Flying Snake in Kalidasa (Post No.3544)

Written by London swaminathan


Date: 14 January 2017


Time uploaded in London:- 18-39


Post No.3544



Pictures are taken from different sources; thanks.





Kalidasa, the greatest poet of India, who lived in the first century BCE, had amazing knowledge about flora and fauna of India. His knowledge about a vast land mass of Asia from Iran to Indonesia is equally amazing. Whenever I try to compare his writings I go through at least 500 Tamil and Sanskrit poets of ancient India. Most of my poets are from Sangam Tamil literature. There are over 450 Tamil poets of Sangam age. They lived 2000 years ago. Is it not amazing that I need 500 poets to compare his 1250 similes and images?


It is not only the images. He speaks about 1500 mile long Himalayas, flying experience of a pilot, longest tour from Iran to Indonesia. He knew the ins and outs of even he Southern most Pandya Kings and their Guru Agastya!


When I read about flying snakes in the Raghuvamsa in 1997, I made a marginal note in my book. Recently I watched a nature series on the BBC television and I came to know what he wrote about the flying snake is true. Later I googled and found out there are several videos showing the flying snakes that glide from the tree and reaches another tree or the ground! Kalidasa knew all these things even before we knew! His description of the coastal caves that echo the thundering clouds, the beautiful Himalayas and Vindhyas – all these show he was the greatest poet. In Shakespeare who lived 1600 years after Kalidasa we do not see much science. But Kalidasa talks about Magnets and Magnifying glasses, phosphorescent plants etc. I will write about his knowledge in science and geography in a series of articles. If the snake reference is a single one I will simply reject it. But he refers to whales and other animals.



Following is the place where he refers to the flying snake; though he talks about winged snakes we don’t see any wings, but they fly as if they have wings. You can watch them on several You Tube videos.


Read the following Raghuvamsa sloka taken from Sanskrit


तयोरुपान्तस्थितसिद्धसैनिकं गरुत्मदाशीविषभीमदर्शनैः|
बभूव युद्धं तुमुलं जयैषिणोरधोमुखैरूर्ध्वमुखैश्च पत्रिभिः॥ ३-५७

babhūva yuddhaṁ tumulaṁ jayaiṣiṇor
adhomukhairūrdhvamukhaiśca patribhiḥ || 3-57

tayorupAntasthitasiddhasainika.n garutmadAshIviShabhImadarshanaiH |
babhUva yuddha.n tumula.n jayaiShiNoradhomukhairUdhvamukhaishca patribhiH || 3-57

tayoH upAnta sthita siddha sainikam garutmat ashI viSa bhIma darshanaiH | babhUva yuddham tumulam jaya eSiNoH atho mukhaiH Urthva mukhaH ca patribhiH || 3-57


3-57. jaya eSiNoH= victory, desiring; tayoH= between those two – Indra, raghu; garutmat= like divine eagle Garuda; ashI viSa= in fangs, venom [those that have] snakes; bhIma darshanaiH= frightening [arrows,] to look at; athaH mukhaiH= down, faced – downwards; Urthva mukhaH ca= up, faced – upwards, also; patribhiH= with arrows; upAnta sthita siddha= nearby – there about, staying – stood motionless, with siddha-s; sainikam= [also with] soldiers; tumulam yuddham babhUva= tumultuous, war, occurred.




Between those two who desired victory over the other, namely Indra and Raghu, there occurred a tumultuous fight with frightful arrows that flew up and down between sky and earth like winged serpents, or like the mutually chasing eagles and snakes, and with this the onlookers, namely the celestials like siddha-s, chAraNa-s et al on indra’s side on sky, and the soldiers, and other princes following the ritual horse, on Raghu’s side on earth, stood motionless there about. [3-57]


Flying snakes are in India, Srilanka, Indonesia, Laos Vietnam and Cambodia. Indian species is known as Chrysopelea taprobanica. All the flying or gliding snakes belong to genus Chrysopelea.


Following information is taken from Wikipedia:_

The Sri Lankan flying snake (Chrysopelea taprobanica) is a species of gliding snake distributed in India and Sri Lanka. It can glide, as with all species of its genus Chrysopelea, by stretching the body into a flattened strip using its ribs. The snake is known as “dangara dandaa – දඟරදන්ඩා” in Sinhala, due to its folding postures.


The Sri Lankan flying snake population in Sri Lanka can be found in dry zone lowlands and parts of the intermediate climatic zones, including PolonnaruwaWilpattu, National ParkSigiriyaKurunegalaJaffnaTrincomalee, and Monaragala. This species was known to be an endemic species to Sri Lanka until researchers have recorded few specimens from Andhra Pradesh India.

Chrysopelea, more commonly known as the flying snake or gliding snake, is a genus that belongs to the family Colubridae. Flying snakes are mildly venomous,[1] though the venom is only dangerous to their small prey.[2] Their range is in Southeast Asia (the mainland (Vietnam, Cambodia, and Laos), Greater and Lesser SundasMaluku, and the Philippines), southernmost ChinaIndia, and Sri Lanka.


இலக்கியத்தில் மங்களம்! சுப மங்களம்!! (Post No.3543)

Written by London swaminathan


Date: 14 January 2017


Time uploaded in London:- 11-59 am


Post No.3543



Pictures are taken from different sources; thanks.






பொங்கும் மங்களம் எங்கும் தங்குக – என்று வாழ்த்துவது மரபு. இது வேத காலத்தில் துவங்கிய வாழ்த்து. எல்லா சம்ஸ்கிருத நாடகங்களையும் மங்கள வாழ்த்துடன் நிறைவு செய்வார்கள்.  நாட்டிற்கும், நாட்டை ஆளும் மன்னனுக்கும் மங்களம் (பரத வாக்யம்) சொல்லியே முடிப்பர். எல்லா துதிப் பாடல்களையும், தோத்திரங்களையும், இதைப் படித்தால், என்னென்ன நன்மைகள் கிடைக்கும் என்று பலச்ருதி சொல்லியே முடிப்பர். சங்கீதக் கச்சேரிகள் அனைத்தும் “பவமான சுதுடு பட்டுடு” என்ற தியாகராஜ கீர்த்தனையின் மங்களப் பாடலுடன் முடியும்.



எல்லோரும் பஜனைகளிலும், பூஜைகளிலும் சொல்லும் சில வாழ்த்துப் பாடல்களைப் படித்து, இந்த நன்னாளில், “லோகா சமஸ்தா சுகினோ பவந்து” (எல்லோரும் வாழ்க! இன்பமுடன் வாழ்க) என்று நாமும் பிரார்த்தனை செய்வோம்.



