Date: 8 JANUARY 2018

Time uploaded in London- 6-00 am

Written  by S NAGARAJAN

Post No. 4593

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may not be related to the story. They are only representational.

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்

சம்ஸ்கிருத காதல் கவிதைகள் : ராகத்திலே அநுராக மேவினால் ஜகமே ஊஞ்சலில் ஆடாதா!!!

ச.நாகராஜன்

1

1955ஆம் ஆண்டு, பொங்கல் தினத்தன்று வெளியான படம் தமிழகத்தை ஒரு கலக்கு கலக்கியது.

மிஸ்ஸியம்மா.

அதில் ஒரு பாடல் காட்சி. மக்களை ஆட வைத்தது.

பிருந்தாவனமும் நந்தகுமாரனும் யாவருக்கும்

பொது சொந்தமன்றோ….

கண்ணனின் உன்னத லீலையை நினைத்தால் உள்ளமே

ஜில்லெனத் துள்ளாதா?

ராகத்திலே அநுராக மேவினால்

ஜகமே ஊஞ்சலில் ஆடாதா!

பாட்டுடன் மக்கள் ஆடினர்.

பாடலை ஜெமினி கணேசன் பாட ஜமுனா ராணி ஆடுகிறார்.

அதை ரங்காராவ் மனைவியுடன் ரசிக்கிறார். சாவித்திரியோ நடு நடுவில் வந்து பார்த்துக் குமுறுகிறார்.

தஞ்சை ராமையா தாஸின் பாடலுக்கு ராஜேஸ்வர ராவ் இசையமைத்துள்ள இந்தக் காட்சி அனைவரையும் வெகுவாகக் கவர்ந்தது.

சரி, ஒரு கேள்வி.

ராகத்திலே அநுராக மேவினால் ஜகமே ஊஞ்சலில் ஆடாதா?

ராகத்திலே அநுராக மேவினால் என்றால் அர்த்தம் என்ன?

உங்கள் சிந்தனைக்கு விட்டு விடுகிறேன்.

2

காதலை 64 வ்கையாக போஜ மன்னன் பிரித்தார். அதில் ராகமும் உண்டு; அநுராகமும் உண்டு.

இந்த அநுராகத்தை விளக்கும் பாடல்கள் ஆயிரக் கணக்கில் சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ளன.

வித்யாகரர் என்று ஒரு தேர்ந்த கவிதா ரஸிகர்.

நல்ல பாடல்களாகத் தொகுக்க ஆரம்பித்தார்.

சுமார் 275க்கும் மேற்பட்ட கவிஞர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

அவர்களின் சிறந்த பாடல்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்தார்.

1738 பாடல்கள் அவர் தேர்வில் வெற்றி பெற்றன.

அதை சுபாஷித ரத்னகோசம் என்ற பெயரில் நூலாகத் தொகுத்தார்.

அதில் 50 தலைப்புகள்.

அதில் ஒரு தலைப்பு: The Blossoming of Love. காதல் அரும்புதல்!

இந்த தலைப்பில்  மட்டும் 70 பாடல்கள் உள்ளன.

1738 பாடல்களும் அருமை என்றாலும் இந்தத் தலைப்பில் உள்ள சில பாடல்களை இங்கு பார்ப்போம்.

3

வித்யாகரரின் காலம் சரியாகத் தெரியவில்லை.அவரைப் பற்றிய விவரங்களையும் ஆதாரபூர்வமாக அறிய முடியவில்லை.

இருந்தாலும் இவரது பாடல்களை அரும்பாடு பட்டு ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கம் செய்துள்ள டேனியல் ஹெச்.ஹெச்.இங்கால்ஸ் என்ற அறிஞர், இவர் புத்தமதத்தைச் சேர்ந்த பேரறிஞர் என்றும். பதினொன்றாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியைச் சேர்ந்த இவர் வங்காளத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும் கூறுகிறார்.

