தமிழ் விந்தைகள்: கூட சதுர்த்தம் – 2

1-piece-of-mind

தமிழ் என்னும் விந்தை! -17

தமிழ் விந்தைகள்: கூட சதுர்த்தம் – 2

கட்டுரையை எழுதியவர் :– ச.நாகராஜன்

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1524; தேதி 28 டிசம்பர், 2014.

 

கூட சதுர்த்தம் என்னும் வடமொழிப் பெயரைத் தமிழில் கூட சதுக்கம் எனச் சொல்வது மரபு.

யாப்பருங்கல விருத்தி தரும் உதாரணச் செய்யுள் இது:-

கருமால் வினைகள் கையேறிச் செடிசெய்து காறடப்போ

  யருமா நிரயத் தழுந்துதற் கஞ்சியஞ் சோதிவளர்             

பெருமாள் மதிதெறு முக்குடை நீழற் பிணியொழிக்குந்          

திருமா றிருந்தடைக் காளா யொழிந்ததென் சிந்தனையே

 

 

இதில் நான்காம் அடியான, ‘திருமா றிருந்தடைக் காளா யொழிந்ததென் சிந்தனையே’ என்பதில் உள்ள எழுத்துக்கள் ஏனைய மூன்று அடிகளில் வந்துள்ளதைக் கண்டு மகிழலாம்.

இனி யாழ்ப்பாணம் கவிஞர் மயில்வாகனப் பிள்ளை இயற்றிய கூட சதுர்த்த செய்யுளைப் பார்ப்போம்:-

நீணலம் வாய்த்திட நின்மல மேவல்

   வேணுறு வாழ்க்கையி லேகுபு வாழ்வேந்                   

தாணுவை யீசனை மாமயல் சாரா                           

மாணகு லேசனை வாழ்த்திட வம்மே

 

 

இதில் நான்காம் அடியான, ‘மாணகு லேசனை வாழ்த்திட வம்மே’ என்பதில் உள்ள எழுத்துக்கள் ஏனைய மூன்று அடிகளில் வந்துள்ளதைக் காணலாம்.

பா.முனியமுத்துவும், கூட சதுக்கத்தில் ஒரு சித்திர கவி இயற்றியுள்ளார். அது வருமாறு:-

வாதா இனிதா வான பதமே         

  நாதூ தாவே தாகோலா தானாக  

  மாதா வேதமே தாவேநீ யேகா                                  

தாதா பாநா வேலாக வேதாயே!

  

இந்தப் பாடலில் நான்காம் அடியான, ‘தாதா பாநா வேலாக வேதாயே!’ என்ற அடி முதல் மூன்று அடிகளில் மறைந்து வந்துள்ளது.    

இவர் கூட சதுக்கமாக தருகின்ற இன்னொரு சித்திரப் பாடல் இது:-

தமிழ் என்னும் விந்தையில் என்னென்ன ஜாலங்கள் எல்லாம் இருக்கிறது, பார்த்தீர்களா?!

-தொடரும்

contact swami_48@yahoo.com

31 Indian Quotations on Mind!

habits-logo

Calendar of Golden Sayings, January 2015

Important Days:  Ekathasi Jan.1 (Vaikunda Ekathasi), 16, 30; Amavasya 20, Pournami- Jan.4

Festivals: Arudra Darsana 5; Bogi Festival 14; Pongal/Makara Sankaranti 15; Republic Day of India 26; Ratha saptami 26; Bhishmashtami 27.

 

Compiled by London Swaminathan

Post No.1523; Dated  27th December 2014.

31 Quotations on MIND (Manah) from Sanskrit and Tamil Literature

January 1 Thursday

If the intention is pure, everything is excellent — Kahaavatratnaakar, page 42

Ante varam cétsakalam varishtham

January 2 Friday

Difficult indeed to fathom the mind of another all at once — Valmiki Ramayana 6-17-60

Asakyam sahasaa bhaavó bóddhum parasya vai

January 3 Saturday

A still heart foretells impending misery or happiness —Malavikagnimitra-5 -p 161

Aagaami sukham duhkham vaa hrdayasamavasthaa kathayati

January 4 Sunday

Whose mind will be at ease after wilfully committing a heinous crime – Kathasaritsagara

Kasyaasvasiti cétó hi vihitasvairasaahasam

human_brain

January 5 Monday

People who have done something wrong  are always disturbed – Tamil Proverb

Kutramulla Nenjé Kurukurukkum

January 6 Tuesday

The eye is the Mirror of Mind – Sanskrit Proverb

Cakshurhi manóbhaavamaavis karóti

Face is the Index of the Mind (English Proverb)

January 7 Wednesday

Alas! The minds of beings are fickle – Valmiki Ramayana 2-4-20

Calaa hi praaninaam matih

January 8 Thursday

The lotus stem high according to water depth; a man’s merit is the measure of his mental strength – Tirukkural couplet 595

January 9 Friday

All thought should be the thought of rising high though it fails; it is nature of success  — Tirukkural couplet 596

January 10 Saturday

Rare are those with insight into hearts (of others) – Kahaavatratnaakar  p.126

Cittanjaa durlabhaa lóké

January 11 Sunday

Indeed the mind itself is the divine eye Brhat Katha Manjari

Divyam hi nayanam manah

January 12 Monday

It is impossible even for the great to be continuously focussed Rajatarangini 8-234

Na citta vrttéraikagryam mahataamapi sarvadaa

January 13 Tuesday

A wounded heart seldom heals — Dhurtanartaka

Na róhati pariksatam hrdayam

January 14 Wednesday

The mind is not cleansed by water

Na vaarinaa sudhyati caantaraatmaa – Sanskrit saying

mind

January 15 Thursday

“There is fuller’s earth for fulling clothes

And with ashes hides are cured

And gems are cut with diamond files

But to scour the mind there is naught – Tamil Poet Bharati

January 16 Friday

Though wounded with arrows, the elephant stands firm in his greatness; he who has spirit never loses heart when he fails — Tirukkural couplet 597

January 17 Saturday

Strong willed mental courage is manliness. Without it man is but wood (tree) in human form  — Tirukkural couplet 600

January 18 Sunday

A brave heart, Sweet speech, Good thoughts

Ripe fruit, Quick dividends, Dreams fulfilled

Wealth and happiness, and fame on earth

Om, Om, Om, Om– Tamil Poet Bharati

January 19 Monday

For humans, their own mind is the sacred authority in all actions – Bharatmanjari

Pramaanam hi manóvrttisarva kaaryésu dehinaam

January 20 Tuesday

If a man should utter a lie consciously, his own mind would torture him for the lie uttered – Tirukkural couplet 293

January 21 Wednesday

One who is true in thought and word is greater than even than those who perform penance (Thapas) and do charity  — Tirukkural couplet 295

January 22 Thursday

The human mind has a tenedency to do what is forfidden —  Kathasaritsagara

Praayó vaaritavaamaa hi pravrtti manasó nrnaam

January 23 Friday

Mind itself is the cause of of man’s bondage as well as liberation – Canakyaniti 2-11

Mana éva manushyaanaam kaaranam bandhamókasayóh

January 24 Saturday

The actions of the mind heed not the dictates of one’s will – Avimaraka

Manasca taavadamsmadichchayaa na pravartate

1-piece-of-mind

January 25 Sunday

Mind! Thy name is desire – Brhat Katha Manjari

Manasah svabhaavó hyabhitlaasitaa

January 26 Monday

Beauty strikes the pure at heart – Hanuman Nataka 14-s53

Manasi svahché ramyaanaam ramaniiyataa

January  27 Tuesday

A burn caused by fire may heal; but a scar caused by a fiery tongue will never heal — Tirukkural couplet 129

January 28 Wednesday

Mind intuits the association of even past lives! – Raghuvamsa 7-15

Manó hi janmaantara sangatijinam

January 29 Thursday

The ways of the mind are indeed strange –Kiratarjuniya 1-37

Vicitra rúpaah khalu  cittavrrttayah

January 30 Friday

When the mind turns pure, the world appears pure – Kahavatratnakar p.172

Svaanté púté jagatpútam

January 31 Saturday

Right judgements originate in sound minds — Subhasitaratnakhandamanjusa p 21

Svasthé cite budhdhayah sambhavanti

Sanskrit quotations are taken from  Suktisudha, Chinmaya International Foundation

swami_48@yahoo.com

Fate and Free Will – XI and XII

fate-or-free-will

Compiled by S Nagarajan

Article No.1522; Dated  27    December 2014.

