Written by London Swaminathan

Date: 7 August 2017

Time uploaded in London- 16-00

Post No. 4137

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

கிரேக்கம் எனப்படும் கிரீஸ் நாட்டில் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நாடகங்கள் சிறப்பிடம் பெற்றன. இதற்கு அடுத்தபடி நாடகங்களுக்குப் பெயர்பெற்ற நாடு இந்தியா என்று சொல்ல வேண்டும். ஆனால் இப்போது கிடைக்கும் தகவல்களின் அடிப்படியிலேதான் இந்த தகவல். மேலும் அவர்கள் எழுதிய நாடகங்களில் சில நாடகங்களே கிடைத்துள்ளன. நம் நாட்டில் பாஷா எழுதிய 13 நாடகங்கள் கிடைத்துள்ளன. அதற்குப் பின்னர் காளிதாசன் எழுதிய மூன்று நாடகங்கள் கிடைத்தன.

காளிதாசனுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த நீண்ட நாடக ஆசிரியர் பட்டியல் உள்ளது. இவர்கள் எழுதிய நாடகங்களின் பெயர் தெரியாது. மேலும் ஆதிகாலத்தில் நடனம் மூலம் நாடகங்கள் நடிக்கப்பட்டன. சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் மாதவியின் 11 கூத்துகளும் புராணக்கதைகளே. நடனம்- நாட்டியம் இவை இரண்டும் கலந்தே இருந்ததால் நாம் கிரேக்கர்களையும் விஞ்சி இருக்கக்கூடும்!

இரண்டு கிரேக்க ஆசிரியர்கள் மொத்தம் 220 நாடகங்கள் எழுதியதாகப் பிற்காலத்தில் கிடைத்த தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

100 நாடகம் எழுதிய மெனாண்டர் (மீனேந்திரன்)

இவர் ஒரு நகைச்சுவை நாடக ஆசிரியர். இவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் எழுதிய நூல்களிலிருந்தே தெரிந்தது. ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக 1957ல் எகிப்தில் பேபைரஸ் புல் காகிதங்களில் இவர் எழுதிய நாடகத்தில் சில வசனங்கள் காட்சிகள் மட்டும் கிடைத்தன. இரண்டு ரோமானிய நாடக ஆசிரியர்கள் இவருடைய நாடகங்களைத் தழுவி நாடகங்கள் எழுதினர்.

பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்த மெனாண்ட (Menander) ரின் தந்தை ஒரு புகழ்பெற்ற அரசியல்வாதி என்றும் அறிகிறோம். அவரது உறவினர் ஒருவர், அக்கால நாடக ஆசிரியர்களின் நண்பர். இதன் மூலம் இவருக்கும் உத்வேகம் பிறந்தது.

இவர் பிறந்த ஆண்டு – கி.மு.342

இவர் இறந்த ஆண்டு- கி.மு. 291

இவர் பிறப்பதற்கு நூற்றுக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே

கிரேக்கர் வாழ்வில் நாடகங்கள் இரண்டறக் கலந்தன.

அவ்வப்பொழுது நாடகப் போட்டிகள் நடக்கும். ஆண்டுதோறும் ஒருவருக்குப் பரிசும் அளிப்பர். மெணான்டருக்கு முன் சோக நாடகங்களே எழுதப்பட்டன. அரிஸ்டோபனிஸ் (Aristophones)  என்பவர் பழைய பாணியில் எழுதினார். மெனாண்டர் புதிய பாணியில் எழுதினார்.

இவர் எழுதிய பாணியை பாமர மக்கள் ரசிக்க முடியாது. இவர் எழுதிய ‘மூர்க குணமுள்ள மனிதன்’ என்ற நாடகம் மட்டுமே கிடைத்தது. கோபம், குட்டை முடியுடைய பெண் முதலிய நாடகங்களின் துண்டுகள் மட்டுமே கிடைத்தன.

நூறு நாடகங்களை எழுதியும் எட்டே முறை மட்டுமே இவர் பரிசுகள் பெற்றார்.

120 நாடகங்கள் எழுதிய சோபோக்ளிஸ் (சோகக் க்ளேசன்)

இவர் ஏதென்ஸ் அருகிலுள்ள கொலனஸ் (Colonus) என்ற ஊரில் செல்வந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். ஏஸ்கைலஸ் (Aeschylus) எழுதிய சோக நாடகங்களால் ஈர்க்கப்பட்டார். நாடகங்கள் மூலம் சமய மற்றும் அரசியல் விஷயங்கள் சித்தரிக்கப்பட்டன. கிரேக்க புராணக் கதைகளைக் கொண்டு அன்றாடப் பிர்ச்சினைகளை விமர்சித்தனர்.

