Written by S NAGARAJAN

Date: 9 June 2017

Time uploaded in London:-  6-57  am

Post No.3984

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

மஹாகவி பாரதியார் பற்றிய நூல்கள் – 33-2

புதுவை வாழ்க்கை – 2 ( பிரிட்டிஷார் ஆண்ட போது இந்திய அரசாங்கத்தின் உள்துறை அரசியல் பிரிவில் இருந்த சில ஆவணங்கள்)

மஹாகவி பாரதியார், அரவிந்தர், வ.வே.சு ஐயர் உள்ளிட்டோர்  புதுவையில் வாழ்ந்த காலத்தில் ஆங்கில அரசு அவர்களைத் தொடர்ந்ர்து கண்காணித்து வந்தது. பல தொல்லைகளையும் கொடுத்தது. கீழே ஆங்கிலத்தில் அப்படியே அரசு ஆவணங்கள் தரப்பட்டுள்ளன

முதல் ஆவணம் பிப்ரவரி 1911, மற்றும் செப்டம்பர் 1912 ஆகிய கால கட்டத்துடன் சம்பந்தப்பட்டவை. இதில் பாரதியாரின் மைத்துனரான நாகஸ்வாமி ஐயருக்கு  சவர்க்கார் எழுதிய Mutiny புத்தகத்தின் ஐந்து பிரதிகள் வந்தது குறிப்பிடப்படுகிறது.

http://www.sriaurobindoashram.org/research/show.php?set=doclife&id=26

Documents in the Life of Sri Aurobindo

LIFE IN PONDICHERRY 1910 AND AFTER

LIFE IN PONDICHERRY – 3

Extracts from Government of India, Home Political-B Proceedings, February 1911, Nos. 1-5, and September 1912, Nos. 21-24. [National Archives of India]

MADRAS.

20. Pondicherry.— It has been ascertained that amongst the companions of Arabindo Ghose is A.B. Kolhatkar, B.A., of Nagpur, who was convicted of sedition as editor of the Desha Sewak. He has been in communication with Madame Cama with a view to leaving India, and the latter has sent him Rs. 300 to pay for his passage to England or to a place in the West Indies where there is said to be a colony of two or three thousand Indians working as factory hands.

Seditious literature is still coming in large quantities: five copies of Savarkar’s book on the Mutiny addressed to Nagaswami Aiyer, brother-in-law of Subramania Bharati, were recently intercepted, in addition to copies of the Free Hindustan, Talwar and Bande Mataram. In spite of these interceptions S. Srinivasa Chari recently had a considerable amount of this kind of literature in his house.

Weekly reports of the Director of Criminal Intelligence on the political situation during January 1911, p. 5.

****

இரண்டாம் ஆவணம் புதுவை 9 என்ற தேதி குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் அரசு ஆவணம்.

அடுத்த ஆவணம் அரவிந்தரின் பிறந்த தேதியான ஆகஸ்டு 15ஆம் தேதி அவரது 40வது பிறந்த தின விழா நடைபெற்றதைக் குறிப்பிடுகிறது.

இதில் பாரதியார் மீது ஆஷ் கொலை வழக்கு சம்பந்தமான வாரண்டு பிறப்பிக்கப்பட்டிருப்பதையும் அவர் பிரிவினை குற்றச்சாட்டிற்கு உட்பட்டவர் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. பாரதியார்,வ.வே.சு. ஐயர் ஆகியோர் இந்த பிறந்த தின விழாவில் கலந்து கொண்டதைக் குறிப்பிடுகிறது ஆவணம். காளி, பாரத மாத, திலகர், குதிராம் போஸ் பிரபுல்ல சகி ஆகிய ஐவரின் படங்களுக்கு மாலை அணிவித்ததையும் இந்த ஆவணம் குறிப்பிடுகிறது.

அதை அப்படியே ஆங்கிலத்தில்  கீழே காண்போம்.

MADRAS.

