PICTURE- BALA KANDA- VALMIKI RAMAYANA.

PICTURE- DRAUPADI APPEARED IN SACRIFICIAL FIRE PIT.

Velirs came out of Yaga Kunda says Kapilar: Purananuru wonders-37!(Post No.15,950)

Written by London Swaminathan

Post No. 15,950

Date uploaded in London – 5 July 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Mr (late) Iravatham Mahadevan I A S made himself a fool by the following comment on Purananuru 201:

தடவினுள் (8) – ஒளவை துரைசாமி உரை – ஓமகுண்டத்தின்கண், உ. வே. சாமிநாதையர் உரை – ஓமகுண்டத்தின்கண்.   Iravatham Mahadevan who traces Akathiyar from the Dravidian Indus Valley Civilization to the South, quotes M. Raghava Iyengar’s interpretation of the word தடவு as ‘sacrificial vessel’ in the latter’s book வேளிர் வரலாறு.  He adds, “Even he missed the obvious connection between Akathiyar and his inseparable water pitcher”.  He adds further, “The word tadavu (variant taṭa, தட) means a ‘big clay pot’ (DEDR 3027) etymologically related to taṭa (தட) ‘thick, large’ (DEDR 3020).  The matter has now been put beyond doubt as the word tada occurs in a Thamizh -Brahmi inscription (ca.2^nd cen l. BCE) incised on a broken storage jar excavated at Kodumanal, Thamizh Nadu.  The fragmentary inscription reads ‘earthen jar storing (?) cold (and) hot water’.  The word tatavu ‘jar’ is also attested in Thamizh literature. It occurs twice in a poem in Nācciyār Tirumoḻi; (9:6), assigned to ca. 8^th cent. CE: nūru taṭāvil veṇṇey (நூறு தடாவில் வெண்ணெய்) – ‘a hundred jars of butter’; nūru taṭā niṟaintha akkāra adicil (நூறு தடா நிறைந்த அக்கார அடிசில்) – ‘a hundred jars of sweet morsel’”.

But 1935 Ananda Vikatan Akaradi/ Dictionary gives the meaning Sacrificial Fire pit etc for Tadavu. Moreover Draupadi came out from Yaga Kunda; Goddess Meenakshi came out of Yaga Kundam; Elixir carrying Deva for Emperor Dasaratha came out of Yaga Kundam; Rajasthans four Kshatria castes came from Yaga Kundam. Tamil Velirs came out from the Fire pit; They came to Tamil Nadu from North India via Karnataka. Read more below:

Yaga Kundam= Sacrificial Fire pit

Velirs came to Tamil Nadu 1000 years before Kapilar:Purananuru wonders-37, Tamil Encyclopedia-77, One Thousand Interesting Facts -Part 77.

***

Item 597 Kalidasa and Purananuru 189

त्यागाय संभृतार्थानां सत्याय मितभाषिणाम्।

यशसे विजिगीषूणां प्रजायै गृहमेधिनाम्॥ १-७

tyāgāya saṁbhṛtārthānāṁ satyāya mitabhāṣiṇām |

yaśase vijigīṣūṇāṁ prajāyai gṛhamedhinām || 1-7 Raghuvamsam

those kings who amass riches only for the sake of munificence; reticent only for the sake of veraciousness (truth); ambitious to campaign only for the sake of their upper hand and those that get married only for the sake of meetly progeny… hence, they are the conscientious kings… [1-7]

செல்வத்துப் பயனே ஈதல் ; துய்ப்பேம் எனினே, தப்புந பலவே.

So, the purpose of wealth is charity.  If one thinks
of enjoying wealth by himself, many matters will fail!- Puram 189.

***

Item 598 Mahabharatam Purananuru

“Dharme Cha Arthecha Kamecha

Mokshecha Bharatarshabha

Yad Ihaasti Tad Anyatra

Yannehasti Na Tat Kvachit”- Mahabharatam

About Dharma, Artha, Kama and Moksha whatever is there in this Mahabharata can be found elsewhere in the world and whatever is not here cannot be found anywhere in the world.

These Four Stages of life are in Tirukkural 501, 754, 760;

And in Purananuru 28, 31; also Akam.155;

Tolkappiyam -kalaviyal- sutra 1038; seyyuliyal- sutra- 1363;

***

Item 599 Purananuru 312 and Satapata Brahmana (800 BCE)

Puranānūru 312, Poet: Ponmudiyār, Thinai: Vākai, Thurai: Moothin Mullai
It is my foremost duty to bear and raise him;
it is his father’s duty to make him a noble man;
it is the duty of the blacksmith to forge and give
him a spear; it is the duty of the king to teach
him good behavior, and it is the duty of the
young man to fight in harsh wars with his bright
sword, killing enemy elephants and coming back.

(Vaidehi Herbert Translation)

Mother’s duty to raise the child;

Father’s duty is to educate him.

It is Satapata Brahmana 14-58-2:

Maatrumaan, Pitrumaan  Aachaaryavaan Veda

Commentators say on this :

To make a perfect child and an educated person one needs a wise mother, a learned father and a highly pious and well-versed teacher.

