Written by S. NAGARAJAN

Date: 17 October 2016

Time uploaded in London: 5-21 AM

Post No.3260

Pictures are taken from various sources; thanks

 

Contact :– swami_48@yahoo.com

 

 

திருக்குறளில் தேவர் உலகம்

வள்ளுவரும் வானவரும்!

By ச.நாகராஜன்

 

 

 

பாரத நாடெங்கும் தொன்று தொட்டு இருந்து வ்ரும் பண்பாடு ஒன்றே தான்!

 

மிகப் பழைய சங்க இலக்கிய  நூலான திருக்குறளில் இந்தப் பண்பாட்டை விளக்கும் நூற்றுக் கணக்கான குறட்பாக்களைக் காணலாம்.

 

தேவர் அல்லது வானவரைப் பற்றிய ஏராளமான செய்திகளை பாரத நாடெங்கும் உள்ள மக்கள் அறிவர். ஹிந்துப் பண்பாட்டை விளக்கும் ஏராளமான கதைகளும் அதைச் சார்ந்த சடங்குகளும், விழாக்களும், நம்பிக்கைகளும் தொன்மங்களும் வான உலகில் –விண்ணுலகில் – இருக்கும் வானவரைச் சார்ந்தே உள்ளன.

 

 

திருக்குறளை இயற்றிய வள்ளுவருக்கே தேவர் என்ற பெயரும் உண்டு. அவருக்குரிய பத்துப் பெயர்களும் அவரது உயரிய பண்பையும் அருமையையும் எண்ணி, போற்றித் தரப்பட்டு வழிவழியாக வழங்கப்பட்டு வருகின்றன.

 

 

தேவர் குறளும் திருநான் மறைமுடிவும்                   

மூவர் தமிழும் முனிமொழியும் – கோவை                        

 திருவாசகமும் திருமூலர் சொல்லும்                        

ஒருவா சகமென் றுணர் 

 

–என்ற ஔவையாரின் பாடலில் தமிழ்ம்றையும் நான்மறையும் ஒன்றே என்று அறுதியிட்டு உறுதி கூறப்படுகிறது!

 

 

இனி, வள்ளுவரின் கிண்டல் குறள்கள் அவரது அரிய மேதைத் தனமையையும் அதில் இழைந்து ஊடாடி விளங்கும் நகைச்சுவையையும் காட்டுவன.

 

 

இந்த நகைச்சுவைக் குறள்களில் முக்கியமான குறள் ஒன்று தேவர் குறள்.

 

 

தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம்

மேவன செய்தொழுகலான்        –  குறள் 1073

 

“தேவர் அனையர் கயவர்”

தேவரும் கயவரும் ஒன்று போலத் தான் என்று வள்ளுவர் கூறியதைக் கேட்டவுடன் திடுக்கிடுகிறோம். தூக்கிவாரிப் போடுகிறது.

 

 

ஆனால் அவர் அடுத்து அதற்கான காரணத்தை விளக்கும் போது சிரிக்கிறோம். இருவரும் தம் மனம் போன போக்கிலேயே அனைத்தையும் செய்யும் தன்மை வாய்ந்தவர்கள் என்பதால் தேவர் அனையர் கயவர்!!

வையத்துள் புண்ணியச் செயல்களைச் செய்பவரே வானுறையும் பேறு பெற்றவர்கள். அவர்கள் மனம் போன போக்கில் நல்லதையே செய்வர்.

 

 

ஆனால் பூமியில் மனம் போன போக்கைச் செய்யும் கயவர் தீயவற்றையே செய்வர். உயர்ச்சியும் இழிவுமாகிய காரண வேறுபாட்டால் நகைச்சுவையை ஊட்டி நம்மைச் சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைக்கிறார் வள்ளுவர்.

நகைச்சுவையுடன் கூடிய கருத்தால் மிகவும் ஈர்க்கப்படுகிறோம்.

 

அடுத்து வான் நாட்டை புத்தேள் நாடு என்றும் வானவரை புத்தேளிர் என்றும் வள்ளுவர் கூறி இருக்கும் குறட்பாக்கள் சுவையானவை.

 

 

இப்படி வரும் ஆறு குறள்களைப் பார்ப்போம்.

 

 

புத்தே ளுலகத்தும் ஈண்டும் பெறலரிதே

ஒப்புரவின் நல்ல பிற              – குறள் 213

 

பிறர்க்கு உதவி செய்யும் நல்ல பிரதிபலன் பாராத உதவி செய்யும் தன்மை தேவர் உலகத்திலும் பூவுலகத்திலும் காண்பது அரிதாகும்.