4

இங்கால்ஸின் An Anthology of Sanskrit Court Poetry என்ற நூலிலிருந்து The Blossoming of Love – காதல் அரும்புதல்

என்ற பகுதியிலிருந்து சில கவிதைகள்:

The glances of your eye,

Which stretches to your ear, darker than waterlily

Were enough to steal a heart.

What needs it, pretty lass,

With such ado pretending to bind up your loosened braid

To show your armpit, camphor dusted

And, marked with lover’s nail?

அடடா, உன் கண் பார்வை!

செவி வரை நீண்டிருக்கும் அது, அல்லி மலரை விடக் கறுத்திருக்கிறதே!

அது ஒன்று போதும் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ள!

ஓ, அழகிய இளம் பெண்ணே,

பரபரப்புடன் தளர்ந்திருக்கும் உன் கேஸப் பின்னலைத் தூக்கி

முடிப்பது போலப் பாசாங்கு செய்கிறாயே!

அதன் தேவை தான் என்ன?!

வாசனை தூவப்பட்ட உனது அக்குளையும்

அங்கிருக்கும் காதலனின் நகக்குறியைக் காண்பிக்கவா?

*

Her body is a pond

Her face thereof a lotus and her arms the lotus stems,

Her loveliness the water and her triple fold the wave.

Therein a strong young elephant,

No other than my heart, has plunged,

But caught fast in love’s quicksand will never rise again.

அவள் மேனி ஒரு குளம்

அங்கிருக்கும் அவளது முகமோ தாமரை. அவளது கரங்களோ தாமரைத் தண்டுகள்.

அவளது பேரழகு தான் நீர்; அவளது மூன்று மடிப்புகளோ அலைகள்!

அங்கு ஒரு வலிமை வாய்ந்த யானை –

எனது இதயத்தைத் தான் சொல்கிறேன் – மூழ்கியது!

ஆனால் காதல் என்னும் புதைகுழியில் அது சிக்கி விட்டதால்

அது மீண்டும் எழுந்திருக்கவே எழுந்திருக்காது!

*

புதிதாக மணம் ஆகி விட்டது. கணவன் நெடு நாள் பிரிந்திருக்கப் போகிறான். வெளியூர் செல்ல இருக்கிறான். அவன் செல்ல வேண்டிய இடத்தை அடையவே நூறு நாள் பிடிக்கும்.

புது மணப்பெண்ணின் மனம் என்ன பாடுபடும்?

பார்க்கலாமா?

“You will return in an hour?                                                                                               Or at noon? Or after?

Or at least some time today!”

With such words the young bride,choked with tears,

Delayed her love’s departure for a land

Distant at hundred days.

“ நீ இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் வந்து விடுவாயா?

அல்லது நடுப்பகலில் வருவாயா? அல்லது சற்று நேரம் கழித்தா?

இன்றுக்குள் திரும்பி விடுவாய், இல்லையா!”

கண்ணீர அரும்ப தொண்டை அடைக்க இளம் மணப்பெண்

தன் கணவனிடம் கூறும் சொற்கள்… இவை

அவன் கிளம்பும் பயணத்தை சற்று நேரம் தள்ளி வைத்தது.

அவன் போக வேண்டிய இடத்தை அடையப் பிடிக்கும்

நூறு நாட்கள்.

*

மூன்று முத்தான கவிதைகளைப் பார்த்தோம்.

1738ஐயும் படிக்க வேண்டும் என்கின்ற ஆவல் எழுகிறதில்லையா?

வித்யாகரரின் ரஸனை அற்புதமானது. சுந்தரமான சுபாஷித ரத்ன கோஸத்தை நாடுங்கள். படியுங்கள். ரஸியுங்கள்

***

நன்றி : An Antholoty of Sanskrit Court Poetry translated by Daniel H.H.Ingalls

Cambridge, Massachusetts Harvard University Press, 1965

குறிப்பு: இதைப் படிப்பவர்கள், ‘காதலில் எத்தனை விதம் சொல்லு?! 64 வகை; அதன் உட்பிரிவோ 12288!! அதிசயமன்னனும், அவனை ஆராய்ந்த அறிஞரும்!!!’ என்ற கட்டுரையையும் படிக்கலாம்.

