WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7926

Date uploaded in London – 5 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

தமிழர்கள் பற்றி புத்த ஜாதகக் கதைகள் சொல்லும் அதிசய விஷயங்கள்

காசி முதல் காரைத் தீவு வரை அகஸ்தியர் பயணம், மிகப்பழைய நூல் தகவல் (Post No.7926)

இலங்கை சரித்திரத்தைச் சொல்லும் மஹாவம்சம் என்னும் பாலி மொழி நூல் சொல்லும் அதிசய விஷயங்களை  சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இங்கே பல கட்டுரைகளாகத் தந்தேன். சுருக்கமாகச்  சொல்ல வேண்டுமானால் சிங்களவர்கள் என்னும் இனத்தவர், 50 சதம் தமிழர், 50 சதம் வங்களியர் . 2600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அடாத பாவச் செயல்களைச் செய்த வங்காள – ஒரிஸ்ஸா பகுதி மன்னன் விஜயனை நாடு கடத்தினர். அவன் பெரிய கும்பலுடன் முதலில் குஜராத்துக்குப் போய்விட்டு மறு கப்பல் ஏறி இலங்கையில் இறங்கினான்.

அங்கே மனிதர்களை ஏமாற்றி கல்யாணம் செய்து அடித்துக் கொல்லும் யக்ஷிணி இனத்தைச் சேர்ந்த அழகி குவேனியை மனம் புரிந்தான். அங்குள்ள பிராஹ்மணர்கள் “இது க்ஷத்திரிய தர்மத்துக்கு முரண் ஆனது; ஆகையால் பக்கத்திலுள்ள பாண்டிய நாட்டு மதுரையில் பெண் எடு” என்று அறிவுறுத்த மதுரை மாநகர விதிகளில் தண்டோரா போடப்பட்டது. உடனே மன்னன் மகள், மந்திரி மகள்கள் , சேனாதிபதிகளின் மகள்கள் அனைவரும் புறப்பட்டு இலங்கைக்குச் சென்று  அங்கிருந்த வங்காளி – ஒரிஸ்ஸா / கலிங்க கும்பலை கல்யாணம் செய்தனர். இதுவே அதாவது ‘உறவினில் fifty பிப்டி / உதட்டினில் fifty பிப்டி’ என்று கலப்பட மணத்தில் முடிந்தது ;இப்படி கலப்படத்தில் பிறந்தது  சிங்களவர்   இனம் என்பதை மஹா வம்சம் செப்பும். ஆனால் இது கண்ணகி எரித்த மதுரை அல்ல. அது கடல் சூழ் இலங்கை கஜ பாஹு விஜயம் செய்த மதுரை. விஜயன் பெண் எடுத்ததோ கடல் கொண்ட தென் மதுரை அல்லது கபாட புரம் ; நிற்க.

சுமார் 100 வருடங்களுக்கு முன்னர் இரண்டு தமிழ் அய்யங்கார்கள் 2400 ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கும் முந்தைய வால்மீகி ராமாயணத்திலும்,புத்த ஜாதகக் கதைகளிலும் தமிழர்கள் பற்றி வரும் விஷயங்களை விரிவாக எடுத்துரைத்தனர். வால்மீகி முனிவர் சம்ஸ்க்ருதத்தில் எழுதிய விஷயங்களை ராகவ அய்யங்கார் , மதுரை தமிழ்ச் சங்கம் வெளியிட்ட அற்புதமான செந்தமிழ் பத்திரிகையில் எழுதினார். புத்தர் ஜாதகக் கதைகளில் சொன்னதை பி.டி ஸ்ரீனிவாச அய்யங்கார் ஆங்கிலத்தில் புஸ்தகமாக எழுதினார்.( M RAGAVA IYENGAR AND P T SRINIVASA IYENGAR)

இதோ ஜாதகக் கதை சொல்லும் விஷயங்கள்.

முதலில் மதம் மாற்றம் செய்யும் அயோக்கியர்கள் பற்றி ஒரு வரி—

இந்து மதத்தினரை வேற்று மதத்துக்கு மாற்ற விழைவோர் முதலில் ஒரு அண்டப் புளுகை அவிழ்த்து விடுவார்கள் . உங்கள் சாமிதான் எங்கள் மதத்திலும் உளது என்று காட்டுவர். இந்த ஏமாத்து வேலையை முதலில் செய்து இந்துக்களின் காதில் பூ சுற்றியவர்கள் பவுத்தர்கள் . இந்தியாவில் வழங்கிய அத்தனை புராண இதிஹாஸக் கதைகளையும் எடுத்து அவை எல்லாம் புத்தரின் பூர்வ ஜென்மத்தில் — அவர் போதி சத்துவராக அவதரித்தபோது நடந்தவை என்று புளுகினர்.

இப்படி அவர்கள் செய்த அயோக்கியத்தனத்திலும் நன்மை உண்டு. எப்படி வெளிநாட்டுக்காரர்கள் கொள்ளை அடித்த செல்வங்களை நாம் இன்று லண்டன் பிரிட்டிஷ் மியூசியத்தில் பாரிஸ் லூவர் , கெய்மே மியூசியங்களிலும், நியூயார்க் மெட்ரோபாலிட்டன் மியூஸியத்திலும் காண முடிகிறதோ அப்படி 2600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் புத்தர் காலத்தில் இந்தியா எப்படி இருந்தது என்பதை 560 புத்த ஜாதகக் கதைகளும் காட்டிவிடுகின்றன . மிகவும் அரிய பெரிய விஷயங்கள் அவற்றில் உள்ளன. சில்வன் டேவி போன்றோர் ஆராய்ந்த அளவுக்கு இந்தியர்கள் கூட இன்னும் முழு அளவுக்கு ஆராயவில்லை . கிணற்றுத் தவளையாக வாழும் தமிழர்களுக்கு இப்படி புஸ்தகம் இருப்பதே தெரியாது.

