திருவெண்ணெய்நல்லூரிலே வாழ்ந்து வந்த சடையப்ப முதலியார் பெரும் செல்வர். வந்தோருக்கெல்லாம் இல்லை என்று சொல்லாமல் வேண்டுவதைக் கொடுத்து வந்த வள்ளல். அவர் புகழ் சோழ நாடெங்கும் பரவி இருந்தது.
அப்போது புதிதாகப் பட்டம் ஏறிய சோழ ராஜன் சடையப்ப வள்ளலின் புகழைக் கேட்டு ஆச்சரியப்பட்டான். தன்னை ஏன் அவர் வந்து காணவில்லை என்று அவன் எண்ணினான். தனது அதிகாரத்தை வைத்து அவரது பொருளையெல்லாம் சோழன் கவர்ந்து கொண்டான்.
என்றாலும் கூட சடையப்பர் அவனை வந்து காணவில்லை.
அந்தக் காலத்தில் சீனாவிலிருந்து வர்த்தகன் ஒருவன் சோழ தேசம் வந்தான். அவன் தன்னுடன் இழை ஆயிரம் பொன் பெற்ற விசேஷ பட்டாடை ஒன்றைக் கொண்டு வந்திருந்தான்.
அந்தப் பட்டாடையை சோழ மன்னனிடம் அவன் காட்டவே, அதைப் பார்த்து பிரமித்த சோழ மன்னன் அதன் விலையைக் கேட்டான்.
சீன வணிகனும் அதன் விலையைச் சொன்னான்.
விலையைக் கேட்ட சோழன் திகைத்து விட்டான்.
தன்னிடம் அவ்வளவு செல்வம் இல்லையே என்று எண்ணிய அவன் வணிகனிடம் அது வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டான்.
வணிகன் நேராக வெண்ணெய்நல்லூர் வந்தான். சடையப்பரிடம் பட்டாடையைக் காட்டினான்.
அதன் நேர்த்தியைக் கண்டு மகிழ்ந்த சடையப்பர் அந்தப் பட்டாடையை வாங்கிக் கொண்டார். தரித்துக் கொண்டார்.
இப்படி, தன்னால் வாங்க முடியாத பட்டாடையை சடையப்பர் வாங்கி அணிந்திருக்கிறார் என்ற செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட சோழ மன்னன் பொறாமையால் மனம் புழுங்கினான். அவரைக் கூப்பிட்டனுப்பினான். ஆனால் அவரோ வரவில்லை.
கோபமுற்ற அவன், உடனடியாக சடையப்பரை தன்னை வந்து காணுமாறு ஆணையிட்டான்.
அவரும் வந்தார்.
“நாம் முன்பு கூப்பிட்ட போது நீர் ஏன் வரவில்லை” என்று கோபத்துடன் கேட்டான் சோழ மன்னன்.
“துடையில் சிலந்தி. ஆகவே தான் வர முடியவில்லை” என்று பதிலளித்தார் சடையப்பர். ஆனால் அதை அரசன் நம்பவில்லை.
இதைப் புரிந்து கொண்டார் சடையப்பர்.
உடனே, தான் அணிந்திருந்த பட்டாடையைக் கீறிக் கிழித்து தன் துடைப்பக்கத்த்தில் சிலந்தியைக் காட்டிய சடையப்பர், “இதனால் தான் வர முடியவில்லை” என்றார்.
செல்வத்தையெல்லாம் சிறுகச் சிறுகப் பறித்து சடையப்பரை வறுமை நிலைக்குக் கொண்டு வந்து விட்ட போதிலும், அவர் விலை உயர்ந்த இந்தப் பட்டாடையை வாங்கியதை எண்ணிய சோழன் அதையும் கூட கொஞ்சமும் லக்ஷியம் செய்யாமல் கிழித்து விட்டு தனக்கு துடைப் புண்ணைக் காட்டியதைக் கண்டு வியந்து போனான்.
இப்படிப்பட்ட செய்கையை ஒரு தெய்வீகப் பிரபுவினால் மட்டுமே செய்ய முடியும் என்று எண்ணிய அவன் சடையப்பரை வெகுவாக மதித்து, அவரைத் தானே சென்று காண்பது தான் முறை என்று தேறினான்.
அவரை நன்கு உபசரித்து அனுப்பினான்.
இந்த வரலாறு பெரிதும் பேசப்பட்டது. இதை தொண்டைமண்டல சதகம் தனது 51வது பாடலில் புகழ்ந்து கூறுகிறது.
பாடல் இதோ:
தெள்ளந்தெளிந்தவர் செய்தக்கதோர்முறை செய்யிலையா
எள்ளத்தனை மலையத்தனையாமென்ப தின்றறிந்தோ
முள்ளற்கரிய துடையாடைகீறிய தொன்றுமொரு
வள்ளற்றகைமையோ டொத்துளதாற்றொண்டை மண்டலமே
பொருள் : நூல்களைக் கற்றுத் தெளிந்த அறிவுடையோர் தாம் செய்யத் தகுந்த செயல்களில் ஒன்றை அவ்வளவாக நிரம்பச் செய்யாமல் ஒரு வகையாகச் சிறிது செய்தாலும் கூட, அது எள்ளத்தனை சிறியதாக இருந்தாலும் கூட, பிறருக்கு அது மலையத்தனை அளவு பெரிதாகும் என்று சொல்வதற்கு உதாரணமாக வெண்ணெய்நல்லூர் சடையப்ப முதலியார் அரசன் சமூகத்தின் முன் தனது துடை ஆடையைக் கிழித்த சிறு செயலினாலேயே கண்டோம். எவ்வாறெனில் அவர் செய்த அந்த சிறு செயலானது அரசனுக்கு பிரமிக்கத் தக்க பெரும் செயலாக இருந்தது. இத்தகைய வேளாண் குடிமையரைக் கொண்டது தொண்டை மண்டலமே.