9. Pondicherry. — On 15th August a meeting was held at the house of Arabindo Ghose, in celebration, it is believed, of his 40th birthday. The meeting was attended by V.V.S. Aiyar, who was V.D. Savarkar’s right-hand man in the anarchist conspiracy in London and Paris, C. Subramania Bharati, a well-known writer of sedition against whom a warrant is out for complicity in the murder of Mr. Ashe, and a few other well-known revolutionaries. During the proceedings five pictures were garlanded with flowers, namely those of (1) the goddess Kali,the patron saint of the Bengali revolutionary movement, (2) Bharat Mata,the personification of Mother India, (3) Tilak, and (4) and (5) Khudiram Bose and Profulla Chaki, the two young Bengalis who threw the bomb which killed Mrs. and Miss Kennedy at Muzaffarpur in April 1908. Arabindo Ghose, who at first kept to himself a great deal in Pondicherry, is now in much closer touch with V.V.S. Aiyar and his dangerous gang.

Ibid., August 1912, p. 13.

1

இந்த நூலை முழுதுமாகப் படிக்க விரும்பும் அன்பர்கள் கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் இணையதளத் தொடுப்பிற்குச் செல்லவும்.

நன்றி: அருமையான ஆவணங்களை அப்படியே பாதுகாத்து உலகிற்கு வழங்கி அரிய சேவையைச் செய்து வரும் அரவிந்த ஆசிரமத்திற்கு நெஞ்சார்ந்த நன்றி.

***********

-தொடரும்

Research article Written by London Swaminathan

Date: 8 June 2017

Time uploaded in London- 21-14

Post No. 3983

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

ரிக் வேதத்தில் ‘தஸ்யூ’ (Dasyu) என்ற சொல் பல இடங்களில் வருகிறது; அதன் பொருள் குற்றம் இழைத்தவன், திருடன் , கொள்ளையன் என்பதாகும். ஆனால் இந்து மதத்தை அழித்து, இந்தியாவைப் பிளக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய வெள்ளையர்கள் அந்தச் சொல்லுக்கு பழங்குடி மக்களாக ‘இருக்கலாம்’ அல்லது திராவிடர்களாக ‘இருக்கலாம்’ அல்லது ஆப்கனிஸ்தான்/பாகிஸ்தான் பகுதியில் வாழும் பிரஹுயி மொழி பேசுவோராக ‘இருக்கலாம்’ என்றெல்லாம் கதை கட்டிவிட்டனர். இவற்றில் எந்த உண்மையும் இல்லை என்பதை ரிக் வேதத்துக்குப் பின் எழுந்த ஐதரேய பிராமணம் என்னும் நூலும், நமக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுக்கு முன் வாழ்ந்த உலகப் புகழ் கவிஞன் காளிதாசனும் பறை அறிவித்துள்ளனர்.

உலகிலேயே அதிகம் சண்டை போட்டவர்கள் தமிழர்கள்தான். உலக வரலாற்றைப் படித்தோருக்குத் தெரியும் 1500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இடைவிடாமல் போரிட்ட இனம் உலகில் தமிழ் இனம் மட்டுமே. சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் இப்படி சண்டை போட்ட சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களை வீரர்கள் என்றும் புலவர்கள் போற்றியுள்ளனர். ஆனால் அந்த மூன்று வேந்தர்களையும் யாரும் ஆரியர், திராவிடர், முண்டா இன மக்கள் என்று சொல்லுவதில்லை. இவ்வளவுக்கும் அவர்களிடையே ஜன்மப் பகை! ‘சூ’ என்றால் சண்டைக்கு வருவர். எதிரி மன்னர்களின் மனைவியரின் கூந்தலைக் கத்தரித்து கயிறு திரித்து வெற்றிபெற்ற மன்னரின் ரதத்தை இழுத்துவந்ததாகவும், அவனது அரண்மனைகளைத் தரைமட்டமாக்கி கழுதை பூட்டிய ஏர் கொண்டு உழுது அவமானப் படுத்தியதாகவும் புறநானூற்றுப் புலவர் பாடுவர். அப்படிப் பாடிய போதும் அவர்களை

எவரும் வேற்றினமாகப் பார்க்கவில்லை.