சோபோக்ளிஸ் வாழ்ந்த காலத்தில் ஏதென்ஸ்  நகர அரசுக்கும் ஸ்பார்ட்டா நகர அரசுக்கும் இடையே (Peloponnesian பெலபொனேச்சியன்) யுத்தம் நடந்தது. இதனால் இவரது நாடகங்களில் தேசபக்தி சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கிறது. இவர் பிற்காலத்தில் சமாதானத்துக்காக வாதடினார். இவர் எழுதிய ஆண்டிகோனெ என்ற நாடகத்தில் போரினால் ஒருவர் மன நிலையில் எழும் தர்ம-அதர்மப் போராட்டம் பற்றி வெகுவாக சிலாகித்து இருந்தார். இத இவரது புகழை உச்சத்துக்கு இட்டுச் சென்றது. மக்கள்  இவரை தளபதியாகவும்,சட்ட சபை உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இவர் பிறந்த ஆண்டு – கி.மு 496

இவர் இறந்த ஆண்டு- கி.மு. 406

ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் நாடகப் போட்டியில் கி.மு.486ல் இவர் இடம்பெற்றார். அந்தப் போட்டியில் இவர் முதல் பரிசு பெற்றது ஏதென்ஸ் நகரத்தில் அதிர்வலைகளை எழுப்பியது. அது வரை பரிசுபெற்று வந்த புகழ்பெற்ற ஏஸ்கைலஸை (Aeschylus) இவர் தோற்கடித்ததே இந்த வியப்புக்குக் காரணம்; மேலும் அப்போது சோபோக்ளிசுக்கு வயது 27 தான்.

120 நாடகங்களை எழுதிய இவர் 24 முறை முதல் பரிசு வென்று சாதனை படைத்தார்.

இவர் எழுதிய நாடகங்களில் ஏழு மட்டுமே இப்பொழுது கிடைத்தன.

இவரைப் பற்றிய ஒரு சுவையான சம்பவம் உண்டு. தனது தந்தைக்கு வயதாகிவிட்டதால் வியாபாரத்தைச் சரியாக கவனிப்பதில்லை. ஆகையால் எல்லாப் பொறுப்புகளில் இருந்தும் விடுவிக்க வேண்டும் என்று சோபோக்ளிசுக்கு எதிராக மகன்கள் வழக்கு தொடுத்தனர். நீதி மன்றத்துக்கு அவர் வந்த போது அபோதுதான் எழுதி முடித்த ஈடிபஸ் அட் கொலனஸ் (Oedipus at Colonus) என்ற நாடகம் இருந்தது. அதைப் பார்காமலேயே ஒப்பித்துவிட்டு எனக்கு வயதுக் கோளாறு இருந்தால் இப்படிச் செய்ய முடியுமா? என்று கேட்டார். அதைப் பார்த்த நடுவர்கள் அசந்தே போய்விட்டனர். அவரை வழக்கிலிருந்து விடுவித்தனர்.

–subham—

Written  by S NAGARAJAN

Date: 6 August 2017

Time uploaded in London:- 5-23 am

Post No.4133

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

புனித கங்கை

அக்பர் விரும்பிய அமரத்தன்மை அளிக்கும் கங்கை நீர்!

ச.நாகராஜன்

முகலாய மன்னர்களில் சற்று வித்தியாசமான மன்னர் அக்பர். அவரது நிர்வாகம் பற்றிய விரிவான குறிப்புகளைத் தரும் நூல் அய்ன் -இ-அக்பரி. 16ஆம் நூற்றாண்டு நூல் இது.

இதன் பொருள் அக்பரின் அரசியல் சாஸனம் என்பதாகும்.

இதை எழுதியவர் அபுல் ஃபாஜி இபுன் முபாரக் என்பவர்..

அது அக்பரின் கங்கை நீர் மீதான விருப்பத்தையும் அதை அவர் எவ்வளவு மதித்தார் என்பதையும் நன்கு விவரிக்கிறது.