 

Compiled by Santhanam Nagarajan

Dialogue on Fate and Freewill with Sringeri Jagathguru Sri Chandrashekhara Bharati Swamigal continues (from the previous chapter) :

D: Our ignorance of the past may be useful in not deterring

the exercise of the free-will and hope may stimulate

that exercise. All the same, it cannot be denied that fate

very often does present a formidable obstacle in the way of

such exercise.

 

 

HH: It is not quite correct to say that fate places obstacles

in the way of free-will. On the other hand, by seeming to oppose

our efforts, it tells us what is the extent of free-will

that is necessary now to bear fruit. Ordinarily for the purpose

of securing a single benefit, a particular activity is prescribed;

but we do not know how intensively or how repeatedly

that activity has to be pursued or persisted in. If we

do not succeed at the very first attempt, we can easily deduce

that in the past we have exercised our free-will just in

the opposite direction. that the resultant of that past activity

has first to be eliminated and that our present effort must

be proportionate to that past activity. Thus, the obstacle

which fate seems to offer is just the gauge by which we have

to guide our present activities.

D: The obstacle is seen only after the exercise of our

free-will, how can that help us to guide our activities at the

start?

 

HH: It need not guide us at the start. At the start, you

must not be obsessed at all with the idea that there will be

any obstacle in your way. Start with boundless hope and with

the presumption that there is nothing in the way of your exercising

the free-will. If you do not succeed, tell yourself

that there has been in the past a counter-influence brought

on by yourself by exercising your freewill in the other direction

and, therefore, you must now exercise your free-will

with re-doubled vigour and persistence to achieve your object.

Tell yourself that, inasmuch as the seeming obstacle is

of your own making, it is certainly within your competence to

overcome it. If you do not succeed even after this renewed

effort, there can be absolutely no justification for despair,

for fate being but a creature of your free-will can never be

stronger than freewill. Your failure only means that your

present exercise of freewill is not sufficient to counteract

the result of the past exercise of it. In other words, there is

no question of a relative proportion between fate and freewill

as distinct factors in life. The relative proportion is only

as between the intensity of our past action and the intensity

of our present action.

D: But even so, the relative intensity can be realised only

at the end of our present effort in a particular direction.

 

 

HH: It is always so in the case of everything which is adrishta

or unseen. Take, for example, a nail driven into a

wooden pillar. When you see it for the first time, you actually

see, say, an inch of it projecting out of the pillar. The rest of

it has gone into the wood and you cannot now see what exact

length of the nail is imbedded in the wood. That length,

therefore, is unseen or adrishta, so far as you are concerned.

Beautifully varnished as the pillar is, you do not know what is

the composition of the wood in which the nail is driven. That

also is unseen or adrishta. Now suppose you want to pull that

nail out, can you tell me how many pulls will be necessary

and how powerful each pull has to be?

The Jagath Guru gives  a beautiful example and the disciple now asks him how could he fix the number of pulls. What is the reply Jagathguru gives now? We will see in the next chapter.

fate2

 

Fate and Free Will – XII

 

Dialogue on Fate and Freewill with Sringeri Jagathguru Sri Chandrashekhara Bharati Swamigal continues (from the previous chapter) The pontiff gives encouraging revealation regarding freewill in this part of the dialogue :

D: How can I fix the number of pulls now? The number and the intensity of the pulls depend upon the length which has gone into the wood.

 

HH: Certainly so. And the length which has gone into the wood is not arbitrary, but depended upon the number of strokes which drove it in and the intensity of each of such strokes and the resistance which the wood offered to them.

D: It is so.

 

HH: The number and intensity of the pulls needed to take out the nail depend therefore upon the number and intensity of the strokes which drove it in.

D: Yes.

 

HH: But the strokes that drove in the nail are now unseen and unseeable. They relate to the past and are adrishta.

D: Yes.

 

HH: Do we desist from the attempt to pull out the nail simply because we happen to be ignorant of the length of the nail in the wood or of the number and intensity of the strokes which drove it in? Or, do we persist and persevere in pulling it out by increasing the number and the intensity of our present efforts to pull it out?

D: Certainly, as practical men we adopt the latter course.

 

HH: Adopt the same course in every effort of yours. Exert yourself as much as you can. Your will must succeed in the end.

D: But there certainly are many things which are impossible to attain even after the utmost exertion.

 

HH: There you are mistaken. If there is anything, it is by its very nature capable of being experienced. There is nothing which is really unattainable. A thing, however, may be unattainable to us at the particular stage at which we are, or with the qualifications that we possess. The attainability or otherwise of a particular thing is thus not an absolute characteristic of that thing but is relative and proportionate to our capacity to attain it.

D: The success or failure of an effort can be known definitely only at the end. How are we then to know beforehand whether with our present capacity we may or may not exert ourselves to attain a particular object, and whether it is the right kind of exertion for the attainment of that object.

 

 

HH: Your question is certainly a very pertinent one. The whole aim of our Dharma sastras is to give a detailed answer to your question. They analyse our capacities, or competency,and prescribe the activities which a person endowed with a particular adhikara can undertake. The activities are various and numberless, as the capacities also happen to be various and numberless. Regulation of activities or, in other words, the directing of free-will into channels least harmful and most beneficial to the aspirant, is the main function of religion. Such regulated activity is called svadharma. Religion does not fetter man’s free-will. It leaves him quite free toact, but tells him at the same time what is good for him and what is not. The responsibility is entirely and solely his. He cannot escape it by blaming fate, for fate is of his own making, nor by blaming God, for He is but the dispenser of fruits in accordance with the merits of actions. You are the master of your own destiny. It is for you to make it, to better it or to mar it. This is your privilege. This is your responsibility.

***************

தமிழ், சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்தில் மோதிரங்கள்!

238ring3

கட்டுரையை எழுதியவர் :– London swaminathan

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1521; தேதி 27 டிசம்பர், 2014.

வால்மீகி ராமாயணத்தில் அனுமன் கொண்டுசென்ற மோதிரத்தை சீதையிடம் கொடுத்த காட்சி மிகவும் பிரசித்தமான காட்சி. இதே போல சாகுந்தலம் எனும் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நாடகத்தில் துஷ்யந்தன் கொடுத்த மோதிரமும் பலரும் அறிந்ததே. எந்தெந்த மொழிகளில் ராமாயணம் எழுதப்பட்டதோ அந்தந்த மொழிகளில் சீதை மோதிரம் பெற்ற காட்சி கட்டாயம் இருக்கும். காளிதாசனும் ரகுவம்சத்திலும் இதைக் குறிப்பிடுவான்.

காளிதாசனின் மற்றொரு நாடகமான மாளவிகா அக்னிமித்ரத்திலும் பாம்பு மோதிரம் வருகிறது. சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் கலித்தொகையில் மருதன் இளநாகன் பாடிய மருதக் கலியில் சுறாமீன் மோதிரம் பற்றி வருகிறது. விசாகதத்தன் எழுதிய முத்ரா ராக்ஷசத்திலும் மோதிரம் முக்கியப் பங்கு ஆற்றுகிறது.

இலக்கிய நயத்தை ரசிப்பவர்களுக்கு மட்டுமின்றி மோதிர ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடுவோருக்கும் இவற்றிலிருந்து பல செய்திகள் கிடைக்கின்றன:–

treasure_goldcoins_thazhi_1

Ring found near Karur in a  Perumal temple

1.மோதிரங்கள் அரசாங்க முத்திரைகளாக பயன்படுத்தப்பட்டன.

