Who is a Rishi? How many types of Rishis?

Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1339; Dated 10th October 2014.

The word Rishi means a man to whom Vedic hymns are revealed, an author of sacred hymns, a poet; a priestly singer of those hymns, a saint or sage of ancient India.

Definition of a Seer(Rsi):

In the earliest Vedic text like the Rig-Veda, the word Rsi occurs several times. There are various interpretations:
The Rig-Veda Sarvanukramani 1-4 explains the word Rsi as one who recites the mantra form of the sentence – yasya vaakyam ca rsih.
Sayana derives Rsi from rs ‘to go’. In the introduction to his commentary of the Rig-Veda he connects the word Rsi with drs ‘to see’ and explains how the Veda which is beyond the scope of perception is revealed first of all to the sages through the favour of god.

In the Nirukta 2-11 Yaska quotes the opinion of Aupamanyava, ‘rsir darsanat stoman dadarsa iti aupamanyavah’. This means that the Veda is eternal and it has not been created by any agency. The Nirukta further informs us that the mantras are directly revealed to the Rsis through their meditation and prescience. So the Rsis are called ‘sukta drastarah and not sukta kartarah.

The Satapatha Brahmana derives the word Rsi from rs ‘to toil hard’, ‘to suffer from’.

The Taitriya Aranyaka explains Rsi as abhi+aa+rs ‘ to go forward’, ‘to appear’.
Besides the etymological meaning of the word Rsi, it carries the ideas relating to poetic and prophetic vision, super sensuous knowledge, righteousness and ecstasy.
(Source: Bhrgus – A Study by Jayanti Panda)

Rishis are inspired poets. The seven Rishis are mind born sons of Brahma, the creator. The seven Rishis are represented in the sky by the seven stars of the Great Bear (Ursa Major) constellation.

“The seven great sages of old, and four elders and the Manus also are of My nature and born of My mind and from them are all these creatures in the world “ – (10-6 – Bhagavad Gita )

Atri, Brhu, Kutsa, Vasistha, Gautama, Kasyapa and Angirasa are Sapta Rishis (Seven Sages) now. They change during every Manvantara (Life of one Manu is one Manvantar. There are 14 Manus).
Four Elders: Sanakar, Sanandanar, Sanadanar and Sanatkumarar
Saptarishis showed Pravruti Marga and the Four showed Nivruti Marga.

“Thus transmitted from father to son, Arjuna, this yoga remained known to the Rajarsis (royal sages). It has, however, long since disappeared from this earth”. (4-2 – Bhagavad Gita)

Rama ,Krishna, Buddha and Janaka were all kings —Raja Rsis– who taught the highest wisdom.

The Seven Sages have the following seven virtues or criteria for being a Saptarishi:

1.Long life: A rishi lives for a longer period than the normal life span of a human being
2.Mantra Drshta: Like Radio boxes receive the radio wavelengths one tunes in, they receive certain mantras by fine tuning their minds. Like TV boxes they can see anything from a distance. They can see present, past and future. It is like rewinding, watching or fast forwarding a video tape. Everything is recorded already.
3.Divinity: They are almost like Gods. They have all the powers of Gods, but they don’t use it for themselves.

4.High Status: This is what differentiate them from other Rishis. They are high by virtue of their good qualities, Vedic education/studies and age.
5.Practice: They preach what they practise. They practise what they preach. Thought, Word and Deed are one and that is known as Tri Karana Suddhi.
6.Divine Vision: Perspective outlook. Always work for the uplift of the society.
7.Gotra Pravardha: The human race evolved from these seven Rishis. So each one must be in charge of one clan and devise ways for his clan based on their Time, Place and Circumstances. They can change the rules considering the above three.

( I have taken the seven virtues from Anna’s commentary on Bhagavad Gita in Tamil and expanded with additional points).

Types of Rishis (seers)

How many types of Rishis (seers) are there in our scriptures? In fact the English word seer itself came from the Sanskrit word Rishi. Seer is the mirror image of Rsi.
Of the ten Mandalas of the Rig Veda, eight are attributed to eight Rishis or his family:
Rig Veda
Mandala 2: Grtsamada (Brigu)
Mandala 3: Visvamitra
Mandala 4: Gautama (Vamadeva)
Mandala 5: Atri
Mandala 6: Bharadwaja
Mandala 7:Vasistha
Mandala 8: Kanva
Mandala 9: Angira
Mandala 1 and 10 are attributed various Rishis.

Baudhayana Dharmasutra Gives a list of different types of seers:

Sruta rsi = One who hears Vedas from their teachers
Kanda rsi = Rishis of different Kanadas (sections) of the Vedas
Tapa rsi = Those who do severe penance
Satya rsi = Those who are truthful learners
Deva rsi = Equal to devas; divine
Sapta rsi = Seven Great Sages
Maha rsi = Great/ Exalted position
Parama rsi = Supreme/ Exalted position
Brahma rsi = Rsi of Brahmana community
Raja rsi = Rsi of Kshatriyas community (Kings)
Jana rsi = Common man becoming a Rsi

Patanjali, author of Mahabhasya on Panini’s Ashtadyayi, affirmed two new categories of Rsis:
Mantrakrit = the revealers or composers of Vedic hymns
Mantrakritsama = a writer of Vedangas like Kalpasutra.

Ten Types in the Ramayana and Mahabharata:

Grihasthasramis = Householder but Rsis
Urdhvaretas = who have no wives or children; celibates
Asramavasis = Hermit dwellers
Yayavaras = Continuous wanderers
Purohita- vrittikas = Priestly saints
Sadharana vrittikas = Usual type rsis
Saastras adyapakas = Teacher rsis
Sastras adhyapakas = Rsis who give arms training
Ugra tapasvis = Practising severe penance
Sadharana tapsvis = Practising ordinary austerity
Majority of the seers were householders.

Source: Rsis in Ancient India by C B Pandey 1987.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on October 10, 2014 • Permalink

Posted in Culture, Religion

Tagged Kandarishi, Maharishi, Rishi, Rsi, Sage, Seer, Vedic Rishis

Posted by Tamil and Vedas on October 10, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/10/who-is-a-rishi-how-many-types-of-rishis/

சுமேரியாவை இந்திரன் தாக்கியது ஏன்?

Indus Valley Interpreter in Akkadian Cylinder Seal

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1338; தேதி அக்டோபர் 10, 2014.

உலகின் மிகப் பழமையான சமய நூலான ரிக்வேதத்தில் பத்து மண்டலங்கள் உள்ளன. இதில் எட்டாவது மண்டலத்தில் பல புரியாத, புதிர்கள், மர்மமான விஷயங்கள் இருந்தன. இப்போது மேற்காசியாவில் உள்ள சுமேரிய பாபிலோனிய நாகரீகங்கள் பற்றி மேலும் மேலும் தகவல் கிடைக்கவே ஒவ்வொரு புதிராக விடுவிக்கப்படுகின்றது. எட்டாவது மண்டலத்தில் நிறைய வரலாற்றுச் செய்திகள் இருக்கின்றன. அவைகள் —அசுரர்கள் பற்றியவை. அசுரர்கள் என்போர் — வேத காலத்தில் பிரிந்து சென்ற இந்துக்கள் தான்.

ரிக்வேதத்தில் மிகவும் விரிவாகப் பேசப்படும் யுத்தம்—தச ராக்ஞ யுத்தம்—அதாவது பத்து ராஜா போர் — இந்தப் போருக்குப் பின்னர் பல இந்துக்கள் மேற்கே ஈரானிலும் இராக்கிலும் குடியேறினர். வேதங்களைப் படித்த ஜொராஸ்தர் என்பார் தனியாக ஒரு கோஷ்டியைக் கூட்டிக்கொண்டு ஈரானுக்குப் போய் பார்ஸி மதத்தை ஸ்தாபித்தார். அவர் நிறுவிய மதம் வேத கால யாக யக்ஞங்களைப் பின்பற்றினாலும் வேதம் யாரை தேவர் என்று சொல்கிறதோ அதை அவர்கள் அசுரர் என்பர் — அதாவது கோஷ்டிப் பூசல் — ( திராவிட கழகம் உடைந்து நமது காலத்திலேயே பல ‘’மு.க.’’ க்கள் உண்டானது போல)

இது ஒரு புறமிருக்க — சில மன்னர்களின் பெயர்கள் ரிக் வேதத்திலும் பார்ஸி மதப் புத்தகமான சென் ட் அவஸ்தாவிலும் ஒன்றாக இருப்பதை பலரும் கவனித்தனர். சுமேரியாவில் பயன்படுத்தப்படும் ‘’மாண’’ என்ற எடை ரிக் வேதக் கவிதையிலும் உள்ளது. இதைக் கண்ட மாக்ஸ்முல்லர் கூட, இந்த ஒப்பீடு சரி என்றால், வேதத்தின் இந்தப் பகுதி மிகப் பழமையானதாகத் தான் இருக்கும் என்றார். இப்போது அந்தப் பகுதி எல்லாம் கி.மு.2000 ஐ ஒட்டியது என்பது ‘’நிரூபணம் ஆகிவிட்டது.’’

Vedic Hindus Migratory Route from Talagei’s book The Rig Veda- A Historical Analysis.

உலகம் முழுதும் சுமேரிய, எகிப்திய, சீன, எபிரேய (ஹீப்ரு) வரலாற்று நூல்களில் வரும் மன்னர்களுக்கு எல்லா என்சைக்ளோ பீடியாக்களிலும் (கலைக் களஞ்சியம்) தேதி — ஆண்டு குறித்து விட்டனர். இந்தியாவில் மட்டும் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட பழைய வரலாற்றை மாணவர்கள் படித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!!!!!!!!

புதிய வரலாற்றின்படி பார்த்தால் எது கி.மு.2000 என்று வருகிறதோ அதுதான் ரிக்வேதத்தின் கடைசி பகுதி. இதை வைத்து ஸ்ரீஈகாந்த் தலகரி போன்றோர் இதற்கும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது ரிக் வேதத்தின் பழைய பகுதி என்று காட்டுகின்றனர். சுருங்கச் சொன்னால் வேதத்தின் பல பகுதிகள் கி.மு 4000–ஐ ஒட்டி எழுந்தது எனலாம். இற்றைக்கு 6000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்!!!

பாரசீக மொழி ஆய்வாளர்களும் ரிக்வேதத்தின் எட்டாவது மண்டல காலமும் சென் ட் அவஸ்தாவின் காலமும் நெருங்கியவை என்று காட்டுகின்றனர். இரானிய சம்பிரதாயமும் ‘’ட்ராய்’’ நகர யுத்தத்துக்கு 600 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஜொராஸ்தர் (கி.மு1800) வாழ்ந்தார் என்பர். காஞ்சி பரமாசார்ய ஸ்வாமிகள் 1932 ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பிரசங்கங்களில் சௌராஷ்டிர (குஜராத்) பகுதியில் இருந்து சென்றவரே ஜொராஸ்தர் என்கிறார் — சௌராஷ்டிர = ஜொராஸ்ட்ர.

துவாரகாபுரியில் கடலடியில் கிடைத்த பொருட்கள் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பதால் க்ருஷ்ணரின் ஆட்சிக்குப் பின்னர் துவாரகை மூழ்கியது என்ற புராணச் செய்தியும் உண்மையாகி விட்டது. ‘’இந்துக் கடவுளரின் கடற்படைத் தாக்குதல்கள்’’ — என்ற எனது பழைய கட்டுரையில் கிருஷ்ணர், காலதேயர் (சால்டியர்), நீவாட கவசர்கள் (கடற் கொள்ளை யர்கள்) மீது கடற்படைத் தாகுதல் நடத்தி வெற்றி கொண்டதையும் காட்டியுள்ளேன். இதே போல முருகப் பெருமான், சேரன் செங்குட்டுவன் ஆகியோர் தென் பகுதியில் கடற்படைத் தாக்குதல் நடத்தி கடம்பறுத்த தையும், கடல் நடுவில் இருந்த மாமரம் அழித்ததையும் (சூரபன்மன்), யவனர்களை மொட்டை அடித்து தலையில் எண்ணை பூசியதையும் காட்டியுள்ளேன் — (மாமரம் ,கடம்பமரம் என்பன அவர்களது சின்னங்கள்=காவல் மரங்கள்)

இவை எல்லாம் காட்டுவது யாதெனில் இந்தியாவின் மகத்தான கடற்படை எகிப்துவரை சென்று ஆட்சி அமைத்ததாகும். மேற்காசியாவில் உள்ள மிட்டன்னிய (சிரியா) ஆட்சியாளர் அனைவரின் பெயரும் தூய சம்ஸ்கிருதத்தில் இருப்பதை உலக அறிஞர்கள் அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டு விட்டனர். காசைட்டுகள், ஹிட்டைட்டுகள் ஆகியோர் சம்ஸ்கிருத மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதையும் உலகம் ஒப்புக்கொண்டுவிட்டது. எகிப்தைத் தாக்கிய ஹிக்சோஸ் என்பவர் யக்ஷர்கள் என்றும் பலர் கருதுவர். ஆனால் உறுதி செய்யப்படவில்லை.