***

Item 600 Puram 183 on Four Castes and Manu 10-65

Caste is not important if one is educated

Puranānūru 183, Āriyappadai Kadantha Nedunchezhiyan sang this,

It is good to learn from a teacher,
helping him during his troubles,
giving him substantial wealth and
learning with respect, without malice.

To those born in the same womb,
a mother’s mind will be tender
toward the man who is learned.
The king will follow the path of the
learned man, and not welcome and
follow the path of a man just because
he is first born.

Among the four groups in society,
if a man from a lower group learns,
even one from an upper group will
come to him to learn with reverence.

श्रद्दधानः शुभां विद्यामाददीतावरादपि ।
अन्यादपि परं धर्मं स्त्रीरत्नं दुष्कुलादपि ॥ २३८ ॥

śraddadhānaḥ śubhāṃ vidyāmādadītāvarādapi |
anyādapi paraṃ dharmaṃ strīratnaṃ duṣkulādapi || 238 ||

One imbued with faith may acquire excellent learning even from a lowly person, special law even from the lowest, and the gem of a wife even from a base family.—(238)

***

Item 601 Zodiac

Some scholars thought Hindus learnt Zodiacal system from Greeks. But we have references to zodiac in Puram verse 117, Nedunal vadai line 160 ,

Paripatal 5-11 and Mullaippattu as well. Because of these references we may conclude Hindus knew zodiac even before the contacts with the Greeks. We have references to 12 months which was also based on the movement of Sun and Moon into zodiacal signs.

***

Item 602 Astrologer cum Poets

We have several poets in Sangam literature with the word Gani or Kani. It means they are well versed in astrological calculations;

Following poets were astrologers or astronomers –

Gani / kani medhaviyar

Ganiyan / kaniyan poonkundranar – Puram 192;

Kapilar – Puram 117;

Pakkudukkai  nanganiyar – Puram 194.

Tamil word Arivan was also used for astrologers.

***

Item 603 Thousand years before Kapilar

PICTURE- Goddess  Madurai Meenakshi appeared in Yaga Kundam as the daughter of Kanchanamala and Malayadwaja Pandya.

Puram verse 201 by Kapilar and 363 by Siruventeraiyar (Manduka Maharishi)  show that the ancient history of Tamil Nadu is well known to Sangam Age poets.

Kapilar talks about 49 generations of Velir clan which means 1000 years before him. Velirs came to Tamil Nadu around 1000 BCE. Siru Venteraiyar speaks about the countless kings died on earth. He compared the dead kings to sand particles on the coast.

Brhad Aranyaka Upanishad also gives the names of over fifty generations. That puts the first Guru around 1800 BCE.

Puram.24, Narrinai 280 praised Velirs as an ancient clan.

Agastya brought them to Tamil Nadu along with 17 other groups/clans.

Who are Velirs?

Kapilar says they came out of Yaga Kunda (Sacrificial Fire Pit). Chalukyas also claimed that they came from Sacrificial Fire.

Velir= Velvi= Yaga/ Yajna.

In the north Four Rajpiut clans are said to have come out of Yaga Fire pit of Vasisthta Rishi.

Rajput Kshatriyas PARAMARA (PARAMAR), PRATIHARA  (PARIHARA), CHALUKYA (SOLANKI) AND CAAHAMAANA (CHAUHAN) CAME FROM A SACRIFICIAL FIRE PIT ON MOUNT ABU. Col. Tod has reported it in his Annals of Antiquities of Rajasthan.

Skanda Purana 7-3-1 also confirms the Fire Pit matter.

PLACES LIKE BELGAUM ARE LINKED WITH VELIR NAME.

ANCIENT HISTORY OF TAMIL VELIRS

புறநானூறு 201, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: இருங்கோவேள், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்

இவர் யார் என்குவை ஆயின், இவரே,
ஊருடன் இரவலர்க்கு அருளித் தேருடன்
முல்லைக்கு ஈத்த செல்லா நல்லிசை
படுமணி யானைப் பறம்பின் கோமான்,
நெடுமாப் பாரி மகளிர், யானே,  5
தந்தை தோழன், இவர் என் மகளிர்,
அந்தணன் புலவன் கொண்டு வந்தனனே,
நீயே வடபால் முனிவன் தடவினுள் தோன்றிச்
செம்பு புனைந்து இயற்றிய சேண் நெடும் புரிசை
உவரா ஈகைத் துவரை யாண்டு  10
நாற்பத்தொன்பது வழிமுறை வந்த
வேளிருள் வேளே விறல் போர் அண்ணல்,
தார் அணி யானைச் சேட்டு இருங்கோவே!
ஆண்கடன் உடைமையின் பாண்கடன் ஆற்றிய
ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடிமாஅல்!  15
யான் தர இவரைக் கொண்மதி, வான் கவித்து
இருங்கடல் உடுத்த இவ் வையகத்து அருந்திறல்
பொன்படு மால் வரைக் கிழவ! வென்வேல்
உடலுநர் உட்கும் தானைக்
கெடல் அருங்குரைய நாடு கிழவோயே.  20

Puranānūru 201, Poet Kapilar sang to King Irungōvēl, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
If you ask who they are, they are his daughters,
he who granted towns to those who came in need
and earned great fame for gifting a chariot to a
jasmine vine to climb,
he who owned elephants with jingling bells, the
lord of Parampu, the great king Pāri.  They are
my daughters now.
As for me, I am their father’s friend, a Brahmin,
a poet who has brought them here.

