Translated by London Swaminathan

Date: 10 June 2017

Time uploaded in London- 14-58

Post No. 3989

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

ரெவரெண்ட் ஆஸ்பார்ன் மார்டின் என்பவர் 1914 ஆண்டில் ‘இந்தியாவின் கடவுள்கள்’ என்று ஒரு புத்தகம் எழுதி வெளியிட்டார். அதில் ஆங்கிலத்தில் தந்துள்ள மூன்று சம்பவங்களைத் தமிழில் தருகிறேன்.

All the three stories are summarised from ‘The Gods of India’ by Rev E Osborn Martin, London, year 1914.

அக்பர் பூர்வ ஜன்மத்தில் இந்து சந்யாசி!

ஆக்ரா கோட்டையில் முகுந்தா என்பவரின் சிலை உள்ளது. இந்த முகுந்தனின் கதை என்ன வென்றால் அவர் முன் ஜன்மத்தில் ஒரு இந்து சந்யாசி. ஒரு நாள் அவர் பசும்பால் குடிக்கையில் பசுவின் ஒரு முடி (ரோமம்) அவர் வயிற்றுக்குள் சென்றுவிட்டது; பாலை வடிகட்டாமல் குடித்ததால் நேரிட்ட தவறு இது. ஆகவே பிராயச்சித்தமாக ஆக்ரா கோட்டையினை ஒட்டி ஓடும் யமுனை நதியில் குதித்து தற்கொலை செய்துகொள்ளத் தீர்மானித்தார். எவ்வளவோ பெயர்கள் தடுத்தும் தனது தவறுக்கு தனக்குத் தானே தண்டனையும் கொடுத்துக்கொண்டார்.

இவர் எவ்வளவுதான் தண்டனை கொடுத்துக் கொண்டாலும், யமனின் கணக்குப்படி, அது போதவில்லை. ஆனாலும் இவர் தவம் செய்த நல்ல சந்யாசி. ஆகவே இவரை அடுத்த ஜன்மத்தில் மொகலாயப் பேரரசின் சக்ரவர்த்தியாக– அக்பர் சக்ரவர்த்தியாகப் பிறக்கச் செய்தார்.

அக்பரிடம் வந்த இந்துப் பேய்!

காலரா, அம்மை முதலிய நோய்கள்  தெய்வக் குற்றங்களால்தான்   வருகின்றன என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை. ஆகவே நோய் வரும் பருவத்தில், அதைத் தடுக்க பிரார்த்தனை, விழாக்கள் ஆகியன செய்வர். ஆனால், சாதாரண மனிதனை கும்பிடும் வழக்கம் அபூர்வமே; அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் இது.

பண்டல்கண்ட் பகுதியில் ஒரு ராஜா இருந்தார். அவர் பெயர் வீர சிம்ம தேவன். அவருக்கு இரண்டு புதல்வர்கள்; அவர்களுடைய பெயர்கள் ஹரதர், ஜாஜர். அகபரின் மகன் ஜஹாங்கீர்,  ஹரகரரைக் கொண்டு அபுல் பாசல் என்ற பெரிய இலக்கிய கர்த்தாவைக் கொலை செய்யச் செய்தார். அபுல் பாசல் அக்பரின் அரசவையை அலங்கரித்த எழுத்தாளர். அயினி அக்பரி என்ற பெயரில் அக்பரின் வாழ்க்கைச் சரிதத்தை எழுதியவர்.

காலம் உருண்டோடியது; வீர சிம்மன் இறந்தான்; உடனே இரு புதல்வரில் ஒருவரான ஜாஜர் பதவிக்கு வந்தான். தனது சகோதரன் தன் மனைவியுடன் கள்ளத் தொடர்பு வைத்திருப்பதாக சந்தேகித்தான். உடனே தன் மனைவியைக் கட்டாயப்படுத்தி ஹரதருக்கும் அவனது தோழர்களுக்கும் ஒரு விருந்து வைத்து அதில் விஷத்தைக் கலக்கச் செய்து கொன்று விட்டான். இது நடந்தது கி.பி.1627ல்.

இதற்குச் சில காலத்துக்குப் பின்னர் ஜாஜரின் சகோதரி, இளவரசி கம்சவதிக்குத் திருமணம் நிச்சயமாகியது. அவரது தாய் எல்லோருக்கும் பத்திரிக்கை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தாள்;

“அட! செத்துப் போன சகோதரனுக்கும் ஒரு பத்திரிக்கை வைக்க மறந்துவிடாதே”– என்று கிண்டல் தொனியில் சொன்னான் ஜாஜர்.