மனு நீதி நூலை எரிக்கலாமா? புதைக்கலாமா ? என்று ஒரு பட்டிமன் றம் நடந்தது. அதற்கு நான்தான் நடுவர். எல்லோரும் காரசாரமாக விவாதித்தனர். எல்லோரும் பெண்களைப் பாராட்டும் 4 ஸ்லோககங்களில் ஒற்றை மட்டும் காட்டிவிட்டு மற்ற மூன்றையும் மறைத்துப் பேசினார்கள் . பிராமணாள், சூத்திராள் என்ற 40 ஸ்லோகங்களைக் கதைத்து விட்டு இப்போதே எரிப்போம் ; புதைப்போம் என்றனர் . மனு நீதியில் எவ்வளவு ஸ்லோகங்கள் என்று நான் கேட்டேன் விடை தெரியாமல் எல்லோரும் பேந்தப் பேந்த முழித்தனர் . அவர் சூத்திராள் , பிராமணாள் தவிர வேறு என்ன விஷ்யங்களைக் கதைக்கிறார் என்றேன். அதற்கும் பதில் இல்லை. பிராமணர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று அவர் என்ன சொல்கிறார் என்றேன் அதுவும் தெரியவில்லை.
ஏதேனும் அவர் நல்ல விஷயங்களைச் சொல்லி இருக்கிறாரா என்றேன் அவர் அப்படிச் சொல்லக்கூடியவர் இல்லை; ஆகையால் இருக்கவே முடியாது என்றனர்.
நான் சொன்னேன் 40 ஸ்லோககங்களைத் தவிர உங்களுக்கு எதுவுமே தெரியவில்லை . மேலும் அதைப் பின்பற்றியதால் எத்தனை பேர் கொல்ல ப்பட்டார்கள் என்றும் சொல்ல முடியவில்லை. ஆகையால் படித்துவிட்டு மனு நீதியைப்பின்பற்றியதால் எத்தனை பேர் கொல்லப்பட்டனர் என்று புள்ளி விவரத்தோடு வாருங்கள் என்றேன் . ஏமாற்றத்துடன் திரும்பிப் போனார்கள் . ((இது எல்லாம் என்னுடைய கனவில் நடந்தது. உடனே நானும் மனு நீதி நூலை முழுக்கப் படித்துவிட்டு இரண்டு புஸ்தகங்கள் எழுதினேன்)).
கீழேயுள்ள இரண்டு புஸ்தகங்களைப் படித்துவிட்டு நீங்களும் அடுத்த பட்டிமன்றத்துக்கு வாருங்கள். மனு ஸ்ம்ருதியை எரிக்கலாமா புதைக்கலாமா என்று முடிவு செய்வோம். எனக்குத் தெரிந்து, மனு நீதி நூலைப் பின்பற்றிய ஒரே ஆள் மனு நீதிச் சோழன்தான். அவருக்கோ நாம் சென்னை ஹை கோர்ட்டிலும் திருவாரூரிலும் சிலை வைத்து ‘ஜே’ போட்டுக்கொண்டு இருக்கிறோம்..
இதோ என்னுடைய இரண்டு தமிழ் நூல்கள்; இவை விரைவில் ஆங்கிலத்திலும் வரும். மனு நீதி வேண்டும் என்று நான் எழுதவில்லை. அதில் என்ன இருக்கிறது என்று விமர்சனம் மட்டுமே செய்துள்ளேன்.
இதை 1) படிப்பதற்காகவும் 2) மின் நூலாகப் பெறவும் 3) அச்சுப்பதிப்பாகப் பெறவும் என இப்படி மூன்று திட்டங்களை www.pustaka.co.in அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.
இதன் உரிமையாளர் திரு டாக்டர் ராஜேஷ் தேவதாஸ் Ph. D அவர்கள்.
(எச்சரிக்கை : இந்தக் கட்டுரையில் நைசாக , நாசூக்காக என் சுய சரிதையையும் கொடுத்துள்ளேன் ; அடைப்புக்குறிக்குள் நான் நுழைத்திருக்கும் விஷயங்களை படிப்பதும் படிக்காததும் உங்கள் இஷ்டம்)
xxxx
அறப்பளீசுர சதகம் இயற்றிய அம்பலவாணக் கவிராயர் , புகழ் பெற்ற அருணாசலக் கவிராயரின் புதல்வர் ஆவார். அவர் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வாழ்ந்த தமிழ்ப் புலவர் . அவர் சொல்லும் புராண நிகழ்ச்சிகளின் காலம் (மாதங்கள்) இதுவரை பாரும் அறியாத விஷயம் ஆகும். சித்திரை, வைகாசி, ஆவணி, ஐப்பசி, கார்த்திகை, தைமாதங்களில் புது வீட்டுக்குக் குடிபோகலாம் என்று செப்புகிறார்.
Xxxx
அடுத்த பாடலில் விருந்து உண்ணவும் செய்யவும்ஞாயிறு, செவ்வாய், வியாழன் தகாதவை; மற்றவை நலமானவை என்கிறார்.
நான் பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தாலும் இந்த விஷயத்தை அறியேன். குடிபோகக்கூடாத மாதங்கள் தெரியும். ஆனால் அதற்குப் புலவர் சொல்லும் கரணங்கள் எனக்குப் புதுமையானவை..
xxxx
என் சுய சரிதை
((ஒரு முறை ஒரு இலங்கைத் தமிழ் டாக்டர் என் வீட்டுக்கு வந்து என்னைச் சந்திக்க விரும்பினார். நான் ஒவ்வொரு நாளாகச் சொல்ல அவர் அந்த நாட்களில் வேலை இருக்கிறதே என்று தட்டிக்கொண்டே வந்தார். அதற்கென்ன வியாக்கிழமை வாருங்கள் என்றேன். அவர் பதறிப்போய், “முடியவே முடியாது; எந்தக் கிழமை போனாலும் நாங்கள் வியாழக்கிழமை முதல் சந்திப்பை வைக்க மாட்டோம்” என்றார். அப்போதுதான் எனக்கு வியாக்கிழமை பற்றித் தெரிந்தது. பொதுவாகப்
பொன் கிடைத்தாலும் புதன் கிடைக்காது என்று பலரும் பாராட்டுவார்கள். மனித குலம் முழுதும் இப்படி எவ்வளவோ வினோதமான நம்பிக்கைகள்! மேலை நாடுகளில் 13-ம் ஆம் எண் அறை கிடையாது . 666 என்ற எண் பேயின் எண் என்பார்கள்.
xxxx
நான் லண்டனில் உலக இந்து மஹாசங்கத்தின் செயலாளர்.
ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு நான் தயாரித்த இந்து மஹா சங்க அழைப்பிதழில் பார்டர் border முழுதும் ஸ்வஸ்திகா Swastika Symbol சின்னம் போட்டு அலங்கரித்து இருந்தேன். மேற்கூறிய டாக்டர் எனக்கு போன் செய்து அவருடைய வெள்ளைக்கார (டாக்டர்) நண்பர்கள் அந்த அழைப்பிதழைப் பார்த்து அதிர்ச்சியுற்றதாகவும், அது பயங்கரமான சின்னம் என்றும் கூறினார்.
ஆரியன் என்ற சொல்லையும், ஸ்வஸ்திகாவையும் ஹிட்லர் (Hitler) பயன்படுத்தியதால் வந்த வம்பு அது. நான் சொன்னேன் ; இந்துக்களுக்கு அது மிகவும் புனிதமான சின்னம். இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குரூப் பத்திரிக்கைகளின் அதிபர் ராம்நாத் கோயங்காவின் குடும்ப கல்யாண அழைப்பிதழ் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தபோது அதில் பெரிய ஸ்வஸ்திகா சின்னம்தான் இருந்தது என்று குறிப்பிட்டேன். இந்தியாவில் வடக்கத்தியர் வீடுகளிலும் கடைகளிலும் ஸ்வஸ்திகா சின்னம் சுவற்றில் வரையப்பட்டிருக்கும் .
கார்த்திகை நட்சத்திரம், செவ்வாய்க் கிழமைகளில் எங்கள் குடும்பத்தினர் எந்த புது விஷயங்களையும் செய்ய மாட்டோம்.
இந்திய அமைதிப்படை இலங்கைக்குள் நுழைந்ததும் கார்த்திகை நட்சத்திரத்தன்றுதான். அது எனக்குத் தெரியாது. காஞ்சி சங்கராசார்யார் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் , “அடாடா ! கார்த்திகை நட்சத்திரத்தன்று போகிறார்களே” என்று வருத்தப்பட்டதாக பின்னர் ஒருவர் கூறினார்.
அவரவர் நம்பிக்கை, அனுபவத்தின் பேரிலும், காலாகாலமாக இருந்துவரும் நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையிலும் எழுகின்றன தமிழ் சம்ஸ்க்ருத இலக்கி யம் முழுவதிலும் தும்மல், கண்துடிப்பு (Sneezing, Eye Twitching) பற்றி ஒரே மாதிரியான நம்பிக்கைகள் இருக்கின்றன. ஆனால் மேலை நாட்டில் அப்படி இல்லை.
இதே போல, அம்பலவாணர், சில விஷயங்களுக்குக் காரணம் சொல்கிறார். சில விஷயங்களுக்கு சொல்லுவதில்லை.
திருமூலரும் சம்ஸ்க்ருத நூல்களும் பயணம் செய்யக்கூடாத திசைகளை வார சூலை என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.. எதையும் பின்பற்றுவதும் புறக்கணிப்பதும் அவரவர் இஷ்டம்.
Xxxx
எனக்கு அடிக்கடி போன் செய்து பல்வேறு விஷயங்களைக் கதைக்கும் ஐயங்கார் இளைஞன், ஒரு நாள் போன் செய்து நாம் எல்லோரும் X Y Z செய்கிறோமே; என் நண்பன் சொல்கிறான் ; அப்படிச்செய்தால் நாம் பிராமணர் இல்லையாமே என்றான்.
எனக்கு ஒரே சிரிப்பு !
நான் கேட்டேன்- உன் நண்பரும் அவரது மனைவியும் லண்டனில் இருக்கிறார்களா ? என்று
ஆமாம், ஆமாம் இங்கேதான் இருக்கிறார்கள் என்றார். நாளைக் காலையில் இரண்டு பேரும் இந்தியாவுக்கு டிக்கெட் வாங்கிச் செல்ல வேண்டும் என்று ஒரு பெரிய பிராமண அறிஞர் சொன்னார் என்று சொல் என்றேன்.
அவர் பதறிப்போய் What? What? வாட், வாட், என்றார் .
திருப்பியும் அதையே அழுத்தம் திருத்தமாக சொல்லி , பிராமணர்கள் கடல்கடந்து போகக்கூடாது என்று மனு நீதி நூல் சொல்கிறது. பெண்கள் கடல் கடந்து போகக்கூடாது என்று தொல்காப்பியம் சொல்கிறது. அவர் சாஸ்திர விதிகளில் நம்பிக்கை உடையவர் என்பதால் நாளைக் காலையே இந்தியாவுக்குப் போக வேண்டும் என்றேன். அவர் நைஸாக பேச்சை வேறு திசைக்குத் திருப்பினார். நானும் விட்டுவிட்டேன் .ஆக வேண்டுமென்றால் சாஸ்திரம்; வேண்டாமென்றால் அது தெரியாது போல நடிப்பது என்பது பலருக்கும் வாடிக்கை ஆகிவிட்டது
இன்னும் இரண்டு சுவையான விஷயங்களை பின்னர் எழுதுகிறேன்
என்னுடைய பிராமண உறவினர் லண்டனில் சனிக்கிழமை காலை உண்ணாவிரதம் முடிந்து மலையில் என்னுடன் சுற்றிப்பார்க்க வந்தபோது மக் டொனால்டில் (Chicken in Mc Donald) சிக்கன் ஆர்ட்டர் கொடுத்தார் ; அதற்குப்பின்னர் என்ன நடந்தது என்பதை பின்னர் எழுதுகிறேன் !
மற்றோரு சம்பவம் மதுரையில் செளராஷ்டிர பிராமணன் மாமிசம் சாப்பிட்ட கதை. என் தம்பியிடம் அந்தப் பையன் சொன்னான் : நாங்களும் ஐயர் Iyer தான் ; எங்க அப்பா ஒரு டையர் Dyer (சாயம் ஏற்றும் தொழிலாளி) ஆனால் நாங்கள் கறி (மாமிசம்) மட்டும் சாப்பிடுவோம் என்று சொல்ல , என் தம்பி அதை வீட்டில் வந்து சொல்ல , அன்று முழுதும் ஒரே தமாஷ்தான் ; பின்னர் விரிவாகக் காண்போம்.))
