத் தங்கள் வாழ்வில் வற்புறுத்தி வந்துள்ளனர்.

 

சத்ரபதி சிவாஜி துகாராம் மஹராஜைப் பார்த்து அவருடனேயே தங்கி விடுவதாகச் சொன்ன போது, “வேண்டாம். ஸ்வராஜ்யமே உனது பணி. அதை அடை” என்று அருளினார்.

சமர்த்த ராமதாஸரோ அவரது குருவாக ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் சிவாஜிக்கு அருள் பாலித்தார்.

‘உனக்கு வெற்றி மேல் வெற்றி கிடைக்கும்’ என்று ஆசீர்வதித்த ஸ்ரீ சமர்த்த ராமதாஸர், “நான் உன அருகிலேயே உள்ள பாலிக் கோட்டையில் தான் தங்கியுள்ளேன்” என்று அருளினார்.

அதன் பின் பாலிக் கோட்டைக்கு சஜ்ஜன் கர் – “ஆன்றோர் உறைவிடம்” எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

பெரியோரைப் பணிவது எவ்வளவு பயனைத் தரும் என்பதை சத்யசாயி பாபா சத்ரபதி சிவாஜியைச் சுட்டிக் காட்டிக் கூறியது எவ்வளவு பொருள் பொதிந்தது!

***

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on July 20, 2017  •  Permalink
Posted in சரித்திரம், வரலாறு
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on July 20, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/20/%e0%ae%9a%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%b0%e0%ae%aa%e0%ae%a4%e0%ae%bf-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%9c%e0%ae%bf-%e0%ae%9a%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%af-%e0%ae%9a%e0%ae%be%e0%ae%af%e0%ae%bf/

Hindu Beliefs in Shakespeare: Moon, Eclipse, Ghosts (Post No.4096)

Written by London Swaminathan


Date: 19 July 2017


Time uploaded in London- 17-11


Post No. 4096


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

It is needless to say that Shakespeare was a great scholar, playwright and a poet. he must have read and heard about India a lot. He lived just 500 years ago and no wonder he knew about India and Hinduism; by that time lot of Europeans were travelling in different directions in search of wealth. We see several references to Hindu beliefs in his plays. Had he been an essayist he would have mentioned the sources; but he was only a playwright and his main aim was to satisfy the English audience.

I have been collecting such references from different sources; I have written about his reference to Nagaratna (Cobra gem) a few years ago. Now look at some more references about Moon, Eclipses and Ghosts.

Mr Crooke, in his book Popular Religion and Folk-Lore of Northern India, has an interesting note on the moon:

“The moon has several special functions in relation to disease. Roots and simples collected by moonlight are more efficacious”. This is quite Shakespearian for Jessica says,

 

“n such a night Medea gathered the enchanted herbs

That did renew old Aeson “(The Merchant of Venice)

And Laertes speaks of the poison ‘collected from all simples that have virtue under the moon’ (Hamlet) .

Also very common is the belief that any disease contracted by  a man under the waning moon tends to diminish. Patients are often told to look at the moon reflected in butter or milk or water, and the cure will be effected. This is mostly done in the case of leprosy and similar diseases.

“In spite of all these advantages there is very little special worship of the Moon. When an image is erected to him it is usually associated with that of the Sun God. Moon worship is most popular in Bengal and Behar.”

 

My comments

I have already written about Moon’s effect on mind, why Hindus worship moon, Nagaratna and Vedic hymns linking Plants and Moon. Western biologists have not yet found out what Hindus already knew. Soma is used to denote Moon, Soma herb and moon in astrology.

Eclipses in Shakespeare

Until today Hindus are the only race in the world who take eclipses seriously.  They knew the bad and good effects of the eclipses. Any prayer done during eclipse is 100 times more effective. Any food eaten during or just before the eclipse will have bad effects. Such beliefs and special rituals like propitiating the departed souls do not exist in any other religion. They put Dharba grass in all the cooked foods to save it from the radiation. The reason is that not all the eclipses are bad. But they want the same rules for all eclipses so that people will remember to follow them.

Eclipses are believed to be of evil omen. Gloucester summarises admirably the Hindu belief in passage in King Lear (1-2)

“These late eclipses in the sun and pointed no good to us… love cools, friendship falls off, brothers divide; in cities mutinies; in countries discord; in palaces treason; and the bond cracked ‘twixt son and father”.

 

Shakespeare said more than what Hindu scriptures said about the eclipses. Hindus will eat no food which has remained in the house during an eclipse, and all the earthen vessels which are in the house must be broken. During an eclipse, all the household business is suspended and eating and drinking prohibited. Even sleeping is forbidden. They bathe before and after the eclipse; use the time for prayers. Orthodox Hindus stand in the water and recite Gayatri mantra. Bathing during eclipse also cleanses from sin.