2.சகுந்தலைக்கு துஷ்யந்தன் கொடுத்த மோதிரத்திலும், சீதைக்கு ராமன் அனுப்பிய மோதிரத்திலும் அவரவர் பெயர்கள் இருந்தன. அதை அந்தப் பெண்மணிகள் படித்தனர். அந்தக் காலத்தில் பெண்களுக்கு எழுத்தறிவு இருந்ததை இது காட்டுகிறது.

3.மாளவிகாக்னிமித்ர நாடகத்தில் பாம்பு மோதிரம் மூலம் விஷம் இறக்கப்படுகிறது. மோதிரம் குறித்த நம்பிக்கைகளை இது காட்டுகிறது.

4.சகுந்தலையை மணம் புரிய விரும்பிய துஷ்யந்தன் நிச்சயதார்த்த மோதிரமாக அவளுக்குக் கொடுக்கிறான். இப்பொழுது வெளிநாடுகளில் “என்கேஜ்மென் ட் மோதிரம்” — என்பது மிகப்பெரிய விஷயம்- மிகப்பெரிய பிஸினசும் கூட. இந்த வழக்கத்தை உலகிற்குக் கற்பித்தவர்கள் இந்துக்களே.

roman-jewelry-seal-ring

Romanian ring

5.ராமர், துஷ்யந்தன் மோதிரங்களில் அவரவர் பெயர் இருந்தது அந்த காலத்தில் இருந்த பெயர் எழுதும் வழக்கத்தையும் சிந்து சமவெளி நாகரீகத்துக்கு முன்னமேயே இப்படி பெயர்கள், எழுத்துக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதையும் காட்டுகிறது. சிந்துவெளி எழுத்து முத்திரைகளிலும் பெயர்கள், ஊர்கள் இருக்கலாம்.

6.கலித்தொகையில் பரத்தை வீட்டுக்குச் சென்ற தலைவனுக்கு ஒரு பரத்தை மோதிரம் கொடுத்ததும் அதில் சுறாமீன் படம் இருந்ததும் தெரியவருகிறது. பரத்தையிடம் எல்லோரும் பொருளை இழப்பர். ஆனால் இங்கோ பரத்தை அன்பின் மிகுதியால் ஒரு வாடிக்கையாளருக்கு மோதிரம் கொடுத்ததை அறிகிறோம்.

roam ring with name

Roman ring with their names

7.கலித்தொகை மோதிரக் காட்சியில் தலைவி கோபத்துடன் வசைமாரி பொழிவது தெரிகிறது. மன்மதனின் மகரக் கொடியில் உள்ள சுறாமீன் படத்தைக் காட்டி உன் இதயத்தை நிரந்தரமாக வசப்படுத்துகிறாளோ என்று தலைவனையும் விலைமாதரையும் குறை கூறுகிறாள்

8.வெளிநாடுகளில் மோதிரங்கள், கிரீடங்கள், நகைகள் ஆகியவற்றை காட்சிக்கு வைக்கின்றனர். இதனால் அவர்களுக்குப் பெரும்பொருள் கிடைக்கிறது. இந்தியர்களும் இவ்வாற் செய்யவேண்டும். நாம் அனைத்தையும் உருக்கி அழித்து விட்டோம் — ஆனால் இன்னும் கூட மன்னர்களின் அரண்மணைகளிலும், கோவில்களிலும் பொக்கிஷங்கள் உள்ளன. அவற்றிலும் ஆராய்ச்சி செய்யலாம்.

9.இந்திய செல்வங்கள் அனைத்தும் வெளிநாட்டு ஏல நிறுவனங்களுக்கு ரகசியமாக வந்து விடுகின்றன. இதைத் தடுக்க அரசும், சர்வ தேச  நிறுவனங்களும் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

10.ரோமானிய மோதிரங்களை தமிழர்கள் இறக்குமதி செய்திருக்க வாய்ப்புகள் உண்டு. மீன் பொறித்த, டால்பின் பொறித்த மோதிரங்கள் கிரேக்க , ரோமாஇய கலாசாரங்களில் உள்ளன. கப்பல் ஓட்டி வரும் மாலுமிகள் அனதந்த நாட்டிலுள்ள விலைமாதர்களிடம் செல்வதும் செல்வங்களை இழப்பதும் உலகறிந்த விஷயம். பாலியல் நோய்களுக்கே கடலோடி நோய்/ மாலுமி நோய்கள் என்று பெயர்.

Tamil-Heritage-Foundation

Tamil heritage foundation later adopted this emblem from the ring that disppeared mysteriously from Tamil Nadu.

11.ரகுவம்ச காவியத்தில் காளிதாசன் ரத்ன அங்குலீயம் அணிந்த மன்னர்களைக் குறிப்பிடுவான். திருப்பதி, திருவனந்தபுரம் கோவிலகளிலும் மன்னர்களின் அரண்மனை கஜானாக்களிலும் இன்று அதுபோல மோதிரங்கள் இருக்கின்றன. அவைகளைக் காட்சிக்கு வைத்தால் பெரும்பொருள் கிடைக்கும்.

238ring22

இதோ கலித்தொகை மோதிரப்பாடல்:

சிறுபட்டி; ஏதிலார் கை எம்மை எள்ளுபு நீ தொட்ட

மோதிரம் யாவோ? யாம் காண்கு;

அவற்றுள் நறாவிதழ் கண்டன்ன  செவ்விரற்கு ஏற்பச்

சுறா ஏறு எழுதிய மோதிரம் தொட்டாள்

குறி அறிந்தேன்;  காமன் கொடி எழுதி என்றும்

செறியாப் பரத்தை இவன் தந்தை மார்பில்

பொறி ஒற்றிக்கொண்டு ஆள்வல் —–

( மருதக் கலி, கலித்தொகை)

museum ring 1

Romanian cameo ring

சீதைக்குக் கிடைத்த மோதிரம்

சுந்தர காண்டத்தில் சீதையிடம் அனுமன் மோதிரத்தைக் கொடுக்கவும் அதில் ராம என்னும் நாமத்தைக் கண்டு ஆனந்தக் கண்ணீர் விடுகிறாள் சீதா தேவி. அனுமன் மீது புதிய நம்பிக்கை பிறக்கிறது. அந்தக் காலத்தில் புதியோரிடம் இப்படி அடையாளப் பொருளைக் கொடுத்து அனுப்புவது வழக்கம் என்றும் தெரிகிறது

இதே போல துஷ்யந்தன் கொடுத்த மோதிரமே கடைசியாக சகுந்தலையை மன்னனிடம் இணைக்கும் சாட்சியாக / தடயமாக அமைகிறது. அதை அவள் சோம தீர்த்தம் என்னும் இடத்தில் புனித நீராடுகையில் தவற விடவே அதை ஒரு மீன் விழுங்குகிறது அதைப் பிடித்த செம்படவர்கள் அதை அரசனிடம் சேர்ப்பிக்கின்றனர். அது பழைய நினைவுகளைக் கொணரவே அவன் மீண்டும் சகுந்தலையை ஏற்கிறான். அதற்கு முன்னர் அவளை யார் என்று தெரியாது என்கிறான். அவன் கொடுத்த நிச்சயதார்த்த மோதிரத்தை அவனே மறந்து விடுகிறான்.

காளிதாசனின் மாளவிகா அக்னிமித்ர நாடகத்தில் வரும் பாம்பு மோதிரமும், ரகு வம்சத்தில் வரும் சீதை மோதிரக் காட்சியும், சாகுந்தலத்தில் வரும் மோதிரக் காட்சியும், விசாக தத்தன் நாடகத்தில் வரும் மந்திரி ராக்ஷசனின் மோதிரக் காட்சியும் வால்மீகி முனிவரால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட கருவில் உருவானவையே என்பதில் ஐயமில்லை.

tiberius

கொடுங்கோலர்களான நந்த வம்சத்தினரின் ஆட்சியினை சாணக்கியன் என்னும் பார்ப்பனன் வேருடன் வீழ்த்திய முத்ரா ராகஷச வரலாற்று நாடகத்தில் நந்த வம்ச மன்னன் மந்திரி ராக்ஷசனின் மோதிரம் முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.

