Article written by S.NAGARAJAN

Date: 267May 2016

Post No. 2843

Time uploaded in London :–  7-53 AM

( Thanks for the Pictures)

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com)

Contact swami_48@yahoo.com

100 வயது வாழ்ந்த பெரியோர்

120 வயது வாழ்ந்த அதிசய புத்த துறவி ஸு யுன்! – 6

ச.நாகராஜன்

ஸு யுன்னுக்கு இப்போது வயது 61. அவரது அதிசய அனுபவங்கள் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தன.

ஒரு நாள் சிதிலமடைந்திருந்த ஆலயம் ஒன்றில் அவர் நுழைந்தார். அங்கு தங்க எண்ணினார். அங்கு உடைந்திருந்த சவப்பெட்டி கிடந்தது. அதனுடைய மூடி தலைகீழாக இருந்தது.  அது ஒரு பழைய சவப் பெட்டி என்பதால் அதன் மீது படுத்து தூங்க எண்ணினார் ஸூ யுன்.

ந்ள்ளிரவானது. சவப்பெட்டியினுள்ளே ஏதோ ஒரு அசைவு தெரிந்தது.

திடீரென்று எதிர்பாராத விதமாக ஒரு குரல் கேட்டது.

“நான் வெளியில் வர விரும்புகிறேன்”

உடனே ஸு யுன் கேட்டார்: “யார் நீ? மனிதனா? பேயா, பிசாசா?”

“ஒரு மனிதன்” பதில் வந்தது.

“நீ யார்?”

“ஒரு பிச்சைக்காரன்”

சிரித்தவாறே ஸு யுன் சவப்பெட்டியின் மேலிருந்து எழுந்தார். உள்ளிருந்து அவலட்சணமான பிச்சைக்காரன் ஒருவன் வெளியே வந்தான்.

அவன் ஸு யுன்னைப் பார்த்து, “ நீ யார்?” என்று கேட்டான்.

“நான் ஒரு துறவி” என்றார் ஸு யுன்.

அந்தப் பிச்சைக்காரனுக்கு அவர் மேல் ஒரே கோபம். தன் மண்டையை  அமுக்கி அவர் உடைத்து விட்டதாக அவனுக்கு எண்ணம். அவன் அவரைத் தாக்க வந்தான்.

ஸு யுன் புன்சிரிப்புடன் கூறினார்” “ நீ இருப்பது தெரியாமல் நான் சவப்பெட்டியின் மீது படுத்தேன். உன்னால் அசையக்கூட முடியவில்லை. இப்போது எப்படி என்னைத் தாக்கப் போகிறாய்?”

அவன் மௌனமானான. வெளியில் சென்று சிறுநீர் கழித்து விட்டு வந்து மீண்டும் படுத்து விட்டான்.

மறு நாள் சூரியோதயத்திற்கு முன்னர் ஸு யுன் அங்கிருந்து கிளம்பி விட்டார்.

அப்போது ஷாங்டாங் மாநிலத்தில் பாக்ஸர் இயக்கம் என்ற புரட்சிக்காரர்களின் இயக்கம் ஆரம்பமாகி இருந்தது.

ஒரு நாள் புரட்சிக்காரரில் ஒருவன் திடீரென அவர் முன் வந்து துப்பாக்கியை நீட்டினான்.

“நீ சாவதற்குப் பயப்படுகிறாயா?” என்று அவன் கேட்டான்.

“”எனது விதி நீ சுட்டுத் தான் முடிய வேண்டும் என்றிருந்தால், துப்பாக்கியால் என்னைச் சுடு” என்றார் அவர்.

அவர் கலங்காமல் இப்படிச் சொன்னதால் அசந்து போன அவன்,  “நீங்கள் போகலாம்” என்று அவரை விட்டு விட்டான்.

இந்த இயக்கம் சற்று தீவிரம் அடையவே ஸூ யுன் பீஜிங்கிற்குத் திரும்பினார்.

பின்னர் மவுண்ட் ஹாங்-லோ என்ற மலையில் புத்தரின் திருநாமத்தை உச்சரிக்கும் ஒரு கூட்டத்தில் பங்கு கொள்ள அங்கு சென்றார். அங்கு 87000 காட்டிஸ் எடையுள்ள வெங்கல மணியைக் கண்டார் ( ஒரு காட்டிஸ் என்றால் ஒரு பிண்ட் எடை) அது 15 அடி உய்ரமுள்ளது. 7 அடி நீளமுள்ள மணி அடிக்கும் நாக்கைக் கொண்டது. அதன் குறுக்களவோ 14 அடி!