இதுவரை கிடைத்த சான்றுகள் அனைத்தும் கி.மு 2000 முதல் கி.மு 1800 வரை பெரிய குடியேற்றம், படை எடுப்பு இருந்ததைக் காட்டுகின்றன. சுமேரியாவில் பல மொழிகள் பேசப்பட்டதையும் உலகம் அறியும். மெலுஹா (சிந்து சமவெளி) என்னும் இடத்தில் இருந்து வந்த மொழிபெயர்ப்பாளரின் உருவம் அக்கடிய மன்னன் படத்துடன் உள்ள சிலிண்டர் முத்திரை கிடைத்து இருக்கிறது. அது கி.மு 2500-ஐச் சேர்ந்த்து —( நரம் சின்= நரச் சந்திர என்ற மன்னன் உடையது — சின் என்பது சந்திர என்ற சொல் ஆகும் — நாம் ராமச் சந்திர, ஹரிச் சந்திர என்பது போல)

சுமேர் பகுதியில் 3000 கடவுள் பெயர்கள் இருப்பதை முன்னரே ஒரு கட்டுரையில் காட்டிவிட்டேன். ஏன் இவ்வளவு கடவுள் பெயர்கள்? ஏன் இவ்வளவு மொழிகள், ஏன் இவ்வளவு மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்? ஏன் இவ்வளவு மொழி பெயர்ப்புகள்? அதுவும் கி. மு.3000-த்தில்? ஏன் என்றால் அது உலக மக்களின் படை எடுப்புத்தளமாக விளங்கியது. சம்ஸ்கிருத நூல்களில் எகிப்துக்கும் ‘’மிஸ்ர தேசம்’’ என்று பெயர்—அதாவது கலப்பட பூமி—ஆக தூய இரத்தம் உடைய ஒரே இடம் பாரத பூமி – மற்ற எல்லா இடங்களும் ‘’கலப்படங்கள்’’ என்பது 4000 வருஷத்துக்கு முன்னிருந்த நிலை! அதாவது கி.மு. 2000.

ரகசிய எட்டாம் மண்டலம் தரும் விசித்திர தகவல்கள்
RV. 8-5-37
புரோகிதருக்கு காசு என்ற மன்னன் (இரானியர்) 100 ஒட்டகங்களையும், 10,000 பசுக்களையும் தானம் கொடுத்தான்.
((ஆர். வி. என்ற ஆங்கில எழுத்து ரிக் வேதம் என்பதன் சுருக்கம்))
RV 8-64-6
பரசு, திரிந்திர (ஈரானிய பாரசீக=பரச=பெர்சிய) ஆகியோர் ஒரு லட்சம் பரிசு தந்தனர்.
RV 8-12-9
சூரிய கிரணங்கள் எரிப்பது போல இந்திரன் அர்சசானாவை (ஈரானிய எர்ஷான்) அழித்தான்
RV 8-32-2
அர்சசானா (ஈரானிய எர்ஷான்), ஸ்ரீபிந்து, அஹி சுஷ்வ ஆகியோரைக் கொன்றான்.
RV 8-46-32
பலபூதனும், தார்க்ஷனும் புரோகிதருக்கு 100 ஒட்டகங்கள் தானம் கொடுத்தார்கள்.

இதில் ஒட்டகம் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. இந்திய மொழிகள் அனைத்திலும் சம்ஸ்கிருதப் பெயர்தான் (உஷ்ட்ர=ஒட்டை=ஒட்டகம்) பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ராஜஸ்தானுக்கு அப்பால் பாலைவனங்களில் வசிப்பது. ஈரானியர்களும் பிராமணர்களை மதித்து தானம் கொடுத்தது அவர்களும் நம்மவரே என்பதற்குச் சான்று பகரும். சங்கத் தமில் இலக்கியத்தில் ஒட்டகம் ஒரே ஒரு இடத்தில் மட்டும் குறிப்பிடப்படுகிறது!

சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் – தொடர்ந்து 1500 ஆண்டுகளுக்கு—ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி அழித்து — அரண்மனைகளைத் தரைமட்டமாக்கி—பெண்களின் முடியைக் கத்தரித்து—கயிறு திரித்து வெற்றி பெற்ற மன்னரின் தேரை இழுத்து வந்ததையும்—இரத்த ஆறு ஓடியதையும்—சங்க இலக்கியத்தில் படிக்கிறோம். ஆனால் அவர்கள் தூய தமிழர்கள். அது போலவே இந்திரனால் தாக்கப்பட்ட ஆட்களும் நம்மவரே! நமது காலத்திலேயே இலங்கைத் தமிழர் குழுக்கள் ஒருவரை ஒருவர் குண்டு வைத்து தகத்து அழித்ததையும் கண்டோம்.- ஆனால் எல்லோரும் தமிழர்களே!!

மேலும் இந்திரன் என்பது ராஜா=மன்னன் என்று பொருள்படுமேயன்றி ஒரு தனி நபரைக் குறிப்பது அல்ல.

சுமேரியா மீது தாக்குதல்

தெற்கு மெசபொடோமியாவில் லார்சா என்னும் நகரம் இருக்கிறது. இங்கிருந்து ஆண்ட மன்னர்களில் ஒருவர் எமிசம் (கி.மு2004). இவருடைய பெயர் ரிக் வேத எட்டாம் மண்டலத்தில் எமுசா என்று உள்ளது. இது சம்ஸ்கிருத சப்தமில்லாத ஒரு விநோதப் பெயர். அவரை இந்திரன் கொன்றான் (8-76 முதல் 78 வரை). இதைப் பாடிய ரிஷி குருசுதி தனக்கு ‘’மாண’’ அளவு தங்கம் வேண்டும் என்று பாடுகிறார். ‘’மாண’’ என்பது அரை பவுண்டு (சுமார் முப்பது சவரன்) – என்று நூல்கள் சொல்லும்.

தைத்ரீய சம்ஹிதையில் வரும் ஒரு குறிப்பும் இதை உறுதிப்படுத்துகிறது:
‘’நீ போக முடியாத இடங்களில் எல்லாம் போய் வெல்லுவேன் என்று சொன்னாய். அசுரன் வனமோசா, ஏழு மலைகளுக்கு அப்பால் அசுரர்களுக்குக் காவலாக நிற்கிறான். அவனை அழித்து தேவர் விரும்பும் செல்வத்தைக் கொண்டுவா. அந்தப் பன்றியைக் கொல்’’.

இந்தப் பிரார்த்தனையைத் தொடர்ந்து ‘’இந்திரன் ஒரு தர்ப்பைக் கட்டின் முடிச்சைப் பிடித்து மலைகளைப் பிளந்து அவனைக் கொன்றான்’’.

ஆக எமுஷா என்பவனிடம் நிறைய செல்வம் இருந்தது தெரிகிறது. அவன் அசுர மன்னன் என்பதும் தெரிகிறது. அசீரியாவை (அசுர பூமி) ஆண்ட பல மன்னர்களின் பெயரில் அசுர என்ற சொல் இருப்பதையும் கவனிக்க வேண்டும். விஷ்ணுவின் வராக அவதார கதையும் இதனுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.

((சிறு வயதில் அம்புலி மாமாவிலும் வேறு பல இடங்களிலும் ஏழு மலை தாண்டி, ஏழு கடல் தாண்டி ஒரு குகையில்……………………. என்று கதைகள் படித்தோம். அவை எல்லாம் வேத கால வசனங்கள் என்பதைக் குறிப்பிடலும் பொருத்தம்))

எட்டாவது மண்டலத்தில் வரும் பல பெயர்கள் வேதத்தில் இருப்பதைப் போல அவஸ்தா நூலிலும் உள்ளன:

சுஷ்ரவ = ஹுஷ்ரவ
இஷ்டஸ்வ (1-122) = விஸ்டஸ்ப
இந்த்ரோத (8-68) = பாபிலோனிய மன்னன் இந்தாது
ஹுஷ்ரஸ்வவுடன் வேத கால மன்னன் திவோதச அதிதிக்வ உடன்பாடு செய்து கொண்டதையும் வேதம் பகரும் (1-53-9)

((சுதாச, திவோதாச என்னும் வேத கால மன்னர்களின் பெயரில் தாச என்ற பின்னொட்டு இருப்பதைக் கவனித்தல் நலம் — தாச, தஸ்யூ என்பவர்கள் திராவிடர்கள் என்று வெள்ளைக்காரன் கட்டிவிட்ட பொய் மூட்டைகள் எல்லாம் இதன் மூலம் அவிழ்ந்து உதிர்ந்து விழுந்து அழியும். அவர்களுக்கு உதவியவர்கள் விஸ்வாமித்ரர், வசிஷ்டர் என்ற இரண்டு மிகப்பெரிய ரிஷிக்கள் ஆவர். புரானங்களிலும் கூட அசுர குரு சுக்ராசார்யார் என்றும் அவர் ஒரு பிராமணர் என்றும் படிக்கிறோம் சங்கத் தமிழ் இலக்கியமும் கூட குரு, சுக்ரன் ஆகிய இருவரையும் இரண்டு அந்தணர்கள் என்று புகலுவதையும் மனதிற் கொள்க. புகல்=பகர்=சொல்))

மெகஸ்தனீஸ் சொல்லும் அதிசயச் செய்தி!!!
2300 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்தியாவுக்கு வந்த மெகஸ்தனீஸ் என்ற கிரேக்க தூதர் ஒரு முக்கிய செய்தியைச் சொல்கிறரார்:-

உலகநாடுகளில் ஒரு ஒப்பற்ற இடத்தை வகிப்பவர்கள் இந்தியர்கள். அவர்கள் பதி எழு அறியாப் பழங்குடியினர். தந்தை பாக்கஸ் முதல் மஹா அலெக்சாண்டர் வரை அவர்கள் இதுவரை 154 மன்னர்களைக் கண்டுவிட்டனர். அவர்கள் ஆண்ட காலம் 6451 ஆண்டுகள் 3 மாதங்கள்.
(மெகஸ்தனீஸ் எழுதிய இண்டிகா நமக்குக் கிடைக்காத போதிலும் பிளினி, அர்ரியன் மேற்கோள்கள் மூலம் இவற்றை நாம் அறிகிறோம். இதை அப்படியே நாம் எடுத்துக் கொண்டால் மகத சாம்ராஜ்யத்தின் முதல் மன்னன் 2300+6451= 8751 ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்திருப்பான். அதாவது சுமேரிய, எகிப்திய நாகரீகங்கள் நமக்கு கொசுப் போல. நாம் இயமலை!!! — ஆயினும் அறிஞர் பெரு மக்கள் ஒரு மன்னருக்கு 20 ஆட்சி ஆண்டு சராசரி என்று நிர்ணயித்து இருப்பதால் மெகஸ்தனீசுக்கு 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் என்பதே பொருத்தம். அதாவது இற்றைக்கு 5300 (2300+3000 = 5300) ஆண்டுகளுக்கு முன்— கலியுக துவக்கம் போதுதான் புதிய ஆட்சி மலர்ந்தது என்பது மகத சாம்ராஜ்யத்துக்குப் பொருந்தும் (மெகஸ்தனீஸ் நமக்கு 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்))

கிரேக்க ஆசிரியர்கள் பாக்கஸ், ஹெர்குலீஸ் என்றெலாம் நம்மவருக்கு பெயர் சூட்டுவதிலும் ஒரு தாத்பர்யம்—சூட்சுமம்—இருக்கிறது. அவர்களும் நம்மையே அவர்களுடைஅய மூதாதையர்களாகக் கருதுகின்றனர்!!!!!

இறுதியாக ஒரு எச்சரிக்கை:
வெள்ளைகாரர்கள் செய்த அதே தவறை நாமும் செய்து விடக்கூடாது. இந்திரன் என்ற சொல்லைக் கண்டவுடன் அவனுக்கு காலம் நிர்ணயித்து விடக்கூடாது. இது மன்னன், ராஜ என்ற பொதுப் பெயர்.

இரண்டாவது எச்சரிக்கை:
தசரதன், எமுஷா என்று பெயரைப் பார்த்தவுடன இவன் அவனேதான்— என்று முடிவு செய்துவிடக்குடாது. ராமாயண தசரதன், சிரியாவை ஆண்ட தசரதன் (கி.மு1400), அசோகனுடைய பேரன் தசரதன், எனது நண்பர் விருதுநகர் தசரத நாடார் ஆகிய பல தசரதன்கள் உண்டு. ராமசெஸ் என்ற பெயரில் மட்டும் எகிப்தில் 11 மன்னர்கள் உண்டு. அலெக்சாண்டர் என்ற பெயரில் நமது தாத்தா காலம் வரை பல மன்னர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். ஆக ரிக் வேதத்தின் எட்டாம் மண்டலத்தின் காலம் கி.மு. 2000 ஐ ஒட்டி என்று முடிவு கட்டிவிட வேண்டாம். ஒரே பெயரில் பல மன்னர்கள் இருப்பது தெரியவந்தால் இதுவும் மாறலாம்!!!

சுபம்.

