அலெக்ஸாண்டரும் பட்டினத்தாரும்

அலெக்ஸாண்டர் மாமன்னன். 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன் மாசிடோனியாவில் இருந்து புறப்பட்டு இந்தியா வரை வந்து உலகின் பல நாடுகலை வென்ற பெரு வீரன். இந்து மதக் கருத்துக்களில் பெரும் ஈடுபாடுகொண்டவன் என்பதை நிர்வாண சாமியார்களுடன் அலெக்ஸாண்டர் என்ற கட்டுரையில் எழுதியுள்ளேன். நிலையாமை பற்றி இந்து மதம் சொல்லும் கருத்தை அவன் வியப்பான ஒரு செயல் மூலம் உலகிற்கு உணர்த்திச் சென்றான்.

 

சாகும் தருவாயில் அவனுக்கு ஞானோதயம் வந்தது. தன்னுடைய அமைச் சர்களை அழைத்தான். நான் இறந்த பின்னர் என்னுடைய உடலை அடக்கம் செய்யுங்கள். ஆனால் என்னுடைய உடல் முழுவதையும் மூடிவிட்டு இரண்டு கைகளும் திறந்த நிலையில் வெளியே தெரியும்படி விட்டுவிடுங்கள் என்றான். அவன் உலகிற்கு அளிக்க விரும்பிய செய்தி இதுதான்: வரும்போது எதையும் கொண்டுவரவில்லை. போகும்போது எவ்வளவு பெரிய மன்னனாலும் வெறும் கைகளோடுதான் போக வேண்டும்.

 

அலெக்ஸாண்டர் கூறியபடியே அவரது சடலம் புதைக்கப்பட்டது. அலெக்ஸாண்ட்ரியா நகரில் தங்க சவப்பெட்டியில் அவன் சடலம் புதைக்கப்பட்டது. அலெக்ஸாண்டர் எதை செயலில் செய்து கட்டினானோ அதை பட்டினத்தார் பாடலில் பாடிவிட்டார்.

 

பட்டினத்தார் சோழ நாட்டின் காவிரிபூம்பட்டினத்தில் பெரும் வணிகர் குலத்தில் பிறந்தார். கொடிகட்டிப் பறந்தும் அவருக்கு குழந்தைகுட்டி இல்லை. திருவிடைமருதூர் தோட்டத்தில் கண்டு எடுக்கப்பட்ட ஒரு பிள்ளையை வளர்ப்பு மகனாக வளர்த்தார். ஒரு நாள் அந்தப் பையன் ஒரு சிறிப பெட்டியை அம்மாவிடம் கொடுத்துவிட்டு மாயமாய் மறைந்தான். அதில் காதற்ற ஊசியுடன் ஒரு புதிரையும் எழுதிவிட்டுச் சென்றான். அது பட்டினத்தாரின் கண்களைத் திறந்தது. சிவபெருமானே அந்தப் பையன் உருவில் தன் மகனாக வளர்ந்தான் என்று அவர் எண்ணினார். அவர் பாடிய திரு ஏகம்ப மாலையில் வரும் பாடல் அலெக்ஸாண்டரின்  கருத்தை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. இதோ 2 பாடல்கள்:

Countries conquered by Alexander the Great.

 

பிறக்கும்பொழுது கொடுவந்ததில்லை பிறந்து மண்மேல்

இறக்கும்பொழுது கொடுபோவதில்லை இடை நடுவில்

குறிக்கும் இச்செல்வம் சிவன் தந்ததென்று கொடுக்கறியா

திறக்கும் குலாமருக்கு என் சொல்லுவேன்கச்சி ஏகம்பனே

 

முடிசார்ந்த மன்னரும் மற்றுமுள்ளோரும் முடிவில் ஒரு

பிடி சாம்பராய் வெந்து மண்ணவதுங் கண்டு பின்னும் இந்தப்

படிசார்ந்த வாழ்வை நினைப்பதல்லால்  பொன்னின் அம்பலவர்

அடிசார்ந்து நாம் உய்யவேண்டும் என்றே அறிவாரில்லையே.

 

(பட்டினத்தார் பாடல் கருத்துக்களை நான் முன்னர் எழுதி வெளியிட்ட “பட்டினத்தாருடன் 60 வினாடி பேட்டி” என்ற கட்டுரையில் காண்க.)

Stamp for Alexander, Greece, year 1968

(இலக்கியத் திருடர்களுக்கு அன்பான வேண்டுகோள்: நான் 20 தலைப்புகளில் எழுதிய “60 வினாடி பேட்டிகள்” பல பிளாக்-குகளில் என் பெயரும் (லண்டன் சுவாமிநாதன்), பிளாக் பெயரும் இல்லாமல் அவர்களே எழுதியது போல வெளியாகி இருக்கிறது. தமிழ்த் தாய்க்கும் தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கும் மதிப்பு கொடுங்கள்)

Philosopher who carried Lantern in day Time!

Philosopher who carried Lantern in day Time!

A few men in history carried lantern (lamp) in the day time to enlighten mankind. Another BLIND man carried a torch during night time! Another Tamil scholar was called ‘Day Blind’ and he got enlightened by the criticism. Read the following three anecdotes for more enlightenment.

 

Diogenes (410- 320 BC) was a Greek philosopher. He belonged to Sinope in modern Turkey, an ancient Greek colony. He came to Athens (now capital of Greece) and founded the Cynic sect with his Guru Antisthenes. The English word Cynic (doggish) came from this sect. People who belonged to this sect lived like Hindu ascetics sacrificing all comforts. Greeks thought it is a dog’s life. Diogenes was said to have lived in a big broken jar. When Alexander the Great came to him and asked what he could do for him, Diogenes asked him to move away so that his shadow would not block the sunlight! He wandered through Athens with a lamp in day time! When people laughed at him, he told that he was looking for an honest man!

The same story was attributed to many others as well.

 

Blind man carrying a lantern

A blind man was carrying a lantern during a dark night. He was carrying a staff in one hand for support and a lantern in another hand. People who saw him were puzzled. A young man could not control his laughter. He said to him, “you are blind. Why do you carry a lantern? Do you think that you could see something?”

The blind man answered him calmly, “My friend, I keep this lantern so that people like you do not bump against blind old man like me”.

A saint of South India used this story to emphasize another point. He said, Even if you don’t understand the ancient scriptures and rituals (scripturally blind), just keep on doing them. You may be blind, but at least it would help others to see something.

‘Blind leading the blind’ is another phrase we come across in Hindu and Christian scriptures.

Tamil Scholars’ Wisdom

Marai Jnana Sambandhar was a Saivite scholar of 14th century. He blindfolded himself with a cloth like the famous epic woman Gandhari of Maha Bharata. He was the author of several scholarly works including ‘Sivadharmotththaram’ and lived in Chidambaram. His Mutt (place of religious head) was called Kankatti Mutt=blindfold Mutt. The reason he blindfolded himself was to avoid seeing the evil or bad activities of men. He was thorough with all the Saivite scriptures and translated many books from Sanskrit.

There were several people with the same name Mari Njana Sambhandhar. Umapathi Sivacharyar was the disciple of one of them. He was considered an authority of Saiva Sidhdhanta. He used to go to temple in palanquin because of his high status. One day a beggar saw this and mocked at him, “look at this, a Day Blind is travelling on a Dry Wood!” ( in Tamil Patta Kattaiyil Pakal Kurudu Ekuthu Paar)

Palanquins are made up of dry bamboos. The beggar criticized him for his luxurious life in spite of his great scholarship. Wisdom dawned upon him as soon as he heard the beggar’s words. Immediately he got down from the palanquin and stopped using them as a transport for temple visit.