ஆக மோதிரம் என்பது பழங்காலத்தில் முக்கிய அடையாளம், முத்திரை, அரசாங்கச் சின்னம் என்பதை அறிய இந்த இலக்கியக் குறிப்புகள் உதவும். மேலை நாடுகளில் மோதிரங்கள் பற்றிய தனி ஆராய்ச்சிப் புத்தககங்கள் கிடைக்கின்றன. கண்காட்சிகளில் மோதிரங்கள் பளிச்சிடுகின்றன. நாமும் மோதிர ஆரய்ச்சி செய்து இருக்கும் மோதிரங்களிலாவது கிடைக்கும் வரலாற்றுத் தடயங்களை அறிதல் வேண்டும்.

தமிழ் நாட்டில் கிடைத்த ஒரு அருமையான ரோமானிய மோதிரம் ஒரு சில நாட்களுக்குள் மாயமாய் மறைந்து பெரும்பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. அது இப்பொழுது வெளிநாட்டில் இருக்கும் என்பதும் அதைவிற்றவர் பல லட்சம் பெற்றிருப்பார் என்பதும் ஊகித்தறியக்கூடியதே.

contact swami_48@yahoo.com

Four Gold Rings in Ramayana and Kalidasa’s Works

museum ring 1

Roman cameo ring

Research paper written by London Swaminathan

Research article No.1520; Dated  26th   December 2014.

Gold Rings play an important part in Valmiki Ramayana and three of Kalidasa’s works in addition to Vishaka Datta’s Mudra Rakshasa.

Valmiki, the great Adi Kavi, inspired Kalidasa and Vishaka datta. All these are Sanskrit works. In Sangam Tamil literature we have one reference to a gold ring with shark picture on it. Such rings are found in Rome and Greece. Apart from their literary merits, there are lot of things for researchers.

1.Gold rings were used as seals. They were like government seals and emblems.

2.Gold rings have personal names inscribed on it. Rama’s name was there on his ring. Dushyanata’s name was inscribed on it.

3.Sita was able to recognise the letters RAMA and Shakuntala was able to read the letters. So women were literates and highly educated. Kalidasa tells us how many letters were in Dushyanta’s name and asked Shakuntala to count them so that she would know many days she had to wait.

tiberius

Tiberius ring

4.Tamil had rings with shark picture on them. They might have been imported from Rome. Roman gold coins are found in nook corner of Tamil Nadu and the vaults of Ananta Padmanabha Swami Temple of Tiruvanathapuram, Kerala.

5.Kalidasa gives information about  gem studded rings (Ratna Angukiyam) in Raghu Vamsa (6-18, 12-62, 12-65). In the Sakuntalam, he mentioned about giving engagement rings. Now it has become a big custom and big business in Western countries. Actually Hindus taught the world about giving Engagement Rings. Giving flowers is in Tamil literature.

6.Kalidasa also gives information about ring with a snake picture on it in his drama Malavika Agnimitram.

7.In Kalidasa’s Abinjana Sakuntalam and in Vishaka Datta’s Mudra Rakshasa, the ring  plays an important part. Sanskrit scholar Chandra Rajan compared it with Shakespeare’s Othello (hand kerchief instead of ring in Othello).

snake ring

Snake ring

  1. Tamil Poet Maruthan Ilanakan used (Kali- 84) the ring in his Kalitokai verse. It is a gold ring given by a prostitute to the hero. It shows that prostitutes were very rich and they may even give rings to their customers if they fall in love with them. In other parts of the world, it is other way round; they only received, never donated.

9.Since Tamil ring has a Makara/shark, Romans might have brought them. Sailors used to visit prostitutes  the counties they visit and the VD or STD are called Sailor’s diseases. But the heroine actually said that it was Manmatha’s flag emblem, meaning that the prostitute wanted to rule over his heart for ever. Manamatha  is God of Love.

10.in Mudra Rakshasa, it is the signet ring of a minister. So, all the top government officials used their rings as signatures. Each one must have a different picture or personal name on it.

11.It is unfortunate that we have such rings only in the vaults of Maharajas now, which slowly find their way to auction houses in London and New York.

roman-jewelry-seal-ring

12.When I visited Stockholm I was able to see all the jewellery in the museums. In my city London, people queue to see the Royal jewellery including India’s Kohinoor diamond. I paid to enter Metropolitan Museum in New York. India can mint money by displaying her treasures properly. Government should set up a panel for this purpose with historians and archaeologists.

13.Indian government must ban legal or illegal “export” of all Indian jewellery to foreign auction houses. They must also make arrangements to display all the jewellery of temples such as Tirupati, Tiruvananthapuram and palaces of Maharajas. There are many more hidden gems lying in the dark rooms of India. I have written about our treasures in Tehran museum.

(Please Read my articles on “India needs an Indian Jones” and the Diamond studded Rs 1000 crore Globe in Tehran Museum)

238ring3

Gold Ring in Valmiki Ramayana (Sundara Kanda, Canto 36)

Sangam Tamil book Purananuru says that the monkeys did not know how to wear Sita’s jewellery! Sita threw them down from Ravana’s air plane. Hanuman took Sita’s jewellery back to Rama . Hanuman won Sita’s confidence when he gave her Rama’s ring. When she saw the ring with Rama’s name on it she believed that Hanuman was a real messenger from Lord Rama.

Here is the verse from Sundara Kanda

“O, Fortunate One, I am a monkey, the messenger of the sagacious Rama; behold this precious ring on which his name is engraved! O, Goddess, it was given to me by that magnanimous hero so that thou shouldst have faith in me”

“Janaki taking the jewel that had adorned her lord, was overcome with joy, as if he himself were present her gentle countenance with its large eyes sparkle with delight resembling the moon released from Rahu’s hold. Blushing with pleasure on receiving this token from her lord, that youthful woman, in her satisfaction, began to look on that great monkey as on a friend and paid tribute to him”.

From The Ramayana of Valmiki, Volume II, Translated by Hari Prasad Shastri

Here is the Gold Ring from Abhinjana sakuntalam:-

King : Then putting the ring on her finger, I said to her;

Madhavya: What did you say?

King: Count off each day one letter of my name

On the Ring; and when you come to the last,

An escort will present himself, my love,

To lead you to my Royal Apartments.

But in blank confusion I acted cruelly.

Mitrakesi: A charming arrangement, no doubt; only fate slipped in and broke it

Madhavya: How on earth did the ring enter the (fish) carp’s mouth as if it were a hook?

King: It slipped off your friend’s finger when she was worshipping the waters at Sasi’s pool (Soma Tirtha).

Act 6 of Sakuntalam (Chandra Rajan’s Translation in “Kalidasa-The Loom of Time”).

238ring22

Chandra Rajan compared it with Othello of Shakespeare:

“In Othello, proof of the heroine’s chastity and love is demanded. Desdemona’s chastity hangs on a hand kerchief; Sakuntala’s on a ring. Both heroines are blissfully unaware of the importance of the token. To them love is its own proof and a witness to their charity”

Snake ring in Malavikagnimitram

Act 4 of Malavikagnimitram says that the queen parted with her signet ring bearing a serpent seal, as it was required by the poison-doctor to effect a magical cure. He thus procures the freedom of Malavika.

Mudra Rakshasa

The meaning of the drama is “The Signet Ring of Rakshasa”, the Chief Minister of last Nanda King. Chanakya, installed Chandragupta Maurya as king, and dethroned the last Nanda king. Nanda king’s chief minister Rakshasa was made to switch sides through the clever plans of Chanakya.

வடமொழி, தமிழ் மொழி பற்றி இலக்கண வித்தகர்கள் கூற்று

tamil vowels

கட்டுரையை எழுதியவர் :– London swaminathan

கட்டுரை எண்- 1519; தேதி 26 டிசம்பர், 2014.

