Statue of Augustus

Written by London Swaminathan 



Date: 3 JUNE 2018



Time uploaded in London – 14-05


Post No. 5072


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.







Monk Zarmanochegas who accompanied an Indian embassy from King Pandion to Roman Emperor Augustus  (63 BCE to 14 CE) reached Rome by 19 BCE. Later this Monk Zarmanochegas amazed Athens by burning himself to death publicly. Some people thought that he was a Buddhist. They changed the name Zarmanochegas into Sramanacharya. The identification is not certain. The Greeks did horrible things to the words they borrowed and the names they reproduced.


My research shows that he was a Hindu saints from Tamil Nadu. The reason being we don’t have enough evidence in ancient Buddhist literature to show that they burnt themselves when their life mission was finished. But in Hindu literature we have umpteen references to show that they ended their life in this way when their mission was fulfilled.

Kabila, the Brahmin poet who contributed highest number of Tamil verses in the Sangam literature, burnt himself to death after he married two daughters of ancient Tamil philanthropist Pari of Pa

rambu country. Even today we can visit his memorial Kabila Rock near Thirukkovilur in Tamil Nadu. He lived around First century BCE or CE. At the same time this Hindu burning himself in Greece also happened. So Kabilar might have inspired him. Moreover the saint/monk accompanied a Tamil ambassador from Pandya King. So the saint must be a Tamil one.


saints burning themselves happened from Ramayana Times. Sabari a hunter woman saint and many other saints of Ramayana days burnt themselves after seeing Rama, thinking that they can straight away go to heaven or attain salvation.


Kumarila Bhatta, a great scholar and contemporary of Adi Shankara burnt himself to death. When Adi Shankara came for a debate , Kumarila told him that it was too late and sent him to another scholar.

A Hindu saint visited Mayan civilization , taught them good things and burnt himself to death. He told them that he would come back again. After several centuries when he Christian robbers came from Spain that generation thought that he must be the expected saint. But those plunderers looted the innocent Mayan civilization and took all the gold to Spain.


Following is my article posted on 12 July 2014:-

Five Ascetics who Entered Fire: Vedavati, Sabhari, Sarabhanga,Kabila, Quetzalcoatl


Five Ascetics who Entered Fire: Vedavati, Sabhari, Sarabhanga,Kabila, Quetzalcoatl

Research Article Written by London Swaminathan
Post No. 1168; Dated 12th July 2014.

Hindu epic Ramayana is unique in many ways. One of the unique things about the Ramyana is “self immolation”. It is very interesting to know that women ascetics existed in the days of Ramayana and they did enter the fire and sacrificed their lives when they thought that the date of their departure had come. This is one the boldest things, we can see only in the Hindu world. Here we see a continuity of Upanishadic age sages like Gargi and Maitreyi. They did not feel any body pain when they entered the fire due to their Yogic practice.

Sita did not fear to enter fire to prove her purity. Kumarila Bhatta, contemporary of Adi Shankara, did not hesitate to burn his body slowly in the middle of husk lighted on all four sides. Tamil poet Kabila did enter fire after fulfilling his noble mission. Aztec saint Quetzalcoatl (may be a Hindu saint) did sacrifice his life in fire.

Goddess Uma did penance by standing in the middle of Five Fires (Panchagni). Many a saints including Bhageeratha did Panchagni penance. Bharata and Angatha tried to enter the fire thinking that they lost their in their mission. This is a Hindu ritual. When one completes something noble, one enters fire. When one failed to achieve to fulfil something, they enter the fire ritually.

There is a big difference between suicide and this ritual sacrifice. Here they enter the fire after announcing to the whole wide world that on such and such day they would do it for a particular noble cause. It is not because of depression or agitated mind. There is another type known as Sati, where in the women who lost their husbands climb the funeral pyre. There is another type of sacrifice where women like Chitoor Rani Padmini along with her friends entered the fire to save their modesty.
Here is a short list of great ascetics who immolated themselves:

Sharabhanga :

Rama, after slaying the demon Viradha, visited the hermitage of Sharabhanga. He told Rama that he rejected Indra’s invitation to visit Brahmaloka, knowing that Rama was visiting the place. He also directed Rama to Sutikshna’s dwelling. He requested Rama to stay with him till he casts off his body as a snake casts off its slough. Then Sharabhanga prepared a fire and poured clarified butter therein. The sage entered the flames and assumed a youthful form and ascended to Brahma’s abode (Source: Aranya Kanda, Chapter 5)


She was waiting to see Rama. When Rama went to her in the middle of the forest; she gave him berry fruits and roots which were bitten by her. She did this to give the sweetest ones to Rama. Since Rama knew her motherly love, he did not reject it. She belonged to the caste of hunters. That tribal woman guided Rama and Lakshmana to lake Pampa an Rishyamuka mountain.
“Having received permission from Rama to depart, Sabhari, wearing matted locks, robes of bark and a black antelope skin, cast herself into the fire, thereafter rising into the air like a bright flame. (Chapter 74, Aranya Kanda).


Vedavati was the daughter of Rishi Kusadhwaja. When Ravana was passing through the forests in the Himalaya he met Vedavati, a damsel of great beauty dressed in acetic garb. When Ravana wanted to marry her she told him that she would marry only Vishnu. But Ravana boasted to her about his heroic deeds and touched her hair with a bad intention. Enraged by this, she cursed him that he would be destroyed by her in her next birth (as Sita) and entered fire before him. When she entered the fire celestial flowers fell around her (Uttara Kanda, Ramayana)

Tamil Poet Kabilar:

Kabilar, a Brahmin poet of great character, who lived in the Sangam Age ( First three centuries CE) was a good friend of a generous chieftain Pari. When the mighty Tamil kingdoms laid a siege around his kingdom Kabilar boldly supported Pari. The three Tamil kings of Sera, Choaza, Pandya kingdoms killed him by deceit. Then Kabilar took his two daughters to all the chieftains begging them to marry them. No one dared to earn the enmity of the powerful Tamil kings. At last, one chieftain took care of those girls and Kabilar, having fulfilled his mission, entered the fire. There was a memorial stone in the place known as Kabilar Stone near Tirukoyilur on the banks of River Pennai. There is an inscription with this story in verse (Source Dr R Nagasamy’s Tamil book ‘Paamaalai’).

Bharatha, Rama’s brother, was desperate to see Rama after his 14 year banishment. When he did not arrive on the appointed day Bharat was about to jump in to ceremonial fire. But Rama arrived by his divine Supersonic jet from Sri Lanka and saved his life. When Angathan and other monkeys could not find Sita in their search mission, they contemplated sacrificing themselves in fire. This is a typical Hindu approach.


Aztec Saint’s Self Immolation

Aztec civilization (750 CE to 1500 CE) in South and Central America had a mysterious person with the name Quetzalcoatl. There were two people with the same name which resulted in lot of confusion. He was a demiurge, priest, ruler conceived by virginal birth years after his father’s death. He was ruler of Toltecs for twenty two years. He lived in Tula, lost a civil war, fled with a good sized Toltec force. He set sail into the open sea on a particular date Aztec calendar with a prophecy that he would come back on the recurrence of that date.