அதில் ஒரு பகுதியை ஆங்கிலத்தில் அப்படியே காணலாம்:

“His Majesty (AKBAR) calls this source of life (Ganges Water) ‘the water of immortality’ and has committed the care of this department to proper persons. He does not drink much, but pays much attention to this matter. Both at home and on travels he drinks Ganges water.

Some trustworthy persons are stationed on the banks of that river who dispatch the water in sealed jars.

When the court was at the capital Agra and in Fattepore Seikree the water came from the district of Saran, but now that His Majesty is in the Punjab water is brought from Hardwar.

For the cooking of the food, rain water or water taken from Jumna and Chenab is used, mixed with a little Ganges water; On journeys and hunting parties, His Majesty from his predilection for good water appoints experienced men as water-tasters.”

அதிகாரபூர்வமான நூலான அய்ன் -இ -அக்பரி தரும் சுவையான தகவல்கள் இவை.

அக்பர் கங்கை நீரை அமரத்தன்மை அளிக்கும் நீர் எனக் கூறி வந்தார்.

நீரைக் கொணரும் பணியை பொறுப்பான ஆட்களிடம் அவர் ஒப்படைத்திருந்தார்.

அவர் அதிகம் நீர் பருகுவதில்லை என்ற போதிலும், நீர் பற்றி அதிக கவனம் செலுத்தி வந்தார்.

இல்லத்திலும் பயணங்களிலும் அவர் கங்கை நீரையே அருந்தி வந்தார்.

நம்பிக்கையான் ஆட்கள் கங்கை கரையில் இருந்தனர். அவர்கள் கங்கை நீரை சீலிடப்பட்ட ஜாடிகளில் வைத்து அனுப்பினர்.

ஆக்ராவிலோ அல்லது பதேபூர் சிக்ரியிலோ அரசவை நடக்கும் சமயங்களில் நீரானது சரண் மாவட்டத்திலிருந்து வந்தது.

ஆனால் இப்போது அவர் பஞ்சாபில் இருப்பதால் நீரானது ஹரித்வாரிலிருந்து கொண்டுவரப்படுகிறது.

சமைப்பதற்கு யமுனா அல்லது ஜீனாப் நதி நீரோ அல்லது மழை நீரோ கங்கை ஜலம் சிறிது அதில் சேர்க்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

பயணங்களிலும் வேட்டையாடச் செல்லும் போதும் நீருக்கு முக்கியத்துவம் தந்து தகுந்த நிபுணர்களை நீர் சுவையாக இருக்கிறதா என்பதைப் பார்க்க அவர் நியமிப்பார்.”

மேற்கண்ட சுவையான தகவல்கள் அக்பர் கங்கை நீருக்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்து வந்தார் என்பதை விளக்குகிறது.

யமுனை நீரோ இதர நீரோ – அதைப் பயன்படுத்த நேரும் போது கூட – அதில் சிறிது கங்கை நீரைச் சேர்ப்பது அவர் பழக்கம் என்பதை நோக்குகையில் கங்கையின் புனிதத்தை அவர் போற்றி வந்தார் என்பதும் புலப்படுகிறது. அத்துடன் அமரத்தன்மை அளிக்கும் நீர் என்று அவர் கங்கை நீரைப் போற்றியது அவருக்கு கங்கை பால் இருந்த மதிப்பையும் மரியாதையையும் நம்பிக்கையையும் தெரிவிக்கிறது.

இத்துடன் கங்கையின் புனிதம் பற்றிய தகவல்கள் நிற்கவில்லை.

ஔரங்கசீப் எப்படி கங்கை நீரை விரும்பினார் என்பதை இன்னொரு கட்டுரையில் பார்ப்போம்.

***

Written by S NAGARAJAN

Date: 24 July 2017

Time uploaded in London:- 5-58 am

Post No.4109

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

பாக்யா 14-7-2017 இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

சந்திரனை எட்ட எத்தனை காளைகளின் வால்கள் வேண்டும்?

ச.நாகராஜன்

‘ஆயிரக்கணக்கான மேதைகள் பிறருக்குத் தெரியாமலேயே வாழ்கின்றனர்; இறக்கின்றனர்!’ – மார்க் ட்வெய்ன்

         காலம் தோறும் இள வயதில் மகா மேதைகளாக விளங்கியோர் ஏராளம் உண்டு. இந்த மேதைகளில் சிறு வயதிலேயே அபாரமாக கணக்குகளை மின்னல் வேகத்தில் செய்தோரும் ஏராளம் உண்டு.