மூதறிஞர் வ.சு.ப.மாணிக்கம் எழுதிய தொல்காப்பியக் கடல் என்ற நூலில் இருந்து தொகுக்கப்பட்டவை:–

சுவாமிநாத தேசிகர்

1.“சுவாமிநாத தேசிகரின் இலக்கணக்கொத்தோ பாயிர நூற்பாக்களிற் சில அடிகளையொதுக்கிடின் நல்ல இலக்கணப் புதுமைகொண்ட நூல் என்பதைப் பலரும் ஒப்புவர்

வடமொழி தமிழ்மொழி யெனுமிருமொழியினும்

இலக்கணம் ஒன்றே யென்றே யெண்ணுக  – இலக்கணக்கொத்து

பெருந்தேவனார்

2.தமிழ் சொல்லிற்கெல்லாம் வடநூலே தாயாகி நிகழ்கின்றமையின் அங்குள்ள வழக்கெல்லாம் தமிழுக்கும் பெறும் – வீரசோழிய உரை ஆசிரியர் பெருந்தேவனார்

சேனாவரையர்

3.ஒரு சொல்லாய வழித் தமிழ் சொல் வடபாடைக்கட் செல்லாமையானும், வட சொல் எல்லாத் தேயத்திற்கும் பொதுவாகலானும் – சேனாவரையர்

சிவஞான முனிவர்

4.தமிழ்நூல் ஒன்றே வல்ல உரையாசிரியர்கள் உரை உரையாகா எனவும் வடநூல் உணர்ந்தாற்கன்றித் தமிழியல்பு விளங்கா எனவும் ஊறும் வீறும்பட உரைத்தார் சிவஞான முனிவர்

சுப்ரமண்ய தீக்ஷிதர்

5.வடமொழிக்கும் தமிழ் மொழிக்கும் இலக்கணம் ஒன்றே எனவும் தமிழும் திசைச் சொல்லேயாம் எனவும் பொதுமையும் திசைமையும் கண்டார் சுப்பிரமணிய தீக்கிதர்.

சுவாமிநாத தேசிகர்

6.இவர் எல்லோரும் விஞ்சுமுகத்தான்

அன்றியும் ஐந்தெழுத்தால் ஒருபாடை யென்று

அறையவும் நாணுவர் அறிவுடையோரே

ஆகையால் யானும் அதுவே அறிக  – இலக்கணக்கொத்து சுவாமிநாத தேசிகர்

skt_vowel1

சிவப்பிரகாசம்

தொன்மையவாம் எனுமெவையும் நன்றாகா இன்று

தோன்றிய நூல் எனுமெவையும் தீதாகா

–சிவப்பிரகாசம்

சுவாமிநாத தேசிகர்

7.நூலாசிரியரே உரையும் எழுதும் வழக்கம்

நூல்செய்தவனந் தவனந் நூற்குரை யெழுதல்

முறையோ எனிலே அறையக் கேள்நீ

முன்பின் பலரே என்கண் காணத்

திருவாரூரில் திருக்கூட்டத்தில்

தமிழ்க்கிலக்காகிய வயித்திய நாதன்

இலக்கண விளக்கம் வகுத்துரை எழுதினன்

அன்றியும் தென்றிசை ஆழ்வார்திருநகர்

அப்பதி வாழும் சுப்பிரமணிய

வேதியன் தமிழ் ப்ரயோக விவேகம்

உரைத்துரை எழுதினன் ஒன்றே பலவே

—சுவாமிநாத தேசிகரின் உரை நூற்பா

  1. முக்கிய தமிழ் இலக்கண நூல்கள்

தொல்காப்பியம், வீரசோழியம், நேமிநாதம்

நன்னூல், இலக்கண விளக்கம், பிரயோக விவேகம்

இலக்கணக் கொத்து, தொன்னூல் விளக்கம்

முத்துவீரியம், சுவாமிநாதம்

contact swami_48@yahoo.com

தமிழுக்கு எத்தனை பெயர்கள்?- பகுதி 2

sangam float

Sangam Age Tamils

கட்டுரையை எழுதியவர் :– London swaminathan

கட்டுரை எண்- 1518; தேதி 26 டிசம்பர், 2014.

(compiled by Santanam Swaminathan)

இதன் முதற் பகுதி “தமிழுக்கு எத்தனை பெயர்கள்?” கட்டுரை எண்:–1094 ; தேதி ஜூன் 9, 2014 என்ற தலைப்பில் வெளியாகியது. இது இரண்டாம் பகுதி.

1.தமிழும் காயத்ரி மந்திரமும்

காயத்ரி மந்திரம் சூரிய ஒளி போல அறிவைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும். அதை சூரியனை நோக்கி அனுதினமும் பார்ப்பனர்கள் மூன்று வேளைகளிலும் ஜபிப்பர். அதைப் போல தமிழும் அருள் புரிகிறது என்று தண்டிஅலங்காரம் சொல்லாமற் சொல்லும்:

ஓங்கல் இடை வந்து உயர்ந்தோர் தொழ விளங்கி

ஏங்கொலி நீர் ஞாலத்து இருள் அகற்றும்- ஆங் கவற்றுள்

மின்னேர் தனி ஆழி வெங்கதிர் ஒன்று ஏனையது

தன் நேர் இலாத தமிழ் (தண்டி அலங்காரம்)

There are two things born from the mountains, shining so brilliantly that the great bow down, driving darkness from earth circled by roaring waters. One is the flaming sun, single wheel bright as lightning, the other is Tamil that has no like. (Tantiyalankaram)

pegan

Tamil Philanthropist Bekan and the peacock

  1. பரிபாடலில் (பாடல் 9) குன்றம்பூதனார் காந்தர்வ இன்பத்தை அனுபவிக்க உரியாரை

“ தள்ளாப் பொருள் இயல்பின்

தண் தமிழாய் வந்திலார்

கொள்ளார் இக்குன்று பயன்” என்பர்.

  1. “இன் தமிழ் இயற்கை இன்பம்” என்று கந்தருவ போகத்தை சிந்தாமணி (பாடல் 2063) கூறும்.

செந்தமிழ், பைந்தமிழ், தண்தமிழ்,இன் தமிழ் என புலவர்கள் வாழ்த்துகின்றனர்.

  1. தமிழ் இயல்பு இனிய சுகபோகங்களோடு உயர்வாய் உய்ர்வாய் மிளிர்கிறது

இமிழ் திரை வையத்து ஏயர் பெருமகன்

தமிழ் இயல் வழக்கினன் (பெருங்கதை 4-17)

 

thiruvalluvar logo

  1. காவீரி நதியை சீழ்தலைச் சாத்தனார் வாழ்த்தும் முறை:

கோன் நிலை திரிந்து கோடை நீடினும்

தான் நிலை திரியாத் தண் தமிழ் பாவை (மணிமேகலை)

 

  1. காட்டில் மனைவியைப் பிரிந்த ராமன் , ஒரு தாமரை மலரை நோக்கி

“தன் பால தழுவும் குழல் வண்டு

தமிழ் பாட்டு இசைக்கும் தாமரையே (கம்பன், கிட்கிந்தா, பம்பை 28)

 

  1. சீதை சொல் பற்றி கம்பன்

குழுவு நுண்தொளை வேயினும் குறி நரம்பௌ எறிவுற்று

எழுவு தண் தமிழ் யாழினும் இனிய சொற் கிளியே!

sangam4

  1. தமிழ் என்னும் சொல்லை இனிமை, குளிர்ச்சி, உவகை முதலிய பொருளில் கவிகள் பயன்படுத்துவதைக் காண்கிறோம். தமிழ் பற்றி தொல்காப்பியப் பாயிரம் சொல்லுவது:–

வட வேங்கடம் தென் குமரி ஆயிடைத்

தமிழ் கூறும் நல் உலகத்து

செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு

முந்து நூல் கண்டு முறைப்பட எண்ணி

நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவையத்து

——ஐந்திரம் நிறைந்த

தொல்காப்பியன் எனத் தன் பெயர் தோற்றிப்

பல்புகழ் நிறுத்த படிமையோனே (பனம்பாரர்-பாயிரம்)

 

செந்தமிழ் சேர்ந்த பன்னிரு நிலத்தும்

 

  1. இருபாற்றென்ப திரி சொற் கிளவி

செந்தமிழ் சேர்ந்த பன்னிரு நிலத்தும்

தம் குறிப்பினவே திசைச் சொற் கிளவி

சிதைந்தன வரினும் இயைந்தன வரையார் (தொல்காப்பியம்-எழுத்து)

 

sangam3

  1. கன்னித் தென்கரைக் கட்பழந்தீவம்

சிங்களம் கொல்லம் கூவிளமென்னும் (மயிலைநாதர்)

அகத்தியன் பற்றி………………..

  1. தாங்கா நல்லிசைத் தமிழ்க்கு விளக்காகென

வானோர் ஏத்தும் வாய் மொழிப் பல் புகழ்

ஆனாப் பெருமை அகத்தியன் (பன்னிரு படலம்)

 

 

  1. உயர் மதிற்கூடலின் ஆய்ந்த ஒண்தீந்தமிழின் துறைகள் (திருக்கோவையார்)

 

13.மூவறு மொழியுளும்

குணகடல் குமரி குடக வேங்கடம்

எனநான் கெல்லையி னிருந்தமிழ்

-நன்னூல் பாயிரச் சூத்திரம்

14.தேனுறை தமிழும் திருவுறை கூடலும் (கல்லாடம்)

sangam2

பாரதி பாடல்கள்

15.யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழிபோல்

இனிதாவது எங்கும் காணோம்;

பாமரராய்,விலங்குகளாய்,உலகனைத்தும்

இகழ்ச்சிசொலப் பான்மை கெட்டு,

நாமமது தமிழரெனக் கொண்டு இங்கு

வாழ்ந்திடுதல் நன்றோ சொல்லீர்!

தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம்

பரவும் வகை செய்தல் வேண்டும்.

16.யாமறிந்த புலவரிலே கம்பனைப் போல்

வள்ளுவர் போல், இளங்கோவைப் போல்,

பூமிதனில் யாங்கணுமே பிறந்ததில்லை;

உண்மை, வெறும் புகழ்ச்சியில்லை;

ஊமையராய்ச் செவிடர்களாய்க் குருடர்களாய்

வாழ்கின்றோம்;ஒரு சொற் கேளீர்!

சேமமுற வேண்டுமெனில் தெருவெல்லாம்

தமிழ் முழக்கம் செழிக்கச் செய்வீர்!

பிற நாட்டு நல்லறிஞர் சாத்திரங்கள்

தமிழ் மொழியிற் பெயர்த்தல் வேண்டும்

இறவாத புகழுடைய புது நூல்கள்

தமிழ் மொழியில் இயற்றல் வேண்டும்

மறைவாக நமக்குள்ளே பழங்கதைகள்

சொல்வதிலோர் மகைமை இல்லை:

திறமான புலமையெனில் வெளிநாட்டோர்

அதை வணக்கஞ் செய்தல் வேண்டும்

17.வாழிய செந்தமிழ் ! வாழ்க நற்றமிழர்!

வாழிய பாரத மணித்திரு நாடு!

வாழ்க நிரந்தரம் வாழ்க தமிழ் மொழி

வாழிய வாழியவே

வானம் அளந்தது அனைத்தும் அறிந்திடும்

வன்மொழி  வாழியவே

ஏழ்கடல் வைப்பினும் தன் மணம் வீசி

இசை கொண்டு வாழியவே

எங்கள் தமிழ் மொழி எங்கள் தமிழ் மொழி

என்றென்றும் வாழியவே

சூழ் கலி நீங்கத் தமிழ் மொழி ஓங்கத்

துலங்குக வையகமே

தொல்லை வினை தரு தொல்லை அகன்று

சுடர்க தமிழ் நாடே!

வாழ்க தமிழ் மொழி வாழ்க தமிழ் மொழி

வாழிய வாழியவே

வானம் அறிந்தது அனைத்தும் அறிந்து

வளர்மொழி  வாழியவே

18.தமிழ்த் திரு நாடு தன்னைப் பெற்ற-எங்கள்

தாயென்று கும்பிடடி பாப்பா !

அமிழ்தில் இனியதடி பாப்பா !- நம்

ஆன்றோர்கள் தேசமடி பாப்பா !

சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே- அதைத்

தொழுது படித்திடடி பாப்பா !

செல்வம் நிறைந்த ஹிந்துஸ்தானம்- அதைத்

தினமும் புகழ்ந்திடடி பாப்பா !

Aathi thamizhar peravai

Avvaiyar and Adhiyamaan

19.பாரதிதாசன் பாடல்கள்

தமிழுக்கும் அமுததென்று பேர் !- அந்தத்

தமிழ் இன்பத் தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர் !

தமிழுக்கு நிலவென்று பேர் !- இன்பத்

தமிழ் எங்கள் சமுகத்தின் விளைவுக்கு நீர் !

தமிழுக்கு மணமென்று பேர்- இன்பத்

தமிழ் எங்கள் வாழ்வுக்கு நிருமித்த ஊர் !

தமிழுக்கு மதுவென்று பேர்- இன்பத்

தமிழ் எங்கள் உரிமைச் செம்பயிருக்கு வேர் !

தமிழ் எங்கள் இளமைக்குப் பால்- இன்பத்

தமிழ் நல்ல புகழ் மிக்க புலவர்க்கு வேல் !

தமிழ் எங்கள் உயர்வுக்கு வான் !- இன்பத்

தமிழ் எங்கள் அசதிக்குச் சுடர் தந்த தேன் !

தமிழ் எங்கள் அறிவுக்குத் தோள்-இன்பத்

தமிழ் எங்கள் கவிதைக்கு வயிரத்தின் வாள் !

தமிழ் எங்கள் பிறவிக்குத் தாய்- இன்பத்

தமிழ் எங்கள் வலமிக்க உளமுற்ற தீ

தமிழ் பற்றிய முக்கிய மேற்கோள்கள் அனைத்தையும் இந்த இரண்டு பகுதிக் கட்டுரையில் காணலாம்.

contact swami_48@yahoo.com

16 Virtues of Great Kings

dasaratha

Dasaratha in painting

Research paper written by London Swaminathan

Research article No.1517; Dated  25  December 2014.

Kalidasa, the greatest Indian poet of classical age, begins his Raghuvamsa, with bombastic words in Sanskrit. But he was so humble that he compared himself to a dwarf trying to reach fruits on a tall tree with his tiny arms.

But in the very next verse he said that he can do it because the old poets had already pierced the diamond through their verses. Now his job is like sending a thread through that hole.

But those who knew Sanskrit felt that he excelled all other poets in the choice of words as well as the description of sixteen great virtues of the Raghukula, the clan of Lord Rama (Rama’s forefather was Raghu).

This is not only for those who look for literary gems but also for those who want to study what Hinduism stood for.

rajasthani_painting_HM45_l

1.Pure from their birth- Aajanma Sudhhaanaam

The kings were pure from their birth. No bad name for the family, all their forefathers were embodiments of great virtues

2.Who till they won success worked on – Aafalodaya karmaanaam

They worked very hard till they won the task.

Perseverance was one of their virtues, never stopped in the middle.

They tried like Bhageeratha, who brought Ganges from the heaven ( actually he was a great engineer and planned to divert Ganges towards Uttar Pradesh, Bihar and Bengal for irrigation. With great and long effort  he succeeded in the Himalayan engineering work)

3.Ruled Earth to the Sea – Aasamudra Kshithisaanaam

They did not rule small areas. From shore to shore they ruled. Kalidasa , who lived in the first century BCE, during the reign of Vikramaditya, knew what he was talking about. He routed all the foreign forces and drove them out of the vast Indian sub continent.

king4

4.Their Car track reached to heaven —  Aanaaka ratha varthmanaam

Their chariots had direct route to heaven; that meant they were so pure they go to heaven when the leave their bodies at will.