சைவ சமய நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும் “வாழ்க அந்தணர் வானவர் ஆனினம்” (அந்தணர் முதலான எல்லாஜாதியினரும், பசு முதலான எல்லாப் பிராணிகளும் வாழ்க) என்ற தேவாரப் பாடலுடன் முடியும்


பிராமணர்கள் வேத மந்திரங்கள் மூலம் தன, தான்ய, புத்ர பௌத்ர சம்பத்துகள் உண்டாகட்டும் என்று வேத மந்திரம் முழங்கும் போது “ததாஸ்து” (அப்படியே ஆகட்டும்) என்று மற்றொரு கோஷ்டியினர் சொல்லி வாழ்த்துவர்.


உலகில் இப்படி பிராணிகள் முதல் மன்னன் வரை வாழ்த்து சொல்லும் வழக்கத்தை பாரத நாட்டைத் தவிர வேறு எங்கும் காண முடியாது. மற்ற நாடுகளில் மன்னனுக்கோ மஹாராணிக்கோ மட்டும் வாழ்த்துச் சொல்லி முடிப்பர்.



பஜனைகளில் பாடப்படும் மங்களம்:-


சங்கராய  சங்கராய  சங்கராய     மங்களம்

சங்கரி  மனோஹராய  சாஸ்வதாய   மங்களம்

குருவராய       மங்களம் தத்தோத்ராய   மங்களம்

கஜானனாய     மங்களம் ஷடானனாய   மங்களம்

ரகுவராய         மங்களம் வேணு  க்ருஷ்ண   மங்களம்

சீதாராம    மங்களம்  ராதா க்ருஷ்ண  மங்களம்




சைவ நிகழ்ச்சிகளையும் பூஜைகளையும் நிறைவு செய்யும்போது பாடும் பாடல்



வாழ்க அந்தணர், வானவர் ஆனினம்
வீழ்க தண்புனல், வேந்தனும் ஓங்குக
ஆழ்க தீயதெல்லாம், அரன் நாமமே
சூழ்க, வையகமும் துயர் தீர்கவே!

—சம்பந்தர் தேவாரம்


வான் முகில் வழாது பெய்க மலி வளம் சுரக்க மன்னன்
கோன் முறை அரசு செய்க குறைவு இலாது உயிர்கள் வாழ்க
நான் மறை அறங்கள் ஓங்க நல் தவம் வேள்வி மல்க
மேன்மை கொள் சைவ நீதி விளங்குக உலகம் எல்லாம்.

–கந்த புராணம்



மங்களம் கோசலேந்த்ராய மஹ.நீய குணாப்தயே /

சக்ரவர்த்தி த.நுஜாய ஸார்வ பௌமாய மங்களம் //


வேதவேதாந்த வேத்யாய மேகஸ்யாமலமூர்த்தயே /

பும்ஸாம் மோஹநரூபாய புண்யஸ்லோகாய மங்களம் //


விஸ்வாமித்ராங்காய மிதிலா நகரீபதே: /

பாக்யாநாம் பரிபாகாய பவ்யரூபாய மங்களம் //


—-ராமாயண பாராயண மங்கள் ஸ்லோகம்



பவமான சுதுடுபட்டு, பாதார விந்தமுலகு

நீ நாம ரூபமுலகு நித்ய ஜய மங்களம்

ப்ரஹ்லாத நாரதாதி பதலு பொகடி ஸண்டு

ராஜீவ நயன தியாகராஜாதி வினுதனமன


—-தியாகராஜ கீர்த்தனை





காலே வர்ஷது பர்ஜன்ய:, ப்ருத்வீ சஸ்ய சாலினீ

தேசோயம் க்ஷோப ரஹிதோ ப்ராஹ்மணா சந்து நிர்பயா:

அபுத்ரா; புத்ரிண சந்து புத்ரிண சந்து பௌத்ரிண;

அதநா; சதநா; சந்து ஜீவந்து சரதாம் சதம்!

(பொருள்: காலத்தில் உரிய மழை பொழியட்டும் நெல் வளம் சிறக்கட்டும், நாடு மகிழ்ச்சியால் செழிக்கட்டும், பிராமணர்கள் ( ஒழுக்கமுடைய அறிஞர்கள் ) பயமின்றி வாழட்டும், பிள்ளைகள் இல்லாதோருக்கு குழந்தைகள் பிறக்கட்டும், பிள்ளைகள் உடையோர் பேரன் பேத்திகளை ஈன்றெடுத்து மகிழட்டும்,வறியோர்கள் செல்வச் செழிப்படையட்டும். நூறாண்டுக் காலம் நோய் நொடியில்லாமல் வாழட்டும்)




ஸ்வஸ்தி ப்ரஜாப்ய: பரிபாலயந்தாம்
ந்யாயேந மார்கேண மஹீம் மஹீசா: |
கோ ப்ராஹ்மணேப்யோ சுபமஸ்து நித்யம்
லோகா: ஸமஸ்தா ஸுகிநோ பவந்து ||


இந்துக்கள் பூஜைகள், யாக யக்ஞங்களை முடிக்கும்போது உலகம் முழுதும் வாழப் பிரார்த்தனை செய்வர். இப்படி எல்லா மக்க,,,,,,,,,,,,ம் வாழ்க, எல்லாப் பிராணிகளும் வாழ்க என்பதை, இந்து மதத்தில் மட்டுமே காண இயலும்.




ஸ்வஸ்தி ப்ரஜாப்ய பரிபாலயந்தாம் என்ற ஸ்லோகத்தை 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஞான சம்பந்தர் கீழ்க்கண்டவாறு அழகாக மொழிபெயர்த்துள்ளாற்



வாழ்க அந்தணர், வானவர் ஆனினம் 
வீழ்க தண்புனல், வேந்தனும் ஓங்குக 
ஆழ்க தீயதெல்லாம், அரன் நாமமே 
சூழ்க, வையகமும் துயர் தீர்கவே!

சம்பந்தர் தேவாரம்



மல்குக வேத வேள்வி, வழங்குக சுரந்து வானம்,

பல்குக வளங்கள் எங்கும், பரவுக வரங்கள் இன்பம்

நல்குக உயிர்கட்கெல்லாம், நான் மறைச் சைவம் ஓங்கி,

புல்குக உலகம் எல்லாம், புரவலன் செங்கோல் வாழ்க!

பரஞ்சோதி முனிவர், திருவிளையாடல் புராணம்



என்றும் இன்பம் பெருகும் இயல்பினால்

ஒன்று காதலித்து உள்ளமும் ஓங்கிட

மன்று உளார் அடியார் அவர் வான்புகழ்

நின்றது எங்கும் நிலவி உலகெலாம்

பெரியபுராணம், சேக்கிழார்



சுப மங்களம்! நித்ய ஜய மங்களம்

அதிசய புத்த துறவி ஸு யுன்! – 27 (Post No.3542)

Written by S NAGARAJAN


Date: 14 January 2017


Time uploaded in London:-  6-13 am



Post No.3542



Pictures are taken from different sources; thanks.





