Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
1
பன்னிரு திருமுறையில் திருவாசகம் எந்தத் திருமுறையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது ?
2
திருவாசகத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட வெளிநாட்டினர் யாவர் ?
3
இந்த நூலை யாத்த மாணிக்கவாசகர் எட்டினோடு இரண்டும் அறியேனை என்று பாடியதன் பொருள் என்ன?
4
கயிலாயத்திலுள்ள எவருடைய அம்சம் மாணிக்கவாசகர் என்று திருவாசக உரைகார்கள் கருதுகின்றனர் ?
5
வள்ளுவர் நூல் அன்பர் திருவாசகத் தொல்காப்பியமே
தெள்ளு பரிமேலகர் செய்தவுரை – ஒல்லியா சீர்த்
தொண்டர் புராணந்தொகை சித்தி ஓராறும்
தண்டமிழின் மேலாந்தரம் – என்று பாடிப் புகழந்தவர் யார் ?
6
வருவாசகத்தினின் முற்றுணர்ந்தோனை வண்தில்லை மன்னைத்
திருவாதவூர் சிவபாத்தியன் செய் திருச்சிற்றம்பலப்
பொருளார்தரு திருக்கோவை கண்டேயு மற்றப்பொருளைத்
தெருளாத உள்ளத்தவர் கவிபாடிச் சிரிப்பிப்பவரே —
என்று சொன்னவர் யார் ?
7
திருவாசகத்தில் எத்தனை பாடல்கள் உள்ளன ?
8
தேவர் குறளும் திருநான்மறைமுடியும்
மூவர் தமிழும் முனி மொழியும் – கோவைத்
திருவாசமுன் திருமூலர் சொல்லும்
ஒருவாசமென்றுணர் — என்று பாடியவர் யார் ?
9
எழுபதுக்கும் மேலான முறை மாணிக்கவாசகர் பயன்படுத்திய பிராணி எது ?
10
மாணிக்கவாசகர் பிறந்த ஊர் எது இறைவனோடு ஐக்கியமான ஊர் எது?
***
விடைகள்
1.பன்னிரு திருமுறையில் திருவாசகம் எட்டாம் திருமுறையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
***
2. திருவாசகத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட வெளிநாட்டினர்: டாக்டர் ரெவரெண்ட் ஜி. யு .போப் , வில்சன் வுட், டாக்டர் ரோஸ்ட், ஸ்டூலின் வில்சன், கெளடி எட்டி ஆகியோராவர்.
***
3.பட்டிமண்டபம் ஏற்றினை ஏற்றினை
எட்டினோடு இரண்டும் அறியேனை-
என்பதற்கு உரைகள் கூறும் விளக்கம் : எட்டு என்பது தமிழ் எண்களில் அ; இரண்டு என்பது உ ; இவை இரண்டும் சேர்ந்து ஓம் என்னும் எழுத்தை உருவாக்குவதால் திருவாசகம் முழுதும் ஓம்காரப்பொருள் விளக்கம் ஆகும் . முதல் பாட்டாகிய சிவபுராணத்திலேயே ஓம்காரம் வருகிறது ; இரண்டாவது விளக்கம் அ, உ என்பது சிவனையும் சக்தியையும் குறிக்கும் ; மூன்றாவது விளக்கம் : எட்டும் இரண்டும் சேர்ந்து பத்து என்ற என்னை உருவாக்கும் ; இதற்கான தமிழ் எழுத்து ய; இது உயிரைக் குறிக்கும்; ஆக சிவனையும் சக்தியையும் தன்னையும் அறியாத என்பது ஒரு பொருள்; இந்த எட்டும் இரண்டும் அறியாத என்பது திருமந்திரத்திலும் யாப்பருங்கல உரையிலும் கூட வருகிறது.
***
4.கயிலாயத்திலுள்ள நந்திதேவரின் அம்சம் மாணிக்கவாசகர் என்று திருவாசக உரைகார்கள் கருதுகின்றனர்.
***
5.கொற்றன்குடி உமாபதி சிவாச்சாரியார் அருளிய புகழ்பெற்ற தனிப்பாடலில் வரும் வரிகளாகும்.
இப்பாடலில் சிறப்பிக்கப்படும் தமிழ் நூல்கள்:
திருக்குறள்: ‘வள்ளுவர் நூல்’ என அழைக்கப்படும் உலகப் பொதுமறை.
திருவாசகம்: ‘அன்பர் மொழிவாசகம்’ எனப் போற்றப்படும், மாணிக்கவாசகரால் அருளப்பட்ட பக்தி இலக்கியம்.
தொல்காப்பியம்: தமிழ் மொழியின் மிக மூத்த இலக்கண நூல்.
பரிமேலழகர் உரை: திருக்குறளுக்கு எழுதப்பட்ட மிகச்சிறந்த உரை.
பெரியபுராணம்: ‘தொண்டர் புராணம்’ என்ற பெயரில் அறியப்படும் அடியார்களின் வரலாற்றைக் கூறும் நூல்.
சிவஞானசித்தியார்: மெய்கண்ட சாத்திரங்களில் ஒன்றான சைவ சித்தாந்த நூல்
வருவாசகத்தினின் முற்றுணர்ந்தோனை: திருவாசகத்தின் உட்கருத்துக்களை முழுமையாக உணர்ந்தவரும்,
வண்டில்லை மன்னை: வளம் நிறைந்த தில்லை (சிதம்பரம்) நகரத்தின் தலைவனும்,
திருவாதவூர்ச் சிவபாத்தியன்: திருவாதவூரில் அவதரித்தவரும், சிவபெருமானின் அடியாராகிய மாணிக்கவாசகரையும் குறிக்கும்.
***
7.திருவாசகத்தில் 51 பதிகங்களும் 656 பாடல்களும் உள்ளன.
***
8.தேவர் குறளும் திருநான் மறைமுடியும் மூவர் தமிழும் முனிமொழியும் — கோவை திருவாசகமும் திருமூலர் சொல்லும் ஒருவாசகம் என்று உணர்.– இது ஔவையார் அருளிய ‘நல்வழி’ நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது.
தேவர் குறள்: தெய்வப்புலவர் திருவள்ளுவர் அருளிய திருக்குறள்.
**திருநான் மறைமுடி: ** ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வணம் ஆகிய நான்கு வேதங்களின் சாரமான (UPANISHADS) முடிவுகள்.
மூவர் தமிழ்: திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் ஆகிய மூவர் பாடிய தேவாரம்.
முனிமொழி: அகத்தியர் போன்ற முனிவர்கள் அருளிய தமிழ் நூல்கள்.
இவை அனைத்தும் வெவ்வேறு காலங்களில் தோன்றியிருந்தாலும், இவற்றின் சாரம் (உள்ளடக்கம்) அனைத்தும் ஒன்றே என்பதை உணர்ந்து, அதை ஒருமித்த கருத்தாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பது இதன் பொருளாகும்..
***
9.திருவாசகத்தில் எழுபதுக்கும் மேலான முறை மாணிக்கவாசகர் பயன்படுத்திய பிராணி நாய்.
***
10.மாணிக்கவாசகர் பிறந்த ஊர் மதுரைக்கு அருகிலுள்ள திருவாதவூர்; அரிமர்த்தன பாண்டியன் அவரை அழைத்து மந்திரி பதவி கொடுத்தான். இறுதியில் அவர் இறைவனோடு ஐக்கியமான ஊர் தில்லை என்னும் சிதம்பரம் ஆகும் .
–subham—
Tags- திருவாசகம் ,10 கேள்விகள், மாணிக்கவாசகர், எட்டினோடு இரண்டும்,தேவர் குறளும், வள்ளுவர் நூல்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
English version posted yesterday
ராதா
கிருஷ்ணரைப் போற்றிய கோபியர் பெண்களில் மிகவும் புகழ்பெற்றவள் ; முதலில் பாகவத புராணத்தில் பெயர் சொல்லாமல் இவரைப் பற்றிய குறிப்பு வருகிறது ; பின்னர் பத்ம புராணம், பிரம்ம வைவஸ்வத புராணத்தில் இவர் தெய்வீக அந்தஸ்த்தைப் பெறுகிறார் ; குழப்பம் நிறைந்த பிராகிருத நூலான காதா சப்தசதியில் இவர்பெயர் காணப்பட்டாலும் அது நம்பற்குரியதல்ல ; 700 பாடல்களுக்குப் பதில் 1000 பாடல் இருப்பதால் அதை ஐந்தாம் நூற்றாண்டு நூலாகக் கருதுகிறார்கள். தமிழில் இவரை நப்பின்னை என்று சொல்கிறார்கள் ; பிற்காலத்தில் ஜெயதேவரின் கீத கோவிந்தம் (அஷ்டபதி) நூல் மூலமும் மீரா பஜன் மூலமும் இவர் தினசரி பஜனை துதிகளில் இடம்பெறுகிறார் ; கோபியர் காதல் தோல் மூலம் எழும் புலன் இன்பக் காதல் அல்ல அது தெய்வீக நாயக நாயகி பாவம் உடைய காதல் என்று சுவாமி விவேகானந்தர் அற்புதமான சொற்பொழிவு நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.
***
ராகவேந்திரா (சுவாமிகள் )
தமிழ்நாட்டில் சிதம்பரத்துக்கு அருகிலுள்ள புவனகிரியில் மத்வ பிராம்மணக் குடும்பத்தில் பிறந்து, நீண்ட பயணம் செய்து ஆந்திர மாநிலத்தில் கர்நூலுக்கு அருகில் மந்த்ராலயம் என்னும் இடத்தில் சமாதி ஆனார். சுமார் 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த இவர் மத்வரின் த்வைதக் கொள்கையைப் பரப்பும் நூல்களை எழுதினார். பிரம்ம சூத்திர உரை, பகவத் கீதை உரை மிகவும் புகழ்பெற்றவை; பக்கதர்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றும் இவரது மந்திரத்தை லட்சக் கணக்கானோர் நாள் தோறும் சொல்லிவருவதோடு பல அற்புதங்களை அவர் நிகழ்த்துவதையும் காண்கின்றனர் ; அந்த மந்திரம் :
பூஜ்யாய ராகவேந்த்ராய ஸத்யதர்ம ரதாய ச
பஜதாம் கல்பவ்ருக்ஷாய நமதாம் காமதேநவே
Poojyaaya Raaghavendraaya
Satya Dharma Rathaayacha
Bhajathaam Kalpa Vrikshaaya
Namathaam Kaamadhenuvey
पूजयाया राघवेंद्राय सत्य धर्म रतायच
भजतां कल्प वृक्षाय नमतां कामधेनुवे
தமிழ் அர்த்தம்:ஸத்யத்திற்கும், தர்மத்திற்கும் உரியவரான ஸ்ரீ ராகவேந்திரருக்கு நமஸ்காரம். தன்னை வணங்குபவர்களின் குறைகளைத் தீர்த்து, அவர்கள் வேண்டியதை அளிக்கும் கற்பகவிருட்சமாகவும், காமதேனுவாகவும் அவர் விளங்குகிறார்.