2 Comments

by Tamil and Vedas on October 10, 2014 • Permalink

Posted in தமிழ், History

Tagged இந்திரன் தாக்குதல், எட்டாவது மண்டலம், எமுஷா, சுமேரியா, ரிக் வேதம், லார்சா

Posted by Tamil and Vedas on October 10, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/10/%e0%ae%9a%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%87%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%af%88-%e0%ae%87%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%a4%e0%ae%be%e0%ae%95%e0%af%8d/

Did Indra attack Ur in Sumeria?

Indus Valley interpreter in an Akkadian cylinder seal dated 2500 BCE.

Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1337; Dated 9th October 2014.

The Eighth Mandala of the Rig Veda is the most interesting and mysterious of all the Mandalas. It is full of historical data. It is all about foreign lands, particularly Iran and Sumeria. Scholars who consider Rig Veda as a historical document of Vedic Hindus are puzzled with the details in the Mandala (Section). The more we know about Mesopotamia (Iraq), the more we understand the Eighth Mandala.

Scholars who have studied this Mandala have identified the following historical data in this Mandala:
RV 8-5-37
Avestan (Iran) Kasu gives 100 camels and 10,000 cows to the priest
RV 8-64-6
Parshu (Persian Parsa) and Tirindra (Tiridates) give 100 000 gifts
RV 8-12-9
Like rays of sun, Indra consumes Arshasana (Iranian Ersan)
RV 8-32-2
Indra killed Sri Binda, Anarshani (Iranian Ersan), Ahishuva (Dragon or Snake Shuva).
RV 8-46-32
Balbutha and Taruksha have made a gift of 100 camels to the sage

Talk of camels and the Iranian names show that the Vedic Hindus started migrating to Iran at that period. But we must note that wherever the sages went they received the gifts. In short they were respected and they did Hindu Yagas.

After the Dasrajna Yuddha (Ten Kings War) mentioned in the Rig Veda there was a big migration of Vedic Indians towards Mesopotamia. They were called Asuras. Most of the Assyrian (Asura land) kings have this ASUR in their names as prefix or suffix. The group that went towards the West was led by Zarathustra/ Zoroaster. He called Vedic gods Asuras in revenge. Scholars have also noticed that the grammar and language of Zend Avesta coincided with the late period of Rig Veda. This means the Vedic Hindus were well settled in the Ganges and Indus plains when this group went towards the west.

Sage Savya Angirasa mentions Sushravas in the hymns (RV 1-53-9 and 10). He says that Divodasa Atitigva entered into an alliance with the youthful Sushravas. He is identified with Hushrava of Avesta (Iran).

Sage Kakshivan Ausija mentions Ishtashwa in RV 1-122 who is identified with Vistaspa of Avesta (Iran). Now we know from Mesopotamian and Avestan records that they lived around 2000 BCE.

Indrota (Indatu) of RV 8-68 is identified with Indatu of the Babylonian cuneiforms. He became the king of Babylon around 2000 BCE.

Vedi Hindu Migration to West Asia (from Talegeri Book The Rig Veda)

Emusha of RV 8-76 to 78 is identified with Emissun of Larsa near UR. The sage of 8-78-2, Kurusuti prays, for a MANA of gold. Max Muller admitted that if the MANA here indeed be the Sumerian MANA (measurement), the text would be very ancient. Mana is a half pound gold.

From this hymn we come to know that Indra slayed Emusha. The name itself is a strange Non Vedic name. He was the king of Sumerian Emissum who ruled Larsa around 2000 BCE.

Tattriya Samhita also confirms this:
“I slay in inaccessible places…… (sacrifice). It said, “thou sayst that those can slay in inaccessible places – if this be so, the boar Vamamosha (Emusha) guards for Asuras, behind seven mountains, the wealth which the gods must obtain; prove title by slaying the boar.Indra by sezing the tuft of a dharba grass, pierced the mountains and slew him”.

Thus it was a historical battle in which Emusha of Sumeria was killed by Indra. Larsa is very near Uruk (Ur). This battle took place around 2004 BCE.

So Indians carried out lot of attacks in West Asia. Actually Asuras were also a splinter group of the Vedic Hindus. They revolted against the group that won the Ten Kings war. It was led by Sudasa with the support of Vasishta. All Dasa names are Vedic Hindus!!!

The mention of “seven mountains” led to the phrase in Indian stories, “beyond seven mountains and seven seas, there is a cave” etc. As children we have read such stories in Chandamama magazine. It is a Vedic phrase!!

From this we know that our forces travelled a long distance to attack the enemies. I have already explained in my post NAVAL ATTACKS OF HINDU GODS that how Lord Krishna eliminated the Chaldean forces (Kaladeyas) and the sea pirates (Nivata kavachas). The naval battles are described in detail in Mahabharata, Harivamsa and Bhagavatha Purana. These battles took place around 3100 BCE. The submarine discoveries under the sea near Dwaraka proved that it was a port 5000 years ago. Lord Muruga and Seran Senguttuvan also eliminated sea pirates and Yavanas according to Skanda Purana and Tamil epic Silappadikaram.

Naram Sin who ruled Akkadian empire (Mesopotamia/ Iraq) around 2250 BCE had an interpreter from Meluha (Indus Valley). Sumeria had several languages around 2500 BCE. Kassites and Hittites were people of Indian origin. All the names of Mitannian kings around 1400 BCE are in Sanskrit. They ruled Syria. Hyksos who attacked Egypt around 1700 BCE were Yakshas from India or Sri Lanka.

Modern research shows the role of Vedic Hindus in West Asia. Scholars admit that Sumeria was a melting pot of many language speakers and cultures from the very beginning. I have already written a post about 3000 Gods of Mesopotamia (Iraq). Egyptians and Sumerians say that they came from outside where as Megasthenes who visited India 2300 years ago says that Indians claim that they have been ruling for 154 generations when I came here. It shows Hindus were the sons of the soil where as Egyptians and Sumerians were migrants from India. Sanskrit scriptures called Egypt ‘Misra Desa’ meaning Land of Mixed people. So the purity of blood was maintained only in India and not in other places.

One may wonder why so many languages existed around 3000 BCE in Sumeria. Only Hindu scriptures have the answer.

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on October 9, 2014 • Permalink

Posted in History

Tagged Emissum, Emusa, Indra's attack, Indradatu, Larsa

Posted by Tamil and Vedas on October 9, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/09/did-indra-attack-ur-in-sumeria/

கடவுள் பெயர் என்ன? எல்/அல்- ஈலா- இடா – அல்லா!!!

El at Chicago Museum

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1336 ; தேதி அக்டோபர் 9, 2014.

எல் மற்றும் அல் என்பது பாபிலோனிய சுமேரிய நாகரீகங்களில் கடவுளரைக் குறிக்கும் சொல். இதே சொல் வேதங்களிலும் தமிழிலும் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த ஒற்றுமையைக் காணும்போது மனித குலம் ஒன்றே — அவனுக்கு இறைவனும் ஒருவனே — என்ற எண்ணம் மேலோங்கும்.

எல் என்ற தமிழ் சொல் சங்க இலக்கியத்தில் பல இடங்களிலும் கையாளப்படும் சொல் ஆகும். எல் என்றால் சூரியன், ஒளி, பெருமை, நாள், வெளிச்சம் என்று பல பொருள்கள் இருக்கின்றன. எல்லி என்பது இரவைக் குறிக்கும். வேறு சில எல் சொற்கள்:–

எல்லியறிவன் = சேவல்
எல்லிநாதன் = சந்திரன்
எல்லு = சூரியன்
எல்லிப் பகை = சூரியன்
எல் = நாள், பகல், சூரியன், பெருமை
எல்லவன் = சந்திரன், சூரியன்
எல்லம்மா = கிராம தேவதை

இதில் எல்லம்மா என்ற கிராம தேவதையும் எல் என்ற சூரியனும் இந்துக்கள் வழிபடும் தெய்வங்களாகும்.

வேதத்தில் ஆப்ரி சூக்தம் என்னும் பகுதி ரிக் வேதத்தின் பத்து மண்டலங்களிலும் இருக்கிறது. இதில் பாரதி, ஈலா/ இடா- சரஸ்வதி – என்று மூன்று பெண் தெய்வங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

ஈலா என்பதும் ஈடா என்பதும் ஒன்றே. ல=ர=ட ஆகிய மூன்று எழுத்துக்களும் இடம் மாறும் என்பது மொழியியல் விதி. தமிழ் மொழியிலும் இதைக் காணலாம்.

பல்+ பொடி= பற்பொடி (ல=ர)
கள்+ குடியன் = கட்குடியன் (ள=ட)

((இது தெரியாத சில மொழியியல் “அறிஞர்கள்” — ஆரியர்கள் இந்தியாவில் நுழைந்தவுடன் ‘ட’ என்னும் சப்தம் ‘ல’ என்று மென்மை யுற்றதாக உளறிக்கொட்டி கிளறி மூடியிருப்பதைக் கண்டு ரசிக்கலாம். இங்கு மட்டும் அல்ல. பசிபிக் தீவு மொழிகளிலும் இப்படி மாறி இருப்பதை என் முந்தைய கட்டுரைகளில் குறிப்பிட்டுள்ளேன். உலகில் தமிழ் மொழிக்கு மிக நெருங்கிய மொழி சம்ஸ்கிருதம் அல்லது சம்ஸ்கிருத மொழிக்கு மிக நெருங்கிய மொழி தமிழ் என்றும் சொல்லலாம். இரண்டும் ஒரு தாய் வயிற்றுப் புதல்வர்கள்!))

ரிக்வேதத்தில் வரும் ஈலா தேவி இன்றும் கூட குஜராத்தியர் தன் புதல்விகளுக்குச் சூட்டும் பெயர். புதன் என்னும் கிரகத்தின் மனைவி பெயரும் ஈலா. இவளே மொழிக்கும் பூமிக்கும் உரிய தேவதை என்று சாயனர் போன்ற பல பெரியோர் உரை பகரும். இந்த ஈலாவை பசுவுடன் தொடர்பு படுத்தும் வேதம். யாகங்களில் ஈலா வழிபடப்படுவதால் நெய் கையுடையாள், நெய்க் காலுடையாள் என்றும் போற்றப்படுகிறாள்.

இன்னொரு சுவையான விஷயம்—இளாவ்ருத என்ற பெயரில் பாபிலோனிய, அக்கடிய பண்பாட்டில் ஒரு கடவுள் இருக்கிறார். இவர் அனு என்னும் பெரிய கடவுளின் எடு பிடி.

இந்துக்களும் இளாவ்ரத என்ற பெயரில் ஜம்புத்வீபம் போல ஒரு பெரிய நிலப்பகுதி இருப்பதாகச் சொல்லுவர். அதன் மத்தியில்தான் மேரு ((சுமேரு)) – தங்க மேரு இருக்கிறது என்று புராணங்கள் வருணிக்கின்றன.

Canaanite God El

மெசபொடோமியாவில் எல் – இலு – அல் — அல்லா
செமிட்டிக் இன மொழிகளில் ‘எல்’ என்பது கடவுள் என்ற பொருளில் வழங்குகிறது. அதை காளை மாட்டுடன் தொடர்பு படுத்துவர். வலிமைக்கும் மதிப்புக்கும் பெயர் எடுத்த காளையை ரிக் வேதம், இந்திரனுடன் ஒப்பிடும். சிந்து சமவெளி முத்திரைகளிலும் அதிகம் காணப்படும் விலங்கு இது.

எல் என்ற சொல் இஸ்ரேல் என்ற நாட்டின் பெயரிலும் அராபிய மொழி அல்லா (கடவுள்) என்ற பெயரிலும் வருகின்றன. எபிரேய மொழிப் பெயர்களில் ‘எல்’ சப்தம் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் காணலாம்.

பைபிளில் 230 முறை எல் பயன் படுத்தப்படுகிறது. சிரியா பகுதி உகாரிதிக் நூல்களில் 500க்கு மேலான இடங்களில் வருகின்றது. இவைகளில் பாதி இடங்களில் எல் என்ற பெயரில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட கடவுளைக் குறிக்கும் சொல்லாக வரும்.

கானான் பகுதி மக்கள் “எல்” என்னும் கடவுளை வழங்கினர்.

Budha (planet mercury) and Ila

இதிலிருந்து அறிவது என்ன?
மானுடர் அனைவரும் ஒரு தாய் வயிற்றுப் புதல்வர்கள் — நம்முடைய மூதாதையர்கள் இந்தப் பூமியின் ஏதோ ஒரு பகுதியில் ஏதோ ஒரு காலத்தில் வசித்தபோது வனங்கிய கடவுளர் காலப்போக்கில் புதுப்புது உருவங்களையும் பெயர்களையும் பெற்றனர். அதன் எச்ச சொச்சங்களையே மேலே கண்டோம்.

அல்லாவும் ஈலாவும் ஒன்றே! எல்லும் அல்லும் எல்லம்மாவும் ஒன்றே!

“ஒன்றாகக் காண்பதே காட்சி” – அவ்வையாரின் வாக்கு!!!