100 வயது வாழ்ந்த பெரியோர்


120 வயது வாழ்ந்த அதிசய புத்த துறவி ஸு யுன்! – 27



ஸு யுன்னுக்கு இப்போது வ்யது 91. முந்தைய  வருடம் ‘மவுண்ட் கு’ வில் இருந்த போது மடாலயத்தின் நிர்வாகம் செம்மையாக நடைபெறும் படி மேம்படுத்தப்பட்டது. ப்ரஹ்ம நெட் சூத்ரங்களின் விளக்கவுரையை ஸு யுன் சொல்லி வந்தார். பிட்சுக்கள் தங்கும் விடுதியின் பின்னால் இருந்த முற்றத்தில் இரண்டு பனை  மரங்கள் இருந்தன. அவை டாங் வமிசம் இருந்த போது ‘மின்’ மாகாண இளவரசரால் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு  முன்னால் நடப்பட்டவையாம். அந்த மரங்கள் மெதுவாக வளர்பவை என்பதோடு வருடத்துக்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு இலைகளை மட்டுமே துளிர் விடுமாம். பத்து அடி உய்ரமே இருந்த அந்த ம்ரங்கள் பூப்பதில்லை.  அது பூக்க ஆயிரம் வருடங்கள் ஆகுமாம். ஆனால் ஸு யுன் சூத்திரங்கள் சொன்ன போது அவை பூத்தன. இந்த அதிசயத்தைக் கேட்டு மடாலயத்தின் அருகிலிருந்தோரும் வெகு தொலைவிலிருந்தோரும் கூட்டம் கூட்டமாக் வந்து அந்தப் பனை  மரங்களைப் பார்த்தனர். மாஸ்டர் வெங்-ஜி இந்த அதிசயத்தை கல்வெட்டில் பொறித்து மடாலயத்தில் நிறுவினார்.


ஸு யுன்னுக்கு இப்போது வ்யது 92. கு ஷான்  மடாலயத்தில் சூத்ரங்களை இசைத்து வந்தார் ஸு யுன். வினய மார்க்கத்திற்கான பள்ளி ஒன்றையும் திறந்து வைத்தார். அத்துடன் பிங்-கு மறு ஸி – லின், யுன் –வோ ஆகிய  இடங்களில் ஆலயங்களையும் கட்டினார்.

ஸு யுன்னுக்கு இப்போது வ்யது 93. வசந்த காலத்தில் சூத்ரங்கள் இசைக்கப்பட்டன. நரைத்த முடி, தாடியுடன் வந்த ஒரு முதியவர் நேராக ஸு யுன் இருந்த அறைக்கு வந்து நமஸ்கரித்து வினய விதிகளைப் போதிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டார். விசாரித்ததில் அவர்  பெயர் யாங் என்றும் அவர் நான் – டாய் நகரைச் சேர்ந்தவர் என்பதும் தெரிய வந்தது. நான் – டாய் நகரைச் சேர்ந்த இன்னொருவரான மியாவோ-ஜாங் என்பவரும் அப்போது சூத்ரங்களைப் பெற அங்கு வந்திருந்தார். அவர் அந்த முதியவரைத் தான் நான் – டாயில் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை என்று கூறினார். சூத்ரங்கள் இசைக்கப்பட்டு போதிசத்வரின் ந்ற்சான்றிதழகள் அனைவருக்கும் தரபப்ட்டன,. அதன் பின் அந்த முதியவரைக் காணோம்.

சொந்த ஊருக்குத் திரும்பிய மியாவோ – ஜாங்,  ட்ராகன் கிங் என்னும் ஆலயத்திற்குச் சென்ற போது அங்கிருந்த சிலையைப் பார்த்து அதிசயித்தார். ஏனெனில் அந்த சிலை தான் பார்த்த  முதியவரைப் போலவே இருந்தது. அத்துடன் அந்த சிலையின் கையில் ஸு யுன் வழங்கிய போதிசத்வரின் நற்சான்றிதழும் இருந்தது. முதியவர் வேடத்தில் வந்து கிங் டிராகன் போதிசத்வரின் நற்சான்றிதழ் பெற்ற செய்தி காட்டுத் தீ போல வெகு வேகமாகப் பரவியது. அனைவரும் அதிசமான இந்த நிகழ்வைப் பற்றிப் பேசியவாறு இருந்தனர்.



அந்த வருடம் 66 வயதான காண்டனீஸ் உபாசகரான ஜாங் யு டாவ் என்பவர மடாலயத்திற்கு வருகை புரிந்தார். அவருக்கு தர்மத்தின் நாமமான குவான் பென் என்ற பெயர் புதிதாக சூட்டப்பட்டது. ம்டாலய நூலகத்தில் உள்ள அனைத்து நூல்களையும் வரிசைப்படுத்தும் பணி அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. அவர் வினய விதிமுறைகளை அனைவருக்கும் விளக்கும்படி கோரப்பட்டார். வருடம் இனிதே முடிந்தது.

ஸு யுன்னுக்கு இப்போது வ்யது 94. வசந்த காலத்தில் தர்ம குருவான யின் – சி ப்ரஹ்ம நெட் சூத்ரங்களை விளக்கினார். முதல் மாதத்தில் ஜப்பானிய ராணுவம் ஷாங்காய் கண்வாயை ஆக்கிரமித்து ஒரு பரபரப்பான சூழ்நிலையை உருவாக்கியது.  19வது தடத்தின் படை ஒரு அவசரநிலையை பிரகடனம் செய்யவே எந்த மடாலயமும் புதிதாக வரும் விருந்தினர்களை அனுமதிக்க மறுத்தது. கு ஷான்  மடாலயம் மட்டும் கடல் வழியே வரும் விருந்தினரகளை அனுமதித்தது. 1500 முதல் 1600 பேர்  மடாலயத்தில் தங்கி இருந்தனர். அனைவருக்கும் உணவு வழங்கப்பட்டது.குறைந்த ப்ட்சம் அரிசிக் கஞ்சியாவது அனைவருக்கும் உண்டு.

அந்த வருடத்தில் ஐந்தறிவு ஜீவராசிகளுக்கான பூங்கா கட்டி முடிக்கப்பட்டது.அங்கு அசாதாரணமான் எடையுடன் இருந்த ஒரு வாத்து. பிரதான ஹாலில் வந்து நின்றது. அதை  ம்ரமீனால் தட்டிய போது சிறகை விரித்து ஆடியது. நாள் முழுவதும் புத்தரின் விக்ரஹத்தைப் பார்த்தவாறே அது நின்று கொண்டிருந்தது. ஒரு  மாதம் கழித்து அது இறந்தது. இறந்தும் கீழே விழாமல் அப்படியே நின்ற நிலையில் அது நின்ற்வாறு இருந்த அதிசயத்தை எல்லோரும் பார்த்த வண்ணம் இருந்தனர். உபாசகர்  ஜியாங்  இந்த் அதிசய சம்பவத்தைக் கண்டு அதை புத்த தர்ம சடங்குகளின் படி எரியூட்டினார். ஏழு நாட்கள் கழித்தே அது எரியூட்டப்பட்டது என்றாலும் அழுகிப் போய் நாற்றம் அடிக்கவே இல்லை. எல்லாப் பறவைகளுக்கும் பொதுவாக ஒரு குழி வெட்டப்பட்டு அதில் அஸ்தி சாம்பல்கள் வைக்கப்பட்டன.