கர்நாடகத்திலும் ஆந்திரத்தில் இவர் பயணம் செய்த காலத்தில் நிறைய அற்புதங்களை நிகழ்த்தினார் .
1624 -ஆம் ஆண்டில் கும்பகோணத்தில் விஜயேந்திர மடத்தின் அதிபதி ஆனார் ;பின்னர் மதுரை , உடுப்பி, பண்டரிபுரம் கோலாப்பூர் ஆகியவற்றில் தங்கி மந்திராலயத்துக்குச் சென்றார் ; வழிநெடுகிலும் உபன்யாசங்களைச் செய்து பக்தர் கூட்டத்தைப் பெருக்கினார் . 1663 ஆம் ஆண்டில் மைசூரைவிட்டுப் புறப்பட்டார். 1671 -ஆம் ஆண்டில் மந்திராலயத்தில் சமாதி ஆனார்.
(கட்டுரையாளர் லண்டன் சுவாமிநாதன், மந்த்ராலயத்துக்கும் புவனகிரிக்கும் சென்று தரிசனம் செய்த பாக்கியம் உடையவர்.)
***
ரமண மகரிஷி
திருச்சுழியில் பிறந்து, மதுரையில் வாழ்ந்து திருவண்ணாமலையில் சமாதி ஆகி உலகப் புகழ்பெற்றவர் ரமணர் ; நான் யார் என்ற கேள்வியை எழுப்பி ஆத்ம விசாரணை செய்து உள்முகப் பார்வை மூலம் அமைதி அடையலாம் என்பது இவரது போதனை ; வெளிநாட்டினரையும் ஈர்த்த இவர் மெளனத்தின் சிறப்பினை வாழ்ந்து காட்டினார் . மதுரையில் படித்த காலத்தில் சாதாரண மாணவராகவே இருந்த இவரை ஒரு நாள் (August 1896, at the age of 16 )திடீரென்று மரணபயம் கவ்வியது ; அப்போது நான் யார் இந்த உடல் என்பது என்ன? அப்படியே செத்தாலும் என்னதான் நடந்துவிடும்? என்ற சிந்தனை தோன்றியது பெரிய புராணத்தைப் படித்ததால் அந்த பயத்தை வென்றதோடு திருவண்ணாமலையில் சிவபெருமானைத் தரிசிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் பிறந்தது. என்னை யாரும் தேட வேண்டாம் என்று சீட்டு எழுதிவைத்துவிட்டு திருவண்ணாமலைக்குப் பயணமானார் அந்த அருணாசல மலை இவரைக் காந்தம் போல ஈர்த்தது; அங்கு பல குகைகளில் தவம் செய்து இறைவனைக் கண்டார் ; பக்தர் கூட்டம் பெருகியது. இறுதிக் காலத்தில் கையில் புற்றுநோய் வந்தபோதும் பெரிய சிகிச்சைக்குச் செல்ல மறுத்து, உடல் வேறு ஆன்மா வேறு ஆகவே இந்த உடலைப் பற்றிக் கவலை கொள்ள வேண்டியதில்லை என்றார் . இவரது தாயார் அழகம்மாள் சமாதியும் ரமணர் சமாதியும் ரமாணாசிரமும் திருவண்ணாமலையில் உள்ளன
பிறந்த தேதி – டிசம்பர் 30, 1879,
சமாதி ஆன தேதி – ஏப்ரல் 14, 1950,
தாய் தந்தையர் இட்ட பெயர்- வெங்கட்ராமன்.
தந்தை பெயர் சுந்தரம் ஐயர்,
அவர் உயிர்நீத்த நாளன்று வானத்தில் ஒரு ஜோதி தென்பட்டது; அவர் அருணாசல இறைவனுடன் ஐக்கியமானதை பக்தர்கள் கண்டு அமைதி அடைந்தனர் .
***
ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்
ரமண மஹரிஷியைப் போலவே வாழ்க்கை மூலம் இந்து மத்ததை போதித்தவர் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்; சுவாமி விவேகானந்தா என்ற சீடர் மூலம் இந்து மதத்தை உலகெங்கும் பரப்பியவர் ; சிறுவயதில் வங்காளத்தில் கமார்புக்கூர் என்ற ஊரில் கதாதரர் என்ற பெயரில் அவதரித்தார் . சிறுவயது முதல் படிப்பில் கவனம் செலுத்தாமல் இறைவனை நாடுவதில் ஆர்வம் கொண்டார்; கடவுளின் நாமமும் பஜனைகளும் இவரை வசப்படுத்தின . இஸ்லாமிய கிருஸ்தவ மதக் கொள்கைககளையும் கற்று இந்துமதத்தைப் பின்பற்றினார். பைரவி பிராமணி என்பவரிடம் தாந்திர விஷயங்களையும் தோதாபுரி என்பவரிடம் அத்வைத வேதாந்தத்தையும் கற்றார்
சிறுவயதில் இராமாயண, மஹாபாரத நாடகங்களில் நடித்த போதே அந்த கதாபாத்திரங்களாகவே மாறிவிடுவார் ; மாணவப் பருவத்தில் பச்சைப் பசேல் என்ற வயல் வெளியில் நடந்த போது நீலமேகம் சூழ்ந்த ஆகாயத்தில் வெள்ளை நிறக்கொக்குகள் கூட்டமாகப் பறந்து செல்வதைக் கண்டு இறைவனின் அற்புதமான படைப்பினை கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தவுடன் சமாதி கிட்டி வயல் வெளியில் வீழந்தார்; பல நாட்களுக்குப் பின்னர் உணர்வு திரும்பியது . தாயார் சந்திரமணி தேவிக்கு இது கவலை ஊட்டியது; அவருக்கு 20 வயதானபோது ஆறு வயது சாரதா தேவியைத் திருமணம் செய்துவைத்தார் ; இதற்கிடையில் சகோதரர் ராம்குமாருக்கு கல்கத்தாவில் ராணி ராஷ்மணி தேவி உருவாக்கிய தட்சினேஸ்வர காளி கோவிலில் பூஜாரி வேலை கிடைத்தது; அவருக்கு உதவ கல்கத்தாவுக்குச் சென்ற ராம கிருஷ்ணர் தட்சிணேஸ்வர காளியைக் கண்டு ஆனந்தப் பரவசம் அடைந்தார் . மனைவி வயதுக்கு வந்தபோதும் அவரை தேவியின் வடிவமாகக்கண்டு பூஜை செய்யத் துவங்கினார் அவர் மீதும் பக்தி பரவவே அவரும் சன்யாசினி போல வாழத்துவங்கினார் . இருவரின் புகழும் பரவவே பக்தர் கூட்டம் திரண்டது. கடவுளைக் காட்ட முடியுமா? இப்போதே காட்டு! என்ற கேள்வியுடன் வந்த விவேகானந்தருக்கு அந்த நிமிடமே கடவுள் அனுபவத்தைக் காட்டினார் .
1885- ஆம் ஆண்டில் அவருக்குத் தொண்டையில் புற்றுநோய் ஏற்பட்டது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது; சிகிச்சை எடுக்க மறுத்தார் ; காளிதேவியின் மூலம் ஏன் நோயைத் தீர்க்கக்கூடாது என்று பக்தர்கள் கெஞ்சினார்கள். காளி தேவிக்கு முன்னால் போனால் இந்த உடல் ஞாபத்துக்கு வராது என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார் ; உடல் நிலை மோசமாகவே அவரைக் காசிப்பூருக்கு கொண்டு சென்றனர் ; இறுதிக்காலம் நெருங்கிவி ட்டதை அறிந்த அவர் சீடர்களுக்கு கட்டளைகளை பிறப்பித்துவிட்டு தனது சக்தி முழுதையும் சுவாமி விவேகானந்தருக்கு மாற்றினார் ; அவரும் சீடர்களும் சேர்ந்து ராமகிருஷ்ன ஆஸ்ரமத்தை, மிஷனை உருவாக்கினார்கள் ; ராமகிருஷ்ணர் புஸ்தகம் எதையும் எழுதவில்லை ; புதிய கொளகை எதையும் சொல்லவில்லை; வேத உபநிஷதக் கருத்துக்களை அற்புதமான பொன்மொழிகள் மூலமும் குட்டிக் கதைகள் மூலமும் சொன்னதோடு வாழ்ந்தும் காட்டினார். எப்போது சீடர்கள் அனைவரும் என்னைச் சூழ்ந்து இருப்பார்களோ அப்போது என் ஆவி பிரியும் என்று ஆரூடம் சொன்ன பரமஹம்சரின் ஆவி 1886–ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 16 ல் உடலைவிட்டு நீங்கியது;
இறுதி மூச்சின்போதும் சாந்தமே தவழ்ந்தது அவரது புனித முகத்தில்!
(இந்து மதத்தை முழுவதுமாக அறிந்து கொள்ள, வேத- உபநிஷத- பகவத் கீதை-யைக் படிக்கத் தேவை இல்லை; அவருடைய ராமகிருஷ்ண உபதேச மஞ்சரி என்ற சிறிய நூலைப்படித்தாலே போதும் ; எல்லா மொழிகளிலும் கிடைக்கும் ; கடைசி பகுதியில் உள்ள குட்டிக்கதைகளை முதலில் படியுங்கள். (கட்டுரையாளர் லண்டன் சுவாமிநாதனின் அனுபவம் இது)
***
ரத யாத்திரை- தேர்த் திருவிழா
இந்துக்களின் ஒப்பற்ற கண்டுபிடிப்பு ரத யாத்திரை ; கோவிலுக்கு வரமுடியாதவர்களுக்கு இறைவனே வந்து காட்சி தரும் விழா இது; மேலும் ஜாதி மத வேறுபாடின்றி ஒன்றுபட்டால் இறைவனை எளிதில் அடையலாம் என்பதையும் காட்டும் விழா இது. பிரம்மாண்டமான ரதங்களில் இறைவனை எழுந்தருளச் செய்து நீண்ட கனமான கயிறுகளால் ஆண்களும் பெண்களும் அதை இழுத்து நிலைக்கு கொண்டு செல்லுவார்கள். தமிழ் நாட்டில் பெரும்பாலான கோவில்களில் இது நடைபெற்றாலும் ஒரிஸ்ஸாவிலுள்ள பூரி நகரின் ஜகந்நாத் ரத யாத்திரை உலகப் புகழ்பெற்றுவிட்டது; உலகிலுள்ள பெரிய நகரங்களில் இதே போல ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தினர் ஜகந்நாதர், பலபத்ரா, சுபத்ரா ஆகியோரை மூன்று தேர்தல்களில் இழுத்துச் செல்வதால் எல்லோருக்கும் இது தெரிந்துவிட்டது.