Leave a comment

by Tamil and Vedas on October 9, 2014 • Permalink

Posted in தமிழ் பண்பாடு

Tagged அல், அல்லா, இடா, ஈலா, எல் எல்லி

Posted by Tamil and Vedas on October 9, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/09/%e0%ae%95%e0%ae%9f%e0%ae%b5%e0%af%81%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%af%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%8e%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%a9-%e0%ae%8e%e0%ae%b2%e0%af%8d%e0%ae%85%e0%ae%b2%e0%af%8d/

El or Ilu in the Bible and Ila in the Vedas

Canaanite God in Chicago Museum

Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1335; Dated 8th October 2014.

El is the word for God in Semitic languages.
Ila was the name for goddess in Vedic scriptures.
El is linked with the Bull
Ila is identified with the Cow.
El—Ila comparison makes interesting reading.
El means the Sun, light and Proud in ancient Tamil literature!

El or Ilu is the common Semitic noun for god and it was the name of an important deity in the near east in Mesopotamia, the designation Ilu was used for deities in general, but no god named il from texts.
The term El/Il is mentioned over five hundred times In the Ugaritic (Syrian) texts with about half the references referring to the specific deity.

The noun El appears in the Bible 230 times.
El was a wise and benevolent patron of the divine council. El often appears in Hebrew personal names and in the term “Israel” itself.
El was linked with the bull, a clear symbol of strength and honour.
The name El is related to Arabic Allah (meaning God).

God El

Ilabrata is a Mesopotamian deity (Ilavrata is one of the nine continents in Hindu mythology. In the centre of Ilavrata stands the Golden Meru says Bhagavatham Purana.

Ila / Ida in Vedic Literature

Ila or Ida in the Rig Veda is food, refreshment or a libation of milk. Ila is personified as the goddess of speech. She is called the instructress of Manu, and frequent passages ascribe to her the first institution of the rules of performing sacrifices. Ila has the epithets ‘butter handed and butter footed’.

According to the Vedic commentator Sayana, she is the goddess presiding over the earth. A legend in the Satapata Brahmana represents her as springing from a sacrifice which Manu performed for the purpose of obtaining offspring.

According to another Ila was the son of Manu (Sudyumna)and turned into a woman. Planet mercury’s (Budha) wife is Ila.
Ila the deity worshipped at Ilaayaspada or ilaspada is one of the three great goddesses in the Vedas. She is worshipped in all the Apri suktas of all the families of composers in the Rig-Veda, and specifically named in all the ten Mandalas.

Budha with his wife Ila.

Tamil El + Sun or Day or Bright

In 2000 year old Sangam Tamil literature, El is used for Sun, Light, Day time or Proud. Elli is night. Elli Nathan is the moon. Ellavan refers to both the sun and the moon.
Ellamma is a village goddess in Tamil country. In the same way Gujaratis have ila as a common feminine names.

Number seven in Tamil also comes from El. Number seven stands for divinity in Hinduism.

Source: Dictionary of the Near East and The Rig Veda by Shrikant Talageri.

Leave a comment

by Tamil and Vedas on October 8, 2014 • Permalink

Posted in Culture, Religion

Tagged El, Ida, Ila, Ilu, Sudyumna

Posted by Tamil and Vedas on October 8, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/08/el-or-ilu-in-the-bible-and-ila-in-the-vedas/

ஒரே தமிழ்ப் புலவருக்கு 40 லட்சம் தங்கக் காசுகள்!

Kanishka gold coin

கட்டுரை மன்னன்:– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆய்வுக்கட்டுரை எண்:–1334; தேதி:– 8 அக்டோபர் 2014.

பதிற்றுப் பத்து என்னும் நூல் சங்க கால இலக்கியத்தைச் சேர்ந்த 18 நூல்களில் ஒன்று. பத்துப் பாட்டு + எட்டுத்தொகை சேர்ந்து 18 நூல்கள். அவற்றில் எட்டுத்தொகையில் இடம்பெற்ற எட்டு நூல்களில் ஒன்றாம் பதிற்றுப் பத்து — சேர மன்னர்தம் கொட்டைச் சிறப்பையும் படை மறத்தையும் விளக்கிக் கூறும். ஒவ்வொரு சேர மன்னர் மீது பாடிய பத்துப் பாக்கள் வீதம் 100 இருக்க வேண்டும். ஆனால் முதல் பத்தும் கடைசி பத்தும் கிடைத்தில.

இந்த நூல் பழங்கால சேர நாட்டின் பல அதிசய பழக்க வழக்கங்களை தன்னகதே கொண்டது. இதில் பாடல்களுக்கு முன் பாடினோர் வரலாறு என்று சேர்க்கப்பட்டுள்ள பதிகப் பகுதி வியப்பான செய்திகளைத் தருகிறது. இவைகளை உறுதி செய்ய வேறு இடங்களில் தகவல் கிடைக்குமா என்று ஆராய்தல் நலம் பயக்கும். அதுவரை இதைத் தலைமுறை தலை முறையாக பாதுகாத்தல் நம் கடமை.

Kumara Gupta: Tiger Slayer

இரண்டாம் பத்து பாடியவர் குமட்டூர் கண்ணனார். இவர் ஒரு அந்தணர். சேரன் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் பற்றிப் பாடியதற்காக அவருக்குக் கிடைத்த பரிசு 500 ஊர்கள் !! அது மட்டுமின்றி 38 ஆண்டுகளுக்கு தென்னாட்டு வருவாயில் ஒரு பகுதியும் இவருக்குக் கிடைத்ததாம்.
( பாரியிடம் இருந்த 300 ஊர்களையும் அவன் ஏற்கனவே தானமாகக் கொடுத்துவிட்டதை கபிலர் என்னும் புலவர் புறநானூற்றில் கூறியதையும் நினைவுகூறல் பொருத்தம்.)

மூன்றாம் பத்துப் பாடியவர் பாலைக் கௌதமனார். இவர் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனைப் பாடினார். “நீ வேண்டும் பரிசில் யாது?” — என்று சேர அரசன் புலவரை நோக்கிக் கேட்டான். அதற்கு அவர் — யானும் என் பார்ப்பனியும் சுவர்க்கம் புகல்வேண்டும் — என்று கூறினர். இவரும் ஒரு அந்தணப் புலவர். மன்னரும் அறிஞர்களைக் கலந்தாலோசித்து ஒன்பது வேள்விகளைச் (யாகம்) செய்தான். பத்தாம் வேள்வியைச் செய்யும்போது புலவரும் அவர் மனைவியும் காணாமற் போயினர் எனப் பதிகம் தெரிவிக்கிறது.அதவது மாயமாய் மரைந்து விட்டனர். (இது போன்ற அதிசய நிகழ்ச்சிகள் பலவற்றை ஏற்கனவே இன்னொரு கட்டுரையில் தந்துள்ளேன்.)

Samudra Gupta Gold Coin

நான்காம் பத்தைப் பாடியவர் காப்பியாற்றுக் காப்பியனார். இவர் களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல் என்ற மன்னரைப் பாடினார். அதற்காக அவர் பெற்ற பரிசு நாற்பது லட்சம் பொன்னும், சேரன் ஆண்ட நாட்டின் ஒரு பகுதியும் எனப் பதிகம் செப்பும்.

( இவர் தொல்காப்பியர் போல காவ்ய கோத்ர அந்தணர் என்பது பெயரிலிருந்து தெரிகிறது.)

ஐந்தாம் பத்தைப் பாடியவர் பரணர். இவர் பெரிய வரலாற்று அறிஞர். வரலாறு பாடிய முதல் தமிழன். ஒவ்வொரு பாட்டிலும் ஏதேனும் ஒரு வரலாற்று நிகழ்ழ்சி அல்லது போரை உவமையாக வைத்துப் பாடுவார். காளிதாசன் போல உவமை மன்னன். அவரைப் போல ஒரே பாட்டில் ஏழெட்டு உவமைகளைத் திறம்படப் பயன்படுத்துவார். இவரும் ஒரு அந்தணர். சேரன் செங்குட்டுவனைப் புகழ்ந்து இவர் பாடினார். அவன் இவருக்கு உம்பற்காடு என்னும் பகுதியில் வரும் வருவாயையும் தன் மகன் குட்டுவஞ் சேரலையும் பரிசிலாக அளித்தான் என்று பதிகம் கூறும்.

Chandra Gupta Gold Coin

ஆறாம் பத்தைப் பாடியவர் காக்கை பாடினியார் நச்செள்ளியார். இவர் பெண்பாற் புலவர். இவர் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனைப் பாடினார். இவர் பெண் என்பதால் நகை செய்து கொள்வதற்காக ஒன்பது துலாம் பொன்னையும் லட்சம் பொற்காசுகளையும் பெற்றார்.

ஏழாம் பத்தைப் பாடியவர் புகழ்மிகு கபிலர். புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன் என்று எல்லோராலும் புகழப்பட்ட இவர் பாரியின் ஆருயிர்த் தோழர். மூவேந்தர்களைப் பகைத்துக்கொள்ள பயந்து தமிழகமே நடுங்கிய ஞான்று அவர்களை இவர் சாணக்கியன் போலத் துச்சமாக எண்ணினார். ஜாதிமதம் பாராது பாரியின் மகள்களைத் தன் மகள் போல பாவித்து திருமணம் செய்வித்த பின்னர் தீப்பாய்ந்து உயிர் துறந்தார். அதற்கு முன்னர் தமிழ் மொழியைக் கிண்டல் செய்த வட நாட்டு மன்னன் பிரகதத்தன் என்பவனுக்கு தமிழ் சொல்லிக் கொடுத்து அவனையும் செய்யுள் இயற்றவைத்தார். இனி இவர் பற்றிப் பதிகம் தரும் தகவலைப் பார்ப்போம்:

இவர் சேர மன்னன் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனைப் பாடியவர். அதற்காக அவன் கொடுத்த பரிசு நூறாயிரம் பொற்காசுகள் — அது மட்டும் அல்ல — நன்றா என்னும் குன்றின் மீது கபிலரை அழைத்துச் சென்று கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை காணும் ஊர்கள் அனைத்தையும் பரிசாகக் கொடுத்தான். என்னே பெருந்தன்மை!!

எட்டாம் பத்தைப் பாடியவர் அரிசில் கிழார் — கிழார் என்பது வேளாளர்க்குரிய பட்டப் பெயர் — பேகன் காலத்தில் வாழ்ந்தவர். இவர் பெருஞ் சேரல் இரும்பொறையைப் பாடி ஒன்பது லட்சம் பொற்காசுகளைப் பரிசாகப் பெற்றர். அது மட்டும் அல்ல. அரசன் தன் மனைவியுடன் வெளியே வந்து, இந்த அரண்மனைக்குள் உள்ள சிம்மாசனமும் எல்லாப் பொருட்களும் உமக்கே சொந்தம் என்றான். புலவரோ பேராசை இல்லாத பெருந்தகை. ஆதலால் இவை அனைத்தும் எனக்கு வேண்டாம் என்றார்!!

ஒன்பதாம் பத்தைப் பாடியவர் பெருங்குன்றூர்க் கிழார். குடக்கோ இளஞ்சேரல் இரும்பொறை என்னும் மன்னரை இவர் பாடினார். இதற்கு அவன் 32,000 பொற்காசுகளைக் கொடுத்தான். கிருஷ்ண பரமாத்மாவுக்கு அழுக்குத் துணியில் முடித்து வைத்த அவலைக் கொடுத்து பெரும் மாட மாளிகைகளைப் பெற்ற குசேலர் —சுதாமா — போல, இவரும் திரும்பிச் சென்ற போது பெரிய வீடு வாசல்களையும் பொருட்களையும் ஏற்கனவே சேர மன்னன் அனுப்பியிருந்ததைக் கண்டு வியந்தார்.

ஒன்று, பத்து ஆகிய பதிகங்கள் கிடைக்காதது தமிழர்களின் துரதிருஷ்டமே.

இவற்றில் இருந்து நாம் அறிவதென்ன?

தமிழ் நாட்டின் செல்வ வளம் அளப்பற்கரியது. பொற்காசுகளின் எண்ணீக்கை அபரிமிதமானது. நம்மால் நம்ப முடியவில்லை. ஆனால் பொற்காசுகள் ஒரு மில்லி கிராமிலும் செய்ய முடியும்.

மன்னர்களின் பெருந்தன்மை கடலினும் பெரிது. இது போல புலவர்களுக்கு வாரி வழங்கிய வள்ளல்கள் வேறு எந்த இலக்கியத்திலும் காணக் கிடைத்தில.

பார்ப்பனர்களிடத்தும் அவர்தம் யாக யக்ஞங்களிலும் மன்னர்களுக்கு இருந்த மதிப்பும் மரியாதையும் பார்ப்பனர்களின் தமிழ்ப் புலமையும் இவற்றிலிருந்து தெரிகிறது.