திங்கள்தனில் மனைகோல மனைபுகச் செல்வம் உண்டு – சித்திரைத்
திங்களில் வீடுகோலினாலும் வீடு குடி புகுந்தாலும் செல்வம் உண்டாகும், அதினும் வைகாசிக்கு நலமே சேரும் –
சித்திரையிலும் வைகாசித் திங்களில் நன்மையே உண்டாகும், மேனாள் ஆனி அரன்புரம் தீ இட்டது; ஆகா – முற்காலத்தில் ஆனித்திங்களிலேதான் சிவபெருமான் முப்புரத்திற்கு நெருப்பிட்டது ஆகையால் ஆனி ஆகாது,
வெற்றிகொள் இராகவன் தேவி சிறைசேர் கடகம் வீறு அல்ல –
வெற்றியைக்கொண்ட இராமன் மனைவி சிறைசென்ற ஆடித்திங்கள்
சிறப்புடையது அன்று, ஆவணி சுகம் மேவிடும் – ஆவணித்திங்கள் நலம் பொருந்தும், கன்னி இரணியன் மாண்டது; ஆகாது – புரட்டாசித்திங்கள் இரணியன் இறந்தது, ஆகையால், தகாதது, ஐப்பசிக்கு மேன்மை உண்டு –
ஐப்பசித் திங்களில் உயர்வு ஆண்டு, கார்த்திகைக்கு உத்தமம் –
தனிப்பாடல் திரட்டிலிருந்து ஒளவையாருக்குப் பிடித்த உணவு வகைகள் என்ன என்ற தகவல் நமக்குக் கிடைக்கிறது . அவருக்குக் கத்தரிக்காய் கறி மிகவும் பிடிக்கும். அவர் பாடிய தெய்வீகப் பாடல்களிலிருந்து அவர் சுத்த சைவம் – வெஜிட்டேரியன் Vegetarian — என்ற தகவலும் கிடைக்கிறது. அவ்வை என்ற சொல்லிலேயே வயதான மூதாட்டி , இறைவனை நாடும் மாது , திருமணமாகாத பெண் அல்லது கணவனை இழந்த பெண் என்ற பொருள் எல்லாம் வந்து விடுகிறது. தமிழ் நாட்டில் சங்க காலம் முதல் சமீப காலம் அவரை ஆறு ஒளவையார்கள் இருந்ததாக ஒரு புஸ்தகமும் வெளியாகி இருக்கிறது.
“ஒள” என்ற எழுத்தில் துவங்கும் சொல் திருக்குறளிலோ அதற்கு முந்திய சங்க இலக்கியத்தின் 18 நூல்களிலோ கிடையாது . தொல்காப்பியர் , “ஒள” என்ற எழுத்தை மட்டும் குறிப்பிடுகிறார் .
ஆகையால் ஒளவையார் என்றும் எழுதலாம் அவ்வையார் என்றும் எழுதலாம் .
XXX
இனி உணவு வகைகளுக்கு வருவோம்
“வரகரிசிச் சோறும் வழுதுணங்காய் வாட்டும்
முரமுரெனவே புளித்த மோரும்- திரமுடனே
புல்வேளூர்ப்பூதன் புகழ்ந்து பரிந்திட்ட சோறு
எல்லா உலகும் பெறும்”
புல் வேளூர்ப் பூதன் என்பவன் போட்ட சாப்பாட்டைப் புகழ்ந்து அவ்வையார் பாடிய பாடல் இது .
பூதன் என்பவன் பரிமாறிய வரகரிசிச் சாதம், கத்தரிக்காய் வதக்கல், நுரை பொங்கும் புளித்த மோர் ஆகியனவை மிகவும் சுவையாக இருந்தன . அதை அவன் அன்போடு உபசரித்து படைத்தான். இதற்கு உலகம் முழுவதையும் அவனுக்குக் கொடுத்தாலும் போதாது. அவ்வளவு சுவையானது என்கிறார்.
சாப்பாட்டுப் பட்டியலைப் பார்த்தால் அது ஒரு ஏழை வீட்டுச் சாப்பாடு என்று தெரிகிறது. ஆயினும் பரிவுடன் இட்டதால் அதன் சுவை ஆயிரம் மடங்கு பெருகிவிடுகிறது .
Xxx
அவர் பாடியதாகக் காணப்படும் இன்னொரு தனிப்பாடலும் ,சோற்றின் சுவையை விட அதைப் பரிமாறுவோரின் அன்புதான் முக்கியம் என்று காட்டுகிறது .
(இந்தப்பாடல் 1960ம் ஆண்டுகளில் வெளியான இரண்டு தனிப்பாடல் நூல்களில் இல்லை. ஆனால் 1897-ம் ஆண்டு நூலில் இருக்கிறது .என்னிடம் லண்டனில் மூன்று தனிப்பாடல் நூல்கள் உள்ளன. ஒன்று மிகப்பழைய நூல் ;சந்தி பிரிக்காமல் எழுதப்பட்ட, பழுப்பு நிறம் கண்ட, தூள் தூளாக உடையும் நூல் ; வெளியான ஆண்டு 1897. இராமநாதபுரம் ஸமஸ்தானம் மகாராஜ ஸ்ரீ பொன்னுசாமித்தேவர் அவர்கள் அனுமதியினால், முன்பதிப்பித்த பல பிரதிகளைக்கொண்டும், இன்னும் சில பாடல்களும் நூதனமாக சேர்த்து ,சரவணபுரம் முதலியாரவர்களால் பார்வையிடப் பட்டு, பு. ஏ. இராகவப்பிள்ளை அவர்களது விவேக விளக்க அச்சுக்கூடத்திற் பதிப்பிக்கப்பட்டது; 1897 வரு.(க்ஷம்)..
xxxx
கீழ்கண்ட இரண்டு நூல்களில் இல்லை
அதற்குப் பின்னர் 1960ம் ஆண்டு நூல். அது கலைச்செல்வி தொகுத்தது ; அகிலன் எழுதிய முன்னுரையுடன் கூடியது. வெளியீடு — மீனாட்சி பதிப்பகம், கீழ இராச வீதி, புதுக்கோட்டை , ஆண்டு 1960
இரண்டாவது புஸ்தகம் :தமிழ் தந்த கவியமுதம் — கு.அழகிரிசாமி, தமிழ்ப் புத்தகாலயம் , சென்னை-14, ஆண்டு 1962.
xxxx
கடை எழு வள்ளல்களில் ஒருவர் முல்லைக்குத் தேரீந்த பாரி . அவருக்கு சங்கவை அங்கவை என்று இரண்டு மகள்கள் உண்டு. அவர்கள் படைத்த உணவு என்று சிலரும் ‘இல்லை, இல்லை’ அதே பெயரில் வாழ்ந்த இடையன் பாரியும் அவனது மகள்கள் இருவரும் போட்ட உணவு என்று பலரும் கற்பனைக்கு ஏற்றபடி எழுதுவார்கள். ஆயினும் பாடலின் பொருள்தான் நமக்கு முக்கியம்
வெய்தாய் நறுவிதாய் வேண்டளவும் தின்பதாய்
நெய்தான் அளாவி நிறம்பசந்து – பொய்யா
அடகென்று சொல்லி அமுதத்தை இட்டார் கடகஞ்
செறியாதோ கைக்கு.
பழைய நூல்களில் உள்ள கருத்து:-
அவ்வையார் மழையில் நனைந்து போய், மிகவும் நடுங்கிக்கொண்டே வந்தார். அவரைக் கண்ட பாரி என்ற இடையன் அவரைக் குடிசைக்கு அழைத்துச் சென்றான் . அவர்கள் கருப்பு நிற சிற்றாடையை அவருக்குப் போர்த்திக்கொள்ள கொடுத்தனர்; குளிர் காய நெருப்பு மூட்டினர்.முருங்கைக் கீரையை நெய்விட்டுச் சமைத்து கேழ்வரகுக் களியுடன் இலையில் இட்டனர் ; அதுமட்டுமா ‘போதும் போதும்’ என்று மன்றாடும் அளவுக்கு பரி மாறிக்கொண்டே இருந்தனர். அதுதான் இந்திர லோக அமுதம் .
கடைசி வரிக்கு இரண்டு பொருள் உண்டு. சிறிது எழுத்துக்களை மாற்றினால் (கடகஞ் செறியாதோ கைக்கு) (கடகம்) வளையல் அணிந்த கைகளென்பதை அந்தக் கைகளுக்கு தங்க வளையல் போட வேண்டும் (கடகஞ் செறியாதோ கைக்கு) ; அவ்வளவு தகுதி உண்டு என்றும் கொள்ளலாம்.
அதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு பாடலின் பொருளுக்குத் திரும்பினோமானால், எளிய கிராமீய சத்துணவு, அன்புடன் பரிமாறப்பட்டது ‘போதும் போதும்’ என்று சொல்லுமளவுக்கு படைக்கப்பட்டது என்பது தெளிவாகும்.
ஸ்வாமி விவேகானந்தர் இமயமலையில் நடைப்பயணமாக வெகு தூரம் நடந்து கொண்டிருந்தார்.
வழியில் ஒரு வயதான மனிதர் ஸ்வாமிஜியைப் பார்த்தார்.
‘ஓ ஸ்வாமிஜி! நான் நடந்து நடந்து மிகவும் களைத்து விட்டேன்.
இந்த மலைப் பாதையில் பாதி தூரம் வந்து விட்டேன்.
இனி மீதி தூரத்தை எப்படி ஏறிக் கடப்பது?” என்று அவர் ஸ்வாமிஜியைக் கேட்டார்.
ஸ்வாமிஜி புன்சிரிப்புடன் அவரைப் பார்த்தார், பேசலானார்: “ஒன்றும் கவலைப்பட வேண்டாம். உங்கள் காலடிக்குக் கீழே பாருங்கள். நீங்கள் கடந்து வந்த பாதை தெரிகிறதா? இதை இவ்வளவு தூரம் கடந்தது யார்? நீங்களே தான்! இதே சாலை தான் உங்கள் முன் இருக்கிறது. இதுவரை எப்படி நீங்களே இதைக் கடந்து வந்து சாதித்தீர்களோ அதை இன்னும் உங்களால் செய்ய முடியுமே! நடந்து முன்னேறுங்கள். வெற்றி தான்!”
என்றார்.
ஸ்வாமிஜியின் பேச்சால் உத்வேகம் பெற்ற அவர் புத்துணர்ச்சி பெற்று அவரை வணங்கி விட்டு மலை மீது ஏறலானார்.
2
ஸ்வாமிஜி ஒரு முறை மேலை நாட்டில் ரயிலில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவருடன் அதே பெட்டியில் அவருக்கு எதிரில் இருவர் உட்கார்ந்திருந்தனர். அவரது உடையைப் பார்த்த அந்த இருவரும் அவரைக் கிண்டல் செய்ய ஆரம்பித்தனர்.
ஒருவன் தனது நண்பனைப் பார்த்துச் சொன்னான்: “ இந்த ஆளைப் பார்! இவரை ‘ஃபூல்’ என்று நான் நினைக்கிறேன். நீ என்ன நினைக்கிறாய்?”
அதற்கு அவனது நண்பன் பதில் சொன்னான்; “இல்லை இல்லை, நீ சொல்வது தப்பு. இவர் ஒரு இடியட். அது தான் சரியாக இருக்கும்.”
இருவரும் மாறி மாறித் தான் சொல்வதே சரி என்று ஆங்கிலத்தில் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.
அவர்களுக்கு இப்படிப்பட்ட காவி உடை அணிந்த ஒருவருக்கு ஆங்கிலமே தெரியாது என்ற எண்ணம்.
நடுவில் டிக்கட் பரிசோதகர் வந்த போது ஸ்வாமிஜி, “எனக்கு குடிக்க தண்ணீர் வேண்டுமே? எங்கே கிடைக்கும்?” என்று தெளிவான உச்சரிப்பில் ஆங்கிலத்தில் கேட்டார்.
அவரும் தக்க பதிலைச் சொல்லி விட்டு அகன்றார்.
இவரது பேச்சைக் கேட்ட எதிரிலிருந்த இருவரும் அசந்து போனார்கள்.
பிரமிப்புடன். “என்ன உங்களுக்கு ஆங்கிலம் தெரியுமா? நாங்கள் இவ்வளவு நேரம் உங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கேட்டுக் கொண்டே தானே இருந்தீர்கள்?” என்று கூறினர்.
ஸ்வாமிஜி புன்முறுவல் பூத்தார்.
பிறகு அவர்கள் வியப்புடன், “ நீங்கள் யார்?” என்று கேட்டனர்.
ஸ்வாமிஜி அவர்கள் இருவரையும் தன் பக்கத்தில் தன் தோளுக்கு அருகே இழுத்துக் கொண்டார். நடுவில் ஸ்வாமிஜி இருக்க ஆளுக்கு ஒரு பக்கமாக அவர்கள் இருந்தனர்.
“ஓ! நான் யார் என்றா கேட்கிறீர்கள்! நான் ஃபூலுக்கும் இடியட்டுக்கும் நடுவில் இருப்பவன்” என்றார்.
அவர்கள் வெட்கித் தலை குனிந்தனர்.
3
ஸ்வாமிஜி பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்த போது ஒரு நாள் வகுப்பறையில் ஆசிரியர் வந்து பாடம் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்.
நரேந்திரன் (பின்னால் விவேகானந்தர் என்ற பெயரைப் பெற்ற ஸ்வாமிஜி) தன் நண்பர்களிடம் ஒரு கதையைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.
அவர் கதை சொன்ன விதம் நண்பர்களை ஈர்த்தது. பாடத்தை யாரும் கவனிக்கவில்லை. கதையையே கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
ஆசிரியர் யாரோ முணுமுணுத்த குரலில் பேசிக் கொண்டிருந்ததைக் கவனித்தார்.
“யார் அங்கே பேசுவது?” என்று கேட்டார். பதிலே வரவில்லை.
முணுமுணுப்பு சப்தம் வந்த இடத்தை நோக்கிய அவர் அங்கிருந்தவர்களிடம், “இது வரை நான் என்ன நடத்திக் கொண்டிருந்தேன் சொல்லுங்கள்” என்றார்.
யாரும் ஒன்றும் பேசவில்லை.
நரேந்திரன் மட்டும் அவர் நடத்திய பாடத்தைச் சொன்னார்.
தான் நடத்திய பாடத்திலிருந்து ஆசிரியர் கேள்விகள் கேட்கவே அனைத்திற்கும் அவர் பதிலைச் சொன்னார்.
ஆசிரியர் வியந்து போனார்.
அவரைத் தவிர மற்றவர்கள் அனைவரையும் பெஞ்சின் மீது நிற்கச் சொன்னார். அனைவரும் ஏறி நின்றனர்.
விவேகானந்தர் தானும் ஏறி நின்றார்.
“நீ ஏற வேண்டாம். இறங்கு” என்றார் ஆசிரியர்.
“ஸார்! நான் தான் இவ்வளவு நேரம் பேசியது. அவர்கள் கேட்கத் தான் செய்தனர். நான் தான் பெஞ்சின் மீது நிற்க வேண்டும்” என்றார் நரேந்திரன்.
அனைவரும் வியந்தனர்.
ஒரே சமயத்தில் பல விஷயங்களைக் கவனிக்கும் அவதான சக்தியை அவர் அப்போதே கொண்டிருந்தார்.
அது அனைவரையும் வியக்க வைத்தது!
இப்படி நூற்றுக் கணக்கான சம்பவங்கள் ஸ்வாமிஜியின் வாழ்க்கையில் உண்டு.
Dance by Possessed women is also described in Sangam Tamil literature. If one is possessed by a nymph or a divine spirit, then the person jumps up and down and dance. Tamils describe it as Saami Aadal சாமி ஆடல் (Divine dance). Poets compare it to the running and jumping cows ; Puram.259 composed by Kodai Paadiya Bhutanaar, compares the cows gambolling, bouncing and jumping to a low caste woman possessed by Muruga.
‘முருகுமெய்ப்பட்ட புலைத்தி போல, தாவுபு தெறிக்கும்.
ஆன்! (புற. 259:5-6)
We see it also in Kurunthokai 52-2 . ‘சூர் நசைந்தனையைய: நடுங்கல்-கண்டே’ (குறுந்:52:2)
Any one possessed by Suur will shiver and shake. Not only humans but also animals are possessed by divine spirits. The peacocks had eaten the offerings given to Gods by mistake and they started dancing like a possessed woman according to a verse in Kurunthokai
Tamils believed that nymphs live in the breasts of women, Lyre or Yaaz, Drums etc.
In general nymphs are feminine; but in a few places Tamils use it for male spirits as well. In Sanskrit we see Apsaras and Yakshas- female and male. Yakshi woman is also there. Poru. Poet says the nymph is in Yaaz- Lyre
மணம் கமழ் மாதரை மண்ணியன்ன
அணங்கு மெய் ந் நின்ற அமைவரு காட்சி,
ஆறு அலை கள்வர் படை விட அருளின்.
மாறு தலை பெயர்க்கும் மருவு இன் மாலை’ (Poruபொருந.19-22)
Nachchinarkiniyar, the most famous commentator of Sangam Tamil literature gives more information in his commentary on Post Sangam Tamil epic Seevaka Chintamani. Such Gods or Nymphs are known as Maathangi (another name of Sarasvati).
In fact, Tamils worship all musical instruments and books as Divine. They place all such things in front of Goddess Sarasvati during Navaratri and worship them. They never touch the books or musical instruments with their feet. It is considered disrespect or contempt to God.
Xxx
Nymph on Breast
The strangest thing about Tamil Hindus is that they see nymphs on woman’s breast. Poems in Akam and Natrinai refer to it.
சுணங்கு சூழ் ஆகத்து அணங்கு என உருத்த
நல்வரல் இளமுலை. (அகம்.161:12-13 Akam)
,பொரிப் பூம் புன்கின் அழற்தகை ஒண்முறி,
சுணங்கு அணி வனமுலை அணங்கு கொளத் திமிரி. (Natri.நற்.9.5-6),
Xxxx
Swords given by Goddess Bhavani
We know from Hindu history that several great heroes of India such as Veera Shivaji, Kumara Kampanna received their Victorious Sword from Goddess Bhavani. Hindus consider even weapons as Gods. They do Ayudha Puja (Weapon Worship) on Sarasvati Puja day or Vijaya Dasami day. We see such ceremonies today in Mysore Dasara. Chamundeeswary is worshipped with all paraphernalia before the Great Dasara/ Vijaya Dasami procession.
Kali.verse refers to nymphs in weapons:–
அரவின் பொறியும் அணங்கும் புணர்ந்த
உரவு வில்மேல் அசைத்த கையை’ (Kali கலி.50:6-7)
Tamils showed the same respect to weapons and poets praise nymph residing weapons . A king’s drum was also given great respect. It was decorated like Gods and Goddesses. It was given a special raised seat. On the days of Expedition, they were taken first at an auspicious time. And not all the people can possess drums. Only the three great Tamil Kings Chera, Choza, Pandya can have it.
Here are some references to War Drums and the Puja done to it.
“மாசு அற விசித்த வார்புறு வள்பின்
மை படு மருங்குப் பொலிய. மஞ்ஞை
ஒலி நெடும் பீலி ஒண் பொறி மணித்தார்,
பொலங்குழை உழிஞையெகடு பொலியச் சூட்டி
குருதி வேட்கை உருகெழு முரசம்
மண்ணிவாரா அளவை . (Puramபுற 50. 1- 6 )
Greatest poet of modern Tamil Literature Bharatiyar’s poem on Shivaji begins with hail Bhavani, Hail Bhavani; it shows that weapons should be used against the bad people.
Following Pathitrupathu passage gives detailed description of Puja done to Drum in the Palace of a Chera King
பணைகெழு வேந்தரும் வேளிரும், ஒன்று மொழிந்து,
கடலவும் காட்டவும் அரண் வலியார் நடுங்க.
முரண் மிகு கடுங்குரல் விசு ம்பு அடைபு அதிர,
சடுஞ்சினம் கடாஅய். முழங்கும் மந்திரத்து
அருந்திறல் மரபின் கடவுட் பேணியர்,
உயர்ந் தோள் ஏந்திய அரும்பெறற் பிண்டம்.
கருங்கட் பேய்மகள் கைபுடையூ நடுங்க…
நெய்த்தோஈ தூ உ ய நிறைமகிழ் இரும்பலி,
எறும்பும் மூசா இறும்பூது மரபின்;
கருங்கட் காக்கையொடு பருத்து இருந்து ஆர.
ஓடாப் பூட்கை, ஒண் பொறிக் கழற் கால்.
பெருஞ் சமம் ததைந்த, செருப்புகல், மறவர்
உருமு நிலன் அதிர்ககும் குரலொடு, கொளைபுணர்ந்து,
பெருஞ்சோறு உகுத்தற்கு எறியும்
கடுஞ்சின வேந்தே !- நின் தழங்கு குரல் முரசே
–பதிற்றுப்பத்து 30-30 – 44
As soon as the sound from the Palace Drum is heard, the enemy kings were scared. The person who is doing Drum Worship utter the Mantras in harsh tone. He offered blood and wine to the god of the drum. Even the female ghosts and ants were afraid to come to eat such offering. Crows and falcons only ate them. The drum is played to celebrate the Big Feast offered to victorious soldiers.
Xxxx
There’s another interesting Anecdote in Purananuru verse 50 . One poet by name Mosi Keeranar reached the palace of the Chera/Kerala King Thagadur Erintha Peruncheral Irumporai. The poet was dead tired after a long walk. So he thought that he should take some rest before getting audience with the king. He saw a beautiful cot with silk cloth spread over it. That was the base for the drum. The officials took the drum outside for bathing/washing and cleaning it. Without realising it the poet lied on it and slept. It was reported to the king. He rushed out with his drawn sword to kill the enemy of the country who insulted his drum. When he realised that it was a tired poet, he calmed down started fanning him with royal fans so that the poet feels more comfortable. When the port suddenly woke up, he was shocked and surprised to see the king fanning him. Later he realised his mistake and praised the king with a poem. He says that he escaped the death sentence due to the love and affection of the king.
அம்பலவாணர் எழுதிய அறப்பளீசுர சதகத்தில் மேலும் இரண்டு பாடல்களை எடுத்துக்கொள்வோம்.
முதல் பாடலில் விலக்க வேண்டிய உணவு வகைகள் என்ன என்ன என்று சொல்கிறார்.
எந்த உணவுகளை விலக்க வேண்டும் என்று சொன்னவர் காரணத்தை விளம்பவில்லை. இவை பழைய நூலில் உள்ளவை என்று சொல்லி தப்பித்துக் கொள்கிறார். விளக்கில்லாத இடங்களில் சாப்பிடக்கூடாது, பழைய, கெட்ட உணவுகளை சாப்பிடக்கூடாது என்பதெல்லாம் எல்லோருக்கும் தெரிந்த விஷயமே. ஆனால் மஹாத்மா காந்திக்குப் பிடித்த ஆட்டுப்பாலை ஏன் வேண்டாம் என்று சொல்கிறார் ? என்று தெரியவில்லை. வெங்காயம், உள்ளிப்பூண்டு , முருங்கைக் காய், காளான் முதலியவற்றை ஆன்மீக நாட்டம் உடையோர் சேர்ப்பதில்லை ; வேறு சில காய்களையும் விலக்கியமைக்கு நமக்கு விளக்கம் தேவைப்படுகிறது
Xxx
இரண்டாம் பாடலில் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் உள்ள குற்றங்களை சொல்கிறார்
கங்கை நதிக்கு வெள்ளப்பெருக்கின்போது வரும் நுரை குற்றம்.
நிலவுக்கு அதிலுள்ள களங்கம் குற்றம் ;
தவ சீலர்களுக்கு கோபமே குற்றம் ; உடனே நமக்கு துர்வாசர் நினைப்பு வருகிறது. கோபத்தினால் வரக்கூடிய தீங்குகள் பற்றி முன்னரே சதகத்தில் கண்டோம். .குணமென்னும் குன்று ஏறி நின்றார் வெகுளி கணமேயும் காத்தல் அரிது (குறள் 29)
பேரரசர்கள் ஆராயாமல் முடிவு செய்வது மன்னர்களின் தோஷம். உடனே நமக்கு கோவலனைக் கொன்ற பாண்டிய மன்னன் நினைவுக்கு வரும்
xxxx
விஷம்- விடம் , பாஷை- பாடை என்று ஆவது போல தோஷம் என்ற சொல் தோடம் ஆகியுள்ளது.
xxxxxx
கைவிலைக் குக்கொளும் பால் அசப் பால், வரும்
காராக் கறந்த வெண்பால்
காளான், முருங்கை, சுரை, கொம்மடி, பழச்சோறு
காந்திக் கரிந்த சோறு,
செவ்வையில் சிறுக்கீரை, பீர்க்கத்தி, வெள்ளுப்பு,
தென்னை வெல்லம் லாவகம்,
சீரிலா வெள்ளுள்ளி, ஈருள்ளி, இங்குவொடு
சிறப்பில்வெண் கத்த ரிக்காய்,
எவ்வம்இல் சிவன்கோயில் நிர்மாலி யம் கிரணம்,
இலகுசுட ரில்லா தவூண்,
இவையெலாம் சீலமுடை யோர்களுக் காகா
எனப்பழைய நூலுரை செயும்
ஐவகைப் புலன்வென்ற முனிவர்விண் ணவர்போற்றும்
அமலனே! அருமை மதவேள்
அனுதினமும் மனதில்நினை தருசதுர கிரிவளர்
அறப்பளீ சுரதே வனே!
(இ-ள்.) ஐவகைப்புலன் வென்ற முனிவர் விண்ணவர் போற்றும்
அமலனே – ஐந்து புலன்களையும் வென்ற முனிவரும் வானவரும் வாழ்த்தும்
தூயவனே!, அருமை ……. தேவனே!, கைவிலைக்குக் கொளும் பால் –
விலைக்கு வாங்கும் பாலும், அசப்பால் – ஆட்டுப்பாலும், வரும் கார் ஆகறந்த வெண்பால் – வரும் காரா பசுவினிடம் கறந்த வெண்மையான பாலும்,
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
கடத்தப்பட்ட 32000 கேரளப் பெண்கள் – ஒரு சோகக் கதை!
ச.நாகராஜன்
எனது பெயர் ஷாலினி உன்னிகிருஷ்ணன். ஒரு நர்சாக ஆகி மனித குலத்திற்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்று விரும்பினேன்.
இப்போது நான் பாதிமா பா. ஆப்கானிஸ்தானத்தில் ஒரு இஸ்லாமிய தீவிரவாதியாக சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
நான் மட்டும் இப்படி இல்லை.
32000 பெண்கள் என்னப்போலவே மதம் மாற்றப்பட்டு, சிரியா, யேமன் பாலைவனங்களில் புதைக்கப்பட்டிருக்கின்றனர்.
ஒரு கோரமான விளையாட்டு நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது – கேரளாவில் சாதாரணப் பெண்களை மதம் மாற்றி தீவிரவாதிகளாக ஆக்குவது வெளிப்படையாகவே நடைபெறுகிறது.
அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த யாருமே இல்லையா?
இது தான் எனது கதை!
இன்னும் 32000 பெண்களின் கதை!
இப்படிச் சொல்வது யார் தெரியுமா? எங்கு தெரியுமா?
ஒரு திரைப்பட முன்னோட்டத்தில்.
திரைப்படத்தின் பெயர் :- தி கேரளா ஸ்டோரி (The Kerala Story)
திரைப்படத்தில் ஷாலினியாகத் தோன்றும் அடா ஷர்மா இப்படி முன்னோட்டத்தில் கூறி அனைவரையும் திகைக்க வைக்கிறார்.
ஆதி சங்கரரின் ஜன்ம பூமியில் இப்படி ஒரு அவலம் என்பதை நினைத்தாலே மனம் திகைக்கிறது.
ஹிந்துப் பெண்மணிகளை வலுக்கட்டாயமாக இஸ்லாமிற்கு மாற்றி அவர்களைத் தீவிரவாதிகளாக ஆக்குவதை கம்யூனிஸ அரசு கண்டுகொள்வதே இல்லை என்பது கூடுதல் செய்தி.
விவேக் ரஞ்சன் அக்னிஹோத்ரியின் The Kerala Story அனைவரும் பார்க்க வேண்டிய ஒரு படம்.
இந்தப் படத்தை இயக்கியவர் – விபுல் அம்ருத்லால் ஷா.
இந்திய திரைப்பட உலகில் குறிப்பிடத் தகுந்த தயாரிப்பாளர்களில் இவரும் ஒருவர்.
இந்தப் படத்தின் முன்னோட்டம் 2022 நவம்பர் 3ஆம் தேதியன்று வெளியிடப்பட்டது.
முன்னோட்டத்தின் நேரம் சுமார் ஒன்றரை நிமிடம்.
இதைப் பார்த்தவுடன் பொங்கியது காங்கிரஸ்.
இதைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்றது.
கேரள போலீஸ் வழக்கு ஒன்றைப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
32000 என்ற எண்ணிக்கை தவறு என்று கூறினர் சிலர்.
ஆனால் படத் தயாரிப்பைச் சேர்ந்தவர்களோ இது சரி தான், இதற்கான சரியான ஆதாரங்கள் எங்களிடம் உள்ளன என்கின்றனர்.
இந்த எண் என்னுடையது அல்ல. டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா பத்திரிகையில் வந்த தகவல் இது. உமன் சாண்டி கேரள முதல் மந்திரியாக இருந்த போது அவரே அசெம்பிளியில் இதைக் கூறி இருக்கிறார். இதற்கான சரியான ஆவணங்கள் என்னிடம் உள்ளன.
இது தயாரிப்பு பக்கத்திலிருந்து வந்த செய்தி.
மூலம் ஆங்கிலத்தில் :-
This figure (32,000) is not mine. It was a piece of news in The Times of India… one thing I can tell you is that Oommen Chandy, the (then) chief minister of Kerala, had placed this number in the state assembly. So this is not my number, I have got all the documents with me,” he was quoted as saying by Alt News.
12 ஆண்டுகளில் 32000 பெண்கள் இப்படி மதம் மாற்றப்பட்டுள்ளனராம்!
படத்தைப் பார்த்து உண்மைகளைக் கண்டறிந்து மத்திய அரசு ஷாலினிகளின் உண்மை நிலவரங்களைக் கண்டறிய வேண்டும்.
இனியும் ஷாலினிகள் பாத்திமாக்களாக வலுக் கட்டாயமாக ஆக்கப்படக் கூடாது.
இதில் இருவித கருத்துக்களே இருக்க முடியாது!
2023 ஆம் வெளியீடு என்று எதிர்பார்க்கப்படும் கேரளா ஸ்டோரி வருமா?
பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்!
***
Tags- Kerala story, film, கடத்தப்பட்ட, 32000, கேரளப் பெண்கள் , சோகக் கதை
