Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
First translation by Ms Kausalya Hart, Second by PR Ramachander and the third by Dr Chenni Padmanabhan M D
Verses 16, 17, 18
****
Verse 16
நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய கோயில் காப்பானே!
கொடித்தோன்றும் தோரண வாயில் காப்பானே!
மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்;
ஆயர்சிறுமியரோமுக்கு
அறை பறை மாயன் மணிவண்ணன் நென்னலே வாய் நேர்ந்தான்;
தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழப் பாடுவான்;
வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே அம்மா!
நீ நேய நிலைக்கதவம் நீக்கேலோர் எம் பாவாய். (16)
The girls wake up the god and ask for the Paṛai.
489. The girls take to the guards of Nandagopan’s palace. “You are the guard of the palace of the lord Nandagopan who protect the doors that are decorated with flags and festoons. The dark jewel-colored Māyavan said yesterday that he would give a sounding Paṛai to us, the cowherd girls. We have bathed to make ourselves pure and have come to sing and wake him up. O guard! Don’t say this or that and make excuses. Open the front door of this palace! We are going to worship our Pāvai.”
Hey, He who guards the palace of Nanda Gopa Hey, who gauards the ornamental door with flags, Please be kind to open the door with bells, For yesterday the enchanter Kannan, Has promised to give beating drums, To us the girls from the houses of cow herds. We have come after purification, To wake Him up with song, So do not talk of this and that, Hey dear man, And open the door with closed latches, So that we can worship our Goddess Pavai.
Thou guarding the temple of Nandagopala
Who is supreme of our clan
Guard of entrance with flag staff ostensive
And festoon suspended across;
Open latch of jewel-studded door;
He Elusive gem coloured had plan
Vouched yesternight Ayarpadi lass, the drum to knock;
We have come immaculate to pray arouse;
Thou shalt not postpone and pronounce
Open the lovely, befit door at once.
Listen and consider our damsel.
**************
Verse 17
அம்பரமே, தண்ணீரே, சோறே அறம் செய்யும்
எம் பெருமான்! நந்தகோபாலா! எழுந்திராய்;
கொம்பனார்க்கெல்லாம் கொழுந்தே! குல விளக்கே!
எம் பெருமாட்டி! யசோதாய்! அறிவுறாய்;
அம்பரம் ஊடறுத்தோங்கி உலகளந்த
உம்பர் கோமானே! உறங்காதெழுந்திராய்;
செம் பொற் கழல் அடிச் செல்வா! பலதேவா!
உம்பியும் நீயும் உறங்கேலோர் எம் பாவாய். (17)
490. The girls come to wake up Nandagopan, Yashoda, Baladevan and the gods, say, “O Nandagopalan, dear lord of the cowherds who give clothes, water and food to all, get up! O Yashoda, tender shoot among all the women who are soft as vines, the bright light of your family, and our dear one, get up. O king of the gods with feet adorned with pure golden anklets. You grew tall, split the sky and measured the world. Dear one, do not sleep. Get up. O Baladeva, don’t sleep with your little brother. We are going to worship our Pāvai
Hey Nandagopa, who does good deeds and charity, Who gives water, cloth and food to others, Pleas wake up. Our lady Yasodha, who is the light of the homes of cow herds, She who is dear to all the ladies, Please wake up. Hey ,Krishna who is the king of Gods, Who went up tearing th sky. Please wake up, and do not sleep.
Hey Baladeva, who wears pure golden anklets, Please wake up along with your brother, So we can worship our Goddess Pavai.
Attire, water and food thou donate
Our patron Nandagopala arise!
Sprout of a creeping plant! Light of our clan!
Our patroness Yasoda, get enlightened!
Grown piercing the cosmos. Thou had meted this earth
King of Angels! Thou shalt arise!
Shed thy sleep, drowse no more,
Baladeva wealthy! Thy foot bright adorned
By gold anklet of a victor;
Junior and thyself our benefactor
Discard drowsing!
Arise and consider our damsel.
*********
Verse 18
உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன்,
நந்தகோபாலன் மருமகளே! நப்பின்னாய்!
கந்தம் கமழும் குழலி! கடை திறவாய்;
வந்தெங்கும் கோழி அழைத்தன காண்;
மாதவிப் பந்தல் மேல் பல் கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்;
பந்தார் விரலி! உன் மைத்துனன் பேர் பாட,
செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப
வந்து திறவாய், மகிழ்ந்தேலோர் எம் பாவாய். (18)
491. The girls coming to wake up Nappinnai say, “O, fragrant-haired Nappinnai, daughter-in-law of strong-armed Nandagopan, who own of many rutting elephants, open the door. The roosters are calling to wake everyone and the flock of cuckoo birds sitting on the vines blooming with mādhavi flowers call out. Come, your fingers are beautiful and soft, open the door so the lovely bracelets on your beautiful lotus hands jingle. Come and join us to sing and praise the name of your husband. We are going to worship our Pāvai
Hey, Who is the fair daughter in law, Of Nanda gopa, who has several elephants, And who is a great hero who never ran away from his enemies, Hey Lady Nappinnai], who has hair surrounded by holy scent, Please be kind to open the door. The cocks are everywhere waking us up, The koels flock on the jasmine Pandals, And coo so that we all wake up, Hey Lady who happily plays ball, To help us sing your Lords fame, With your hands with tingling bangles, Please open the door with happiness, So that we can worship our Goddess Pavai.
Oh! Daughter-in-law of Nandagopala
Who hath a shoulder mighty, never a fleer
A valiant tusker emitting vigour; atop jasmine arcade
Again ‘n’ gain flock of larks had cooed;
Nappinnai thy hair perfume fragrant , door thou open!
Cock come around, hath crowed with vigour;
Thou art asleep, ball agrip, as we sing thy groom;
Come along! Throw open delighted
To clang thy bangle bright,
In pinky lotus hand a sight;
Listen and consider our damsel.
–subham—
Tags- Tiruppavai, Three, English translations, Part 6, Verses 16, 17, 18
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
I was lucky to visit Pratyangira Devi Temple in Ayyavadi ,very near Kumbakonam , in Tamil Nadu. Earlier I had visited Pratyangira Devi Temple in Raja Kilpauk near Tambaram, Chennai. Swami Santhanada of Pudukottai installed Sarabeswarar and Pratyangira Devi in Skandashram near Tambaram. I visited the temple twice in the past few years. In Skandashram, the statues are huge. But in Ayyavadi it is of normal size.
Pratyangira Devi is another form of Bhadrakali or Durga. In Ayyavadi, it is part of a thousand year old Shiva temple known as Agastheewarar Temple. When I went there on March 12, 2026 main Shiva temple was closed for renovation work. But I had good darshan of Pratyangira Devi in the same temple compound. One can feel the divine atmosphere there.
People believe that worshipping Her, they can destroy the evil forces. Those who want to win in some cases or to defeat their enemies go there and do Puja or Yaga.
On New moon days special Yagas/fire ceremonies are organised. In this temple, there are idols of Goddess Lakshmi and Sarswathy placed nearby the idol of Goddess Pratyangira. Goddess Lakshmi is standing in her Pratyangira form and also in her normal form.
H Krishna Sastri in his book South Indian Images of Gods and Goddesses (year 1916) adds the following details:
Pratyangira has four arms and a face as terrible as that of a lion. Her hair stands erect on her head. In her hands she holds a skull, trident, kettledrum and the noose (naaga paasa). She is seated on a lion and by her power destroys all enemies.
He has published tow pictures and he says, “The lion vehicle is missing in the Tirupparaithurai bronze. The Tiruchengodu statue has the sword and shield in place of skull and noose. And a breast band like Durga. Both are called Bhadrakaali by the people”.
***
In the Skandasramam book, following information is given:
Angiras and Prathyangiras were the two ascetics who found out the mantra of this deity. The potency of the mantra is so high that one should not have any ill feelings towards the one who chants it.
She had sent Veerabhdra to violently interrupt and break up the sacrificial fire performed by Daksha, accompanied by Pratyangira. The mantras tell us she is but the embodiment of the wrath of Parvathi.
As Indrajit (in Ramayana) felt that he could not defeat Rama and Lakshmana in the battle, he got up to a sacrificial fire with the chanting of the Pratyangira mantra in the Nigumbala. On knowing this Lakshmana went there and broke it up”.
The book gives also the Mantras for this deity in Sanskrit. Any one interested in it may go through the book. It is in Devanagari lipi. ( I have one copy of the book)
Chennai Sri Skandasramam
Splendour and Vision
Published by Swayamprakasa Awadhuta Trust, Pudukkottai.
Available in Chennai, Salem and Pudukottai where the trust have centres.
***
Larousse Encyclopedia of Mythology published by Hamlyn has a colour picture of the goddess with the following caption:
“Durga Pratyangira: one of the terrifying forms assumed by Siva’s wife.The goddess is seated on a jewelled Padmasana holding her husband’s trident, sword and drum and a bowl for blood. Her name, in this south Indian representation, has Tantric associations while her form as Kaali is seen in the long teeth and the tongues of fire. Kali in Vedic times is the name of Fire God’s black terrifying flame. (Tricinopoly Painting, Nineteenth Century A D)”
***
In the Shaiva tradition, Shiva assumed the form of Sharabha, a bird-lion hybrid form with two wings of Shakti in the form of Shulini Devi and Pratyangira Devi to calm down Narasimha. Seeing this, Narasimha created Gandaberunda, a powerful two-headed bird, to fight Sharabha. Seeing that the fight between Sharabha and Gandaberunda was terrorizing the world, Pratyangira in her ugra form was released from the third eye of Sharabha. The war ended with Pratyangira’s roar. Narasimha resumed his Satvik form, and thus Dharma in the world was restored.
***
Wisdom lib.org gives following information about the goddess:
Pratyangira is endowed with four arms and a face as terrible as that of a lion. Her head is that of a male lion and her body is that of a human-female. Her hair stands erect on her head. In her hands she holds a skull, trident, Damaru and the noose (nagapasa). She is seated on a lion and by her power destroys all enemies.
In Tantric worship, Pratyangira is shown with a dark complexion, ferocious in aspect, having a lion’s face with reddened eyes and riding a lion wearing black garments, she wears a garland of human skulls; her hair strands on end, and she holds a trident, a serpent in the form of a noose, a hand-drum and a skull in her four hands. She is also associated with Bhairava, as Atharvana-Bhadra-Kali.
Pratyaṅgirā (प्रत्यङ्गिरा) is a form of Kālī and identified with Goddess Tvaritā, according to the Kulakaulinīmata verse 3.310.—Tvaritā is also identified as Pratyaṅgirā, a form of Kālī.
–subham—
Tags- Pratyangira devi, Ayyavadi temple, Chennai Skandasram temple, London swaminathan , images of Pratyangira
முறையில் வேதத்தை இன்பமான தமிழ்மொழியில் தேவாரமாக உலகோர் அறியத் தந்தருளிய (சம்பந்தப்) புலவனே,
சிவந்த காலுந் தண்டையும் அழகிய பெருமாளே. … செம்மை
வாய்ந்த திருவடியும் அதில் திகழும் தண்டையும் அழகு பொலிய விளங்கும் பெருமாளே.
* கோபியரின் சேலைகளைக் கவர்ந்து ஒளிக்க, கண்ணன் யமுனைக் கரையில் குருந்த மரத்தின் மீது ஏறினான்.
***
அகத்தியரின் தமிழ் டீச்சர் முருகன்
பட அரவில் சிறந்த இடம் இது எனத் துயின்ற பசு முகிலுக்கு
உகந்த மருகோனே … படம் கொண்ட (ஆதிசேஷன் என்னும்)
பாம்பாகிய படுக்கையை மிகத் தக்க இடம் இது என்று கொண்டு அதில் பள்ளி கொண்ட கரிய மேகம் போன்ற திருமாலுக்குப் பிரியமான மருகனே,
குட முனி கற்க அன்று தமிழ் செவியில் பகர்ந்த குமர குறத்தி
நம்பு(ம்) பெருமாளே. … அகத்திய முனிவர் கற்க*, அன்று தமிழ்
ஞானத்தை அவர் காதில் சொல்லி ஊட்டிய குமரனே, குறத்தியாகிய வள்ளி நம்பித் தொழும் பெருமாளே.
* அகத்தியர் சிவபெருமானை வணங்கி தமிழ் ஞானம் வேண்ட, அவர் முனிவரைத் திருத்தணிகை முருகனை அணுகுமாறு பணித்தார். அங்ஙனமே அகத்தியர் முருக வேளைப் பூஜித்துத் தமிழ் ஞானம் பெற்றார்.
***
எருமை மாட்டில்பவனி வரும் எமன் ‘தர்மராஜன்’ !
பிராமணர்கள் தினமும் மூன்று வேளை செய்யும் சந்தியா வந்தனத்தில் யமனைப் புகழும் வேத மந்திரத்தைச் சொல்கிறார்கள். அதில் யமனுக்கு வரும் பல பெயர்களில் ஒன்று தர்மன் ராஜன்!
கடை நாளே எருமையில் ஏறித் தருமனும் வாவுற்று … இறுதி
நாள் வர, எருமைக் கடா வாகனத்தில் ஏறி யமதர்மனும் வீட்டு வாசற்படி தாண்டி வந்து,
இறுகிய பாசக் கயிறாலே எனை வளையாமல் … அழுத்திக் கட்டிய பாசக் கயிற்றால் என்னை வளைத்து இழுக்காமல்,
துணை நினைவேனுக்கு இயல் இசை பாடத் தரவேணும் … உன்னையே துணையாக நினைக்கின்ற எனக்கு, இயற்றமிழ் இசைத்தமிழ்ப் பாடல்களைப் பாட வல்ல வரத்தைத் தந்தருள வேண்டும்.
***
முருகனுக்கும் மூன்று கண்கள்!
பகைஞர் படை வீட்டில் முதிய கனல் ஊட்டு பகரும் நுதல்நாட்ட குமரேசா -பகைவர்களாகிய அசுரர்களின் பாசறையில் முற்றியநெருப்பை ஊட்டுவித்த ஒளி விடுவதான நெற்றிக் கண்ணைக்*கொண்ட குமரேசனே
மறைகள் கூட்டி உரை செய் தமிழ் பாட்டை அடைவு கேட்ட முருகோனே -அருமையான வேத மொழிகளைச்சேர்த்து உரைக்கப்பட்ட (சங்கத்) தமிழ்ப் பாடலை(திருமுருகாற்றுப்படையை) முற்ற முழுவதும் கேட்ட முருகனே
கடலில் ஈட்ட அவுணர் தமை ஓட்டி அமரர் சிறை மீட்ட பெருமாளே.-அலை வீசும் கடலில் கூட்டமாய் இருந்த அசுரர்களை
விரட்டி ஓடும்படிச் செய்து, தேவர்களைச் சிறையினின்றும் மீள்வித்த
பெருமாளே.
* முருகன் சிவனது அம்சமே ஆதலால், சிவனைப் போன்று அக்னி உள்ள நெற்றிக் கண் முருகனுக்கும் உண்டு.
என்னுடைய கருத்து
முருகப்பெருமான் அக்கினி தேவனின் அம்சம் ; சிவனின் ஆறு தீப்பொறிகளில் தோன்றியவன்; அப்படிப் பார்த்தால் அக்கினியால் எரித்ததாகவும் சொல்லலாம்.
***
கடலின் மீது ராமனுக்கு கோபம்
வளையும் அலை கடல் சுவற விடு பகழி வரதன் இரு
மருதினொடு பொருது அருளும் அபிராமன் … வளைந்ததாக
உள்ள அலை கடல் வற்றிப் போகும்படி செலுத்திய அம்பைக்
கொண்டவனும்*, அடியார்களுக்கு வரங்களைத் தருபவனுமான திருமால், இரண்டு மருத மரங்களைத் தகர்த்து (கண்ணனாக) அருள் பாலித்த அழகன்,
வரி அரவின் மிசை துயிலும் வரத ஜய மகள் கொழுநன்
மருக … கோடுகளை உடைய (ஆதிசேஷன் என்னும்) பாம்பின் மேல் துயில்கின்ற வரதன், விஜயலக்ஷ்மியின் கணவனாகிய திருமாலின் மருகனே,
* கடற்கரையில் வருண மந்திரம் ஜெபித்தும் சமுத்திரராஜன் வந்து வழி விடாததால் ராமர் கோபித்துக் கடல் மீது பாணம் விட்டார்.
***
முயலகனை மிதித்த கதை!
உடலு(ம்) முயலகன் முதுகு நெறுநெறு என எழு திமிர(ம்)
உரகர் பில(ம்) முடிய ஒரு பதம் ஓடி உருவ முது ககன முகடு
இடிய மதி முடி பெயர … கோபத்துடன் வந்த முயலகன்* என்னும்
பூதத்தின முதுகு நெறு நெறு என்று முறிய, இருள் பரந்த நாக லோகமும் பாதாள முழுதும் ஒப்பற்ற அடி ஓடி உருவவும், பழமையான ஆகாயத்தின் உச்சி இடியவும், சந்திரனின் முடி நகரவும்,
உயரும் போது, சகல உலகங்களும் அதிர்ச்சி உறவும், வீசி கங்கணம்
அணிந்த கைகள் விளங்க நடனம் செய்யும் சிவபெருமான் மகிழும்படியான அழகுடன், எண்ணுதற்கரிய வகையில் எழிலுடன் ஆடுகின்ற தோகைப் பட்சியாகிய மயிலை நடத்தி,
நிருதர் கஜ ரத துரக கடகமுடன் அமர் பொருத
பெருமாளே. … அசுரர்களின் (நாற்படைகளான) யானை, தேர்,
குதிரை, காலாட்படைளுடன் போர் புரிந்த பெருமாளே.
* தாருக வனத்து முனிவர்கள் சிவனை வெறுத்து வேள்வி செய்தனர். பலி ஏற்க சிவன் அங்கு சென்றபோது, முனிவர்களின் மங்கையர் அவர் அழகைக் கண்டு மோகம் கொண்டனர். முனிவர்கள் கோபம் கொண்டு சிவனைக் கொல்ல
ஒரு கொடிய வேள்வியை ஆற்றினர். வேள்வியில் ஒரு புலி எழுந்தது. புலியைக் கொன்று அதன் தோலை உடுத்திக் கொண்டார். வேள்வியிலிருந்து பின் மழு, மான், அரவம், பூதங்கள், வெண்டலை, துடி, முயலகன் என்ற பூதம், தீ இவைகள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தோன்றின. சிவன் முயலகனைத் தள்ளி மிதித்து நடனம் ஆடினார் .. சிவபுராணம்.
***
உடலும் மாமரமும் – நல்ல உருவகம்!
உடல் பற்றிப் பாடும்போது ஒவ்வொரு பாடலிலும் உடலை பல சொற்களால் வருணிக்கிறார் இங்கே ஆதபத்தி (குடை) , மாமரம் என்கிறார்!
எழுபிறவி நீர்நிலத்தில் … ஏழு பிறவிகள் என்னும் நீர் கொண்ட
நிலத்திலே,
இருவினைகள் வேர்பிடித்து … நல்வினை, தீவினை என்ற வேர்களில் ஊன்றிக்கொண்டு,
இடர்முளைகளே முளைத்து வளர் … துன்பம் என்ற முளைகள்
முளைக்க வளர்ந்து,
மாயை எனும் உலவையே பணைத்து … பொய்த் தோற்ற
உணர்ச்சிகள் என்ற கிளைகள் செழிப்புற்றுப் பெருத்து,
விரககுழையே குழைத்து … காமம் என்ற தளிர்கள் துளிர்விட்டு,
இருளிலைகளே தழைத்து மிகநீளும் … அஞ்ஞானம் என்ற
இலைகள் செழிப்புடன் தழைத்து மிகப் பெரிதாகி,
இழவுநனையேபிடித்து … கேடு என்னும் பூ மொட்டுக்கள்
அரும்புவிட்டு,
மரணபழமே பழுத்து … இறப்பு என்னும் பழம் பழுத்து,
இடியுமுடல் மாமரத்தின் … கடைசியில் முறிந்து அழிந்து போகின்ற உடல் என்னும் மாமரத்தின்
அருநீழல் இசையில்விழ … அருமையான நிழல் அதன் பண்பிழந்து வீழ்ந்து போக,
ஆதபத்தி* யழியுமுன மேயெனக்கு … (உடல் என்னும் நிழல் தரும்
மாமரக்) குடை அழிந்து போகும் முன்னரே
இனியதொரு போதகத்தை யருள்வாயே … இனிமைதரும் ஒப்பற்ற
உபதேச மொழியை அருள்வாயாக.
***
காளீய நர்த்தன கதை !
தட மகுட நாக ரத்ந பட(ம்) நெளிய ஆடு பத்ம சரண யுக
மாயனுக்கு மருகோனே … விசாலமான மகுடங்களைக் கொண்ட, நாக ரத்தினம் உள்ள (காளிங்கன் என்னும் பாம்பின்) படம் நெகிழ்வு உற நடனமாடிய தாமரை அன்ன இரண்டு திருவடிகளை உடைய
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxx
ராமாயணத்தில் வரங்கள் (48) ஶ்ரீ ராமருக்கு இந்திரன் ரதம், ஆயுதம் தந்து உதவியது! வரம் அளித்தது!! – 2
ச. நாகராஜன்
யுத்தகாண்டத்தில் ‘இந்திரனது தேரிலேறிக்கொண்டு போர் புரிவது’ என்ற நூற்றுமூன்றாவது அத்தியாயத்தில் ஶ்ரீ ராமருக்கு இந்திரன் ரதம், ஆயுதம் உள்ளிட்டவற்றைத் தந்து உதவியது பற்றியது பற்றிப் பார்த்தோம்.
இந்த விஷயம் மேலும் பல அத்தியாயங்களில் சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது.
யதா – எப்படி விநிஹத: – கொல்லப்பட்டானோ, அதுவும் த்ரிதஷை: – தேவர்களோடு சமாகம: ச – கூடியதும் தே – உனக்கு யயா – எப்படியாய் வர: – வரமானது தத்த ச – கொடுக்கப்பட்டதோ அதுவும் ஆகிய ஏதத் – இது சர்வம் – யாவும் தவஸா – தவத்தால் மம – எனக்கு விதிதம் – அறியப் பெற்றது
அடுத்து 128 அத்தியாயமான பரதரிடம் ஹனுமாரை அனுப்புவது என்ற அத்தியாயத்திலும் இந்த வரம் பற்றிச் சொல்லப்படுகிறது.
ராமர் தான் சீதையுடன் அயோத்தி வருவதை பரதனுக்குச் சென்று சொல்லுமாறு அனுமனிடம் கூறுகிறார். அதில் சுக்ரீவனுடனான நட்பு, வாலியின் வதம், சமுத்திரத்தைத் தாண்டுதல், அணை கட்டல் உள்ளிட்ட செய்திகளோடு தேவேந்திரன் வரம் தந்த விஷயத்தையும் குறிப்பிட்டு இவை அனைத்தையும் பரதனிடம் கூறுமாறு அனுமனிடம் கூறுகிறார்.
தேவேந்திரனாலும் பிரம்மதேவராலும் வருணதேவராலும் வரதானத்தையும் சிவபெருமானது அனுக்ரஹத்தால் தந்தையோடு சமாகமத்தையும் சொல் என்று இப்படிக் கூறுகிறார்.
அதன்படியே ஹனுமார் பரதனிடம் அனைத்து விவரங்களையும் கூறுகிறார்.
129வது அத்தியாயம் 43 மற்றும் 44வது ஸ்லோகங்களில் இந்த விவரம் மீண்டும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
அந்த சத்ரு சம்ஹாரகாராகிய ஶ்ரீமானாரும் ஶ்ரீ ராமர் இந்திரரோடும் யமதர்மதேவரோடும் வருணதேவரோசும் அவ்வண்ணமே சிவபெருமானோடும் பிரம்மதேவரோடும் அவ்வாறே தசரதரோடும் ஒன்று சேர்ந்து அவர்களால் எழுந்தருளிய மஹரிஷிகளாலும் தேவரிஷிகளாலும் வரங்களைக் கொடுக்கப்பெற்று மனோரதங்களைப் பெற்றிருக்கின்றார்.
அடுத்ததாக இதே விவரம் பால காண்டத்தில் முதல் அத்தியாயத்திலும் இப்படி குறிப்பிடப்படுவதைக் காணலாம்.
தேவர்களிடமிருந்து வரங்களைப் பெற்று யுத்தத்தில் உயிரிழந்த வானரவீரர்களை உயிர்ப்பித்து தனது அனைத்து சகாக்களுடனும் அவர் புஷ்பகவிமானத்தில் ஏறி அயோத்தியா வந்தடைந்தார்.
ஆக பல தேவர்களிடம் ஶ்ரீ ராமர் வரம் பெற்ற செய்தியை வால்மீகி முனிவர் ஆங்காங்கே குறிப்பிடுகிறார்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
இரண்டு ஊர்களில் பிரத்யங்கிரா தேவியைத் தரிசிக்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது. ஏற்கனவே இரண்டு முறை சென்னை தாம்பரம் ஏரியாவில் ஸ்கந்தாஸ்ரமத்தில் இந்த தரிசனம் நிகழ்ந்தது; இப்போது 2026 மார்ச் 12-ஆம் தேதி கும்பகோணம் அருகிலுள்ள அய்யாவாடியில் நல்ல தரிசனம் கிடைத்தது.
அய்யாவாடி (Ayyavadi) , தமிழ்நாட்டில், கும்பகோணத்திற்கு அருகில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற ஆன்மீகத் தலம். இங்குள்ள அகத்தீஸ்வரர் திருக்கோயிலில் சக்தி வாய்ந்த மகா பிரத்யங்கிரா தேவி சன்னதி அமைந்துள்ளது. இந்த ஆலயத்தில் அமாவாசை சிறப்பு யாக பூஜைகள் நடைபெறுகிறது
பஞ்சபாண்டவர்கள் (ஐவர்) தங்களின் வனவாச காலத்தில், எதிரிகளை வெல்ல இங்கு அம்பாளை பூஜித்தனர். எனவே, இது ‘ஐவர்பாடி‘ என்று அழைக்கப்பட்டு, பின்னர் ‘அய்யாவாடி‘ என்றானது.
நூற்றாண்டுப் பழமையான புஸ்தகங்களில் இந்த தேவியின் உருவங்கள் தமிழ் நாட்டில் எந்த இடங்களில் உள்ளன என்று படங்கள் இருந்தாலும் புதுக்கோட்டை சாந்தானந்த சுவாமிகள் மூலம் தமிழ் நாட்டில் தேவியின் வழிபாடு மீண்டும் புத்துணர்வு பெற்றுள்ளது ; ஏதேனும் ஒன்றில் வெற்றி பெறவும் எதிரிகளை ஒழிக்கவும் உதவும் இந்த உக்கிரமான தெய்வத்தின் வழிபாடு பெரிய யாகங்களுடன் நடத்தப்படுகிறது .
பார்வதியின்- சிவனின் மனைவியின் உக்கிர வடிவம் இது . சென்னை தாம்பரம் அருகிலுள்ள ராஜகீழ்பாக்கத்தில் ஸ்ரீ ஸ்கந்தாஸ்ரம் உள்ளது.
***
அய்யாவாடி அகஸ்தீஸ்வரர் திருக்கோயில்
அய்யாவாடி அகஸ்தீஸ்வரர் திருக்கோயில் வளாகத்தில் தனி சந்நிதியாக பிரத்யங்கிரா தேவி இருக்கிறாள் . அகத்தீஸ்வரர் (சிவன்) கோவில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழமையானது
மூலவர்: அகஸ்தீஸ்வரர் (சிவன்).
அம்மன்: தர்மசம்வர்த்தினி.
தல விருட்சம் – ஆலமரம்
***
பிரத்யங்கிரா தேவி (Pratyangira Devi) பார்வதி தேவியின் உக்கிரமான, அதீத சக்தி வாய்ந்த வடிவம். இவர் சிம்ம முகமும் (சிங்க முகம்) பெண் உடலும் கொண்டவர். எதிரிகளின் சூழ்ச்சி, பில்லி சூனியம், தீய சக்திகளை அழித்து, பக்தர்களைப் பாதுகாக்கும் தாயார். குறிப்பாக அமாவாசை நாட்களில் இவருக்கு நடத்தப்படும் நிகும்பலா ஹோமம் மிகவும் சிறப்பானது.
நரசிம்மரின் கோபத்தைத் தணிக்க, சிவனின் மூன்றாவது கண்ணிலிருந்து தோன்றியவர். இவர் நரசிம்ஹி, அதர்வன பத்ரகாளி, நிகும்பலா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
வழிபாடு: தீய சக்திகளில் இருந்து பாதுகாப்பு, தடைகள் நீங்குதல், ஆரோக்கியம் மற்றும் நல்வாழ்விற்காக இவரை வழிபடலாம்.
அய்யாவாடி (மற்றும் ஹோசூர் கோயில்கள் பிரசித்தி பெற்றவை.
***
திருச்செங்கோடு, திருப்பராய்துறை போன்ற இடங்களிலுள்ள சிலைகளின் படங்கள், எச் கிருஷ்ண சாஸ்திரி வெளியிட்ட 1916 ஆம் ஆண்டு புஸ்தகத்தில் உள்ளன இவைகளை பத்ர காளி என்று பக்தர்கள் சொல்கின்றனர் .
பொதுவாக நான்கு கைகளில் கபாலம், த்ரிசூலம், உடுக்கை, நாக பாசம் ஆகியன இருக்க வேண்டும் ஆனால் திருச்செங்கோட்டில் கபாலம், பாசக்கயிற்றுக்குப் பதிலாக வாளும் கேடயமும் உள்ளன ; திருப்பராய்துறை பஞ்ச லோக விக்கிரகத்தில் சிங்கம் இல்லை .
தேவியின் வடிவம் உக்கிரமானது என்பதால், கடுமையான பக்தியுடன், முறையான வழிகாட்டுதலுடன் வழிபாடு செய்வது நலம் பயக்கும்.
****
ஸ்கந்தாஸ்ரம வெளியீட்டில் உள்ள தகவல் பின்வருமாறு :
ஹிரண்யகசிபுவை வதம் செய்த நரசிம்மரின் கோபம் தணியாததால் பரமேஸ்வரர் சரப பக்ஷியை அனுப்பினார்; அந்தப் பறவையின் இரண்டு சிறகுகளில் ஒன்று பிரத்யங்கிரா தேவி வடிவம் ஆகியது ; பத்ரகாளி என்றும் பெயர்.
சரபேஸ்வரரின் நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து அவள் தோன்றினாள் என்றும் சொல்வதுண்டு .
உமாபதி சிவம் இயற்றிய குஞ்சித்தாங்கிஸ்தவத்தில் இரண்டு ஸ்லோகங்களில் தோற்ற வருணனை உள்ளது அங்கீரஸ் , ப்ரத்யங்கிரஸ் ஆகிய இரண்டு ரிஷிகள் இந்த தேவியின் மந்திரத்தைக் கண்டுபிடித்தனர் (ரிஷிகள் மந்திரங்களை இயற்றுவதில்லை; அவர்கள் மனக்கண்களில் காண்பதால் வேத மந்திரங்களைக் கண்டுபிடித்தார்கள் அல்லது வானிலிருந்து கேட்டனர் – சுருதி- கேள்வி – என்றே சொல்கிறோம் ).
சிவபெருமானை அவமதிக்க தட்சன் நடத்திய யாகத்தை வீரபத்திரரும் பிரத்யங்கிராவும் அழித்தனர். ராவணன் மகன் இந்திரஜித் , நிகும்பலா குகையில் பிரத்யங்கிரா யாகம் நடத்தச் சென்றான் ; அதை முடித்தானானால் இராவணன் வெற்றி பெறுவான் என்று அறிந்த லெட்சுமணன் , நிகும்பலா யாகத்தைத் தடுத்தான்; ராவணனும் வீழ்ந்தான் . ராம கிருஷ்ண பரம ஹம்சர் இவளை வணங்கி முக்திபெற்றார் என்ற செய்திகளை சென்னை ஸ்கந்தாச்ரம வெளியீடு சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோககங்களுடன் நமக்குத் தருகிறது . பார்வதியின் கோபமே பிரத்யங்கிராவின் மறு வடிவம் ஆகும்..
சென்னை ஸ்கந்தாஸ்ரமத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ள மிகப்பெரிய பஞ்ச லோக விக்ரஹத்துக்கு நித்ய பூஜைகள் நடக்கின்றன ; அவ்வப்போது உபயதாரர்கள் மூலம் யாகங்களும் நடத்தப்படுகின்றன .
மேலும் புஸ்தகத்தில் தியான மந்திரங்களும் சம்ஸ்க்ருத மொழியில் மட்டும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன (என்னிடம் புஸ்தகம் உள்ளது; வேண்டுவோர் எனக்கு எழுதலாம் )
இது சத்ருக்குக்களை /எதிரிகளை அழிக்கும் மந்திரம்.
***
கோவிலில் ஏமாற்றம்
திருப்பணி நடைபெறுவதால் உள்ளே செல்ல முடியாது என்று போர்டு மாட்டி அகஸ்தீஸ்வரரைத் தரிசிக்க முடியாமல் செய்துவிட்டனர் ; பொதுவாக இப்படி திருப்பணி நடைபெறும்போதும் சுவாமியைத் தரிசிக்க பாலாலயம் போன்றவைகளை நிறுவி வழி செய்வார்கள் . இங்கு ஏன் இப்படிச் செய்யவில்லை என்று தெரியவில்லை ; ஆனால் பிரத்யங்கிரா அம்மன் முகப்பிலேயே இருப்பதால் சுலபமாகத் தரிசிக்க முடிந்தது; கூட்டம் இல்லை.
· கும்பகோணத்திலிருந்து திருநாகேஸ்வரம் செல்லும் வழியில், சுமார் 6 கி.மீ தொலைவில் இந்த ஆலயம் அமைந்துள்ளது.
· அனைவரும் சென்று தரிசிக்க வேண்டிய அருமையான கோவில்; சந்நிதியின் சுவர் முழுதும் தேவிகளின் வர்ண ஓவியங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன ; புகைப்படம் எடுக்க வேண்டாம் என்று அர்ச்சகர் சொன்னதால் படம் எடுக்கவில்லை.
–SUBHAM—
TAGS- பிரத்யங்கிரா தேவி, அய்யாவாடி கோவில் , சென்னை ஸ்கந்தாஸ்ரமம் , தேவி மந்திரம் , தோற்றம், வருணனை, வழிபாடு, சரபேஸ்வரர் , சாந்தானந்த சுவாமிகள், உமாபதி சிவம்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
First translation by Ms Kausalya Hart, Second by PR Ramachander and the third by Dr Chenni Padmanabhan M D
Verse 13
புள்ளின் வாய் கீண்டானை, பொல்லா அரக்கனைக்
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப்போய்,
பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக் களம் புக்கார்;
வெள்ளி எழுந்து, வியாழம் உறங்கிற்று;
புள்ளும் சிலம்பின காண்; போதரிக் கண்ணினாய்!
குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீர் ஆடாதே,
பள்ளிக் கிடத்தியோ? பாவாய்! நீ நன்னாளால்
கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்தேலோர் எம் பாவாய். (13)
486. The girls come to wake up their friends. They say, All other girls, singing and praising the fame of him who killed the evil Rakshasa Ravaṇa, and split open the mouth of the Asuran when he came as a bird have gone to worship the Pāvai. The star Guru fades and the Sukran rises. See, the birds are awake and chatter. Why are you with eyes like blossoms sleeping without coming with us to bathe and play in the cool water? Today is an auspicious day. Don’t pretend to sleep. Come and join us. Let us go and worship our Pāvai.”
The lasses have reached, The place of prayer for Pavai, Singing the fame of our Lord. Who killed the ogre who came like a stork. And who cut off the heads of the bad ogre], One by one. The Venus has risen in the morn, The Jupiter has vanished from the sky, The birds are making lot of sound, Of beautiful one with wide eyes red as a flower. Without taking bath by dipping again and again, In ice cold water, Would you prefer to sleep. Oh lass, On this holy day, Do not stay aside, And come to bathe with us. And worship our Goddess Pavai.
Singing the glory of Him
Who split the bird’s bill and killed
And Him who plucked the wicked demon as a weed;
Girlies all reached the site of deity;
Venus ascended and Jupiter had slept sunk;
Birds too clanged behold, belle gild;
Thy eye, is a la flower or deer flirting?
Yet asleep in bed
Enjoin to dip and shiver in bath cold;
Shed off thy stealth untold
This day is auspicious, consider our damsel.
***********
Verse 14
உங்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள்
செங்கழுநீர் வாய் நெகிழ்ந்தாம்பல் வாய் கூம்பின காண்;
செங்கல் பொடிக்கூரை வெண்பற் தவத்தவர்,
தங்கள் திருக்கோயிற் சங்கிடுவான் போதந்தார்;
எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும்
நங்காய்! எழுந்திராய், நாணாதாய்! நாவுடையாய்!
சங்கொடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம் பாவாய். (14)
487. The girls come to wake up their friends. They say, “See, in your backyard, in the pond in your garden, senkazhuneer flowers open and ambal flowers close. Sages, doing pure tapas and wearing clothes that are red like powdered brick go to the divine temple to blow their conches. O young girl, you said you would wake us up. Aren’t you ashamed? Get up. You don’t do the things that you say you will. Come, let us sing and praise the lotus-eyed god with a conch and discus in his strong hands. Let us go and worship our Pāvai.”
In the pond in the backyard of your house. The lily in the ponds have opened, The night flowers have closed, The white toothed sages, Who wear clothes as red as, The powder of brick, Are going to their temples. To sound the conch. You who promised to wake us up, Please wake up, Are you not ashamed, You chatter box, Let us all sing about the lotus eyed one, Who has a holy conch and wheel[26], In his hands, And worship our Goddess Pavai.
488. The girls come to wake up their friends. They say, “You are as beautiful as a young parrot. What is this? You’re still asleep—wake up.!” She answers, “Don’t shout and wake me up. I am a poor girl and you are as bright as lightning. I’m coming.” They say, “We know your tricks. You always say this.” She answers, “You are the clever ones. Let me be what I am.” They say, “Come quickly. We can’t wait for you.” She asks, “Have all our friends arrived?” They say, “Yes, They’re all here. If you want, come and count them. Come and sing the praise of the Māyan whose strength destroys the might of his enemies. Let us go and worship our Pāvai.” ———-
“Hey, little bird, Are you still sleeping[27]? “Don’t disturb my sleep, Lasses, I will just come”. “You are good in your speech, We know what you mean.” “You be good, but leave me alone” “Come quickly, why is it different for you?” “Have every one gone?” “Gone, think they have gone” “Please wake up and sing, Of he who killed the big elephant[28], Of him who can remove enmity from enemies, And of him who is the holy enchanter, And worship our Goddess Pavai.”
“Hey, tiny parrot, yet asleep”
“Don’t shriek, girls! I have come”
“Thou are adept in essays”
“Erelong thy tongue we know”
“You are eloquent or let myself be”
“Lo! Would’st thou move out soon?”
“What is that special in thee? Have all come?”
“Have come, count thou apprehensive”
We will sing the Elusive
Who had crushed the tusker mighty massive
And shattered hostile; Listen and consider our damsel.
–Subham—
Tags: Tiruppavai in pictures, part 5, Uppiliappan temple paintings, London Swaminathan photos, verses 13, 14, 15
கலைகளிலும் வல்லவனே, யானை முகத்தை உடையவரும், மூஞ்சூறின் மேல் ஏறி வருபவரும், நீரொழுக்குப் போல் மதநீர் ஒழுகுதல் உள்ளவரும் ஆகிய கணபதியின் தந்தையாகிய சிவபெருமானை வலம் வந்த நேரத்துக்குள்
உலகம் ஏழு(ம்) சூழ்போது கருணை மேருவே தேவர்
பெருமாளே. … ஏழுலகையும் சுற்றி வந்த, மலர் போன்ற திருவடியை உடைய, கருணைப் பெரு மலையே, தேவர்களின் பெருமாளே.
***
திருப்புகழில் சாரதாபீடம்
அரிய சாரதாபீடம் அதனிலேறி ஈடேற … அருமையான
சரஸ்வதியின் இருப்பிடமான சங்கப்பலகையில்* ஏறி,
அகில நாலும் ஆராயும் இளையோனே … நான்கு திக்கிலும்
உள்ள உலகத்து உயிர்களை எல்லாம் ஆராய்ந்து காக்கும் இளையோனே,
கனக பாவனாகார பவள கோமளாகார … பொன் போன்ற தூய
உடம்பினனே, பவளம் போன்ற அழகிய சிவந்த மேனியனே,
கலப சாமளாகார மயிலேறும் கடவுளே … தோகை உடையதும்,
பச்சை நிறமானதுமான மயிலின் மீது ஏறும் கடவுளே,
க்ருபாகார கமல வேதனாகார … அருள்வடிவோனே, இதயத்
தாமரையில் பொருந்திய ஞான சொரூபனே,
கருணை மேருவே தேவர் பெருமாளே. … கருணைப்
பெருமலையே, தேவர்களின் பெருமாளே.
***
இரண்டு சாரதா பீடங்கள் உள்ளன ஒன்று சிருங்கேரியில் உள்ளது. ஆதிசங்கரர் ஸ்தாபித்த மடம் இது. இங்கு சாரதாம்பாள் கோவிலும் உள்ளது
இன்னொரு சாரதாபீடம் கல்ஹணர், யுவான் சுவாங் ஆகியோரால் குறிப்பிடப்பட்ட தலம் ஆகும்.
இது காஷ்மீரில், நீலம் ஆற்றின் கரையில் சாரதாவிற்கு அர்பணிக்கப்பட்ட கோயில் ஆகும். 51 சக்தி பீடங்களில் ஒன்றான இங்கு சாரதா தேவியின்/ சரசுவதியின் உருவம் சந்தன மரத்தினால் செய்யப்பட்டது.
சாரதா பீடம், புகழ் பெற்ற வேத கல்வி மையமாக விளங்கியது. ஆதிசங்கரர் இராமானுசர், பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு விளக்க உரை எழுதுவதற்காக காஷ்மீரின் சாரதா பீடத்திற்கு வந்தனர்.
சீனப் பயணி யுவான் சுவாங் சாரதா பீடத்திற்கு வருகை புரிந்து, இரண்டு ஆண்டுகள் தங்கி, பௌத்தம் தொடர்பான கல்வியைப் பயின்றார். காஷ்மீரப் பண்டிதரான மகாகவி கல்ஹணர், தான் எழுதிய ராஜதரங்கிணி எனும் நூலில் சாரதா பீடத்தை குறித்துள்ளார். வரலாற்று அறிஞரும், புவியியலாளருமான அல்-பிருனி (CE 973–1048), சாரதா பீடத்தின் கருவறையில் மரத்திலான சரசுவதியின் சிற்பம் காணப்பட்டதாக தமது குறிப்பில் குறித்துள்ளார்.
பதினான்காம் நூற்றாண்டிலும், 1947 இந்தியப் பிரிவினை போதும் ஜம்மு காஷ்மீரின் குப்வாரா மாவட்டத்தில், இந்தியா-பாகிஸ்தான் எல்லையில் அமைந்த சாரதா பீடத்தை முஸ்லீம்கள் இடித்து அழித்தனர்.
காஷ்மீர் மன்னர் குலாப் சிங் 19ஆம் நூற்றாண்டில் திருப்பணி செய்தார் . சிருங்கேரி சாராதா மடத்தின் ஆதரவுடன் மீண்டும் கோவில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இப்போது நவராத்திரி , தீபாவளி பண்டிகைகள் கொண்டாடப்படுகிறது
எல்லைக் எல்லை கட்டுப்பாட்டு கோட்டிலிருந்து 16 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமித்த பகுதிக்குள் இருக்கிறது
****
மேலும் ஒரு விளக்கம்
மதுரையில் சரஸ்வதிதேவியின் 48 எழுத்துக்களின் அம்சங்கள் 48 புலவர்களாகத் தோன்றி, பாண்டியனின் ஆதரவோடு தமிழ்ச் சங்கம் அமைத்தனர். மதுரை சோமசுந்தரக்கடவுள் இவர்களுக்கு ஒரு சங்கப்பலகை தந்தருளினார். முருகன் இந்தச் சாரதாபீடத்தில் ருத்ரசன்மன் என்ற புலவராக அமர்ந்து மற்ற புலவர்களிடையே ஏற்பட்ட சண்டையைத் தீர்த்து வைத்தார் – திருவிளையாடற் புராணம்.
****
கடவுளர்கள் ஆடிய அற்புத நடனங்கள்!
Pitures are taken by A Narayanan, Sydney, Australia
அதல சேட னாராட அகில மேரு மீதாட
அபின காளி தானாட …… அவளோடன்
றதிர வீசி வாதாடும் விடையி லேறு வாராட
அருகு பூத வேதாள …… மவையாட
மதுர வாணி தானாட மலரில் வேத னாராட
மருவு வானு ளோராட …… மதியாட
வனச மாமி யாராட நெடிய மாம னாராட
மயிலு மாடி நீயாடி …… வரவேணும்
கதைவி டாத தோள்வீம னெதிர்கொள் வாளி யால்நீடு
கருத லார்கள் மாசேனை …… பொடியாகக்
கதறு காலி போய்மீள விஜய னேறு தேர்மீது
கனக வேத கோடூதி …… அலைமோதும்
உததி மீதி லேசாயு முலக மூடு சீர்பாத
உவண மூர்தி மாமாயன் …… மருகோனே
உதய தாம மார்பான ப்ரபுட தேவ மாராஜ
னுளமு மாட வாழ்தேவர் …… பெருமாளே.
……… சொல் விளக்கம் ………
அதல சேடனார் … (பூமிக்கு கீழேயுள்ள) அதலத்தில் இருக்கும்
ஆதிசேஷன்
ஆட … நடனம் ஆடவும்,
அகில மேரு மீதாட … பூமி மீதுள்ள மேருமலை அசைந்தாடவும்,
அபின (அபின்ன) … மாறுபாடு இன்றி (சிவதாண்டவத்துக்கு)
கனக வேத கோடூதி … தங்க மயமானதும், வேத ஒலியைத் தரும்
சங்கை ஊதியவரும்,
அலைமோதும் உததி மீதிலே … அலை வீசும் பாற்கடல் மீதிலே
சாயும் … (பாம்பணையில்) பள்ளி கொண்டவரும்,
உலக மூடு சீர்பாத … (வாமனாவதாரத்தில்) உலகத்தை அளந்து
மூடிய பாதத்தாரும்,
உவணம் ஊர்தி … கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவரும்,
மாமாயன் மருகோனே … ஆன மாமாயன் திருமாலின் மருமகனே
உதய தாம மார்பான … அன்றலர்ந்த மலர் மாலையை அணிமார்பனாகிய
ப்ரபுடதேவ மாராஜ … (திருவண்ணாமலையை ஆண்ட) ப்ரபுட தேவ மஹாராஜனின்
உளமும் ஆட … உள்ளமும் மகிழ்ச்சியில் ஆடும் வண்ணம்
வாழ் தேவர் பெருமாளே. … அவனது நெஞ்சிலே வாழும் தேவர்
பெருமாளே.
* இப்பாடல் அருணகிரியார் வாழ்வில் மகத்தானது. சம்பந்தாண்டான் என்பவனோடு வாது செய்தபோது முருகனை திருவண்ணாமலை அரசன் ப்ரபுட தேவராஜனின் சபையில் வரவழைக்கப் பாடிய பாடல் இது. இந்த வரியைப் பாடும்போது, முருகன் வேலும் மயிலும் விளங்க நடனக் கோலத்திலேயே சபையில் தோன்றி தரிசனம் தந்தான்.
—subham—-
Tags– சம்பந்தாண்டான், ப்ரபுட தேவராஜன், அருணகிரிநாதர், அரிய செய்திகள், Part 68, 21,600 சுவாசம் திருப்புகழில் சாரதாபீடம்,அதல சேட னாராட
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
ராமாயணத்தில் வரங்கள் (47)
ராமாயணத்தில் வரங்கள் (47) ஶ்ரீ ராமருக்கு இந்திரன் ரதம், ஆயுதம் தந்து உதவியது! வரம் அளித்தது!!
ச. நாகராஜன்
யுத்தகாண்டத்தில் ‘இந்திரனது தேரிலேறிக்கொண்டு போர் புரிவது’ என்ற நூற்றுமூன்றாவது அத்தியாயத்தில் ஶ்ரீ ராமருக்கு இந்திரன் ரதம், ஆயுதம் உள்ளிட்டவற்றைத் தந்து உதவியது பற்றிய ஒரு குறிப்பைக் காண்கிறோம்.
ராம ராவண யுத்தம் ஆரம்பமாகிறது. ராவணன் தன் ரதத்தில் இருக்க ஶ்ரீ ராமர் தரையில் நின்று கொண்டிருக்கிறார். இதைப் பார்த்த தேவர்கள், கின்னரர்கள் உள்ளிட்ட அனைவரும், ராவணன் தேரில் இருக்க ராமர் தரையில் அல்லவா நிற்கிறார். இந்த யுத்தம் சமமான யுத்தம் இல்லையே” என்றனர். உடனே தேவேந்திரன் தனது சாரதியான மாதலியை அழைத்து, “ நீ எனது ரதத்தை எடுத்துச் சென்று ராமருக்கு அளி.” என்றான்.
அதன்படியே மாதலி ரதத்தைக் கொண்டு வந்து ஶ்ரீ ராமருக்கு அளித்தான்.
இப்படிக் கூறிய மாதலி ஶ்ரீ ராமரிடம், “இந்த ரதத்தில் சாரதியாகிய என்னுடன் வீற்றிருந்து தேவேந்திரர் அசுரர்களை வென்றது போல ராவணனை வெற்றி கொள்வீராக” என்று வேண்டுகிறான்.
அதன்படியே ராமர் அந்தத் தேரில் ஏறி ராவணனை வெற்றி கொள்கிறார். சீதையின் கற்பை நிரூபிக்கும் வண்ணம் அக்னி ப்ரவேசமும் நடந்து முடிகிறது.
அப்போது தசரதர் ராம. லக்ஷ்மண, சீதா தேவி முன்னர் தோன்றி அவர்களை ஆசீர்வதித்து விட்டு இந்திரலோகம் செல்கிறார்.
அடுத்து நூற்றிருபத்து மூன்றாவது அத்தியாயமான மாண்ட வானரர்கள் உயிர் பெறல் என்ற அத்தியாயத்தில் ஶ்ரீ ராமர் இந்திரனிடம் போரில் மாண்ட அனைத்து வானரவீரர்களும் உயிர் பிழைக்க வேண்டும் என்ற வரத்தை வேண்டுகிறார். இந்திரனும் அப்படியே வரம் அருள்கிறார்.
அதை 123ம் அத்தியாயம் இப்படி விவரிக்கிறது:
அப்போது அங்கு வந்த இந்திரனை நோக்கி ராமர் கூறுகிறார்:-
எனது நிமித்தமாக பிரதாபத்தை மேற்கொண்ட எந்த வானரர்கள் யமனுலகத்தை அடைந்தார்களோ அவர்கள் யாவரும் உயிர் பெற்று எழுந்திருக்கட்டும்.
கௌரவத்தைக் கொடுப்பவரே! எந்த வானரர்கள் எனக்காகவே புத்திரர்களையும் மனைவிகளையும் விட்டுப் பிரிந்தார்களோ அவர்கள் யாவரையும் சந்துஷ்டி கொண்ட மனத்தினர்களாய்ப் பார்க்க விரும்புகிறேன்
எனது விருப்பங்களிலேயே அசஞ்சலாப்பற்றைக் கொண்டு மரணத்தையும் மதியாதிருந்தார்கள். அவர்கள் தேவரீரது அனுக்ரஹத்தால் எழுவார்களாக! நான் இந்த வரத்தை வேண்டுகிறேன்.
இப்படி “அஹம் ஏதத் வரம் வ்ருணே” என்று வரத்தை ராமர் யாசிக்க தேவேந்திரன், “அப்பா, ஶ்ரீ ராகவ! உன்னால் கூறப்பட்ட இந்த வரமானது மிகப் பெரிது. என்னால் இருவிதமாகச் சொல்லப்பட்டதே இல்லை. ஆகையால் இது அப்படியே ஆகும்” என்கிறான்.
இப்படி ஶ்ரீ ராமருக்கு ரதம், ஆயுதம் தந்து உதவியதோடு, வானரர்கள் பிழைக்க வரமும் அருள்கிறான் தேவேந்திரன்.
அற்புதமாக விவரிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சம்பவத்தை வால்மீகி மிக அழகாக விளக்குகிறார்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Verses 10,11,12
10.
நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய்!
மாற்றமும் தாராரோ வாசல் திறவாதார்?
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன்
நம்மால் போற்றப் பறை தரும் புண்ணியனால்
பண்டொரு நாள் கூற்றத்தின் வாய்வீழ்ந்த கும்ப கரணனும்
தோற்றம் உனக்கே பெருந் துயில்தான் தந்தானோ?
ஆற்ற அனந்தல் உடையாய்! அருங்கலமே!
தேற்றமாய் வந்து திறவேலார் எம் பாவாய். (10)
First translation by Ms Kausalya Hart, Second by PR Ramachander and the third by Dr Chenni Padmanabhan M D
483. The girls come to wake up their friends. They say, “You want to find happiness doing your nombu but you don’t open the door and don’t answer us. The virtuous Nārāyaṇan, adorned with a thulasi garland, will give us the Paṛai. Does Kumbakarṇan who fell into the mouth of Yama in battle make you sleep so soundly? You are very lazy! You are a precious ornament! Wake up and open the door. Let us go and worship our Pāvai.”
Oh lady fine, who has entered the heaven, Due to penance done in last birth, Won’t you reply, please Won’t you open the door, please If we pray the God Narayana, Having with him the scented garland, Made of holy basil, He would give us gifts, many, He is the same who is holy in times ancient, Sent Kumbhakarna to his death, After beating him in the field of war. Did that ogre give you his sleep, Before he went off from here, Oh lass who is very lazy, Oh lass, who is like pretty jewels, Wake up from your sleep, well, And open the door. And worship the Goddess Pavai.
****
You lady would fast until enter Heaven;
If one wouldn’t open entry, should she not speak?
Adorned fragrant basil crown, Narayana virtuous
Bestows the desire on our prayer;
Of yore consigned Kumbakarna to death.
Has that demon lost in contest peak
Handed the grand sleep over unto thee?
Lazy to the core
Thou shalt precious décor
Trimmed and dressed, open the door
Listen and consider our damsel.
*******************
கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பலகறந்து செற்றார் திறலழியச் சென்று செருகச் செய்யும் குற்றமொன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற்கொடியே புற்றரவு அல்குல் புனமயிலே போதராய் சுற்றத்துத் தோழிமார் எல்லாரும் வந்துநின் முற்றம் புகுந்து முகில்வண்ணன் பேர்பாட சிற்றாதே பேசாதே செல்வப்பெண்டாட்டி! நீ எற்றுக்கு உறங்கும் பொருளேலோர் எம்பாவாய்.
484. The girls come to wake up their friends. They say, “You are as beautiful as a golden vine, the daughter of the faultless cowherds, owners of many cows, who fight their enemies bravely and destroy their valor. You are as beautiful as a forest peacock, get up. Your friends in the neighborhood have come and stand in your front yard and praise the fame of the dark cloud-colored Kaṇṇan but you have not stirred from your bed. O dear girl, you have not said a word. Why are you sleeping like this? Let us go and worship our Pāvai.”
Oh daughter of the cattle baron, Who milks herds of cows, And wages war on enemies And makes his enemies loose their strength, Oh Golden tendril, Oh lass who has the mount of venus, Like the hood of the snake, Wake up and come, When your flock of friends, Have come to your courtyard, And sing of Krishna, Who has the colour of the cloud, Oh rich, rich lady, How can you neither move nor talk, And lie in deep trance, And not worship our Goddess pavai.
Thou, the daughter of cowherd, who
Sans a single guilt , milks many a milk-cow
Daunts arrogance, pre empt stuns at its precincts;
Thy girdle seems a serpent in a pit;
Wild jungle peacock start!
All neighbour mates have arrived now
Entered thy courtyard in grace
And sing the name of the cloud coloured yet
Creeper gold! Unperturbed and mute
Drowsest thou; what for, our pet?
Beloved bride, listen and consider, our damsel- 12
*******************
For Picture go to swamiindology.blogspot.com
wordpress is not uploading that picture.
கனைத்திளங் கற்றெருமை கன்றுக்கு இரங்கி
நினைத்து முலைவழியே நின்றுபால் சோர
நனைத்தில்லம் சேறாக்கும் நற்செல்வன் தங்காய்!
பனித்தலை வீழ நின் வாசல் கடைபற்றி
சினத்தினால் தென் இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற
மனத்துக்கு இனியானைப் பாடவும் நீ வாய்திறவாய்
இனித்தான் எழுந்திராய் ஈதென்ன பேருறக்கம்!
அனைத்தில்லத் தாரும் அறிந்தேலோர் எம்பாவாய்-12
485. The girls come to wake up their friends. They say, “You come from a rich family. The buffaloes that just gave birth drip milk from their udders lovingly, thinking of their calves, and the front yard of the house is wet with their milk. We sing praising the names of the sweet god who angrily destroyed the king of southern Lanka but you haven’t opened your mouth. Wake up. Why do you sleep like this? Don’t you know all the people in your house are up? Let us go and worship our Pāvai.”
Hey, sister of the rich one, who owned, The mooing she buffalo with a calf, Which took pity on the calf, And gave out plenty, Of milk to it through its udder, And made his courtyard slushy with milk, We are assembled in thine yard, In the dripping fog, And sing about Him, Who killed in anger the king of Southern Lanka And who is very dear one, But open your mouth, you don’t. At least wake up now, Why this very deep slumber, For people of all houses around, Have already become alert And are ready to worship our Goddess Pavai…
Young buffalo yearns for calf, mumbles:
Milk dribbles from udder and home a mire wet;
Thou, sister of a fair and wealthy, with a snow hail
Over the head as we clench thy entrance
We pray Him the Delight of our mind,
He by His wrath had let
The monarch of Lanka South trounced.
Shalt arise now the very least
What a grand sleep you acquiesce
Residents all aware and muse,
Open thy mouth! listen and consider, our damsel.
To be continued………………
Tags- Tiruppavai in Pictures , Three English Translations- Part Four, Verses 10,11,12, Pictures by London swaminathan
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Purananuru Wonders -18 Ancient Tamil Encyclopaedia -Part 58; One Thousand Interesting Facts -Part 58
Item 429
Context: Two Chozha kings were feuding. The poet sang this to Chozhan Nedunkilli who was not politically astute, when Chozhan Nalankilli besieged Āvūr and Chozhan Nedunkilli was hiding inside his palace
Do or Die; Kshatriya Dharma
Two Choza kings were fighting with one another, and the poet Kovur Kizar asked the hiding Nedunkilli Choza to come out and fight or accept defeat. This reminds us of Bhagavad Gita where Krishna points out to Arjuna to get up and fight. That is the Kshatriya Dharma.
“Do not yield to this degrading impotence, O son of Pṛthā! It does not become you. Give up such petty weakness of heart and arise, O chastiser of the enemy!”
***
Item 430
War time woes
We see a lot of bad things happening in the Middle East where common folk suffer more than fighters. This is what happened in ancient Tamil Nadu as well. Chera, Choza, Pandyas fought with one another.People suffered a lot, says the poet.
Women and children were suffering. Even animals could not enjoy normal life.
In the Ukraine- Russia War and the Middle East war thousands of cats and dogs were abandoned or killed. Public had to live in shelters fearing bomb explosions every hour.
Now we know that it has been going on for over 2000 years. History repeats itself.
Even in the Dharma Yuddha during the epic period, we hear how moral codes were violated. At the end of Mahabharata war, Pandavas lost all their children and grand children when three of the Kaurava survivors set fire to the Pandava army tents. Only one in the womb of a pregnant Pandava woman survived to continue the Kuru Vamsa.
பால் இல் குழவி அலறவும் – and babies without milk crying, மகளிர் – women, பூ இல் – without flowers, வறுந்தலை முடிப்பவும் – and tying hair without oil, நீர் இல் வினை புனை நல் இல் இனைகூஉக் கேட்பவும் – and hearing the sad sounds of women in finely made houses without water
***
Item 431
Courage of the Poets
Nowadays even journalists are afraid to write what is right and what is wrong. Unlike Lord Krishna, Kovur Kizar was just a poet. But in those days poets and saints acted without any fear or favour. They were not selfish like modern day journalists.
****
Puranānūru 44, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Nedunkilli, Thinai:
1
(War time woes)
The male elephants cannot go to the huge reservoirs to bathe with their females, nor have they been fed mashed rice mixed with ghee, and so they lean on their strong posts with perfect bases, bending them, distressed, their trunks rolling on the ground as they sigh with hot breaths and trumpet like thunder.
Babies scream without milk, women tie their bare hair without flowers and wailing sounds are heard from fine, well-constructed houses that have no water. It is cruel for you to linger here,
2
(Kshatriya Dhama- Do or Die)
O Greatness with powerful horses whose strengths are hard to measure! If you are righteous, open the gates and tell him that it is his. If you live by martial laws, open and fight!
If you are without righteousness or martial courage and just hide on one side within your high walls, your door with sturdy headers closed, it is cause for shame!
****
புறநானூறு44, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெடுங்கிள்ளி, திணை: வாகை, துறை: அரச வாகை
1 இரும் பிடித் தொழுதியொடு பெருங்கயம் படியா, நெல்லுடைக் கவளமொடு நெய்ம்மிதி பெறாஅ, திருந்தரை நோன் வெளில் வருந்த ஒற்றி, நில மிசைப் புரளும் கைய வெய்து உயிர்த்து, அலமரல் யானை உருமென முழங்கவும், 5 பால் இல் குழவி அலறவும் மகளிர் பூ இல் வறுந்தலை முடிப்பவும், நீர் இல் வினை புனை நல் இல் இனைகூஉக் கேட்பவும், இன்னாது அம்ம ஈங்கு இனிது இருத்தல் துன்னரும் துப்பின் வயமான் தோன்றல்! 10
2 அறவை ஆயின் நினது எனத் திறத்தல்! மறவை ஆயின் போரொடு திறத்தல்! அறவையும் மறவையும் அல்லையாகத், திறவாது அடைத்த திண்ணிலைக் கதவின் நீள் மதில் ஒரு சிறை ஒடுங்குதல் 15 நாணுத் தகவுடைத்து இது காணுங்காலே.
***
Item 432
Fearless poet Kovur Kizar points out that both kings belonged to the same Choza Vamsa/lineage. It is like two brothers fighting. This shows the condition of ancient Tamil Nadu where brotherly fighting continued for over 1500 years. In other parts of the world such a thing happened only for a few hundred years.
ஆத்தி, a garland dense with bauhinia flowers
***
Puranānūru 45, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Nalankilli and Chozhan Nedunkilli
You are not wearing garland made with white fronds of palm trees, or a garland from a neem tree with black branches. You are wearing a garland dense with āthi flowers, and the one fighting with you also wears a garland dense with āthi flowers.
***
புறநானூறு45, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோர்: சோழன் நலங்கிள்ளியும், நெடுங்கிள்ளியும், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி இரும்பனை வெண்தோடு மலைந்தோன் அல்லன், கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன், நின்ன கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே, நின்னொடு பொருவோன் கண்ணியும் ஆர் மிடைந்தன்றே, ஒருவீர் தோற்பினும் தோற்ப நும் குடியே, 5 இருவீர் வேறல் இயற்கையும் அன்றே, அதனால், குடிப் பொருள் அன்று நும் செய்தி, கொடித் தேர் நும்மோர் அன்ன வேந்தர்க்கு மெய்ம்மலி உவகை செய்யும், இவ் இகலே.
***
Item 433
Kovur Kizar also pointed out that Chozas came from North West India where the Sibi, ancestor of Chozas lived and ruled. Again he points out the suffering of people during war times.
***
Puranānūru 46, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Kulamutrathu Thunjiya Killivalavan, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
You are the heir of him who removed not just the anguish of a dove, but also wiped away many other sorrows. They descend from men who shared with others and ate, who, fearing the poverty of wise men, gave cool shade to them.
These children with parched heads who cried looking at the elephant have forgotten to cry now, and eye the new crowds with bewildered looks. They have this new distress. You have heard what I had to say! Do what you may!
புறநானூறு46, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், திணை: வஞ்சி, துறை: துணை வஞ்சி
நீயே புறவின் அல்லல் அன்றியும் பிறவும் இடுக்கண் பலவும் விடுத்தோன் மருகனை, இவரே புலன் உழுது உண்மார் புன்கண் அஞ்சித் தமது பகுத்து உண்ணும் தண்ணிழல் வாழ்நர், களிறு கண்டு அழூஉம் அழாஅல் மறந்த 5 புன்தலைச் சிறாஅர், மன்று மருண்டு நோக்கி, விருந்திற் புன்கண் நோவுடையர், கேட்டனையாயின், நீ வேட்டது செய்ம்மே.
***
Item 434
Saved another poet
Here is an interesting anecdote to show the power and influence of ancient Tamil poets. Kovur Kizar saved one poet who was dubbed as a spy of enemy king.
A poet named Ilanthathan came from Chozhan Nalankilli who was besieging Uraiyur. Chozhan Nedunkilli thought he was a spy and was going to kill him. Poet Kovūr Kizhār sang this and saved him
***
Item 435 Poet’s Life
To save a comrade, Kovur Kizar says what his comrades do. Here we see a beautiful description of the life and role of a Tamil Poet. They were honest, kind and selfless people.
Here is what he says about a poet,
“being happy for what is given to them, eating without saving and giving to others without holding back, is the sad life of those in need. Is this life harmful to others?”
***
Puranānūru 47, Poet Kōvūr Kizhār sang to Chozhan Nedunkilli, Thinai: Vanji, Thurai: Thunai Vanji
***
புறநானூறு47, பாடியவர்: கோவூர் கிழார், பாடப்பட்டோன்: சோழன் நெடுங்கிள்ளி,
வள்ளியோர்ப் படர்ந்து புள்ளின் போகி, நெடிய என்னாது சுரம் பல கடந்து,
நண்ணார் நாண அண்ணாந்து ஏகி, ஆங்கு இனிது ஒழுகின் அல்லது, ஓங்கு புகழ் மண்ணாள் செல்வம் எய்திய 10 நும்மோர் அன்ன செம்மலும் உடைத்தே.
***
Item 436
KOTHAI- Pun on the word கோதை
King’s name is Maa Kothai. Kothai has two other meanings: Garland, Woman.
Here poet Poykaiyar used it in two or three meanings
***
Item 437
Another interesting thing is the name of the poet
Poikai means a tank , a water source.
Of the 12 Alvars, Tamil Viaishnavite poets, early three were called Muthal Muuvar – First Three. One of them is Poikai Alvar. So that Alvar musrt have lived nearer to Sangam period. The reason for my guess is that we rarely find this name.
***
Item 438
Another interesting thing is the word Iraivan
The poet called his patron king Iraivan, which means God. Nowadays this is used for Gods only.
In the ancient Tamil world , words like Kovil, Iraivan were used for King, his palace etc., because Hindus considered king as God.அவன் எம் இறைவன்
Puranānūru 48, Poet Poykaiyār sang for Cheraman Kōkōthai Mārpan,
Thondi with groves has honey fragrance from the garlands worn by Kōthai, those worn by his wives, and the waterlilies blooming in the vast backwaters.
That is my town. He is my king. Think of me, O man of ancient wisdom who seeks patrons. If you go to him, tell him “I saw the man who sang your praises when you were victorious in battle”.
***
புறநானூறு48, பாடியவர்: பொய்கையார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் கோக்கோதைமார்பன், திணை: பாடாண், துறை: புலவராற்றுப்படை
2 மாக்கழி மலர்ந்த நெய்தலானும், கள் நாறும்மே கானல் அம் தொண்டி அஃது எம் ஊரே, அவன் எம் இறைவன், 5
அன்னோன் படர்தி ஆயின், நீயும் எம்மும் உள்ளுமோ முதுவாய் இரவல! அமர் மேம்படூஉம் காலை நின், புகழ் மேம்படுநனைக் கண்டனம் எனவே.
***
Item 439
Puram verse 49 is skipped; nothing interesting is found.
Puram verse 50 by Mosikeeranar has an interesting anecdote.
(When poet Mōsi Keeranār climbed unknowingly on the bed of the royal drum, he woke up only to find the king fanning him. This king is the son of the Chera king Selvakkadunkō Valiyāthan for whom Kapilar wrote Pathitruppathu 61-70 and Puranānūru 8 and 14. Pathitruppathu poems 71-80 were written by the poet Arisil Kizhār for this king. Thakadur is modern Dharmapuri, and that is where the king defeated Athiyan Ezhini (Athiyamān Nedumān Anji). Mōsi Keeranār wrote Puranānūru 50, 154, 155, 156 and 186)
A poet by name Mosikeeran was very tired when he arrived at the king’s palace. There was the palace drum decorated with flowers and fine cloths; the poet mistaking it for a bed climbed it and lied on the drum. The king came to know that someone showed disrespect to his royal symbol. When he approached the place, he was informed that person was a tired poet sleeping there. Without becoming angry and without disturbing the poet’s sleep, he fanned him with the royal fan.
In Tamil Nadu Royal Drum, Royal Tree, Royal emblems and Royal Umbrella were respected as King himself. Anyone showing disrespect to it, will lose his life. Here we see a quite opposite action.
This will remind anyone of another incident. King Raja Raja Choza lived 1000 years ago. He built the famous Thanjavur Big Shiva Temple. While the construction was going on Rajaraja came to supervise the work. The sculptors always chew the betel leaves and supari (betel nuts) and spit the waste out. To save the sanctity of the place an attendant used to hold a cup or bowl to get the spit. When the king came, the attendant of the chief sculptor was absent for some minutes. When the sculptor wanted to spit the betel waste King Rajaraja himself held the bowl and received it. Sculptors never remove their eyes from the stone they are sculpting; so he did not even see the king. Only when hus attendant came back the chief sculptor knew it was the mighty Choza king who served as his servant for some time. He profusely apologised but the king felt very happy to see the astute care the sculptor was showing in his work.
***
Item 440
The poet finds a reason for the king’s action. Since the king was a Tamil scholar he gave that much respect to the poet. Such is the value of Tamil language.
***
Item 441
Poet Mosi Keeranar adds one more point.
Is it because you knew that in the upper world there is room only for those who lived in this earth with soaring fame?
Hindus believe that those who meritorious things on earth only will get a place in the heaven.
***
Puranānūru 50, Poet Mōsi Keeranār sang to Cheraman Thakadur Erintha Peruncheral Irumporai,
1 Before it was brought back from washing, the fierce, dark wood drum, tightly tied with long leather straps, that hungers for blood, decorated with dense, long feathers with bright spots belonging to peacocks, sapphire strands, and flowers of ulignai vines that have gold colored tender leaves, I climbed on its delicate flower bed, as soft as the foam on oil, in ignorance. You did not chop me into pieces in anger,
2
because of your great knowledge of fine Thamizh. Not satisfied with that, you came close to me and fanned me with your strong arms that are like drums, to keep me cool.
3
What is the reason for this, O victorious king? Is it because you knew that in the upper world there is room only for those who lived in this earth with soaring fame?
***
புறநானூறு50, பாடியவர்: மோசிகீரனார், பாடப்பட்டோன்: சேரமான் தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை,
.JPG)
.jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Tamil and Vedas 