 

People born under particular stars wear special talisman, i.e., a palm leaf written with mantra is worn on forehead.

Though Hindus knew what causes eclipses and they calculated precisely and forecast the date and time, they told the laymen some stories. Ignorant people cant understand  astronomical calculations. They told the laymen that two planets (shadows) Rahu and Ketu are demons or snakes and they devour sun and moon.

Ghosts in Shakespeare

Foreigners have a big confusion about Hindu beliefs in ghosts. All the foreigners described Hindus as devil worshippers. Ignorant people like Dr Caldwell called all the Nadar community members as devil worshippers. Other foreigners described 90 percent Hindus are devil worshippers. This is because of their ignorance; they could not differentiate between the Asuras, Rakshasas, departed souls, Brahmarakshas (Brahmin ghosts), demon planets Rahu and Ketu and the actual ghosts (of people who died unnaturally in murders, suicides, accidents); apart from these some tribal beliefs about forests caves and hills (they are like Bermuda Triangles) and anything that cant be explained were classified as mysterious ghosts. Foreign writers classified all these as devil worships. Such beliefs exists in all parts of the world and in all cultures. Atharva Veda described even bacteria and Viruses as demons because the laymen won’t understand. Eclipsing planets such as Rahu and Ketu were described as demons but not ghosts

 

In King Lear, Shakespeare says,

:Unsepulchred they roamed and shrieked, each wandering ghost”.

The earliest Shakespeare in which Ghosts appear is Richard III. Richard is visited by the spirits of his victims in sleep.

In Hamlet, Horatio doubts the existence of ghosts that Barnardo and Marcellus claimed to have seen on two previous nights.

Horatio says that before Julius Caesar’s assassination,

“he sheeted dead

Did squeak and gibber in Roman streets”

In Julius Caesar, Shakespeare says, Brutus saw the apparition of murdered Caesar. He wondered whether it was some god or angel or devil.

 

This is definitely Hindu way of questioning.

In Macbeth Banquo’s ghost plays an important role.

In short all the important plays of Shakespeare have ghosts.

Monier William’s Ignorance:—

Rev, E Osborn Martin adds the epithet “bloody” for all the Hindu gods and goddesses: Shiva, Kali, Avatars of Vishnu and Ganesh! They are described in the chapter ‘Demon and Devil worship in India’ in his book ‘The Gods of India’.

Ignorant Sir Monier Williams writes, “the people worshipping a milkman who was killed by a tiger and he became devil”.

Sangam Tamil literature said that the heroes were worshipped after their death. If a person dies in an attack by a tiger or any animal when he tried to save the general public, Tamils erect Hero Stone for him and worship. Even today all the countries in the world erect memorials for their leaders and the visiting foreign dignitary must lay a wreath there. When some accidents happen people go to the spots and lay wreaths or flower bunches and light candles etc. Poor Monier Williams and his colleagues such as Caldwells would have described them as devil worship!

 

All the ladies who sacrificed their lives to save their honour or in Satee are worshipped! Ignorant foreigners called those devil worship. But they themselves erect war memorials in every nook and corner and ask Kings and Queens to lay flower wreaths every year. we can call them Devil worshippers!!

 

Sir Alfred Ryall declared that “every mysterious, gruesome looking dell, cavern, steep pass and wild and desolate hill top or ridge in Central India has its Deo (god), never seen of man, but felt by those who visit the spot – by shepherds and herdsmen camping out far amid the melancholy worlds or by travellers along the lonely tracks…. The whereabouts of the spirits is sometimes marked by a heap of stones, sometimes by rags tied to bush, occasionally by chains suspended mystically from a cliff or a tree; or the spirit wanders around a huge banyan tree or a ruined temple.

 

Mr Bowtring, in his Eastern Experiences (1871), described the Spirit Houses found in the Mysore Forests – little sheds built over the white ant hills and dedicated to the wood demons.

Captain Forsyth, writing about Berar, mentions that when the Gonds fell the wood on a hill side, they leave a little clump of trees to serve as a refuge for the spirit whom they have dislodged.

Westerners also believed in haunted buildings; every year newspaper articles about haunted places appear during Halloween times.

Sangam  age Tamils also believed that spirits occupy all the hills, water sources and trees. It is in Sangam literature. Those who don’t study both Tamil and Sanskrit literature blabber more than others. Hindus believed in ghosts but they are different from good spirits.