பெண்களும் கவி பாடுவதில் சளைக்க வில்லை என்பதும் இன்றுபோல் பெண்களுக்கு அன்றும் நகை நட்டுகளில் ஆசை உண்டு என்பதும் ஒன்பது துலாம் பெற்றதில் இருந்து தெரிகிறது. ஆண் புலவர்களுக்குப் பொற்காசு! அம்மையாருக்கு தங்க பிஸ்கட்டுகள்!!!

பத்தாவது வேள்வி இயற்றும் போது மாயமாய் மறைந்த பார்ப்பனப் புலவரும் அவர்தம் மனைவியும் அதிசய நிகழ்ச்சிகளில் அடங்குவர். மேலும் ஆராய வேண்டிய விஷயம்.

பாரி என்னும் சின்ன மன்னனிடம் 300 ஊர்கள் இருந்தன. அது கபிலர் தந்த தகவல். ஒரு சேர மன்னன் ஒரு பிராமணனுக்கே 500 ஊர்கள் கொடுத்ததாகப் பதிகம் கூறுகிறது. ஆக இப்போதைய இந்தியாவில் ஆறு லட்சம் கிராமங்கள் இருப்பது போல அந்தக் காலத்தில் எவ்வளவு இருந்தன என்ற புள்ளி விவரத்தையும் சேகரிக்க வேண்டும். இது புள்ளி விவரத் துறை இயலின் கீழ் ஆராயப்பட வேண்டிய விஷயம்.

சேர மன்னர்களின் ஆட்சிக்காலம் பற்றி பதிற்றுப்பத்து தரும் தகவலும் வரலாற்று ஆய்வுக்குத் துணை செய்யும். அவற்றைத் தனியே காண்போம்.

contact swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sites;thanks.

2 Comments

by Tamil and Vedas on October 8, 2014 • Permalink

Posted in தமிழ் பண்பாடு

Tagged 40 லட்சம் பொன், சேர மன்னர், தங்கக் காசு, தமிழ் பரிசுகள்

Posted by Tamil and Vedas on October 8, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/08/%e0%ae%92%e0%ae%b0%e0%af%87-%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%81%e0%ae%b2%e0%ae%b5%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%81-40-%e0%ae%b2/

1000 Gold Coins Prize Scheme from Vedic Days!

Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1333; Dated 7th October 2014.

(This is part of my research article series on Mahavamsa)

Giving thousand gold coins as prizes has been in practice from the Vedic days. It shows that Hindus were the inventors of decimal system and they always think high. It also shows the richness of Indians in thought, word and deed. We read about 1000 gold pieces prize from Brihad aranyaka Upanishad to the latest period of Mahavamsa, the Sri Lankan chronicle. Tamil Hindus also followed this 1000 gold coin prize scheme from Sangam Tamil period.

Emperor Janaka of Videha Kingdom, performed a sacrifice – Yaga—in which he proposed to give one thousand cows, with gold attached to the horns, to the most erudite Vedic scholar. An assembly of scholars from Punjab, Sind in Pakistan, Gandhar in Afghanistan, Haryana, Uttar Pradesh and several other regions were sitting in the Vedic assembly. Yajnavalkya took all the cows and the gold. This is one of the earliest references to 1000 gold pieces.

In the Rajasuya sacrifice where the Dasapreya rites are performed, Hotr priests (Rig Vedic pundits) get a circular ornament of gold as dakshina/fees, where as Adhvaryu (Yajur Vedic Pundits) get two ornaments, Udgatr (Sama Vedics) a garland of flower and Brahmins a horse etc. This is in addition to regular dakshinas (fees). Like Yudhistra of Mahabharata, Tamil Cholza King Peru Nar Killi also performed Rajasuya where the other two kings of Chera and Pandya Kingdoms were present. The Brahmins would have received these presents in Choza kingdom.

Tamil Sangam period also had a story of 1000 gold coins. King Shenpaka Pandya announced that he would give 1000 gold coins for a poem on a particular theme. A poor Brahmin brought someone else’s poem, supposed to be written by Lord Shiva himself. A learned poet by name Nakkiran challenged them. Here also we come across a prize of 1000 coins.

1800 years ago, a Brahmin by name Parasara won lot of gifts through Yagas and Yajnas and was returning home. He took rest in a village called Tankal. He challenged the young Brahmin boys playing on the road to repeat Vedas after him. One child took the challenge and repeated Vedas after him. Amazed at his skill the selfless Brahmin gave him all the gold he won. But the jealous Brahmins of the town told the king that his father stole the money from the royal treasury. Immediately he was arrested and detained in the prison. His wife Kartika fought his case and won. Here the point to be noted is that his enormous prizes won through Yahas and Yajnas. He was carrying a white parasol. Brahmins who do Soma yaga will get such special gifts. Apart from kings only learned Brahmins can hold white umbrella. Others will be beheaded if they pretend to be kings (source Katturai Katai: Tamil Epic Silappdikaram).

Four Million Gold Coins!!

Pathitrupathu (Ten Decad) is a collection of old poems on Sangam age Chera Kings. Foreword to each decad describes what the poet got from the Chera king as a gift for composing that poem.

Kumattur Kannanar, a Brahmin poet, got 500 villages for composing a decad on Imayavaramban Neduncheralathan,
Palai Gauthama, another Brahmin poet, composed poem on Selkezu Kuttuvan, and went straight to heaven with his wife (in short mysteriously disappeared). That was the prize he actually asked from the king.

Kappiyatru Kappianar, another Brahmin poet, received four million gold coins from Nar Mudi Cheral. He belonged to Kavya Gotra like Tol Kappiyanar, author of the oldest Tamil book.
Paranar, a great Brahmin poet of Sangam age, got Umbarkadu area as a gift from Senguttuvan.

Kakaipadini Narchellai, a poetess, received one hundred thousand gold coins and Gold bars weighing nine Tulas.

Kapilar, the greatest Brahmin poet of Sangam age, who was praised as a Brahmin of spotless character by many, received 100,000 gold coins and the lands whatever he could see from the hill! Selva Kadungo Vaziyathan gave him this.

Arisil Kizar received 900 000 gold coins from Peruncheral Irumporai and a throne was offered to him. But he refused to take it.

Perumkundrur kizar got 32,000 gold coins and some plots and houses.
(All these gold coins may not be heavy, may be weighing fraction of a gram )

Mahavamsa Coins

Mahavamsa, the Sri Lankan chronicle, has got many references to 1000 Panas (Scholars believe that the English word Money came from Pana, which is derived from the Phoenicians called Panis in Vedic days).

Mahavamsa Chapter 6: During fifth century BCE, a Bengal king announced 1000 coins as prize money to catch a lion which was threatening the villagers. He sent the bundle of coins on an elephant around the town. Even today we see Americans announcing prize money on the heads of terrorists!

Chapter 7: When the Pandya Princess from Madurai came to Sri Lanka to marry King Vijaya, he begged his first wife Kuvenna who belongs to Yakshini clan to leave him. He says that he will spend 1000 coins for Puja for her.

Chapter 9:–Like Kamsa threatened Devaki, a Sri Lankan princess known as Unmatha (mad) Chitra was threatened when she was pregnant. Like Devaki, she also exchanged her male child to a female child just to escape from the wrath of the king. She gave the lady 1000 coins for this exchange. Later, like Krishna, that male child became a king with the name Pandu abhayan.

Chapter 10:– When Pandu Abahaya’s uncles came to know that he is alive they planned to kill him. Immediately his mother gave the foster father another 1000 coins to take him to a safer place.

Chapter 23 : A lazy but a strong youth was given a difficult job by the prince and was asked to see a Brahmin living at a faraway town. He did it and received appreciation of everyone. And the prince gave him 1000 coins.

Chapter 23 : Pusa Devan helped the king Duttagamani to secure an important victory over a Tamil king. The king asked him to bring his arrow and laid it on the ground. He bathed it with coins and donated all to Pusadevan.

Ahapter 35: King Vasaban consulted an astrologer to find how long he would live. It was the days where every king was murdered or killed within a few years of their rule. The astrologer told Vasaban that he would live for another 12 years. Vasaban bribed the astrologer with 1000 coins to keep his mouth shut.

Thus we see 1000 coins from the Vedic days to the latest period of Mahavamsa spreading over 2000 years. Since Hindus were the inventors of modern numerals (1, 2, 3, 4…..), decimal system and zero, it is no surprise to see 1000 coins or four million gold coins in Tamil, Sanskrit and Pali literature.

Swami_48@yahoo.com

1 Comment

by Tamil and Vedas on October 7, 2014 • Permalink

Posted in 1000 gold coins, Brahmins, Culture

Tagged 1000 gold coins, Dakshina, Tamil Gifts, Vedic Gifts

Posted by Tamil and Vedas on October 7, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/07/1000-gold-coins-prize-scheme-from-vedic-days/

என்ன பரிசு கொடுக்கலாம்?

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1332; தேதி அக்டோபர் 7, 2014.

மகா வம்சம் பற்றிய எனது கட்டுரை வரிசையில் இது 14—ஆவது கட்டுரை.

யாராவது நமக்கு கல்யாண பத்திரிக்கையோ, கிரஹப் பிரவேச பத்திரிக்கையோ அல்லது பிறந்த நாள், சஷ்டியப்தபூர்த்தி, திருமண அன்னிவெர்சரி என பத்திரிக்கைகளையோ கொடுத்தால் முதலில் வாங்கி வைத்து விடுகிறோம். நாளைக்கு நிகழ்ச்சி என்றால் இன்று அதை எடுத்து “அட, ஆண்டவா! அவர்களுக்குக் கொடுப்பதற்கு பரிசு (பிரசென் ட்) எதுவும் வாங்கவில்லையே” — என்று கவலைப் படுகிறோம். பின்னர் மணிக் கணக்கில் உடகார்ந்து சிந்தித்து மனைவி அல்லது கணவரைக் கலந்தாலோசித்து சில பொருட்களை தேர்ந்து எடுக்கிறோம். அப்போதும் நமக்கு திருப்தி ஏற்படுவதில்லை. ஏன்? இந்தப் பொருள் அவர்களுக்குப் பிடிக்குமா? பிடிக்காதா? வேறு ஒருவரும் இதையே வாங்கினால் நமக்கு மதிப்பு இருக்காதே! அவரிடம் இந்தப் பொருள் ஏற்கனவே இருந்தால் இதை என்ன செய்வார்? இப்படி சிந்தனை ஓட்டம் தடை இன்றிப் பாயும்.

ஆனால் சில நாட்களுக்கு முன்னர், தேவானாம் ப்ரிய திஸ்ஸன் (கடவுளின் நண்பன்), என்ற இலங்கை மன்னன் — தான் முன் பின் பார்த்திராத மாமன்னன் அசோகனுக்கு என்ன பரிசு அனுப்பினான் என்பதையும் உடனே அசோகன் பல அமைச்சர்களைக் கலந்தாலோசித்து என்ன என்ன அனுப்பினான் என்பதையும் கொடுத்தேன். அதற்குச் சில வாரங்களுக்கு முன்னர் கள்ளமில்லா உள்ளம் படைத்த கானக மக்கள், மன்னன் சேரன் செங்குட்டுவன் வந்ததை அறிந்து கொண்டு குவித்த பரிசுப் பொருள்களின் பட்டியலையும் கொடுத்தேன்.

இலங்கையின் வரலாற்றைக் கூறும் மகாவம்சம் என்னும் பாலி பொழி நூலிலும் பல பரிசுப்பொருட் குறிப்புகள், லஞ்சம் கொடுத்த தொகை பற்றிய குறிப்புகள் உண்டு. கி.மு. 1000 வாக்கில் யாகம் செய்த பிராமணர்களுக்கு என்ன கிடைத்தன என்ற குறிப்பு பிராமணங்கள் என்ற நூல்களில் வருகின்றன.

ஆயிரம் என்பது நமக்கு இன்றும் பெரிதாக இருக்கிறது. ஆனால் அக்காலத்தில் எதற்கெடுத்தாலும் ஆயிரம் பொற்காசுகள் கொடுத்தார்கள். (சஹஸ்ரம் என்பதன் தமிழ் வடிவம்= ஆயிரம்).

தருமி என்ற ஏழைப் பார்ப்பனப் புலவன் ஆயிரம் பொற்காசுகளுக்காக சிவ பெருமான் எழுதிக் கொடுத்த கவிதையை தனது என்று சொல்லி நக்கீரனிடம் மாட்டிய கதை நமக்குத் தெரிந்த திருவிளையாடல் புராணக் கதையே!