 

ஈவாரும் இல்லை, ஏற்பாரும் இல்லை என்பதால் தேவருலகில் ஒப்புரவு அரிது. யாவருக்கும் ஒப்பது இது போல வேறு ஒன்று இல்லாமையால் பூவுலகில் இது அரிது.

 

 

நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்

போற்றாது புத்தேள் உலகு           – குறள்  234

 

ஒருவன் நிலவுலகில் பொன்றாத புகழைச் செய்வானாயின் வான் உலகம் அவனை வரவேற்குமேயல்லால் தன்னை எய்தி இருக்கும் ஞானிகளைப் போற்றாது.         

 

                      

கள்வார்க்குத் தள்ளும் உயிர்நிலை கள்ளார்க்குத்                     

தள்ளாது புத்தே ளுலகு                   குறள் 290

 

களவினைச் செய்வார்க்கு உடம்பில் உள்ள உயிர் தவறும். அந்தக் களவினைச் செய்யாதவர்க்கு வானுலகம் வாய்த்தல் தவறாது.

 

 

புகழ் இன்றால் புத்தேள் நாட்டு உய்யாதால் என்மற்று           

இகழ்வார் பின் சென்று நிலை              குறள் 966

 

மானத்தை விட்டுத் தன்னை அவமதிப்பவர்கள் பின்னே ஒருவன் சென்று நிற்கின்ற நிலை அவனுக்கு இவ்வுலகப் புகழைத் தராது. தேவர் உலகத்திலும் கொண்டு சேர்க்காது. இப்படி அவமதிப்பார் பின் செல்வதால் அவனுக்குப் பின் என்ன தான் பயன்?

 

புலத்தலின் புத்தேள்நாடு உண்டோ நிலத்தொடு                              

நீர் இயைந்து அன்னார் அகத்து             குறள் 1323

 

 

நிலத்தில் நீர் கலந்தாற் போல ஒன்று ப்ட்ட நெஞ்சம் உடைய காதலரிடத்தில் ஊடலில் காணப்படுவது போன்ற இன்பம் தேவருலகில் உண்டா?

 

 

பெற்றார் பெறின்பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்புப்                புத்தேளிர் வாழும் உலகு                   குறள் 58

 

பெண்டிர் தம்மை எய்திய கணவனை வழிபடுவாராயின் தேவருலகில் அவரால் பெருஞ்சிறப்பினைப் பெறுவர்.

 

அடுத்து வரும் மூன்று குறள்களில் அமரர் என்ற வார்த்தையையும், வானவர் என்ற வார்த்தையையும் தேவர் பயன்படுத்துகிறார்.

 

 

அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை                 

ஆரிருள் உய்த்து விடும்                  குறள் 121

 

ஒருவனை அடக்கம் ஆகிய அறம் பின் தேவர் உலகத்து உய்க்கும். அடங்காமையோ ஆர் இருள் கொண்ட நரகத்தில் செலுத்தும்.

 

சிறப்பொடு பூசனை செல்லாது வானம்                         

வறக்குமேல் வானோர்க்கும் ஈண்டு     (குறள் 18)

 

 

வானம் வறண்டு மழை இல்லாது போனால் இவ்வுலகில் வானவர்க்குச் செய்யும் பூஜை, திருவிழா எதுவும் நடைபெறாது.

 

 

செல்விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பான்

நல்விருந்து  வானத்தவர்க்கு        (குறள் 86)

 

தேவர்கள் விரும்பி வரவேற்கும் விருந்தினர் யார் தெரியுமா? பூவுலகில் வந்திருந்த விருந்தினரை நன்கு  உபசரித்து அனுப்பி விட்டு அடுத்து வரும் விருந்தினருக்காக வழி மேல் விழி வைத்துக் காத்திருக்கின்றானே அந்த உத்தமன், அவனைத் தம் விருந்தினராக ஆவலோடு வரவேற்பார்களாம் தேவர்கள்!

 

 

இன்னும் ஒரு குறளில் வானோர்க்கும் மேலான உலகத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.

 

யான் எனது என்னும் செருக்கு அறுப்பான் வானோர்க்கு               

உயர்ந்த உலகம் புகும்           (குறள் 346)

 

 

யான் எனது என்ற மயக்கத்தை அறுப்பார்க்கு வானோரும் எய்தற்கு அரிதான வீட்டுலகம் கிடைக்கும்.

 

தேவர் உலகத்தைச் சேர்ந்தோர் இமைக்க மாட்டார்கள் என்பதை ஒரு குறள் சுட்டிக் காட்டுகிறது.