ஆனால் கம்சவதி உண்மையிலேயே ஒரு பத்திரிக்கையை எடுத்துக் கொண்டு ஹரதரின் சமாதிக்குப் போய் புலம்பினாள்

திடீரென்று கல்லறைக்குள்ளிருந்து ஒரு கை நீட்டி அந்தத் திருமணப்  பத்திரிக்கையை வாங்கிக் கொண்டு கல்யாணத்துக்கு வருவதாக உறுதியும் கூறியது.

திருமண நாளில் ஹரதர் (பேய்) வந்த அடையாளங்களும் தெரிந்தன. தக்க மரியாதைகளுடன் ஹரதர் வரவேற்கப்பாட்டார். அன்று இரவு அந்தப் பேய் அக்பரின் படுக்கை அறைக்குச் சென்று “எனக்கு ஊர் தோறும் சின்னம் ஏற்படுத்து. உனது நாட்டில் இயற்கை சேதம் ஏதும் வராமல் காப்பேன்” என்று ((பேய்)) உறுதி கூறியது. அதன்படி அக்பர் சாம்ராஜ்யத்தில் பல இடங்களிலும் ஹரதர் ( பேய்க்கு) நினைவுச் சின்னங்கள் எழுப்பபட்டன. இன்றும் கிராம மக்கள் பலரும் அந்த சின்னங்களை வழிபட்டு வருகின்றனர்.

இந்தக் கதையில் கொஞ்சம் உதைப்பது கால வழுவமைதி ஆகும். அதாவது ஹரதர் இறந்தது 1627 ஆம் ஆண்டில். ஆனால் அக்பரோ அவருக்கு முன்னதாக 1605 ஆண்டில் இறந்தார். ஆகவே பேய் வந்தது அக்பரின் படுக்கை அறையாக இருக்க முடியாது. ஒரு வேளை  ஜஹாங்கீரின் படுக்கை அறையாக இருக்கலாம்.

சூர்ய நமஸ்காரப் பிரியன்!

அக்பரின் மனைவியரில் பலர் இந்துக்கள்; அவருக்கு சர்வ சமய ஒற்றுமையில் ஆர்வம் ஏற்பட இதுவும் ஒரு காரணம். அவருக்கு சூரிய நமஸ்காரத்தில் ஆர்வம் ஏற்படவே சூரியனின் 1001 பெயர்களை எழுதி தினமும் படித்து வந்தார் (சூர்ய சஹஸ்ரநாமம்)

காலை, நன்பகல், மாலை நள்ளிரவு ஆகியவற்றில் சூரிய தேவனை வழிபட்டார். மக்களும் கும்பிடுவதற்கு வசதியாக 4 காலங்களில் பாண்டு வாத்ய இசையை முழங்கச் செய்தார். அவர் எப்படி தலையில் குட்டிக் கொண்டார், காதைப் பிடித்துக் கொண்டார் என்ற விவரங்களையும் சேர்த்து அபுல்பாசல், தனது அயினி அக்பரி புத்தகத்தில் எழுதியுள்ளார். அக்பர் 1605ஆம் ஆண்டில் இறந்தார்.

-சுபம்–

Written by London Swaminathan

Date: 9 June 2017

Time uploaded in London- 15-45

Post No. 3986

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

ஹனீமூன் — தேன் நிலவு — பற்றிய உண்மைச் சம்பவங்கள்; எட்டுக்கட்டியதல்ல– மொழி பெயர்த்தவர் சுவாமி நாதன்.

காரி க்ராண்ட் (Cary Grant) என்பவர் பார்பரா ஹுட்டன் (Barbara Hutton) என்ற பெண்மணியை மணந்துகொண்டார். தேன் நிலவுக்குப் போக முடியவில்லை. காரணம்–

முன் ஒரு காலத்தில் தேன் நிலவு (Once upon a Honeymoon) – என்ற படத்துக்காக அவர் அதே இடத்தில் இருக்க வேண்டியதாயிற்று; என்ன விந்தை? ஹனீமூனே ஹனீமூனை கெடுத்துவிட்டது!

xxxx

ஸ்நேக் சார்மர்! Snake Charmer

திடீர்க் காதல் — இருவரிடையே! நீண்ட நாள் கல்யாணம் தாமதமாகியது; பிறகு ஓடிப்போய்தான் திருமணம் செய்ய நேரிட்டது. இதெல்லாம் முடிந்து ஹனீமூனுக்குப் போனபோது தனது காதலி ஒர் பாம்பாட்டி (Snake Charmer) என்பது தெரிய வந்தது.