You are the best Vēlir of the Vēlir clan,
with a heritage of forty-nine generations of Vēlirs
who gave with love to those in need,
who ruled Thuvarai with a fort with tall, huge walls
that were made of copper, whose ancestors appeared
in the sacrificial pit of a northern sage,
O king who is victorious in battles!

O great king with garlanded elephants!
O Pulikatimāl wearing a thick garland, who knows
what a man’s responsibility is, and what your duty is
to bards!  I am offering them.  Please accept them.
Lord of the sky-high mountain that yields gold!
You whose strength cannot be equaled on the earth
that is covered by an arched sky and surrounded
by the ocean, you whose army puts fear into
enemies with victorious spears!
O ruler of a land that can never be ruined!

AND TAMILS KNEW THOSANDS OF KINGS WHO RULED INDIA BEFORE SANGAM AGE!

புறநானூறு 363, பாடியவர்: ஐயாதிச் சிறுவெண்தேரையார், திணை: பொதுவியல், துறை: பெருங்காஞ்சி
இருங்கடல் உடுத்த இப்பெருங்கண் மாநிலம்
உடை இலை நடுவணது இடை பிறர்க்கு இன்றித்
தாமே ஆண்ட ஏமம் காவலர்
இடு திரை மணலினும் பலரே; சுடு பிணக்
காடு பதியாகப் போகித் தத்தம்  5
நாடு பிறர் கொளச் சென்று மாய்ந்தனரே;
அதனால் நீயும் கேண்மதி அத்தை! வீயாது
உடம்பொடு நின்ற உயிரும் இல்லை
மடங்கல் உண்மை மாயமோ அன்றே;
கள்ளி ஏய்ந்த முள்ளியம் புறங்காட்டு  10
வெள்ளில் போகிய வியலுள் ஆங்கண்,
உப்பு இலாஅ அவிப் புழுக்கல்
கைக் கொண்டு பிறக்கு நோக்காது,
இழிபிறப்பினோன் ஈயப் பெற்று,
நிலம் கலனாக விலங்கு பலி மிசையும்  15
இன்னா வைகல் வாரா முன்னே,
செய்ந்நீ முன்னிய வினையே,
முந்நீர் வரைப்பு அகம் முழுதுடன் துறந்தே.

Puranānūru 363, Poet: Aiyāthi Siruventhēraiyār, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Perunkānji

Kings who have ruled this huge land surrounded
by the large ocean, without giving even an udai
tree leaf size land for others, are many, more in
numbers than the sand brought to the shores by waves.
These kings who ruled have gone to the cremation
grounds, as others took their land.
So you too should listen!  There is no one who has lived
forever.  Death is real!  It is not an illusion!

Do what you intend to do and renounce totally, this world
girded by ocean, before the sad day comes when you will be
carried in a bier to the vast cremation ground filled with
kalli trees with thorns, fed cooked rice without salt that will
be placed on the ground, by a man performing funeral rites,
who, without looking at your corpse, will offer you food.

(Vaidehi Herbert’s translations are used; thanks)

My comment

Ven Teraiyar= Manduka Maharishi ; this poem and another Purananuru poem which reports seven kings took power on the same day show clearly Hindus knew very ancient history of India.

To be continued………………………………….

Tags- Tamil Velir mystery, 49 generations, Fire pit , Yaga Kundam, Velirs , 1000 years before Kapilar,Purananuru wonders-37, Tamil Encyclopedia-77, One Thousand Interesting Facts -Part 77.

Written by London Swaminathan

Post No. 15,948

Date uploaded in London – 5 July 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

36

நாயமாத்மா பலஹீனேன லேபியா ந ச

ப்ரமாதாத் தபஸோ வாப்யலிங்காத் 

ஏதைருபாயைர்யததே  யஸ்து வித்வான்ஸ்தஸ்யைஷ

ஆத்மா விசதே ப்ரஹ்மதாம    

–முண்டகோபநிஷத் 3-4

இந்த ஆத்மாவானது பலவீனனால் அடையப்படுவதன்று; கவனமின்மையாலும் அடைய முடியாது;  குறிக்கோள் இல்லாத தவத்தாலும் அடைய முடியாது; எந்த அறிவாளி  இதை சரியான வழிகளில் அடைய முயற்ச்சி செய்கிறானோ அவனுக்கு இந்த ஆத்மா கிட்டுகிறது .