நாட்கள் மாதங்களாகி வருடமும் முடிவுக்கு வந்தது.





Causes of Destruction: Woman and Brahmin (Post No.3541)

Written by London swaminathan


Date: 13 January 2017


Time uploaded in London:- 21-44


Post No.3541



Pictures are taken from different sources; thanks.






What causes one’s destruction? Sanskrit scholars (Pundits) have a list; they have compiled the list out of past experience. I am pretty sure we can find lot of examples for each category.


Vinaasahetavah (causes of destruction):

Strii – ruupam = woman is destroyed by her beauty.

Chittoor Rani Padmini is a good example; her beauty made Aaludin Khilji to invade the Rajput Kingdom and she had t jump into fire along with her friends to save her honour.

Brahmana-rajaseva = Brahmins by service to the king

Nanda vamsa kings are typical xamples; they ridiculed all the Brahmins including Chanakya; first the Brahmins suffered at the hands of the Nava Nandas and then Chanakya destroyed them. Parasurama’s clash with kshatriyas is also famous


Gavah duurapracaarana= Cows by grazing distant field

Many of the village disputes are due to the cows grazing someone else’s field, usualy away fom one’s own field.


Hiranya lobhalipsaa – Gold by greed; here gold stands for all sorts of wealth. Most of the non violent prisoners are jailed because of their greediness.

Strii vinasyati ruupena braahmano raajasevayaa

Gaavo duuraprachaarena hiranyam lobhalipsayaa

–Subhasita ratna bhadaagaaram 153/19


Garuda Purana also has a similar couplet (sloka):-

ruupena strii = woman by beauty

krodhena tapah = penance by anger

duuraprachaarena gaavah = cows by distance gracing

ksudraannena dvijaah = Brahmins by eating unhygienic food.


Striyo nasyanti ruupena tapah krodhena nasyati

Gaavo duuraprachaarena kshudraannena dwijottamaah

Garuda Purana 115-7


xx x

Causes for the Fall of Brahminhood: Manu

Viprasya naasahetu

Veda- anabhyaasa = not learning the Vedas

Acaaravarjana = abandoning the codes of conduct

Aalasya = lethargy

Annadosa = disrespect for food


anabhyaasena vedaanaamaachaarasya sa varjanaat

aalasyaadannadoosaaccha mrtyurvipraandhaamsati

–Manu Smrti 5-4


Source Book: Encyclopaedia of Numerals (Volume 1)

The Kuppuswami Sastri Research Institute, Chennai 600 004, Year 2011


தமிழ் இலக்கியத்தில் டாக்டர்! சம்ஸ்கிருத நூல்களில் டாக்டர்!! (Post No.3540)


Written by London swaminathan


Date: 13 January 2017


Time uploaded in London:- 9-04 am


Post No.3540



Pictures are taken from different sources; thanks.






2000 ஆண்டுக்கு முந்தைய தமிழ்ச் சங்க இலக்கியத்தில் டாக்டர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் மிகவும் குறைவே. ஆனால் மருத்துவம் பற்றிய பழமொழிகளும் பிற்காலத்தில் எழுந்த இலக்கியங்களில் வரும் மருத்துவக் குறிப்புகளும் தமிழர்களின் மருத்துவ அறிவை விதந்து போறுவனவாய் உள. குறிப்பாக சங்க காலத்துக்குப் பின் எழுந்த திருக்குறளில் மருந்து என்ற தலைப்பில் வள்ளுவர் பாடிய பத்துக் குறள்களும் பத்தரை மத்துத் தங்கக் கட்டிகளே!


வாயைக் கட்டுப்படுத்து; பசித்த பின் சாப்பிடு– இதுதான் பத்து குறள்களின் ஒட்டுமொத்த முடிபு. ஆயினும் கடைசி இரண்டு குறள்களில் வரும் கருத்துகள் அக்காலத்தில் டாக்டர், கம்பவுண்டர் /நர்ஸ் ஆகியோர் இருந்ததையும் மருத்துவன் என்பவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதையும் காட்டுகின்றன.


சங்க இலக்கியத்தில் நற்றிணையில் ஒரே ஒரு டாக்டர் (மருத்துவன்) உவமை உள்ளது:-


அரும்பிணி  உறுநர்க்கு வேட்டது கொடாது

மருந்து ஆய்ந்து கொடுத்த அறவோன் போல

(பாடல் 136, நற்றிணை, நற்றங்கொற்றனார்)


“ஒரு நோயாளி கேட்டதை எல்லாம் கொடுக்காமல் அவனுக்கு நோய் தீருவதற்கான மருந்தை  ஒரு டாக்டர் (அறவோன்) கொடுப்பது போல” — என்ற உவமையைப் புலவர் பயன்படுத்துவதிலிருந்து அக்கால மருத்துவர் நிலையை நாம் அறிய முடிகிறது.


திருவள்ளுவர், திருக்குறளில்,

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அது தணிக்கும்

வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல் (குறள் 948)



முதலில் நோய் என்ன என்று ஆராய்க; பின்னர் நோய் ஏன் வந்தது என்று அறிக; பின்னர் அதற்கான மருத்து என்ன என்பதைக் காண்க; அதற்குப் பின்னர் நோயாளியின் உடலுக்கு ஏற்ற மருந்தை கொடுக்க — என்று அழகாக நான்கு நிலைகலையும் ரத்தினச் சுருக்கமாகச் சொல்லுவான் வள்ளுவன்.


இதே போல

உற்றவன், தீர்ப்பான் மருந்து உழைச்செல்வான் என்று

அப்பால் நாற்கூற்றே மருந்து (குறள் 950)



நோயாளி, டாக்டர், மருந்து, பக்கத்தில் இருந்து உதவி செய்யும் கம்பவுண்டர் அல்லது நர்ஸ் என்ற நான்கு அம்சங்களைக் கொண்டதே மருத்துவம்.


இதிலிருந்து அந்தக் காலத்திலேயே டாக்டருக்கு உதவி செய்யும் ஒருவனும் இருந்ததை அறிகிறோம். சிலர் நர்ஸ் என்றும் மற்றும் சிலர் கம்பவுண்டர் என்றும் உரை எழுதியுள்ளனர். எதுவாகிலும் மருத்துவம் உச்ச கட்டத்தை அடைந்து இருந்ததை இது காட்டும்.


பரிமேல் அழகர் எழுதிய உரையில் நான்கு  என்பதை விரித்து 4 x4 = 16 ஆக  குண நலங்களை விரித்துரைக்கிறார். அவர் முழுதும் ஆயுர்வேதம் என்ற மருத்துவத்தையே முழுதும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.