5.The altar fire they tended – Yathaavidhi Huthaagniinaam

They were very pious and did great Yagnas like Asvamedha, Rajasuya etc.

6.Suppliants all Most fully satisfied – Archithaarthinaam

All were satisfied; their needs were met.

7.Ill deeds they punished – Yathaaparaatha Dandaanaam

They punished according to the gravity of the crimes; neither too much nor too less.

indian-royal-procession-bi96_l

8.Nor were slothful in their rule –Yathaakaala Prabhodhinaam

They were never lazy.

9.Wealth they amassed to scatter – Thyaagaaya sambruthaarthaanaam

They accumulated wealth only to give it back to the poor

10.Sparing words they never spoke falsely- Sathyaaya Mithbahaasinaam

They spoke a few words fearing that they may tell something wrong by the slip of the tongue.

king2

11.Fame in war they sought- not gain – Yasasee Vijigishuunaam

They fought wars indeed, but all Dharma Yuddha, not for the booty, but for fame. This is a great concept seen nowhere in the world. Sangam Tamil literature and Sanskrit literature were crystal clear that innocents should not suffer during wars. All the old people, invalids, women, Brahmins, sick people, children were asked to vacate the place and the wars were fought outside the town.

When the king was killed or defeated they accepted the verdict. But after the foreign invasions, the picture changed completely. Since they did all the illegal and immoral things, Hindu rulers also fell in that grew.

12.Wedded  for noble seed – Prajaayai Gruhamedhinaam

They married and led a family life not for sexual pleasure, but for progeny.

13.Their children studied—Saisave abhyasthavidhyaanaam

They studied all through their life from childhood. They were lifelong students. They updated their knowledge now and then.

king_s_procession

  1. Youth pursued its decent pleasures – Yauvane Vishayaishinaam

They followed only decent pleasures even when they were young.

15.And in ripe old age they lived as ascetics – Vardhakee Munivriththinaam

They lead ascetic life when they became old

16.Relinquished their bodies in meditation- Ante Yogena Thanuthyajaam

They did not die without any purpose. They left the body at will meditating upon God like the great Bhishma Pitamaha.

Contact swami_48@yahoo.com

சருப்பதோபத்திரம் – 4

culture-7

தமிழ் என்னும் விந்தை! -15

சருப்பதோபத்திரம் – 4

 

கட்டுரையை எழுதியவர் :–  ச.நாகராஜன்

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1516; தேதி 25 டிசம்பர், 2014.

 

இனி யாப்பருங்கலவிருத்தி உதாரணமாகத் தரும் நான்கு சருப்பதோபத்திரச் செய்யுள்களைக் கண்டு மகிழ்வோம்:

நீகா வாமா மாவா காநீ                                         காமா வாதா தாவா மாகா                                        வாவா கோதா தாகோ வாவா                                   மாதா தாமா மாதா தாமா

 

நீ கா வா மா மா வா கா நீ
கா மா வா தா தா வா மா கா
வா வா கோ தா தா கோ வா வா
மா தா தா மா மா தா தா மா
மா தா தா மா மா தா தா மா
வா வா கோ தா தா கோ வா வா
கா மா வா தா தா வா மா கா
நீ கா வா மா மா வா கா நீ

 

 

 

பீநீ காமா மாகா நீபீ        

   நீகா மாவா வாமா காநீ                                        

காமா வாகோ கோவா மாகா                                    

மாவா கோதா தாகோ வாமா

 

பீ நீ கா மா மா கா நீ பீ
நீ கா மா வா வா மா கா நீ
கா மா வா கோ கோ வா மா கா
மா வா கோ தா தா கோ வா மா
மா வா கோ தா தா கோ வா மா
கா மா வா கோ கோ வா மா கா
நீ கா மா வா வா மா கா நீ
பீ நீ  கா மா மா கா நீ பீ

 

culture6

மாநீ காமா மாகா நீமா                                              

நீகா மாவா வாமா காநீ                                                  

காமா வாகோ கோவா மாகா                                                                     

மாவா கோதா தாகோ வாமா

 

 

மா நீ கா மா மா கா நீ மா
நீ கா மா வா வா மா கா நீ
கா மா வா கோ கோ வா மா கா
மா வா கோ  தா  தா கோ வா மா
மா வா கோ  தா  தா கோ வா மா
கா மா வா கோ கோ வா மா கா
நீ கா மா வா வா மா கா நீ
மா நீ  கா மா மா  கா நீ மா

 

மாமா தாநீ நீதா மாமா                                              மாதீ யாகா காயா தீமா                                          தாயா வேடா டாவே யாதா                                       நீகா டாயா வாடா காநீ   

             

மா மா தா நீ நீ தா மா மா
மா தீ யா கா கா யா தீ மா
தா யா வே டா டா வே யா தா
நீ கா டா யா வா டா கா நீ
நீ கா டா யா வா டா கா நீ
தா யா வே டா டா வே யா தா
மா தீ யா கா கா யா தீ மா
மா மா தா நீ நீ தா மா மா

 

‘சருப்பதோபத்திரம்’ பற்றிய குறிப்பாக யாப்பருங்கல விருத்தி குறிப்பிடுவது பின் வருமாறு:

எட்டெழுத்தான் இயன்ற நான்கு வரியாம். அவை மாலைமாற்றும், சுழிகுளமுமாய் ஒருங்குவரக் கொள்வது.

மாலைமாற்று, சுழிகுளம் பற்றி இந்தத் தொடரில் பின்னர் பார்க்கப் போகிறோம்.

நான்கு செய்யுள்களை எடுத்துகாட்டாகத் தந்து விட்டு குறிப்புரையாக நூல் தருவது: “இப்பெற்றியே எல்லாவெழுத்தும் மொழிக்கு முதலாயினவே நிறுவி, ஓரெழுத்துக்கோரடியாகப் பாடிப் பொருள் முடிப்பனவுஞ் சருப்பதோபத்திரம் எனப்படும். அவையும் வந்த வழிக் கண்டு கொள்க.”

சருப்பதோபத்திரம் தமிழின் ஒரு பரிமாணத்தை விளக்கும் ஒரு அரிய வகை சித்திரக் கவியாகும் என்பதில் ஐயமில்லை!

-தொடரும்

குறிப்பு: வாசகர்கள்  முந்தைய கட்டுரைகளைப் படித்தாலேயே எப்படி சருப்பதோபத்திரத்தைக் கட்டங்களில் படிப்பது என்பதை முழுவதுமாக அறிய முடியும்.

Contact swami_48@yahoo.com

பஞ்சபூதங்களைக் கண்டுபிடித்தது யார்?

bhutas

Research paper written by London Swaminathan

Research article No.1515; Dated  25    December 2014.

நிலம், நீர், தீ, வளி (காற்று), விசும்பு (ஆகாயம்) என்பன பஞ்ச பூதங்கள், அதாவது ஐம்பூதங்கள். சிவ பெருமான் இந்த ஐந்து ரூபத்தில் இருக்கும் தலங்கள் தென்னிந்தியாவில் இருப்பதை நாம் அறிவோம்.

இதே பஞ்சபூதக் கொள்கை சிறிது மாற்றங்களுடன் கிரேக்க நாட்டிலும் ,பாபிலோனிய கலாசாரங்களிலும் உள்ளன. புத்தர்களும் சமணர்களும் இதை இந்துக்களிடமிருந்து இரவல் வாங்கி அவரவர் மனப்போக்கில் உருவாக்கி சீனா, ஜப்பானுக்கு ஏற்றுமதி செய்தனர். அங்கு சில மாறுதல்களுடன் இன்றும் உளது.

இதனை நாம்தான் கண்டுபிடித்தோம் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம்?