பூரி நகரில் நடைபெறும் விழாவில் ஆண்டுதோறும் புதிய சிலைகளைச் செய்வதும் பழங்குடி மக்களுக்கு அதில் பங்கு கொடுப்பதும் அதை ஒப்பற்றதாக்கி விட்டது. அந்த விழா ஒன்பது நாட்களுக்கு நடைபெறும். ஐந்து நாட்களுக்குத் தேர் ஓரிடத்தில் நின்றுவிட்டு பின்னர் கோவிலுக்குத் திரும்பும் ; வழி நெடுகிலும் மக்கள் இறைவனை வணங்கி காணிக்கைகளை சமப்ப்பிப்பார்கள்
ஆங்கிலத்தில் ஜக்கர் நாட் என்ற சொல் ஜெகன்நாத் என்ற இறைவனின் பெயரிலிருந்து வந்தது; அதே போல ரத என்ற சொல்லிலிருந்து தேர் என்ற தமிழ்ச் சொல் தேர் வந்தது. ரத என்பதைக் கண்ணாடியில் காட்டினால் தேர் என்று வரும்; இதை மொழியியல் வல்லுநர்கள் மிர்ரர் இமேஜ் MIRROR IMAGE என்பார்கள்
பூரி ரதங்களின் சக்கரங்களின் எண்ணிக்கையும் அளவும் பெரியவை; நாடு முழுதுமுள்ள விஷ்ணு பக்தர்கள் லட்சக் கணக்கில் அங்கே கூடுவதாலும் அது சிறப்பிடம் பெறுகிறது.
TO BE CONTINUED…………………………………
Tags-ரத யாத்திரை- தேர்த் திருவிழா , ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், ராகவேந்திரர், ரமண மஹரிஷி, ராதா HINDU DICTIONARY IN ENGLISH AND TAMIL 84; இந்து மத கலைச்சொல் அகராதி-84
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
ராமாயணத்தில் வரங்கள் 66 – சூரிய பகவான் ஹனுமாருக்கு வரம் அளித்தது!
ச. நாகராஜன்
உத்தரகாண்டத்தின் முப்பத்தாறாவது ஸர்க்கமாக அமைவது ‘ஹனுமார் வரம் பெற்றுக் கொள்வது’ என்னும் ஸர்க்கமாகும்.
ஶ்ரீ ராமர் அகத்திய முனிவரிடம் ஹனுமாரின் வரலாறைச் சொல்லுமாறு கேட்க அவர் ஹனுமாருக்கு இந்திரன் வரம் கொடுத்ததைக் கூறி விட்டு அடுத்ததாக சூரிய பகவான் ஹனுமானுக்கு வரம் தந்ததை இப்படிக் கூறுகிறார்: :
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Ra words continued
Radha
Radha, the divine consort of Krishna, evolved from a minor gopi in early puranic verses into the supreme goddess of love and devotion. Her literary journey is marked by intense emotional and spiritual symbolism, shifting from a simple milkmaid to the ultimate representation of the individual soul yearning for the divine.
Puranic Literature: Texts like the Brahma Vaivarta Purana and Padma Purana elevate Radha from a cowherd girl to an eternal goddess, describing her as the feminine counterpart of the absolute truth.
The Bhagavata Purana does not explicitly name Radha as a milkmaid. However, in Book 10, Chapter 30, it describes a specific, unnamed gopi (milkmaid) whom Krishna favors and takes away into the forest during the Rasa Lila, a detail later theologians interpret as Radha. The Unnamed Gopi: The scripture describes how Krishna becomes deeply pleased with one special milkmaid who pleases Him above all others (anayārādhito nūnaṁ), which translates to “worshiping”
Poets like Vidyapati and Chandidas in Bengal, and later Surdas and Mirabai in the north, popularized Radha’s devotion in regional languages. Their literature emphasizes prema-bhakti (devotion through love), focusing on the emotional pain of separation and the mystical union of the soul.
Gatha Saptasati (circa 1st-5th century CE): An early Prakrit anthology where Radha appears as a favourite milkmaid who shares a dynamic, pastoral romance with Krishna.
Gita Govinda (12th century CE): Written by the Sanskrit poet Jayadeva, this masterpiece cemented Radha as the central figure of Krishna’s life. It explores vipralamba (longing in separation) and sambhoga (union), establishing her as the epitome of passionate, supreme devotion.
***
Raghavendra Swami
Guru Raghavendra Swamy, also known as Guru Rayaru is considered to be an incarnation of the mythical Prahlada, a child and ardent devotee saved by Lord Vishnu, himself, adorning the Narasimha avatar.
Raghavendra Swamy conducted many spiritual discourses, lectures and commentaries to uplift mankind from the route of banality. He undertook many pilgrimages across the country, spreading the holy words of Srimad Madhwacharya, and the Madhwa tradition.
In his lifetime, Raghavendra Swamy came to be attributed with many miraculous acts, magical feats and philosophical achievements – from curing people of illnesses, to healing negative effects of witchcraft, to eliminating mental illnesses (like depression, suicidal tendencies, anxiety and other major disorders) and bestowing people with the most desired boons, fulfilling wishes and redeeming mankind. The Raghavendra Swami mantra recited by millions is as follows:
Poojyaaya Raaghavendraaya
Satya Dharma Rathaayacha
Bhajathaam Kalpa Vrikshaaya
Namathaam Kaamadhenuvey
पूजयाया राघवेंद्राय सत्य धर्म रतायच
भजतां कल्प वृक्षाय नमतां कामधेनुवे
Mantralayam, has the temple of Sri Guru Raghavendra, whose mortal remains are consecrated in the brindavanam there. Sri Raghavendra Tirtha was born as Venkatanatha in the town of Bhuvanagiri, Tamil Nadu, into a Kannada Madhwa Brahmin family of Gautama Gotra of musicians and scholars.
His great-grandfather Krishna Bhatta was a teacher to the renowned Vijayanagara Emperor, Sri Krishnadevaraya.
After the fall of the Vijayanagara Empire, Thimmanacharya migrated to Kanchipuram with his wife Gopikamba. Venkatanatha had two siblings—Gururaja and Venkatamba. Venkatanatha’s education was taken care of by his brother-in-law Lakshmi Narasimhacharya at Madurai after the early demise of his father, and he subsequently got married.
It was in 1624, that Sri Raghavendra Tirtha became the pontiff of the Kumbhakonam Matha, which was earlier known as Vijayeendra Matha or Dakshinadi Matha, now known by the name of Mantralaya Sri Raghavendra Swamy Matha.
After a short stay at Kumbakonam, he went on a pilgrimage to Rameswaram, Ramnad, Srirangam, and Mathura. Later, he moved westwards to Udupi and Subramanya, and then to Pandharpur, Kolhapur, and Bijapur. At Kolhapur, he is said to have stayed for a long time.
After that, he returned to Kumbakonam. By 1663 he left for Mysore where he got a grant from Dodda Devaraya Odeyar. Finally, he chose to settle down in Mantralayam. Guru Raghavendra shed His physical body in 1671 in Mantralayam. It is a village on the bank of the Tungabhadra river in Adoni Taluk in Andhra Pradesh.
Mantralayam is a renowned Hindu pilgrimage town located on the banks of the Tungabhadra River in the Kurnool district of Andhra Pradesh, India. It is situated roughly 90 km from Kurnool and 250 km from Hyderabad, and is globally famous for the Jeevasamadhi of the revered Madhva saint, Sri Raghavendra Swamy.
Raghavendra is known as a scholar par excellence. Some of his works are mentioned below,
Tantra Deepika: An interpretation of the Brahma Sutra from the perspective of Dvaita
Mantramanjari: A commentary on the first three chapters of the Rigveda
Geetartha Sangraha: A commentary on the Gita, also known as Geeta-Vivrutti
Prameya Deepika Vyakhya: A commentary on Madhwacharya’s Geeta Bhashya
***
Ramana Maharishi
Ramana Maharshi, born on December 30, 1879, in a small village called Tiruchuzhi in Tamil Nadu, India, began life as a regular boy named Venkataraman Iyer. His family was deeply rooted in traditional Hindu values, and he grew up under the care of his mother, Alagammal, and his father, Sundaram Iyer, who worked as a pleader.
Ramana was like any other child—playing, attending school, and occasionally getting into mischief.
The real transformation in Maharshi Raman’s life came at the age of 16. One day, seemingly out of nowhere, he was struck by a deep fear of death. Lying down in his uncle’s house in Madurai, he felt an overwhelming sense that his body was about to die. But instead of panicking, Venkataraman decided to face this fear head-on. He began to ask himself: What happens when the body dies? And then, more profoundly: Who is it that dies? What followed was a spontaneous and transformative realisation. He recognised that the body is just a shell, and the true self—the “I”—is eternal, beyond birth and death.
Shortly after his awakening, Venkataraman came across a book called the Periyapuranam, a collection of stories about the lives of Tamil saints. One of these stories spoke of saints who had realised the divine through their devotion to Arunachala. Reading this, he felt an almost magnetic pull toward the hill. It was as if Arunachala was calling him home.
Around the same time, he learned that Arunachala Hill was located in Tiruvannamalai, not far from his home in Tamil Nadu. The name itself had always resonated with him, but now, with his newfound understanding of the self, he felt an unshakeable urge to go there.
In August 1896, at the age of 16, Venkataraman made the life-changing decision to leave home.
He left a note for his family, stating simply: “I am going in search of my father. Nobody should grieve for me.”
With just a few coins in his pocket, he boarded a train to Tiruvannamalai. It wasn’t an easy journey. He had to endure long hours of travel, sell his jewellery to buy a ticket, and walk the final stretch on foot. But nothing could deter him. The pull of Arunachala was too strong.
When Venkataraman finally arrived in Tiruvannamalai, he went straight to Arunachaleswarar Temple, the ancient temple dedicated to Lord Shiva at the base of the hill. As he stepped into the temple, he felt a profound sense of belonging. He knew he was home.