Blind people and lanterns can make men richer in wisdom!

N.B.Those who use my posts are requested to give the name of the author, London Swaminathan, or the blog name. My posts are simultaneously uploaded on to five or six blogs. This is the only support you can give to the writers without spending s single penny. Pictures are not mine. Thanks.

பட்டப்பகலில் விளக்குடன் போன தத்துவ ஞானி

பட்டப்பகலில் விளக்குடன் போன தத்துவ ஞானி

கிரேக்க நாட்டில் டயோஜெனிஸ் என்ற ஒரு ஞானி இருந்தார். அவர் அலெக்ஸாண்டர் காலத்தில், 2350 ஆண்டுகளுக்கு முன், வாழ்ந்தவர். இப்பொது துருக்கியில் இருக்கும் சினோப் நகர் ஒரு காலத்தில் கிரேக்க காலனியாக இருந்தது. அங்கே பிறந்த டயோஜெனிஸ், கிரேக்க நாட்டின் தலை நகரான ஏதென்ஸ் நகருக்குக் குடியேறினார். ஆண்டிஸ்தெனிஸ் என்ற குருவுடன் சேர்ந்து ‘’ஸினிக்’’ இயக்கத்தைத் துவக்கினார். ‘சினிக்’= எதிலும் குற்றம் காண்பவன், நன்மையில் நம்பிக்கையற்றவன்= என்ற ஆங்கிலச் சொல் இவர்கள் மூலம்தான் வந்தது.

 

இந்த ‘சினிக்’ இயக்கத்தினர் இந்திய யோகிகள், சித்தர்கள், ஆண்டிப் பண்டாரங்கள் போல வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள். டயோஜெனிஸ் ஒரு பெரிய உடைந்த ஜாடியில், தெருவோரமாக வாழ்ந்தார். மாமன்னன் அலெக்ஸாண்டர் அவரைப் பார்க்க வந்தான். “ஐயா, பெரியவரே, உங்களுக்கு நான் என்ன கைம்மாறு செய்ய வேண்டும்?” என்று பணிவோடு கூறினான். டயோஜெனிஸோ, ‘சினிக்கல்’ ஆக பதில் தந்தார்.

 

“ஐயா, மாமன்னரே, சற்றே விலகும், சூரிய வெளிச்சத்தை மறைக்காமல் விலகிப் போங்கள்” என்றார் டயோஜெனிஸ்.

அவர் பகல் நேரத்தில் தெருக்களில் போகும் போது கையில் லாந்தர் விளக்கை எடுத்துச் செல்வாராம். ‘’ஐயா ,உங்களுக்கு என்ன பைத்தியமா? பகலில் விளக்கு எடுத்துச் செல்கிறீர்களே?’’, என்று நகைப்போரிடம், ‘’நான் நேர்மையான ஒரு மனிதனைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்’’ என்பார்.

விளக்குடன் போன குருடர்

இன்னொரு வயதான ஞானி கண் பார்வையற்றவர். அவர் இருட்டு நேரத்தில் போகும் போது ஒரு கையில் கைத்தடியும், மற்றொரு கையில் விளக்கும் கொண்டு செல்வார். எல்லோருக்கும் ஒரே புதிராக இருக்கும். இதைப் பார்த்த ஒரு இளைஞனுக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. ‘’ஐயா, என்ன உங்களுக்கு பைத்தியமா? கண்ணே தெரியாத உமக்கு விளக்கு ஒரு கேடா? ஒரு வேளை ஏதேனும் கொஞ்சம் தெரிந்துவிடும் என்ற நப்பாசையா?’’ என்றான்.

 

அந்தக் கிழவனார் அமைதியாக பதில் தந்தார், ‘’அன்பரே, எனக்கு கண் தெரியாது என்பது உண்மையே. உம்மைப் போன்ற பார்வையுடையவர்கள் என் மீது தடுக்கி விழக் கூடாது அல்லவா?’’ என்றார். தமிழ் நாட்டு மஹான் ஒருவர் இதே உதாரணத்தைப் பயன்படுத்தி வேறு ஒரு உண்மையை விளக்கினார். வேதங்கள், இந்து மத சடங்குகளுக்கு அர்த்தம் தெரியாவிடிலும் தொடர்ந்து நம்பிக்கையுடன் செய்துவாருங்கள். நீங்கள் பொருள் அறியாத குருடர்களாக இருக்கலாம். எதிர் (காலத்தில்) வருவோருக்கு அது வெளிச்சம் போடும் என்று.

 

பட்ட கட்டையில் பகல் குருடு போகுது பார் !

தமிழ் நாட்டில் பல மறைஞான சம்பந்தர்கள் வாழ்ந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் சிதம்பரத்தில் வாழ்ந்தார். திருதராஷ்டிரன் மனைவி காந்தாரி போல கண்கட்டி வாழ்ந்தார். அவரது மடத்துக்கு ‘’கண்கட்டி மடம்’’ என்றே பெயர். நிறைய நூல்களை எழுதியவர். மெத்தப் படித்தவர். இருந்தும் மற்றவர்களின் தீய , நன்மையற்ற செயல்களைக் காணக்கூடாது என்று கருதியவர்.

மற்றொரு மறைஞான சம்பந்தரரின் சீடர் உமாபதி சிவாச்சார்யார்.சைவ சமய சந்தான குறவர் நால்வரில் ஒருவர். மாபெரும் அறிஞர். பல ஆதாரபூர்வ நூல்களை எழுதி சைவ சித்தாந்தத்தை நிலை நாட்டியவர். உமாபதி சிவம் , தினமும் கோவிலுக்குப் பல்லக்கில் சென்று வருவது வழக்கம். ஒரு நாள் பூஜையை முடித்துக்கொண்டு வருகையில், பிச்சைக்காரர் வடிவில் வந்த ஒரு ஞானி, உமாபதி சிவத்தின் பல்லக்கைப் பார்த்து, “பட்ட கட்டையில் பகல் குருடு ஏகுது பார்” என்று சொன்னார். இதைக் கேட்டவுடன் அவருக்கு ஞானம் உதித்தது. உடனே பல்லக்கில் இருந்து இறங்கி நடந்து சென்றார். அன்று முதல் கோவிலுக்கு வந்து போக அவர் பல்லாக்கைப் பயன்படுத்தவே இல்லை.

பட்ட கட்டை என்பது பல்லக்குக் கட்டையைக் குறிக்கும். பகல் குருடு என்பது படித்தும் பக்குவ ஞானம் பெறாத நிலையைக் குறிக்கும்.

ஆக, பகலில் வெளிச்சம் போட்டும், இருட்டில் வெளிச்சம் போட்டும் தத்துவப் பிரகாசத்தை உண்டாகியவர்களை உலகம் இன்றும் மறக்கவில்லை.

(தமிழுக்கு நீங்கள் செய்யும் தொண்டு கட்டுரையைப் பயன்படுத்துகையில் எழுதியோரின் பெயரையும் –லண்டன் சுவாமிநாதன்– பிளாக்–கின் பெயரையும் வெளியிடுவதுதான்)

Megasthenes didn’t know Buddha!

Why did not Megasthanes write about Gautama Buddha when he wrote about Madurai Meenakshi 2300 years ago? Was Gautama Buddha was unknown figure during his times? Only Emperor Ashoka boosted The Buddha? (Fragments of Megasthanes’ book Indica are only available)

Do the Vedic Seers know Salt? Why did not Vedic seers mention salt when they gave the world ‘sugar’? (Please read my post THE SUGARCANE MYSTERY: Indus Valley and Ikshvaku Dynasty)

Why did not Marco Polo mention the Great Wall of China, Porcelain plates and drinking tea? He had not visited China at all? Did he write whatever he heard from other prisoners in Genoa prison? (Please read Frances Wood’s book-Did Marco Polo go to China?)