அந்த  மணியின் வெளிப்புறத்தில் “அவதமசக சூத்ரங்கள்” தெளிவாக முழுதுமாக பொறிக்கப்பட்டிருந்தது!

இந்த மணியை தன் தாய் முக்தி பெறுவதற்காக  மிங் வமிசத்தைச் சேர்ந்த மன்னரான செங் ஸு இந்த ஆலயத்திற்கு கொடையாக அளித்திருந்தார் ( அவர் காலம் 1403-24)

பாக்ஸர் இயக்கம் உச்ச கட்டத்தை அடைய எங்கும் ஒரே இரத்தக் களரி.

கடைசியில் வைசிராய் சென் சுவான்-சுவான் அந்தப் பிராந்தியத்திற்கு வந்தார். அவ்ர ஸூ யுன்னை  வோ லாங் ஆலயத்திற்கு பிரார்த்தனை புரிய அழைத்தார். கடுமையான பஞ்சத்தைத் தீர்க்குமாறு அவர் வேண்டிக் கொள்ள ஸூ யுன் பிரார்த்தனை செய்தார்.

அங்கு மலையில் ஒரு துளி நீர் கூட இல்லை. காலையில் கிடைக்கும் பனித்துளிகளைச் சேகரித்து அதை ஸூ யுன் அருந்தினார், அங்கு அவர் வளர்த்த மூலிகைகளே அவருக்கு உணவு.

நாட்கள் உருண்டோடின. ஒரு நாள் ஃபாசெங் உள்ளிட்ட சில துறவிகள் அவரது குடிசைக் கதவைத் திறந்தனர்.

உள்ளே இருந்தது ஸூ யுன். அவர்கள் அதிசயித்துப் போனார்கள்.

“உங்களைக் காணவே காணோமே. இங்கா அமைதியாகப் படுத்திருக்கிறீர்கள்?”

ஸூ யுன் கூறினார்: “இங்கே” என்பதை விட்டு விடுங்கள். “அங்கே” எப்படி இருக்கிறது என்பதைச் சொல்லுங்கள்!”

அனைவரும் சிரித்தனர்.

அவரது யாத்திரை தொடர்ந்தது.

-தொடரும்

Research Article written by london swaminathan

Date: 26 May 2016

Post No. 2842

Time uploaded in London :– 18-34

( Thanks for the Pictures)

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com)

சம்ஸ்கிருத மொழியில் இல்லாத விஷயம் எதுவுமே இல்லை என்பது சம்ஸ்கிருதம் கற்றோருக்குத் தெரியும். விஷத்தில் ஐந்து வகை, உபவிஷத்தில் ஐந்து வகை என்று பிரித்து வைத்திருக்கின்றனர்! காலப்போக்கில் அதன் தன்மை என்ன? ஏன் இத்தனை வகை என்பதைக் கேட்டால்கூட யாருக்கும் தெரியாது. அவ்வப்போது புராணக்கதைகளில் ஆலகால விஷம், காலகூட விஷம் என்று படிக்கிறோம், தேவர்களும், அசுரர்களும், அமிர்தம் எடுப்பதற்காக, கடலைக் கடைந்த போது எழுந்த விஷம் இது என்றும், அதை, சிவன் விழுங்கும்போது, பார்வதி கழுத்தைப் பிடித்து தடுக்கவே அவருக்கு திரு நீல கண்டன் என்ற பெயர் வந்ததாகவும் மட்டும் அறிவோம்.அவ்வளவுதான்.

விஷத்தை வைத்து பல பொன்மொழிகளும் உண்டு.

முதலில் விஷத்தின் வகைகளைக் காண்போம்:–

ஸ்ருங்கி ச காலகூடஸ்ச முஸ்தகோவத்சநாபக:

சங்ககர்ணாதி யோகோயம் மஹாபஞ்ச விஷாமித:

பொருள்:ஸ்ருங்கி, காலகூடம், முஸ்தக:, வத்சநாபக:, சங்ககர்ணி என்ற ஐந்தும் பெரிய விஷங்களாகும்.