In the early years at Arunachala, he lived in total silence and solitude. He spent most of his time meditating in caves and temples, completely immersed in the self. People who encountered him were struck by his serenity and radiance, even though he never spoke a word.
One of his early dwelling places was Virupaksha Cave, a simple cave on the slopes of Arunachala Hill. Later, he moved to Skandashram, another cave higher up the hill. These places remain sacred sites for devotees to this day, filled with the energy of Ramana’s deep meditations.
As the years passed, people began to notice this young man who radiated such peace and wisdom. Devotees started gathering around him, seeking his guidance and blessings.
By the time he was in his early twenties, he had become known as Sri Ramana Maharshi.
As more people began to recognise Ramana Maharshi as a beacon of peace and wisdom, the need for a dedicated space where devotees could gather naturally arose. What started as a few followers seeking guidance from the silent sage eventually evolved into the creation of Sri Ramanasramam, one of the most serene spiritual centres in India.
The real turning point came in 1922 when Ramana Maharshi’s mother After her passing, her body was interred near the base of Arunachala Hill. This site eventually became the foundation of Sri Ramanasramam, with a shrine built in her honour. In 1948, when Ramana Maharshi was in his late 60s, he developed a small lump on his arm that was later diagnosed as cancer. Despite the pain and the repeated surgeries, he maintained the same serene composure he had shown throughout his life.
When devotees begged him to seek advanced medical treatment or allow supernatural healing, he gently refused. His response was profound: “Why are you so attached to this body? Let it go. The real Ramana is not this body.”
On the evening of April 14, 1950, Sri Ramana Maharshi breathed his last. Devotees gathered around him as he passed away peacefully, his face radiating the same calm and serenity it always had. At the exact moment of his passing, many reported seeing a bright light streak across the sky, heading toward Arunachala Hill. For his followers, this was a sign that Bhagavan Ramana had merged with the divine.
Over the years, various structures were added to Ramana Ashram:
The Shrine of Sri Ramana Maharshi, where his Samadhi (final resting place) now resides.
The Old Hall, a simple space where Ramana would sit and interact with visitors.
Meditation halls, dining areas, and a library filled with books on his teachings.
His Teachings
1. The Self is Eternal According to Sri Ramana, the self is not something to be attained—it’s already present within each of us. The journey is about removing ignorance and recognising this eternal truth.
2. The Illusion of the Ego Ramana often spoke about the ego as the false “I” that creates a sense of separation. Through self-inquiry, this ego dissolves, revealing the true self.
Silence as the Ultimate Teaching For Bhagavan Ramana, words were secondary. He often said that silence was the purest form of communication. Sitting in his presence, many devotees reported profound inner experiences without a single word being spoken.
***
Ramakrishna Paramahamsa
Born as Gadadhar Chattopadhyay in a quiet Bengali village, he would later be revered as Thakur Ramkrishna by his devotees. Unlike many religious teachers who stick to one tradition, Sri Ramakrishna Paramhansa explored multiple paths, Hinduism, Islam, and even Christianity, not as a philosopher, but as a seeker who wanted to experience God in every form.
What makes Ramkrishna Paramhans different from many other enlightened beings is that he never sought to establish a new doctrine or movement. He did not write books or try to argue his beliefs. Instead, he lived in a way that proved the existence of the divine. His words were simple, his stories often humorous, but they carried a depth that touched even the most sceptical minds.
From a very young age, Gadadhar (as Ramakrishna was known in his childhood) showed little interest in academics. He was not drawn to traditional studies, and no amount of persuasion could make him sit with books for long. While other children were busy memorising scriptures or practicing writing, he was more interested in devotional songs, listening to stories from the Ramayana and Mahabharata, and spending time in temples.
when playing Lord Shiva or Krishna in dramas, he wasn’t just acting, he became the deity itself. One of the most well-known incidents from his childhood was his first mystical experience. One day, while walking through the fields, he saw a flock of white cranes flying across the sky against a backdrop of dark storm clouds. The sheer beauty of the moment overwhelmed him so much that he lost consciousness and fell to the ground. When he woke up, he couldn’t explain what had happened, but he felt an unshakable peace. This was the first of many divine trances that would define his life.
His mother, Chandramani Devi, often worried about his frequent trances and unusual behaviour. At times, he would sit alone, lost in deep thought, or suddenly burst into devotional songs, unaware of his surroundings. People in the village admired his innocence and devotion, but some feared that he was too different.
When he was in his late teens, an important turning point came in his life. His elder brother, Ramakumar, was invited to become the head priest at the Dakshineswar Kali Temple, built by Rani Rashmoni in Kolkata. To assist him, Gadadhar was also taken along.
It was here, at the feet of Goddess Kali, that the destiny of Sri Ramakrishna was sealed. The moment he saw the idol of Kali in the temple, something inside him awakened. He felt a deep, unexplainable connection. While others saw a beautifully sculpted deity, he saw a living presence. It was as if Kali was not just a statue, but a real mother standing before him.
Under the guidance of Bhairavi Brahmani, a female Tantric guru, he practiced Tantra Sadhana, a path often considered too extreme for mainstream Hinduism.
After Tantra, he turned to Vedanta, where he was guided by Tota Puri, a wandering monk.
Marriage to Sarada Devi and the Role of the Divine Consort
While Ramkrishna was lost in his spiritual practices, his family back in Kamarpukur was increasingly worried. His frequent trances, his strange behaviour, and his complete disregard for worldly matters convinced them that marriage was the only way to bring him back to normal life.
Marriage to Sarada Devi
After much effort, they found a match, Sarada Devi, a simple and devout girl from the nearby village of Jayrambati. She was only six years old when the marriage was arranged, while Ramakrishna Dev was in his early twenties.
when Sarada Devi grew older, she came to live with Shree Ramkrishna at Dakshineswar. By then, he had already become a well-known mystic. Many expected him to lead a traditional married life, but he saw Sarada Devi not as a wife but as the embodiment of the Divine Mother.
Sarada Devi, in turn, accepted her role as his spiritual companion. She later became known as “Holy Mother”, carrying forward his teachings after his passing. In many ways, she was the silent force behind Sri Ramakrishna Paramhansa, providing him with support and maintaining balance in his life
As his fame grew, seekers from different backgrounds started coming to Dakshineswar to meet him. Some were ordinary householders, while others were young men searching for deeper truths. Among them was Narendranath Dutta, who would later become Swami Vivekananda, the disciple who would take Sri Ramakrishna Paramhansa Dev’s message to the world.
By 1885, Sri Ramakrishna Paramahamsa began suffering from intense throat pain. It was then discovered that he had throat cancer.
As his condition worsened, his devotees moved him to Cossipore Garden House.
His presence in Cossipore became a living lesson in detachment. He showed no fear of death, only deep, divine bliss.
Final Instructions to Disciples
Realising that his time was near, Ramakrishna Paramhansa gave his final instructions to his disciples. He passed on his spiritual power to Swami Vivekananda, instructing him to take his message to the world.
On 16 August 1886, in the early hours of the morning, Sri Sri Ramakrishna Paramhansa Dev left his body. His passing was not a moment of sorrow; it was a divine departure. Even in his last moments, his face shone with an unearthly glow, as if he was merging back into the infinite.
***
Rath Yatra- Chariot Festival
Rath Yatra means Chariot festival or Car Festival.
The most famous Rath Yatra or Car Festival is held every year in Puri in Odisha in India. Nowadays it is held all over the world by various Hindu organisations. It is held for nine days. Hindu devotees in thousands pull the three chariots along the streets.
The celebration of this day starts much earlier that comprises the construction and decoration of the Raths or Chariot by numerous devotees & volunteers. The three chariots that are the highlights of the entire Yatra are pulled by strings. The chariot of Lord Jagannath which is 45 feet high, high comprises 16 wheels and is referred as Nandighosa. Balabhadra’s chariot is made 45.6 feet high with 14 wheels is called Taladhwaja. The chariot of Subhadra known as Devadalana has 12 wheels and is 44.6 feet high. All these chariots are decorated with various designs and colours by the artists of Puri that showcases their enthusiasm for the Yatra.
Two words came out of this Sanskrit word RATHA. In Tamil THER is temple chariot. It is the mirror image of Rath. English word Juggernaut also is derived from Lord Jagannath.
Hindus around the world place various deities in the chariot and pull them with huge and long ropes. Devotees on both sides of the roads worship by lighting lamps, placing garlands and offering coconut, banana, incense sticks etc. all along the routes volunteers are offered prasad (food items). In most of the places it is one day event. In Puri it is taken to a place and returns to the temple in nine days. Tribals are given an important role in it.
***
Ramavatar / Ram
Lord Vishnu took many avatars/ incarnations and of them Ten Avatars are called Dasavatar. Rama’s incarnation is celebrated most among them. Different versions of Rama’s life story known as Ramayana spread throughout Asia. Kings like Rama were allowed to have more than one wife in Hindu India. But Rama vowed not even to think about second wife. This and his friendship with hunters (Guhan), monkeys (actually people with monkey symbol; Vanara= Vana + Nara= Forst People), Bear people (Jhambavan), Bird People (Jatayu), Demons (of Sri Lanka- Vibhisana) made him unique. He never went back on his words. His wife Sita became an ideal wife by accompanying him to forest where she was abducted by Ravana, demon king of Sri Lanka. Rama killed the demon, rescued his wife and returned to Ayodhya in Uttar Pradesh in India.
There were three great men with the name Ramdas. Samartha Ramdas lived during the days of Hindu king Veera Sivaji. He inspired Sivaji in Maharashtra to fight against the Muslim invaders. He led Sivaji in a victorious path. Chatrapati Shivaji .(1627/30–1680) ruled a vast area in the seventeenth century.
*
Another great saint was Ramadas of Bhdrachalam in Telangana. He was jailed for nonpayment of collected tax money. At last Rama and Lakshmana in disguise paid the money and he was released. His compositions are sung in concerts and Bhajans. Bhadrachala Ramadasu (1620–1688), born Kancharla Gopanna, was a 17th-century devotional poet, Carnatic composer, and Tehsildar in the Golconda Sultanate. He is renowned for building the iconic Sri Sita Ramachandraswamy Temple in Bhadrachalam and composing timeless Telugu keerthanas dedicated to Lord Rama.