புத்தர் காலத்தில் ஒரு பிரபல டாக்டர் கண் ஆபரேஷனுக்கு எவ்வளவு கட்டணம் வசூலித்தார் என்பதை முன்னரே எழுதியுள்ளேன். அது போல அருணகிரிநாதர் கொடுக்கும் வியாதிகளின் பட்டியல், முருகன் ஒரு டாக்டர் என்ற திருப்புகழ் பாடல்கள் பற்றியும் எழுதியுள்ளேன். ஒருவேளை உண்பான் யோகி என்ற கட்டுரையிலும்  உண்டி சுருக்குதல் பெண்டிர்க்கழகு என்ற கட்டுரையிலும் பல விவரங்களைக் கொடுத்து விட்டேன்.


சம்ஸ்கிருத நூல்களில் டாக்டர்!

இந்து மதத்தில் கடவுளை டாக்டர் (பிஷக்) என்றே அழைப்பர்; ஏனெனில் அவர் பிறவிப் பிணிக்கு மருந்து தருபவர்! யஜுர் வேதத்தில் பிஷக் என்றே சிவபெருமானை அழைப்பர்.


உலகப் புகழ் பெற்ற நூல்கள் எழுதிய சரகரும் சுஸ்ருதரும் சம்ஸ்கிருதத்தில் டாக்டர் பற்றி என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதையும் காண்போம்:-


ஒரு சர்ஜனின் (சஸ்த்ர சிகிச்சை செய்யும் டாக்டர்) குண நலன்கள் சுஸ்ருத (சூத்ர) 5-10:-


சௌர்யம் = பயப்படாமல் ஆபரேஷன் செய்க;

ஆசுக்ரியா= லாவகமாக, டென்ஷன் ஆகாமல் ஆபரேஷன் செய்க;

அஸ்வதேவேபது= கை நடுங்கக் கூடாது; வியர்த்து ஒழுகக் கூடாது;

அசம்மோஹக = மனதில் குழப்பம் இருக்கக் கூடாது (என்ன செய்யப் போகிறோம் என்பதை தெளிவாக நினைவில் வைத்துக்கொள்க)


சௌர்யமாசுக்ரியா சஸ்த்ரதைக்ஷயமஸ்வேதபது

அசம்மோஹஸ்ச வைத்யஸ்ய சஸ்த்ர கர்மணி சஸ்யதே

–சுஸ்ருத (சூத்ர) 5-10




சிறந்த வைத்யனின் குணாதிசயங்கள் (பிஷக்தமஸ்ய ஞானம்):-


ஹேது= நோய்க்கான காரணத்தை அறிபவன்;

லிங்க = நோயின் தன்மையை அறிவான்;

ப்ரசமன = என்ன சிகிச்சை தரவேண்டும் என்பதைத் துணிவான்

ரோகாணாம் அபுனர்பவ = அந்த நோய் மீண்டும் வராதபடி தடுப்பான்.


இந்த நான்கையும் அறிந்தவனே சிறந்த டாக்டர்!


ஹேதௌ லிங்கே ரோகாணாமபுனர்பவே

ஞானம் சதுர்விதம் யஸ்ய ச ராஜார்ஹோ பிஷ்க்தமஹ

–சரக (சூத்ரம்) 9-19




நல்ல டாக்டரின் நாலு தகுதிகள்:–


ச்ருதே பர்யவதாதத்வம் = மருத்துவ நூல்களில் பேரறிவு;

பஹுசோ த்ருஷ்டகர்மதா = நல்ல அனுபவ அறிவு;

தாக்ஷ்யம் = திறமை;

சௌசம் = கை சுத்தம், உடல் சுத்தம் , மன சுத்தம், கிளினிக் CLINIC/SURGERY சுத்தம்


ஸ்ருதே பர்யவதாதத்வம் பஹுசோ த்ருஷ்டகர்மதா

தாக்ஷ்யம் சௌசமிதி ஞேயம் வைத்யே குணசதுஷ்டயம்

–சரக சூத்ரம் 9-6



நோயாளியை கவனிக்கும் முறை:-


மைத்ரீ = நோயாளியை நண்பனாகப் பார்;

காருண்யா = அவனிடம் இரக்கம் காட்டு ( எவ்வளவு கட்டணம் வைத்து ஆளிடம் கறக்கலாம் என்று திட்டம் போடாதே)

ப்ரீதி = அவனுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விதத்தில் செய்திகளைக் கொடு;

உபேக்ஷணம் = அவனிடம் அனுதாபம் காட்டு ( நோய் வந்ததற்காக அவனைக் குற்றவளிக் கூண்டில் நிறுத்தாதே)


மைத்ரீ காருண்யமார்தேஷு சக்யே ப்ரீதிருபேக்ஷணம்

ப்ரக்ருதிஸ்தேஷு பூதேஷு வைத்யவ்ருத்திஸ்சதுர்விதா

–சரக சூத்ர 9-26


Please read my old articles:


டாக்டர் முருகனும் ‘பேஷன்ட்’ அருணகிரிநாதரும்–திருப்புகழ் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை2  ((Posted on 15 January 2015))

ஒரு வேளை உண்பான் யோகி (ஆமை போல நீண்ட காலம் வாழும் ரகசியம்) posted on 15-11-2012




பரிபாடலில் அந்தணரும் வேதமும் – 5 (Post No.3539)


Written by S NAGARAJAN


Date: 13 January 2017


Time uploaded in London:-  5-12 am



Post No.3539



Pictures are taken from different sources; thanks.





சங்க இலக்கிய ஆய்வு – கட்டுரை எண் 19


இந்தக் கட்டுரையில் பரிபாடலில் வரும் 9,13,15,18 ஆம்  பாடல்களில் வேதம் பற்றியும் அந்தணர் பற்றியும் வரும் குறிப்புகளைக் காணலாம்..


       பரிபாடலில் அந்தணரும் வேதமும் – 5


                       by ச.நாகராஜன்



பரிபாடலில் ஒன்பதாம் பாடல்


பரிபாடலின் ஒன்பதாம் பாடல் 85 அடிகளைக் கொண்டுள்ளது. குன்றம்பூதனார் என்ற புலவர் பாடிய இந்தப் பாடலுக்கு மருத்துவன் நல்லச்சுதனார் இசை அமைத்துள்ளார். குன்றம்பூதனார் முருகனைப் பற்றி இரு பாடல்கள் பாடியுள்ளார். இரண்டும் சுவை பயப்பவை. வள்ளிக்கும் தேவசேனைக்கும் நடந்த மோதலை சுவைபட இவர் விவரிக்கும் பாங்கு ப்டித்தால்  இன்பத்தைத் தரும்.