Written by London Swaminathan 

Date: 7 JANUARY 2018

Time uploaded in London-11-24 am

Post No. 4591

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

சாணக்கியன் மாபெரும் அறிவாளி; பெரிய அரசியல்வாதி; ராஜ தந்திரி; பொருளாதார நிபுணர்;  நூல்லாசியரும் கூட!

ஆயினும் அவர் சொல்லும் சில விஷயங்கள் வியப்பை ஏற்படுத்தும்; ஒருவேளை 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் — அவர் காலத்தில் நாமும் வாழ்ந்திருந்தால் பொருள் விளங்கி இருக்கும்! இதோ அவரது ஸ்லோகங்கள்:–

மதியாதார் வாசல் மிதிக்க வேண்டாம்

யஸ்மின் தேசே ந ஸம்மானோ ந வ்ருத்திர்ந ச பாந்தவாஹா

ந ச வித்யாகமஹ கஸ்சித்தம் தேசம் பரிவர்ஜயேத்

பொருள்:-

மரியாதையோ வாழ்க்கைக்கான ஊதியமோ, சொந்த பந்தங்களோ, அறிவு வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புக்களோ எந்த நாட்டில் இல்லையோ அந்த நாட்டில் வசிக்காதே.

சாணக்கிய நீதி, அத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 8

xxxxxx

டாக்டர் இல்லா ஊரில் தங்க வேண்டாம்

தனிகஹ ஸ்ரோத்ரியோ ராஜா நதீ வைத்யஸ்து பஞ்சமஹ

பஞ்ச யத்ர ந வித்யந்தே ந தத்ர திவஸம் வஸேத்

பொருள்

கீழ்கண்ட ஐந்து இல்லாத இடங்களில் ஒரு நாள் கூட வசிக்கக் கூடாது:

பணக்காரர், வேத பண்டிதர், அரசன், நதீ, டாக்டர்

சாணக்கிய நீதி, அத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 9

xxxxxx

அச்சம், அடக்கம் இல்லாவிடில்….

லோகயாத்ரா பயம் லஜ்ஜா தாக்ஷிண்யம் த்யாகசீலதா

பஞ்ச யத்ர ந வித்யந்தே குர்யாத் தத்ர ஸம்ஸ்திதிம்

சாணக்கிய நீதி, அத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 10

பொருள்

கீழ்கண்ட ஐந்து இல்லாத இடங்களில் வசிக்கக் கூடாது:- வாழ்வதற்கான வழி/ வேலை, சட்டத்தைக் கண்டு அச்சம், அடக்கம், நாகரீகம், தர்ம சிந்தனை

xxxxx

நண்பனிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்லாதே

ந விஸ்வஸேத் குமித்ரே ச மித்ரே சாதி ந விஸ்வஸேத்

கதாசித் குபிதம் மித்ரம் ஸர்வம் குஹ்யாம் ப்ரகாசயேத்

சாணக்கிய நீதி, அத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 6

பொருள்

கெட்ட நண்பனை நம்பாதே; நல்ல நண்பனையும் அதிகம் நம்பாதே; ஏனெனில் ஒரு நாள் கோபம் வந்தால் உன்னுடைய ரஹசியங்களை எல்லாம் பட்டவர்த்தனம் ஆக்கிவிடுவான்.

— சுபம், சுபம் —

வரவர மாமியார் கழுதை போல ஆனாளாம்- பழமொழிக் கதை (Post No.4588)

Written by London Swaminathan 

Date: 6 JANUARY 2018

Time uploaded in London- 8-18 am

Post No. 4588

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

வர வர மாமியார் கழுதை போல ஆனாளாம் — என்ற தமிழ்ப் பழமொழியைப் பலரும் அறிவார்கள்; ஆனால் இதன் பின்னாலுள்ள சுவையான கதையை அறிந்தோர் சிலரே. இதோ கதை:-

அம்மாஞ்சி என்ற பிராஹ்மணன் ஒரு கிராமத்தில் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மனைவி வல்லாள கண்டி மற்றும் அவனுடைய அம்மா, மற்றும் மாமியார் ஆகியோருடன் கூட்டுக் குடும்பம்.

வல்லாள கண்டியின் பெயரைக் கேட்டாலேயே அவள் எப்படிப்பட்டவள் என்பதைக் கண்டுகொள்ளலாம்;  சரியான சிடுமூஞ்சி; அடங்காப்பிடாரி.

வீட்டில் தினமும் ரணகளம்தான்;  த்வஜம் கட்டிக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் மோதல்; சண்டை சச்சரவு அன் றாடக் காட்சிகள்! குறிப்பாகச் சொல்லப் போனால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டது அம்மாஞ்சி பிராஹ்மணனின் அம்மாதான்

அசட்டு அம்மாஞ்சியால் ஒன்றும் சமாளிக்க முடியவில்லை. அவனுடைய அம்மாவும் பார்த்தாள்; இனி வீட்டை விட்டு ஓடுவதே ஒரே வழி என்று சிந்தித்தாள்; செயல் பட்டாள்;

ஆந்தைகள் அலறும், நாய்கள் ஓலமிடும் நள்ளிரவில் வீட்டை விட்டு ஓடினாள்.

‘ஓடினாள், ஓடினாள், கிராமத்தின் எல்லைக்கே ஓடினாள்’

அங்கே ஒரு காளி கோவில். அதில் ஓய்வு எடுத்தாள்.

நள்ளிரவுக்குப் பின்னர் ‘’கிலிங் கிலிங்’’ என்ற சப்தம். கிழட்டு அம்மணி நிமிர்      ந்து பார்த்தாள். அங்கே ஸ்வரூப சுந்தரியாக காளி தேவி காட்சி தந்தாள்.

‘அம்மணி! ஏது வெகுதூரம் வந்துவிட்டீர்? என்ன சமாச்சாரம்?’ என்று வினவ, கிழட்டு அம்மணியும் செப்பினாள் தன் துயரக் கதைகளை.

காளி மொழிந்தாள்:

கவலைப் படாதே! ஒரு மாம்பழம் தருகிறேன்; அதைச் சாப்பிடு; ‘’பெரிய மாற்றம்’’ ஏற்படும் என்றாள்.

அவளும் கவலையை மறந்து விடிவு காலத்தை (பொழுது விடியும் காலத்தை) எதிர் பார்த்துக் காத்திருந்தாள்.

இதற்குள்  அம்மாஞ்சி வீட்டில் ஒரே களேபரம்;அம்மாவைக் காணாது அம்மாஞ்சி- அசட்டு அம்மாஞ்சி–துடியாய்த் துடித்தான்

இதென்னடா கலிகாலம்! ‘பெத்த மனசு கல்லு, பிள்ளை மனசு பித்து’ என்று பழமொழி மாறிவிட்டதே.

ஓடினான் ஓடினான் ஊரின் எல்லைக்கே ஓடினான். அங்கே பராசக்தி அமர்ந்திருந்தாள்- அதான் அவனுடைய கிழட்டு அம்மா!

‘அம்மாவும் நீயே, அப்பாவும் நீயே. அன் புடனே ஆதரிக்கும் தெய்வமும் நீயே’,  என்று பாடி அவளை நமஸ்கரித்தான்.

வீட்டிற்குத் திரும்பி வருமாறு இறைஞ்சினான்.

அவளும் ‘நான் பெற்ற செல்வம்; நலமான செல்வம்’ என்று பாடி மாம்பழத்தைக் காட்டி சாப்பிடு என்றாள்.

அம்மா, அது அரிய பெரிய கனி; நீயே உண்ணு என்று சொல்லி அவளைத் தோளின் மீது போட்டுக்கொண்டான். அவளும் மாம்பழத்தைச் சாப்பிட்டாள்.

அம்மாஞ்சிக்கு கொஞ்சம் ஆச்சர்யம்; அம்மாவின் சொர சொர தோல் வழு வழு என்பது போல ஒரு உணர்வு; ஓஹோ! களைப்பின் மிகுதியால் வந்தது என்று எண்ணினான். மேலும் மேலும் குமரிப் பெண்ணின் கைகள் போட்ட உணர்வு தோன்,,,ரவே திரும்பி அம்மாவின் முகத்டைப் பார்த்தான; அவள் சொர்ண சுந்தரியாக மாறி ஸ்வர்ணம் போல ஜொலித்தாள்; வீட்டில் போய் இறக்கும் போது அவனுடைய கிழட்டு அம்மா  இளம் குமரி  ஆக மாறி இருந்தாள். அவனுக்கும் அவளுக்கும் மகிழ்ச்சி. எல்லாக் கதைகளையும் வல்லாள கண்டி கேட்டாள்; பொறாமைத் தீயில் சதித்திட்டம் தீட்டினாள்.

இரவு நேரத்தில் தனது அம்மாவை- அதாவது அசட்டு அம்மாஞ்சியின் மாமியாரை- வீட்டை வீட்டு ஓடும்படி துர் புத்திமதி சொன்னாள்; அவளும் இசைந்தாள் காளி கோவிலில் தஞ்சம் புகுந்தாள்; காளியும் தோன்றினள்; ஏன் அம்மா இங்கு வந்தாய் என்று கேட்க, அவளும் உரைத்தாள்– வீட்டில் துக்கம் தாளவில்லை என்று.

எதிர்பார்த்தது போலவே காளியும் மாம்பழம் தந்து உரைத்தாள்: இதைச் சாப்பிடு ‘’பெரிய மாற்றம்’’ வரும் என்று.

அந்தக் கள்ளியும் அவசரம் அவசரமாக மாம்பழத்தை உண்டாள். இதற்குள் வல்லாள கண்டி தனது அம்மாவைத் தேடிக் கண்டு பிடிக்கும்படி அம்மாஞ்சியை எஃகினாள். அவனும் விரைந்தான்.

மாமியாரைக் காளி கோவிலில் கண்டான்

கண்டேண் மாமியாரை! என்று ஆனந்தித்தான். தோளின் மீது சவாரியும் கொடுத்தான். அவள் தோல் சொர சொர என்று மாறிக்கொண்டு வந்து எடையும் கூடியது.

திரும்பிப் பார்த்தான்; சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை; மாமியார் அரைக் கழுதையாக மாறி இருந்தாள்; வீட்டிற்குள் ஓடிப் போய் அவளை தொப் என்று போட்டான்; அவள் முழுக் கழுதையாகக் காட்சி தந்தாள்

‘’கண்டேன் கண்டேன் கண்டேன்

கண்ணுக்கினியன கண்டேன்

ஊர் மக்கள் அனைவரும் வாரீர்

அரிய காட்சியைப்  பாரீர்’’ —

என்று ‘மனதுக்குள்’ பாடிக்கொண்டான்.

அம்மாஞ்சிக்கு சந்தோஷம்; அவன் அம்மாவுக்கும் சந்தோஷம்! ஆனால் மாமியாருக்கு துக்கம்; வல்லால கண்டிக்கு பெரும் துயரம்.

ஊர் முழுதும்– குறிப்பாக குழாய் அடியில் பெண்களிடையே ஒரே பேச்சு– வர வர மாமியார் கழுதை போல ஆனாளாம்- என்று.

தமிழில் 20000–க்கும் மேலாகப் பழமொழிகள் உள; அவைகளில் சுமார் 2000 வரை எனது ‘பிளாக்’கில் சப்ஜெக்ட் வாரியாகக் – தலைப்பின் படி — கொடுத்துள்ளேன்; நிறைய பழமொழிக் கதைகளையும் தந்துள்ளேன்; ஆங்கிலத்திலும் வரைந்துள்ளேன்; கண்டு மகிழ்க- களிப்பு அடைக!!

-சுபம், சுபம் —