*
Kanhangad Swami Ramdas (also known as Papa Ramdas), was born as Vittal Rao and established renowned Anandashram in Kanhangad, in the Kasaragod district of northern Kerala. He became a wandering ascetic at a young age and was an advocate of Bhakti Yoga. His teachings centre around universal love, selfless service, and the constant chanting of the Rama Mantra
***
Rameswaram/ Ramanatha (swami)
Most famous pilgrimage town in Tamil Nadu. Rameswaram is one of the 12 Jyotirlinga Shrines spread over India. Hindus believe that they should visit Rameswaram and Kasi IVaranasi) in their lifetime. It is an island where Lord Rama worshipped Lord Siva in Linga form.
Perched at the southern tip of the Indian peninsula, Rameswaram is a tranquil and sacred destination that weaves together breathtaking natural beauty with ancient pilgrimage sites. Home to the renowned Ramanathaswamy Temple, it is linked to the mainland by the impressive Pamban Bridge, a true marvel of human engineering. Rameswaram sits closest to Sri Lanka, and whispers of history suggest a bygone land bridge – the legendary Ram Setu – once connected the two nations.
***
Ramtheerth, Punjab
Ramtheerth refers to Swami Rama Tirtha (1873–1906), a renowned Indian philosopher, mystic, and leading teacher of the Hindu philosophy of Advaita Vedanta. He was a pioneer in bringing the message of “Practical Vedanta” to the West and extensively lectured in the United States and Japan. Born in Punjab (now in Pakistan), he was originally a professor of mathematics before embracing asceticism and retreating to the Himalayas. His life’s work, lectures, and writings are extensively documented in a seven-volume collection titled In Woods of God Realization.
***
Rasa – Navarasa
The nine sentiments (navarasa) are:
vīra (heroism)
śṛṅgāra (eroticism)
adbhuta (wonder)
raudra (fury)
vṛdānaka, (shame, which is not in other Indian schools)
bībhatsa (disgust)
hāsa (comedy or humour)
karuṇā (pity or compassion)
śānta (tranquillity)
In his ancient treatise, the Natyasastra, Bharata Muni actually only defined eight rasas (aesthetic flavors or sentiments). He explained that these are evoked in the audience through the combination of bhavas (emotions), anubhavas (physical acting/gestures), and vyabhicharibhavas (transitory mental states).
The ninth sentiment, Shanta (Peace/Tranquility), was later formalized by later aesthetic scholars like Abhinavagupta in his commentary Abhinavabharati.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
ராமாயணத்தில் வரங்கள் 68 – குபேரன் மற்றும் சங்கரர் ஹனுமாருக்கு வரம் அளித்தது!
ச. நாகராஜன்
உத்தரகாண்டத்தின் முப்பத்தாறாவது ஸர்க்கமாக அமைவது ‘ஹனுமார் வரம் பெற்றுக் கொள்வது’ என்னும் ஸர்க்கமாகும்.
ஶ்ரீ ராமர் அகத்திய முனிவரிடம் ஹனுமாரின் வரலாறைச் சொல்லுமாறு கேட்க அவர் ஹனுமாருக்கு இந்திரன்,சூரியன், வருணன், யமன் உள்ளிட்ட தேவர்கள் ஒவ்வொருவராக வரம் கொடுத்ததைக் கூறி வருகிறார். அதில் குபேரன் அளித்த வரமும் சங்கரர் அளித்த வரமும் அவரால் இப்படி குறிப்பிடப்படுகிறது:
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
In chapter 15, following are the points to be noted:
H A Poley did not select any couplet from this chapter. May be it is not applicable to westerners!
Paavam/sin, Thol (shoulder) are two Sanskrit words used in this chapter.
The Tamil word PERAANMAI in Kural 148 is translated as Heroic manhood or manly excellence by two of the translators. Literally translated it would sound Great Heroism; in India two are praised as Mahaaveer (Great Heroes) because they were known for their self-control; they are Hanuma and Mahavir (Jain Tirtankara).
Examples for couplet 146 are plenty in Hindu Puranas: Indra, Ravana, Vali, Narakasura are well known examples.
Since Buddha in Dhammapada 309 and Bhartruhari in his Niti Sataka also deal with this subject, Hindus have admitted this an issue even 2600 years ago!
Dubbing this as a sin (Paavam) shows that Tiru Valluvar is a Pukka Hindu.
Geography of Hindus: Hindus were great in Geography and History. Even Kalidasa and Sangam poets mentioned about “ thousands of kings that ruled the world”. It shows that they knew world history 2000 years ago. All through the Tamil and Sanskrit literature the round earth circled by sea (Kural 149) is mentioned.
***
Part 30
பிறனில் விழையாமை– Against coveting another’s wife- Not coveting another’s Wife
Following Translations are used:
1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 and B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan. Year 1933
2.S M Diaz, I G of Police- SMD Year 2000
3.Rev.Dr.GU Pope – GUP. Year 1886
4.Suddhananda Bharathiyar- SB
5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986
6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931
7.Tamil Original
****
146. Hatred, sin, dread and infamy ever dogs the steps of an adulterer- A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 and B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan. Year 1933
***
146.Enmity, sin fear, and shame will never leave those
Who lust after the neighbour’s wife— S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000
***
146 Who home ivades, from him pass nevermore, Hatred and sin, fear, foul disgrace; these four. Hatred, sin, fear, disgrace; these four will never leave him who goes in to his neighbour’s wife- Rev.Dr.GU Pope – GUP. Year 1886
***
146.Hatred, sin, fear, and shame-these four Stain adulterers ever more- Suddhananda Bharathiyar – SB
***
146.The man who commits adultery can never escape enmity, sin, fear and infamy- EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986
***
146. பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும் இகவாவாம் இல்லிறப்பான் கண்
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
147. He is a virtuous householder that lusts not after a woman who belongs to another- ANM+2
***
147.A virtuous householder is one who does not desire
To violate the femininity of another man’s wife–– SMD
***
147 Who sees the wife, another’s own, with no desiring eye In sure domestic bliss he dwelleth ever virtuously. He who desires not the womanhood of her who should walk according to the will of another will be praised as a virtuous house-holder. – GUP ***
147.He is the righteous householder His neighbour’s wife who covets never– SB.
***
147.The ideal householder is he who will not be attracted by feminine grace of another man’s wife– EVS
148. The heroic manhood that turns away from the charms of the wife of another is not mere virtue; it is the very soul of perfection– ANM+2
***
148.The character of restraining from amorous glances of his neighbour’s woman,
Is really the outstanding virtue of a righteous man —– SMD
*** 148 Manly excellence, that looks not on another’s wife, Is not virtue merely, ’tis full ‘propriety’ of life. That noble manliness which looks not at the wife of another is the virtue and dignity of the great. – GUP ***
148.They lead a high-souled manly life The pure who eye not another’s wife. – SB
***
148.For the righteous, the fortitude of resisting the lust for another’s wife is not only a virtue, but also is the perfection of their character- – EVS
149. All the good things of the earth encircled by the dread sea, verily belong unto the noble one who clasps not the arms of the spouse of his neighbour- ANM+2
***
149.The one who is due for all the good in this wide world,
Is the man who keeps away from his neighbour’s woman—– SMD
***
149 Who ‘re good indeed, on earth begirt by ocean’s gruesome tide? The men who touch not her that is another’s bride. Is it asked, “who are those who shall obtain good in this world surrounded by the terror-producing sea ?” Those who touch not the shoulder of her who belongs to another. – GUP
***
149.Good in storm bound earth is with those Who clasp not arms of another’s spouse– SB.
***
149.Those who do not defile themselves by embracing another’s wife are eligible for the blessings of this ocean girt world- – EVS
150. In the teeth of every other sin and transgression of virtue, it were well for the soul, if it is free from the taint of adultery- ANM+2
***
150.Even if one does not practise anyother virtue and is a sinner,
It were best that he does not trespass into the homelife of his neighbour–– SMD
***
150 Though virtue’s bounds he pass, and evil dee ds hath wrought; At least, ’tis good if neighbour’s wife he covet not. Though a man perform no virtuous deeds and commit (every) vice, it will be well if he desire not the womanhood of her who is within the limit (of the house) of another. – GUP
***
150.Sinners breaking virtue’s behest Lust not for another’s wife at least– SB
***
150.Although one does all sins and does nothing meritorious, it would be well if one would not violate the chastity of another’s wife- – EVS
***
H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931 skipped Chapter 15.
*** 150. அறன்வரையான் அல்ல செயினும் பிறன்வரையாள் பெண்மை நயவாமை நன்று. to be continued………………………..
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Ra என்று துவங்கும் சொற்கள்
ராகம் – சாயம் அல்லது வண்ணம் ஏற்றுதல் என்பது பொதுப்பொருள்; உணர்ச்சி, ஆசை, அன்பு , மகிழ்ச்சி, ஆர்வம் என்ற பொருள்களும் உண்டு. சங்கீதத்தில் பல வகையான மெட்டுகளில் பாடுதல். எடுத்துக் காட்டு- மோகன ராகம், தோடி ராகம்; தமிழில் பண் என்பார்கள் .
***
ராஜ – வேந்தன்; தமிழில் உள்ள அரசன் ஆங்கிலத்தில் உள்ள ரீகல், ராயல் என்பன சம்ஸ்க்ருத மொழியிலிருந்து பிறந்தவை.
***
ராஜராஜ சோழன் ராஜேந்திர சோழன்
ராஜராஜ சோழன் மற்றும் அவருடைய மகன் ராஜேந்திர சோழன் ஆகிய இருவரும் பிற்காலச் சோழ மன்னர் வரிசையில் சிறப்பிடம் பெற்றார்கள் ; அவர்கள் வட இந்தியாவின் சில பகுதிகள் , இலங்கை, தென் கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் ஆடசியைப் பரப்பி சைவ சமயத்தையும் பரப்பினார்கள் ; தந்தை கட்டிய தஞ்சாவூர் பெரிய கோவிலைப் போல மகனும் கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தில் பெரிய சிவன் கோவிலை எழுப்பினார் ; இவர்களது காலத்தில் இலக்கியம், ஓவியம் மற்றும் இசை ஆகிய கலைகள் வளர்ந்தன ; 400 நடனமாதர்களின் அழகிய பெயர்களுடன் உள்ள தஞ்சாவூர் கல்வெட்டு நடனம் போற்றப்பட்டதையும் காட்டுகிறது.
ராஜராஜான் – 985 CE to 1014.
ராஜேந்திரன் – 1012 to 1044 CE.