அவர்களில் குறிப்பிடத் தகுந்த ஒரு இள வயது மேதை ஜார்ஜ் பார்க்கர் பிட்டர் (George Parker Bidder) (பிறப்பு :13-6-1806; மறைவு 20-9-1878)

இங்கிலாந்தில் மாரிடன் ஹாம்ஸ்டெட்டில் தேவன்ஷைரில் 1806ஆம் ஆண்டு பிறந்தார் பிட்டர். ஆறாம் வயதிலேயே நூறு வரை எண்ணுவதற்கு அவருக்குத் தெரிந்தது.

ஏழு வயதாகும் போது அவரது அண்டை வீட்டார் இருவருக்கு இடையே ஒரு தகராறு எழுந்தது.ஏதோ ஒரு பொருளை வாங்கும் போது அதன் சரியான விலையைக் குறித்துத் தான் தகராறு. இருவர் கூறுவதும் தவறு என்று கூறிய பிட்டர் சரியான விலையைத் தானே கூறி தகராறைத் தீர்த்து வைத்தார். அனைவரும் வியந்தனர்.

அவருக்கு ஒன்பது வயதான போது அவரது தந்தைக்கு அவரது அரிய கணிதத் திறமை தெரிய வந்தது. அதை ஊரெங்கும் காட்டினால் நல்ல பணம் சம்பாதிக்க முடியும் என்று அவர் எண்ணினார்.

விளைவு – அவரை பல ஊர்களுக்கும் அழைத்துச் சென்று அவரது கணிதத் திறமையை அரங்கங்களில் நிகழ்த்த ஆரம்பித்தார். நல்ல வருமானமும் வந்தது.

அவரது திறமையைப் பார்த்த பல அறிஞர்களும் நலம்விரும்பிகளும் அவரை எடின்பரோ பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்த்தனர். சிவில் எஞ்சினியரிங் படிப்பில் சேர்ந்தார். பெரும் புகழும் பெற்றார்.

நாளடைவில் மிகப் பெரும் எண்களின் வர்க்க மூலம், கன மூலம் (Square root and Cube root) ஆகியவற்றை பிட்டர் சொல்லி பார்வையாளர்களை அசத்தினார்.

பென்சிலோ பேப்பரோ இல்லாமல் 1815இலிருந்து 1819 முடிய அவர் பார்வையாளர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு அளித்த பதில்கள் பெரும் புத்தக அளவில் வெளியிட வேண்டியிருக்கும்.

சில சுவையான கேள்விகளையும் அதற்கு அவர் அளித்த பதில்களையும் இங்கு காணலாம்:

பூமியிலிருந்து சந்திரன் 1,23,256 மைல் தூரத்தில் இருக்கும் நிலையில், ஒரு நிமிடத்திற்கு நான்கு மைல்கள் என்ற வேகத்தில் ஒலி அலைகள் பயணப்பட்டால் அது எப்போது சந்திரனைச் சேரும்?

ஒரு நிமிடத்திற்குள் ஒன்பது வயதுச் சிறுவனான பிட்டர் இதற்கு அளித்த விடை: 21 நாட்கள் 9 மணி 34 நிமிடங்கள்.

பத்து வயதான போது பிட்டரிடம் கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்வி:

11,1111 ஸ்டர்லிங் பவுண்டிற்கு 5 சதவிகித வட்டியை 11,111 நாட்களுக்குக் கணக்கிட்டுச் சொல்.

ஒரு நிமிடத்திற்குள் சொல்லப்பட்ட விடை : 16911 ஸ்டர்லிங் பவுண்டுகளும் 11 சென்ட்டுகளும்

ஒரு வண்டியினுடைய சக்கரத்தின் சுற்றளவு ஐந்து அடி பத்து அங்குலம். எண்பது கோடி மைல்கள் அந்த வண்டி போனால் அந்தச் சக்கரம் எத்தனை முறை சுழலும்?

50 விநாடிகளில் சொல்லப்பட்ட விடை: 724114285704 முறை சுழலும். பாக்கி இருபது அங்குலம் இருக்கும்.

119550669121 என்ற எண்ணின் வர்க்கமூலம் என்ன?

30 விநாடிகளில் சொல்லப்பட்ட விடை: 345761

அடுத்த ஒரு கஷ்டமான கேள்வியை பிரபல வானியல் ஆராய்ச்சியாளரான சர் வில்லியம் ஹெர்ஷல் கேட்டார்.