Why did not the great Tamil saint Manikka Vasagar mention Appar, Sambandhar and Sundarar in his works?

Why did not the Thevaram Greats mention Manikka vasagar, if he lived before them?

Why did not the Indus Valley people portray the holy cow anywhere when thousands of seals have the bull? Don’t they know  cows!!!!

Why was Rig Veda silent about Banyan trees? Don’t they know Banyan trees?

Why did not the world’s greatest grammarian Panini mention South India? There were no people in the South at his times! Or was he that ignorant?

Tamils don’t know the word ‘SHIVA’ until the seventh century! Tamils don’t know about ‘Lord Ganesh’ until seventh century! Were they imported Gods?

2000 year old Sangam Tamil literature never knew Indus River or North West India. They praised holy Ganges and holy Himalayas sky high! How come scholars associate Tamils with the Indus? Is it bogus scholarship?

If Tamil or Sanskrit literature doesn’t say anything about urinating, can we write a thesis for Ph.D that Indians never urinated?

Absolute absurdity!!!!!

I can keep on quoting hundreds of such things from all the ancient works.

Scholars have been debating all these for years. I myself took several years to collect all the above details. For the past forty years I have been collecting interesting titbits like this from various books just to say “Negative Evidence is not enough to prove something”.

Salt pan in Kutch area of Guajarat

A lot of Ph.D.wallahs and Ph.D.vallhis jump to certain conclusions on negative evidence. Negative evidence is not enough to support a new theory. You need more proof in the form of secondary evidence. But a lot of false things about Hinduism and India are said about without much proof. “Aryans came from Iran and the Tamils came from the Mediterranean”, “Caste system came from Indus Valley”, “Brahmins migrated to the South in 1000BC with Agastya”, “Tamils have a separate culture”, “Indus valley people spoke Dravidian Languages”, “Aryan Shiva is different from Dravidian Shiva”, “Shiva is Phallus Symbol, Yoni is genital Symbol”, “Manu was against women”, “Vedic people were illiterate nomads”, “All Hindu Women were burnt alive when their husbands die”— all such rubbish things have been written by foreign ‘scholars’ just to divide the country and the people. Most of the things are said on one or two references or negative evidence. I have been writing in this blog to prove them wrong and how and where they went wrong.

A Buddhist scholar wrote that rivers of blood were flowing due to animal sacrifice on the banks of river Charmanvadhi. If we take all exaggerated versions of poets as facts, a lot of bad things can be said about any culture, community or religion with one or two quotes from their books! Poets have a different way of presenting anything. One must look for more evidence before saying anything on a particular topic.

One third of ancient Tamil poems refer to prostitutes. It is not a true reflection on the Tamil community. Just to emphasize Tamil’s concern for chastity, the poets exaggerate such things. Tamils’ morality was on a higher level. Any one will get a better picture if one takes all the available facts.

A mention about meat eating by Kalidasa’s Brahmin jester (Vidushaka) in one of his dramas and Brahmin Tamil poet Kapila’s verse in Sangam literature sent wrong messages to Indian ‘scholars’!

Picture of Indus seal with bull

Foreign scholars had double standards in interpreting anything Hindu, anything Indian. When they wanted to date all Indian materials they took the latest reference in the particular work (Eg. Valmiki Ramayana). When they wanted to belittle anything they showed all good things as interpolations! When they wanted to take the whole work and criticize them, they never talked about interpolations! (Eg. Manu Dharma Shastra’s juicy bits about women and Shudras!). They wrote that all good things were imported in to India from Egypt, Babylonia and Greece! No exports from India!! To discredit Indians they even named Indian numerals as Arabic numerals!

Maha Bharata and Vedas are compilations. Vyasa, the greatest literary figure the world has ever seen, did this monumental work. He gathered all the materials available in his time, divided Vedas in to four parts and entrusted the work to four of his disciples to preserve and pass it on to generations to come. He gathered all the available stories and customs and inserted them or woven them in the great Maha Bharata, the longest epic in the world. So we will definitely see contradictions. They are apparent and not real. The overall picture one gets about Indian culture is the same. But for writing Ph.D. thesis and debating in scholarly circles, the apparent contradictions come very handy!

The moral lesson is:

Don’t take anybody’s word for it.

Don’t jump to conclusions by reading one bit from a volume of materials. Read the original in full and arrive at a conclusion.

PLEASE READ MY EARLIER POSTS:

1/ The Sugarcane Mystery: Indus Valley and the Ikshvaku Dynasty

2/ Biggest Brain wash in The World

3/ How Old Is Indian civilisation?

6.தமிழ் இனத்தின் வயது என்ன?

7.தமிழன் காதுல பூ

N.B.Pictures are taken from various websites;thanks.

எதையும் நம்பாதே! யாரையும் நம்பாதே!!

 

Marco Polo in Kiribati stamp.

(இந்தக் கட்டுரை ஆங்கிலத்திலும் கிடைக்கும். கட்டுரையை வேறு இடத்தில் பயன்படுத்துவோர், பிளாக் பெயரையோ, கட்டுரையாளர் லண்டன் சாமிநாதன் பெயரையோ வெளியிட வேண்டுகிறோம். தமிழுக்கும் தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கும் மதிப்பு கொடுங்கள்.)

இல்லை என்றால் உண்டு?

  1. புத்தர் பற்றி மெகஸ்தனீஸ் சொல்லவில்லை. புத்தர் அப்போது பிரபலமாகவில்லையோ? அசோகர் அவரை பெரிய ‘ஆள்’ ஆக்கிவிட்டாரோ? மதுரை மீனாக்ஷி பற்றி எழுதிய மெகஸ்தனீஸ் (கி.மு.350), புத்தரை அறியாதது ஏனோ!! (மெகஸ்தனீஸ் எழுதிய புத்தகம் ‘இண்டிகா’ முழுதும் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை)

 

  1. உப்பு பற்றி வேதம் சொல்லவில்லை. உப்பே இல்லாமல் சாப்பிட்டார்களோ? ஆனால் சர்க்கரையைக் கண்டுபிடித்தது அவர்கள் தானே! (எனது கட்டுரை The Sugarcane Mystery : Indus Valley and Ikshvahu Dynasty காண்க)

 

  1. சிவன் என்ற சொல் தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் இல்லை. தமிழர்களுக்கு ஏழாம் நூற்றாண்டு வரை ஏன் சிவன் என்ற சொல்லே தெரியவில்ல? அவர் தமிழ்க் கடவுளே இல்லையோ?

 

  1. விநாயகர் பற்றி, காளிதாசன், மாணிக்கவாசகர், சங்க இலக்கியத்தில் இல்லை. தமிழர்களுக்கு பிள்ளையார் இறக்குமதி தெய்வமோ? வடக்கேயிருந்து வந்தாரோ? சிறுத்தொண்டர் ,வாதாபிக்குப் போகும் முன் தமிழர்களுக்கு இப்படி ஒரு தெய்வம் இருப்பதே தெரியாதோ? சங்க இலக்கிய கடவுள் வாழ்த்துக்கள் எல்லாம் சிவ மயமாகவும் நாராயணமயமாகவும் இருப்பது ஏன்?