அடிக் கள்ளீ! இவ்வளவு காலமாகக் காதலித்தோம்; ஒரு நாளும் நீ பாம்புப் பிடாரி என்பதைச் சொல்லவில்லையே என்று கோபமும் கொஞ்சலும் கலந்த தொனியில் கணவன் கேட்டான்.

அட, நீங்க ஒண்ணு; நீங்களாவது நான் பாம்பாட்டியா என்று கேட்டிருக்கக் கூடாதா? என்றாள் அந்த மேதாவி!

XXX

ஹனீ, ஓ, ஹனீ! கதவைத் திற;

புது மணத் தம்பதியர் புதிய நாட்டில் புதிய நகரத்தைச் சுற்றிப் பார்க்க ஒரு ஹோட்டலில் தங்கினர். சில நாட்களில் நல்ல பழகிப் போனவுடம் அந்த இளம் பெண் மதிய வேளையில் சாமான்கள் வாங்க கடைத் தெருவுக்குப் போனாள்; கணவன், அவள் எப்படித் திரும்பி வரவேண்டும், எப்படி லிப்டி(Lift)லிருந்து இறங்கி எந்தப் பக்கம் திரும்பி எத்தனையாவது அறைக்கு வரவேண்டும் என்றெல்லாம் தெளிவாகச் சொல்லிக் கொடுத்தான்.

அப்பெண்ணும் “அத்தான்! கவலையை விடுங்கள் அரை மணி நேரத்தில் அறைக்குத் திரும்புவேன்” என்று பகர்ந்து வெளியே போனாள்.

ஹோட்டலுக்கு அரை மணி நேரத்தில் சாமான்களுடன் திரும்பியும் வந்தாள். லிப்டில் பலர், பல மாடிகளில் இறங்க வெவ்வேறு பட்டன்களை அமுக்கினர். இந்தப் பெண தவறான மாடியில் தனது மாடி என்று நினைத்து வெளியே வந்து விட்டாள். கணவன் சொன்ன கட்டளைகளை  அப்படியே பின்பற்றி தனது அறை என்று அவள் தப்புக் கணக்குப் போட்ட அறையின் கதவுக்கு வந்தாள்.

புது மணப் பெண் அல்லவா?

குனிந்த தலை நிமிரவில்லை!

கொஞ்சும் குரலில், “அத்தான்! அத்தான்!! கதவைத் திறங்கள்; நான் தான்!”– என்றாள். கதவு திறக்கவில்லை!

சில நிமிடங்கள் காத்திருந்துவிட்டு மீண்டும் “அத்தான்! அத்தான்!! கதவைத் திறங்கள்; நான் தான்!”– என்று உரத்த குரலில் கூவினாள்.

உள்ளே இருந்து கோப த்வனியில் கர்ண கடூரமாக ஒரு குரல் ஒலித்தது:

“அத்தானும் இல்லை; குழம்புத் தானும் இல்லை! இது சமையல் அறையும் இல்லை; இது பாத் ரூம் (குளியல் அறை)”.

அந்தப் பெண் அலறிப் புடைத்துக்கொண்டு ஓடிப் போய் தனது சரியான   அறையைக் கண்டுபிடித்தாள்

XXX

டிக்கெட்டை எடுத்துக்கிட்டீங்களா?

கல்யாணம் என்றாலே மப்பிள்ளைகளுக்குப் பெண்களை விடக் கொஞ்சம்   கூடுதல் உதறல்தான்; ஏனெனில் பெண்ணுக்குத் தோழிகளும், அம்மா  மார்களும் மற்ற உறவுப் பெண்களும் எல்லாவற்றையும்   செய்து கொடுத்துவிடுவர்.

அப்பாவி ஆண்மகனுக்கோ எவரும் உதவவும் மாட்டார்; அந்தப் பிள்ளையாண்டானுக்கு சகோதரனிடம் கேட்கக்கூட வெட்கம். இந்த சூழ் நிலையில் ஒரு இளம் தம்பதியினரின் கல்யாணம் வெற்றிகரமாக நடந்து முடிந்தது.