ஆனால் இந்துமதத்தில் விஷ விதைகளை ஊன்ற வந்த மாக்ஸ்முல்லர்களும் கால்டுவெல்களும் சாதாரண ஒரு சொல்லுக்குப் பயங்கரப் பொருள் கற்பித்தனர்.

உலகிலுள்ள எல்லா சமய நூல்களிலும் பழைய இலக்கியங்களிலும் அதே இனத்தைச் சேர்ந்த அல்லது மாற்று இனத்தைச் சேர்ந்த எதிரிகள் வருணிக்கப்படுகின்றனர். இது தவிர திருடர், கொள்ளையர், குற்றவாளிகள் ஆகீயோரும் வருணிக்கப்படுகின்றனர். அர்ஜுனனைப் பார்த்து கிருஷ்ணன் பல இடங்களில் ‘பரந்தப:’ (எதிரிகளை தஹிக்கவைப்பவனே) என்பார் பகவத் கீதையில்; இது போல தமிழ் இலக்கியத்தில் பாலைநில மறவர்கள் எல்லோரையும் கொள் ளையடித்து கொன்ற செய்தியும் உள்ளது ஒன்றுமில்லாத ஒரு பிராமணனைக் கொன்றுவிட்டு ஐயோ இவனைக் கொன்றுவிட்டோமே என்று கையை நொடித்துக் கொண்ட பாடலும் சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளது; ஆனால் அவர்களை

வேறு இனமாக நாம் பார்க்கவில்லை. இது போலவே ரிக்வேத காலத்தில் குற்றமிழைத்தவர்களை தஸ்யூக்கள் என்றனர்

காளிதாசனில் ஒரு காட்சி

காளிதாசன் எழுதிய சாகுந்தலம் நாடகம் உலகம் முழுதும் பிரசித்தம்; பல ஐரோப்பிய மொழிகளில் நீண்ட காலத்துக்கு முன்னரே மொழி பெயர்க்கப்பட்ட நூல்; 2000 ஆண்டுப் பழமை வாய்ந்தது; அதில் ஒரு காட்சி.

ஐந்தாம் காட்சி 21ஆவது ஸ்லோகம்

கண்வ மகரிஷியின் வளர்ப்பு மகள் சகுந்தலை; அவள் உலகப் பேரழகி; கானக ரோஜா; கண்வர், ஆஸ்ரம்த்தில் இல்லாத போது துஷ்யந்தன் என்ற மன்னன் அவளை ரஹசியமாகக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு கர்ப்பவதி ஆக்கிவிடுகிறான்; அதுமட்டுமல்ல அவளைக் கானகத்திலேயே விட்டு விடுகிறான்; செய்தி அறிந்த கண்வ மஹரிஷி, உரிய காலத்தில் ஒரு சிஷ்யன் மூலமாக துஷ்யந்தனிடம் அனுப்புகிறார். மன்னனோ ஒன்றும் அறியாத அப்பாவி போல நடிக்கிறான். அப்போது கோபமுற்ற கண்வரின் சீடன, ‘ஐயன்மீர்; திருடன் (தஸ்யூ) கொள்ளையிட்ட சொத்தை அவனிடமே திருப்பித் தரவந்துள்ளேன்’ என்று கடிந்துரைக்கிறான். இங்கே திருடனுக்கு காளிதாசன் பயன்படுத்திய சொல் தஸ்யூ. துஷ்யந்தன் திருட்டுத்தனமாக அவளை அனுபவித்து விட்டுப் போனதால் திருடன் கொள்ளையிட்ட சொத்து என்று சகுந்தலா வருணிக்கப் படுகிறாள்; ஆகவே தஸ்யூ என்பதன் உண்மைப் பொருள் திருடன்.