***
ரகுவம்சம்
காளிதாசன் எழுதிய ஏழு நூல்களில் மிகவும் நீண்ட காவியம் இது; சுமார் 1570 சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்கள்
19 சர்க்கங்களாக/ காண்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது; இதைப் பின்பற்றி பல காவியங்கள் எழுந்தன; இவர் விக்ரமாத்தித்தான் என்ற மன்னரின் அவைப்புலவர்; அவர் 2100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆண்டவர். குமாரதாஸ என்ற இலங்கைப் புலவர், தமிழில் ராமாயணம் இயற்றிய கம்பன் ஆகியோரும் இவரது செய்யுட்களை பின்பற்றினார்கள்; ரகு வம்ச காவியத்துக்கு நிறைய உரைகள் தோன்றியது இந்த நூலின் சிறப்பினைக் காட்டுகிறது .ஆதி கவி வால்மீகியைச் சில இடங்களில் குறிப்பிடும் காளிதாசன் காவியத்தால் தெரியவரும் மிகப்பெரிய உண்மை, வால்மீகியின் பால காண்டக் செய்திகள், உத்தர காண்டச் செய்திகள் சரியானதே என்பதாகும். ஆறு காண்டங்களில் ராமாயணத்தை, ரகு வம்சம் சுறுக்கித் தருகிறது . ராமனுக்கு முன்னாலும் பின்னாலும் ஆட்சி செய்த்மன்னர்களின் வரலாறும் உள்ளது. 1,250 உவமைகளும் 29 சூரிய வம்ச அரசர்களின் வரலாறும் இந்த நூலில் இருக்கின்றன
***
ராஜசூய யக்ஞம்
தர்மன் என்னும் யுதிஷ்டிரன் , அவருக்கு முன்னால் ஹரிச்சந்திரன், சங்ககாலத்தில் சோழ மன்னன் பெருநற்கிள்ளி ஆகியோர் செய்த வேள்வி இது; தங்களை முழுநிலப்பரப்புக்கும் சக்ரவர்த்தி என்று அறிவித்து அதை எல்லா மன்னர்களும் ஏற்கச் செய்யும் யாகம் இது . அப்போது ஏனைய மன்னர்கள் அனைவரும் கப்பம் செலுத்துவார்கள் ;யுதிஷ்டிரன் நடத்திய வேள்வியில் கிருஷ்ணரை அவமத்தித்த சிசுபாலன் தலையைக் கிருஷ்ணர் துண்டித்த நிகழ்ச்சி ராஜசூயத்தில் நடந்தது. சங்க காலத்தில் பாண்டிய, சேர மன்னர்கள் இருவரும் சோழ மன்னரின் ராஜசூயத்தில் கலந்து கொண்டதைப் பாராட்டி அவ்வையார் பாடிய பாடலும் புறநானூற்றில் உள்ளது .
***
ரஜோ குணம் / ராஜஸம்
மனிதனுக்கு மூன்று வகையான குணங்கள் இருப்பதாக பகவத் கீதை முதலான நூல்கள் செப்பும்; சத்வ, ரஜஸ் தமஸ் என்னும் மூன்று குணங்களில் நடுவில் உள்ளது ரஜஸ் அல்லது ராஜஸ குணம் ஆகும் ; பகவத் கீதையில் 3 குணங்களையும் விளக்கும் ஸ்லோகங்கள் ஒரே அத்தியாயத்தில் விரிவாக உள்ளன ; ஆசை, அதிகமான செயல்பாடு, சுயநல வேலைகள் , பந்த பாசம் ஆகியன ரஜோ குணம் மேலுக்கு வரும்போது காணப்படும்
கீதையில் ரஜோ குண ஸ்லோகங்கள்
1. ரஜோ குணத்தின் இயல்பு (அத்தியாயம் 14, ஸ்லோகம் 7)
ரஜோ ராகாத்மகம் வித்தி த்ருஷ்ணா-ஸங்க-ஸமுத்பவம் |
தன்னிபத்நாதி கௌந்தேய கர்ம-ஸங்கேன தேஹினம் ||
பொருள்: அர்ஜுனா, அளவற்ற ஆசை மற்றும் பற்றுதலின் வடிவமாக ரஜோ குணம் உள்ளது என்பதை அறிவாயாக. இதுவே உலகாயத ஆசைகளைத் தூண்டி, ஆன்மாவை செயல் (கர்ம) பற்றுதல்களோடு பிணைக்கிறது.
2. ரஜோ குணத்தால் தூண்டப்படும் செயல்கள் (அத்தியாயம் 14, ஸ்லோகம் 12)
லோப: ப்ரவ்ருத்திராரம்ப: கர்மணாமஸமோ ஸ்ப்ருஹா |
ரஜஸ் ஏதானி ஜாயந்தே விவ்ருத்தே பரதர்ஷப ||
பொருள்: பரத குலத்தில் தோன்றிய அர்ஜுனா, ரஜோ குணம் அதிகரிக்கும்போது பேராசை, செயல்களில் தீவிரமான ஈடுபாடு, புதிய முயற்சிகள், அமைதியற்ற தன்மை மற்றும் பற்றுமிக்க ஆசைகள் ஆகியவை உண்டாகின்றன.
3. ரஜோ குணத்தின் பலன் (அத்தியாயம் 14, ஸ்லோகம் 16)
கர்மண: ஸுக்ருதஸ்யாஹு: ஸாத்விகம் நிர்மலம் பலம் |
ரஜஸஸ்து பலம் து:கம் அஜ்ஞானம் தமஸ: பலம் ||
பொருள்: நற்செயல்களின் (ஸாத்விகம்) பலன் தூய்மையானது என்று சான்றோர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால், ரஜோ குணத்தால் செய்யப்படும் செயல்களின் பலன் நிலையான துன்பமும், முடிவில்லா அலைச்சலுமே ஆகும்.
***
இராமலிங்க ஸ்வாமிகள்/ அருட்பிரகாச வள்ளலார்
சர்ச்சைக்குரிய இந்த சுவாமிகளை இன்றுவரை சைவ மடங்களும் ஆதீனங்களும் அங்கீகரிக்கவில்லை ; இவரைப் பற்றி நான் கு சர்ச்சைகள் சந்தேகங்கள் இருக்கின்றன .கருணையே வடிவானவர் , சிவ பெருமானையும் முருகனையும் அற்புதமான, எளிய தமிழ்ப்படல்களில் போற்றியவர் , வள்ளுவர் போல வெஜிட்டேரியன் உணவு மட்டுமே சாப்பிட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியவர்; ஜாதி மத பேதங்களை வெறுத்தவர் என்பதை பொதுமக்கள் ஏற்கின்றனர் . 1823 ஆம் ஆண்டில் மருதூரில் பிறந்தார். வடலூரில் ஆஸ்ரமத்தை அமைத்தார் சமரச சுத்த சன்மார்க்க சங்கத்தை நிறுவினார்; விளக்கில் தெரியும் ஜோதியை இறைவனாக வழிபடலாம் என்றார் ; இவர் பாடிய கவிகள் திருவருட்பா நூலில் இடம்பெற்றுள்ளன . வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன் என்ற இவரது வாசகம் உயிர்கள் அனைத்திலும் இவர் ஒரே விதமான கருணை உடையவர் என்பதை விளக்கும் .
1874 ஆம் ஆண்டில் வடலூருக்கு அருகிலுள்ள மேட்டுக்குப்பம் என்னும் கிராமத்தில் ஒரு அறையில் நுழை ந்து கட்தவைப் பூட்டச் சொன்னார் ; அவரது அன்பர்களும் அப்படியே செய்தனர்; பல நாட்களுக்கு வெளியே வராததால் அதிகாரிகள் வந்து கதவை உடைத்துத் திறந்தபோது அவர் அங்கு இல்லை! அவர் ஜோதி வடிவாகி மறைந்ததாக அன்பர்கள் சொல்லுவார்கள்; தைப்பூச ஜோதித் திருநாள் இன்று வரை பெரிய அளவில் கொண்டாடப்படுகிறது . இவர் ஏற்றிய அணையா அடுப்பு இன்றுவரை வருவோருக்கு 24 மணி நேரமும் அமுது படைத்து வருகிறது; ஏழு திரைகள் கொண்ட புதுமையான ஜோதி தரிசனக் கோவிலையும் வடலூரில் தாபித்தார்
நான்கு சந்தேககங்கள், சர்ச்சைகள் என்ன ?
1
துவக்க காலத்தில் இவர் தன்னுடைய பாடல்களைத் திருமுறைகள் என்று செப்பி அப்பர், சம்பந்தர் போல சம அந்தஸ்து கொண்டாடினார் ; இப்படிச் சொல்லக் கூடாதென்று இலங்கை சைவ அறிஞர் ஆறுமுக நாவலர் தலைமையில் போர்க்கொடி தூக்கினர் ; ராமலிங்கம் பின்வாங்காததால் வழக்கு கோர்ட் வரை என்றது ; இதனால் இவரை தீவிர சைவர்கள் ஏற்பதில்லை .
2
இரண்டாவது சர்ச்சை இவர் மாயமாக மறைந்தது பற்றியது. பூட்டிய அறையில் இவர் ஜோதி மயமாகவில்லை ; யாருக்கும் தெரியாமல், நண்பர்கள் கதவைத் திறந்தவுடன் இவர் பயந்து ஓடிவிட்டார் என்பது ஒரு வாதம்; ஏனெனில் அவரே கடைவிரித்தோம் கொள்வாரில்லை என்று சொல்லி தனது தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டுள்ளார் என்பது எதிர்த் தரப்பினரின் கூற்று.
3
மூன்றாவது விஷயம் விபூதி இல்லாத விகாரமான , அசிங்கமான வள்ளலார் படம் பற்றியது; ஐம்பது , அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வள்ளுவர் படத்தையும் வள்ளலார் படத்தையும் விபூதி இல்லாமல் பார்க்கமுடியாது ; இப்போது வள்ளுவர் படங்களில் விபூதியை அழித்த திராவிடர்கள், இவரையும் விபூதி இல்லாமல் காட்டிவருகின்றனர் ; அதாவது இவரை இந்து மதத்திலிலிருந்து விலகியவர் போலாக் காட்டுவது ; இந்த வேலையைக் கடவுளை எதிர்க்கும் திராவிட அரசியல்வாதிகளும் கிறிஸ்தவ அமைப்புகளும் செய்துவருகின்றன ; விபூதி இல்லாத வள்ளலார் படத்தை வெளியிடும் கும்பலை எளிதில் இனம் காணலாம் .
4
வள்ளலாரின் ஆஸ்ரமம், சபை உள்ள இடம் பெரிய மைதானம் கொண்டது ; இதைக் கமர்ஷியல் வளாகமாக மாற்றி பணத்தைச் சுருட்ட ஒரு கும்பல் கிளம்பியுள்ளது ; இதற்கும் திராவிட அரசியல்வாதிகள் அமோக ஆதரவு தெரிவித்தனர்.