அர்கக்ஷீரம் ஸ்னுஹிக்ஷீரம் ததைவ கலிஹாரிகா

தத்தூர: கரவீரஸ்ச பஞ்சசோபவிஷா: ஸ்ம்ருதா:

பொருள்:-

துணை விஷங்கள் ஐந்து:- அர்கக்ஷீரம், ஸ்னுஹிக்ஷீரம், கலிஹாரிகா, தத்தூர:, கரவீர:

விஷம் பற்றிய பொன்மொழிகள்:–

அதிபயங்கர விஷம்

ந விஷம் விஷமித்யாஹு ப்ரம்மஸ்வம் விஷமுச்யதே

விஷமேகாகினம் ஹந்தி ப்ரம்மஸ்வம் புத்ர பௌத்ரகம்

பொருள்:–

விஷம் என்று சொல்லப்படுபவை எல்லாம் விஷமல்ல; பிராமணனுடைய சொத்துதான் பிறருக்கு விஷம்; ஏனெனில் விஷம் ஒருவரைத்தான் கொல்லும்; பிராமணன் சொத்தை அபகரிப்பவன் அடியோடு அழிவான். புத்ரன், பௌத்ரன் அதாவது மகன், பேரன் எல்லோரையும் அந்த விஷம் அழித்துவிடும்.

சிவன் சொத்து குல நாசம் – என்ற பழமொழியும் ஒப்பிடற்பாலது.

தமிழில் ஒரு லட்சம் கல்வெட்டுகள் உள்ளன. அவைகளில் பெரும்பாலும் பிரம்மதேயம் (பிராமணர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட நிலதானம்) அல்லது தேவதானம் (கோவிலுக்கு அளிக்கப்பட்ட நிலதானம் பற்றியவையே). அவற்றின் இறுதியிலும் அந்த சொத்துக்களை அபகரித்தால் என்ன நேரிடும் என்ற எச்சரிக்கைகள் உள்ளன.

கிழவனுக்கு இளம் மனைவி விஷம்

அனப்யாசேன விஷம் சாஸ்த்ரம்

அஜீர்ணே போஜனம் விஷம்

தரித்ரஸ்ய விஷம் கோஷ்டி

வ்ருத்தஸ்ய தருணீ விஷம்

படிக்காதவனுக்கு சாஸ்த்ரம் (நூல்கள்) விஷம்; அஜீர்ணக் கோளாறு உடையவனுக்கு சாப்பாடு விஷம்; ஏழைக்கு பசு தானம் விஷம்; கிழவனுக்கு இளம் மனைவி விஷம்.

சிங்காரவேலு முதலியார் தொகுத்த அபிதான சிந்தாமணியில், விஷ புஷ்பங்கள், விஷக் கிழங்குகள், விஷக் கனிகள், விஷப் பால்கள், விஷப் பிசின்கள், விஷ அன்னத்தின் (உணவு) லட்சணம், விஷ அன்னத்தைப் (உணவு) சோதிக்கும் முறை ஆகியன பற்றிய விவரங்கள் உள.

காகத்துக்கு சோறு போடுவது ஏன்?

இந்துக்கள், காகம், நாய் முதலியவற்றுக்கு சோறிட்டு உண்டதால், உணவில் வேண்டுமென்றோ அல்லது அறியாமலோ விஷம் கலக்கப் பட்டாலும், அந்த மிருகங்கள், பறவைகளின் உடல்நிலையை வைத்துக் கண்டுபிடித்து வந்தனர்.

சம்ஸ்கிருத்தில் விஷம் பற்றிப் பல பழமொழிகள் உண்டு:–

விஷத்தை மருந்து ஆக்குவது கடினம் (துஷ்கரம் விஷம் ஔஷதீ கர்தும் – சூத்ரகனின் மிருச்ச கடிக நாடகம்

கிசுகிசுப்பேச்சு விஷம் ஆகும் (த்வேஷாக்யானம் விஷம் பவேத் – பிருஹத் கதா கோச)

தங்கக் கோப்பையில் கொண்டுவதாலும் விஷம், விஷம்தான்; அமிர்தமாக மாறிவிடாது (ந ஹேமகும்பே  விஷம் அம்ருதம் பவேத்)

விஷத்துக்கு விஷமே முறிவு (விஷஸ்ய விஷம் ஔஷதம்) – கஹாவத்ரத்னாகர்

விஷம் வைத்த கை உன் கையே ஆனாலும் வெட்டப் படவேண்டியதே (ஸ்வஹஸ்தோபி விஷதிக்த:சேத்ய:)- சாணக்கிய நீதி சாஸ்த்ரம்

–சுபம்–

Article written by London swaminathan

Date: 25 May 2016

Post No. 2838

Time uploaded in London :–  11-00 AM

( Thanks for the Pictures)

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com)

ஐந்து தீய செயல்களை இந்துக்கள் பெரிய பாவச் செயல்களாகக் கருதுகின்றனர். அவை

கள், களவு, கொலை, பொய், காமம் (பிறர் மனைவியை விரும்பும் காமம்).