நான்மறை விரித்துநல் இசை விளக்கும்                            

வாய்மொழிப் புலவீர் கேண்மின் (வரிகள் 12,13)



என்ற வரிகளில் நான்மறையை ஓதி அதை விளக்கும் நாவன்மை படைத்த புலவர்க்ளே, கேளுங்கள் என்று புலவர் அழைத்து காமத்தின் காதல் காமம் சிறந்தது என்றும் அதிலும் சிறந்தது காதலர் இருவரும் மனமொத்து விரும்பும் புணர்ச்சி என்றும் விளக்குகிறார். பிறகு முருகன், வள்ளி, தேவசேனை கதை விளக்கப்படுகிறது.



பரிபாடலில் பதிமூன்றாம் பாடல்


பரிபாடலின் பதிமூன்றாம் பாடல் 64 அடிகளைக் கொண்டுள்ளது. நல்லெழுதியார் என்ற புலவர் இந்தப் பாடலை இயற்றியுள்ளார். இதற்கு இசை அமைத்தவர் யர்ர் என்று தெரியவில்லை.


திருமாலைப் பலவாறாகப் புகழும் அருமையான பாடல் இது.



படர் சிறைப் பல் நிறப் பாப்புப் பகையைக்

கொடியெனக் கொண்ட கோடாச் செல்வனை

ஏவல் இன் முது மொழி கூறும்   (வரி 40)

சேவல் ஓங்கு உய்ர் கொடிச் செல்வ நல் புகழவை                              கார் ம்லர்ப் பூவை கடலை இருளமணி

அவை ஐந்தும் உறழும் அணி கிளர் மேனியை

வலம்புரி வாய்மொழி அதிர்பு வான் முழக்கு செல்                   அவை நான்கு உறழும் அருள் செறல் வயின் மொழி (வரி 45)



என்ற வரிகளில் முதுமொழி என்றும் வாய்மொழி என்றும் வேதம் கூறப்படுகிறது.


மேற்கூறிய வரிகளில் பாம்புக்குப் பகைவனான விரிந்த சிறகுகளைக் கொண்ட கருடனைக் கொடியெனக் கொண்ட (படர் சிறைப் பல் நிறப் பாப்புப் பகையைக் கொடியெனக் கொண்ட) கடவுள் (கோடாச் செல்வனை) ஏவல் இன்றி தானாகவே முதுமொழியான வேதத்தை ஓதும் (ஏவல் இன் முதுமொழி கூறும்) ஓங்கு உயர் கொடியான கருடக் கொடியினை உடைய கடவுள் (சேவல் ஓங்கு உயர் கொடிச் செல்வ) என்ற பொருளை பெறலாம்



பின்னர் திருமாலை வர்ணிக்கும் வரிகளில் வலம்புரி வாய்மொழி என மறுபடியும் முதுமொழி என வேதம் கூறப்படுகிறது. அடுத்து (56ஆம் வரியில்) ‘வேள்வி என்ற வார்த்தையால் மறுபடியும் சடங்குகள் குறிப்பிடப்படுகிறது.



பரிபாடலில் பதினைந்தாம் பாடல்


பரிபாடலின் பதினைந்தாம் பாடல் 66 அடிகளைக் கொண்டுள்ளது இளம் பெரு வழுதியார் இயற்றிய இந்தப் பாடலுக்கு இசை அமைத்தவர் மருத்துவன் நல்லச்சுதனார். அழகர்கோவில் என்று இன்று அழைக்கப்படும் மாலிருஞ்சோலை குன்றம் பற்றிப் பாடல் புகழ்கிறது. திருமாலின் பெருமையை ஓங்கி உயர்த்திச் சொல்கிறது.


.நலம் புரீஇ அம் சீர் நாம வாய்மொழி                          இது என உரைத்தலின் எம் உள் அமர்ந்து இசைத்து இறை இருங்குன்றத்து அடி உறை இயைக என                                பெரும் பெயர் இருவரைப் பரவுதும் தொழுதே (வரிகள் 63 முதல் 66)


என்று பாடல் இப்படி முடியும் போது.சிறப்பான பலன்களைத் தரும் சீரான அழகிய வேதம் என்ற பொருளில் (நலம் பூரீஇ அம் சீர் நாம வாய் மொழி) என வேதம் புகழப்படுகிறது திருமாலையும் பலதேவனையும் தொழுது பாடல் முடிகிறது.


பரிபாடலில் பதினெட்டாம் பாடல்


பரிபாடலின் பதினெட்டாம் பாடல் 56 அடிகளைக் கொண்டுள்ளது குன்றம்பூதனார் இயற்றிய இந்தப் பாடலுக்கு இசை அமைத்தவர் மருத்துவன் நல்லச்சுதனார். இப்பாடலில், இமயம் நிகர் குன்றமான (நிரந்து ஏந்திய குன்றொடு நேர் நிரந்து) திருப்பரங்குன்றத்தையும் அதில் உறையும் முருகனையும் வாயார மனதாரப் புகழ்ந்து போற்றித் துதிக்கிறார் புலவர்.


“சுருதியும் பூவும் சுடரும் கூடி”  (வரி 52)

என்று பாடி, வேதம், மலர்கள், சுடர் ஆகியவையுடன் கூடிய முருகனை சுற்றமொடு பிரியாது திருப்பரங்குன்றத்தில் இருந்துவரும் வரத்தை வேண்டி பாடலை முடிக்கிறார் மாபெரும் முருக பக்தரான குன்றம்பூதனார்.


இப்படி தொட்ட இடம் தோறும் பக்தி மணம் கமழும் பரிபாடல் தமிழுக்குச் சூட்டப்பட்ட மணியாரம். சங்க காலத்தில் அந்தணரும் வேதமும்  உயர்ந்த இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்ததற்கு பரிபாடலின் பாடல்கள்  ஒரு சிறந்த சான்று என்பதில் ஐயமில்லை!

அடுத்து ‘பரிபாடல் திரட்டு’ நூலுக்குள் நுழைவோமா?




Pearl is available from Twenty Sources! (Post No.3538)


Written by London swaminathan


Date: 12 January 2017


Time uploaded in London:- 20-20


Post No.3538



Pictures are taken from different sources; thanks.




Tamil literature lists 20 places as the sources of pearls . Biologists know only one place where pearl is born. Sanskrit literature lists only eight places but these are not scientifically proved.

Twenty places according to Tamil verse from Uvamana Sangraham and Rathina Surukkam:
Horn of elephant/tusk
Horn of boar


Areca nut Tree

Special Type of Banana Tree

Chalanchalam (Rare Type of right whorld Chank

Hear of Fish

Head of Crane


Neck of women

Sugar cane


Snake (cobra)





Head of a crocodile
Teeth of cows

Varahamihira lists the following eight places in his Brhat Samhita:-


Following is from 2015 post: “Eight Types of Pearls: Varahamihira’s 1500 year old Price list”


Pearls are produced by:

Elephants, Oysters, Snakes, Clouds, Chanks, Bamboos, Whales, Boar (Brhat Samhita, Chapter 81)

Pearls come from eight areas


Simhalaka (Sri Lanka), Paraloka (Travancore coast), Surashtra (Gujarat), Tampraparani River (in South Tamil Nadu), Parasava (Iran), a Nothern country, Pandya vataka and the Himalayas.