மறு நாள், காரில் ஏற்றி ஸ்டேஷனில் இறக்கிவிட எல்லோரும் வந்தனர். ஸ்டேஷனில் ரயில் வரப்போகும் அறிவிப்பும் வந்தது.

புதுமணப் பெண் வெட்கத்தோடு, என்னங்க, என்னங்க, அத்தான்; உங்களைத்தான், டிக்கெட்டெல்லாம் எடுத்து வச்சீங்களா பைக்குள்ள?

மாப்பிள்ளைக்கு ‘பகீர்’ என்றது. வேக மாக கால் சட்டைப்பைக்குள் கையை விட்டான்; ஒரு டிக்கெட் (Only one Ticket) மட்டும் வெளியே எட்டிப் பார்த்தது.

அதை “அவளும் நோக்கினாள்; அண்ணலும் நோக்கினான்  ”

என்ன பதில்சொல்ல என்று திணறிப் போனான் மாப்பிள்ளைப் பையன்.

நல்ல வேளை! நிறைய தமிழ் சினிமா பார்த்து இருந்ததால் தக்க வசனம் வாயில் வந்தது!

“தேனே! மானே! கண்ணே! கற்கண்டே!

உன்னைப் பார்த்த நாள் முதல், நான் என்னையே மறந்து விட்டேன்; இதோ உன் டிக்கெட்” என்று கையில் கொடுத்தான்”.

சினிமா வசனம் பேசினாலும் முகத்தில் அசடு வழிந்தது!

“போன மச்சான் திரும்பி வந்தான் பூ மணத்தோட” என்று வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்தனர்!

–சுபம்–

Written by S NAGARAJAN

Date: 9 June 2017

Time uploaded in London:-  6-57  am

Post No.3984

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 33-2

புதுவை வாழ்க்கை – 2 ( பிரிட்டிஷார் ஆண்ட போது இந்திய அரசாங்கத்தின் உள்துறை அரசியல் பிரிவில் இருந்த சில ஆவணங்கள்)

மஹாகவி பாரதியார், அரவிந்தர், வ.வே.சு ஐயர் உள்ளிட்டோர்  புதுவையில் வாழ்ந்த காலத்தில் ஆங்கில அரசு அவர்களைத் தொடர்ந்ர்து கண்காணித்து வந்தது. பல தொல்லைகளையும் கொடுத்தது. கீழே ஆங்கிலத்தில் அப்படியே அரசு ஆவணங்கள் தரப்பட்டுள்ளன

முதல் ஆவணம் பிப்ரவரி 1911, மற்றும் செப்டம்பர் 1912 ஆகிய கால கட்டத்துடன் சம்பந்தப்பட்டவை. இதில் பாரதியாரின் மைத்துனரான நாகஸ்வாமி ஐயருக்கு  சவர்க்கார் எழுதிய Mutiny புத்தகத்தின் ஐந்து பிரதிகள் வந்தது குறிப்பிடப்படுகிறது.

http://www.sriaurobindoashram.org/research/show.php?set=doclife&id=26

Documents in the Life of Sri Aurobindo

LIFE IN PONDICHERRY 1910 AND AFTER

LIFE IN PONDICHERRY – 3

Extracts from Government of India, Home Political-B Proceedings, February 1911, Nos. 1-5, and September 1912, Nos. 21-24. [National Archives of India]

MADRAS.

20. Pondicherry.— It has been ascertained that amongst the companions of Arabindo Ghose is A.B. Kolhatkar, B.A., of Nagpur, who was convicted of sedition as editor of the Desha Sewak. He has been in communication with Madame Cama with a view to leaving India, and the latter has sent him Rs. 300 to pay for his passage to England or to a place in the West Indies where there is said to be a colony of two or three thousand Indians working as factory hands.

Seditious literature is still coming in large quantities: five copies of Savarkar’s book on the Mutiny addressed to Nagaswami Aiyer, brother-in-law of Subramania Bharati, were recently intercepted, in addition to copies of the Free Hindustan, Talwar and Bande Mataram. In spite of these interceptions S. Srinivasa Chari recently had a considerable amount of this kind of literature in his house.

Weekly reports of the Director of Criminal Intelligence on the political situation during January 1911, p. 5.

****

இரண்டாம் ஆவணம் புதுவை 9 என்ற தேதி குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் அரசு ஆவணம்.

அடுத்த ஆவணம் அரவிந்தரின் பிறந்த தேதியான ஆகஸ்டு 15ஆம் தேதி அவரது 40வது பிறந்த தின விழா நடைபெற்றதைக் குறிப்பிடுகிறது.

இதில் பாரதியார் மீது ஆஷ் கொலை வழக்கு சம்பந்தமான வாரண்டு பிறப்பிக்கப்பட்டிருப்பதையும் அவர் பிரிவினை குற்றச்சாட்டிற்கு உட்பட்டவர் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. பாரதியார்,வ.வே.சு. ஐயர் ஆகியோர் இந்த பிறந்த தின விழாவில் கலந்து கொண்டதைக் குறிப்பிடுகிறது ஆவணம். காளி, பாரத மாத, திலகர், குதிராம் போஸ் பிரபுல்ல சகி ஆகிய ஐவரின் படங்களுக்கு மாலை அணிவித்ததையும் இந்த ஆவணம் குறிப்பிடுகிறது.

அதை அப்படியே ஆங்கிலத்தில்  கீழே காண்போம்.

MADRAS.

9. Pondicherry. — On 15th August a meeting was held at the house of Arabindo Ghose, in celebration, it is believed, of his 40th birthday. The meeting was attended by V.V.S. Aiyar, who was V.D. Savarkar’s right-hand man in the anarchist conspiracy in London and Paris, C. Subramania Bharati, a well-known writer of sedition against whom a warrant is out for complicity in the murder of Mr. Ashe, and a few other well-known revolutionaries. During the proceedings five pictures were garlanded with flowers, namely those of (1) the goddess Kali,the patron saint of the Bengali revolutionary movement, (2) Bharat Mata,the personification of Mother India, (3) Tilak, and (4) and (5) Khudiram Bose and Profulla Chaki, the two young Bengalis who threw the bomb which killed Mrs. and Miss Kennedy at Muzaffarpur in April 1908. Arabindo Ghose, who at first kept to himself a great deal in Pondicherry, is now in much closer touch with V.V.S. Aiyar and his dangerous gang.

Ibid., August 1912, p. 13.

1

இந்த நூலை முழுதுமாகப் படிக்க விரும்பும் அன்பர்கள் கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் இணையதளத் தொடுப்பிற்குச் செல்லவும்.

நன்றி: அருமையான ஆவணங்களை அப்படியே பாதுகாத்து உலகிற்கு வழங்கி அரிய சேவையைச் செய்து வரும் அரவிந்த ஆசிரமத்திற்கு நெஞ்சார்ந்த நன்றி.

***********

-தொடரும்

Research article Written by London Swaminathan

Date: 8 June 2017

Time uploaded in London- 21-14

Post No. 3983

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

ரிக் வேதத்தில் ‘தஸ்யூ’ (Dasyu) என்ற சொல் பல இடங்களில் வருகிறது; அதன் பொருள் குற்றம் இழைத்தவன், திருடன் , கொள்ளையன் என்பதாகும். ஆனால் இந்து மதத்தை அழித்து, இந்தியாவைப் பிளக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய வெள்ளையர்கள் அந்தச் சொல்லுக்கு பழங்குடி மக்களாக ‘இருக்கலாம்’ அல்லது திராவிடர்களாக ‘இருக்கலாம்’ அல்லது ஆப்கனிஸ்தான்/பாகிஸ்தான் பகுதியில் வாழும் பிரஹுயி மொழி பேசுவோராக ‘இருக்கலாம்’ என்றெல்லாம் கதை கட்டிவிட்டனர். இவற்றில் எந்த உண்மையும் இல்லை என்பதை ரிக் வேதத்துக்குப் பின் எழுந்த ஐதரேய பிராமணம் என்னும் நூலும், நமக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுக்கு முன் வாழ்ந்த உலகப் புகழ் கவிஞன் காளிதாசனும் பறை அறிவித்துள்ளனர்.

உலகிலேயே அதிகம் சண்டை போட்டவர்கள் தமிழர்கள்தான். உலக வரலாற்றைப் படித்தோருக்குத் தெரியும் 1500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இடைவிடாமல் போரிட்ட இனம் உலகில் தமிழ் இனம் மட்டுமே. சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் இப்படி சண்டை போட்ட சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களை வீரர்கள் என்றும் புலவர்கள் போற்றியுள்ளனர். ஆனால் அந்த மூன்று வேந்தர்களையும் யாரும் ஆரியர், திராவிடர், முண்டா இன மக்கள் என்று சொல்லுவதில்லை. இவ்வளவுக்கும் அவர்களிடையே ஜன்மப் பகை! ‘சூ’ என்றால் சண்டைக்கு வருவர். எதிரி மன்னர்களின் மனைவியரின் கூந்தலைக் கத்தரித்து கயிறு திரித்து வெற்றிபெற்ற மன்னரின் ரதத்தை இழுத்துவந்ததாகவும், அவனது அரண்மனைகளைத் தரைமட்டமாக்கி கழுதை பூட்டிய ஏர் கொண்டு உழுது அவமானப் படுத்தியதாகவும் புறநானூற்றுப் புலவர் பாடுவர். அப்படிப் பாடிய போதும் அவர்களை

எவரும் வேற்றினமாகப் பார்க்கவில்லை.

ஆனால் இந்துமதத்தில் விஷ விதைகளை ஊன்ற வந்த மாக்ஸ்முல்லர்களும் கால்டுவெல்களும் சாதாரண ஒரு சொல்லுக்குப் பயங்கரப் பொருள் கற்பித்தனர்.

உலகிலுள்ள எல்லா சமய நூல்களிலும் பழைய இலக்கியங்களிலும் அதே இனத்தைச் சேர்ந்த அல்லது மாற்று இனத்தைச் சேர்ந்த எதிரிகள் வருணிக்கப்படுகின்றனர். இது தவிர திருடர், கொள்ளையர், குற்றவாளிகள் ஆகீயோரும் வருணிக்கப்படுகின்றனர். அர்ஜுனனைப் பார்த்து கிருஷ்ணன் பல இடங்களில் ‘பரந்தப:’ (எதிரிகளை தஹிக்கவைப்பவனே) என்பார் பகவத் கீதையில்; இது போல தமிழ் இலக்கியத்தில் பாலைநில மறவர்கள் எல்லோரையும் கொள் ளையடித்து கொன்ற செய்தியும் உள்ளது ஒன்றுமில்லாத ஒரு பிராமணனைக் கொன்றுவிட்டு ஐயோ இவனைக் கொன்றுவிட்டோமே என்று கையை நொடித்துக் கொண்ட பாடலும் சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளது; ஆனால் அவர்களை

வேறு இனமாக நாம் பார்க்கவில்லை. இது போலவே ரிக்வேத காலத்தில் குற்றமிழைத்தவர்களை தஸ்யூக்கள் என்றனர்

காளிதாசனில் ஒரு காட்சி

காளிதாசன் எழுதிய சாகுந்தலம் நாடகம் உலகம் முழுதும் பிரசித்தம்; பல ஐரோப்பிய மொழிகளில் நீண்ட காலத்துக்கு முன்னரே மொழி பெயர்க்கப்பட்ட நூல்; 2000 ஆண்டுப் பழமை வாய்ந்தது; அதில் ஒரு காட்சி.

ஐந்தாம் காட்சி 21ஆவது ஸ்லோகம்

கண்வ மகரிஷியின் வளர்ப்பு மகள் சகுந்தலை; அவள் உலகப் பேரழகி; கானக ரோஜா; கண்வர், ஆஸ்ரம்த்தில் இல்லாத போது துஷ்யந்தன் என்ற மன்னன் அவளை ரஹசியமாகக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு கர்ப்பவதி ஆக்கிவிடுகிறான்; அதுமட்டுமல்ல அவளைக் கானகத்திலேயே விட்டு விடுகிறான்; செய்தி அறிந்த கண்வ மஹரிஷி, உரிய காலத்தில் ஒரு சிஷ்யன் மூலமாக துஷ்யந்தனிடம் அனுப்புகிறார். மன்னனோ ஒன்றும் அறியாத அப்பாவி போல நடிக்கிறான். அப்போது கோபமுற்ற கண்வரின் சீடன, ‘ஐயன்மீர்; திருடன் (தஸ்யூ) கொள்ளையிட்ட சொத்தை அவனிடமே திருப்பித் தரவந்துள்ளேன்’ என்று கடிந்துரைக்கிறான். இங்கே திருடனுக்கு காளிதாசன் பயன்படுத்திய சொல் தஸ்யூ. துஷ்யந்தன் திருட்டுத்தனமாக அவளை அனுபவித்து விட்டுப் போனதால் திருடன் கொள்ளையிட்ட சொத்து என்று சகுந்தலா வருணிக்கப் படுகிறாள்; ஆகவே தஸ்யூ என்பதன் உண்மைப் பொருள் திருடன்.

ரிக்வேதத்தில் தஸ்யூ

ரிக் வேதத்தில் தஸ்யூவைக் குறிப்பிடும் இடங்களில், அநாஸ (மூக்கு அற்றவர்), அவிரத (உரிய கருமங்களைச் செய்யாதோர்),அதேவ (கடவுளை வணங்காதோர்), அயஜ்ய ( யாகம் செய்யாதோர்) ம்ருதவாக் (கடுஞ் சொல்லுடையோர்) என்றெல்லாம் வருணிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

திராவிடர்களை மூக்கு இல்லாதவர்கள் என்று எவரும் சொல்லமாட்டார்கள்; மஞ்சள் நிறத் தோலுடைய மங்கோலாய்ட் (Mongoloid) இனத்தினர் (ஜப்பான், சீனா) சப்பை மூக்குடையோர். ஜப்பானியர்களுக்கு மூக்கு இருப்பதே  தெரியாது; மேலும் திராவிடர்களுக்கு போண்டா மூக்கு, சுருட்டை முடி, முட்டைக் கண்கள் என்றெல்லாம் வெள்ளையர்களே எழுதி வைத்துள்ளனர். ஆகவே எதிரிகளைத் திட்டும்போது இப்படிப்பட்ட சொற்கள் வருவது இயல்பே.

உண்மையில் தமிழ் அரசர்களை காவல் காத்த யவனர்களைக்கூட ‘கடுஞ்ச் சொல்லுடையோர்’ என்று தமிழ் இலக்கியம் செப்பும்; அது போல இடையர்களைக் கல்லா இடையர் என்று தமிழ்ப் புலவர்கள் பாடுகின்றனர்.

ஒரு நல்ல சொல்லும் காலப் போக்கில் அவப் பெயர் பெறுவதும் , ஒரு கெட்ட சொல் காலப் போக்கில் நல்ல பொருள் பெறுவதும் மொழி அறிஞர்களுக்குத் தெரிந்த விஷயமே.

பறை அறிவிக்கும் அரசு அதிகாரி= பறையன். ஆனால் காலப் போக்கில் தீண்டத்தகாதவன் என்று பொருள் பெற்றது. இன்றும் அதே அர்தத்தில் உலகம் முழுதும் ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகளிலும், டெலிவிஷன் ஸ்டேஷன்களிலும் பயன்படுத்துகின்றனர். வேண்டாத நாடுகளையும் தலைவர்களையும் இன்டெர்நேஷனல் பறையா (International Pariah) என்று ஓலமிடுகின்றனர். ஆக ஆங்கில அகராதியில் இடம்பெற்ற தமிழ் சொல்லுக்கு இவ்வளவு துஷ்பிரயோகம்!

பழைய காலத்தில் கழகம் என்றால் சூதாடும் இடம்; இன்று பல அரசியல் கட்சிகள் கழகம் என்று பெயர் வைதுக்கொண்டுள்ளன. மேலே குறிப்பிட்ட தஸ்யூவும் இப்படி பொருள் மாறி வந்து திருடன் என்று மென்மைப் பொருள் பெற்று இருக்கலாம். பூர்வ காலத்தில் அது எதிரி, குற்றவாளி, கெட்டவன் என்ற பொருளுடன் இருந்திருக்கலாம்.

இந்திரனை வருணிக்கும் ரிக் வேதப் பாடலும் அவனை தஸ்யூவைக் கொல்பவன் என்று சொல்கிறதே தவிர தாசர்களைக் கொல்பவன் என்று சொல்லவில்லை. ஆக தஸ்யூ என்பது கடுமையான குற்றம் இழைத்தோர் ஆவர்.  அதில் இனம் ஏதும் இல்லை. இந்திரன் கொன்ற 30 அரக்கர்களில் மூன்றே பேருக்குத்தான் தஸ்யூ என்ற சொல் சேர்க்கப் பட்டுள்ளது. ஆகவே எல்லோரும்  இப்படி அழைக்கப்படவில்லை. மேலும் வேதங்களில் தென்னகம் குறிப்பிடப்படவில்லை.; வடக்கில் திராவிடர்கள் இருந்ததும் ஊகமே.

–Subham–