மிகப் பழமையான தைத்ரீய உபநிஷத்திலும் அதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு புறநானூற்றுப் பாடலிலும் உள்ளன. அதைப் பாடியவர் முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர், பாடல் 2..

உபநிஷத்தில் இருப்பதால் மட்டும் இதை நாம் கண்டு பிடித்ததாகச் சொல்ல முடியுமா? பாபிலோனியாவிலும் பழைய ‘’எனுமா எலிஸ்’’ என்னும் பாடலில் உள்ளதே என்பர் சிலர். முதலில் அந்த எனுமா எலிஸ் என்பதே ரிக் வேதத்தில் உள்ள பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம் (க்ரியேஷன்)  பற்றிய பாடலின் மொழி பெயர்ப்பு என்பதை என் ஆங்கிலக் கட்டுரையில் ஒப்பிட்டுக் காட்டி இருக்கிறேன். மேலும் அந்தக் கொள்கை நம் கலாசாரத்தில் ஊறியது போல வேறு எங்கும் காணப்படவில்லை.

சங்க இலக்கியத்தின் பல பாடல்களிலும், காளிதாசன் காவியம் முழுதும் ஐம்பெரும் பூதங்களின் ஆற்றலையும், குணங்களையும் மன்னனுக்கு ஒப்பிடுவது மரபு.

5-primordial-elements-7

தீப்போல எதிரிகளை அழிப்பவன், தண்ணீர் போல கருணையுள்ளவன், காற்று போல வேகம் உள்ளவன், ஆகாயம் போல சர்வ வல்லமை உள்ளவன், பூமி போல பொறுமையும் உறுதியும் உடையவன் என்று இலக்கியங்கள் போற்றும்.

இதோ புறநானூற்றுப் பாடல் 2

மண் திணிந்த நிலனும்

நிலம் ஏந்திய விசும்பும்

விசும்பு தைவரு வளியும்

வளித்தலைஇய தீயும்

தீ முரணிய நீரும், என்றாங்கு

ஐம்பெரும் பூதத்து இயற்கை போலப்

போற்றார்ப் பொறுத்தலும், சூழ்ச்சியது அகலமும்

வலியும், தெறலும், அளியும் உடையோய்

இந்தப் பாடலைப் பாடிய திரு..நாகராஜன் (நாகராயர்) நால் வேத நெறியே பிறண்டாலும் பால் புளித்தாலும் —- என்றெல்லாம் கூறுவதில் இருந்து நால் வேதம் அறிந்தவர் என்பது புலனாகிறது. மேலும் தைத்ரீய உபநிஷத்தும் காளிதாசனும் சொன்னதைச் சொல்வதில் இருந்து நாடு முழுதும் இக்கொள்கை இருந்ததும் புலனாகிறது. முரஞ்சியூர் நாகராஜன் (முடி நாகராயர்) இமயத்தையும் பொதியத்தையும் இதே பாடலில் குறிப்பிடுவதால் இமயத்தில் இருந்து சிவபெருமான கட்டளையை ஏற்று தமிழ் வளர்க்க வந்த அகத்தியன் கதையை அறிந்தவர் என்பதும் புலனாகிறது. இதே போல காளிதாசனும் மலயம், பாண்டியன், அகத்தியன் ஆகிய அனைவரையும் ரகுவம்ச காவியத்தில் அடுத்தடுத்து குறிப்பிடுவான். ஆக காளிதசனின் செல்வாக்கு தமிழ் இலக்கியத்தில் பரவியதற்கு இது மேலும் ஒரு சான்று.

இதோ தைத்ரீய உபநிஷத் (பிரம்மவல்லி; அனுவாகம்1:

பரமாத்மாவிடமிருந்து

ஆகாயம் தோன்றியது

ஆகாயத்தில் இருந்து காற்று

காற்றில் இருந்து தீ

தீயில் இருந்து தண்ணீர்

தண்ணீரில் இருந்து பூமி தோன்றியது

panchabhuta-1

ஆக இதே வரிசையை எல்லா இடங்களிலும் காணமுடிகிறது.

காளிதசன் ரகுவம்ச (1-29) காவியத்தில் — ‘’திலீபனைப் படைத்த பிரம்மா அவனிடத்தில் ஐம்பெரும் பூதங்களையும் படைத்தார்’’ என்கிறார். ஏனெனில் அவனும் ஐம்பெரும் பூதங்கள் போல பயன்பட்டான் என்பார். அறிவியல் நோக்கில் பார்த்தால் நாம் அனைவரும் உடலில் ஐம்பெரும்பூதங்கள் உடையவர் — அண்டத்தில் உள்ளது பிண்டத்திலும் உள்ளது — என்பது ஆன்றோர் வாக்கு. இதையும் கிரேக்கர்கள் நம்மிடமிருந்து வாங்கி அப்படியே மாக்ரோ காஸ்ம்- மைக்ரோகாஸ்ம்—சொன்னார்கள். எம்படோக்ளிஸ் என்பவர் ஆகாயம் என்பதை விட்டுவிட்டு நால் பெரும் பூதங்களைக் குறிப்பிடுவார்.

அதுமட்டுமல்ல (4-11) ரகுவம்சத்தில்,

ரகு பிறந்தவுடன் ஐம்பூதங்களும் புதுப்பொலிவு எய்தின என்கிறான் காளிதாசன். இந்த உவமைகள் எல்லாம் அக்காலத்தில் மக்கள் நன்கு அறிந்த கருத்துகள் இவை என்பதையும் காட்டுகின்றன.

மன்னர்களை ‘பூ புக்’ என்று சம்ஸ்கிருதத்தில் சொல்வர். அதாவது மண் உண்ணுபவன் —- மாற்றார் தேசங்களை வெல்வதால் மன்னனுக்கு இந்தப் பெயர். இதை காளிதாசனும் புறநானூற்றில் குறுங்கோழியூர் கிழாரும் (பாடல் 20) பாடுகின்றனர்.

சுதக்ஷிணை கருவுற்றவுடன் மசக்கையால் மண் உண்டாள். ஏன் தெரியுமா எதிர்காலத்தில் (ரகுவம்சம். 3-4) அவள் கருவில் தோன்றும் ரகு உலகாளப் பிறந்தவன் என்பார்.

குறுங்கோழியூர் கிழாரும் :

பிறர் மண் உண்ணும் செம்மல்; நின் நாட்டு

வயறு மகளிர் வேட்டு உணின் அல்லது

பகைவர் உண்ணா அரு மண்ணினையே

என்கிறார். இதுவும் வடமொழி வாசகத்தின் பொழி பெயர்ப்பே. ஆக பாரதம் முழுதும் ஐம்பெரும் பூதம் பற்றி வேத காலம் முதற்கொண்டு சங்க காலம் வரை ஒரே கருத்து இமயம் முதல் குமரி வரை ஈரான் முதல் இந்தோ நேஷியா வரை ( இவை இரண்டும் ரகுவம்சத்தில் வருகின்றன ) நிலவின என்றால் அது மிகையாகா.

அவ்வையார் பாடிய புறப்பாடலில் (92) மன்னனை தந்தை என்கிறார். காளிதாசன் மன்னனை விஷ்ணு என்று போற்றுவார். தமிழில் கோவில் என்றால் அரண்மனை, இறைவன் உறைவிடம் என இருப் பொருளுண்டு. இறை என்றாலே கடவுள், மன்னன் ஆகிய இரண்டு பொருள் உண்டு. ஆக தமிழர்களும் முன்காலத்தில் மன்னை தெய்வமாக மதித்ததற்கு சங்கப் பாடல்களில் நிறைய சான்றுகள் உள.

பஞ்சபூதக் கருத்து இன்றும் நம்மிடையே இருப்பதற்கு பஞ்சபூத க்ஷேத்ரங்கள் நாம் எல்லோரும் வழிபடும் தெய்வத் தலங்களாக நீடிப்பதே சான்று கூறும்.

contact swami_48@yahoo.com