இப்படி எதற்கெடுத்தாலும் ஆயிரம் தங்கக் காசுகள் கொடுப்பதை யார் துவக்கிவைத்தார்? ஜனகர் என்னும் விதேக நாட்டு மன்னன் இந்த வழக்கத்தைத் துவங்கியதை பிரகதாரண்ய உபநிஷத்தில் இருந்து அறிகிறோம். (விதேக நாட்டுப் பெண் என்பதால் சீதைக்கு வைதேகி என்றும் ஒரு பெயர் )

ஜனகர் கூட்டிய அகில இந்திய ஆன்மீக மகாநாட்டுக்கு ஹரியானா, பஞ்சாப், உத்தரப் பிரதேசம், சிந்து (பாகிஸ்தான்), காந்தாரம் (ஆப்கனிஸ்தான்) முதலிய பல இடங்களில் இருந்து அறிஞர் பெருமக்கள் படைபடையாக வந்தனர். இங்கேயுள்ள மிகவும் ஞானமுள்ள வேத பண்டிதர் ஒருவருக்கு ஆயிரம் பசுக்களும் அவற்றின் கொம்பில் சுற்றப்பட்ட தங்கமும் பரிசு என்று அறிவித்தார். இது ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்தது. யாக்ஞவல்கிய மஹரிஷி ஆயிரம் பொற்காசுகளுடன் பசுக்கலை ஓட்டிச் சென்றுவிட்டார். மாமேதையான கார்க்கி என்ற பெண்மணியும் அந்த அசெம்பிளியில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் அதிகம் கேள்விகள் கேட்டாள். பிரம்மத்தைப் பற்றி அதிகம் பேசக்கூடாது என்று அவளது வாயை மூடிவிட்டார்.

ராஜசூய யாகம் செய்யும் புரோகிதர்களுக்கு என்ன பரிசுகள், தட்சிணை கொடுக்க வேண்டும் என்று விதி முறைகள் உள்ளன. ஹோத்ர் (ரிக் வேதி) நிலையில் இருக்கும் வேதியர்களுக்கு வட்ட வடிவமான தங்க ஆபரணம் தரப்படும். அத்வர்யு (யஜுர் வேதி) நிலையில் இருக்கும் வேதியர்களுக்கு இரண்டு ஆபரணங்கள் கிடைக்கும். உத்காத்ர் (சாம வேதி)ஆக செயல்படு வோருக்கு மலர் மாலையும், குதிரையும் தட்சிணையும் கிடைக்கும். இவர்கள் மூவருக்கும் ஒரு ‘சூபர்வைசர்’ உண்டு. அவரை பெரியவர் அல்லது பிராமணர் என்பர்.

பெருநற்கிள்ளி என்ற சோழ மன்னன் வேட்ட ராஜசூய வேள்விக்கு சேரனும் பாண்டியனும் வந்து ஒரே மேடையில் அமர்ந்ததைக் கண்ட அவ்வையார் அகம் மகிழ்ந்து, உளம் குளிர்ந்து தமிழர் ஒற்றுமை இன்று போல் என்றும் வாழ்க என்று பாடினார். அப்போதும் இப்படி தட்சிணை கொடுத்திருப்பார்கள். சோமயாகம் செய்வோருக்கு ராஜா போல ஒரு வெண் குடையும் கிடைக்கும்.

பராசரன் என்ற வலவைப் (யாத்ரீகர்) பார்ப்பான் தான் யாகம் செய்து வெண்குடையுடன் வந்ததை இளங்கோ அடிகள் சிலப்பதிகாரக் கட்டுரைக் காதையில் விரிவாக எடுத்துரைக்கிறார். யாகம் செய்து கொண்டுவந்த தங்க நகைகளைக் கொஞ்சமும் சுயநலம் இல்லாமல் ரோட்டில் விளையாடும் பிராமணச் சிறுவனிடம் கொடுத்துவிட்டுப் போகிறார். காரணம்; ஒரு சிறு பையன் அவருக்கு இணையாக கிடுகிடு என்று வேதத்தை ஒப்புவித்தான.

இவ்வளவு நகைகள் அந்ந்தப் பையனிடம் எப்படி வரமுடியும் என்றும் அது அவன் அப்பன் அரண்மனையில் திருடியதாக இருக்கும் என்றும் பொறாமை கொண்ட பார்ப்பனர்கள் கதை கட்டவே அவரைக் கைது செய்து சிறையில் போட்டனர். பிறகு அவரது மனைவி கார்த்திகாவுக்கு கடவுளே வந்து உதவினார் என்று இயம்பும் சிலம்பு — (காண்க: கட்டுரைக் காதை — சிலம்பு). இதில் நாம் கவனிக்க வேண்டியது யாகம் செய்த பார்ப்பனருக்கு கிடைத்த அதிக அளவு ஆபரணமாகும்.

மஹாவம்சத்தில் ஆயிரம் பொற்காசு

மகா வம்ச ஆறாவது அத்தியாயத்தில் ஒரு சுவையான செய்தி இருக்கிறது. சிங்கத்தைப் பிடிப்பவருக்கு ஆயிரம் நாணயங்கள் என்று மன்னன் அறிவித்து அந்த 1000 பணத்தை ஒரு யானையின் மீது வைத்து ஊர்வலம் விட்டான். இது இந்தியாவின் வங்க மாநிலத்தில் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்தது. இப்போது கூட பயங்கரவாதிகளைப் பிடித்து தருவோருக்கு இவ்வளவு மில்லியன் டாலர் என்று அமெரிக்கா முதலிய நாடுகள் அறிவிக்கின்றன.

மகா வம்ச ஏழாவது அத்தியாயத்தில் இதைவிட சுவையான செய்தி உள்ளது. பாண்டிய நாட்டு தமிழ்ப் பெண் கப்பலில் வந்து இறங்கியவுடன் முதல் மனைவியான யக்ஷிணி வம்ச பெண்ணிடம் மன்னன் விஜயன் கெஞ்சுகிறான். தாயே! இங்கிருந்து போய் விடு! உனக்கு ஆயிரம் பணம் செலவழித்து பூஜை போடுகிறேன் என்று. இதுவும் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்தது!

மகா வம்ச ஒன்பதாவது அத்தியாயத்தில், உன்மத்த சித்திரா என்ற பெண்ணுக்கு ஆண்குழந்தை பிறந்தது. இது அரசுரிமைக்குப் போட்டி போடும் என்பதால் அரசன் எல்லா ஆண் குழந்தைகளையும் — கம்சன் போல — கொல்லும் படி உத்தரவிட்டான். இந்த பாகவத புராணத்தை “பைத்தியக்காரி (உன்மத்த) சித்திரா” படித்திருக்கிறாள். ஆகவே தனக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்ததும் அதை — தேவகி கிருஷ்ண பரமாத்மாவைச் செய்தது போல — வேறு ஒரு பெண்ணிடம் அனுப்பி அவளுக்குப் பிறந்த பெண் குழந்தையை தன்னிடம் வைத்துக் கொண்டாள். எந்தப் பெண் இப்படி உதவினாளோ அவளுக்கு ஆயிரம் பணம் பரிசு! அந்தக் குழந்தை — கிருஷ்ணன் போலவே மீண்டு வந்து — பாண்டுகாபயன் என்ற பெயரில் அரசாண்டான்.

மகா வம்ச பத்தாவது அத்தியாயத்தில், வேறு தாய் தந்தையிடம் வளரும் பாண்டுகாபயன் பற்றித் தகவல் கிடைத்தவுடன் அவன் மாமன்மார்கள் அவனைக் கொல்லத் திட்டம் போட்டனர். இதை அறிந்த தாய் வளர்ப்புத் தந்தைக்கு மேலும் ஆயிரம் பணம் அனுப்பி வேறிடத்துக்குப் போய்விடச் செய்தாள்.

மகா வம்ச 23-ஆவது அத்தியாயத்தில், ஒரு இளவரசன், சோம்பேறித் தடியன் ஒருவனுக்கு ஒரு கடினமான வேலை கொடுத்து தொலை தூரத்தில் வசிக்கும் பிராமணனைச் சந்திக்க அனுப்புகிறான். அதில் அந்த தடியன் வெற்றி பெறவே அவனுக்கு ஆயிரம் பணம் பரிசளியுங்கள் என்று உத்தரவிடுகிறான்.

மகா வம்ச 25-ஆவது அத்தியாயத்தில், பாலுகன் என்ற தமிழனைக் கொல்ல உதவிய பூச தேவனின் அம்பை தரையில் நட்டு அதை நாணயங்களால் அபிஷேகம் செய்தான் துட்ட காமனி என்னும் மன்னன். —அம்பு மறையும் வரை பண மழை பொழிந்து அத்தனையையும் பூசதேவனுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்தான் துட்ட காமனி.

மகா வம்ச 35-ஆவது அத்தியாயத்தில், ஜோதிடருக்கு ஆயிரம் பணம் லஞ்சம் கொடுத்த செய்தி வருகிறது. வசபன் என்னும் மன்னன், ஒரு ஜோதிடரிடம் போய் — நான் இன்னும் எவ்வளவு காலம் உயிருடன் இருப்பேன்? — என்று கேட்டான். அவன் –நீ இன்னும் 12 ஆண்டுக்காலம் உயிரோடு இருப்பாய் —என்று சொன்னவுடன் இதை யாரிடமும் சொல்லிவிடாதே என்று ஆயிரம் பணம் கையூட்டு தருகிறான்.

இந்தியாவில் ரிஷி முனிவர்களுக்கு ஆயிரம் பணம் கொடுத்தான் ஜனகன்.— செண்பக பாண்டியனோ பெண்களின் கூந்தலில் இயற்கை மணம் உண்டா என்ற ஆராய்ச்சிக் கவிதைக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள் அறிவித்தான.—- மஹாவம்ச காலத்தில் சிங்கத்தைப் பிடிக்கக்கூட ஆயிரம் காசுகள் கொடுத்தான் வங்க மன்னன்!!!

இந்துக்கள்தான் உலகில் பெரிய எண்களையும், இப்போது நாம் எழுதும் 1, 2, 3 போன்ற எண்களையும் கண்டுபிடித்தனர். பூஜ்யம் என்னும் எழுத்தையும் தசாம்ச (டெசிமல் சிஸ்டம்) முறையையும் அவர்கள் கண்டுபிடித்ததால் இன்று நாம் கம்ப்யூட்டர்களை பயன்படுத்த முடிகிறது.

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மற்ற நாகரீகங்களில் 40, 120 முதலிய எண்களைப் பெரிய எண்களாகக் கருதினர். இந்துக்களோவெனில் ஆயிரம், லட்சம், கோடி, சத கோடி, சஹஸ்ர கோடி (ஆயிரம் கோடி) என்பனவற்றை சர்வ சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தினர். பெரிய எண்கள அனைத்தும் சம்ஸ்கிருத மொழியில் இருக்கும். வள்ளுவரும் கூட கோடி ஆயிரம் என்ற சம்ஸ்கிருத எண்களை அடிக்கடி பயன் படுத்துவார்.

வளர்க கணிதம்! வாழ்க சஹஸ்ர கோடி யுகதாரி (விஷ்ணு) !!

Leave a comment

by Tamil and Vedas on October 7, 2014 • Permalink

Posted in தமிழ், Culture

Tagged ஆயிரம் பணம், ஜனகன், தருமி, பொற்காசு, வேதகால பரிசு

Posted by Tamil and Vedas on October 7, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/07/%e0%ae%8e%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%a9-%e0%ae%aa%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%9a%e0%af%81-%e0%ae%95%e0%af%8a%e0%ae%9f%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b2%e0%ae%be%e0%ae%ae%e0%af%8d/

ரிக் வேதத்தில் ஒரு புதிர்!

Research Paper written by London Swaminathan
Post No. 1331; Dated 6 October 2014.

உலகிலேயே மிகப் பழைய நூல் ருக் வேதம். இந்த இருக்கு வேதத்துக்கு கி.மு.1200 என்று மாக்ஸ் முல்லர் தேதி நிர்ணயித்தார். அதாவது 1200-க்கு முன்னால் இது இருக்க முடியும் ஆனால் 1200-க்குப் பின் இது இருக்கவே முடியாது என்றார். மாபெரும் சுதந்திரப் போராட்ட வீரரான பால கங்காதர திலகரும், ஜெர்மன் அறிஞர் ஜாகோபியும் ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் தனித்தனியே ஆராய்ந்து கி.மு 6000 என்று முடிவுக்கு வந்தனர்.

துருக்கியில் பொகஸ்கோய் என்னும் இடத்தில் நடந்த அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைத்த களிமண் பலகைக் கல்வெட்டில் ரிக் வேத கால தெய்வங்கள் வேதப் பாடலில் என்ன வரிசையில் சொல்லப்பட்டதோ அதே வரிசையில் காணக் கிடக்கின்றனர். இந்தத் தொல் பொருட்துறைத் தடயம் கி.மு. 1380 ஆம் ஆண்டுக்குரியது. ஆக வேதத்தை யாரும் இதற்குக் கீழே இழுக்க முடியாது. இதற்கு முன்னர் இந்தியாவில் இருந்தது என்பதே உண்மை.

வேதம் என்பது மிகப்பல ரகசியங்கள் நிறைந்தது. இதை நன்கு உணர்ந்த சங்க காலத் தமிழர்கள் இதற்கு பரம ரகசியம் “மறை’ என்று பெயர் சூட்டினர். இதை எழுதக்கூடாது என்பதால் சங்க காலத் தமிழர் இதற்கு எழுதாக் கற்பு என்றும் அழகான பெயரைச் சூட்டினர்.