அகத்ஸ்த்ய முனிவர் பற்றி

முதல் முதலில் அகஸ்திய முனிவரையும் பாண்டிய நாட்டையும் தொடர்பு படுத்தி எழுதியது உலக மஹா கவிஞனான காளிதாசன் ஆவான். அவன் 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரகு வம்ச காவியத்தில் சம்ஸ்க்ருதத்தில் இதை எழுதினான். அதற்கும் சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அகஸ்தியர் பற்றி ஜாதகக் கதை.இருக்கிறது. இது கி.மு. நாலாம் நூ ற்றாண்டுக் கதை.

ஜாதகக் கதைகளில் வலாஹஸ்ஸ ஜாதகம், –எண் 196, ஹத்திபால ஜாதக -எண் 509, மூகபக்க ஜாதக எண் .538 ஆகியன இலங்கை பற்றி இயம்புகிறது. அப்போது அந்தத் தீவின் பெயர் நாக த்வீபம்..

புத்தர் வில்லாளியாகப் பிறந்து,வேதங்களைக் கற்று,  தட்சசீலத்தில் பயின்று , பிராக்டிகல் எக்ஸ்பீரியன்ஸுக்காக  PRACTICAL EXPERIENCE —  வாழ்க்கைப் பயிற்சிக்காக — ஆந்திரத்துக்குச் சென்றதாக பீமஸேன ஜாதகம் பகரும் . அதாவது அவர் பூரவ ஜென்மத்தில் போதிசத்வராக ஜெனித்தபோது நடந்தது இது.

இன்னொரு பிறப்பில் அவர் குயவனாக சேரி  ராஜ்யத்தில் பிறந்தார் என்று சேரி  வாண்ய ஜாதகம் இயம்பும். இத்து சேர நாடாக இருக்கலாம் என்கிறார் பி.டி .எஸ். அய்யங்கார்.  அவர் தான் செய்த பொருட்களை விற்பதற்காக தெளவாக நதியைக் கடந்து  அந்தபுரம்  என்னும் ஊரில் நுழைந்தார் .

இன்னொரு ஜாதகக் கதையில் (எண் .480) அவர் –போதி சத்வர்  — ஒரு பிராமண அறிஞரின் மகனாகப் பிறந்தார் . அப்போது புத்தரின் பெயர் அகித்தி . அவர் சந்நியாசியாக மாறி தனது சகோதரி யசவதியுடன் காசியிலிருந்து மூன்று லீக் /யோஜனை தூரத்தில் தாங்கினார். சீடர்களின் அன்புத் தொல்லை பொறுக்கமாட்டாமல்,    தான்  மட்டும் DAMILA டமில/ தமிழ் தேசத்துக்குப் போனார் ; அங்கு காவேரப்பட்டணத்தில் ஒரு உத்யாவனத்தில் / தோட்டத்தில் தாங்கினார் இங்கேயும் பக்தர்கள் நச்சரிக்கவே அவர் தம்பபண்ணி அருகிலுள்ள  அஹி தீப  என்ற கார தீபத்துக்குப் போனார்.

காரைத் தீவு

இந்தக் கதை காசி நகர பிராமண அகத்தியரை இலங்கையிலுள்ள காரைத் தீவு வரை கொண்டு செல்கிறது!

அஹி என்றால் பாம்பு/ நாகம்.

அவ்வகையில் இலங்கை காரைத்தீவின் பெயரும் வருகிறது

காரைத் தீவு , நாகத் தீவு முதலியன யாழ்ப்பாணத்தில் இருக்கின்றன

இதில் நிறைய ஆராய்சசிக்குரிய விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

கவர ரிஷியின் மகளான காவிரியின் பெயரில் அந்த நதி, காவேரி என்று அழைக்கப்பட்டது.

சங்க இலக்கியத்தில் காவிரி பூம்பட்டினம் அடிபடுகிறது.

அகத்தியர் என்பது கோத்திரப் பெயர் என்பதால் பல அகத்தியர் இருப்பதை நினைவிற்கொள்ள வேண்டும்

ஆயினும் ஒரு மகரிஷி என்பதால்தான் அவரை போதிசத்வர் அவதாரத்துக்கு ஜாதக     கதை ஏற்றியிருக்கிறது. மேலும் அவர் சோழ நாட்டின் காவிரி பூம்பட்டினம் வரை வந்து இருக்கிறார். அத்தோடு அகத்தியனுக்கு காவிரிக்கும் உள்ள தொடர்ப்பு உலகப் பிரசித்தம். இன்றும் கல்லணையில் சிலையைக் காணலாம்.

ஆக எல்லா விஷயங்ககளையும் கூட்டிக்கழித்துப் பார்க்கையில் இவர் தமிழ் அகத்திய முனிவர் என்பது வெளிப்படை. இவர் பாண்டிய நாடு போகாமல் இலங்கை காரைத்தவுக்குப் போனது புதுக்கதை.

மொத்தத்தில் 2400 ஆண்டுக்கு முன்னிருந்த காவிரி பூம்பட்டினம் காரைத் தீவு, காசி மாநகரம் , தமிழ் –டமில தேசம் — பற்றி நமக்குத் தகவல் கிடைக்கிறது.

tags – காசி, காரைத் தீவு ,அகஸ்தியர், பயணம், ஜாதகக் கதை

—SUBHAM—

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No.7924

Date uploaded in London – – – 5 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

ஸம்ஸ்கிருதத்தின் உயர்வு; அதில் சுபாஷிதத்தின் பெருமை!