Kautilya’s Artha Shastra (Third Century BCE) mentioned Pandya Kavata pearl. Fahien (399-414 CE) mentioned Simhala/Sri Lankan pearls.

Paraloka is a confusing term. There is one river called Parali in Kerala and there is an island Parali in the Lakshadweep. But the interesting thing is that itself sounds pearl in Tamil (Paral in Tamil is pearl in English and this town name is Paral+i).

Elephant Pearls:


Pearls are also obtained from the head and tusks of Bhadra class of elephants, says Varahamihira. But Varahamihira makes it clear that he repeats what the ancients believed about the elephant pearls. (This means they are not found even in Varahamihira days who lived around 510 CE)

He speaks about the pearls found in Boar tusk, Whales etc. Then he gives details about the pearls that are found in the seventh layer of winds. But the heaven dwellers will catch them before it falls on to earth!

Then he categorises Nagaratna as pearls. If the kings wear Nagaratna pearls enemies will be destroyed and his reputation will increase.
Kalidasa speaks of pearls from the head of elephants


From my 2012 post “Gem Stones in Kalidasa and Sangam Literature”

Pearl in the Oyster


If the rain falls on Swati star day the oysters open their mouth to drink the rain drops and the rain drops become pearls-This was the belief of ancient Indians including Tamils.
Bhartruhari and Sangam Tamil literature say that the pearls are created by the oysters on a particular day,I.e. The oysters open their mouths when there is rain falling down on a day under the star Swati(one of the 27 stars ). Biologists say that the sand particles that enter the living oysters secrete a liquid which covers the irritant to become a pearl.
Malavi.1-6: Kalidasa says , ‘the skill of a teacher imparted to a worthy pupil attains greater excellence, as the water of a cloud is turned in to a pearl in a sea shell.In Puram 380 ,Karuvur Kathapillay says the same about the origin of pearls. Bhartruhari makes it more specific by saying the rain on Swati Nakshatra days become pearls. Biologits also confirm on full moon days lot of sea animals like corals release their eggs or spores. So far as India is concerned it might have happened in that particular (Swati star with Moon) season.

Kalidasa gives more similes about pearls. He describes the river that is running circling a mountain as a garland of pearls ( Ragu.13-48 and Mega.-49)

Other references from Kalidasa: sweat drops as pearl:Rtu.6-7; tears as pearls: Mega 46, Ragu VI 28,,Vikra V 15; smile-KumarI-44, water drops on lotus leaf:Kumara VII 89


Pearls obtained from the head of elephants:Kumarasambhava 1-6, Raghu.9-65; In Tamil literature: Murugu 304, Malaipadu 517, Puram 170Natri.202, Kurinchi.36, Akam.282 etc.


In Tamil the teeth are compared to the pearls: Ainkur. 185, Akam 27

Since Gulf of Mannar is the main source of pearls in India ,thre are innumerable references to pearls in Tamil literature. Even Kautilya refers to the pearls from Pandya country. Korkai was the harbour city where the pearl fishing was flourishing. Aink 185,188, Akam 27,130 and Natri 23mention pearls from Korkai.

(for more information, go to  the two articles mentioned  by me



பெண்கள் விளையாட்டுகள் (Post No.3537)

Written by London swaminathan


Date: 12 January 2017


Time uploaded in London:- 9-31


Post No.3537



Pictures are taken from different sources; thanks.





பெண்கள் விளையாட்டுகள்:


அந்தக் காலத்தில் திருமணமாகும் வரை பெண்கள் என்ன என்ன விளையாடினர் என்று ஒரு பாட்டின் மூலம் தெரிகிறது. இது முற்றிலும் சரி என்பது சங்கத் தமிழ் பாடல்களாலும், ராமாயண, மஹாபாரத நூல்களாலும் உறுதியாகிறது:-


மருங்குவளர் பூங்கா மலர்வாவி யூச

றிருந்துமணி செய்குன்று தேமா- விரும்பமுத

பானங்கிளி பூவை பந்துகன்னங் கழங்கன்ன மயின்

மான்முல்லை பந்தர் வளர்ப்பு

–உபமான சங்கிரஹம் இரத்தினச் சுருக்கம்


1.பூங்காவில் பூக்கள் பறித்து விளையாடினர்.

2.பொய்கை, கிணறுகளில் நீராடிப் பொழுது போக்கினர்.

3.வீட்டிலும் மரத்தடியிலும் ஊஞ்சல் கட்டி ஆடினர்.

4.பணக்காரர் வீடுகளில் செயற்கையாக குன்று எழுப்பி அதில் ரத்தினக் கற்களைப் பதித்துவைத்து அதன் மேல் ஆடி ஓடி சாடினர்.

5.தேமாமரம் விளையாடினர் (மாமரத்தில் ஏறி அல்லது கல் விட்டெறிந்து மாங்காய், மாம்பழம் எடுத்துச் சாப்பிடுதல்) .

6.அமிர்தம் போன்ற பானங்கள் செய்து குடித்தனர்.

7.காய்களை வைத்து கழங்கு ஆடினர்;

8.பூப்பந்து ஆடினர்.

9.கிளி, பூவை (சாரிகைப் பறவை), அன்னம், மயில் ஆகிய பறவைகள் வளர்த்து பொழுது போக்கினர்.

10.முல்லைப் பூச்செடிக்கு பந்தல் கட்டி வளர்த்து அதைப் பராமரித்தனர். முல்லை என்றால் அது போன்ற பிறவகை மலர்ச் செடிகளும் அதில்  அடங்கும்.


ஐந்து தொழில்கள்

அம்பொற்றொடியணிமினார் தங்கைக்கைந்து தொழில்

செம்பவள மென்விரலைச் சேர்த்தெண்ணலம்பெழுதல்

பூசித்திலை கிள்ளல் பூத்தொடுத்தல் பண்ணெழில்யாழ்

வாசித்தலென்றுரை செய்வார்

–உபமான சங்கிரஹம் இரத்தினச் சுருக்கம்



அழகிய பொன்னினாற் செய்யப்பட்ட வளையலை அணிந்த மாதர் கைகளுக்கு ஐந்து தொழில்கள் உண்டு. (அவையாவையெனின்) 1.செம்பவளம் போன்ற மென்மையான விரல்களைச் சேர்த்து எண்ணுதல்,

2.அம்பின் உருவத்தை எழுதல்,

3.பூசை செய்து இலை பறித்தல்,

4.மலர் தொடுத்தல்,

5.பண்ணொடு கூடின அழகாகிய வீணை வாசித்தல் என்று சொல்வர்.