 

இமையாரின் வாழினும் பாடிலரே இல்லான்              

அமையார்தோள் அஞ்சு பவர்   (குறள்  906)                             

மனைவியின் அழகிய தோளுக்கு அஞ்சி நடக்கின்றவர் தேவரைப் போல இந்த உலகில் வாழ்ந்தாலும் கூட ஆண்மை இல்லாதவரே ஆவர்.

 

 

ஹிந்துக்களின் வேதம், உபநிடதம், புராணம் ஆகியவை கூறும் பெரும்பாலான செய்திகளை சங்க இலக்கியத்தில் பரக்கக் காணலாம்.

 

 

பாரதம் முழுவதற்குமான ஒரே பண்பாட்டைச் சேர்ந்தவரே வள்ளுவர் என்பதும் அதைத் தன் குறள் நெடுகிலும் சுட்டிக் காட்டுகிறார் என்பதற்கும் வேறு என்ன சான்றுகள் வேண்டும்.

 

கடைசியாக் ஒன்று. இமையவர் கோமானான இந்திரனையும் அவர் விட்டு விடவில்லை.

 

ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்பு ளார்கோமான்               

இந்திரனே சாலுங் கரி   (குறள் 25)

 

ஐந்து புலன்களின் ஆசையை ஒழித்தவர்க்குச் சான்று கூற விசும்புளார் கோமானான இந்திரனே வருவான்

 

ஆஹா, பதிமூன்று குறள்களில் பண்பாட்டைத் தெள்ளென விளக்கும அனைத்தையும் வள்ளுவர் தரும் பாங்கிற்கு ஈடு இணை உண்டோ!

 

 

ஏராளமான செய்திகளைப் பெறுகிறோம்.

 

வானவர் உலகம் உண்டு.

 

அதற்கும்  மேலான உலகமும் உண்டு.

 

வானவர்க்கு பூவுலகினர் பூஜையும் திருவிழாவும் எடுப்பர். மழை இல்லையேல் அவை நடைபெறா. (இந்திரவிழா உள்ளிட்ட பழைய செய்திகளையும், மழை தரும் பொறுப்பு இந்திரனுக்கு உண்டு என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.)

 

 

அடக்கம் தேவ லோகத்தையும் அடங்காமை நரகத்தையும் தரும். மனைவி கணவனைப் போற்றல் வேண்டும். அது அரிய வானுலக வரத்தைத் தரும்.

 

தாம்பத்ய இன்ப உறவில் ஏற்படும் இன்பம் தேவலோகத்திலும் கிடைக்காது.

 

புகழுடைச் செயல்களைப் புரிபவன் பொன்னுலகம் போவான்.

களவுத் தொழில் செய்தலும், தன்னை அவமதிப்போரின் பின்னால் செல்லுதலும் தேவர் உலகை அடைய முடியாமல் தடுக்கும் தீமைகளாகும்

 

.

இன்னும் தேவாமிர்தத்தைச் சொல்லாமல் வள்ளுவரால் சும்மா இருக்க முடியுமா?

 

நான்கு குறள்களில் சாவா மருந்தான தேவாமிர்தத்தையும் குறிப்பிட்டு விடுகிறார்.

 

வான்நின்று உலகம் வழங்கி வருதலால்

தான் அமிழ்தம் என்றுணரற் பாற்று     – (குறள் 11)

 

 

மழையை உலகம் அமிழ்தம் எனப் போற்றுவதை இங்கு வள்ளுவர் குறிப்பிடுகிறார்.

 

அமிழ்தினும் ஆற்ற இனிதேதம் மக்கள்

சிறுகை அளாவிய கூழ்            (குறள் 64)

 

தன் குழந்தையின் சிறுகை அளாவிய கூழை விட தேவாமிர்தம் சிறந்ததா, என்ன? இல்லை என்று ஓங்கிச் சொல்வோம் நாம். உலகியல்பு இது!

 

 

நம் முகத்தைச் சுளிக்க வைக்கும் ஒரு உவமையையும் அவர் தந்து விடுகிறார்.ஏனெனில் அப்படிச் சொன்னால் தான் அவர் சொல்ல வரும் பொருளுக்கு வலிமை சேரும்! அதனால் தான்!

நல்ல கற்றறிந்தோர் கூடிப் பேசும் அவையில் ஒன்றுமே படிக்காத ஒரு  முட்டாள் உளற ஆரம்பித்தால், ஐயகோ, அது தூய்மை இல்லாத முற்றத்தில் படைக்கப்பட்ட நல்ல அமிர்ததிற்கு ஒப்பாகும். (‘அசுத்தம்’ உள்ள இலையில் அமிழ்தம் வைக்கப்பட்டால்….?!)