இவைகளால் வள்ளலாரின் பேர் , ரிப்பேர் ஆகிவிட்டது. இந்துக்கள் விழித்துக்கொண்டு வள்ளலாரைக் காப்பாற்றாவிட்டால் திருவருட்பாவிலுள்ள முருகன், சிவன் துதிகளை இசைக்காவிட்டால் , விபூதி இல்லாத திராவிட பூச்சாண்டியாக வள்ளலார் காட்சி தருவார் ; எப்படியும் இவரை சைவ மடங்கள் ஏற்கப்போவதில்லை .
***
ராமானுஜர் Sri Ramanujacharya (1017–1137 CE)
ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த ராமானுஜர் விசிஷ்டாத்வைதம் என்னும் வைணவக் கொள்கையைப் பரப்பினார் . அவர் தமிழ் நாட்டின் ஸ்ரீபெரும்புதுரில் பிறந்து 120 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார்; ஆயினும் தமிழ் நாட்டில் அவரது எதிரிகள் தொல்லை கொடுக்கவே கர்நாடகத்துக்குச் சென்று இறுதிக் காலத்தைக் கழித்தார்; ஜாதிகுல வேறுபாடுகளைத் தகர்த்து அனைவரையும் வைணவர்களாக்கினார்; ஆனால் இவர் வைணவ குடும்பத்தில் பிறக்கவில்லை ! தென்கலை வைணவர்கள் போற்றும் அவர் பல நூல்களைச் செய்தார் ; பகவத் கீதைக்குப் பாஷ்யமும் செய்தார் . திருக்கோஷ்டியூரில் நம்பி என்னும் குருவிடம் உபதேசம் பெற்றார் ;அதை யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது; சொன்னால் நரகத்துப் போவாய் என்று சொல்லியும் அவர் உபதேசித்த ஓம் நமோ நாராயணா மந்திரத்தைக் கோபுரத்தின் உச்சியிலிருந்து பிரகடனம் செய்ததாக வரலாறு உண்டு யாதவப்பிரகாசர் என்பவர் இவர் மீது பொறாமை கொண்டு இவருக்கு எதிர்ப்பினை உசுப்பிவிட்டார் ; கிருமிகண்ட சோழன் என்பவன் இவரை சைவ சமயத்துக்குத் திரும்பும்படி வலியுறுத்தி தொல்லை கொடுத்ததால் இவர் கருநாடகத்துக்கு ஓடி ஹோய்சாள மன்னரின் ஆதரவினில் வாழ்ந்தார் .
***
ராமாயணம்
காலத்தால் அழியாத காவியம் ராமாயணம் ; சுமார் 3000 இடங்களில் நூலாகவும் நாட்டுப்புறப் பாடலாகவும் , கவிதைகளாகவும், கிருதிகளாகவும் நாடகங்களாகவும் சினிமாப்பாடல்களாகவும், பொம்மலாட்டங்களாகவும் , நாட்டிய நடனங்களாவும், புறநானூறு, அகநானுற்றுப் பாடல்களாகவும், ஆழ்வார் பாசுரங்களாகவும் ராமன் போற்றப்படுகிறார் ; இதற்கெல்லாம் மூல காரணம் வால்மீகி முனிவர் சம்ஸ்க்ருதத்தில் எழுதிய மூல ராமாயணம் ஆகும் ; அதற்குப்பின்னர் கம்பன் போல, பல மொழிகளில் எழுதிய ராமாயணங்கள் இந்தோனேஷியா, தாய்லாந்துவரை கிடைக்கின்றன . கைகேயி என்ற சிற்றன்னை 14 ஆண்டுக் காலத்துக்கு நாடு கடத்தியபோது ராவணன் என்ற அரக்கன் சீதா தேவியைக் கடத்த அனுமன் என்னும் வானர தலைவன் மூலம் இலங்கைக்குப் பாலம் கட்டி ராவணனைக்கொன்று சீதையை மீட்ட கதை ஏழு கண்டங்களாக ராமாயணத்தில் 24000 ஸ்லோகங்களில் பாடப்பட்டுள்ளன . ராமாயணம் மஹாபாரதம் ஆகிய இரண்டும் இந்து இதிகாசங்கள் ஆகும் .
***
ரம்பா
Rambhā (रम्भा).—தேவலோக அப்சரஸ் அழகிகளில் ஒருத்தி ஊர்வசி திலோத்தமா, மேனகா ஆகியோருடன் பேசப்படும் பேரழகி ; சம்ஸ்க்ருதத்தில் வாழை மரம் வாழைத் தண்டுக்கும் இதே சொல்தான். ஆடல் பாடல்களில் சிறந்த அவள், விசுவாமித்திரர் சாபத்தால் ஒரு பிராமணர் மூலம் விமோசனம் கிடைக்கும் வரை பூமியில் வாழந்தாள். ராமாயணக் கதைப்படி, ராவணனால் மானபங்கம் செய்யப்பட்டாள்; அப்போது பிரம்மா கொடுத்த சாபத்தால் இராவணன் வேறு எந்தப் பெண்ணையும் தொட்டால் தலைவெடித்துவிடும் என்ற நிலை ஏற்பட்டது
கதாசரித்சாகரம் என்னும் கதைக்கடல் நூலிலும் ஒரு கதை உள்ளது.
To be continued………………………..
Tags- ராமா, ரம்பா, ராஜராஜ, ராமானுஜ, இராமலிங்க ஸ்வாமிகள், HINDU DICTIONARY, part 82;இந்து மத கலைச்சொல் அகராதி-82, ரகுவம்சம்1
உத்தரகாண்டத்தின் முப்பத்தாறாவது ஸர்க்கமாக அமைவது ‘ஹனுமார் வரம் பெற்றுக் கொள்வது’ என்னும் ஸர்க்கமாகும்.
ஶ்ரீ ராமர் அகத்திய முனிவரிடம் ஹனுமாரின் வரலாறைச் சொல்லுமாறு கேட்க அவர் ஹனுமாருக்கு இந்திரன் வரம் கொடுத்ததையும் கூறுகிறார்.
பிரம்மாவால் ஸ்பரிசக்கப்பட்டு ஜீவனைப் பெற்ற ஹனுமாரைப் பார்த்த வாயுதேவன் முன் போல சஞ்சரிக்கலானார். அனைத்து உயிர்களும் மகிழ்ந்தன.
வாயுதேவனை இன்னும் மகிழ்ச்சியுறச் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பிரம்மா தேவதைகளை நோக்கி இப்படிச் சொல்லலானார்:
“இந்த சிசுவால் உங்களுக்கு ஆக வேண்டியதாயிருக்கிற ஒரு பெரும் காரியம் உண்டாகப் போகிறது. ஆதலால் எல்லோரும் இந்த வாயுவின் ப்ரீதி நிமித்தம் வரங்களை விதியுங்கள்” (ததத்வதத்வம் வரானசர்வே மாருதஸ்யாஸ்ய துஷ்டயே – உத்தர காண்டம் 36ம் ஸர்க்கம் ஸ்லோக எண் 9)
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Part 29
பிறனில் விழையாமை– Against coveting another’s wife- Not coveting another’s Wife
Following Translations are used:
1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 and B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan. Year 1933
2.S M Diaz, I G of Police- SMD Year 2000
3.Rev.Dr.GU Pope – GUP. Year 1886
4.Suddhananda Bharathiyar- SB
5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986
6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931
7.Tamil Original
141.A man alive to the glory of wealth and virtue commits not the folly of dangling after a woman, who, by the right of wedlock, is the joy of another- A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 and B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan. Year 1933
***
141.Man of virtue and discernment will not commit the folly,
Of lusting after other men’s wives- S M Diaz, I G of Police- SMD ,Year 2000
***
141 Who laws of virtue and possession’s rights have known, Indulge no foolish love of her by right another’s own. The folly of desiring her who is the property of another will not be found in those who know (the attributes of) virtue and (the rights of) property.– Rev.Dr.GU Pope – GUP. Year 1886
***
141.Who know the wealth and virtue’s way After other’s wife do not stray. Suddhananda Bharathiyar- SB
***
141.The folly of desiring another’s wife is not found among those versed in ethical and secular learning- EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986
*** 141. பிறன்பொருளாள் பெட்டொழுகும் பேதைமை ஞாலத்து அறம்பொருள் கண்டார்கண் இல்
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
142.Among the fallen, there is no greater fool than he who creeps to a neighbour’s door with a lustful heart- ANM+2
***
142.Of all the unrighteous sinners, there is none so foolish,
As the one who lusts after his neighbour’s wife- – SMD
***
142 No fools, of all that stand from virtue’s pale shut out, Like those who longing lurk their neighbour’s gate without. Among all those who stand on the outside of virtue, there are no greater fools than those who stand outside their neighbour’s door. – GUP.
***
142.He is the worst law breaking boor Who haunts around his neighbour’s door– SB.
***
142.Of all those who violate the rules of virtue there is none so stupid as the man who visits another’s home with adulterous intentions—EVS
*** 142. அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் பிறன்கடை நின்றாரின் பேதையார் இல
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
143.Dead, though alive, is the soul of a villain that invades the home of a confiding friend– ANM+2
***
143.Those who have liaison with the unsuspecting neighbour’s wife
Are as men absolutely dead to all virtue- – SMD
*** 143 They’re numbered with the dead, e’en while they live, -how otherwise? With wife of sure confiding friend who evil things devise. Certainly they are no better than dead men who desire evil towards the wife of those who undoubtingly confide in them. – GUP.
***
143.The vile are dead who evil aim And put faithful friends’ wives to shame– SB
***
143.Those who behave with adulterous intentions, towards the wife of another man who trusts them, are not different from the dead- –– EVS
***
143. விளிந்தாரின் வேறல்லர் மன்ற தெளிந்தாரில் தீமை புரிந்துஒழுகு வார்
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
144. What avails the pomp of the greatness of a man of renown, if he commits adultery, not a whit mindful of the infamy in store for him?-ANM+2
***
144.What will become of a man of position, who does not stop to think,
And enters another man’s house with evil intent– SMD
*** 144 How great soe’er they be, what gain have they of life, Who, not a whit reflecting, seek a neighbour’s wife. However great one may be, what does it avail if, without at all considering his guilt, he goes unto the wife of another ? – GUP.