சங்க இலக்கியத்திலும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்திலும் இந்த விளையாட்டுகள்வரும் இடங்களை தனியே எழுதுகிறேன்






Ah! It was a wonderful phenomenon – Swami Vivekananda! (Post No.3536)

Written by S NAGARAJAN


Date: 12 January 2017


Time uploaded in London:-  5-49 am



Post No.3536



Pictures are taken from different sources; thanks.







Ah! It was a wonderful phenomenon – Swami Vivekananda!

by S. Nagarajan


Ramakrishna Paramahamsa was Narayana and Swami Vivekananda was nara in the ‘Nara Narayana’ pair.

They just visited the earth to uplift the humanity and rejuvenate Hinduism.

Swamiji had extraordinary power. But he never revealed himself. However occasionally he used to reveal some of his secrets.

Given below is one such secret which was told by himself.


“While I was in America I had certain wonderful powers developed in me. By looking into people’s eyes I could fathom in a trice the contents of their minds. The workings of everybody’s mind would be patent to me, like a fruit on the palm of one’s hand. To some I used to give out these things, and of those to whom I communicated these, many would become my disciples, whereas those who came to mix with me with some ulterior motive would not, on coming across this power of mine, even venture into my presence any more.

When I began lecturing in Chicago and other cities, I had to deliver every week some twelve or fifteen or even more lectures at times. This excessive strain on the body and mind would exhaust me to a degree. I seemed to run short of subjects for lectures and was anxious where to find new topics for the morrow’s lecture. New thoughts seemed altogether scarce. One day, after the lecture, I lay thinking of what means to adopt next. The thought induced a sort of slumber, and in that state I heard as if somebody standing by me was lecturing – many new ideas and new veins of thoughts, which I had scarcely heard or thought of in my life. On awaking, I remembered them and reproduced them in my lecture. I cannot enumerate how often this phenomenon took place. Many, many days did I hear such lectures while lying in bed. Sometimes the lecture would be delivered in such a loud voice that the inmates of adjacent rooms would hear the sound and ask me the next day, ”With whom, Swamiji, were you talking so loudly last night?” I used to avoid the question somehow.


Ah, it was a wonderful phenomenon.


(Complete Works of Swami Vivekananda Volume 7 page 124)

Swami Akhandananda (earlier name Gangadhar) who was the direct disciple of Ramakrishana Paramahamsa has narrated some of the wonderful experiences he had with Swamiji.

Once Swamiji was in Almora with Swami Akhandananda. One day Swamiji disclosed to Swami Akhandananda mantras he has seen in gold, explaining their import and telling him to which deity each related.  Thus they travelled along the solitary mountain paths.


One day near Almora, they rested under a peepul tree. They bathed in a mountain stream and then sat for meditation. After a long time, Swamiji said to Swami Akhandananda : “Gangadhar , here at Almora, under this tree, a most auspicious moment has been spent. Today, I have found a solution to a knotty problem. I have realized that the macrocosm and the microcosm are strung together on the same string.”


In a notebook preserved by Swami Akhandananda, Swamiji wrote an account of his realization, which is the source of some of the main points in his later speeches and writings.

(ref : Swami Akhandananda by Swami Annadananda page 70)

From the above we may conclude that Swamiji was guided by the Supreme Power continuously with the grace of Ramakrishna Paramahamsa.


Knowledge of Medicine and Method of Treatment in Tamil and Sanskrit Books (Post No.3535)

Written by London swaminathan


Date: 11 January 2017


Time uploaded in London:- 21-17


Post No.3535



Pictures are taken from different sources; thanks.






Tiruvalluvar, author of Tirukkural, has dealt with a lot of subjects including medicine. He says that one can live for long without disease if one controls his eating habits. he says 1.Eat when you are hungry 2.Eat when the food already eaten is digested. Very simple!

In two of the couplets he agrees with Charaka and Susruta, the great authors of Medical treatise in Sanskrit. Tiruvalluvar says:


Let a skilful doctor who knows medicine, the patient

2.the nature of disease

3.the season and then treat him (Kural 949)


He also adds, Medical treatment implies fourfold elements:




and the Nurse/ compounder (Kural 950)

Parimel azakar, the most  famous commentator of Tirukkural, explains the attributes thus of the four elements:

“The attributes of the patient are ability to disclose the symptoms, strength to endure pain, ability to pay and strict obedience to the directions of the physician;

those of the physican are intelligence and study, courage to handle every kind of disease, purity of thought, word and deeed, good luck;

those of medicine are efficacy to cure any disease, superior virtue on account of taste, power, strength and easy facility of being procured, and capacity to combine with other ingredients as well as food;

and those of the apothecary are kindness and consideration to the anxiety of the patient, purity of thought, word and deed, ability to compound drugs and common sense.


The above passage shows how much advanced we were in understanding the patient and the treatment.


It shows that the doctors of ancient India had a nurse or compounder for assistance. Westerners copied it from Indians.

The same concept of treatment is found in Sanskrit texts as well:

1.Knowledge of the Best Physician

Hetu — cause
Linga– Diagnosis
Rogaanaam apunarbhava — non recurrence of disease
Prasamana — cure
—Charaka Samhita 9-19

Hetau linge prasamanerogaanaam punarbhave
Njaanam chaturvidham yasya sa rajaarho bhisaktamah
Charaka 9-19


2.Sastra Vaidya Gunah/Qualities of a surgeon

Sauryam– fearless ness
Aasukriyaa Lighthandedness
Sastraaiksnyam Well sharpened instruments
Asvedavepathu Absence of perspiration and trembling
Asammohah Absence of confusion

Sauryamaasukriyaa sastrataiksnyamasvedavepathu
Asammohasca vaidyasya sastrakarmani sasyate
–Susruta 5-10



Following quotes are from my October 2015 post:-


3.Vaidya Gunah – Qualities of a Physician

Srute paryavadaatatvam Bahuso drstakarmataa

Daakshyam Saucam iti jneya vaidye Guna chatustayam

–Charaka (sutra) 9-6

Srute paryavadaatatvam =Excellence in Medical Knowledge

Bahuso drstakarmataa = Extensive Practical Experience

Daakshyam = Skill

Saucam = Cleanliness

4.Physician’s Approach to Patients

Vaidya Vrtti

Maitri kaarunyamaarteshu sakye pritirupekshanam

Prakrutistheshu butesu vaidyavrttischaturvidhaa

–Charaka (sutra) 9-26

Maitri = Friendship

Kaarunya = compassion

Priti = Pleasure

Upekshanam = Sympathy




5.Fake Doctors (not to be honoured)

Apuujya Vaidyaah

Kucela: karkasa: stabhdho graamani svayamaagata:

Pancha vaidyaa na puujyante Dhanvantrisamaa api

Even if he is equal to Dhnavantri, the God of Medicine, don’t honour the following five physicians:

Kucela =Untidily dressed

Karkasa = Rough

Stabdha = Stubborn

Graamani = Pervert

Svayamaagata = One who visits on his own (uninvited)