ஓதநீர் மண் இவை முதல் ஓதிய

பூதம் ஓர் ஐந்தினில் பொருந்திற்று அஞ்சியே

வேத நூல் வரன் முறை விதிக்கும் ஐம்பெரும்

பாதகம் திரண்டு உயிர்ப் படைத்த பண்பினான்

-ஆரண்ய காண்டம், கவந்தன் படலம், கம்ப ராமாயணம்

பொருள்:–

கவந்தன் என்னும் அசுரன் பஞ்ச பூதங்களால் மட்டும் ஆனவன் அன்று; பஞ்ச மா பாதகங்கள் ஒன்று சேர்த்து ஒரு உருவம் செய்தால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி இருந்தானாம்.

அந்தக் கவந்தன், குளிர்ச்சி பொருந்திய நீரும் பூமியும் ஆகிய இவை முதலாகக் கூறப்பட்ட பஞ்ச பூதங்களினால் இவன் உடல் ஆக்கப்பட்டது அல்லாமல், வேத நூல்கள் முறைப்படி உரைக்கும் கள், களவு, பிறர் மனை விரும்புவதாகிய காமம், பொய், கொலை ஆகிய பஞ்ச மா பாதகங்கள் ஒன்றாகச் சேர்த்து உயிர்பெற்று வந்தவன் என்னும் தன்மை உடையவன்.

பகவத் கீதை

பகவத் கீதையில் (1-36) அர்ஜுனன், போர் புரிய மறுத்து அதற்குப் பல காரணங்களைக் கூறுகிறான். அதில் ஒன்று கொடும் பாவிகளான, திருதராஷ்டரன் பிள்ளைகளான கௌரவர்களைக் கொன்றால் மிகவும் பாபம் வருமே என்கிறான். கொடும் பாவிகள் என்பதற்கு அர்ஜுனன் பயன்படுத்தும் சொல், ‘ஆததாயின:’ என்பதாகும்.

யார் ஆததாயினர்கள் என்பதை ஒரு சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகம் அழகாக விவரிக்கிறது. அதில் பஞ்ச மஹா பாதகங்களோடு, ‘தீ வைத்தல்’ என்ற மற்றொரு பாபமும் சேர்க்கப்படுகிறது:–

அக்னிதோ கரதச்சைவ சஸ்த்ரபாணிர்த் தனாபஹ:

க்ஷேத்ர தார ஹரச்சைவ ஷடேதே ஹ்யாததாயின:

பொருள்:

தீவைப்பவன், விஷம் வைப்பவன் (கொலை), ஆயுதம் கொண்டு ஆயுதமில்லாதவரைக் கொல்பவன், பிறர் பொருளை அபகரிப்பவன், பிறர் நிலத்தை அபகரிப்பவன், பிறர் மனைவியை அபகரிப்பவன் – இந்த ஆறு பேரும் ஆததாயிகள் (கொடும் பாவிகள்) எனப்படுவர்.

ஆக வேத காலம் முதல் இந்தப் பாவப் பட்டியல் இருப்பதால்தான் “வேத நூல் வரன் முறை விதிக்கும் ஐம்பெரும் பாதகம்” என்று கம்பன் சொல்கிறான். வேத நூல்களைக் கரைத்துக்குடித்தவன் கம்பன்!

சிறுபஞ்ச மூலத்தில், காரியாசான் கொஞ்சம் மாறுதலான பாவப் பட்டியல் தருகிறார்:

பொய்யாமை பொன் பெறினும் கள்ளாமை மெல்லியலார்

வையாமை வார்குழலார் நச்சினும் – நையாமை

ஓர்த்துடம்பு பேருமென்று ஊன்வாய் உண்ணானேல்

பேர்த்துடம்பு கோடல் அரிது

பொருள்:-

ஒருவர்க்கு தங்கக் கட்டிகள் கிடைக்கும் என்றாலும் பொய் சொல்லாதிருத்தல், திருடாமல் இருத்தல், தன்னைவிட வலிமை குறைந்தவரை திட்டாமை, பெண்களே மேலே வந்து விழுந்தாலும் அவர்களை விரும்பாமை, உடல் மெலிகிறதே என்று எண்ணி ஆடு, மாடு, கோழிகளைக் கொன்று உண்ணாமை – இந்த ஐந்தையும் பின்பற்றுவோருக்கு மறு பிறவி இல்லை; முக்தி கிட்டும்.