Tags: Shakespeare, Hindu Beliefs, Ghosts, Moon ,Eclipse, devil worship

 

–Subham–

 

 

 

1 Comment
by Tamil and Vedas on July 19, 2017  •  Permalink
Posted in Culture, Paranormal
Tagged , , , , ,

Posted by Tamil and Vedas on July 19, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/19/hindu-beliefs-in-shakespeare-moon-eclipse-ghosts-post-no-4096/

அரச்சலூர் இசைக் கல்வெட்டில் ஒரு அற்புதம்! (Post No.4095)

Written by London Swaminathan


Date: 19 July 2017


Time uploaded in London-8-50 am


Post No. 4095


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

என்ன அற்புதம்?

முதல் இரண்டு கல்வெட்டுகளையும் இடமிருந்து வலமாகப் படித்தாலும் மேலிருந்து கீழாகப் படித்தாலும் ஒரே மாதிரி உள்ளதைக் (Palindrome) காணலாம். இவை இசைத் துறையிலும், கூத்துத் துறையிலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

 

சங்க இலக்கியத்திலும் வண்ணக்கன், தேவன் , சாத்தன் முதலிய பெயர்கள் வருகின்றன.

 

தேவன், சாத்தன் (சாஸ்தா) முதலிய சம்ஸ்கிருதச் சொற்கள் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழ் நாட்டில் புழங்கின. வால்மீகி, கண்ணதாசன், காமாக்ஷி, விஷ்ணுதாசன் (கண்ணந்தாயன், காமக்கண்ணி, விண்ணந்தாயன்) என்ற பெயர்கள் புறநானூற்றில் இருப்பதால் இதில் வியப்பதற்கு எதுவும் இல்லை.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர்கள் இசைத் துறையிலும் நாடகத் துறையிலும் நல்ல முன்னேற்றம் கண்டனர் என்பதற்கு இது ஒரு எடுத்துக் காட்டு.

 

எங்கே உள்ளது?

ஈரோட்டிலிருந்து காங்கேயம் செல்லும் பாதையில் 12 மைல் தொலைவில் அரச்சலூர் இருக்கிறது.

ஊரின் எல்லை ஓரமாகவுள் ள நாக மலையில் ஆண்டிப்பாறையில் பாண்டியர் குழியில் (குகை) உள்ளது. அங்கேதான் இக் கல்வெட்டுகள் உள. சில வரிகள் சிதைந்து உள்ளன.

 

சிதைந்த எழுத்துக்களை அடைப்புக்குறிக்குள் காணலாம். எளிதில் ஊகிக்க முடியும்.

எந்தக்காலம்?

இக்கல்வெட்டு கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த (பிராமி) தமிழி எழுத்துக்களில் எழுதப் பட்டுள்ளது

 

முதல் கல்வெட்டு

 

த தை தா தை த

தை தா தே தா தை

தா தே தை தே தா

தை தா தே தா தை

த தை தா தை த

 

இரண்டாம் கல்வெட்டு

தை த தை த தை

த தை (த) தை த

தை த தை த தை

த தை (த) தை த

(தை த தை த தை)

மூன்றாம் கல்வெட்டு

எழுத்துப் புணருத்தான் மணிய்

வண்ணக்கன் தேவன் சாத்தன்

xxxx

 

புணருத்தான் = தொகுத்தான்

 

தொல்காப்பியம், சிலப்பதிகாரம் முதலிய பழந்தமிழ் நூல்களில் இசையில் எப்படி எழுத்துக்கள் நீட்டித்தும், தனித்தும் உச்சரிக்கப்படும் என்பது உரை ஆசிரியர்களால் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இன்றும் சங்கீதக் கச்சேரிகளில் இப்படிச் சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுவதைக் காணலாம்.

 

கன்யாகுமரியில் என்பதை , கன்னியாக்கு…………… மரியிலே………. என்று முழங்கும் பாடல் என் நினைவுக்கு வருகிறது!

 

உதவிய நூல்

கல்வெட்டு – ஓர் அறிமுகம்

தமிழ்நாடு அரசு தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை வெளியீடு 1976

TAGS:– அரச்சலூர், இசை, கல்வெட்டு, அற்புதம்

–Subham–

Leave a comment
by Tamil and Vedas on July 19, 2017  •  Permalink
Posted in தமிழ் பண்பாடு, Music
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on July 19, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/07/19/%e0%ae%85%e0%ae%b0%e0%ae%9a%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%ae%b2%e0%af%82%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%87%e0%ae%9a%e0%af%88%e0%ae%95%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%b5%e0%af%86%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f/

« Older Posts
Newer Posts »