ச.நாகராஜன்

ஸம்ஸ்கிருதத்தின் உயர்வு பற்றியும் சுபாஷிதங்களின் பெருமை பற்றியும் ஏராளமான சுபாஷிதங்கள் உள்ளன. அவற்றில் சில:-

பாஷாஷு மதுரா முக்யா திவ்யா கீர்வாணபாரதி |

தஸ்மாத் ஹி மதுரம் காவியம் தஸ்மாத் அபி சுபாஷிதம் ||

(மனித குலத்தில் உள்ள) மொழிகளில் எல்லாம் பாரதத்தில் உள்ள ஸம்ஸ்க்ருத மொழி இனிமையானது, மிக முக்கியமானது, தெய்வீகமானது மதுரமானது. அதிலும் அதில் உள்ள காவியங்கள் இனிமையானவை; அதிலும் இனிமையானவை அதில் உள்ள சுபாஷிதம்!

Among all the language (of mankind) Sanskruta the language of  Bharat i.e India is the sweetest, the most distinct and truly divine. Sanskrutas poetic verses are so very melodious, and amonst them again the most delightful are her Subhasitas.          (Translation by Manhar Jai)

*

கீர்வாண வாணீஷு விசிஷ்ட புத்திம்

   தஸ்மாபி பாஷாந்தரலோலுபோஹம் |

யதா சுராணமம்ருதே ஸ்திதேபி

   ஸ்வர்காங்கநாநாமமதராஸாவே ருசி: ||

அனைத்து மொழிகளின் மீதும் எனக்கு ஆசை உண்டு என்றாலும், எனக்கு கடவுளரின் மொழியில் – ஸம்ஸ்கிருதத்தின் மீது –  ஒரு விசேஷமான ஆர்வம் உண்டு. ஏனெனில் எப்போதுமே அம்ருதம் கடவுளர் முன்னே இருந்தாலும் கூட ஸ்வர்க்க தேவதைகளின் அதர பானத்தில் அவர்களுக்கு ருசி உண்டு, அது போல!

I have a special intrest in the speech of the gods (Sanskrit language), nevertheless I have a liking for the other languages; for, though nectar is ever present before them, the gods have a taste for the liquor of the lips of the divine damsels. (Translation by S.B. Nair)

*

ப்ருதிவ்யாம் த்ரீணி ரத்னானி ஜலமன்னம் சுபாஷிதம் |

மூடை: பாஷாணகண்டேஷு ரத்னசம்ஞா விதீயதே ||

உலகில் மூன்றே மூன்று ரத்னங்கள் தாம் உள்ளன; ஜலம், அன்னம், சுபாஷிதம் ஆகியவையே அந்த மூன்று.  மூடர்கள் பூமியிலிருந்து வெட்டி எடுக்கப்பட்ட சிறிய கற்களையே ரத்னம் என்று மதிக்கின்றனர்.

There are but three precious jewels on this earth: Water, food and gems of Speech. But ignoramuses (dull an stupid people) highly regard as precious, shining bits of stone (dug out from the bowels of the earth) (Translation by Manhar Jai)

*

ஏகவித்யாப்ரதானோபி பஹுஞானி பவேத் நர: |

சுபாஷிதானி சிக்ஷேத் யானி சாஸ்த்ரோத்வதானி வை ||

 ஒரு குறிப்பிட்ட அறிவை மனிதன் கொண்டிருக்கும் போது அது அவனை அதிக அறிவு கொண்டதாக ஆக்குகிறது;  அது தான் சுபாஷிதங்களிலிருந்து அவன் பெரும் அறிவாகும்.

Particularly one knowledge when possessed by a man renders him rich; it is the  knowledge learnt from wise sayings (Subhasita-s) drawn from the

sastra-s.

*

உத்கோசபாரிதோஷக பாடசுபாஷிததரார்தசௌர்யாஷா: |

தத்க்ஷணமேவ க்ராஹ்யா: ஷடயந்தகாலே ந லப்யதே ||

ஒரு மனிதனுக்கு ஆறு விஷயங்கள் முதல் தடவை தரப்படும், அந்தக் கணத்தின் போதே, ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் அவற்றைப் பெறும் இரண்டாவது வாய்ப்பு கிடைப்பது அரிது. அவையாவன, லஞ்சம், நல்ல விஷயத்திற்காகத் தரப்படும் பரிசு, வாடகை, சுபாஷிதம், திருட்டுப் பொருள்கள்,  பாரம்பர்ய சொத்திலிருந்து கிடைக்கும் ஒருவனுக்குரிய பங்கு.

There be six things a man should take the moment they are offered, lest he get no second chance of taking them; a bribe, a reward for good tidings, rent, a good saying (Subhasita), stolen goods, and one’s share of heritage. ((Translation by P.Peterson)

*

உச்சை: ஸ்திதீனாம் விதுஷாம் பதமாரோத்மிச்சவ: |

சத்சுபாஷிதசோபான- சேவின: சந்து  சாதவ: ||

பண்டிதர்களிடையே உயர்நிலைக்குச் செல்ல விரும்புவோர் ஏணிப்படிகளாக அமையும் நல்ல சுபாஷிதங்களைக் கற்க வேண்டும்.

Those good men who wish to climb to the position of learned scholars occupying high positions, (should) resort to the (study of) staircase of good poetry. (subhasita-s) (Translation by A.A.R.)

tags – ஸம்ஸ்கிருதம், சுபாஷிதம், பெருமை

*

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No.7920

Date uploaded in London – – – 4 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

கத்தி முனை உன் பக்கமும், கைப்பிடி எதிரிலிருப்பவரிடமும் இருக்க வேண்டும்!