வெள்ளைகாரர்கள் ஆராய்ச்சி செய்யும்வரை இதற்கு பெரிய மதிப்பு இருந்தது. அவர்கள் ஆராய்ச்சி செய்தவுடன் பல பொய்யுரைகளைப் பரப்பினர். மற்ற மதத்தினருக்கு எல்லாம் ஒரே ஒரு நூல்தான். அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்து முடிக்க ஒரு சில மணி நேரம் போதும். ஆனால் இந்துக்களின் புனித நூல்களோ பசிபிக் மஹா சமுத்திரத்தைவிடப் பெரியவை. ஆகையால யாரும் எல்லாவற்றையும் படிக்க முடியாது. இதைப் பயன்படுத்தி பல பொய்க்கதைகளைக் கட்டிவிட்டனர். இன்றும் கூட வேதத்தையோ, மஹாபாரதத்தையோ, வால்மீகி ராமாயணத்தையோ முழுக்கப் படித்தவர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். நான் நாற்பது ஆண்டுகளாகப் படித்துவருகிறேன். இன்னும் முடிந்த பாடில்லை. ஒன்பது திருமுறைகளைத் தமிழில் படித்தேன். அதில் கூட இன்னும் மூன்று திருமுறைகள் பாக்கி.

வேதம் பற்றி வெளி நாட்டினர் சொல்வதை நம்பக் கூடாது; அதை படிக்காமலேயே வெளி நாட்டினர் பெயரை மேற்கோள்காட்டி எழுதிவரும் திராவிடக் கோமாளிகள். மார்க்சிஸ்ட் கூத்தாடிகள், அதுகள், இதுகள் ஆகியோரை ஏன் நம்பக்கூடாது என்பதற்கு ஒரு நாலு வரி எடுத்துக்காட்டு தருகிறேன். இது போல நூற்றுககணக்கான ரகசியங்கள், புதிர்கள், விடுகதைகள் வேதத்தில் உண்டு.

ரிக்வேதத்தை பத்து மண்டலங்களாகப் பிரித்துக் கொடுத்தார் வியாசர் என்னும் மாமுனிவர். அவர் காலத்திலேயே இது கடல் போலக் கரை காண முடியாமற் போகவே அவர் கவலைப் பட்டு இவைகளைத் தொகுத்து வகுத்துக் கொடுத்தார். அந்த பத்து மண்டலங்களில் வாமதேவரிஷியின் பாடல்கள் அடங்கிய தொகுப்பு நாலாவது மண்டலத்தில் உள்ளன. பல ஆய்வாளர்கள் இதுதான் மிகப் பழைய மண்டலம் என்றும் இன்னும் சிலர் இது பழமையான மண்டலங்களில் ஒன்று என்றும் பகருவர்.

இதிலுள்ள ஒரு பாடல் யாருக்கும் விளங்கவில்லை. எண்களை வைத்து வார்த்தா ஜாலம் செய்திருக்கிறார் புலவர் வாமதேவர். அவர் செய்த சொற் சிலம்பத்தை அவருக்குப் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின் வந்த சிவவாக்கியர், திருமூலர் போன்ற தமிழ் சித்தர்கள் கூடப் பயன்படுத்தினர். அதாவது எண்களை வைத்து கவிதை அமைப்பர். அந்த எண்ணின் பொருள் என்ன என்பதை வியாக்கியானம் இல்லாமல் யாரும் அறிய முடியாது. இதோ வாம தேவரின் கவிதை:

அவருக்கு நான்கு கொம்புகள், மூன்று காலகள் அவரைத் தாங்கி நிறுத்தும். தலைகளோ இரண்டு, கைகளோ ஏழு! அவரை பிணைத்து இருப்பன மூன்று. அவர் பயன்கர சப்தத்துடன் செல்கிறார். அந்த மகத்தான கடவுள் மானிடருக்குள் புகுந்து விட்டார் – ரிக் வேதம் 4-58-3

இதற்கு வெள்ளைக்காரர்கள் பல விதமான பொருள் கூறினர். கிரிப்பித் என்பார் அவர்களின் கருத்துக்களை தொகுத்தளித்தார்.

வெள்ளைக்காரர்கள் எதற்கு வேதம் படித்தார்கள்?

இதில் பல்வகையான பேர்வழிகள் உண்டு. சிலர் நாடகம் சர்க்கஸ் பார்ப்பது போல வேடிக்கை பார்க்க வந்தோர்; இன்னும் சிலர் இதில் உள்ள அசிங்கங்களை உலகிற்குப் பறை சாற்றி இந்தியாவையும் இந்து மதத்தையும் வேருடன் பிடுங்கி எரிவேன் என்று வந்தனர். இன்னும் சிலர் ஏதொ பொழுது போவதில்லை, இதில் என்னதான இருக்கிறது என்று பார்ப்போமே என்று வந்தவர்கள்.

இந்தியாவை ஆண்ட ஆங்கிலேயக் கிழகிந்திய கம்பெனியிடம் கூலி வாங்கிக் கொண்டு வேதங்களை மொழிபெயர்க்க வந்த மாக்ஸ் முல்லர் ஆரம்பத்தில் வேதங்களைப் பற்றி “கன்னா பினா மன்னார் கோவில்” — என்று எழுதினார்’ படிக்கப் படிக்க ஞான உதயம் ஏற்படவே நடையை மாற்றிக் கொண்டார். மெகாலே போன்றவர்கள், “இதோ பார், இதே வேகத்தில் ஆங்கிலக் கல்வி பரவினால் இந்து மதமும் இந்தியாவும் அழியும் பிறகு நம் ஆதிக்கம் ஓங்கும்” — என்று பகிரங்கமாக அறிக்கை விட்டனர்.

இதில் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை கவனிக்க வேண்டும். யார் இந்த அறிஞர்கள்? உலகில் இந்துக்களைத் தவிர வேறு யாரையும் சீண்ட அஞ்சும் கோழைகள்!! வேறு எந்த மத நூலையும் ஆராயத் துணியாத கூலிப் பட்டாளம். இந்துக்களை “காபிர்கள், பேகன்”கள் என்று எள்ளி நகையாடிய வம்சத்தினர்! உலகம் கி.மு 4100 ஆம் ஆண்டில் தோன்றியது என்று பரப்பியவர்கள்! மது,. மாது, மாட்டு மாமிசம் ஆகிய மூன்றிலும் ஊறியவர்கள். ஆக ஆரம்பத்திலேயே உள் நோக்கத்துடன் வந்தது தெள்ளிதின் விளங்கும்.

பல அறிஞர்கள் நேர்மையாக ஒப்புக் கொண்டனர்; இந்த வேதப் பாடலின் பொருள் தெளிவில்லை, இந்தப்பாடலின் பொருள் விளங்கவிலை, இது எங்களுக்கு சுத்தமாகப் புரியவில்லை. இதை சாயாணாச்சாரியார் இப்படி விளக்குகிறார். ஆனால் அப்படி இருக்குமா என்பது சந்தேகமே – இப்படி எல்லாம் எழுதி தங்கள் அறியாமையைப் பிரகடனப்படுத்தினர். அவர்களுக்கு இருந்த நேர்மை கூட வேதத்தை வியாக்கியானம் செய்ய வந்த மார்க்சிஸ்ட் கோமாளிகளுக்கும், திராவிட பஃபூன்களுக்கும் இல்லை.

சாயனர் விளக்கம்

வேதத்துக்கு முதல் முதலில் முழு அளவு பொருள் எழுதத் துணிந்தவர் சாயனர் என்னும் 14ஆம் நூற்றாண்டு அறிஞர். வேதம் தோன்றியதாக வெள்ளைக்காரர் போட்ட கணக்கிற்கும் இவருக்கும் இடையில் 2600 ஆண்டு இடைவெளி! ஆக சாயனரே தவித்தார். ஆனால் சாயனர் இந்து மதத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவர். மற்ற அறிஞர்கள் இந்து மதத்தை தகர்க்க வந்தவர்கள்.

அவருக்கு 200 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் மஹிந்தரா என்ற அறிஞர் முயன்று பார்த்தார். இந்த நாலு வரிக்கு மட்டும் ஒவ்வொருவரும் சொல்லும் விளக்கத்தை பாருங்கள். பிறகு வெளி நாட்டுக் கோமாளிகள் எழுதிய நகைச் சுவைகளைப் படித்து நீங்கள் சிரித்து மகிழ ஆயிரக் கணக்கான பக்கங்கள் காத்துக் கிடகின்றன.

சாயனர் சொல்லுவார்:

இந்தப் பாடல் யாகத்தில் ஊற்றப்படும் நெய் அல்லது எண்ணை என்ற தலைப்பில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
யாகம் என்று பொருள் கொண்டால் நான்கு கொம்புகள் என்பதை நாலு வேதங்கள் என்று கொள்ளலாம்;
மூன்று கால்கள் என்பதை நாள்தோறும் செய்யும் மூன்று யக்ஞங்கள் என்று கருதலாம்;
இரண்டு தலைகள் என்பதை பிரம்மோதன, ப்ரவர்க்ய சடங்குகள் என்று சொல்லலாம்;
ஏழு கைகள் என்பதை ஏழு யாப்பு அணிகள் என்று சொல்லலாம்
மூன்று பிணைப்புகள் என்பதை மந்த்ர, கல்ப, பிராமணங்கள் எனலாம்.

இதை ஆதித்யன் என்று பொருள் கொள்வோமானால்
நான்கு திசைகள், மூன்று என்பது காலை, மதியம், மாலை; இரண்டு என்பது பகலும் இரவும், ஏழு என்பது சூரிய ஒளியின் ஏழு நிறங்கள்; மூன்று பிணைப்பு என்பது பூர், புவ, சுவர்லோகம் எனப் பொருள் சொல்லலாம்.

இது சாயனர் வியாக்கியானம்.

மகீதரர் சொல்வதாவது:
4 கொம்புகள்:–பெயர்ச் சொல், வினைச் சொல், முன்னிடைச்சொல், பின்/முன் ஒட்டு
3 கால்கள்:– மூன்று வேதங்கள், அல்லது 3 காலங்கள் அல்லது தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை
2 தலைகள்:– 2 யக்ஞங்கள் அல்லது செய்பவர், செயப்படு பொருள்
7 கைகள் :– 7 யாப்பு அணிகள் அல்லது 7 வேற்றுமை உருபுகள்
3 பிணைப்புகள்: 3 தினசரி யக்ஞங்கள் அல்லது ஒருமை, இருமை, பன்மை

வெளிநாட்டோர் விளக்கம்:

பேராசிரியர் வில்சன்: “வேத கால இரு பொருள் பேச்சுக்கும் தெளிவின்மைக்கும் இது ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. வியாக்கியானக் காரகள் கஷ்டப்பட்டு பொருள் கறக்கிறார்கள். ( தனக்கு விளங்கவில்லை என்று ஒப்புக்கொள்ளாமல் வேத காலத் தெளிவின்மையைக் காட்டுகிறது என்று பழையை ரிஷிகள் மீது பழி போடுகிறார். இந்த அப்பாவி வில்சனுக்கு சிவவாக்கியர், திருமூலர், திருமழிசை ஆழ்வார் பாடல்கள் தெரியாது. பிழைத்தார்கள் தமிழ்ச் சித்தர்கள்!!!)

பேராசிரியர் லுட்விக்:–
சாயனர் இந்த ‘ரிக்’கின் முதல் வரிக்கே பல விளக்கங்களைக் கூறுகிறார். அதைத் திருப்பிச் சொல்லுவதில் பொருளே இல்லை. சம்பிரதாயமாக வரும் அர்த்தம் கூட நிச்சயமற்றதாக இருக்கிறது. சமுத்ரம் (கடல்), ஊர்மி (அலை) என்ற சொற்களுக்குக் கூட அவர் பலவிதப் பொருள்களை ‘’ இது அல்லது, அது அல்லது” என்று மாற்றி மாற்றிச் சொல்லிவருகிறார்.

இதை எல்லாம் தொகுத்தளித்த கிரிப்பித் இன்னும் ஒரு கருத்தை ஏ.ஹில்பிராண்ட் சொல்லியிரூபதையும் கோடி காட்டுகிறார்.

இதிருந்து தெரிவதென்ன?

1.வேத கால இந்துக்கள் எழுத்தறிவற்ற காட்டுமிராண்டிகளோ மாடு மேய்க்கும் இடையர்களோ அல்ல. முழு முதற் கடவுளை உணர்ந்து மறை பொருளில் ஆடிப்பாடி மகிழும் பெரும் ஞானிகள் அவர்கள்
2.பிற்காலத்தில் திருமழிசை ஆழ்வார், சிவவாக்கியர், திருமூலர் போன்றோரும் வேத கால முனிவர் போல அடையாளபூர்வ, சங்கேத, பரி பாஷைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே துவங்கியது வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

3. வேதங்களுக்குப் பொருள் காண்பது மிகக் கடினம். சாயனர் போன்ற பெரியோர்களே இதுவா, அதுவா எனச் சந்தேகிக்கும் போது வெளியே இருந்து வந்த கலாசாரமே தெரியாத, மது, மாது, மாட்டு மாமிச அறிஞர் களையும், கடவுளே இல்லை — சமயம் என்பது ஒரு அபினி — புராண, இதிஹாசம் எல்லாம் வர்க்கப் போராட்டமே — என்று கூறும் அறிஞர்களையும் அவர்களுக்கு “உரிய இடத்தில்” வைக்கவேண்டும்.