 

  1. மார்க்கோ போலோ சீனாவின் நெடுஞ் சுவர் பற்றி எழுதவில்லை. மார்க்கோ போலோ சினாவின் முக்கிய வழக்கமான தேநீர் அருந்துவது பற்றி ஏன் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை? பீங்கான் தட்டுகள், கோப்பைகளுக்கு உலகப் பிரசித்தமான இடம் சீனா. அதை எப்படி அவர் சொல்லாமல் விட்டார்? மார்க்கோபோலோ சீனாவுக்கே போகாமல், ஜெனோவா சிறையில் கைதிகளிடம் கேட்ட கதைகளை எல்லாம் நன்றாக அளந்துவிடாரோ?

 

  1. சிந்து சமவெளியில் பசு மாடு முத்திரைகள் இல்லை, காளை மட்டுமே உள்ளது. ஏன்?—-இந்துக்களுக்கு பசு தெய்வம். வேதங்கள் பசுக்களைப் புகழ்கின்றன. சிந்து சமவெளி மக்களுக்கு பசு புனிதமானதோ?—- அவர்கள் வேத கால நாகரீகமோ? அதனால்தான் பசுக்களை மட்டும் முத்திரையில் குத்தவில்லையோ?

 

  1. ஆதி சங்கரரும் ராமானுஜரும் தமிழர்கள். ஆனால் தமிழில் எழுதாமல் வட மொழியில் மட்டுமே எழுதினர். அவர்களுக்குத் தமிழே தெரியாதோ?

 

  1. மாணிக்கவாசகரின் இயற்பெயர் யாருக்கும் தெரியாது. யாரும் சொல்லவில்லை. அவர் பெயர் இல்லாப் பூச்சியோ?

 

  1. கடவுள் மாமுனிவர் மாணிக்கவாசகர் பற்றி எழுதிய புத்தகத்தில் மாணிக்கவாசகர் பெயரைச் சொல்லவே யில்லை. அவ்வளவு குரு பக்தியோ? அல்லது ஞாபக மறதியா?

Buddha in Pakistan stamp

10. அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர் பற்றி, மாணிக்கவாசகர் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. ஒருவேளை அவர்களுக்கு முன்னால் வாழ்ந்திருந்தால் மூவரும் அவரைப் பற்றியாவது சொல்லி இருக்கலாமே! ஏன் சொல்லவில்லை?

 

11. தமிழர்கள் சிந்து நதி பற்றி, சங்க இலக்கியத்தில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ஆனால் கங்கை நதி பற்றி வியப்பான விஷயங்களைச் சொல்லி இருக்கிறார்கள். தமிழர்களுக்கு சிந்து சமவெளி நாகரீகம் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாதோ? சிந்து என்ற ஒரு பகுதியையே அறியாத மக்களோ?

 

 

12. சிறுநீர் கழிப்பது, மலஜலம் கழிப்பது பற்றி ஒரு நாட்டின் இலக்கியம் ஒன்றும் பேசாது. அப்படியானால் அவர்கள் சிறு நீர், மலஜலம் கழிக்கும் வழக்கம் இல்லையோ?

 

13. உலக மகா இலக்கண வித்தகர் பாணினி சேர சோழர் பாண்டியர் பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. தெற்கு திசை பற்றியும் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அவருக்கு தெற்கு திசையே தெரியாதோ! அல்லது தமிழ் நாகரீகம் அப்போது இல்லவே இல்லையோ?

 

14. காளிதாசனின் ஒரு நாடகத்தில் விதூஷகனும் (பிராமணன்), கபிலர் என்ற ‘புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன்’ ஒரு சங்கப் பாடலிலும் மாமிச உணவின் ருசியைப் புகழ்கிறார்கள். இந்த ஐயர்கள் மாமிசம் சாப்பீட்டார்களோ?

 

15. டாக்டர் பட்டத்துக்காக தத்துப் பித்தென்று கண்டதையும் கடையதையும் எழுதும் இவர்களைக் கண்டு சிரிப்பதா அழுவதா என்று புரியவில்லை. நான் எனது 40 ஆண்டுக்கால ஆராய்ச்சியில் சேகரித்த சில உதாரணங்களை மட்டும் மேலே கொடுத்துள்ளேன். இவை எல்லாம் பிஎச்.டி-வாலாக்களுக்கும் பட்டிமன்ற வாய்ச்சாளர்களுக்கும், திண்ணைப்பேச்சு சோம்பேறிகளுக்கும் மட்டுமே பயன்படும் வாதங்கள்—குதர்க்க வாதங்கள்/

 

16. சங்கத் தமிழ் பாடல்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதி ஆண்கள் பரத்தையிடம் செல்வதைப் பற்றிப் பாடுவதை பல அறிஞர்கள் சுட்டிக்காட்டி இது புலவர்கள் மிகைப்படுத்திப் பாடுவது என்று கூறியுள்ளனர். தமிழர்கள் ஒழுக்க சீலர்கள், ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்ற உன்னத கொள்கையுடையோர் என்பதை உலகம் அறியும்.

 

Bull on Indus Seal

17. ஆனால் அதே தமிழர்கள் மற்ற சம்ஸ்கிருத நூல்களில் வரும் ஒரு செய்யுளை எடுத்துக் கொண்டு அபத்தமான கருத்துகளை அள்ளித் தெளிக்கும்போது வேதனையாக இருக்கிறது. மனு தர்ம சாத்திரம் பற்றி விஷம் கக்குவது இவர்களுக்கு வாடிக்கை. மனு தர்ம சாத்திரத்தை எல்லா தமிழ் கல்வெட்டுகளும் மன்னர்களும் ஏன் புகழ்ந்தார்கள்? அதில் உள்ள எல்லா விஷயங்களும் உண்மையில் பின்பற்றப்பட்டதா? அதில் எது இடைச் செருகல்? எது உண்மை? அது இந்தியாவில் எந்தப் பகுதியில் உள்ளவர்களுக்கு எப்போது எழுதப்பட்டது? என்பதை எல்லாம் நோக்குவதில்லை.

 

18. ஒரு புத்தமத ‘அறிஞர்’, யாகத்தில் கொல்லப்பட்ட பசுக்களின் ரத்தம் ஆறாக ஓடியது பற்றி கதை அளந்து இருக்கிறார். அவருக்கு இதே வரிகள் (ரத்த ஆறு) சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்திலும் கலிங்கத்துப் பரணியிலும் இருப்பது தெரியாது!! புலவர்கள் மிகைப்படுத்தி சொல்லும் விஷயங்களை அப்படியே எடுத்துக் கொள்வோரின் ‘அறிவு’ அபாரமானதுதான்!!!

 

19. வெளிநாட்டு அறிஞர்’கள் சில இடங்களில் மட்டும் இடைச் செருகல் என்று கதை அளப்பார்கள். மனு போன்ற நூல்களில் இடைச் செருகல் பற்றி பேச மாட்டார்கள். ஒரு நூலின் காலத்தைக் குறைத்து மதிப்பிட வேண்டும் என்றால் கடைசியாக வந்த பாடலை மட்டும் காட்டுவார்கள். இதெல்லாம் அவர்களுக்கு கைவந்த கலை! இந்திய எண்களையே அராபிய எண்கள் என்று பெயர் சூட்டி நம்மை மட்டம் தட்டியவர்கள்தானே.

 

 

20. இந்தியாவில் உள்ள எல்லா நல்ல விஷயங்களும் பாபிலோனியா, கிரேக்க, எகிப்திய இறக்குமதிகள்!! எல்லா கெட்ட விஷயங்களும் ஆரிய, திராவிட கண்டுபிடிப்புகள்! என்பது அவர்கள் கணிப்பு!