ச.நாகராஜன்

ஸ்வாமி துரியானந்தர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரின் சீடர்களுள் ஒருவர்.

அவரின் வாழ்க்கைச் சரிதம் அற்புதமான ஒன்று. சுவையான சம்பவங்கள் நிறைந்தது.

அதில் சில சம்பவங்களை இங்கு பார்க்கலாம்.

ஹரிநாத் சட்டோபாத்யாயா கல்கத்தாவின் வட பகுதியில் 1863, ஜனவரி 3-ஆம் தேதி பிறந்தார். அவருக்கு மூன்று வயது ஆகும் போது அவரின் தாயார் மறைந்தார். 12 வயதில் அவர் தந்தையை இழந்தார். பின்னர் அண்ணன், மன்னி ஆதரவில் வளர்ந்து வந்தார்.

பதிமூன்று அல்லது பதிநான்கு வயதிருக்கும், ஒரு நாள் அவர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரை கல்கத்தாவில் தீனநாத் பாசுவின் வீட்டில் சந்தித்தார்.

அந்த தரிசனம் அவரை ஈர்த்து ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸருடன்  ஒன்றச் செய்தது.

அவர் பின்னாளில் ஸ்வாமி துரியானந்தர் ஆனார்.

59 வயது வாழ்ந்த ஸ்வாமி துரியானந்தர் பல செயற்கரிய செயல்களை ஆற்றி கல்கத்தாவில் 21-7-1922 அன்று மாலை 6.45 மணிக்கு நிர்வாண நிலையை எய்தினார்.

அதற்கு முதல் நால் ஸ்வாமிஜி தனது அருகிலிருந்தவர்களிடம், “ நாளை தான் எனக்கு கடைசி தினம்” என்று திருப்பித் திருப்பிச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்.

அதன் படியே நடந்தது!

ஸ்வாமி விவேகானந்தர் மேற்கில் வெற்றி யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு 1897ஆம் வருட ஆரம்பத்தில் கல்கத்தா திரும்பினார். 1897, மே மாதம் முதல் நாள் அவர் ராமகிருஷ்ண மிஷனைத் துவங்கினார்.

ஸ்வாமி துரியானந்தர் விவேகானந்தருடன் இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கும் சென்றார்.

தவ வாழ்க்கை வாழ்வதிலேயே அவருக்கு நாட்டம் இருந்தது.

ஒரு நாள், ஸ்வாமி விவேகானந்தர் துரியானந்தரை நோக்கி, “பரமஹம்ஸரின் பணிக்காக என் இறுதி வரை ஒவ்வொரு துளியாக என்னை நான் அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருப்பதை நீ பார்க்கவில்லையா? அதை வெறுமனே நீ பார்த்துக்  கொண்டே இருப்பாயா? எனது சுமையைச் சற்று இறக்கி விட மாட்டாயா?” என்று கேட்டார்.

துரியானந்தர் மனம் உருகினார்.

விவேகானந்தர் கூறிய படி 1899இல் ஜூன் மாதம் அமெரிக்கா நோக்கிப் பயணமானார். அங்கு பெரும் பணி ஆற்றினார்.

அமெரிக்கா செல்லும் முன்னர் சகோதரி நிவேதிதையை நோக்கி துரியானந்தர், “எனக்கு மேலை நாட்டு பழக்க வழக்கங்கள் தெரியாதே! அது பற்றிக் கொஞ்சம் சொல்லக் கூடாதா” என்றார்.

நிவேதிதை அவரை நோக்கி, “ஐயனே! எப்பொழுதெல்லாம் நீங்கள் ஒருவருக்கு எதையேனும் கொடுக்க முற்படுகிறீர்களோ அப்போதெல்லாம் வசதியற்ற, விரும்பத்தகாத பக்கங்களை உங்கள் பக்கம் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். கத்தியின் கூர்மையான முனை இருக்கும் பக்கத்தை உங்கள் கையில் வைத்துக் கொண்டு கைப்பிடியை எதிரிலிருப்பவரிடம் கொடுக்க வேண்டும், அவ்வளவு தான்!” என்றார்.

அதன்படியே அவர் அமெரிக்காவில் சீடர்களுக்கு ஒவ்வொரு கணமும் தன் வசதியை அறவே துறந்து விட்டு அவர்களின் முன்னேற்றத்திலேயே கண்ணும் கருத்தும் செலுத்தினார்.

சின்னச் சின்ன பழக்கங்களையும் அவர் மிருதுவாக அமெரிக்க சீடர்களுக்குச் சொல்லித் தந்தார்.

ஒரு முறை சான்பிரான்ஸிஸ்கோவில் ஒரு பெண்மணி அவரது வேதாந்த வகுப்புகளுக்கு ஆர்வமுடன் வந்து கொண்டிருந்தார். அந்தப் பெண்மணியின் கணவனுக்கோ இது சற்றும் பிடிக்கவில்லை.

இதை அறிந்து கொண்ட துரியானந்தர் அவரிடம், “ ஒரு மனைவியானவள் கணவனின் விருப்பப்படி அவருக்கு அடங்கி நடந்து கொள்ள வேண்டும். அடிக்கடி இங்கு வர வேண்டாம். இங்கு என்ன கற்றுக் கொள்கிறாய் என்பதை கணவனிடம் கூறு. தேவியை பிரார்த்தனை செய். எல்லாம் சரியாகும்” என்று அறிவுறுத்தினார்.

ஆனால் கணவனுக்கோ மனைவி துரியானந்தர் வகுப்புகளுக்கு வருவது பிடிக்கவே இல்லை.