नायमात्मा बलहीनेन लभ्यो न च प्रमादात्तपसो वाप्यलिङ्गात् ।
एतैरुपायैर्यतते यस्तु विद्वांस्तस्यैष आत्मा विशते ब्रह्मधाम ॥ ४ ॥

nāyamātmā balahīnena labhyo na ca pramādāttapaso vāpyaliṅgāt |
etairupāyairyatate yastu vidvāṃstasyaiṣa ātmā viśate brahmadhāma || 4 ||

****

37

அஸதோ மா ஸத்கமய

தமஸோ மா ஜ்யோதிர்கமய

ம்ருத்யோர் மா அம்ருதம் கமய

–ப்ருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத் 1-3-28

பொய்மையிலிருந்து என்னை மெய்ப்பொருளுக்கு அழைத்துச் செல்; அஞ்ஞான இருளிலிருந்து    என்னை  என்னை ஞான ஒளிக்கு அழைத்துச் செல்; மரணத்தினின்று என்னை மரணமில்லாத நிலைக்கு அழைத்துச் செல்.

ॐ असतो मा सद्गमय

तमसो मा ज्योतिर्गमय

मृत्योर्मा अमृतं गमय

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः

Transliteration

oṃ asato mā sadgamaya

tamaso mā jyotirgamaya

mṛtyormā amṛtaṃ gamaya — Brihadaranyaka Upanishad

****

38

ஸூக்ஷ்மாதி ஸூக்ஷ்மம் கலிலஸ்ய மத்யே

விச்வஸ்ய ஸ்ரஷ்டாரமநேகரூபம்

விச்வஸ்யையகம் பரிவேஷ்டிதாரம் ஞாத்வா

சிவம் சாந்தி மத்யந்தமேதி

— ஸ்வேதாச் வதத்ரோபநிஷதம் 4-14

சூக்ஷ்மத்திலும் அதி சூக்ஷ்மயிருப்பவனை — நுணுக்கரிய நுண்ணறிவு– பிரளயத்திலிருந்து உலகைப் படைத்தவனை , எண்ணற்ற வடிவங்களை எடுத்திருப்பவனை விஸ்வம் முழுதும் – பிரபஞ்சம் முழுதும்- நிறைந்திருக்கிறவனை , சிவனை, அனுபவத்தில் அறிகிறவன் எல்லையற்ற சாந்தியை அடைகிறான் – உலப்பிலா பேரின்பம் –  அடைகிறான்.

sūkṣmātisūkṣmaṃ kalilasya madhye viśvasya sraṣṭāram anekarūpaṃ /

viśvasyaikaṃ pariveṣṭitāraṃ jñātvā śivaṃ śāntim atyantam eti // 4.14 // Śvetāśvatara Upaniṣad (Chapter 4, Mantra 14),

सूक्ष्मातिसूक्ष्मं कलिलस्य मध्ये विश्वस्य स्रष्टारमनेकरुपम् ।विश्वस्यैकं परिवेष्टितारं ज्ञात्वा शिवं शान्तिमत्यन्तमेति ॥१४॥

Transliteration (IAST)sūkṣmātisūkṣmaṃ kalilasya madhye viśvasya sraṣṭāram anekarūpaṃviśvasyaikaṃ pariveṣṭitāraṃ jñātvā śivaṃ śāntim atyantam eti

****

39

த்வா ஸுபர்ணா  ஸயுஜா ஸகாயாஸமானம்

வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ்வ ஜாதே  

தயோரன்ய:  பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்த்யனச்

னன்னன்யோ   அபிசாகசீ தி 

——முண்டகோபநிஷத் 3-1

द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभिचाकशीति ॥ १ ॥ Mundakopanishad 3-1

dvā suparṇā sayujā sakhāyā samānaṃ vṛkṣaṃ pariṣasvajāte |
tayoranyaḥ pippalaṃ svādvattyanaśnannanyo abhicākaśīti || 1 ||

Mundakopanishad 3-1

****

40

ஸமானே வ்ருக்ஷே  புருஷோ நிமக்னோ அநீசயா  

சோசதி முஹ்யமான :

ஜுஷ்டம் யதா பச்யத்யன்யமீசமஸ்ய

மஹிமானமிதி வீதசோக:

——முண்டகோபநிஷத் 3-2

அதே மரத்தில் கட்டுப்பட்டுக்கிடப்பவனும் தன்னுடைய மேன்மைமிக்க நிலையை மறந்துவிட்டு அஞ்ஞானத்தில்  மோகத்தில் சிக்கியிருப்பவனும் ஆனஜீவாத்மன்  துயரடைகிறான். பக்தர்களால் போற்றப்படுபவனும் மகிமை வாய்ந்தவனுமாகிய இஷானைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் துன்பம் மறைகிறது .

समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनिशया शोचति मुह्यमानः।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥

मुण्डकोपनिषद्तृतीयो मुण्डकःप्रथमः खण्डःVerse २

Samane vrukshe purusho nimagno
Aneeshaya shochati muhyamanah
Jushtam yad pashyatyanyameesham
Asya mahimanamiti veetashokah

—Mundakopanishad 3-1 -2

To be continued…………………..