Centuries after this date, Spanish man Herman Cortes landed on the coast of Mexico on 4th March 1519. Aztec king Montezuma believed that god and saint Quetzalcoatl had come back in the form of a white man. He was given royal welcome. But Cortes, Columbus and his band of explorers brought disease, death and destruction to the wonderful Mayan, Aztec and Inca civilizations. They plundered the whole of South America and took tons of gold to Spain and Portugal.

Quetzalcoatl means ‘feathered serpent’ or ‘precious twin’. He is one of the most important Aztec deities, although he has origins in pre Aztec cultures. There was a historical king in the same name that was expelled from Tula, the Toltec capital in 987 CE. According to one version he reached the Gulf of Mexico and immolated himself, to be reborn as the planet Venus. He predicted that he would come back. He may be a Hindu saint who practised such rituals in ancient India.




Picture of Zoroaster

Written by London Swaminathan 


Date: 30 May 2018


Time uploaded in London – 15-27


Post No. 5060


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.





I have already given the stories of walking on the water and flying through the air from Hindu, Buddhist and Jain sources. There is one more story from the Parsi religion. When we talk about religion, we believe in the miracles done by great saints. But the strange thing about the Greek writers is that they wrote fanciful stories and  interesting stories about Alexander the Great. The stories range from Alexander falling in love with Hindu and other women to walking on the water etc.

Purana= mythology

Here is the story about Z of Persian/Parsi religion (Persia= Modern Iran)

ZARATHUSHTRA , appearing in the Zerdsht Nama, dated 1278 CE has the following anecdote:

ZARATHUSHTRA  having arrived at the banks of River Araxes, found no boat. He worried about his wife and himself exposing themselves semi naked just to cross the river.  There were lot of people watching them. He prayed to the Lord and then they all walked safely on the surface of the water and crossed the river. Since Muslim invaders destroyed most of the Parsi scriptures, we wouldn’t know whether this story is from any ancient book or a later one. The fact that ZARATHUSHTRA  and his family walked on the surface of the water may be due to Indian influence. From Rig Vedic seers to Vasudeva (father of Krishna) we have many stories in Hindu religion about walking on water or rivers obeying the commands of the saints.

Alexander ‘Mahatmyam’ (Great Holy  Story)

Alexander, the hero of much fairy tale, figures in some marvellous affairs with the waters, of which one is the passage of the sea at Pamphylia. Greek Historian Arrian (First century CE) in his Anabasis of Alexander 1-26 says that there is no passage along beach except when the north wind blows; “at that time after strong South wind, rendered his passage easy and quick, not without divine intervention, as he and his men interpreted.”

Greek biographer Plutarch (46-120 CE) in his life of   Alexander refers to the same legend and quotes Menander in connection with it, but Alexander himself made no claim of anything miraculous in the passage.


Greek historian Appian (First century CE) also knew the legend and in his Civil Wars mentioned it in connection with an adventure of Caesar’s in the Ionian Sea.


Greek geographer Strabo (First century CE) said the army passed in the water for a whole day and the water was up to navel.


Greek historian Callisthenes, however, said that sea not only opened for him but even rose and fell in homage. He quoted Eusthatius for his statement. But this statement should not be taken literally but may be looked upon as a rhetorical embellishment to something which was understood more prosaically.


Roman historian and hagiographer Josephus (First century CE) gives the event an undeniably miraculous touch. In the Antiquities, he described the Hebrew crossing of the Red Sea (under Moses), he cites this legend in confirmation of that in Exodus, and the sea divided for Alexander, in an offhand way referring to the other historians as his authority.

There is another story about in the Pseudo Callisthenes. When Alexander arrived in Babylon, he himself went in disguise as an ambassador to Darius. He received and entertained him, with a banquet in the evening. During the course of the banquet a Persian Lord recognised Alexander, and informed Darius, Persian King.  Alexander, finding himself discovered, fled from the hall, snatching a torch to light him through darkness. Fortunately, he chanced upon a horse at the door. Now by the might of the gods, Alexander crossed the river, but when he had reached the other side and the fore feet of the horse rested on dry land, the water which had been frozen over suddenly melted, and the hind legs of the horse went down into the river. Alexander however leaped from the horse to land, and the horse was drowned in the river.


So all cultures have similar stories, which in course of time, changed into mythology.  When religions had such stories, they were all attributed to help from the gods.  When historical figures appear in such stories some find heroic adventures there and some others say they are nothing but lucky coincidences. These stories make the history interesting to read.

Source: The Indian and Christian Miracles of Walking on the Water, William Norman Brown, 1928





வேதம் முதல் தாயுமானவர் வரை அஷ்டமா சித்திகள்! அற்புத சக்திகள்! (Post No.5058)

Written by London Swaminathan 


Date: 29 May 2018


Time uploaded in London – 14-35


Post No. 5058


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.





வேதம் முதல் தாயுமானவர் வரை அஷ்டமா சித்திகள்! அற்புத சக்திகள்! (Post No.5058)

தாயுமானவர் பாடிய அற்புத சக்திகள் பற்றிய பாடல் நாம் எல்லோரும் அறிந்ததே:


கந்துக மதக் கரியை வசமா நடத்தலாம்;

கரடி வெம்புலி வாயையுங் கட்டலாம்;

ஒரு சிங்கம் முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்;

கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்

வெந்தழலின்  இரதம் வைத்தைந்து லோகத்தையும்

வேதித்து விற்றுன்ண்ணலாம்;

வேறொருவர் கானாமல் உலத்துலாவரலாம்

விண்ணவரை ஏவல் கொள்ளலாம்;

சந்ததமும் இளமையோடிருக்கலாம்

மற்றொரு சரீரத்திலும் புகுதலாம்;

சலமேல் நடக்கலாம்; கனல் மேலிருக்கலாம்

தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்

சிந்தையை அடக்கியே சும்மா இருக்கின்ற திறமரிது.


அற்புதங்களின் ப்ட்டியலைத் தரும் தாயுமானவர் மனதை அடக்குவதுஅதை விடக் கடினம் என்கிறார்.


இந்த மாதிரி அற்புதங்களை தமிழ் சித்தர்கள் சர்வ சாதாரணமாகச் செய்து வந்தனர். அவர்களுக்கு அது ஒரு விளையாட்டு போல! இறைவனின் அற்புதங்களை சொல்லும் தமிழ் மொழி நூல்களும் அதை திரு ‘விளையாடல்’ என்றே செப்பும். ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் அதை லீலா விநோதங்கள் அல்லது விபூதி என்பர்.

இதற்கெல்லாம் மிக மிக முந்தைய அற்புத துதிகள் உலகின் மிகப் பழமையான ரிக் வேதத்தில் உள்ளன.


ரிக் வேதம் 3500 ஆண்டு முதல் 8000 ஆண்டுவரை பழமையுடைத்து என்பது ஆராய்ச்சியாளர்களின் துணிபு. அதில் பத்தாவது மண்டலத்தில் ஜடை தரித்த (கேசீ) முனிவர்களைப் பற்றியும் அந்த முனிவர்களின் சக்தி குறித்தும் வருகிறது


ஏழு ரிஷிகள் சூரியனை முனிவனாக உருவகித்து பாடிய பாடல் அது.