ஒருநாள் துரியானந்தர் அந்தப் பெண்மணியிடம், “உன் கணவனை நான் பார்க்க வேண்டுமே” என்றார்.

“ஐயையோ! அது மட்டும் வேண்டாம்” என்று அவர் அலறினார்.

ஆனால் துரியானந்தர் ஒரு நாள் அவர் இல்லம் சென்றார். அவரது கணவனைப் பார்த்து கைகுலுக்கினார்.

என்ன ஆச்சரியம்! அந்த ஒரே கைகுலுக்கலுடன் கணவனின் வெறுப்பு மறைந்தது. மனைவி வழக்கம் போல வேதாந்த சொஸைடிக்கு வரலானார்.

ஒவ்வொருவரின் மனப்பக்குவம், பழக்க வழக்கத்திற்குத் தக்கபடி அறிவுரை கூறுவது அவர் பழக்கம்.

ஒரு பெண்மணிக்கு அதீத உளவியலில் ஆர்வம் அதிகம். அவர் ஆவிகளுடன் பேசும் பழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார்.

அவரது விசேஷ திறமை ஆடோமேடிக் ரைட்டிங் எனப்படும் ஆவி கைகளின் வழியே எழுதும் முறையில் விகசித்தது.

சிறிது நேரம் ஓய்வாக இருந்த பின்னர் அவர் கைகளில் இருக்கும் பென்சில் தானே பேப்பரின் மீது எழுத ஆரம்பிக்கும்.

ஒரு நாள் இதைப் பார்த்த துரியானந்தர் அவரிடம், “ என்ன முட்டாள்தனம்! பிசாசுகளின் கட்டுப்பாட்டில் நீ இருக்க விரும்புகிறாயா, என்ன? இந்த முட்டாள்தனத்தை அடியோடு விடு. நாம் விரும்புவது முக்தி! இந்த  உலகத்தை மட்டுமல்ல, எல்லா உலகங்களையும் கடந்து செல்ல நாம் விரும்புகிறோம். இறந்தவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ள ஏன் நீ விரும்புகிறாய்? அவர்களை அமைதியுடன் இருக்க விடு. இதெல்லாம் மாயையே! மாயையை விடு. சுதந்திரமாக இரு” என்றார்.

அன்றுடன் அந்தப் பெண்மணி தன் ஆவி உலகத் தொடர்பை விட்டார்.

இன்னொரு பெண்மணி சமைக்கும் போது உப்பு சரியாகப் போட்டிருக்கிறோமா என்பதைச் சரி பார்க்க உணவில் ஒரு சிறிய பகுதியை எடுத்து சுவைத்துப் பார்த்தார்.

இதைக் கவனித்த துரியானந்தர் அவரிடம் சென்று, “சமைக்கும் போது உணவை ருசி பார்ப்பது  இந்தியாவில் வழக்கமே இல்லை. ஏனெனில் அது சமைக்கப்பட்டவுடன் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. நமது குடும்பத்திற்காக நாம் சமைக்கவில்லை. இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் நாம் சமைக்கிறோம். குளித்து, ஆடை அணிந்து இறைவனைத் துதித்த பின்னரே சமையலறைக்குள் நுழைவது இந்தியரின் பழக்கம்” என்றார்.

ஒவ்வொரு சிறு செயலையும் அவர் தன் மேலை நாட்டு சீடர்களுக்கு மிருதுவான குரலில் அன்பைக் குழைத்துக் கற்றுத் தந்தார்.

தினந்தோறும் காலை எழுந்தவுடன் பகவத்கீதையின் பதினெட்டு அத்தியாயங்களை அவர் ஓதுவார்; பின்னர் தான் காலைச் சிற்றுண்டியை எடுத்துக் கொள்வார்.

1909ஆம் ஆண்டு கங்கைக் கரையோரம் இருந்த நகோல் என்ற இடத்திற்கு அவர் சென்றார். 1910ஆம் ஆண்டில் சில மாதங்கள் வரை அங்கு இருந்தார். ஹரித்வாரின் கீழே சுமார் 60 மைல் தொலைவில் உள்ள கிராமம் நகோல். அதைச் சுற்றி ஒரே காடுகள். இந்தக் காட்டினுள் நுழைந்து சென்று தவம் செய்வது துரியானந்தரின் வழக்கம்.

ஒரு நாள் பாறை ஒன்றின் மீது அவர் தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார். கண் விழித்த போது ஜொலிஜொலித்த இரு கண்கள் அவரைப் பார்த்த வண்ணம் இருந்தன. பெரிய புலி ஒன்று அவருக்குச் சற்று தூரத்தில் இருந்தது. முதலில் திடுக்கிட்ட துரியானந்தர் அதைக் கூர்ந்து பார்த்தார். புலி அங்கிருந்து அகன்றது.

என்ன நடந்தது என்று கவலையுடன் கேட்டவர்களிடம் அவர் கூறினார் : “அது என்னைப் பார்த்தது. நானும் நகராமல் அதைப் பார்த்தேன். ஒரு தாவு தாவி அது ஓடி விட்டது” என்றார்.

அவரது வாழ்வில் நடந்த ஏராளமான சம்பவங்களை ஸ்வாமி ரிடஜானந்தா ஸ்வாமி துரியானந்தா என்ற நூலில் எழுதியுள்ளார்.

படித்தால் பரவசமூட்டும் நூல் இது!

Tags –  துரியானந்தர் , கத்தி முனை , உன் பக்கம்

***

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7918

Date uploaded in London – 3 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

உலகிலேயே முதல் முதலில் நாணயங்களை பயன்படுத்தியது இந்தியா. ஆனால்  அவை வட்ட வடிவான நாணயங்கள் அல்ல . நீளமாகவும் சதுரமாகவும், மெல்லிய பல வடிவம் கொண்ட தகடுகளாகவும் இருந்தன. வேத காலத்தில் இருந்தவை வட்ட வடிவத்தில் இருந்திருக்கலாம். ஆயினும் நமக்கு ஒரு மாதிரியும் கிடைக்காததால் ஊகிக்க மட்டுமே முடிகிறது பெண்களின் கழுத்தில் தங்கக் காசு மாலை அணிவதை இன்று வரை நாம் பார்க்கிறோம். வேதகாலத்தில் காலத்தில் நிஷ்கா (Nishka or Niska) என்பது கழுத்தில் அணியும் நெக்லசையும் நாணயங்களையும் குறிப்பதால் காசுகள் வட்டவடிவில் இருந்திருக்கும் எனத்தெரிகிறது. முந்திய கட்டுரைகளில் நிஸ்கா பற்றி கண்டோம். இதோ மேலும் சிலா சுவையான விவரங்கள்.

சிந்து-சரஸ்வதி நதி தீரத்தில் நாணயங்கள் கிடைத்ததாக செய்திகள் இல்லை. வேத காலம் என்பது சுமேரிய பாபிலோனிய நாகரீகங்களுக்கு முன்னர் என்பது பலரின் கருத்து. அப்படிப் பார்த்தோமானால் நாம்தான் உலகிற்கு கணிதத்தைக் கற்பித்தது போல நாணய முறையையும் கற்பித்தோம் என்று சொன்னால் தவறில்லை.

உலக நாணய என்சைக்ளோபீடியாக்களை எடுத்துக் படித்தால் அவை அனைத்தும் லிடியர்கள் அல்லது பைர்ஜியர்கள் (Lydians and Phyrgians) தான் முதலில் நாணயங்களை புழக்கத்திற்குக் கொண்டு வந்ததாகப் பகரும். ஏனெனில் அற்புதமான, அழாகான , ஏராளமான நாணயங்கள் துருக்கி (லிடியர் ), கிரேக்க தேசங்களிலிருந்து கிடைத்திருக்கின்றன. அவைகளின் வடிவங்கள் வியப்பூட்டும்! நம் நாட்டில் கிடைத்த வெள்ளி, தாமிரத் தகடுகள்  அவைகளை விட பழமையானது என்றாலும் கவர்ச்சி கிடையாது.

நாம் நாட்டு நாணயங்களில் பல வடிவ முத்திரைகள் குத்தப்பட்டதால் இவர்களை முத்திரைக் காசுகள் (Punch marked coins) என்று அழைக்கிறோம். இவைகளில் 564 வகையான முத்திரைகள் இருப்பதை 1934ம் ஆண்டிலேயே துர்கா பிரசாத் என்பவர் கட்டுரையாக எழுதியுள்ளார்.

***

இன்னொரு முக்கிய விஷயம் தமிழில் உள்ள நாணயம் தொடர்பான எல்லா சொற்களும் இன்று ஸம்ஸ்க்ருத சொற்களாகவே இருக்கின்றன. இது, வடக்கில் இருந்து இங்கே நாணய முறை வந்ததைக் காட்டுகிறது.

கார்ஷா பணம் என்பது காசு-பணம் ஆகியது. நாணயம் என்பதும் சம் ஸ்கிருத சொல்லே. சங்க இலக்கியத்தில் ‘காசு’ என்ற சொல் வட்ட வடிவ  பொற்காசுகளைக் குறித்ததை பல பாடலகளில் காணலாம். புலவர்களுக்கு  பொற்காசுகள் கொடுத்த செய்திகளையும் காணலாம். ஆயினும் இவைகள் நாணயம் என்பதற்கான சான்று இல்லை. மேலும் பண்ட மாற்று (barter trade)  வணிகம் பற்றி நிறைய குறிப்புகள் உள்ளன.

***

இந்துப் பெண்களுக்கு ஒரு பெரிய வியாதி உண்டு. இன்று வரை அது நீடிக்கிறது . தங்கத்தின் மீது பேராசை. அதில்கூட தவறில்லை. அதை மீண்டும் மீண்டும் உருக்கி புதுப்புது டிசைன்களில் அணியும் வியாதி இன்றுவரை தொடர்கிறது. இது பொற்கொல்லர்கள் தங்கத்தைத் திருடவும் (கூலி சேதாரம்) செய்கூலி வசூலிக்கவும் வகை செய்தது. இதனால் நம்முடைய தங்க நாணயங்கள் அனைத்தும் உருக்கப்பட்டு அழி க்கப்பட்டன.

வெளிநாட்டினர் கொள்ளை அடித்த அல்லது வெளிநாட்டுக்கு நம்மவர்களால் கடத்தப்பட்ட நாணயங்கள் — ஏராளமான தங்க நாணயங்கள் — இன்று பிரிட்டிஷ் மியூசியத்திலும் உலகின் ஏனைய கண்காட்சி சாலைகளிலும் தனியார் பொக்கிஷ அறைகளிலும் உள்ளன.

திருவனந்தபுரம் கோவிலில் கிடைத்த உலக மஹா பொக்கிஷம் பற்றி மேலும் தகவல் கிடைத்தால் புதிய நாணய செய்திகள் கிடைக்கலாம். தற்போது சிவபெருமான் உருவத்துடன் குஷாணர் வெளியிட்ட தங்கக் காசுகளும், குப்தர்கள் லெட்சுமி முதலிய படங்களுடன் வெளியிட்ட தங்க நாணயங்களும் காட்சியில் உள்ளன.