கேள்வி இது தான்: சூரியனிலிருந்து ஒளியானது பூமியை அடைய எட்டு நிமிடங்கள் ஆகிறது. சூரியன் 98,000,000 மைல் தூரத்தில் உள்ளது. பூமிக்கு அருகில் நிலையாக உள்ள ஒரு நட்சத்திரத்திலிருந்து ஒளியானது ஆறு வருடம் நான்கு  மாதம் பயணப்பட்டால் அந்த நட்சத்திரம் பூமியிலிருந்து எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறது. ஒரு வருடத்திற்கு 365 நாட்கள் ஆறு மணி நேரம்; ஒரு மாதத்திற்கு 28 நாட்கள் என்ற அடிப்படையில் இந்த விடையைத் தர வேண்டும்.

உடனடியாகத் தரப்பட்ட விடை: 40,643,740,000,000 மைல்கள் தூரத்தில் அந்த நட்சத்திரம் உள்ளது.

சர் வில்லியம் ஹெர்ஷல் இந்த விடையைக் கேட்டு பிரமித்துப் போனார்!

இது போன்ற வித விதமான ஏராளமான கேள்விகளை அறிவியல் அறிஞர்களும், சாமானியர்களும் மனம் போனபடி கேட்க ஆரம்பித்தனர். விடை உடனே சொல்லப்பட்டது என்றாலும், அதை சரி பார்க்க கேள்வி கேட்டவர்களுக்கு நெடு நேரம் ஆனது.

ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் விடை சரியாக இருக்கவே பிட்டரின் புகழ் எல்லா இடங்களிலும் பரவ ஆரம்பித்தது.

ஆனால் மனதிற்குத் தோன்றியபடி கேள்விகள் கேட்பதை யாரும் நிறுத்தவே இல்லை.

1818ஆம் ஆண்டு அவருக்கு 12 வயது ஆகியிருந்த போது ஒரு முறை ஒருவர் மிகவும் இடக்காக, “சந்திரனை எட்டி அடைவதற்கு எத்தனை காளைகளின் வால்கள் வேண்டும்?” என்று கேட்டார்.

சிரித்துக் கொண்டே பிட்டர்,” போதுமான நீளம் இருந்தால் ஒரு காளையின் வாலே போதுமே” என்று பதில் கூறினார். அரங்கமே சிரிப்பொலியால் அதிர்ந்தது.

பிட்டரின் அண்ணன்களும் நினைவாற்றலில் மேதைகளே. ஒருவருக்கு பைபிள் முழுவதும் மனப்பாடம் இன்னொருவரோ, ஒரு முறை தீவிபத்தில் எரிந்து போன பெரிய புத்தகம் ஒன்றை தன் நினைவாற்றலின் மூலமாக அப்படியே எழுத்துக்கு எழுத்து எழுதி விட்டார். ஆனால் ஆறு மாத காலத்தில் அவர் இதை எழுதிய பின்னர் மூளைக் காய்ச்சல் வந்து அவர் இறந்து போனார்.

பிட்டரின் மூத்த மகன் ஒரு பிரபலமான வக்கீலாகத் திகழ்ந்தார். அவரும் கூட 15 இலக்கம் கொண்ட ஒரு எண்ணை இன்னொரு 15 இலக்க எண்ணால் பெருக்கச் சொன்னால் உடனே விடை தருவார்.

பிட்டர் தன்னால் எப்படி இந்தக் கணித வித்தையைச் செய்ய முடிகிறது என்பதை விவரமாக கட்டுரைகள் மூலம் தெரிவித்திருக்கிறார்.

எந்த கணக்கையும் அவர் செய்யும் போது அது அவருக்கு அப்படியே காட்சி ரூபமாகத் தெரிகிறதாம்! இதைத் தவிர பேப்பர் பேனா வைத்து எழுதிப் பார்க்கும் எந்த முறையையும் நான் கையாண்டதே இல்லை; அந்த முறைகள் எனக்குத் தெரியாது” என்று இப்படி அவர் தன் இரகசியத்தைச் சொல்லி இருக்கிறார்.

  கணிதத்தை மின்னல் வேகத்தில் செய்து உலகினரை பிரமிக்க வைத்த மேதைகளில் பிட்டருக்குச் சிறப்பான தனி இடம் தரப்படுகிறது.

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில்

பிரபல விஞ்ஞானியான் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து இருபதுகளில் ஒரு முறை சிகாகோவிற்குச் சென்றிருந்தார். விஞ்ஞானப் படிப்பு படிக்கும் சில மாணவர்கள் தங்களின் சோதனைகள் சிலவற்றை வந்து பார்க்குமாறு அவருக்கு அழைப்பு விடுத்தனர்.ஐன்ஸ்டீன் அதற்கு இணங்கி அந்த மாணவர்களின் சோதனைகளைப் பார்க்கப் போனார்.

அந்த சோதனைகளில் ஒன்றிற்கு ஐன்ஸ்டீன் சில யோசனைகளைச் சொல்லி அதைச் சிறிது மாற்றி  இன்னொரு விதத்தில் செய்யலாம் என்று கூறினார்.

முடியவே முடியாது என்று ஆவேசமாகக் கூறினார் அந்த சோதனையை செய்து வரும் மாணவர்.

ஏன் ஐன்ஸ்டீனின் யோசனையை நடைமுறைப் படுத்த முடியாது என்று மூன்று நிமிடங்களில் ஒரு குட்டிச் சொற்பொழிவையே அவர் ஆற்றி விட்டார்.

அதை மௌனமாகக் கேட்ட ஐன்ஸ்டீன்”என்னுடைய யோசனைகள் என்றுமே உருப்படியானவையாக இருந்ததில்லை” என்று பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டே சொன்னார்.

மேதைக்கு வந்த சோதனை – சோதனையைப் பார்க்கப் போய்!

தேவையா இது அவருக்கு! அவர் நொந்து போய் பெருமூச்சு விட்டது சரி தானே!

 xxx  subham xxx

Written by London Swaminathan
Date: 7 July 2017
Time uploaded in London- 20-29
Post No. 4060

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

பசு மாட்டுக்கு கொம்பு முளைத்தது எப்படி/ குளம்புகள் வந்தது எப்படி?

வேத கால இலக்கியத்தில் ஒரு அருமையான கதை உள்ளது. இது ஐதரேய பிராமணத்தில் வரும் கதை.

பசுக்கள் எல்லாம் நமக்கு குளம்புகளும் கொம்புகளும் ஏற்பட நாம் ஒரு வேள்வி செய்வோம் என்று தீர்மானித்தன. என்ன அதிசயம்? பத்தே மாதங்களில் கொம்பும் குளம்பும் தோன்றின. நாம் எதற்காக இந்த வேள்வியில் ஈடுபட்டோமோ அந்த லட்சியம் நிறைவேறிவிட்டது. ஆகையால் எழுந்திருங்கள் என்று சொல்லி எழுந்துவிட்டன.

அப்போது கொம்புகள் இருந்தன.வேள்வி முடிந்துவிட்டது. இருந்தபோதிலும் ஒரு வருடத்தை முடிப்போம் என்று மீண்டும் வேள்வியைத் துவக்கின. இதிலிருந்த அவ நம்பிக்கை, அசிரத்தை (Lack of confidence and lack of interest) காரணமாக கொம்புகளும் குளம்புகளும் மறைந்துவிட்டன.

பிறகு மிக உத்வேகத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் 12 மாதங்கள் உட்கார்ந்து வேள்வியை முடித்தன. எல்லாப் பணிகளையும் பூர்த்தி செய்தன. இந்த உற்சாகம் உத்வேகம் மூலம் மீண்டும் அவைகளுக்கு கொம்புகளும் குளம்புகளும் தோன்றிவிட்டன. இவ்வாறு உலகத்தார் எல்லோர் மதிப்பையும் பெற்று பசுக்கள் எல்லோருடைய உள்ளத்திலும் இடம்பெற்றன. அவைகளை எல்லோரும் அலங்கரித்துப் போற்றினர். எவன் ஒருவனுக்கு இது விளங்குகிறதோ அவன் உலகத்தார் உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன் .

ஐதரேய பிராமணம் 4-3-17

மிகவும் எளிய கதை! வேதங்களளைக் கேட்டுச் சொல்லியவர்கள் அதை மறைபொருளிலேயே கூறுவது வழக்கம். அதனால்தான் தமிழில் வேதங்களுக்கு அழகாக மறை என்று பெயரிட்டனர்.