 

அங்கணத்துள் உக்க அமிழ்தத்தால் தங்கணத்தார்          அல்லார் முன் கோட்டி கொளல்        (குறள் 720)

 

இன்னும் ஒரு குறள்- தலைவியின் தோள் அமிர்தத்தினால் ஆனது!

 

 

உறுதோறு உயிர்தளிப்பத் தீண்டலால் பேதைக்கு          

அமிழ்தின் இயன்றன தோள்           (குறள் 1106) 

 

தலைவியின் தோளைத் தீண்டும் போதெல்லாம் (போக இருக்கும்) உயிர் தளிர்ப்பதால் இவள் தோள் அமிர்தத்தினால் செய்யப்பட்

டிருக்க வேண்டும்!

 

எப்படி இருக்கிறது நான்கு குறள்கள்.

 

1330 குறள்களில் சுமார் 17 குறள்களில் தேவலோகத்தைக் காட்டுகிறார் தேவர்! அதாவது ஒரு சதவிகிதத்திற்கும் மேலாக!

 

இதுவே அவர் தன் கருத்துக்களுக்கு வானுலகைப் பயன்படுத்துவதன் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது.

 

என்ன இருந்தாலும் அவரும் வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து வான் உறையும் தெய்வத்துள் சேர்ந்தவர் தானே

‘தனது இனத்தை’ விட்டுக் கொடுப்பாரா என்ன?

 

கருத்துக்களைப் பெற்று மகிழ்கிறோம். அமிழ்தம் உண்டது போல இருக்கிறது!

**********

 

 

 

Written by London Swaminathan

 

Date: 15 October 2016

 

Time uploaded in London: 8-16 AM

 

Post No.3253

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

Contact swami_48@yahoo.com

 

 

ராவணனைப் பிள்ளையார் பந்தாடிய கதை,  கணேச புராணத்தில், மிகவும் சுவைபடச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

 

கயிலை மலைக்குச் சென்று தவம் புரிந்தான் ராவணன். அவன் தியானத்தை மெச்சிய சிவபெருமான் அவனுக்கு முன் காட்சி தந்தார். நினக்கு வேண்டியவைகளைக் கேள் என்றார். அடியேன் வாழும் இலங்கையும் நானும் அபசயம் அடையா வண்ணம் அருள் புரிய வேண்டும் என்றனன். இவன் மொழிகேட்ட கருணை வள்ளல், அவன் கையில் ஒரு சிவலிங்கத்தைக் கொடுத்து, இதனை அருமையுடன் ஆராதித்து வா. ஆனால் ஆசாரத்தின் பொருட்டு இவைகளை வாஹனாதிகளில் ஏற்றாமலும், கீழே வையாமலும் எடுத்துச் செல் என்றார் இப்படி ஆசார அனுட்டானத்துடன் கொண்டு சென்று இலங்கையில் தாபித்தால் நீயும் அழிய மட்டாய், இலங்கையும் அழியாது என்றார். எங்கேனும் கீழே வைத்தால் லிங்கத்தை எடுக்க முடியாது அது அங்கேயே தாபிதமாகிவிடும் என்றும் கருணை வள்ளலான சிவ பெருமான் மொழிந்தார்.

 

உடனே ராவணன் அந்தச் சிவலிங்கத்தினை கையில் ஏந்தி தெற்கு நோக்கி நடந்து வந்தனன். இதைத் தேவர்கள் கண்டனர். நடு நடுங்கினர். இந்த ஆள் ஏற்கனவே நமக்குச் சொல்லொணாத் துய ரம் தருகின்றனன். இந்த லிங்கம் ராவணனின் தலைநகருக்குச் செல்லாமல் தடுப்பது எங்கனம் என்று ஆலோசித்தனர். இவன் இலங்கைக்கு இதைக் கொண்டு சென்றால் நமக்கு எல்லாம் முன்னை விட அதிக உபத்திரவம் செய்வான் என்று அஞ்சினர்.

 

முழுமுதற் கடவுளான விநாயகனை வேண்டி வழி காணுவோம் என்று விரைந்தோடினர். அவர்களைப் புன்சிரிப்புடன் வரவேற்றார் கணேசப் பெருமான். பெருமானே! மகா துஷ்டனான ராவ ணன் ஒரு சக்திவாய்ந்த லிங்கத்தினை இலங்கையில் பிரதிட்டி செய்ய விரைந்து செல்லுகிறான. அவனைத் தடுத்து நிறுத்தி இலங்கைக்கு அந்த லிங்கம் போகா வண் ணம் அருள்பாலிக்க வேண்டும் இதுவே எங்கள் விக்ஞாபனம் (appeal) என்றனர்.