Tags- முக்கிய உபநிஷத மந்திரங்கள்-6, part 6

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 15,947

Date uploaded in London – 5 July 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

ராமாயணத்தில் வரங்கள் (63 – 1) பிரம்மா மேகநாதனுக்கு இந்திரஜித் என்ற பெயரைக் கொடுத்து வரங்களை அளித்தது!

ச. நாகராஜன்

உத்தரகாண்டத்தின் முப்பதாவது ஸர்க்கமாக அமைவது ‘மேகநாதன் இந்திரஜித் என்ற பெயர் பெற்றது’ என்ற ஸர்க்கமாகும்.

ராவணனது புத்திரனான மேகநாதனால் எல்லா தேவர்களும் அடிமைப்படுத்தப்பட்டனர். அனைத்து தேவர்களும் பிரம்மாவைச் சந்தித்து எங்களை எப்படியாவது விடுவிக்க வேண்டும் என்று வேண்டினர்.

உடனே பிரம்மா ராவணனிடம் சென்று, “உனது புதல்வனது பராக்ரமத்தால் நான் சந்தோஷம் அடைகிறேன். அவன் இந்திரஜித்து என்று விளங்குவான்” என்றார்.

அயம் ச புத்ரோதிபலஸ்தவ ராவண வீர்யவான்|                       ஜகதீந்திரஜிதித்யேவ பரிக்யாதோ பவிஷ்யதி ||

உத்தரகாண்டம் முப்பதாவது ஸர்க்கம், ஸ்லோக எண் 9

ராவண – ராவண                                                       தவ – உனது                                                                    புத்ர: – புதல்வன்                                                            அதிபல: – ஒப்புயர்வில்லாத போர்வீரனாகவும்                                   வீர்யவான் – மகா சாமர்த்தியசாலியாகவும்                                     பரிக்யாத: – பிரசித்தி பெற்று விட்டான்                                 ஜகதி – உலகில்                                                      அயம் ச – இவன்                                                    இந்த்ரஜித் – இந்த்ரஜித் என்று விளங்குவான்

பிரம்மா இப்படிக் கூறி தேவர்களை சுதந்திரமாக விடக் கூறினார்.         உடனே, அங்கிருந்த மேகநாதன் என்னும் இந்த்ரஜித், அவரிடம் “அமரத்வமஹம் தேவ விருணே யத்யேஷ முச்யதே| – தேவ, – தேவ  இவர்கள் சுதந்திரம் பெற வேண்டியது என்கிற பட்சத்தில் என்றைக்கும் மரணமில்லாமை ஒன்றையே நான் வரமாக பிரார்த்திக்கிறேன் “ என்று விண்ணப்பம் செய்தான்.

உடனே பிரம்மா,

“நாஸ்தி சர்வாமரத்வம் இ கஸ்யசித்ப்ராணிநோ புவி |                     சதுஷ்பத: பக்ஷியஸ்ச பூதானாம் வா மஹௌஜஸாம்” என்றார்.

உத்தரகாண்டம் முப்பதாவது ஸர்க்கம், ஸ்லோக எண் 13

புவி – பூமியில்                                                          சதுஷ்பத – நாற்கால் பிராணிகளுக்கும்                                      பக்ஷிஸ்ச – பறவைகளுக்கும்                                                ப்ராணின ச – மனிதனுக்கும்                                          மஹௌஜஸாம் – மஹா கீர்த்தி பெற்ற                                      பூதானாம் வா – அடியார்களுக்கும் கூட                                  கஸ்யசித் ஹி – ஏதொன்றுக்குமே                                           சர்வாமரத்வம் – எப்போதுமே மரணமின்மை என்பது                          ந அஸ்தி – கிடையாது                                                 

ச்ருத்வா பிதாமஹேனோக்தமிந்த்ரஜித்ப்ரமுணாவ்யயம் |                   அதாப்ரவீத்ச தத்ரஸ்தம் மேகநாதோ மஹாபல: ||

ஸ்ரூயதாம் வா பவேத்சித்தி: ஷதக்ரதுவிமொக்ஷணே ||

உத்தரகாண்டம் முப்பதாவது ஸர்க்கம், ஸ்லோக எண் 16

ச: – அந்த                                                                           மஹாபல: – மஹாபலிஷ்டனாகிய                                        இந்த்ரஜித் – இந்திரனை ஜெயித்த                                           மேகநாத: – மேகநாதன்                                                    ப்ரமுணா – ஸர்வேஸ்வரராகிய                                                   பிதாமஹ – பிரம்மதேவரால்                                                             உக்தம் – திருவாய்மலர்ந்து அருளியதை                                    ச்ருத்வா -கேட்டு                                                          தத்ரஸ்தம் – பிரத்யக்ஷமாயிருக்கின்ற                                   அவ்யயம் – அமோகங்களான வரங்களைத் தருபவராகிய அவரைப் பார்த்து அய – இப்பொழுது இப்படி                                            அப்ரவீத் – விண்ணப்பம் செய்தான்:                                         ஷதக்ருது விமோக்ஷணே – “இந்திரனை விட்டுவிடும் விஷயத்தில்          சித்தி: – காரியசித்தி                                                   பவேத் வா – விளைய வேண்டுமென்றால்                                  ஸ்ரூயதாம் – என் வேண்டுகோளுக்குத் திருச்செவி சாய்ப்பீராக