 

21. ஆரியர்கள் மத்திய ஆசியாவில் இருந்தும் திராவிடர்கள் மத்திய தரைக் கடல் பகுதியில் இருந்தும் வந்தவர்கள், ஆரிய சிவனும் திராவிட சிவனும் வேறு வேறு, சிவலிங்கம், யோனி என்பதெல்லாம் மனிதனின் ஜனன உறுப்புகள், சிந்து சமவெளி எழுத்து திராவிட எழுத்து, வேதகால மக்கள் மாடு மேய்த்த நாடோடிகள், பெண்களுக்கு எதிரானவர் மனு, இந்துக்கள் கணவர்கள் இறந்தால் மனைவியை உயிருடன் எரித்துவிடுவார்கள், சிந்து சமவெளி மக்கள்தான் ஜாதியைக் கண்டுபிடித்தவர்கள், பிராமணர்கள் கி.மு 1000-ல் தெற்கே குடியேறியவர்கள்—–இப்படி ஏராளமான ஆதாரமற்ற ,இன்று வரை நிரூபிக்க முடியாத,  பல “கண்டுபிடிப்புகளை” வெளிநாட்டார் புத்தகத்தில் காணலாம்.

Salt pan in Kutch, Gujarat

இதிலிருந்து நாம் அறிய வேண்டிய பாடம்:

எப்பொருள் யார் யார் வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு (குறள்)

எதையும் யாரையும் நம்பாதீர்கள்.ஒருவர் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லாததால் அது இல்லாமல் போகாது. மற்ற விஷயங்களையும் கருத்தில் கொண்டு ஆராய வேண்டும்.

 

எதையும் முழுக்கப் படிக்காமல் கேள்வி கேட்காதே. யாரோ ஒருவர் எழுதிய ‘ஆய்வுக் கட்டுரையைப்’ படித்துவிட்டு நம்பிவிடாதே. மஹா பாரதம், ராமாயணம், புராணங்களை முழுக்கப் படிக்காமல் வாதம் செய்யாதே. சம்ஸ்கிருதமும் தமிழும் சொல்வதை முழுவதும் படித்த பின்னரே அரை வேக்காட்டு நிலையில் இருந்து ஒருவர் முழு வேக்காட்டு நிலைக்குப் போக முடியும். வெளிநாட்டுக் கருத்துக்களை விட, உள்நாட்டு அறிஞர்களுக்கு அதிக மதிப்புக் கொடு. பழைய விஷயங்களில் முன்னோர்கள் சொன்னதை நம்பு என்பதே நாம் கற்க வேண்டிய பாடம்.

 

இது தொடர்பான முந்தைய கட்டுரைகள்

1/ The Sugarcane Mystery: Indus Valley and the Ikshvaku Dynasty

2/ Biggest Brain wash in The World

3/ How Old Is Indian civilisation?

4..தமிழ் இனத்தின் வயது என்ன?

5..தமிழன் காதுல பூ

N.B.Pictures are taken from other sites.

Indra in the oldest Tamil Book

indus elephant

 

I think this INDUS seal portrays Indra on Airavata.

Indra is the most popular Vedic God. Indra is the most popular Tamil God according to the oldest Tamil book Tolkappiam. Tolkappiar wrote this grammatical treatise around 1st century BC. He lists all the four important Vedic Gods INDRA, VARUNA, VISHNU and SKANDA (another form of AGNI) as Gods of four Tamil Lands. Tolkaapiam was launched in the assembly of a Pandya king and Acharya of Athankodu gave the seal of approval according to Panamparanar, disciple of Agastya & Tolkappiar. Acharya of Athankodu was praised as a great scholar in all the four Vedas.

 

Tolkappiar was not the only one who praised Indra. We see Indra throughout Tamil literature. Sangam Tamil literature mentions his name in several places and the heaven under Indra is mentioned in innumerable places. Pura Nanauru, Tirukkural and Tamil epics did not miss his name.

 

People who don’t know Tamil or Tamil literature think Tamils had a different culture which is not true. There are some special aspects of Tamil culture and it is same with every nook and corner of the country. Britain, where I live is a small country; exactly the area of one state in India (Andhra Pradesh) and it has got almost similar population of Andhra Pradesh. But there are four cultures English, Welsh, Irish and Scottish. Irish and Scottish are fighting for separate countries. No wonder India which is the seventh largest country in the world, with the second highest population in the world, show different aspects in different parts.

6d92c-indra_riding_airavatakazyhiker-com

 

Indra riding Airavata, Laos

Indra was out and out an Indian god. Throughout Indian literature he is depicted as riding an elephant. Elephant is an Indian animal and tropical animal. But people, who claimed themselves “scholars”, spread all sorts of lies about Indra to confuse and divide Indians.

 

Tamil are very fond of Indra. Even today they have Indra’s name such as Rajendra, Mahendra, Balendra,Gajendra,Vijayendra etc.

As a matter of fact from the northern most Kashmir to the southernmost Kandy in Sri Lanka, we see Indra’s name everywhere.

 

Following references from the Tamil books will prove my argument:

Tol.Porul.1 to 5 says

The land of forests desired by Mayon (Vishnu), The land of hills desired by Seyon (Reddish Skanda), the land of sweet waters desired by the King (Indra) and the land of wide sand desired by Varunan. The land divisions are respectively called Mullai, Kurinji, Marutham and Neithal. Indra was the God of cultivated lands and irrigated fields. Indra is always associated with water in the Vedas. He was the one who released water by killing Vritra. Tolkappiar was a genius and he translated Indra as King (Venthan in Tamil). There are innumerable Indras in the Hindu scriptures. But some people falsely attributed all these things to one Indra. Tolkappiar used the common noun king.

 

Purananuru verse 182

Ilamperu Vazuthi sings about the great qualities of Tamils in Puram verse 182. He says that even if Indra’s Amrita is offered one would not eat alone. This is a clar reflection of Bhagavad Gita verse 3-13. I have already given this in my post Bhagavad Gita in Purananuru in Tamil. So Indra’s Amrita was known to every Tamil.

Puram 241

Tamils and other Hindus believed that soldiers who sacrifice their lives defending the country will go straight to heaven under the rule of Indra. This is also in Bhagavad Giat which I have already explained in my post. Enicheri Mudamosiyar sings about Chieftain’s Ay’s death. Indra is waiting to welcome the hero to his world, says the poet. I have a feeling that Ay’s real name is AYendran or Ajendran. His name Andiran is cognate with Indira in Sanskrit and Andrew in English.

 

Indra-Ahalya Painting!

Another beautiful verse gives very interesting details about a painting of Indra in the disguise of a cat when he came to molest Gautama Rishi’s wife Ahalya. Paripatal verse 19 describes this story with three Sanskrit names Indra, Gautama and Ahalya. This painting in Tirupparankundram near Madurai attracted a big crowd and the poet overheard the conversation and put it in his poem! Indra’s stories were so popular in Tamil Nadu 2000 years ago. The Indra festival is described in minute details in the great epic Silappadikaram.

 

Paripatal verses and Tirumurukatrup patai verse gives a variety of mythological stories by one or two lines.

Tituvalluvar uses the story Indra and Ahalya to illustrate that seers are greater than Indra when it comes to the control of senses (Kural 25)

In 2000 year old Sangam Tamil literature we come across Sanskrit word Amruta (ambrosia) in many places which is available in Indra loka (heaven of Indra). The Sanskrit word Amrita is used in more than thirty verses in Sangam literature.

 

Rainbow is known as Indra Dhanush (Indra’s bow) in Tamil and Sanskrit literature.

Vashista’s wife Arundhati, Amrita, Indra and Four Vedas were used by Tamil poets in hundreds of places. Tamils were thorough with the Hindu Mythology. Tripura Dhanam of Shiva, destruction of buffalo demon by the goddess, Shiva’s poison episode etc were household things in ancient Tamil Nadu. In short there is no Tamil book without a Sanskrit word—from Tolkappiam to Bharathiar of our time. There is no Tamil work without a reference to Hindu god or mythology. I can quote from every book.