ரிக்வேதத்தில் தஸ்யூ

ரிக் வேதத்தில் தஸ்யூவைக் குறிப்பிடும் இடங்களில், அநாஸ (மூக்கு அற்றவர்), அவிரத (உரிய கருமங்களைச் செய்யாதோர்),அதேவ (கடவுளை வணங்காதோர்), அயஜ்ய ( யாகம் செய்யாதோர்) ம்ருதவாக் (கடுஞ் சொல்லுடையோர்) என்றெல்லாம் வருணிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

திராவிடர்களை மூக்கு இல்லாதவர்கள் என்று எவரும் சொல்லமாட்டார்கள்; மஞ்சள் நிறத் தோலுடைய மங்கோலாய்ட் (Mongoloid) இனத்தினர் (ஜப்பான், சீனா) சப்பை மூக்குடையோர். ஜப்பானியர்களுக்கு மூக்கு இருப்பதே  தெரியாது; மேலும் திராவிடர்களுக்கு போண்டா மூக்கு, சுருட்டை முடி, முட்டைக் கண்கள் என்றெல்லாம் வெள்ளையர்களே எழுதி வைத்துள்ளனர். ஆகவே எதிரிகளைத் திட்டும்போது இப்படிப்பட்ட சொற்கள் வருவது இயல்பே.

உண்மையில் தமிழ் அரசர்களை காவல் காத்த யவனர்களைக்கூட ‘கடுஞ்ச் சொல்லுடையோர்’ என்று தமிழ் இலக்கியம் செப்பும்; அது போல இடையர்களைக் கல்லா இடையர் என்று தமிழ்ப் புலவர்கள் பாடுகின்றனர்.

ஒரு நல்ல சொல்லும் காலப் போக்கில் அவப் பெயர் பெறுவதும் , ஒரு கெட்ட சொல் காலப் போக்கில் நல்ல பொருள் பெறுவதும் மொழி அறிஞர்களுக்குத் தெரிந்த விஷயமே.

பறை அறிவிக்கும் அரசு அதிகாரி= பறையன். ஆனால் காலப் போக்கில் தீண்டத்தகாதவன் என்று பொருள் பெற்றது. இன்றும் அதே அர்தத்தில் உலகம் முழுதும் ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகளிலும், டெலிவிஷன் ஸ்டேஷன்களிலும் பயன்படுத்துகின்றனர். வேண்டாத நாடுகளையும் தலைவர்களையும் இன்டெர்நேஷனல் பறையா (International Pariah) என்று ஓலமிடுகின்றனர். ஆக ஆங்கில அகராதியில் இடம்பெற்ற தமிழ் சொல்லுக்கு இவ்வளவு துஷ்பிரயோகம்!

பழைய காலத்தில் கழகம் என்றால் சூதாடும் இடம்; இன்று பல அரசியல் கட்சிகள் கழகம் என்று பெயர் வைதுக்கொண்டுள்ளன. மேலே குறிப்பிட்ட தஸ்யூவும் இப்படி பொருள் மாறி வந்து திருடன் என்று மென்மைப் பொருள் பெற்று இருக்கலாம். பூர்வ காலத்தில் அது எதிரி, குற்றவாளி, கெட்டவன் என்ற பொருளுடன் இருந்திருக்கலாம்.

இந்திரனை வருணிக்கும் ரிக் வேதப் பாடலும் அவனை தஸ்யூவைக் கொல்பவன் என்று சொல்கிறதே தவிர தாசர்களைக் கொல்பவன் என்று சொல்லவில்லை. ஆக தஸ்யூ என்பது கடுமையான குற்றம் இழைத்தோர் ஆவர்.  அதில் இனம் ஏதும் இல்லை. இந்திரன் கொன்ற 30 அரக்கர்களில் மூன்றே பேருக்குத்தான் தஸ்யூ என்ற சொல் சேர்க்கப் பட்டுள்ளது. ஆகவே எல்லோரும்  இப்படி அழைக்கப்படவில்லை. மேலும் வேதங்களில் தென்னகம் குறிப்பிடப்படவில்லை.; வடக்கில் திராவிடர்கள் இருந்ததும் ஊகமே.

–Subham–

Written by London Swaminathan

Date: 7 June 2017

Time uploaded in London- 8-51 am

Post No. 3979

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

சொற்சிலம்பம் ஆடுவதில் கவி காளமேகப் புலவர் போன்றோர் வல்லவர்கள். இதை நாம் அறிவோம். ஆனால் கம்பன் ஆடிய  வினைச் சொற்க (VERBS) சிலம்பம் வேறு யாராவது ஆடியிருக்கிறார்களா என்பது ஐயப்பாடே. தமிழ் அதிசயமான மொழி; ஆற்றல் மிக்க மொழி. உலக மொழிகள் அனைத்தும் தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் ஆகிய இரண்டிலிருந்துதான் கிளைவிட்டன. இந்த இரண்டின் அமைப்பிலுள்ள ஒற்றுமை உலகில் வேறு எந்த மொழியிலும் காணக் கிடைக்கில.

நான் எவ்வளவோ தமிழ், சம்ஸ்கிருத நூல்களைப் படித்தேன்; ஆயினும் நாலே வரிகளை உடைய வெண்பாவில் 14 அல்லது 16 வினைச் சொற்களை மட்டும் வைத்துப் பாடியவன் கம்பன் ஒருவனே. தமிழில் வினைச் சொற்களச் சொன்னாலே சுட்டுப் பெயர் (pronoun) இல்லாமலேயே வாக்கியம் பூர்த்தி ஆகி விடும்.

“வந்தேன்” (came) என்று சொன்னாலேயே போதும். நான் (I) என்னும் சுட்டுப் பெயர் (Pronoun) தேவை இல்லை. சம்ஸ்கிருதத்தில் இதையும் விடக் கூடுதலாக சொற்சிலம்பம் ஆட முடியும். ஏனெனில் தமிழில் ஒருமை, பன்மை(Singular and Plural)  மட்டுமே உள. சம்ஸ்கிருதத்தில் இருமையும் (Dual) உண்டு. அந்த வினைச் சொல்லின் முடிவைக் கொண்டே “இருவர்” பற்றிப் பேசுகின்றனர் என்பதை அறிவோம்.

ஆயினும் கம்பன் போலப் பாடல்களில் வினைச் சொற்களை மட்டும் வைத்துப் பாடல் இயற்றியதை நான் வேறு எங்கும் கண்டதில்லை.கம்ப ராமாயணம் சுந்தர காண்டத்தில் இருந்து மட்டும் ஓரிரு பாடல்களைக் காண்போம்:

ராமன் கொடுத்து அனுப்பிய மோதிரத்தை அனுமன் சீதையின் கையில் கொடுக்கிறான்; உடனே சீதா தேவி,

வாங்கினள் முலைக் குவையில் வைத்தனள் சிரத்தால்

தாங்கினள் மலர்க் கண்மிசை ஒற்றினள் தடந்தோள்

வீங்கினள் மெலிந்தனள் குளிர்ந்தனள் வெதுப்போடு

ஏங்கினள் உயிர்த்தனள் இது இன்னது எனல் ஆமோ

-உருக்காட்டு படலம், சுந்தர காண்டம்

பொருள்:

சீதை அம்மோதிரத்தை தன் கையால் வாங்கினாள்;

அதைத் தன் மார்பின் மீது பதித்துக் கொண்டாள்;

தலமேல் வைத்துக் கொண்டாள்;

கண்களிலே ஒற்றிக் கொண்டாள்;

அதனால் அவளது தோள்கள் பூரிக்கப் பெற்றாள்;

மனம் குளிர்ந்தாள்;

உடல் மெலிந்தாள்;

உடலில் தோன்றிய காதல் வெப்பத்தாள் ஏங்கினாள்;

பெருமூச்சு விட்டாள்;

அவள் நிலை இத்தகையது என்று சொல்ல முடியுமோ — என்று கம்பன் வியக்கிறான்.