மமேஷ்டம் நித்யஷோ ஹவ்யைர்மந்த்ரை: சம்பூஜ்ய பாவகம் | சங்க்ராமமவதர்தும் ச சத்ருநிர்ஜயகாங்க்ஷிண: ||

அஸ்வயுக்தோ ரதோ மஹம்துமுத்திஷ்டேத்து விபாவஸோ: |  தத்ஸ்தஸ்யாமரதா ஸ்யான்மே ஏஷ மே நிஸ்சயோ வர: ||

உத்தரகாண்டம் முப்பதாவது ஸர்க்கம், ஸ்லோக எண் 17

சத்ரு நிர்ஜய – சத்துருக்களை வெல்ல வேண்டியவனாய்             சங்க்ராமே – போரை                                                      அவதர்தும் – ஆரம்பிப்பதற்காக                                               பாவகம் – அக்னிபகவானை                                            ஹவ்யை: – ஆஹுதிகளாலும்                                              மந்த்ரை: – மந்திரங்களாலும்                                              நித்யஷ: – இடையூறின்றி                                           சம்பூஜ்ய – ஆராதித்துச் செய்யும்                                           மம – எனது                                                                 இஷ்டம் – வேள்வியில்                                                     அஸ்வயுக்த: – குதிரைகள் பூட்டிய                                        ரத: – ஒரு ரதம்                                                          மஹ்யம் து – எனக்கென்றே                                               உத்திஷ்டேத் – ஆவிர்பவிக்க வேண்டும்                                         விபாவஸோ: – அக்னி பகவானுடையதாகிய                             தத்ஸ்தஸ்ய – அதில் வீற்றிருக்கின்ற                                        மே – எனக்கு                                                                 அமரதா – மரணமின்மை                                                     ஸ்யாத் – வேண்டும்                                                        ஏஷ ச: – இது தான்                                                              மே – என்னுடைய                                                                     நிஸ்சய: – தீர்க்காலோசனை செய்து பிரார்த்திக்கப்பட்டதாகிய              வர: – வரம்

தஸ்மின்யத்யஸமாப்தே ச ஜப்யஹோமே விபாவஸு |                          யுத்யேயம் தேவ சங்க்ராமே ததா மே ஸ்யாத்திநாஷனம் ||

உத்தரகாண்டம் முப்பதாவது ஸர்க்கம், ஸ்லோக எண் 18   

தேவ – தேவரே                                                      விபாவஸௌ – அக்னிபகவானது                                       தஸ்மின் – அந்த                                                       ஜப்யஹோமே ச அஸமாஸே – ஜபங்களும் ஆஹுதிகளும் அடங்கிய வேள்வி பரிபூர்ணமாகாதிருக்கையில்                                                 ததா – அந்த சந்தர்ப்பத்தில்                                            சங்க்ராமே – போரில்                                                   யுத்தேயம் – போர் புரியத் தொடங்குவேன்                                          யதி – ஆகில்                                                             மே – எனக்கு                                                           விநாஷனம் – விநாசம்                                                       ஸ்யாத் – உண்டாகட்டும்

சர்வோ ஹி தபஸா தேவ வ்ருணோத்யமரதாம் புமான் |                        விக்ரமேண மயா ததேதமரத்வம் ப்ரவர்திதம் ||

உத்தரகாண்டம் முப்பதாவது ஸர்க்கம், ஸ்லோக எண் 19

தேவ – தேவரே                                                          சர்வ: – ஒவ்வொரு                                                       புமான் – புருஷனும்                                                       தபஸா ஹி – தவ மஹிமையாலேயே                                            அமரதாம் – அமரனாகுதலை                                                            வ்ருணோதி – வரமாய் வேண்டுகின்றான்                                    மயா து – என்னாலோவென்றால்                                     விக்ரமேண – பராக்கிரம விசேஷத்தால்                                       ஏதத் – அப்படிப்பட்டதாகிய                                                  அமரத்வம் – மரணமின்மை                                                ப்ரவர்திதம் – விஞ்ஞாபனம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது

இப்படி இந்திரஜித் பிரம்மாவிடம் வரம் வேண்ட அவரும், ‘ஏவம் அஸ்து’ – ‘அப்படியே ஆகுக’ – என்று வரத்தை அளித்தார்.

இப்படியாக அகஸ்திய முனிவர் ஶ்ரீ ராமருக்கு இந்திரஜித் பிரம்மாவிடமிருந்து வரம் பெற்றதைக் கூறினார்.

யுத்த காண்டத்தில் இந்திரஜித் போரைப் பற்றி வால்மீகி என்ன சொல்கிறார் என்பதை இனி பார்ப்போம்.