(Those who want to reproduce the article must give the name of the blog or the author London Swaminathan. Pictures are not mine)

 

Read my earlier posts:

Indra Festival in the Vedas and Tamil Epics

Veera Matha in the Vedas and Tamil Literature

Vahanas in Kalidasa and Tamil Literature

 

Picture of Indra festival in Nepal.

தொல்காப்பியத்தில் இந்திரன்

Indra statue in Bali, Indonesia (tripholiday.net)

 

நாடு பிடிக்க வந்தவர்களும் மதத்தைப் பரப்ப வந்தவர்களும் பரப்பிவிட்ட பெரிய புரளி—தமிழ் கலாசாரம் வேறு, வடக்கத்திய கலாசாரம் வேறு என்ற புரளிதான். ஆனால் நாடு முழுதும் ஒரே கலாசாரம், ஒரே மதம் என்பதற்கு நூற்றுக் கணக்கான சான்றுகள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னெழுதப்பட்ட தமிழ் நூல்களில் பளிச்செனத் தெரிகின்றன.

 

சங்க இலக்கியத்தின் 27,000 வரிகளைப் படித்தவர்களுக்கு சம்ஸ்கிருதச் சொல் இல்லாத தமிழ் நூல் இல்லை, இந்து மதக் கடவுள் பெயர் இல்லாத தமிழ் நூல் இல்லவே இல்லை என்பது சட்டென விளங்கும். தொல்காப்பியர் முதல் திருவள்ளுவர் வரை எல்லோரும் இப்படி இந்து மதக் கருத்துக்களை விளக்கியுள்ளனர்.

 

தமிழ் நூல்களில் மிகப் பழையது தொல்காப்பியம். கி.மு. முதல் நூற்றாண்டு அல்லது அதற்குப் பின்னர் எழுந்தது என்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். எனது கருத்தை காரண காரியங்களுடன் ‘தொல்காப்பியர் காலம் தவறு’ என்ற 5 பகுதிக் கட்டுரையில் எழுதியுள்ளேன். வேதத்தில் கூறப்பட்ட நாலு கடவுளர்களை தொல்காப்பியர் தமிழர் கடவுளாகக் காட்டியுள்ளார். அவரது தொல்காப்பியமே நான்கு வேதங்களையும் கரைத்துக் குடித்த மஹா மேதையான அதங்கோட்டு ஆசார்யர் முன்னிலையில் அரங்கேறியது என்று பனம்பாரனார் பகருவார்.

 

மாயோன் (மஹா விஷ்ணு), சேயோன் (சிவப்பு நிற கந்தன்= அக்னி தேவனின் இன்னொரு அம்சம்), வேந்தன் (இந்திரன்), வருணன் ஆகிய நால்வரும் முறையே முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல் ஆகிய நிலங்களுக்குரிய தெய்வம் என்று பொருளதிகாரத்தில் தெளிவாகக் கூறிவிட்டார்.

தொல்காப்பியர் மஹா அறிஞர். இந்திரன் என்பது அரசன் என்ற பொதுப் பெயராகும். அந்தப் பதவியில் அமருவோருக்கு அந்தப் பெயர். வெளி நாட்டு ‘அறிஞர்கள்’, இந்திரன் என்று ஏதோ ஒருவர் இருந்தது போல ஆங்கிலத்தில் எழுதிவிட்டனர். இந்திரன் ஒரு பாரதீயன் என்பதற்கு இன்னும் ஒரு சான்று அவனது யானை வாகனமாகும். யானை ஐரோப்பாவிலோ மத்திய ஆசியாவிலோ கிடையாது. ஆக இந்திர வழிபாட்டுக்காரர்கள் வெளி நாட்டினர் எனபதும் புரளி என்பது புரிகிறது.

 

இந்திரனை தீம் புனல் (இனிப்பான நீர்) உலகத்துக்கு, அதாவது வயலும் வயல் சார்ந்த இடத்துக்கும் அதிபதி என்கிறார் தொல்காப்பியர். இதே கருத்துதான் வேதத்திலும் புராணத்திலும் உள்ளது. இந்திரன் தான் விருத்திரனைக் கொன்று தண்ணீரை விடுவிக்கிறான். மழைக்கு முன்னும் பின்னும் தோன்றும் வானவில்லுக்கும் கூட இந்திரவில் என்றுதான் தமிழிலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் பெயர்.

 

இந்திரனுடைய உலகத்தில் கிடைக்கும் அமிர்தம் (சம்ஸ்க்ருத சொல்) சங்க இலக்கியத்தில் முப்பதுக்கும் மேலான இடங்களில் பயன் படுத்தப்படுகிறது. கடலுள் மாய்ந்த இளம் பெரு வழுதி பாடிய புறம் 182-ல் இந்திரனுடைய அமிர்தமே கிடைத்தாலும் தனியாக உண்பவர் இல்லை என்கிறார். இதே கருத்து பகவத் கீதையில் இருப்பதை புறநானூற்றில் பகவத் கீதை (3-13) என்ற கட்டுரையில் ஏற்கனவே கொடுத்துவிட்டேன்.

 

புறம் 241-ல் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் பாடிய பாடலில் ஆய் அண்டிரனை வரவேற்க இந்திரன் காத்திருந்ததாகப் பாடுகிறார். போரில் இறந்தால் வீர சுவர்க்கம் கிடைக்கும் என்ற இந்தக் கருத்து பகவத் கீதையில் இருப்பதை எழுதி இருக்கிறேன். ஆய் அண்டிரன் எனபதே அஜேந்திரன் என்ற பெயரோ என்று எனக்கு ஒரு ஐயப்பாடு உண்டு. இந்திரன், அண்டிரன், ஆண்ட்ரூ ஆகியன ஒரே மூலம் கொண்ட சொல்.

Indra riding Airavata, Laos (lazyhiker.com)

அருமையான இந்திரன் ஓவியம்

தமிழ்நாட்டில் இந்திரன் கதைகள், அமிர்தம் ஆகியன எவ்வளவு பிரசித்தம் என்பதை மேற்கூறிய விஷயங்கள் விளக்குகின்றன. இதைவிட வியப்பான விஷயம் 2000 ஆண்டுக்கு முன் திருப்பரங்குன்றத்தில் இருந்த ஓவியமாகும். பரிபாடல்-19 இதை அருமையாகச் சித்தரிக்கிறது. கூட்டம் கூட்டமாக அந்த ஓவியத்தைப் பார்ப்போர் ‘இதோ பார் பூனை வடிவில் இந்திரன்’, ‘அதோ பார் அகல்யை’, ‘இதோ கவுதம மகரிஷி’ என்றெல்லாம் பேசிக்கொள்வதை அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார் பரிபாடல் கவிஞர். இந்து மதக் கதைகள் அவ்வளவு பிரபலம்!

 

வள்ளுவன் கிண்டல்

வள்ளுவனும் இந்திரனை விடவில்லை. ‘இந்திரனே சாலும் கரி’ என்று அஹல்யை கதையை உதாரணமாகக் கூறி (குறள் 25) புலன் அடக்கம் இல்லாத இந்திரனுக்கு நேர்ந்த கதியை எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

இந்திரனுடைய தேவலோகம் பற்றி நிறைய குறிப்புகள் வருகின்றன. இந்திரனுடைய எல்லா அம்சங்களும் பரிபாடல், திருமுருகாற்றுபடையில் காணக்கிடக்கின்றன.

 

கரிகாலன் காலத்தில் கொண்டாடப்பட்ட மாபெரும் இந்திர விழாவை நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. இது பற்றி எனது இந்திர விழா கட்டுரையில் காண்க.

காஷ்மீர் முதல் கண்டி வரை இன்றும் தமிழர்கள் இந்திரன் பெயரைச் சூடுகின்றனர். ராஜேந்திரன், மஹேந்திரன், பாலேந்திரன், கஜேந்திரன், விஜயேந்திரன் என்ற பெயர்கள் குடும்பத்துக்குக் குடும்பம் காணப்படுகிறது.

 

அருந்ததி கதை, முப்புர தகனம், மகிஷாசுரவதம், சிவ பெருமான் விஷம் உண்டது முதலிய கதைகள் பழந்தமிழருக்கு அத்துபடி! சம்ஸ்கிருத சொல் இல்லாத சங்க இலக்கிய நூலோ, இந்து மதக் கதை, குறிப்பு இல்லாத சங்க நூலோ கிடையாது என்பது 27,000 வரிகளையும் படித்தவருக்கு தெள்ளிதின் விளங்கும். கடுரையாளர் (லண்டன் சாமிநாதன்) சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தைப் பன்முறை படித்து ரசித்தவர்.

எனது முந்தைய கட்டுரைகளையும் படிக்கவும்:

1.Indra Festival in the Vedas and Tamil Epics 2.Veera Matha in the Vedas and Tamil Literature 3.சங்க இலக்கியத்தில் வாகனங்கள் 4.வீரத்தாயும் வீரமாதாவும்  5.வள்ளுவன் ஒரு சம்ஸ்கிருத அறிஞன்  6—10.தொல்காப்பியர் காலம் தவறு ( ஐந்து பகுதி கட்டுரை ) 11.Flags of Ancient Indian Kings 12.Hindu Vahanas in Kalidasa and Tamil Literature 13.இந்திர விழா: வேதத்திலும் தமிழ் இலக்கியத்திலும் 14. ஐங்குறு நூறில் வேதக் கருத்துகள்

(இலக்கியத் திருடர்களுக்கு அன்பான வேண்டுகோள்: இந்தக் கட்டுரையை வேறு இடத்தில் பயன்படுத்துவதானால் ‘பிளாக்’-கின் பெயரையோ கட்டுரையாளர் (லண்டன் சுவாமிநாதன்) பெயரையோ வெளியிடுங்கள். பெயர் இல்லாமல் தங்கள் கட்டுரை போல வெளியிடுவது–தமிழுக்கும், தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கும் செய்யும் துரோகம் ஆகும்)

1800 ஆண்டுக்கு முந்தைய தமிழகக் கோவில்கள்

TPK temple silpi

Picture of Tirupparankundram drawn by Silpi from Ananda Vikatan magazine

 

1800 ஆண்டுக்கு முந்தைய தமிழகக் கோவில்கள்

தமிழர்கள் மிகவும் தெய்வ பக்தி உடையவர்கள். திருக் குறளின் முதல் அதிகாரமான கடவுள் வாழ்த்திலேயே பத்து குறள்களில் முத்து முத்தாகக் இறை வழிபாட்டைக் கோர்த்து வைத்துவிட்டார். அது மட்டுமல்ல, பத்து குறள்களில் ஏழு குறள்களில் இறைவனின் பாதங்களில் (தாள், அடி) நமஸ்காரம் செய்தும் எழுதிவிட்டார். உருவ வழிபாட்டுக்குரிய விக்ரகங்கள் அவர் கண் முன்னர் இருந்ததால்தான் இப்படி பாத நமஸ்காரம் செய்யும் 7 குறள்களை எடுத்த எடுப்பிலேயே எழுதிவிட்டார்.

 

இவருக்கு முன்வந்த தொல்காப்பியரோ, வேத கால தெய்வங்களான இந்திரன் (வேந்தன்) வருணன், விஷ்ணு (மாயோன்), ஸ்கந்தன்/ சேயோன் (சிவப்பு நிறமானவன்) ஆகியோரே தமிழர்களின்  தெய்வங்கள் என்று அடித்துச் சொல்லிவிட்டார்.

 

பல பாடல்களில் இறைவனின் வாகனங்களையும், கொடிகளையும் நக்கீரர், காவிரிப் பூம்பட்டிணத்து காரிக்கண்ணனார் ஆகியோர் சித்தரிப்பதால் கட்டாயம் சிலைகளுடன் கூடிய கோவில்கள் இருந்திருக்க வேண்டும். ஐந்து ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு வரை, –காரைக்கால் அம்மையார் முதல் சுந்தரர் வரை– ஊர் ஊராகச் சென்று பாடிய தலங்களே சுமார் 300 தலங்கள் ஆகும். இவர்களுக்கு முன் வாழ்ந்த மாணிக்கவாசகர் கூறும் சில தலங்கள் என்ன வென்றே கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆழ்வார்களும் நூற்றுக்கும் மேலான தலங்களைப் பாடிவிட்டனர். இப்படி 400, 500 இடங்களில் புகழ்பெற்ற கோவில்கள் இருந்து, அவர்களை ஊர் ஊராக பாத யாத்திரை செய்ய வைத்தது என்றால், அந்தக் கோவில்கள் அவர்களுக்கும் முன்னரே பல காலமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

 

சங்க இலக்கியமான திருமுருகாற்றுப்படையில் அறு படை வீடுகளைக் காண்கிறோம். பரிபாடலில் தாமரை வடிவில் அமைந்த மதுரை நகரின் மத்தியில் கோவில் இருந்ததைப் படிக்கிறோம். ஆக 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர் வாழ்வில் கோவில்கள் இரண்டறக் கலந்துவிட்டன.

 

இதோ பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் காணப்படும் கோவில் பட்டியல்:

“பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோவிலும்

அறுமுகச் செவ்வேள் அணிதிகழ் கோயிலும்

வால்வளை மேனி வாலியோன் கோயிலும்

நீலமேனி நெடியோன் கோயிலும்

மாலை வெண்குடை மன்னவன் கோயிலும்” (சிலம்பு)

 

“ அமரர் தருக் கோட்டம் வெள்யானை கோட்டப்

புகர் வெள்ளை நாகர்தம் கோட்டம் பகல்வாயில்

உச்சிக்கிழான் கோட்டம் ஊர்க் கோட்டம் வேற் கோட்டம்

வச்சிரக் கோட்டம் புறப்பணையான் வாழ் கோட்டம்

நிக்கந்தன் கோட்டம் நிலாக் கோட்டம்” (சிலம்பு)

 

 

alagarkoil

Picture of Alagar Koil drawn by Silpi for Ananda Viaktan

 

பூம்புகார் எனப்படும் புகாரில் இருந்த கோவில்கள்:

1.பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோயில்= சிவ பெருமான் கோவில்

2.அறுமுகச் செவ்வேள் அணிதிகழ் கோயில் = முருகன் கோவில்

3.வால்வளை மேனி வலியோன் கோயில் = பலராமன் கோவில்

4.நீலமேனி நெடியோன் கோவில் = கண்ண பிரான் கோயில்

5.மாலை வெண்கொடை மன்னவன் கோயில்= இந்திரன் கோவில்

6.அமரர்தருக் கோட்டம்= கற்பகத் தரு கோட்டம்

7.வெள்யானை கோட்டம்= ஐராவதம்/யானை கோவில்

8.புகர்வெள்ளை நாகர்தம் கோட்டம்= பலதேவன்

9.பகல்வாயில் உச்சிக்கிழான் கோட்டம்= சூரிய தேவன் கோவில்

10.ஊர்க்கோட்டம்= ஊர் காவல் தெய்வமக் கோவில்

11.காமவேள் கோட்டம்= மன்மதன் கோவில்

 

12.வேற்கோட்டம்= முருகன் கோவில்

13.வச்சிரக் கோட்டம்=இந்திரனின் வஜ்ராயுதக் கோவில்

14.புறப்பனையான் வாழ் கோட்டம்= ஐயனார் கோவில்

15.நிக்கந்தன் கோட்டம் = அருகன் கோவில்

16.நிலாக் கோட்டம்= சந்திரன் கோவில்

இவை அனைத்தும் சிலப்பதிகாரத்தில் காணப்படுபவை.

17 முதல் 22 வரை சங்க இலக்கியமான திருமுருகாற்றுப்படையில் அறு படை வீடுகள் திருப்பரங்குன்றம், திருச்சீரலைவாய் (செந்தூர்), திரு ஆவினன் குடி (பழனி), திருவேரகம் (சுவாமிமலை), குன்றுதோராடல்(திருத்தணி) , பழமுதிர்ச்சோலை( அழகர் கோவில்)

 

23.மதுரை நகர் கோவில்

மாயோன் கொப்பூழ் மலர்ந்த தாமரை

பூவொடு புரையும் சீறுர் பூவின்

இதழகத்தனைய தெருவம் இதழகத்து

அரும்பொகுட்டனைத்தே அண்ணல் கோயில் (பரிபாடல்)

 

பாண்டிய மன்னன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியின் வெண்குடை மதுரை நகரின் கோயிலை வலம் வரும்போது மட்டும் தாழ்வாக இருக்குமாம். பிராமணர்கள் வாழ்த்தும் போது மட்டும் அவன் தலை தாழுமாம் (புறநானூறு பாட்ல 6, காரிகிழார்)

 

பணியியர் அத்தை நின்குடையே; முனிவர்

முக்கண் செல்வர் நகர்வலம் செயற்கே!

இறைஞ்சுக, பெரும, நின் சென்னி; சிறந்த

நான்மறை முனிவர் ஏந்துகை எதிரே! (புறம்.6)

 

இது தவிர கொல்லிப் பாவை முதலிய தெய்வங்கள் பற்றிய குறிப்புகளும், குமரிக் கடற்கரை தெய்வம் பற்றிய குறிப்பும் சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளன.

 

கொடிகள் , வாகனங்கள் பற்றிய எனது கட்டுரைகளையும் படிக்கவும்:

1.சங்க இலக்கியத்தில் வாகனங்கள்

2.Flags of Ancient Indian Kings

3.Hindu Vahanas in Kalidasa and Tamil Literature

 

(இலக்கியத் திருடர்களுக்கு அன்பான வேண்டுகோள்: இந்தக் கட்டுரையை வேறு இடத்தில் பயன்படுத்துவதானால் ‘பிளாக்’-கின் பெயரையோ கட்டுரையாளர் (லண்டன் சுவாமிநாதன்) பெயரையோ வெளியிடுங்கள். பெயர் இல்லாமல் தங்கள் கட்டுரை போல வெளியிடுவது–தமிழுக்கும், தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கும் செய்யும் துரோகம் ஆகும்)

‘OM’ BOOSTS BRAIN POWER: US University Research!

 

The best way to boost brain power and improve exam grades? Chant ‘Om’ like the Beatles did

 

  • The technique, known as Transcendental Meditation, involves a particular sound being repeated over and over again with the eyes closed

 

  • Students who performed two 20-minute sessions twice a day were up to 25 per cent more likely to graduate from high school
  •  

By ANNA HODGEKISS

PUBLISHED: 08:41, 12 June 2013 | UPDATED: 08:46, 12 June 2013 Daily Mail, London

 

A meditation technique made famous by the Beatles could boost brain power and even improve exam grades, scientists have claimed.

A study of high school students found graduation rates were up to 25 per cent better for those who Chanting ‘om’ or a similar meditation mantra for 20 minutes twice a day.

The relaxation technique, known as Transcendental Meditation, involves a particular sound being repeated over and over again with the eyes closed.

New research suggests that Transcendental Meditation, taught to The Beatles by Indian Maharishi Mahesh Yogi in 1967 (pictured), can boost brain function and improve exam grades by up to 25 per cent

It has also been shown to reduce the risk of death from heart attack and strokes and soothe stress and anxiety.

It became fashionable among ‘flower power’ hippies of the Sixties after John Lennon, Paul McCartney, George Harrison and Ringo Starr visited India and were taught it by the late Maharishi Mahesh Yogi.

Professor Robert Colbert, from the University of Connecticut, said improved graduation rates benefit society as a whole, as well as improving prospects for the individual.

He added that dropping out can result in loss of income, along with more risk of turning to crime and ending up in jail, or becoming dependent on state benefit.

Picture shows Maharishi Mahesh Yogi with the Beatles

In the study, analysis of the records of 235 students at an urban school on the east coast of the U.S. showed a 15 per cent higher graduation rate for those put on a transcendental mediation program compared to a control group.

When only the lowest academically performing participants in both groups were considered, passes rose by 25 per cent in the meditators.

The meditating students were also less likely to drop out from school, or enter prison, and were more likely to be accepted to further education.

As well as exam grades improving by at least 15 per cent, students who meditated were also less likely to drop out from school, or enter prison, and were more likely to be accepted to further education

Prof Colbert said: ‘While there are bright spots in public education today, urban schools on the whole tend to suffer from a range of factors which contribute to poor student academic performance and low graduation rates.

‘Students need to be provided with value added educational programs that can provide opportunities for school success.

‘Our study investigated one such program, Transcendental Meditation, which appears to hold tremendous promise for enriching the lives of our nation’s students.’

In a 2009 interview, Ringo Starr said of Transcendental Meditation: ‘Over 40 years ago, we ended up in Rishikesh.

That is where we hung out with Maharishi. We had met him a few months before in Wales. Since then, sometimes a lot, sometimes a little, I have meditated. It is a gift he gave me.’

Paul McCartney added: ‘It is one of the few things anyone has ever given to me that means so much to me. For us, it came at a time when we were looking for something to stabilise us at the end of the crazy Sixties.’

 

The research is published in the journal Education.(Daily Mail, London June 12,2013)

Pictures are from Face book and The Daily Mail, London

 

Saraswathi Statue in Washington DC, USA

 

Picture of  16 foot high Saraswathi Statue in Washington (From The Hindu News paper)

Indonesia, the country with the largest Muslim population in the world, has gifted an imposing 16-foot-high statue of Saraswati, the Hindu goddess of education and wisdom, to Washington DC.

The goddess’ statue, on top of a lotus, stands tall a block away from the Indian Embassy in front of a statue of Mahatma Gandhi.

Hindus constitute just three per cent of the Indonesian population. A little over a mile from the White House, the statue is yet to be formally inaugurated, but has already become an attraction for city residents and large number of tourists who visit the city every day.

 

“Devi Saraswati is one of the Goddesses in Hinduism, the primarily practised religion among Balinese people in Indonesia, which itself is the world’s biggest Muslim-majority country. Yet, her representation at the Indonesian Embassy was not decided out only of any religious grounds, but more on its symbolised values that parallel with several key principles of Indonesia-U.S. relations under comprehensive partnership, in particular education and people-to-people contact,” a spokesperson at the Indonesian Embassy told PTI.

 

The construction of the statue began in mid-April, and was built by five native Balinese sculptors led by I. Nyoman Sudarwa, who wrapped up the job in five weeks.

From The Hindu 10th June 2013

 

Read my earlier posts:

Sanskrit Inscriptions in strange places

Hindu Wonders in a Muslim Country