 

உடனே பிள்ளையார் வருணனை அழைத்தார். நீ உடனே சென்று ராவணனின் உதரத்தில் (stomach) புகுந்து சலோபாதியை (மல, மூத்ர விசர்ஜன நெருக்கடி Nature’s call) உண்டாக்ககடவை. யாம் அடுத்த உத்தரவு பிறப்பிக்கும் வரை அவன் உதரத்தில் இருக்கவும் (உதரம்=வயிறு) என்றார். வருணனும் அவ்வாறே செய்தான். இதற்கிடையில் தேவர்களும் கண்டு வியக்கும் வண் ணம், விநாயகப் பெருமானும் ஒரு அழகிய பார்ப்பனச் சிறுவன் வடிவம் கொண்டு ராவணனைப் பின் தொடர்ந்தார்.

 

ராவணன், காலைக் கடன் முடிக்கும் நெருக்கடிக்குள்ளானான்.; யாராவது ஆள் கிடைத்தால் அவன் தலையில் சிவலிங்கத்தை வைத்துவிட்டு குளத்தையோ ஏரிக் கரையையோ நோக்கி ஓடலாமே என்று வெண்ணிச் சுற்றிப் பார்க்கையில் விநாயகப் பெருமான் முஞ்சிப் புல்லரைஞாணும், முன் கையிலேந்திய தண்டமுமாக, ஒரு பிரம்மாச்சரியைப் போல ராவணன் முன் தோன்றினார்.

 

பையா! நீ தூய்மை உடைய பிரம்மச்சாரியாகக் காணப்படுகிறாய். நான் சலமோசனம் செய்துவருங்காறு இச் சிவலிங்கத்தினை நீ வைத்திரு. ஸ்நான முதலிய சுசி (சுத்தம்) இலாதவர் இதைத் தொடப்படாது; தரையிலும் வைக்கப்படாது என்றனன்.

பிள்ளையாரும், அதற்கென்ன, பேஷாய்ச் செய்கிறேன். ஆனால் நேரம் தாழ்த்தக் கூடாது; நான் நேரம் ஆகிவிட்டால் மூன்று முறை விளிப்பேன். அதற்குள் வராவிடில், வாங்கிக் கொள்ளாவிடில் கீழே வைத்துவிடுவேன் என்றார். ராவணன் , இதோ ஒரு நொடியில் திரும்புவேன் என்று சொல்லி ஓடினன். ஆனால் அவன் வயிற்றுக்குள் இருந்து வருணன் குடைந்த குடைவில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. விநாயகரும் முன்று முறை விளித்துவிட்டு சிவலிங்கத்தினை சுத்தமான தரையில் வைத்துவிட்டார். அதற்குப் பின் ராவணன் வயிற்றில் இருந்த வருணன், தன்னிடம் போய்ச் சேர்ந்தார்.

 

ராவணன் திரும்பி வந்தான் பிரம்மச்சாரி கையில் (விநாயகன்) சிவலிங்கம் இல்லாமை கண்டு திகைத்தான்; பதறினான். சிவலிங்கம் எங்கேடா? என்றான். அதற்கு அந்தப் பையன் நானோ துர்பலனுள்ள சிறுவன்; நெடுநேரம் ஆகியும் நீர் வராததால்  உன்னை மூன்று முறை கூப்பிட்டேன். அப்படியும் உம்மைக் காணமாட்டோமாய் அந்த இடத்தில் வைத்துவிட்டேன். நீவீர் அதை எடுத்துக்கொண்டு போம் என்றான்.

ராவணனுக்கு ஒரே கோபம்; விழிகளை  உருட்டினான்; பிள்ளையாரை மிரட்டினான்; அதட்டினான்

அவசர புத்திக்காரனே!  இன்னும் சிறிது நேரம் பொறுக்கப்படதா? என்று சொல்லிக்கொண்டே கயிலை மலையையே பெயர்த்தெடுத்த எனக்கு இந்த சின்ன சிவலிங்கம் ஒரு பொருட்டா? என்று எண்ணி அதைத் தூக்க முயற்சித்தான். அதுவோ பாதாள ம் ஏழினும் கீழே படந்து வேரூன்றிவிட்டதனை அறியான். அதை பலம் கொண்ட மட்டும் இழுத்தான். ஒரு பக்கம் மட்டும் பசுவின் காதினைப் போல இழுபட்டு உருக்கொண்டது. ஆயினும் அது இருந்த இடத்தைவிட்டு அகலவில்லை. அந்த இடத்திலேயே அதை விட்டுச் சென்றான் இன்று வரை அந்த இடம் கோகர்ணம் (பசுவின் காது) என்றே அழைக் கப்படுகிறது. சிவனுக்கு மஹாபலநாதன்  என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.