**

Written by London Swaminathan

Post No. 15,943

Date uploaded in London – 3 July 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

செங்கல்வராய   பிள்ளை — உ வே சா சந்திப்பு 

தமிழ் அறிஞர் செங்கல்வராய பிள்ளை,  மிகப்பெரிய தமிழ் அறிஞர்  உ வே சாமிநாத ஐயரைச் சந்தித்தார் . முருகன் பற்றிய நூல்களைக் கொடுத்தார். அவைகளை வாங்கிக்கொண்ட அவர், பிள்ளைவாளின் கைகளைத் தொட்டுக் கண்ணில் ஒற்றிக்கொண்டார் ; ஒரு பிராமணன் இப்படிச் செய்கிறாரே என்று பிள்ளைவாளுக்கு ஒரே ஷாக் ! ஏது செய்வதென்று ஒரே திகைப்பு ; வெளியே போய்க்கொண்டே இருந்த போது, ஒரு ஐடியா பிளாஷ் ஆனது ; திரும்பி வந்தார்; உ வே சா வின் கால்களைத் தொட்டுக்கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டார். இப்போது அய்யர்வாளுக்கு பெரிய ஷாக் ; அவர்களிடையே நடந்த சம்பாஷணையை தினமணியில் இரு முறை படித்த பின்னர் பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் paper cutting-ஐ  வெளியே எறியப்போகும் முன், அந்த சம்பவத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

Please see the paper cutting

–subham—

Tags- அய்யர்வாள் காலும் புனிதம், பிள்ளைவாள்  கையும் புனிதம்,  செங்கல்வராய   பிள்ளை உ வே சா சந்திப்பு 

WRITTEN BY R. SESHADRINATHAN

Post No. 15,942

Date uploaded in London –   3 July 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

துளசிதாசரின் கிஷ்கிந்தா காண்டம்- ஓர் ஆய்வு – 21

(ஆர், சேஷாத்ரிநாதன்)

இராமன் மேலும் சொல்கிறான் “எல்லோரும் என்னைப் பார பக்ஷம் பார்க்காதவன் என்று சொல்கின்றனர். ஆனால் மற்றவர்களுக்குக் காட்டாத பரிவு அடியார்களுக்குக் காட்டுகிறவன் நான்.இவ்விஷயத்தில் நான்  பாரபட்சம் பார்ப்பவன். ஏனென்றால் அடியார்கள் என்னையே சரணடைந்தவர்கள். மற்றவர்கள் உதவியை நாடாதவர்கள்.. ஆஞ்சநேயா! எவன் அண்ட சராசரங்களை ஆண்டவனாகவும்,  தன்னை அவைகளின் சேவனாகவும் கருதி நெறி பிறழாமல் தொண்டாற்றி வருகின்றானோ  அவனே என் சேவகன் என்பதைத் தெரிந்து கொள்”.

“நீயும் “நான் இராம சேவகன்.  அசையா அசையும் பொருட்கள் நிறைந்த இந்த உலகம் முழுவதும் பகவத் ஸ்வரூபத்துடன் எனது உருவமாக விளங்குகிறது என்று நினைக்கிறாய். என்னை அடைந்த பக்தர்களிடமும்  சராசர மயமான  இந்த உலகத்தில் நீ எல்லோருடனும் கருணையுடன் இருக்கிறாய். ஆகையால் ஆஞ்சநேயா! நீ  வானரனாக இருந்தபோதிலும்  என் ஸ்வரூபம்தான். அதனால் நான் உன்னை நிராகரித்துவிட முடியாது” என்று கூறினார்  பகவானால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஆஞ்சநேயர்  பெரு மகிழ்ச்சி உற்றார். துக்கம் அவரை விட்டு விலகியது.

இராமன் தன்னை समदरसी என்று சொல்கிறார். அதாவது பாரபக்ஷம் பார்க்காதவன் என்று சொல்கிறான். இதற்கு சமமான சுலோகம் ஒன்று பகவத் கீதையில் உள்ளது.

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रिय: |

ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् || 29

நான் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் சமமாக இருக்கிறேன்.அனால் யாரிடமும் வெறுப்பைக் காட்டுவதில்லை. யாரிடமும் பாரபட்சமாக இருப்பதில்லை. ஆனால் என்னை அன்புடன் வழிபடும் பக்தர்கள் என்னில் வசிக்கிறார்கள்.நான் அவர்களில் வசிக்கிறேன்.

கீதையின் கண்ணனின் கூற்று

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रिय: |

ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् || 29||

நான் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமானவன்.

எனக்கு யாரும் வெறுப்புக்குரியவர்களாகவோ,

யாரும் மிகவும் விருப்பமானவர்களாகவோ இல்லை.

ஆனால், யார் என்னை பக்தியுடன் வழிபடுகிறார்களோ,

அவர்கள் என்னுள் இருக்கிறார்கள்,

நானும் அவர்களுள் இருக்கிறேன்.

எல்லா உயிரும் எனக்கே சமம் –

எவரும் எனக்குப் பகை இல்லை!

யாரும் எனக்குப் பிரியம் இல்லை –

பக்தி கொண்டவனே எனக்குள் வாழ்கிறான்!

பக்தி எனும் தீபம் எரிந்தவுடன் –
பகவான் நெஞ்சத்தில் புகுந்துவிடுவான்!
பக்தன் உள்ளத்தில் பரந்தவுடன் –
பரமன் உள்ளத்தில் நிழலாகுவான்!

சமம் என்பது பார்வையின் நெறி –
பக்தி என்பது பாசத்தின் நெறி!
பகவான் எல்லோரிடமும் சமம் –
ஆனால் பக்தனிடம் பாசம்!

நீ என்னை நேசித்தால் –
நான் உன்னுள் வாழ்வேன்!
நீ என்னை உணர்ந்தால் –
நான் உன்னில் ஒளிர்வேன்!

பாகவதத்தில் இராமன் சொல்வதாவது

नाहमात्मानमाशासे मद्भक्तै: साधुभिर्विना ।

श्रियं चात्यन्तिकीं ब्रह्मन् येषां गतिरहं परा ॥ ६४ ॥

நான் என்னைத் தனியாக விரும்புவதில்லை,

என் பக்தர்களும் சத்புருஷர்களும் இல்லாமல்.

அவர்கள், யாருடைய இறுதி இலக்காக நான் இருக்கிறேனோ,

அவர்களுடன் மட்டுமே நான் பரம சிரியை (மிக உயர்ந்த செல்வம்) அனுபவிக்க விரும்புகிறேன்.

O best of the brāhmaṇas, without saintly persons for whom I am the only destination, I do not desire to enjoy My transcendental bliss and My supreme opulences.

The Supreme Personality of Godhead is self-sufficient, but to enjoy His transcendental bliss He requires the cooperation of His devotees. In Vṛndāvana, for example, although Lord Kṛṣṇa is full in Himself, He wants the cooperation of His devotees like the cowherd boys and the gopīs to increase His transcendental bliss. Such pure devotees, who can increase the pleasure potency of the Supreme Personality of Godhead, are certainly most dear to Him. Not only does the Supreme Personality of Godhead enjoy the company of His devotees, but because He is unlimited He wants to increase His devotees unlimitedly. Thus, He descends to the material world to induce the nondevotees and rebellious living entities to return home, back to Godhead. He requests them to surrender unto Him because, unlimited as He is, He wants to increase His devotees unlimitedly. The Kṛṣṇa consciousness movement is an attempt to increase the number of pure devotees of the Supreme Lord more and more. It is certain that a devotee who helps in this endeavor to satisfy the Supreme Personality of Godhead becomes indirectly a controller of the Supreme Lord. Although the Supreme Lord is full in six opulences, He does not feel transcendental bliss without His devotees. An example that may be cited in this regard is that if a very rich man does not have sons in a family he does not feel happiness. Indeed, sometimes a rich man adopts a son to complete his happiness. The science of transcendental bliss is known to the pure devotee. Therefore the pure devotee is always engaged in increasing the transcendental happiness of the Lord.

இதை இராம சரித மானசிலும்(சுந்தர காண்டம்) இராமன் சொல்லுவதாக துளசி தாசர் சொல்கிறார்

जननी जनक बंधु सुत दारा ।  तनु धनु भवन सुहृदु परिवारा।

सब कर ममता ताग बटोरी  ।     मम पद मनहिं बाँधि बर डोरी।

समदरसी इच्छा कछु नाहीं। हरष सोक भय नहिं मन माहीं॥3॥

अस सज्जन मम उर बस कैसें। लोभी हृदयँ बसइ धनु जैसें॥

तुम्ह सारिखे संत प्रिय मोरें। धरउँ देह नहिं आन निहोरें॥4॥

தாய் தந்தை, பிள்ளை, துணைவி –

தானும், வீடும், செல்வமும்!

உறவுகள் எல்லாம் விலக்கினேன் –

உன் பாதத்தில் மனம் பிணைத்தேன்!

சமம் எனும் பார்வை எனக்குள் –

சஞ்சலமில்லை, ஆசை இல்லை!

சோகம், சந்தோஷம், பயமில்லை –

சதாசிவம் எனும் நிலைதான்!

பக்தன் எனில் உன் உள்ளத்தில் –

பரமன் எனில் பக்தன் உள்ளத்தில்!

ஆசை கொண்டவன் செல்வத்தில் வாழ்வான் –

ஆசை இல்லாதவன் உன்னில் வாழ்வான்!

இராமன் தனது பக்தர்களுக்குச் சொல்லிகொள்வது  “நீ தாய் தந்தை மனைவி குழந்தைகளுக்குச் செய்யவேண்டிய கடமைகளைச் சரிவரச் செய்து, மோகத்தை விட்டு உனது மனத்தை எனது பாதங்களில் சமர்ப்பணம் செய்துவிடு. பேராசை கொண்டவனின் இதயத்தில் உள்ள செல்வப்பற்று போல  அத்தகைய பக்தர்கள் எனது இதயத்தில் தங்கிவிடுகின்றனர். அத்தகையவர்கள் மட்டுமே எனக்குப் பிரியமானவர்கள். நசன் எவருடைய தயவுக்கும் கட்டுப்பட்டு அவதரிப்பதில்லை”

                          **                             தொடரும்