***

நிஷ்கா நாணய அதிசயம்

வேதங்கள், பிராஹ்மண நூல்களுக்குப் பின்னர் நமக்குக் கிடைக்கும் நாணயச் செய்திகள் 2700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த பாணினி எழுதிய ‘அஷ்டாத்யாயீ’ என்ற இலக்கண நூலில் கிடைக்கிறது. 5-1-19 முதல் 5-1-37 வரையுள்ள சூத்திரங்களில் இவர் நிறைய விஷயங்களை சொல்கிறார். இதையும் உரைகாரர் தரும் விஷயங்களையும் நாடு முழுதும் கிடைத்த நாணயங்களையும் வைத்து ஒரு என்சைக்ளோபீடியா தயாரிக்கலாம். அவ்வளவு விஷயங்கள் .

கௌடில்யர் எழுதிய அர்த்த சாஸ்திரத்தில் இல்லாத நாணயங்களை பாணினி குறிப்பிடுவதால் இவர் கி.மு 700 அல்லது அதற்கு முந்தியவர் என்பது உறுதியாகிறது. இவர் முதற்கொண்டு பதஞ்சலி வரையான கால கட்டத்தில் வாழ்ந்த 64 இலக்கண ஆசிரியர் பெயர்களை — அதாவது 2200 ஆண்டுகளுக்கு முந்திய 64 ஆசிரியர் பட்டியலை மாக்ஸ்முல்லர் வெளியிட்டதால் நமக்கு நாணய வரலாறும் கிடைக்கிறது. இவர்கள் காலத்தையும் நிர்ணயிக்க முடிகிறது.

ஏனெனில் பாணினி முதல் பதஞ்சலி வரையுள்ள கால கட்டத்தில் நந்தர்கள் புதிய நாணயக் காட்டுப்பாடுகளை விதித்தது, மௌரியர்கள் அதை மாற்றியது, பதஞ்சலி காலத்தில் புதிய நாணயங்கள் புழங்கியது— என்பதை எல்லாம் வைத்து கால வரிசைப்படுத்த முடிகிறது.

‘பண’, ‘பாத’, ‘மாஷ’ , ‘மாண’  என்பதை எல்லாம் விளக்குகையில் எத்தனை நிஸ்காக்களுக்கு ஒரு பொருள் விலைக்கு வாங்கப்பட்டது  என்பதை பாணினி விளக்குகிறார்.

‘த்வி நிஷ்கம் , த்ரி  நிஷ்கம்’ என்பார் .

5-1-20, 5-1-30

சத சஹராந்தாச்ச நிஷ்காத் – 5-2-119

நிஷ்க சஹஸ்ரிகா  என்பவர் – ஆயிரம் பொற்காசுகள் உடையவர் . இன்று நாம் லட்சாதிபதி , கோடீஸ்வரர் என்று சொல்லுவது போல அந்தக் காலத்தில் இது ஒரு செல்வந்தரைக் குறித்தது போலும். .மஹாபாரதம், பதஞ்சலியின் மஹா பாஷ்யம், காசிகா விருத்தி உரை முதலியன இதை உறுதி செய்கின்றன. உத்தாலக ஆருணி என்பவர் ஸ்வைதாயன என்பவருக்கு நிஷ்க அளித்ததை 3000 ஆண்டுப் பழமையுடைய சதபத பிராஹ்மணம் பகரும் .

புத்த ஜாதகக்  கதைகளிலும் நிறைய குறிப்புகள் உண்டு .

ஜனக மாமன்னன் நடத்திய அகில இந்திய தத்துவ  மாநாட்டிற்கு வந்தவர்களில் யார் மிகவும் கற்றறிந்த பிராஹ்மணனோ அவருக்கு 20,000 ‘பாத’ அளிக்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது . இது நிஷ்கா தங்க நாணயம் என்று டாக்டர் தி.ஆர். பண்டார்கர் எழுதுகிறார். பாணினி சூத்ரம் 5-1-34 காட்டும் ‘பண – பாத – மாஷா- சதாத்யாத்’ இதற்கு சான்று என்பார் ‘.பண’ என்பதுடன் வருவதால் இது வெறும் தங்கக் காசு அல்ல, நாணய வழக்கில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்கிறார். சிலர் இதை வெள்ளிக்காசு என்றும் விளக்குவார்.

மனு ஸ்மிருதியில் 8-137 நிஸ்கா என்பது 4 சுவர்ணம் அல்லது 320 ரத்தி எடை உடையது என்று விளக்கப்படுகிறது . இதிலிருந்து ‘பாத’, ‘நிஷ்கா’ என்பது ஒரு ‘சுவர்ண’ என்று ஊகிக்கப்படுகிறது .

சுவர்ண

சுவர்ண என்பதை பாணினி நேரடியாகக் குறிப்பிடவில்லை. ‘ஹிரண்ய பரிமாணம் தனே’ 6-2-55 சூத்திரத்தில் மறைமுகமாக வருகிறது

கௌடில்யரின் அர்த்த சாஸ்திரம் ‘சுவர்ண’ என்பது ‘கார்சா பணம்’ எடை உடையது = 80 குஞ்ச= 140 தானியம் என்பார் . ஆனால் உலகம் முழுதும் இன்றும்  கூட நாணயத்தின் எடையும், அளவும், அதிலுள்ள உலோக மதிப்பும் மாறிக்கொண்டே வருவதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

குஷானர் காலத்தில் ‘கேதார’, ‘தினாரியஸ்’  என்ற பெயர்களில் தங்க நாணயங்கள் வெளியிடப்பட்டன. . ‘கேதார’ என்ற சொல் 5-2-120ல் வருகிறது.

முத்திரை குத்தப்பட்ட பாணினி கால நாணயம் கிடைக்கவில்லையாயினும் ஏராளமான குறிப்புகள் வருவதால் உண்மையென்றே நம்புகிறோம்.

உறுதியான சான்றுகள் நம்மிடம் இல்லாததால் வெளிநாட்டினர் இதை ஏற்பது இல்லை. கிரேக்க, லிடிய நாணயங்கள் அவர்களுக்கு நல்ல சான்றுகளைத் தருகின்றன .

பதஞ்சலி எழுதிய மஹா பாஷ்யத்தில் தங்கம் கொடுத்து தானியம் வாங்கியது ,குதிரை வாங்கியது பற்றி உதாரணங்கள் தருகிறார். இது கரன்சி எனப்படும் நாணயங்களாக இருக்கலாம்

***

சுவர்ண மாஷக

இவை பற்றியும் இலக்கியத்தில், ஜாதகக் கதைகளில் மட்டும் தகவல் கிடைக்கிறது. தங்கம் வெள்ளி, தாமிரத்தில் இவை இருந்ததை அறிகிறோம்.

***

சதமான

சதமான எனப்படும் வெள்ளி நாணயம் 5-1-27 சூத்திரத்தில் வருகிறது.

‘சதமான விம்சதிக  சஹஸ்ர வசனாத்’

சதபத ப்ராஹ்மணத்தில் சதமானம் என்னும் தங்க நாணயம் பற்றியும் பேசப்படுகிறது.

சதமானம் என்பது 100 ரத்தி எடை கொண்டது.

ஒரு மனிதன் 100 ஆண்டுகள் வாழ்வதால் அவனுக்கு சதமானம்  வெள்ளி, தங்கம் தக்ஷிணை தரவேண்டும் என்று சதபத ப்ராஹ்மணம் கூறும் —

ரஜதம் ஹிரண்யம் தக்ஷிணா நானா ரூப தயா சதமானம் பவது

ஸதாயுர் வை புருஷாஹா  -13-4-2-10

இது 100 யூனிட் கொண்ட வெள்ளி . மனுவும் சதமான என்பது 10 தாரண அல்லது 320 ரத்தி எடை கொண்டது. என்பார்.

***

அலெக்ஸ்சாண்டர் நாணயம்

1953-ம் ஆண்டு புஸ்தகத்தில் டாக்டர் அக்ரவாலா எழுதுகிறார் –

தட்சசீலத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நாணயப் புதையலில்  2 அலெக்ஸ்சாண்டர் , ஒரு பிலிப் அரிதேயஸ் காசுடன் வெள்ளி முத்திரை நாணயமும் கிடைத்தன அதன் எடை 177 தானியம் என்று சார் ஜான் மார்ஷல் கூறுகிறார் . .

அங்கு கிடைத்த ‘சலாகா’ நாணயங்கள் வெள்ளி சதமான காசுகள் எனலாம். அவை 100 மான அல்லது குன்றிமணி எடையுடையவை. காத்யாயனர் காலம் வரை இது புழக்கத்தில் இருந்தது அவருடைய வார்த்திகா மூலமும் தெரிகிறது.

***

சாண

‘சாண’ வகை நாணயங்களையும் 5-1-35 எடுத்துக் காட்டாக தருகிறார் .

சரகரும் மருத்துவ நூலில் இதன் எடை  சுவர்ண அல்லது கார்ஷாவில் நாலில் ஒரு பகுதி , அதாவது 20 ரத்தி என்று காட்டுகிறார்.

வெள்ளி சதமானத்தில் எட்டில் ஒரு பகுதி என்று மஹாபாரத அரண்யக / வன பர்வத்தில் வருகிறது.

இந்தியாவின் கிழக்குப் பகுதியில் போட்ட வரிகளில் ‘சாண’ காசு வருவதை பிற்கால காசிகா உரை குறிப்பிடுகிறது .

***

கார்சா பண

சூத்திரம் 5-1-29ல் இதைக் காண்கிறோம். இது வேத காலத்தில் இல்லை.. ஜாதகக் கதைகளில் நிறைய அடிபடும் நாணயம் இது. ‘பிரதி’ என்ற புதிய பெயரில் மஹா பாரதம் குறிப்பிடும் .

இது பற்றிய முழு விவரங்களையும் எடை முதலியவற்றுடன் அக்ரவாலா ,’ பாணினி கால இந்தியா’ (INDIA AT THE TIME OF PANINI)  என்ற தனது நூலில் வெளியிட்டுள்ளார்.

***

மாஷா என்ற நாணயம் வெள்ளி, தாமிர நாணயம். வரிசைக் கிரமத்தில் ‘பண’, ‘பாத’ ஆகியவற்றுக்கு அடுத்தபடியாக இது வரும்..

காத்யாயனர் குறிப்பிடும் காக்கணி , அர்த்த காக்கணி  ஆகியவற்றை கௌடில்யரும் குறிப்பிடுவதால் அவர்கள் காலம் நமக்கு தெரிகிறது . பாணினி காலத்தில் இவை இல்லை. ஆகையால் பாணினி மிகவும் முற்காலத்தில் வாழ்ந்ததும் அவருக்கும் காத்யாயனர்க்கும்

நல்ல கால இடைவெளி உண்டு என்பதும் தெளிவாகிறது.

ஒருவருடைய காலத்தைக் கணக்கிட எவ்வளவோ சான்றுகள் இருந்தும் நாணயங்கள்தான் மிகவும் துல்லியமாக காலத்தைக் காட்டுகின்றன.அவை காலத்தைக் காட்டும் கண்ணாடி என்றால் மிகையாகாது .

tags — பாணினி, நாணயம், நிஷ்கா, சதமான , காசு, கார்சா பண , பதஞ்சலி

–சுபம்–