தம்மபதம்

இதையே புத்தமதத்தினரின் வேத நூலான தம்மபதத்திலும் புத்தர் கூறுவார்:-

யார் ஒருவன் மற்ற உயிரைப் பறிக்கிறானோ (கொலை), யார் ஒருவன் தனக்குக் கொடுக்கப்படாததை எடுத்துக் கொள்கிறானோ (களவு), யார் ஒருவன் பிறர் மனைவியை அனுபவிக்கிறானோ (காமம்), யார் ஒருவன் பொய் சொல்கிறானோ, யார் ஒருவன் மதுபானம் அருந்துகிறானோ அவன் தனக்குத்தானே வேர் செல்லும் ஆழத்துக்குக் குழி பறித்துக் கொள்கிறான். (தம்மபதம் -246, 247)

ஆன்றோர் சொல்லை மனதில் கல்லெழுத்தாகப் பதித்து, அவர் சொற்படி நடப்போம்.

–சுபம்–

Article written by S.NAGARAJAN

Date: 25 May 2016

Post No. 2837

Time uploaded in London :–  5-52 AM

( Thanks for the Pictures)

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

(for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com)

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்

கீதையைப் படிக்காத வாழ்வு வீணே!

ச.நாகராஜன்

ஹிந்து மதத்தின் உயரிய நூல் பகவத் கீதை. இதன் பெருமையைச் சொல்லாத மகான்களே இல்லை. ஆதி சங்கரர் ‘பகவத் கீதா கிஞ்சித தீதா’ என்று கூறி பகவத் கீதையைக்  கொஞ்சமாவது படியுங்கள் என அருளுரை பகர்ந்துள்ளார்.

கீதையின் பெருமையைக் கூறும் சுலோகங்கள் ஆயிரமாயிரம் உண்டு. அவற்றில் இரு சுபாஷித சுலோகங்களை இங்கு பார்ப்போம்.

கீதா சுகீதா கர்தவ்யா கிமன்யை: சாஸ்த்ரசிந்ததே:   I

யா ஸ்வயம் பத்மநாபஸ்ய முகபத்யாத் வினி:ஸ்ருதா:  I I

இதன் பொருள்:- கீதை திருப்பித் திருப்பி ந்ன்றாகப் படிக்கப் பட வேண்டும். மற்ற சாஸ்திரங்களை எண்ணி என்ன பிரயோஜனம்? ஏனெனில் இது பதமநாபனின்  முக கமலத்தினின்றே வந்த ஒன்றல்லவா?

ஆக கண்ணனின் முகத்திலிருந்து வந்த அரிய நூலில் இல்லாத விஷயம் வேறு எதில் இருக்கப் போகிறது?

இதன் ஆங்கில மொழியாக்கம் இதோ:-

The Bhagavat Gita should be repeatedly recited well; of what use are thoughts about other scriptures? For, it has come out of the lotus-mouth of the Lord Krishna (the Lotus-navelled one) Himself. (Tranlation by S.B.Nair)

இன்னொரு ஸ்லோகம் மஹாபாரதத்தில் உள்ள அரிய விஷயங்களைப் பட்டியலிட்டுக் கூறுகிறது. அதில் முதலிடத்தைப் பிடிக்கிறது கீதை.

கீதா விதுரவாக்யானி தர்மா: ஷாந்தனவேரிதா:    I                 ந ஸ்ருதா பாரதே யேன: தஸ்ய ஜன்ம நிரர்த்தகம்  II

இதன் பொருள்:- எவன் ஒருவன் ம்ஹாபாரதத்தில் கீதையையோ , விதுரனின் வாக்கியங்களையோ, தர்மத்தைப் பற்றிய பீஷமரின் பொருளுரைகளையோ படிக்கவில்லையோ அவனது வாழ்வு பூமியில் வீணே!

கண்ணனின் கீதை

விதுரனின் அரத்தமுள்ள நீதி

பீஷ்மரின் தர்மோபதேசம்

ஆகிய இவை மஹாபாரதத்தின் சாரமாக அமைந்துள்ளதால் இவற்றைப் பட்டியலிட்ட கவிஞர் இதைப் படியுங்கள் என்று சொல்லி, இவற்றைப் படிக்காத வாழ்வு வீணே என்கிறார்  முத்தாய்ப்பாக!

இதன் ஆங்கில மொழியாக்கம் இதோ:-

He who has not listened to the Bhagavat Gita , the speeches of Vidura and the disquisitions on Dharma by Bhishma  in the Mahabharata has his birth on the earth in vain. (Tranlation by S.B.Nair)

கீதையைப் படிப்போம்;

வாழும் வழி அறிந்து அந்தப் பாதையில் செல்வோம்

உயர்வோம்!

*********