இங்கு சீதையின் செயலில் ஒன்பது வினைச் சொற்களைக் காண்கிறோம்.

இன்னொரு பாட்டில் இதையும்விட ஒருபடி மேலே செல்கிறான் கம்பன்:

இது அசோக வனத்தின் அழிவு பற்றிய பாடல்

முடிந்தன பிளந்தன முரிந்தன நெரிந்த

மடிந்தன பொடிந்தன மறிந்தன முறிந்த

இடிந்தன தகர்ந்தன எரிந்தன கரிந்த

ஒடிந்தன ஒசிந்தன உதிரிந்தன பிதிர்ந்த

— பொழில் இறுத்த படலம், சுந்தர காண்டம்

பொருள்:

அனுமனின் கால்களால் தாக்கப்பட்ட அசோக வனத்தில் பல மரங்கள் அழிந்துவிட்டன; பிளந்து போயின; வளைந்து போயின; நொருங்கிப் போயின; தலைகீழ் மேலாக மடங்கிப் போயின; துண்டுகள் ஆயின; இடிப ட்டு வீழ்ந்தன; சிறு சிறு துண்டுகளாகத் தெறித்துப் போயின; எரிந்து போயின; கரியாய்ப் போயின; ஒடிந்துவிட்டன; துவண்டு சாய்ந்தன; வலியற்று நிற்கமுடியாமல் உதிர்ந்துவிட்டன; சின்னா பின்னம் ஆயின

கம்பன இப்படி எல்லாவற்றையும் வருணிப்பதே தனி அழகு. அதுவும் நாலே வரிகளில் 14 வினைச் சொற்களை அள்ளித் தெளிப்பது வேறு மொழிகளில் காணக்கிடைக்காத அரும் பொக்கிஷம்!

பிணி வீட்டுப் படலத்திலும் (சுந்தர காண்டம்) கம்பன் இப்படி ஒரு சொற் சிலம்பம் ஆடுவான்:

ஆர்த்தார் அண்டத்து அப்புறத்தும் அறிவிப்பார் போல் அங்கோடு இங்கு

ஈர்த்தார் முரசம் எற்றினார் இடித்தார் தெழித்தார் எம் மருங்கும்

பார்த்தார் ஒடிச் சானகிக்கும் பகர்ந்தார் அவளும் உயிர் பதைத்தாள்

வேர்த்தாள் உலந்தாள் விம்மினாள் விழுந்தாள் அழுதாள் வெய்து உயிர்த்தாள்

பொருள்:-

அச் செய்தியை அண்டத்துக்கு அப்பாலும் அறிவிப்பார்கள் போல அரக்கர்கள் ஆர்த்தார்கள்;

அங்கும் இங்கும் முரசுகளை இழுத்து முழங்கினார்கள்;

இடி முழக்கம் போலக் குரல் எழுப்பினார்கள்;

அனுமானை அதட்டினார்கள்;

எல்லாப் பக்கங்களில் இருந்தும் அனுமனைப் பார்த்தார்கள்;

சிலர் ஓடிப் போய் சீதைக்கு இச்செய்தியைத் தெரிவித்தார்கள்;

அதைக் கேட்டு அவளும் உயிர் துடித்தாள்;

உடல் வேர்த்தாள்;

விம்மினாள்;

நிலத்தில் விழுந்தாள்;

பெருமூச்சு வீட்டாள்

இதிலும் குறைந்தது 14 வ் 15 வினைச் சொற்கள் உள.

இதைவிடக் கூடுதலாக நாலே வரிகளில் ஒரு செய்தியை இப்படி 15, 16 வினைச் சொற்களால் வருணிப்பது தெய்வத்தமிழால் மட்டுமே முடியும்.

வாழ்க தமிழ்! வளர்க கம்பன் புகழ்