 

 

பிரம்மச்சாரி சிறுவனைப் பர்ர்த்து (பிள்ளையாரைப் பார்த்து) அடா! உன்னாலன்றோ இக்கேடு உண்டாயிற்று, என்று சொல்லி அவன் தலையில் குட்டவே, விநாயகப் பெருமான் சுயரூபம்  கொண்டார். யானை முகத்துடன் தோன்றி துதிக்கையினால் அவனைப் பிடித்து கறகரவென்றுசுழற்றி விண்ணுலக பரியந்தம் செல்லுமாறு தூக்கி வீசினார். அவன் மேலே சென்று தலை கீழாக கீழே விழுகையில் அவனைப் பிடித்து மீண்டும் தூக்கி எறிந்தார். இவ்வாறு அநேக முறை பிள்ளையார் அவனைப் பந்தாடினார். ராவணனுக்கு மூச்சு முட்டியது. என்னை மன்னிக்க வேண்டும், என்று பலமுறை சொல்லிக் கதறினான்.

 

உடனே விநாயகப் பெருமான் பந்தாடுதலை நிறுத்தி அவனை பூமியில் நிறுத்தினார். ராவணன் நடுநடுங்கி, விநாயப் பெருமானை துதித்தார். தவற்றுக்காக நெற்றியை பலமுறை நிலத்தில் மோதி மன்னிப்பு கேட்டார். அவரும் களி கூர்ந்து நின்னை மன்னித்தனம் நீ இப்போது குட்டிக்கொண்டது போல யார் குட்டிக் கொள்கிறாரோ அவர் குறைகளை எல்லாம் போக்குவன் என்றும் சொன்னார்.இதை கணேசப் புராணச் செய்யுளால் அறிக:

மெல்லிய ஆக்கை யேனான் விழுச் சிவலிங்கந் தாங்கும்

வல்லமை   யுடையேனல்லேன் வலிதினீதருதிதந்தா

னல்லதே முக்காற்கூவ நண்ணிடாயாயின் மண்மேற்

செல்லுற விடுப்பனென் றான்றேவர் கடேவதேவன்

 

குட்டலும் மறைச் சிறான் போற்குறுகிய நாதன் வலே

யட்டும் மும்மத மாலயானை யானனாகி விண்ணின்

முட்டவொள்ளொளி கான்மோலி முதிர்ந்தபேருருவு கொண்டு

சட்டவல்லரக்கன் றன்னைத் தடக்கைப் பந்தாடினானே.

 

Written by S. NAGARAJAN

Date: 15 October 2016

Time uploaded in London: 5-43 AM

Post No.3252

Pictures are taken from various sources; thanks

 

Contact :– swami_48@yahoo.com

 

பாக்யா 7-10-2016 இதழில் அறிவியல் துளிகள் பகுதியில் (அத்தியாயம் 296) வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 

விண்வெளி பேனா பற்றிய ஜோக்கும் உண்மையும்!

ச.நாகராஜன்

 

 

“சந்திரனில் இருக்கும் ஒரு மனிதன் தன் நினைவுக் குறிப்புகளை எழுத விரும்பினால் அவன் ஃபிஷர் பேனாவைத் தான் எடுத்து எழுத ஆரம்பிப்பான்!”                                                                                 

                                     – ஃபிஷர் பென் கம்பெனி 

 

 

விண்வெளியில் விண்வெளி வீரர் எழுதுவதற்கான பேனா ஒன்றை உருவாக்க நாஸா பல லட்சம் டாலர்கள் செலவழித்ததாகவும் இந்தப் பிரச்சினையை ரஷியா, விண்வெளி வீரருக்கு ஒரு பென்சிலைக் கொடுத்து எழுத வைத்து செலவே இல்லாமல் சமாளித்ததாகவும் ஒரு ஜோக் உண்டு.

 

(பாக்யாவில் ‘விண்வெளியில் மனித சாதனைகள்’ தொடரில் 85   மற்றும் 86ஆம் அத்தியாயங்களில் 23-6-2006, 30-6-2006 இதழ்களில் இது பற்றிப் படித்ததையும் இந்தச் சம்பவம் புகழ் பெற்ற ஒரு தமிழ் திரைப்படத்திலும் இடம் பெற்று விட்டதையும் இங்கு வாசகர்கள் நினைவு கூரலாம்!)

 

காலம் காலமாகச் சொல்லப்பட்டு வரும் இந்த ஜோக் பற்றிய உண்மை என்ன? இதற்கு ஒரு ஆய்வே நடந்து விட்டது!

ஆரம்ப காலத்தில் விண்வெளியில் வீரர்கள் பயணப்பட்ட போது ஜீரோ கிராவிடியில் பால் பாயிண்ட் பேனாவை வைத்து அவர்களால் எழுத முடியவில்லை. இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க நாஸா விஞ்ஞானிகள் பத்தாண்டுகள் தீவிர ஆராய்ச்சியில் இறங்கினர். சுமார் 12 பில்லியன் டாலர்கள் (1200 கோடி டாலர்கள்) செலவழித்து, தலைகீழாக இருந்த போதிலும் எழுதக் கூடிய பேனா கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. இந்தப் பேனா கண்ணாடி உட்பட்ட எந்த பரப்பிலும் எழுத வல்லது!

 

 

உறைபனி என்ற நிலையிலிருந்து மிக மிக வெப்பமான 300 டிகிரி செல்ஸியஸ் என்ற உஷ்ணநிலையிலும் இது எழுத வல்லது.

ரஷியர்களோ விண்கலங்களில் பென்சிலை உபயோகித்தனர்.

அமெரிக்கர்களின் வரிப் பணம் தண்டமாகச் செலவழிக்கப்படுகிறது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டும் விதமாக ஜோக் எழுந்தது – உங்கள் வரியைத் தவறாமல் கட்டி விடுங்கள். அதைச் செலுத்துவதில் சந்தோஷப்படுங்கள் என்று!

 

உண்மையில் ரஷிய மற்றும் அமெரிக்க விண்வெளிவீரர்கள் முதலில் பென்சிலையே உபயோகப்படுத்தி வந்தனர்.

ஆனால் பென்சில்கள் தீப்பிடித்து எரியக் கூடிய தனமை வாய்ந்தது. பாதுகாப்பானது அல்ல. அத்தோடு அதன் முனை உடைந்தால் அது விண்வெளி வீரர்களுக்கு பேராபத்தை விண்கலத்தில் ஏற்படக் கூடும்.  மேலும் 1967இல் அபல்லோ 1 விண்கலம் தீ விபத்துக்குள்ளானது ஆகவே நாஸா இப்படிப்பட்ட ஆபத்தான தீப்பிடிக்கக் கூடிய தன்மை வாய்ந்த பென்சிலைத் தவிர்க்க எண்ணியது.

 

ஆனால் இந்தப் பேனாவை நாஸா உருவாக்கவில்லை. இதைத் தாமாகவே ஃபிஷர் பென் கம்பெனியைச் சேர்ந்த பால் சி.ஃபிஷர்  தனது சொந்தப் பணத்தைச் செலவழித்து உருவாக்க முன் வந்தார். ஆண்டி கிராவிடி ஸ்பேஸ் பென் எனப்படும் ஏ.ஜி 7 பேனாவை அவர் உருவாக்கினார்.

 

இந்தப் பேனா உலோகத்தினால் உருவாக்கப்பட்டது 200 டிகிரி செல்ஸியஸ் வரை தாக்குப் பிடிக்கக் கூடியது. அது வரை பேனாவில் உள்ள மை எரியாது.

 

இந்தப் பேனாவை நாஸா விண்வெளியில் பயன்படுத்தி சோதனை செய்த சில பேனாக்களை வாங்கியது. அபல்லோ 1 தீ விபத்தில் மூன்று விண்வெளி வீரர்கள் இறந்ததால், நூறு சதவிகித ஆக்ஸிஜன் இருக்கும் சூழ்நிலையிலும் கூட எரியாத பேனா ஒன்றை நாஸா விரும்பியது

அப்படிப்பட்ட ஸ்பேஸ் பேனா காற்றில்லாத வெற்றிட சூழ்நிலையிலும் எழுத வேண்டும், ஈர்ப்பு விசை இல்லாத நிலையில் எழுதவும் வேண்டும், ப்ளஸ் 150 டிகிரியிலிருந்து மைனஸ் 120 டிகிரி செல்ஸியஸ் வரை வெப்ப நிலை மாறுபாட்டிலும் அது செயல்பட வேண்டும்.

 

பத்து லட்சம் டாலர்கள் செலவழித்து முதல் பேனா உருவாக்கப்பட்டது. அதை ஃபிஷர் நாஸாவில் ஹூஸ்டன் ஸ்பேஸ் மையத்தில் இருந்த மேலாளரான டாக்டர் ராபர்ட் கில்ருத்துக்கு அனுப்பினார். அவர் அதைச் சோதனை செய்த பின்னர் நாஸா 400 பேனாக்களை பேனா ஒன்றுக்கு  4 டாலர் என்ற விலையை நிர்ணயித்து வாங்கியது. இந்தப் பேனாவிற்கு அது டேடா ரிகார்டிங் பென் (data recording pen)  என்ற பெயரைத் தந்தது..

 

சாதாரண காரீய பென்சில்கள் மெர்குரி மற்றும் ஜெமினி விண்கலங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தன. அதே போல ரஷியர்கள் தங்கள் விண்கலங்களிலும் இதே பென்சிலையே பயன்படுத்தி வந்தனர். ஆனால் விண்வெளிப் பயணங்கள் விரிவு பட்டு பாதுகாப்பு முதலிடத்தைப் பெற்று உறுதி செய்யப்பட வேண்டிய நிலையில் ஃபிஷர் பேனாக்கள் பயன்பாட்டிற்கு வந்தன.

 

இந்தப் பேனாக்களே சந்திரனுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. ஃபிஷர் விண்கலப் பேனாக்களை உருவாக்குவதற்காகவே தனியாக ‘ஸ்பேஸ் பென் கம்பெனி’ என்ற நிறுவனத்தை ஆரம்பித்தார். அதில் இன்றும் விண்கலப் பேனாக்கள் உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன.

 

 

ஃபிஷர் பேனா பற்றிய உண்மை டிவி காட்சிகளில் சொல்லப்பட்டாலும் விண்வெளி பேனா ஜோக் சொல்வதற்கு அருமையான ஒன்றாக அமைந்து விட்டது. மாற்றி யோசிப்பதற்கு நாடகபாணியில் உதாரணமாகச் சொல்ல  நல்ல ஜோக்காக இது இன்றும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது. நாமும் கேட்டு மகிழ்கிறோம்.

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் ..  

ஆர்.டபிள்யூ. உட் (R.W.Wood)  அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த பிரபலமான இயற்பியல் விஞ்ஞானி. (தோற்றம் 2-5-1868 மறைவு 11-8-1965) அவர் புதுப் புதுக் கருவிகளைச் செய்து மகிழ்வது வழக்கம். ஒரு  முறை அவர் பிரம்மாண்டமான ஸ்பெக்ட்ரோஸ்கோபிக் கேமரா ஒன்றைச் செய்ய விரும்பினார். அப்படியே 42 அடி நீளமும் ஆறு அங்குல குறுக்குளவும் கொண்ட ஒரு குழாய் அமைப்பை வைத்து பெரிய கேமராவை வடிவமைத்துச் செய்தார். அதில் ஒரு பக்கம் சிறியதாக ஒரு பிளவும் இன்னொரு பக்கம் ஒளிவிலகல் கொண்ட அமைப்பையும் செய்தார். லாங் ஐலேண்டில் இருந்த கோடை காலப் பண்ணை வீட்டில் அவரது பசு மாட்டுத் தொழுவத்தில் அதை நிறுவினார். வசந்த காலம் வந்தது. ஒரு நாள் தன் வீட்டிற்கு வந்து ஸ்பெக்ட்ரோஸ்கோபிக் கேமராவைப் பார்த்த அவர் திடுக்கிட்டார். நிண்ட நாட்கள் பயன்படுத்தப்படாமல் அப்படியே விடப்பட்டிருந்ததால் குழாய் முழுவதும் சிலந்திகள் வலைகளைப் பின்னியிருந்தன. இதை எப்படி சுத்தப்படுத்துவது என்றே அவருக்குப் புரியவில்லை. கடைசியாக அவருக்கு  ஒரு யோசனை உதித்தது. குழாயைத் தன் வீட்டின் முற்றத்திற்குக் கொண்டு போனார். அங்கு அவரது செல்லமான குட்டிப் பூனை இருந்தது. அதை அரட்டி உருட்டி அந்தக் குழாயின் ஒரு பக்கத்தில் நுழைய வைத்தார். இன்னொரு முனையில் பூனைக்கு மிகவும் பிடித்தமான மீனை மாட்டி வைத்தார். அவ்வளவு தான், சில வினாடிகளிலேயே பூனை அடுத்த பக்கம் வந்து மீனைக் கவ்வியது. குழாய் நெடுகிலும் இருந்த சிலந்தி வலைகள் சுத்தப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.

தனது யோசனை பலித்ததைக் கண்டு அவர் மிகவும் மகிழ்ந்தார்.

பூனையும் தான் மகிழ்ந்தது. கஷ்டப்பட்டு குழாய்க்குள் ‘பயணப்பட்டாலும்’ மீன் கிடைத்ததே!

********