***
144.Their boasted greatness means nothing When to another’s wife they cling– SB
***
144.However great a man may be, of what avail is his greatness if he would violate, the sacredness of another’s home regardless the sin he commits–– EVS
*** 144. எனைத்துணையர் ஆயினும் என்னாம் தினைத்துணையும் தேரான் பிறனில் புகல்
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
145. A scorn for ages is a heartless villain who in his conquests ease intrigues with a married woman-ANM+2
***
145.Lusting after theneighbour’s wife because it is easy,
Would lead one to lasting disgrace- neighbour’s wife– SMD
***
145 ‘Mere triflel’ saying thus, invades the home, so he ensures. A gain of guilt that deathless aye endures. He who thinks lightly of going into the wife of another acquires guilt that will abide with him imperishably and for ever. – GUP.
***
145.Who trifles with another’s wife His guilty stain will last for life– SB
***
145.A man who seduces another man’s wife because she is easily accessible will suffer the consequences of everlasting sin–– EVS
***
H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931 skipped Chapter 15.
*** 145. எளிதுஎன இல்லிறப்பான் எய்துமெஞ் ஞான்றும் விளியாது நிற்கும் பழி
To be continued…………………………….
Tags- Tirukkural Encyclopaedia- Chapter 15 (Kural 141-145) another man’s wife
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
1
காரைக்கால் அம்மையார் என்று நாம் போற்றி வணங்கும் பெண்மணி எழுதிய பாடல் நூல்கள் யாவை ?
2
அந்த அம்மையாரின் பாடல் நூல்கள் பன்னிரு திருமுறையில் எதில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன ?
3
காரைக்கால் அம்மையாரின் பெயர் என்ன ? அவருடைய கணவர் பெயர் என்ன?
4
அவரை விட்டுக் கணவர் பிரிந்ததற்குக் காரணம் என்ன?
5
மீண்டும் அவரும் கணவரும் சந்த்தித்தபோது என்ன நிகழ்ந்தது ?
6
அவரை பேயார் என்று நாம் அழைக்கிறோம் ? அம்மையார் என்ற பெயர் எப்படி ஏற்பட்டது ?
7
அவர் வாழ்ந்த காலம் எது?
8
இந்தியாவுக்கு வெளியே அம்மையாரின் புகழ் எங்கு, எப்படி பரவியது?
9
அம்மையாருக்குத் தமிழ் இலக்கியத்தில் சிறப்பிடம் பெற்றுத் தந்தது எது?
10
காரைக்கால் எங்குள்ளது ?
விடைகள்
1.காரைக்கால் அம்மையார் என்று நாம் போற்றி வணங்கும் பெண்மணி எழுதிய பாடல் நூல்கள் நான்கு ; அவையாவன :திருவாலங்காட்டு மூத்த திருப்பதிகங்கள் இரண்டு; திருவிரட்டை மணிமாலை; அற்புதத்த திருவந்தாதி.
***
2.அந்த அம்மையாரின் பாடல் நூல்கள் பன்னிரு திருமுறையில், பதினோராம் திருமுறையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. 63 நாயன்மார்களில் ஒருவர்; சேக்கிழார் பெருமானால் பெரியபுராணத்தில் பாடப்பட்டவர்.
***
3.காரைக்கால் அம்மையாரின் இயற் பெயர் புனிதவதி அவருடைய கணவர் பெயர் பரமதத்தன். (இவர்களும் அப்பரும் பிராமணர்கள் அல்ல ; ஆயினும் பரமதத்தன், புனிதவதி, அப்பர் இல்லத்தில் திலகவதி என்ற பெயர்கள் ஐந்தாம், ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே சம்ஸ்க்ருத மொழியில் அமைந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.)
***
4.அவரை விட்டுக் கணவர் பிரிந்ததற்குக் காரணம் என்னவென்றால், ஒரு நாள் கணவரின் கையில் இரண்டு அரிய மாம்பழங்கள் கிடைத்தன; அதை மனைவியின் கையில் கொடுத்துவிட்டு வெளியே அலுவலுக்காகச் சென்றார்; வீட்டுக்குத் திரும்பியவுடன் சாப்பிட அமர்ந்தார்; அப்போது அரிய மாம்பழங்களில் ஒன்றினை அவரது இலையில் பரிமாறினார்; அதன் சுவையைக் கண்டு, மேலும் ஒரு மாம்பழத்தையும் கேட்டார். ஆனால் அந்த மாம்பழம் இல்லை! ஏனெனில் கணவர் வீடு திரும்பு முன்னர் வந்த சிவனடியார் ஒருவருக்கு அம்மையார் அதைக் கொடுத்துவிட்டார் ; இரண்டாவது மாம்பழத்தைக் கணவர் கேட்டபோது சமையலறைக்குச் சென்ற புனிதவதியார் சிவபெருமானை வேண்டவே ஒரு அதிசய மாம்பழம் அவர் கையில் விழுந்தது; அதைக் கணவருக்குப் படைத்தபோது மேலும் சுவையாக இருக்கவே இது எப்படி வந்தது? என்று கேட்டவுடன் சிவபெருமானே உதவிய உண்மை வெளிப்பட்டது ; அவள் சாதாரணப் பெண்மணி அல்ல என்று அஞ்சிய பரமதத்தன் அவளை விட்டுப் பிரிந்தான்.
***
5..நீண்ட காலம் புனிதவாதியும் பரமதத்தனும் தனித்து வாழ்கையில் அவர் வெளியூருக்குச் சென்று வேறு ஒரு பெண்ணை மணந்தார்; ஒரு பெண் குழந்தையும் பிறந்தது; இதை அறியாத உறவினர்கள் கணவருடன் அவரைச் சேர்த்துவைக்க அழைத்துச் சென்றபோது இருவரும் சந்த்தித்தனர்; அப்போது பரமதத்தன், முன்னாள் மனைவியைப் புகழந்து நான் வேறு பெண்ணை மணந்து மகளையும் பெற்றுவிட்டேன்; உன் மீதுள்ள அபார அன்பினால், பக்தியால் பிறந்த பெண்ணுக்கும் உன்னுடைய பெயரையே சூட்டியுள்ளேன் என்றான். காரைக்கால் அம்மையாருக்குப் புதிய வழிபிறந்தது .
***
6.கணவனுடன் சேர்ந்து இல்லறம் நடத்த முடியாது என்ற நிலை வந்தவுடன் அவரே தலையை மழித்து தனக்குப் பேயுருவம் அளிக்கும் படி இறைவனை வேண்டவே அவரது உருவம் விகாரமானது; அதனால் அவரைப் பேயார் என்று ஊரார் அழைக்கத் தொடங்கினர்; அவர் தலைகீழாக நடந்து கயிலை மலைக்கு யாத்திரை செய்ய முயன்ற போது சிவபெருமானே தோன்றி அம்மையே! என்று அழைத்தார் ; இதனால் அவருக்கு அம்மையார் என்ற பெயரும் கிடைத்தது.
***
7.காரைக்கால் அம்மையார், திருஞான சம்பந்தர் காலத்துக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர் ; ஆகையால் இவரை ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் என்று கருதுகிறோம்; இற்றைக்கு 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்.
***
8.புனிதவதியார் வணிகர் குலத்தில் (செட்டியார் ஜாதியில்) பிறந்தவர்; வணிகர் குலத்தினர் ஆதிகாலம் முதலே பர்மா, மலேயா, சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து முதலிய நாடுகளுக்குச் சென்று வணிகம் நடத்தினர்; அங்கு சைவத்தையும் பரப்பினர். இதனால் அம்மையாரின் சிலைகள் அங்கும் கிடைத்தன ; பல உலக மியூசியங்களில் அம்மையாரின் சிலைகள் உள்ளன ; சில மியூசியங்களில் இவரை யார் என்று வரலாறு அறியாதோர், வேறு தேவியரின் பெயரைச் சூட்டி இவரைக் காட்சிக்கு வைத்தும் உள்ளனர் !
***
9.அம்மையாருக்குத் தமிழ் இலக்கியத்தில் சிறப்பிடம் உண்டு. அந்தாதி, பதிகம் என்பதை நமக்கு முதலில் தந்தவர் இவரே . சங்க காலத்தில் காப்பியாற்றுக் காப்பியனார் என்ற புலவர் பதிற்றுப் பத்து நூலில் நான்காம் பத்தில் அந்தாதித் தொடை அமைப்பினைப் பின்பற்றியுள்ளார்; ஆயினும் அற்புதத் திருவந்தாதி போல முதல் மண்டில அந்தாதி நூலினைப் படைத்தவர் இவரே ; திருவிரட்டை மணிமாலையும் இவ்வகைத்தே .
அதாவது முதற் செய்யுளின் முதல் சீரும் இறுதிச் செய்யுளின் இறுதிச் சீரும் தம்முள் இணைந்து மாலை போல , மண்டிலமாக (வட்டமாக) அமையும்! பதிகத்தை ஓதுவோருக்குக் கிடைக்கும் பலனைச் சேர்க்கும் முறையும் இவர்தான் முதல்முதலில் பயன்படுத்தியுள்ளார் ; இவை அனைத்தும் மாணிக்க வாசகரின் திருவாசகத்தில் உள்ளன; ஆனால் அவரது காலம் இதுவரை விவாதத்துக்குரியதாகவே உள்ளது! கட்டளைக்கலித்துறை , இரட்டை மணிமாலை போன்ற பாவினங்களை இவர் தமிழ் கூறு நல்லுலத்துக்கு அளித்தார்; இதனைப் பின்பற்றிப் பல புலவர்களும் நூல்களை யாத்தனர் .
திருவாலங்காட்டுப் பதிகத்தில் எல்லா இசைக் கருவிகளின் பெயர்களையும் ஒரே பாடலில் அமைத்துக் காட்டினார்!
****
10.காரைக்கால், புதுச்சேரி யூனியன் பிரதேசத்தில் உள்ள ஒரு முக்கியத் துறைமுக நகரமாகும். புனித காரைக்கால் அம்மையார் பிறந்த இந்த ஆன்மீகத் தலம், புகழ்பெற்ற திருநள்ளாறு சனீஸ்வரன் கோவில், அழகிய காரைக்கால் கடற்கரை மற்றும் பிரெஞ்சு கலாச்சாரத்திற்குப் பெயர் பெற்றது. புதுச்சேரியிலிருந்து 132 கிலோமீட்டர்; சென்னையிலிருந்து 295 கிலோமீட்டர், நாகப் பட்டிணத்திலிருந்து 20 கிலோமீட்டர் திருவாரூரிலிருந்து 43 கிலோமீட்டர் தொலைவில் காரைக்கால் இருக்கிறது.
.JPG)
Tamil and Vedas 