அதில் வரும் சில வரிகளைக் காண்போம்:

கேசீ பூமியையும் சோதியையும் தாங்குகிறான்


முனிவர்கள் மஞ்சள் நிற ஆடைகளை அணிகின்றனர். காற்று போலச் செல்கிறார்கள்.

நாங்கள் காற்றின் மேலே ஏறினோம்; மானுடர்களே; நீங்கள் தூல தேகத்தையே பார்க்கிறீர்கள்


காற்றின் குதிரையும் வாயுவின் நண்பனுமான முனி, தேவனால் ஊக்கம் அடைந்து, கிழக்கு மேற்கிலுள்ள இரு கடல்களுக்கும் செல்கிறான்.


அப்சரஸ், கந்தர்வர்கள் செல்லும் இடங்களிலும் வனவிலங்குகள் செல்லும் இடங்களிலும் ( வானம், காடு)  முனிவன் சஞ்சரிக்கிறான்.


கேசீ ஜடையுள்ளவன். அவன் ருத்திரன் விஷத்தை அருந்தினான்.


இந்தப் பாடலில் வரும் விஷம் அருந்தும் வரிகள் நமக்கு விஷம் உண்டு பெயர் பெற்ற திரு நீலகண்டன் (சிவ பெருமான்) கதையை நினைவு படுத்துகிறது.


இந்தத் துதியின் அடிக்குறிப்பில் ரிக் வேதத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்த ஜம்புநாதன் கூறுவதாவது:-

முனிவர்கள் தங்கள் நேர்மையான வாழ்க்கை நடைமுறைகளால் வாயு, ருத்திரன் போன்ற தேவர்களின் தன்மையை அடிய முடியும்.  அவர்களைப் போல சிறந்த சக்திகளையும் பெற முடியும். எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்ல முடியும்; நீண்ட அழகான முடியுடைய முனிவர்கள் தவத்தின் போது மழிப்பதில்லை. தீ ஜோதி, பூமி ஆகியவற்றைத் துதிப்பார்கள்.


சுமார் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட ‘தீக நிகாயம்’ என்ற பௌத்த மத நூலும் ஆறு அதி மானுட சக்திகளை விவரிக்கிறது. ரிக் வேதம் காலத்தினால் பழமையானதால் அவர்கள் மறை பொருளில் பேசுவர். ஆனால் பிற்காலத்தில் எழுந்த பௌத்த, சமண சமய நூல்கள் நமக்குப் புரியும் நடையில் எல்லாவற்றையும் நுவல்வர்.


இதோ புத்த மத நூல் இயம்புவன:


“ஒரு மனிதன் பல மனிதர்கள் ஆகலாம்; பலர் ஒன்றாகலாம்.

மலைகள், சுவர்கள் ஊடே நுழைந்து செல்லலாம்

தண்ணீருக்குள் முங்கு நீச்சல் அடிப்பது போல பூமிக்குள் மூழ்கி எழுந்திருக்கலாம்.

தண்ணீர் மீது நடந்து செல்லல்லாம்

யாருக்கும் தெரியாமல் மாயமாய் உலவலாம்

காற்றின் மீது சம்மணம் போட்டவாறு பறக்கலாம்.


நிலவையும் கதிரவனையும் தொடலாம்;

பிரம்ம லோகம் வரை மானுட உடலில் செல்லலாம்.”



இவை அனைத்தும் சாதாரண மனிதனால் செய்ய இயலாது.

சமண மத நூல்களும் இதையே சொல்லும்.


அஷ்டமா சித்திகள்



ஹேம சந்திரர் எழுதிய த்ரிசதிசலாகா புருஷ சரிதத்தில் வரும் விஷயம் பின்வருமாறு:


“ஊசியின் காதில் நுழையும் அளவுக்கு உருவத்தைக் குறுக்கலாம்.

மேரு மலையை முழங்கால் அளவாகக் காட்டும் வரை உயரலாம்

காற்றை விட லேஸாகலாம்.

இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தை விட வலிமை பெறலாம்.


பூமியில் இருந்தவாறே கிரஹங்களைத் தொடலாம்


நீரின் மீது நடக்காலாம். பூமிக்குள் பு குந்து எழலாம்

பொந்துக்குள் நுழைவது போல மலைகளுக்குள் எளிதில் நுழையலாம்.

உருவமே தெரியாமல் மறையலாம்; வானம் முழுதும் வியாபித்தும் நிற்கலாம்.”


ஆக ரிக் வேதம், பழங்கால மொழியில் பகன்றதை பிற்கால நூல்கள் எளிய மொழியில் செப்பின என்றால் மிகை இல்லை.

அஷ்டமா சித்திகள் — அணிமா, மகிமா, கரிமா, லகிமா, பிராப்தி, பிராகாமியம், ஈசிதை, வசிதை என்னும் எட்டுவகைச் சித்திகள்.

அஷ்டமா சித்திகள் என்பதில் மேற் சொன்ன அற்புதங்கள் எல்லாம் அடக்கம். ஆனால் கூடு விட்டுக் கூடு பாயும் வித்தை எண்வகைச் சித்திகளில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. இது பர காயப் பிரவேசம் ஆகும். அதாவது ஒருவர் உடலில் உள்ள உயிர் வேறு ஒருவரின் உடலுக்குள் புகலாம். இதைத் திருமூலர் கதையில் விளக்கியுள்ளேன்





Written by London Swaminathan 


Date: 29 May 2018


Time uploaded in London – 10-14 am


Post No. 5057


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.




Rig Veda is the oldest book in the world and it is dated between 1500 and 6000 BCE. It has got several hymns where the Yogic powers are beautifully described. Though lot of saints in later ages have sung about the mystic powers of saints and seers in North and South of the country, this is the oldest to document such powers. This hymn describes SUN in terms of earthly Yogis and Munis.


Psychic power of Levitation

1.Here is the hymn (RV 10-136)


The long haired one (Kesi) carries the fire;

The long haired one (Kesi) carries the poison;

The long haired one (Kesi) carries heaven and earth;

The long haired one (Kesi) carries all the sky which is to be seen;

The long haired one (Kesi) is called the Light.


2.The Munis (seers) wind girdles, wear soiled yellow garments; they follow the course of the wind when the gods have entered them.


3.Transported through the practise of Muni- asceticism, we mount the winds; you mortals see only our bodies.

4.He flies through the air looking upon forms of every sort, the Muni, who has become a friend to benefit every god.

5.The Wind’s horse (Vata), the Wind’s (Vayu) friend is then the Muni, incited by the gods. In both oceans he dwells, the eastern and the western.

6.Wandering on the path of the Apsarasses, the Gandharvas (in the sky), and wild beasts (thick forests), is the long haired one, who knows every desire, a friend sweet and more intoxicating.

7.Vayu, has churned for him; for him he pounds things most hard to bend, when the long haired one drank from the cup of poison with Rudra.


(Lord Shiva drank poison to save Devas and Asuras (demons and angels) when they churned the Milk ocean for Amrta (Ambrosia). Goddess Uma stopped it half way through the neck of Siva and he had it in his neck for ever and he is called Neela (bluish black necked) Kanta.


Like most of the hymns of the Rig Veda this hymn has also different translations. It is sung by Sapta Rishis. But all the translators agree on one point- the mystic powers of saints are explained here and the Sun is compared with them or used as a symbol for them. One interpretation is that the Yogis get the power of Sun, Wind etc through their practices.

Buddhists’ Six Supernatural Powers


Buddhists also describe six super natural powers in Digha Nikaya of third century BCE.

“With thoughts thus concentrated, purified, cleansed, stainless, free from contamination, impressionable, tractable, steadfast, immovable, he inclines, he bends down, his thoughts to the acquisition of the various kinds of Magic Power. He enjoys, one after another, the various kinds of magical power, the several varieties thereof:

Being one man, he becomes many men. Being many men, he becomes one man.

He becomes visible; he becomes invisible.

He passes through walls and ramparts and mountains without adhering thereto, as though through the air.

He darts up through the earth and dives down into the earth, as though in the water.

He walks on water without breaking through, as though on land.

He travels through the air cross-legged, like a bird on the wing.

He strokes and caresses with his hand the moon and the sun, so mighty in power, so mighty in strength.

He ascends in the body even to the World of Brahma”.


What the Rig Veda described in an archaic language (Vedic Sanskrit)  is described here in a plain language.

A yogi can pass through walls

Can become invisible

Can ascend to the Brahma loka with physical body

Can become many

Can walk on water and fly through the air.


Such is magical power, the first of Six Supernatural powers, of which the others are the Heavenly Ear, Mind-reading, Recollection of Previous States of Existence, the Heavenly Eye, the Knowledge of Means of destroying the Three Contaminations.


Jain Supernatural Powers

The Jains called such supernatural powers as ‘labdhi, sakti, rddhi’. We have the description of such powers in Hemachandra’s Trisatisalaakaa purusacarita:–


“They (Jain sages) were able to reduce themselves into so minute a form that they could pass, like a thread, even through the eye of the needle.

They could heighten their bodies to such an extent that even Mount Sumeru would reach up only to their knees.

They could make the body so light that it was even lighter than air

The gravity of their bodies surpassed that of Indra’s thunderbolt, and hence their strength (i.e. strong blow) could not be borne by the Gods of Indra and others.

Their power of extension was such that they could touch while standing on earth, the planets or even the top of Mount Meru with their fingers as easily as we touch the leaves of a tree.


Their strength of will was so great that they could walk on water as on land, and could dive into or come out of the ground as if it were water.

Their supernatural powers with regard to worldly glory were such they could gain for themselves the empire of a Cakravartin (Universal Monarch) or of an Indra.

Unprecedented was their power by which they brought under control even wild beasts.

Their motion was so irresistible that they could enter into a mountain as easily as into a hole.

Their power of becoming invisible was so unchecked that they could fill in the space of the universe with their multiple forms”.


This is more elaborate description of what we found in the Rig Veda (3-33 and 10-36)

Following is reproduced here from my old posts:–

Eight Types of Supernatural Powers


Hindu Yogis are very familiar with the eight types of powers called Ashtama Siddhis.

Siddhar is one who attained Siddhi i.e. special psychic and supernatural powers, which has been defined to be eight-fold in the science of yoga.



1.Anima :power of becoming the size of an atom and entering into smallest life.

2.Mahima : power of becoming mighty and co-extensive with the universe.

3.Laghima : capacity to be light, though big in size

4.Garima : capacity to be heavy though seeming small in size

5.Prapthi : capacity to enter all the worlds from Brahmaloka to Pathalam


: power of disembodying and entering into other bodies and going to heaven and enjoying whatever one wants from one place

7.Isithvam :  having the creative power of God and control over the sun, the moon and the elements

8.Vasithvam : power of control over kings and Gods.

Tamil Saint Thayumanavar sings about the Supernatural powers in one of his verses:

You can control a mad elephant

You can shut the mouth of bear or tiger

You can ride a lion

You can play with the cobra

You can make a living by alchemy

You can wander through the world incognito

You can make vassals of the gods

You can be ever youthful

You can walk on water

You can live in fire

You can achieve all Siddhis at home

But to control the mind is rare and difficult.


(*Tamil original is given at the end)

Controlling mind is harder than doing miracles. When a person starts doing severe penance he gets lots of temptations from the angels. (Kanchi Paramacharya says in one of his lectures that the angels hover around you and beg you to use them). Anyone who falls a prey to such temptation is trapped with women or gold or some strange desires such as building a new temple or starting a new movement or creating a Utopia. Those who ignore and go beyond that temptation will reach God. But there are some saints, who come back from that stage to awaken the mankind. Ramakrishna Paramahamsa said that knowing that there is a big ocean of ever bliss, they rush back to the world to announce: Please Believe me, Please come with me, Please Join me to merge with the Nithya Ananda=Bliss forever.


*Tamil Original of Thayumanavar song:

கந்துக மதக் கரியை வசமா நடத்தலாம்;

கரடி வெம்புலி வாயையுங் கட்டலாம்;

ஒரு சிங்கம் முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்;

கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்

வெந்தழலின்  இரதம் வைத்தைந்து லோகத்தையும்

வேதித்து விற்றுன்ண்ணலாம்;

வேறொருவர் கானாமல் உலத்துலாவரலாம்

விண்ணவரை ஏவல் கொள்ளலாம்;

சந்ததமும் இளமையோடிருக்கலாம்

மற்றொரு சரீரத்திலும் புகுதலாம்;

சலமேல் நடக்கலாம்; கனல் மேலிருக்கலாம்

தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்

சிந்தையை அடக்கியே சும்மா இருக்கின்ற திறமரிது.



புத்த மத அதிசயம்! தண்ணீர் மீது நடந்தான் அரசன்!! (Post No.5039)

WRITTEN by London Swaminathan 

Date: 23 May 2018

Time uploaded in London – 17-28 (British Summer Time)

Post No. 5039

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

ஐந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ‘அங்குத்த நிகாய’ என்ற புத்த மத நூலுக்கு புத்தகோஷர் எழுதிய பாஷ்யத்தில் பின்வரும் சம்பவத்தை விவரிக்கிறார்:


கப்பினா என்ற அரசன் 1000 மந்திரிகளுடன் கங்கைக் கரைக்குச் சென்றான்.


(இந்துக்கள் 60,000 என்பதை பயன்படுத்துவது போல பௌத்தர்கள் 500 அல்லது 1000 என்ற எண்ணைப் பயன்படுத்துவர். பொருள்= அதிகமான)


கங்கை நதியில் வெள்ளம் கரை புரண்டு ஓடியது. மன்னன் சொல்கிறான்: படகுகள் செய்ய நம்மிடம் அடிமை வேலை ஆட்களோ நம்முடைய சேவகர்களோ இல்லை. ஆனால் வானம் முதல் பூமி வரை புகழும், அருளும் பரப்பிய நம்  குருநாதர் உண்மையிலேயே ஞானம் பெற்ற புத்தராக இருப்பாரானால் என்னுடைய குதிரைகளின் குளம்புகளில் கூடத் தண்ணீர் படாமல் இருக்கட்டும். இதைச் சொல்லிவிட்டு மன்னன், தனது குதிரைகளை ஆற்றின் மீது நடக்கவிட்டான். குதிரைகளின் காலில் ஒரு துளி கூடத் தண்ணீர் படவில்லை மறு கரைக்குச் சென்றனர்.


நெடுந்தொலைவு சென்றனர். மீண்டும் ஒரு ஆறு வந்தது. அதுவோ ஆழமான நதி. ஆயினும் முன்னர் சொன்ன ஒரு சொல்லை வைத்துக் கொண்டே துணிச்ச்சலாக குதிரைகளை விட்டனர். அவை நனையாமல் ஆற்றின் மீது நடந்து சென்றன. கடைசியாக சந்திரபாகா என்ற பெரிய நதியை அடைந்தனர். அங்கும் புத்தர் பெயர் சொல்லி எளிதில் நதி மீது நடந்தனர். இறுதியில் மன்னன்   புத்தர் காலடியில் சரண் புகுந்தான்.

அவனது மஹாராணி அநோஜாவும் இச்செய்தியைக் கேட்டாள். அவள் 1000 ரதங்களுடன் புறப்பட்டாள். கங்கை நதிப் பிரவாஹத்தைக் கண்டவுடன் தன் கணவன் செய்தது போலவே புத்தர் உண்மையான குருவானால் எனக்கும் வழி திறக்கட்டும் என்றாள். அப்படியே நிகழ்ந்தது.


ஆக ரிக் வேதத்தில் துவங்கி பைபிளின் புதிய ஏற்பாடான பீட்டர் சம்பவம் வரை இந்து, சமண, பௌத்தர்கள் ‘நீரின் மேல் நடந்த அற்புதம்’ உள்ளது (விவரங்களை முதல் இரண்டு கட்டுரைகளில் காண்க)


இன்னொரு அற்புதமும் புத்தர் கதையில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. மன்னன் கப்பினாவும், மஹா ராணி அநோஜாவும் புத்தர் பக்கத்தில் வந்து நின்ற போது ஒருவரை ஒருவர் காண முடியாதபடி புத்தர் செய்துவிட்டாராம். ஏனெனில்

காதல் மலர்ந்து விடும்; காமம் பரவிவிடும் என்று.


இருவரும் பௌத்த மதத்தைத் தழுவிய பின்னர் அந்த மாயத் திரையை புத்தர் விலக்கி விட்டாரம். அதாவது ஒருவரை ஒருவர் கண்டனர். ஆனால் காமம் மலரவில்லை.


இதே போல மஹாவம்ச பாஷ்யத்திலும் உளது. இவை எல்லாம் ரிக்வேத துதியின் எதிரொலி என்றால் மிகை ஆகாது.


திலீபன் என்ற ரகுகுல மன்னன் நீரின் மீது சென்ற போது அவன் தேர் தண்ணீரில் மூழ்கவிலை என்று மஹாபாரதம் பகரும்.




இதே போல யசா என்பவர் புத்தரிடம் ஓடிச் சென்றவுடன் அவனுடைய அம்மாவுக்கு வருத்தமாம; கணவனை விரட்டி மகனக்கூட்டி வர அனுப்பினாள் புத்தரிடம் அவர் போனார். என் மகன் இங்கே வந்தானா? என்று கேட்டதற்கு புத்தர் ஈரெட்டாக,  மழுப்பலாகப் பதில் தந்தார்; யசனை கண்ணுக்குத் தெரியாதபடி மறையச் செய்து விடுகிறார்.



அவனது அப்பாவுக்கு ஞான உபதேசம் செய்து மதம் மாற்றிய பின்னர் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் வைத்திருந்த யசனக் காட்டுகிறார். யசனைத் தாயின் துயரத்தைத் துடைக்க த்நதை அனுப்பிய காலையில் புத்தரும் அவஓடு சென்று யசனின் தாயார், மனைவி மகள் ஆகியோரையும் மதம் மாற்றுகிறார்.


இப்படிப் பல கதைகள் பௌத்த நூல்களில்!! புத்தரே நீரின் மீது நடந்ததாகவும் கடலின் மீது பறந்து இலங்கைக்கு வந்ததாகவும் சில கதைகள் உண்டு. ஏசு பற்றியும் இப்படிப் பல கதைகள் உண்டு.


கடலை விரட்டிய தமிழ் மன்னன் ; தண்ணீர் மீது நடந்த அதிசயங்கள் (Post No.5035)

கடலை விரட்டிய தமிழ் மன்னன் ; தண்ணீர் மீது நடந்த அதிசயங்கள் (Post No.5035)
WRITTEN by London Swaminathan 

Date: 22 May 2018

Time uploaded in London – 7-30 am (British Summer Time)

Post No. 5035

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.



பழங்காலத்தில் கீழை நாடுகளில் ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது. ஒருவர் சத்தியத்தின் பெயரில் சூளுரைத்து கடலை விரட்டலாம். தண்ணீர் மீது நடக்கலாம்; நதிகளை ஓடாமல் செய்யலாம் என்று நம்பினர். இந்தக் கதைகள் சிலப்பதிகாரம், திருவிளையாடல் புராணம், புத்த, ஜைனமத நூல்களில் உள்ளன. மோஸஸ் கடலைக் கடந்த கதை, ஜீஸஸ் சிஷ்யன் கடலைக் கடந்த கதை எல்லாவற்றுக்கும் மூலம் ரிக்வேதம் என்று முதல் கட்டுரையில் நேற்று காட்டினேன்.



தமிழர்களைப் போலவே சீனாவிலும் மன்னன் செய்த செயலைப் பார்க்கையில் இரு ஒரு பழங்காலச் சடங்கோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.


திருவிளையால் புராணத்தில் ஒரு கதை இருக்கிறது; அதன் தலைப்பு “கடல் சுவற வேல்விட்ட படலம்”. 96 அஸ்வமேத யாகம் செய்த உக்கிரகுமார பாண்டியன் மீது இந்திரன் பொறாமை அடைந்தான். ஏனெனில் எவரேனும் 100 அஸ்வமேத யாகம் செய்தால் இந்திரன் பதவி பறிபோய்விடும் இதனால் இந்திரன் மதுரை நகர் மீது கடல் தண்ணீர் பாயும்படி ஏவிவிட்டனன். இது தமிழ்ச் சங்கம் இருந்த தென் மதுரையாக இருக்கலாம்.  பாண்டிய மன்னன் சிவ பக்தன் என்பதால் சிவபெருமானே அவன் கனவில் தோன்றி கடலைக் கட்டுக்குள் வைக்க அனுப்பினான் என்பது கதை. உடனே அவன் இரவோடு இரவாக கடல் மீது வேல் ஒன்றை எறிய  அது பின்வாங்கியது.

உண்மை பேசுவோர், நியாயமான ஆட்சி நடத்துவோருக்கு இப்படிப் பட்ட அபூர்வ சக்திகள் இருந்ததாக மக்கள் நம்பினர். நல்லாட்சி நடக்கும் நாட்டில் பயிர்கள் தாமாகவே செழித்து வளரும் என்று வள்ளுவனும் செப்புவான்.

சீனாவில் நடந்த அதிசயம்

மிலிந்த பன்னா என்னும் நூலில் ஒரு கதை வருகிறது:–

“மன்னாதி மன்னா! சீனாவில் ஒரு மன்னன் நாலு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை, கடலுக்குக் காணிக்கை செலுத்துவதற்காக சபதம் செய்கிறான். அவன் தேரில் ஏறி கடலுக்குள் ஒரு லீக் ( மூன்றரை மைல்) தொலைவு செல்வான் அவன் உள்ளே நுழைந்தவுடன் கடல் பின் வாங்கி விடும். அவன் தேர் வெளியே வந்தவுடன் கடல் அந்த இடத்தில் பாய்ந்து முழுகடித்துவிடும்”.

இது புத்தமத நூலில் உள்ள கதை. ஆக பரசுராமன் கோடரியை எறிந்து கேரள பூமியை மீட்ட கதை, மஹாவம்சம் எனும் இலங்கை நூலில் உள்ள கதை ஆகியன எல்லாம் ஸத்தியத்தின் மூலம் சபதம் செய்து தண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று காட்டுகின்றன; நிலம் தரு திருவில் பாண்டியன், கடல் சுவற வேல் விட்ட உக்கிரப் பெருவழுதி அல்லது உக்கிர குமாரன் அகியோர் பற்றிய குறிப்பு சிலப்பதிகாரத்திலும் உண்டு.


From my earlier post:–

மஹாவம்சக் கடல் கதை

சுனாமி/ கடல்கோள்
அத்தியாயம் 22-ல் ஒரு காதல் கதை வருகிறது. இது காகவனதீசன் மன்னன் காலத்தில் நடந்தது.
கல்யாணி என்னும் நகரில் தீசன் என்ற மன்னனின் மனைவிக்கு (ராணிக்கு) ஜய உதிகன் என்பவன் ஒரு காதல் கடிதத்தை புத்த பிக்கு போல வேடம் அணிந்த ஒருவர் மூலம் அனுப்புகிறான். அவன் ராஜா ராணி வரும் போது அதை ராணியின் முன்னால் போடுகிறான். சத்தம் கேட்டுத் திரும்பிய தீசன், ராணிக்கு வந்த காதல் கடிதத்தைப் படித்துவிட்டுக் கோபம் அடைகிறான். கோபத்தில் உண்மையான தேரரையும், தேரர் வேடத்தில் இருந்த போலியையும் வெட்டி வீழ்த்துகிறான். இதனால் கடல் (அரசன்) கோபம் கொண்டு பொங்கி நாட்டுக்குள் புகுந்தது. இது கி.மு 200க்கு முன் நடந்தது.

இது போன்ற சுனாமி தாக்குதல் கதைகள் பல தமிழ் இலக்கியத்திலும் உண்டு. கடல்மேல் வேல் எறிந்து கடலின் சீற்றத்தை அடக்கிய பாண்டியன் கதைகளை திருவிளையாடல் புராணத்தில் (கடல் சுவற வேல் எறிந்த உக்ர பாண்டியன்) காணலாம். ராமனும் கடல் பொங்கியவுடன் வருண பகவானுக்கு எதிராக கடலில் அம்புவிட்டதை ராமாயணத்தில் படிக்கிறோம்.

உடனே கடலின் சீற்றத்தை அடக்குவதற்காக, தீசன் தன் மகளை ஒரு தங்கக் கலசத்தில் வைத்து அனுப்புகிறான். அது கரை ஒதுங்கியபோது காகவனதீசன் அவளைக் கண்டு கல்யாணம் செய்துகொள்கிறான்.


இதில் நமக்கு வேண்டிய விஷயம் கடல் பொங்கிய (சுனாமி) விஷயமாகும். இதன் காலத்தை ஆராய்தல், முதல் இரு தமிழ்ச் சங்கங்களை விழுங்கிய கடற்கோள்களின் (சுனாமி) காலத்தை அறிய உதவலாம். சிலப்பதிகாரத்தில் ஒரு கடற்கோள் பற்றி நாம் படிக்கிறோம்.

வடிவேல் எறிந்த வான் பகை பொறாது
பஃறுளி ஆற்றுடன் பன்மலை அடுக்கத்துக்
குமரிக்கோடும் கொடுங்கடல் கொள்ள
வடதிசைக் கங்கையும் இமயமும் கொண்டு
தென் திசை ஆண்ட தென்னவன் வாழி!
-காடுகாண் காதை, சிலப்பதிகாரம்

இதை ஒப்பிட்டால் வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியன் மற்றும் முதல் இரு தமிழ்ச் சங்கங்களில் ஒன்றின் காலம் ஆகியன உறுதிப்படலாம். இலங்கை கடற்கோள் நடந்தது கி.மு.200–க்கு முன்.



சம்பந்தர் செய்த அற்புதம்

தேவாரம், திவ்யப் பிரபந்தம் போன்ற பாடலகளைப் பாடிய நாயன்மார்கள், ஆழ்வார்கள் மற்றுமுள்ள ஏனைய சிவனடியார்கள் வாழ்விலும் நதி நீர் , கடல் நீர் முதலியவற்றை அடக்கி ஆண்ட செய்திகள் உள. திருஞான சம்பந்தர் காவிரியில் வெள்ளம் கரை புரண்டு ஓடிய   போது   படகோட்டிகளும் பயந்து தயங்கி நின்றதாகவும் அவர் அடியார்களுடன் படகில் ஏறி தேவாரம் பாட, படகு அமைதியாக தவழ்ந்து மறு கரை சேர்ந்ததாகவும் ஸ்தல புராணங்கள் நுவலும். கொள்ளம்புதூரில் வெட்டாறு வெள்ளப் பெருக்கெடுத்தபோது சம்பந்தர் நதி கடந்த அதிசயம் சைவ வரலாற்றில் உள்ளது


கொள்ளம்புதூரில் ஆண்டுதோறும் ஓட (படகு) விழா நடப்பதோடு அந்த ஆற்றுக்கே ஓடம்போக்கி ஆறு என்றும் பெயர் வைத்துவிட்டனர்.

to be continued…………….



WRITTEN by London Swaminathan 


Date: 21 May 2018


Time uploaded in London – 15-18  (British Summer Time)


Post No. 5033


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.





First part of the article “Walking on the Water: Indian Miracles” was posted here on 19th May, 2018. Following is the second part.


‘Milinda panhaa’, the Buddhist book, has an interesting story. The sage Nagasena tells king Milinda : “ Your Majesty! In the land of China there is a king who once every four months, desiring to make offerings to the great ocean, performs an Act of Truth, and then proceeds in his chariot of state a league’s distance into the great ocean. Before the chariot of the state the mighty mass of water rolls back, and, as he returns, it pours back again. 4-1-46”

Tamil Miracle

Tamils also has such miracles in their literature. There was a Pandya King who shot his arrow or spear and the sea rolled back. Parasurama, one of the Ten incarnations of Vishnu, reclaimed land from the sea. Rama was very angry when the sea refused to give him way. Then he threatened Varuna with severe punishment. And then Varuna came and subdued the sea.

Kollambudur Miracle from sakaravijayam,

When Tamil saint Thirugnanasambandar visited the place (Kollambudur) with his followers, the river Vettar was in floods. Nobody dared to operate the boats to cross the river. Divine Grace blessed Sambandar to perform a miracle at that time. He sang a Thevaram Padigam in praise of the Lord of Kollambudur and stood inside the boat with his followers. The boat crossed the waters automatically and brought them to the other bank of the river.


Act of Truth is the ‘Truth command’. If it is true let it…………………..happen- is the vow one makes


King and Queen Miracle

Buddhagosa’s commentary on Angutta Nikaya has another miracle. King Kappina is on his way to enter the religious life under Buddha. This is what happened—

“Now the king with his 1000 ministers, reached the banks of the River Ganges. But at this time the Ganges was full. When the king saw this he said,  The Ganges here is full and swarms with savage fish. Moreover, we have with us no slaves or men to make boats for us. But of this Teacher virtues extend from the Avici Hell beneath to the Peak of Existence above. If this Teacher be the Supremely Enlightened Buddha, may not the tips of the hoofs of these horses be wetted.

They caused the horses to spring forward on the surface of the water. Not a single horse’s tip of the hoof wetted.  On a king’s high way proceeding, they went to the far shore. Farther on they reached another river. There was needed no ‘Act of Truth’. By the same act of truth, the river also, did they cross over. Then they reached the third river, the mighty River Chandrabhaga. That river also, by the same ‘Act of Truth’, did they cross over.

In short, Pandya king Nilam Tharu Thiruvil Pandya, Kadal Suvara Vel vitta Pandya and Buddhist King Kappina – did water miracles.

They made the water to roll back!


Later Queen Anoja of King Kappina , surrounded by 1000 chariot,s also crossed the Ganges by th Act of Truth.


All these stories recall the legend of Rig Veda (3-33) (See my previous post).

Jain Miracle- Walking on the Water

There is a Jain story with paradoxical riddles. A Jain king’s brother by name Soma became an ascetic. When the king came to know that Soma was camping outside the city he went there to pay his respects. Queen also vowed to see that holy man and decided not to take food till she pays respects to him that evening. #


When she rode in her chariot, the river in the middle of the city was in spate. She came back and asked her husband what to do. He told her to go back and say, “O Goddess River! if my husband has practised chastity since he paid his brother in law respects (in the past), then promptly give me passage”. She did say it and the river parted in to two and gave her passage.


She got confused because she became pregnant through her husband after he started paying respects to his brother (several years ago). When she met Sage Soma she asked the sage to clarify. He told her that her husband was chaste in his mind. Then the queen asked how can she return if the river is still in floods. Sage Soma told her,

“You must say to River Goddess, If the sage since taking the vow, has steadily lived in fast (for several years), then give me passage”. She recited words and easily crossed the river.


She asked her husband to clarify Soma’s statement. He told her “Lofty minded sages are indifferent to eating and non- eating. Mind is the root, speech the crown, deed the branch expansion of the tree of religion: from the firm root of that tree everything springs forth”. Then the queen understood.


—–to be continued




WRITTEN by London Swaminathan 


Date: 19 May 2018


Time uploaded in London – 16-43 (British Summer Time)


Post No. 5026


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.





Miracles in water or on the surface of water is in every religion. But the earliest miracles appear in the Rig Veda, the oldest book in the world.  Rig Veda is dated by various scholars from 6000 BCE to 1500 BCE. Buddhist literature followed it. Around 300 BCE we have some stories about Buddha flying over water to Sri Lanka or Buddhist disciples walking on water to reach the Buddha. Hebrews had the Miracle of Israelites crossing the Red Sea in the old testament of the Bible. New Testament has Peter crossing the waters on foot. Greek writers have story of Alexander doing some miraculous crossings.

Krishna was taken in the basket by Vasudeva across the River Yamuna and the river gave him the way. Adi Shankara’s disciple Padmapada (Mr.Lotus Feet) got the name because when his Guru called him he simply walked on the river and a lotus appeared at every step he took and he walked over it. Hinduism has so many stories like this. Hatayoga teaches one to walk on water.


Water miracles are of different types:


1.The water divides and one can walk in the dry area.

2.The water becomes shallow and one can easily cross it.

3.The water stays as such and one can simply walk on it.

4.Some factors like strong wind or a lotus or a board appear and one can cross the sea or river

5.One can levitate and fly over the surface like a hovercraft.

  1. A mixture of one or two features of the above list.


Let us first look at the Rig Vedic miracle which is the source for all water miracles:

William Norman Brown, who surveyed the ancient literature for water miracles says, “The earliest example of crossing water magically appears in the Rig Veda (3-33), where it is accomplished by means of a religious act. The hymn is famous, celebrating the crossing of the rivers Vipaas and Sutudri, the modern Beas (Vyasa) and Sutlej in Punjab. The hymn is in the form of a dialogue between the seer Visvamitra and the two Rivers”.


Probably this is the earliest such inter action with nature. There is a beautiful description of rivers running towards ocean. The sage uses several similes.

This hymn exploded the half- baked theories of Vedic Hindus’ ‘ ignorance’ about the seas. Apart from that, it is a beautiful poetry on Nature. This portrays rivers as mothers and sisters. There also it strikes a first. Later cultures followed this Vedic concept and described earth as Mother (Gaia in Greek)


Sayana, the most famous Vedic commentator, has a story about this hymn. Sage Visvamitra came with lot of treasures and asked the rivers to give him way. Then it allowed him to pass through the rivers. There is history as well. Sudas was helped by Indra to marchforward.


Now look at the beautiful similes:

3-33-1: Like a pair of racing horses you two rivers flow

Like two mother cows licking their calves, your waves lash the banks

3-33-2: you two rivers are like the wheels of a chariot

3-33-10 : Rivers say: Oh, seer! You have come far away with wagon and chariot. We will heed to your words “Low shall I bow like a blooming young woman; like a maiden to her lover”.


Visvamitra’s request to the rivers:

Pray listen sisters, to the bard;  he has come to you from afar with wagon and chariot; pray bow down yourselves; become easy to cross. O rivers be lower than the axles with your streams.

May your waves reach up to as far as the hubs, but O waters spare the reins; and let not the two innocents, faultless oxen come to harm.


Here we see some kindness towards animals. Let the oxen of the wagon be safe. They are innocent. In every aspect, it shows a highly civilized society.


Visvamitra’s penance made the rivers to subside and allowed the hosts to pass over.

When we compare other miracles attributed to Visvamitra we can be of sure about his powers.


The feat of crossing these rivers are also in 3-53-9, 7-18-5, 7-33.


Similar help in crossing rivers is given by Indra to Turviti and Vavya in RV 2-13-2 and 4-19-6, 1-61-11.

There are also others getting such help in 1-174-9 and 2-15-5.


So it is established that Indra as God of the Waters, miraculously renders them passable to his worshippers.

RV 10-136 also speaks of such a miracle.

There is a reference in the Mahabharata about the pious king Dilipa. His chariot did not sink in the water. Bhagavata Purana clearly says the River Yamuna gave passage to infant Krishna. Basha, one of the earliest playwrights, also refer to this in his drama Bala carita:

“VASUDEVA FLEES WITH INFANT Krishna; the darkness is impenetrable, but a marvellous light comes from the child and the Yamuna makes a dry path for him to cross”. All the above references are from BCE time.



English Collector saw Lord Rama in Madurantakam! (Post No.4831)

Written by London Swaminathan 



Date: 19 MARCH 2018



Time uploaded in London – 13-59


Post No. 4831

Pictures shown here are taken by London swaminathan





There years ago I wrote in this blog an article about Lord Rama giving Darshan to an English collector and a Muslim ruler. From that day I wanted to visit the temple and see the lord for myself. In the first week of March,2018, I and my brother drove to Madurantakam where there is a vast sea like lake. Though the temple is relatively small, it is famous because of Lord Rama’s appearance.


Priest Aramuthan explained to us the incident and asked us to visit the Manadap where there is an inscription regarding this. We saw it and I took some photographs. It is said that the collector reconstructed Sita’s shrine as well. She is called Janakavalli. When you read such anecdotes, you admire it; but when you see it it gives thrill and excitement. We become more devoted to Lord Rama.


I saw some old temple drums and some modern paintings in the Anjaneya temple opposite the main shrine.

Madurantakam is in Kanchipuram district. One can reach it within two hours from Chennai/Madras. The distance between the tow places is approximately 80 kilometres/50 miles.

I wrote in this blog four anecdotes about God’s love for his devotees where I explained how an English Collector and a Muslim Ruler saw Lord Rama. See below my three year old post.

Post No 1948

Written by London swaminathan

Date: 22 June 2015

Uploaded in London at 20-41



British Collector who saw Lord Rama

During the British rule, Colonel Lionel Place was the collector of Chengalpattu District near Chennai. Madurantakam, a nearby town has a huge lake. Every year the monsoon rains filled the lake and many a time it overflew or its banks breached. During his collectorship between 1795 and 1799, Col. Lionel Place Durai camped there to oversee the repairing of the banks.


When he saw big granite pillars in the famous ancient Rama temple he told that it could be used for strengthening the banks of the lake. The priests objected to the proposal saying that Rama would protect the town. But the collector insisted that if God could protect the lake why it breached several times. But he wanted to wait and see what happens in the next few days’ rain. The lake was full to the brim. Worried collector was supervising the banks at the dead of night. Suddenly he saw a flash of light and there stood two people with bow and arrow walking on the banks of the lake. The rain also stopped and nothing untoward happened. The collector knew that it was Lord Rama and his brother Lakshmana who were guarding the lake. He had seen those pictures in the local temple. Collector Place’s name is in the inscription in the temple and the temple was renamed as Eri Kaatha Ramar in Tamil meaning ‘Rama who protected the Lake’– temple. It is on record that Col. Place along with Robert Clive had donated jewellery to the temples in that area including Kancheepuram.


Collector Lionel Place

Drums in the temple


Adi Sankara, Andal and Alangium hexapaetalum (Post No.4825)

Written by London Swaminathan 



Date: 17 MARCH 2018



Time uploaded in London – 13-52


Post No. 4825

Pictures shown here are taken by London swaminathan






Great men think alike! So, no one would believe that one copied it from the other. But there is a strange coincidence between Andal and Adi Shankara. Andal has composed two poems Thiruppavai and Nachiar Thirumozi. Adi Shankara mentioned a plant known as Azinjil in Tamil and Ankola in Sanskrit, in his hymn Sivananda Lahari. Though Andal did not mention this plant in her hymn Nachiar Thirumozi, a commentator has mentioned the plant and its strange properties.

In the commentary to Nachiar Thirumozi (4th Thirumozi, Fourth poem), Periyavachan Pillay says the following:

“The Kadamba tree which was burnt down due to the poison spit by the Kaliya snake, came back to life at the touch of Krishna’s feet. One may wonder how was it possible. Don’t you know that the mango seed smeared with Ankola (tree) oil becomes a tree at once and bears fruits? If it is so, cant Vishnus’s feet which secretes Amrita (elixir of life, ambrosia) for ever revive a tree?


The common belief is that the seeds of the Ankola (azinjil in Tamil) tree falls on the ground and when the lightning strikes the seedS go and stick to the tree. If the seeds (fruits) are collected at that time and crushed into oil and used on the mango seed, it would sprout into a full tree IMMEDIATELY and bear fruits. Another example is Rama’s feet turned a stone into a woman ( Ahalya)…… The commentary continues……………


So the miraculous properties of the Ankola tree are used by the commentators and composers for at least 2000 years.


My Visit to Singaperumal Koil

When I went to Singaperumal Koil in the first week of March 2018, I was surprised to see this tree in the hillock around the temple. It was written on the rock that Nachiar Thirumozi commentary speaks about the miraculous property of this plant. It also says that those wanted to become a genius or those who wanted to get married quickly or get an issue, have to take a thread from their clothes and hang it on the tree! As soon as I saw the tree, I remembered my old article about this plant (Please see below)


Following is my research article published in this blog on 21st August 2013.

Adi Shankara & Alangium hexapetalum


Adi Shankara, the greatest philosopher of India uses lot of similes from nature to illustrate Advaita philosophy. In one sloka he used four birds. I have written about it in my earlier post. One of his interesting observations is about a tree called Ankola in Sanskrit, Alinjil in Tamil and Alangium hexapetalum in botanical term. Its other variety is Alangium salvifolium.


‘’ True Bhakti or devotion is explained with the help of Ankola tree and magnet in Sivananda Lahari and Viveka Chudamani of Adi Shankara.

Ankolam nijabeejasanthathi syaskanthopalam suchika………… (Sivananda Lahari, verse 61)



Sri Shankara has explained what real Bhakti is. The relation between the devotee and Iswara(God) is explained with reference to five examples. They are the tree known as Ankolam and its seeds; the magnet and the needle; a chaste woman and her husband; a creeper and a tree; and a river and the ocean.


The ankola tree (Azinjil in Tamil) is found in the forest. It is said that when its fruits fall to the ground, the seeds, liberated from the fruit by some compelling force within, move close to the trunk of the tree, gradually climb up, and get inseparably attached to the tree. During my travels, I was shown this tree in a forest. I saw the seeds sticking o the trunk of the tree, though I was not able to observe the actual movement of the seeds from the ground to the tree. This example of the seeds which fall away from the tree struggling back and attaching themselves to the tree, is denoted by the words ‘’aankolam nija beeja santatih’’.

—- Kanchi Paramacharya’s Talk on February 8, 1958 in Madras (Page 90/91 ‘Acharya’s Call Part 2)


Later Tamil literature Seevaka Chintamani refers to this tree. This tree and its parts have got medicinal properties. It has got anti microbial activity. It is traditionally used for tonic and treatment of haemorrhoids (Piles complaint).

Andal posted by Ponnambalam Stapathy