பசுமாடுகளை அலங்கரிக்கும் வழக்கம் தமிழ் நாட்டிலும் வட நட்டிலும் இன்றும் உளது. கிருஷ்ணன் பிறந்த ஜன்மாஷ்டமி நாளிலும் மாட்டுப் பொங்கல் நாளிலும் மாடுகளை அலங்கரித்துப் பொங்கல் படைத்துப் போற்றுகிறோம். இது ஐதரேய பிராமண காலத்திலேயே இருந்ததை மேற்கூறிய மந்திரம் காட்டுகிறது.

ஒரு காரியத்தைச் செய்பவர்கள் வெற்றி கிடைப்பது போலத் தோன்றியவுடன் நிறுத்திவிடக் கூடாது; அது சரியாகப் பூர்த்தியாகும் வரை அதைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும். பசுக்கள் அப்படிச் செய்யாததால் கொம்புகள் மறை ந்தன . பிறகு 12 மாதங்களும் திட்டமிட்டபடி வேள்வியைப் பூர்த்தி செய்தவுடன் கொம்புகள் தோன்றின. கொம்பு என்பது பெயரையும் புகழையும் குறிக்கும் சொல்.

அவன் என்ன பெரிய கொம்பனோ?என்று கேட்கும் வழக்கம் தமிழிலும் பிற இந்திய மொழிகளிலும் உண்டு. விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில் கொம்பு பற்றி வருகிறது வேதத்தில் கொம்பு பற்றி வருகிறது (நைக ஸ்ருங்க, சத்வாரி ச்ருங்காகாஹா) சிந்து சமவெளி முத்திரையில் பசுபதியின் தலையில் கொம்பு இருப்பதைக் காணலாம்.

ஆகவே வேதத்தின் உட்பொருளை அறிய நாம் இந்திய — இந்து — அணுகுமுறையைப் பின்பற்ற வேண்டும்

ஆட்ண்டி பயாடிக(Anti Biotic ) மாத்திரை சாப்பிடுவோர் நோயின் அறிகுறிகள் நின்றாலும் அந்த (dosage) டோஸை முடிக்க வேண்டும் அல்லது பாக்டீரியா க்கள் எதிர்ப்பு சக்தியை வளர்த்துக்கொண்டு அந்த மருந்துகளுக்கும் ‘டேக்கா’ கொடுத்து விடும். வள்ளுவனும் ஒரு குறளில் பகைமையையும், நெருப்பையும் அடியோடு அழிக்க வேண்டும் என்பான். எனவே ஒரு குறிப்பிட்ட செயலை, பணியை, வேலையை வெற்றி கிடைப்பது போலத் தோன்றினாலும் இறுதிவரை சென்றுமுடித்தாக வேண்டும் என்பதே கதையின் கருத்து.

வெளிநாட்டினரின் அறியாமை!

ஆங்கிலத்தில் யாராவது, எதையாவது எழுதினால் அது பெரிய ஆராய்ச்சி என்று அந்தக் காலத்தில் கருதினர்; அவர்களோ நம்முடைய பண்பாடு தெரியாமல் உளறு உளறு என்று உளறிவிட்டனர். ஆப்பிரிக்க காடுகளில் பல நாட்டுப் புற கதைகள் உண்டு. சிறுத்தைக்குப் புள்ளிகள் விழுந்தது எப்படி? புலியின் மீது வரிகள் தோன்றியது எப்படி? ஒட்டைச் சிவிங்கிக்கு நீண்ட கழுத்து எப்படி வந்தது? யானைக்கு ஏன் நீண்ட கை? என்றெல்லாம் கதைகள் சொல்லுவர். இதெல்லாம் காட்டுவாசிகளின் பொழுதுபோக்குக் கதைகள். இந்திய கலாசாரம் புரியாத வெளி நாட்டினர் ஐத்ரேய பிராமணக் கதையையும் அந்தக் கணக்கில் சேர்த்துவிட்டனர். அவர்களுடைய அறியாமைக்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிவிட்டனர்!

ஆனால் அவைகளுக்கும் வேத கால இலக்கியத்துக்கும் பெரிய வேறுபாடு உண்டு. நம்முடைய கதைகள் உயர்ந்த தத்துவங்கள், யாக குண்ட கணக்குகளுக்கு இடையே உள்ளன. ஆகையால் இவை நாட்டுப்புற கதைகள் அல்ல. மேலும் நாம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இவைகளை வாய்மொழியாகக் காத்து வருகிறோம். மேலும் இவைகளுடைய மறை பொருள், சங்கேத மொழி — வேதம் முழுதும் விரவிக் கிடப்பதை நாம் அறிவோம்.

–Subham—