4.சுதாச, திவோதாச என்னும் தாசர்கள் வேத காலத்தில் பெரிய பதவிகளில் இருக்கும்போது, தாசர், தஸ்யு, சிஸ்நதேவா: எனபதற்கு எல்லாம் விஷமத்தமான பொருள் கற்பிப்போர் ஏராளமான பாடல்களுக்குப் பொருள் தெரியாமல் திக்கு முக்காடி மூச்சுத் திணறிப் போகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட ஆட்களின் பொய்மை வாதத்தின் பெயரில் ஒரு ஆரிய—திராவிடக் கொள்கை வேறு!!!

5.இந்த குறிப்பிட்ட நாலே வரிகளில் வரும் சமுத்ரம் (கடல்), ஊர்மி (பெண்களின் பெயர்; பொருள்: அலை) ஆகியவற்றை இன்றும் எல்லா இந்திய மொழிகளும் பயன்படுத்துகின்றன. ஆக வேத காலப் பெயர்களும் சம்ஸ்கிருதமும் நம் வீட்டு முற்றத்திலேயே இருக்கின்றன. அது செத்து விடவில்லை. கண்டி முதல் காஷ்மீர் வரை எல்லோரும் இந்திரன், இந்திராணி பெயர்ளை இன்றும் குழந்தைகளுக்கு சூட்டுவதை முன்னொரு கட்டுரையில் தந்துள்ளேன்.

6.ஆக “வேதத்திற்கு பொருள் காண முயற்சிப்பதைவிட அதன் மந்திர சப்தத்தில் நம்பிக்கை வை” — என்ற சம்பிரதாயத்தை ஏற்று இந்து மதத் தலைவர்கள் அதற்கு சொல்லும் பொருளையே ஏற்கவேண்டும்.
7.தமிழர்களாகப் பிரந்தவர்கள் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள்: திருக்குறளில் இருப்பதெல்லாம் வேதக்கருத்துகள் என்று திருவள்ளுவ மாலை கூறுவதை காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் அழகாக எடுத்துரைத்தார். வேதம் தமிழ் செய்தான் மாறன் சடகோபன் என்றும், தேவார திருவாசக கருத்தெல்லாம் வேதக் கருத்துகளே என்று நால்வரும் கூறுவதால் அவைகளும் வேதம் எனக் கொளல் சாலப் பொருத்தம்.

வெற்றி எட்டுத் திக்கும் எட்ட கொட்டு முரசே
வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே — (பாரதியார்)
–சுபம்–

5 Comments

by Tamil and Vedas on October 6, 2014 • Permalink

Posted in Culture

Tagged புதிர்கள் வாமதேவ ரிஷி, ரிக் வேதம், வேதங்கள்

Posted by Tamil and Vedas on October 6, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/06/%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%95%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%af%87%e0%ae%a4%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%92%e0%ae%b0%e0%af%81-%e0%ae%aa%e0%af%81%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b0/

Oldest Riddle in the World! Rig Veda Mystery –3

Research Paper written by London Swaminathan
Post No. 1330; Dated 6 October 2014.

Rig Veda is the oldest religious book in the world. Even if we agree with the date given by the Western Scholars –1200 BCE, there was no other book at that time with huge a volume hymns on Gods like the Rig Veda in any part of the world. Modern Indologists in western countries slowly moving up the date of the Vedas to 1700 BCE. And archaeological proof for the Rig Vedic hymn is available from 1380 BCE from Bogazkoy in Turkey. Freedom fighter and great scholar B G Tilak and German scholar Jacobi have independently arrived at a date of 6000 BCE for the Vedas.

Vedas are full of mysteries. No scholar was able to interpret them in full. All the western scholars did not agree on a single hymn. Each hymn was interpreted differently by them. Some were honest to admit that the meaning was obscure, unintelligible, uncertain or not understood.

The first Indian scholar who tried a full commentary on it was Sayana who did write it around 14th century CE. By that time there was a big gap between the original “composition” and the commentary (Composition: Hindus never believe that they were composed like the Smritis. They were ‘heard’ like radio wavelengths by the sages). So he couldn’t know what the sages said or meant. But one positive thing was that Sayana was a believer in the Vedas. Other western scholars were like spectators in a film or a circus. Some wanted to have fun in reading the Vedas, some more wanted to belittle or denigrate them and a very few wanted to actually understand the meaning.

They all believed in their own religious books and thought the world was created in 4100 BCE. Their knowledge was shallow ss far as other religions were concerned. They saw Hindus as Kafirs and Pagans. They did NOT believe that the Hindu gods were GODS. They thought GOD can be reached ONLY through their religion. They were very narrow in their outlook. They did not follow Hindu values or respect Hindu values. They never criticized their own religions or other religions except Hinduism. They never scrutinised their religious books the way they did with Hindu scriptures. Their motive was very clear which they expressed it in articles without any hesitation (Please read what Max Muller said about Vedas in the beginning and what Macaulay said about English education in India).

What is the Riddle?
Vedas can be interpreted at different levels: symbolic, allegorical, didactic or mythical. Many people believed that the sound effect of the Mantras is more important than the meaning. There are many puzzles and riddles in the Vedas. In fact all the minor deities have umpteen interpretations. I will give one hymn which puzzled many scholars:

Four are his horns, three are the feet that bear him; his heads are two, his hands are seven in number.
Bound with a triple bond the steer roars loudly; the mighty god hath entered in to mortals (R.V.4-58-3)
Translated by Ralph T H Griffith

There are ten Mandalas (divisions) in the Rig Veda (RV). The fourth Mandala is Vamadeva Mandala. Sage Vamadeva was the son of Gautama. Many scholars dated it as the oldest part of RV or one of the oldest Mandalas in the RV. Hymn 4-58 (quoted above) is in praise of Grta, clarified butter or oil used in sacrifices, but a choice of deities is offered in the Index – Agni or Surya, Waters, Cows or Ghrtra.

Prof. Wilson observes, “it is a good specimen of Vaidik vagueness and mystification, and of the straits to which commentators are put to extract an intelligible meaning from the text”.

Professor Ludwig says, “it would be fruitless to repeat all the various explanations which Sayana gives of the first line of this stanza – they only show the utter uncertainty of tradition in reference to the passage. For instance ‘samudrd’ ocean, is said to mean, sacrificial fire or celestial fire or the firmament or the udder of the cow; and ‘urmi’ wave or reward or rain or butter.
A .Gillebrandt explains it differently, says Griffith.

So far I have used four names of foreign “ scholars” . Griffith who summarised other three views did not say anything.

What do we know from this one Rik of a hymn?

1. Vedic Hindus are not “barbaric Aryans” or illiterate cowherds. In the previous hymns by the same sage/Rishi we read about agriculture. This type of number symbolism is used by Tamil Siddhas a lot in very late periods. Tirumular who lived around seventh century used it in hundreds of verses. Without a proper commentary no one will know what they are saying.

2. The second point is Vedic hymns are very difficult to interpret. Even Hindu Sayana gives different possibilities adding OR, OR several times.

3. Foreign “Scholars” were very confused and make their own guesses according to their own whims and fancies. So they are NOT scholars and they are most unreliable.

4. Vedas have lot of hymns like this or hymns totally not understood by anyone. Hindus should not believe some half baked statements on Dasas, Dasyus, Sisna Devah etc. Many of the kings had names like Sudasa, Divodasa, Dirga Tamas (long or total dark or darkness) like we had Kalidasa and Tulsidasa in later periods.

5. The words in the given passage like Samudra (ocean), Urmi (woman’s name ‘Wave’) are used even today. So Vedic Sanskrit is not dead. It is a living language. Thousands of words in The Rig Veda, the oldest scripture in the world, are used by Tamils and others from Kashmir to Kandy in Sri Lanka. I have already pointed out the use of Indra and Indrani in nook corner of Indian subcontinent including tribal communities in one of my posts on Indra. Those who read the Vedas without any bias can ‘enjoy’ the rubbish jokes of Foreign, Marxist and so called Dravidian scholars!!!

Sayana’s Commentary
Now let me give Sayana’s two different explanations for the above Rik:
Four horns of Agni, if identified with sacrifice, are said by Sayana to be the four Vedas.
The three feet are the three daily sacrifices
The two heads are the Brahmaudana and the Pravargya ceremonies
Seven hands are explained as seven metres of the Vedas.
Triple bonds are Mantra, Kalpa and Brahmana

If identified with Aditya, the four cardinal points.
Three feet are Morning, Noon and Evening
The two heads are Day and Night
Seven hands are Seven Rays of Sun
Three bonds are Heaven, Firmament and Earth.

Mahidhara’s explanation differs from that of Sayana
Vedic commentator Mahidhara lived in the sixteenth century.

The four horns:— are priests or nouns, verbs, prepositions and particles
The three feet:— are the three Vedas or the first, second and third person or the past, present and future tenses.
The two heads:– are tow sacrifices or the agent and the object
The seven hands:– are the metres or the cases of the nouns
The three bonds:– are the three daily sacrifices or the singular, dual and plural numbers.

Contact swami_48@yahoo.com

My previous research articles on RV and AV:-
1.The Mysterious Vedic Homa Bird: Does it exist? – posted on 10-12-2011
2.Vedic Hymn better than National Anthems
3.Vedas and Egyptian Pyramid Texts – posted on 29-8-2012
4.Kapinjala Bird Mystery –posted on 23-5-2014 (Post No 1060)
5. Most misinterpreted words : Asva and Ayas
6.Confusion about Vedic Soma Plant –posted on 5-5-2013
7.Horse Headed Seer: Rig Veda Mystery- 1 -posted 27-8-2-14
8.Cucumber in the Rig Veda – posted on 2-42014 (post no 950)
9.Origin of Horse race and Chariot Race –posted 25-8-2014
10.Creation: Vedic Hymn and Babylonian Hymn –posted 6-8-2013
11.Sex Mantras and Talismans in Egypt and the Atharva Veda –posted 26 Sept. 2012
12.Gems from the Atharva Veda – posted 27 Sept. 2013
13.Mysterious Atharva Veda: Part 1 –posted 30 Sept. 2013
14. Mysterious Atharva Veda: Part 2 – posted 7 Oct 2013
15).27 Similes in one Vedic Hymn! – posted on18-8-2012
16) 107 Miracle Herbs in Rig Veda – posted on16-9-2013
17)Vedic Origin of 1000 Pillar Halls in Indian and Mayan Culture – 5 July 2014
18.Two seers saved by Asvins: Stories from the Rig Veda – posted 7 Aug. 2014.
19.Herbs and Diseases in the Veda – posted on 1 July 2014.
20) 31 Quotations from the Vedas – posted on 26 June 2014.
21.Talismans in Atharva Veda and Ancient Tamil Literature — posted on 17 June 2014.
22)Why did Indra kill Brahmins? – posted on 25 May 2014.
23)Ode to Sky Lark: Shelley, Kalidasa and Vedic Poet Grtsamada– posted on 3/5/14
24)Vedic Poet Medhathithi’s Quotations — Posted on22/5/2014
25)Pearls in the Vedas and Tamil Literature –posted on 18/5/2014
26.Important Vedic Quotations on Rivers and Water –posted on 8/5/14
27) 40 Important Quotations from the Atharva Veda –posted on 2-5/14
28.Oldest and Longest patriotic Song – 20 Sept. 2013
29)King and 8 Ministries in Vedic Period – posted on 28 May 2013
30)Numbers in the Rig Veda: Rig Veda Mystery – 2 –posted on 3rd Sep.2014
31) Mystery about Swan: Can it separate Water from Milk? (6 July 2014)

And several other articles regarding Vedic Gods Agni, Varuna and Indra in the oldest Tamil book Tolkappiam and the Indus Valley Civilization. Please read my 1000+ articles.
Contact swami_48@yahoo.com

2 Comments

by Tamil and Vedas on October 6, 2014 • Permalink

Posted in Culture, Religion

Tagged Mystery-3, Rig Veda, Vedic riddle

Posted by Tamil and Vedas on October 6, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/10/06/oldest-riddle-in-the-world-rig-veda-mystery-3/

Tamil and Vedas

Who is a Rishi? How many types of Rishis?

சுமேரியாவை இந்திரன் தாக்கியது ஏன்?

Did Indra attack Ur in Sumeria?

கடவுள் பெயர் என்ன? எல்/அல்- ஈலா- இடா – அல்லா!!!

El or Ilu in the Bible and Ila in the Vedas

ஒரே தமிழ்ப் புலவருக்கு 40 லட்சம் தங்கக் காசுகள்!

1000 Gold Coins Prize Scheme from Vedic Days!

என்ன பரிசு கொடுக்கலாம்?

ரிக் வேதத்தில் ஒரு புதிர்!

Oldest Riddle in the World! Rig Veda Mystery –3

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore