Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
A spendthrift asked a miser for a loan.
How will you repay the loan? He asked.
I will save monthly from my pay and will pay it, he said.
Could you not save it so it before? He asked.
I was ignorant and neglected to do so, he said.
Then I will make you understand it now. I am not going to lend you money.
Start saving now. Think that you are repaying my loan.
Afterwards the spendthrift began to save money.
Xxx
A man saw a rich gentleman and said to him,
If you supply me with good food for six months,
after that I will carry a big mountain.
He accordingly gave him good food.
Afterwards called him and took him to a nearby mountain.
Carry this mountain, he ordered.
He said, if you put the mountain on my hand, I will carry it, he replied.
Xxx
A Guru was teaching his disciples.
While he was teaching, one of the pupils saw a rat entering into its hole.
He was distracted. Guru watched his pupil’s behaviour.
Immediately after finishing, he asked his pupil,
Has it all entered? Guru asked his disciple.
He meant has it all gone into his brain.
Pupil answered, it has all gone in, but the tail only remains.
This is the story behind a Tamil proverb.
Xxx
A priest went to one of his disciple’s house after he complained that his children were behaving strangely. Then the priest wanted to find out the level of wickedness in them.
My friend, which of your four children is well behaved one?
He replied, Sir, this one who is on the top of the thatched house and whirling a firebrand. He is trying to set fire to the house. He is the best behaved among them all.
The priest said,
What kind of persons must the other three be? and having put his finger on his nose he heaved a deep sigh and went away.
This is the story behind a Tamil proverb.
Placing a finger in one’s nose is a sign of exclamation or surprise in Indian culture.
Source book – Katha Manjari, R H James, Senthamiz, Munushi, Puduvai Rajagopala Mudaliyar, Bangalore, year 1850
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
கொல்லிமலை சதுரகிரியில் வாழும் அறப்பளீச்சுரனே ! சிவ பெருமானே. நீ கீழ் கண்ட ஆறு செயல்களை ஏ ன் செய்தாய் ? (பதில் சொல்லாவிடில் என் தொகுதி எம்.எல்.ஏ. மூலம் சட்டசபையில் கேள் வி கேட்பேன். பார்லிமெண்டில் எங்கள் தொகுதி எம்.பி.யும் இதுபற்றிக் கதைப்பார். எச்சரிக்கை)
1.கொஞ்சம் கூட ஈவு இரக்கம் இல்லாதவர்களினிடையே, ஏனப்பா, கோடிக்கணக்கில் பணத்தைக் கொடுத்தாய்? சொல், சொல்.
2.அது சரி, போகட்டும். நல்ல புண்ணிய ஆத்மாக்களைப் பார்த்தால் ஏழைகளாக இருக்கிறார்களே. அவர்களிடம் ஏனப்பா வறுமை என்னும் கொடுமையை வைத்தாய்?
3.கொஞ்சம் கூட நீதி நெறி தெரியாத மூடர்களுக்கு கற்பு நெறி தவறாத அருந்ததி போன்ற கற்புக்கரசிகளை மனைவியாக வைத்தாயே . இது என்னப்பா, நியாயம்?
4.நிதானமாகச் சிந்தித்துச் செயல்படும் உத்தமர்க்கு பாசாங்கு செய்யும் நீலி போன்ற பெண்களைக் கொடுத்த்தனை . ஏன் , ஏன் ?
5.கற்றோரும் மற்றோரும் , குணமற்ற கீழ்மட்ட மக்களிடையே கைகட்டி, வாய் புதைத்து, அடிமை வேலை செய்ய வைத்தனையே . அது நியாயமா?
6.அதையெல்லாம்கூட பொறுத்துக்கொள்வேன். தமிழின் பெருமையே தெரியாத ஆட்கள் மீது நல்ல புலவர்களைக் கவிபாட வைத்தனையே. என்ன கொடுமை இது? பதிலைச் சொல்லிவிடப்பா.
அறப்பளீச்சுர சதகம்
அம்பலவாணக் கவிராயர் பாடிய இந்த நூறு பாடல்களும் கொல்லி மலையில் உள்ள அறப்பளீஸ்வரர் என்ற சிவபெருமானை நோக்கிப் பாடியதாகும். அந்த மலை, சதுர கிரி என்று அழைக்கப்படும். மதுரைக்குப் பக்கத்திலும் ஒரு சதுரகிரி உள்ளது . அது வேறு ; இது வேறு
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
ஞாயிறு தோறும் நான் நடத்தும் SKYPE ஸ்கைப் கிளாஸ்ஸில் கம்பராமாயணம் முடித்து அகநாநூற்றுக்கு வந்துள்ளோம் . அகனானூற்றுப் பாடலில் பாம்புச் செடி பற்றி ஒரு குறிப்பு வருகிறது. அதுபற்றி எங்களிடையேயே விவாதம் எழுந்தது. உடனே நான் காளிதாசனும் தனது காவியத்தில் ஒளிவிடும் ஜோதிர்லதா மரம் பற்றி இரண்டு இடங்களில் கூறுகிறான். தமிழ் இலக்கியத்திலும் அது இருக்கிறது. பி.பி.சி. டீ.வி. யில் (David Attenborough) டேவிட் அட்டன்பரோவின் இயற்கை (Nature) பற்றிய டாகுமெண்டரிகளை பார்த்தபோது அதற்கு விளக்கம் கிடைத்தது. அவர் காட்டிய படம் இன்றுவரை மனதைவிட்டு அகலவில்லை tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
..
அதாவது நியூஜிலாந்தின் குகைகளில் பல லட்சம் மின்மினிப் பூச்சிகள் (Fire Flies) வசிக்கின்றன. அவை ஒளிவிடும் போது அந்தக் குகைகள் முழுதும் ஜகஜ்ஜோதியாகக் காட்சி தரும். அடுத்த நிமிடம் இருள் சூழும் . அதாவது நாம் திருவிழாக் காலங்களில் போடும் அலங்ககார விளக்குகள் போல எரிந்தும் (on and Off) அணைந்தும் மாறி மாறி வரும். இது போல அந்தக் காலத்தில் நம் இந்தியக் காடுகளிலும் சில இடங்களில் மரம் முழுதும் மின்மினிகள் வசித்து இருக்கலாம். அதைத்தான் காளிதாசன் ஜோதிர்லதா என்றும் தமிழ் இலக்கியம் ஒளிவிடும் மரங்கள் என்றும் சொல்லுகின்றன போலும் அந்தக் கோணத்தில் இந்த அகநானுற்றுப் பாடலையும் காண்போம் என்றேன். tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
உடனே ஸ்கைப் (Skype) மாணவர்கள் புஸ்தகங்களில் இருந்து இரண்டு விளக்கங்களைப் படித்தார்கள். ஆனால் நேற்று பிரிட்டிஷ் லைப்ரரியில் உட்கார்ந்து பழங்கால புஸ்தகங்களைப் படித்தபோது ஒரு அதிசயச் செய்தி கிடைத்தது.
முதலில் அகநாநூற்றுப் பாடல்
அன்னாய் ! வாழி , வேண்டு அன்னை! நம் படப்பைத்
……………………
……………………
வெண்கோட்டு யானை விளிபடத்துழ வும்
அகல்வாய்ப் பாந்தட் படா அர் ப்
பகலும் அஞ்சும் பனி க்கு கடுஞ் சுரனே
—அகநானூறு பாடல் 68
– என்று 21 வரிப் பாடல் முடிகிறது.
பாடியவர் ஊட்டியார் , திணை – குறிஞ்சி
இதில் ‘அகல்வாய் பாந்தள்’ என்பது யானையை விழுங்கும் மலைப் பாம்பா அல்லது பாம்புச் செடியா ? (Python or Snake plant?) என்பதை யே ஆராய வேண்டியிருந்தது. tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
பாடலின் மொத்தக்க கருத்தும் மிகவும் சுவையானது. இரவு நேரத்தில் காதலியை ரகசியமாக சந்திப்பதற்கு காதலன் வந்து ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறான். அப்போது தோழி போய், காதலியின் அம்மா அசந்து தூங்குகிறாளா அல்லது பாசாங்கு செய்கிறாளா என்பதற்கு மூன்று கேள்விகள் கேட்கிறாள். இறுதியில் அதற்கு அம்மா பதில் சொல்லாததால் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறாள்; கஷ்டமான வழியைக் கடந்து வந்த காதலனை சந்திக்கலாம் என்று காதலிக்கு ‘க்ரீன் சிக்னல்’ Green Signal கொடுப்பது பாடலின் பொருள்.
காதலன் கடந்து வந்த கஷ்டமான பாதையை வருணிக்கும் போது ,
“யானைக் குட்டிகளை வெள்ளம் அடித்துச் செல்கிறது. அதைக் காப்பாற்ற வெண்மையான தந்தம் உடைய ஆண் யானையும் பெண் யானையும் ஆரவாரம் செய்கின்றன. . மேலும் அங்கே இடம் அகன்ற பாம்புச் செடிகள் வேறு உள்ளன . இவைகளை எல்லாம் கடந்து வந்திருக்கிறான் உன் காதலன் என்கிறாள் தோழி.
‘ஸ்கைப்’ கிளாஸ் முடிந்தவுடன் பழைய உரைகளைத் தேடித் படித்தேன். அதில் ‘அகல் வாய்ப் பாந்தள்’ என்பதற்கு அகன்ற வாய் உடைய பாம்புச் செடிகள் என்று சொல்லிவிட்டு அகன்ற வாயுடன் யானையை விழுங்கும் மலைப் பாம்பு என்றும் சொல்லுவர் என்று கண்டேன் tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
.
முன்னரே யானையை விழுங்கும் மலைப் பாம்புகள் பற்றிய சங்க இலக்கியப் பாடல்களை இதே ‘பிளாக்’கில் எழுதியுள்ளதாலும், நானே பி.எஸ்சி. பாட்டனி (தாவரவியல்) படித்ததாலும் பாம்புச் செடி தவறென நினைத்தேன்.
ஆனால்………………………………
ஆனால் வாரத்துக்கு மூன்று முறை லண்டனில் பிரிட்டிஷ் லைப்ரரி போய் 100 ஆண்டுப் பழமையான புஸ்தகங்களை ஆராயும் ஒரு பகுதியாக நேற்று ஒரு புஸ் தகத்தை போட்டோ காப்பி எடுத்தேன் . புஸ்தகத்தின் தலைப்பு –
கொடைக்கானல் அருகில் பண்ணைக்காட்டில் கன்னியநாதசுவாமிகள் என்ற மாம வுன தேசிகர் பற்றிய புஸ்தகம் 1924ல் வெளியிடப்பட்டது. இதை பெரியகுளம் கற்பூர திருவேங்கட சுவாமிகள் இயற்றியிருக்கிறார். இதில் பழனிக்கும் கொடைக்கானலுக்கும் இடையே உள்ள காட்டுப் பகுதி பற்றி வருணிக்கும் பகுதியில் ‘நாகதாளி’ என்னும் செடி பாம்புபோலச் சீறி தீப்பொறி கக்கும் என்கிறார். பின்னர் மலையில் எழும் வினோத ஒலிகளை வருணிக்கிறார். tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
எனது கருத்து
நாகதாளி என்பதற்கு ஒரு வகை மரம், சப்பாத்திக்கு கள்ளிச் செடி என்று ஆனந்த விகடனின் பழைய அகராதி கூறுகிறது . தாவரவியல் விலங்கியல் படித்த நான் (Phosphorescent) ஒளி உமிழும் மீன் வகைகள், கடல் பிராணிகள், பிளாங்க்டன் (Planktons) என்னும் நுண்ணுயிர்கள் , சில வகை (Glow worms)புழுக்கள், மின்மினி பூச்சிகள் முதலியவற்றை அறிவேன். ஆ னால் பாம்பு போல சீறும் செடி வகைகளை அறியேன்; சில காலத்துக்கு முன்னர் மனிதர்களைக் கண்டால் நிலத்துக்கு அடியில் ஒளிந்து கொள்ளும் ஒரு செடியின் வீ டியோவைக் கண்டேன். ஆயினும் இதில் 99 சதவிகிதம் மோசடி வீடியோக்கள் தான் அதிகம். . யாரும் எதையும் எடிட் செய்து என்ன அற்புதத்தை வேண்டுமானாலும் யூ டியூ ப்பில் காட் டமுடியும் . ஆயினும் 1920களிலேயே இப்படி பழனி மலைக்காடுகளில் நாகதாளி என்னும் பாம்புச் செடி இருந்ததாக மக்கள் நம்பியது தெரிகிறது. ஆகையால் அகநாநூறு பாடல் விளக்கத்தில் நாகதாளி செடி என்றும் கொள்ளலாம் .
ஒரு வேளை உண்மையில் இப்படி பாம்புச் செடிகள் இருந்து அழிந்தும் போயிருக்கலாம். சங்க இலக்கியத்தில் சர்வ சாதாரணமாக வருணிக்கப்படும் நீர் நாய்களை (Otter) நாம் இப்போது எல்லா நதிகளிலும் காண முடியவில்லை. திருவள்ளுவர், கபிலர் வருணிக்கும் முகர்ந்தால் வாட்டும் அனிச்சம் பூவையும் காணமுடியவில்லை. அதுபோல நாகதாளி என்னும் பாம்புச் செடியும் அழிந்து இருக்கலாம். tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxxx
Snake Flowers of Himalayas and North America
ஆனால் பாம்பு போலத் தோன்றும் பலவகை பூக்கள் உடைய செடி கொடிகள் உண்டு. கூகுள் (Google) செய்தால் நிறைய செடிகளைப் பார்க்கலாம். நாம் சர்வ சாதாரணமாகப் பார்க்கும் நாகலிங்கப் பூக்கள் முதல் இமயமலை பாம்புப் பூ வரை பல செடி கொ டிகள் இருக்கின்றன.
xxxx
From Wikipedia
டார்லிங்டோனியா என்பது ஓர் ஊனுண்ணித் தாவரம் ஆகும். இது சாரசீனியேசியீ என்னும் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது. இவற்றில் ஒரே ஒரு இனம் மட்டுமே உள்ளது; இதனை அமெரிக்க சாடிச் செடி அல்லது கலிபோர்னிய சாடிச் செடி எனவும் அழைப்பார்கள். இது ஈரமான மண் சேறு நிறைந்த சதுப்பு நிலப்பகுதியில் வளரும் ஒரு செடி ஆகும். ஆண்டுக்கு ஒரு முறை இதில் புதிய இலைகள் வளர்கின்றன. இது தரையில் வளரும் மிகச்சிறிய மட்டத்தண்டு கிழங்கைக் கொண்ட செடியாகும். மண்ணின் மேல் இலைகள் ரோஜாப்பூ இதழடுக்கு போல அமைந்திருக்கும். இந்த இலை போன்ற அமைப்பு குழாய்வடிவ ஜாடிகளாக நேராக நிமிர்ந்து செங்குத்தாக நிமிர்ந்து இருக்கும். சில நேரங்களில் இந்த இலை போன்ற அமைப்பு நுனியில் முறுக்கிக் கொண்டு, இரண்டாகப் பிளவுபட்டுக் காணப்படும். இது பாம்பு படமெடுத்து ஆடுவது போல தோற்றமளிக்கும் எனவே இதனை பாம்புச் செடி எனவும் கூறுவர்.(Wikipdia)
common name of this plant is Snake Plant.
TAGS — பாம்புச் செடி, நாகதாளி, சப்பாத்திக்கு கள்ளி, சங்க இலக்கியம்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
ஆதிசங்கரர் அருளிய ஸ்தோத்திரங்கள்,நூல்கள் – 1
பஜகோவிந்தம்!
ச.நாகராஜன்
1971ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1972,73,74,75,76,77,78 என்று பல ஆண்டுகள் கல்கி வார இதழில் வாரந்தோறும் காஞ்சிபெரியவாளின் (ஜகத்குரு ஸ்ரீ காஞ்சி காமகோடி சங்கராச்சாரிய சுவாமிகள்) அருளுரைகள் வெளியாகி வந்தன. அதில் ஆதி சங்கரரின் நூல்களுக்கு அவர் அவ்வப்பொழுது அளித்து வந்த விளக்கம் பக்தர்களைப் பரவசப்படுத்தி வந்தது.
ஆதிசங்கரரின் நூல்களுக்குச் சரியான விளக்கம் அறிந்து கொள்ள விரும்புவோர் அவற்றைப் படித்தாலேயே போதும்.
இந்தப் பகுதியில் ஆதிசங்கரரின் ஸ்தோத்திரங்கள், நூல்கள் பற்றிய ஒரு அறிமுகம் மட்டும் செய்ய விழைகிறேன். (விளக்கங்களுக்கு ஜகத்குரு உள்ளிட்ட மகான்கள், அறிஞர்களின் புத்தகங்கள் ஏராளம் உள்ளன, அவற்றை வாங்கிப் படித்துப் பாதுகாத்து வைத்துக் கொள்ளலாம்)
பஜகோவிந்தம்
ஜகத்குரு காஞ்சி பெரியவாள் ஆதி சங்கரரின் நூல்கள் பற்றிக் கூறுவது இது:
“ஸ்ரீ ஆதி சங்கர பகவத்பாதர்கள் உலகத்திலுள்ள மேதைகள் எல்லாரும் ஆச்சரியப்படும்படியாக அத்வைத பாஷ்யங்கள் செய்திருக்கிறார். ஏற்கனவேயிருந்த ‘பிரம்மசூத்திரம்’, உபநிஷத்துக்கள், பகவத்கீதை முதலியவற்றை விளக்கி அவர் எழுதியதற்கு ‘பாஷ்யம்’ என்று பெயர்.
இது தவிர, தாமே (ஒரிஜினலாக) ‘விவேக சூடாமணி’, ‘உபதேச ஸாஹஸ் ரீ’ முதலான பல அத்வைத கிரந்தங்களைச் செய்திருக்கிறார்.
பாஷ்யத்திலிருந்து வித்தியாசம் தெரிவதற்காக அவர் சொந்தமாகச் செய்த இது போன்ற நூல்களைப் ‘பிரகரண கிரந்தங்கள்’ என்பார்கள்.”
ஆக ஜகத்குரு பாஷ்யம் மற்றும் பிரகரண கிரந்தம் என்றால் என்ன என்பதை இப்படி விளக்கியுள்ளார். ஆதி சங்கரர் பக்தர்கள் ஓதி நலம் பெறுவதற்காக ஏராளமான ஸ்தோத்திரங்களையும் இயற்றியுள்ளார்.
இவை அற்புதமான லலிதமான தேர்ந்த சம்ஸ்கிருதச் சொற்களால் இயற்றப்பட்டிருப்பதால் சொல்லும்போதே ஆனந்தமாக இருக்கிறது; பொருளை உணரும் போது மனம் பண்படுகிறது. ஆன்மா உயர்கிறது.
1. பஜகோவிந்தம்
31 சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்கள் கொண்டது பஜகோவிந்தம். வேதாந்தக் கருத்துக்களை எளிய நடையில் தரும் இது எப்படிப் பிறந்தது என்பதற்கு ஒரு சுவையான கதை உண்டு.
ஒரு நாள் ஆதி சங்கரர் தனது சீடர்களுடன் வாரணாசியில் ஒரு தெருவில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார். அப்போது வயதான பண்டிதர் ஒருவர் இலக்கண சூத்திரங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். வயதான காலத்தில் மரணம் நெருங்கி வரும் சமயத்தில் இந்த இலக்கணம் அவரை எப்படிக் காப்பாற்றும் என்று மிகவும் இரக்கப்பட்டு அவரைக் கடவுள் பால் மனதைச் செலுத்தும் படி அருளுரை புகன்றார்.
உடனேயே அவர் பஜகோவிந்தத்தைப் பாடியருளினார்.
இந்த ஸ்தோத்திரம் 12 ஸ்லோகங்களைக் கொண்டதாக் அமைந்தது. அதனால் இதை ‘த்வாதசமஞ்சரிகா ஸ்தோத்ரம்’ என்று சொல்வது வழக்கம்.
கூட வந்த சீடர்கள் 14 பேரும் ஆளுக்கு ஒரு ஸ்லோகத்தைப் பாடி இதில் சேர்க்கவே இதை (14 ஸ்லோகங்கள் கொண்டது என்ற அர்த்தத்தில்) ‘சதுர்தச மஞ்சரிகா ஸ்தோத்ரம் என்று அழைக்க ஆரம்பித்தனர்.
இந்த இரண்டையும் தனித்தனியே பல சுவடிகளில் காண முடிகிறது. ஒவ்வொன்றிலும் இறுதியில் ஒரு ஸ்லோகம் சேர்க்கப்பட்டது.
காலப்போக்கில் இது 31ஆக வளர்ந்து இப்போதிருக்கும் உருவை அடைந்து விட்டது.
பஜகோவிந்தம் பஜகோவிந்தம்
பஜகோவிந்தம் மூடமதே |
சம்ப்ராப்தே சந்நிஹிதே காலே
நஹி நஹி டுக்ருஞ்கரணே ||
என்பது முதல் ஸ்லோகம்.
இதை ஏராளமானோர் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்துள்ளனர்.
ஸ்ரீ காமாக்ஷிதாஸர் மொழிபெயர்த்துள்ள எளிய அழகிய இனிய மொழிபெயர்ப்பை எடுத்துக்காட்டாக இங்கு காணலாம்:
கோவிந்தனைத் துதி கோவிந்தனைத் துதி
கோவிந்தனைத் துதி மடநெஞ்சே!
காலத்திற்கெதிருன் காலத்தெல்லை
கசதப காத்திடல் இல்லை இல்லை.
இதை ஆங்கிலத்தில் அறிஞர் ஸ்ரீ T.M.P. மஹாதேவன் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
முதல் ஸ்லோகத்திற்கு அவர் மொழிபெயர்ப்பு இது:
Adore the Lord, Adore the Lord, Adore the Lord, O, Fool!
When the appointed time (for departure) comes,
The repetition of grammatical rules will not, indeed, save you.
புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம்
புனரபி ஜனனீ ஜடரே சயனம் |
இஹ சம்ஸாரே பஹுதுஸ்தாரே
க்ருபயாபாரே பாஹி முராரே || (ஸ்லோகம் 21)
பொருள் : மீளவும் பிறப்பு; மீளவும் இறப்பு, மீளவும் தாயின் குடரிடைப் படுப்பு
இந்த சம்சாரமானது தாண்டுவதற்கு அரிதாக இருக்கிறது. முராரீ! (முரனை சம்ஹாரம் செய்த ஹே! கிருஷ்ணா!) என் மீது கருணை கொண்டு என்னைக் காப்பாற்று!
இப்படி ஒவ்வொரு ஸ்லோகமும் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் விதத்தில் இருப்பதோடு மிக நுட்பமான அதி ரகசியமான வேதாந்தக் கருத்துக்களையும் உபதேசிப்பதாக அமைந்திருக்கிறது.
பாரத ரத்னா ஸ்ரீமதி எம்.எஸ். சுப்புலெட்சுமி தனது இனிய குரலில் இதைப் பாடியுள்ளார். அதைக் கேட்டவர்கள் மனம் உருகி இதில் லயிப்பர்.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
பழைய தமிழ் பெண் எழுத்தாளர்களை மறந்தது ஏன்? என்று 2016ல் ஒரு கட்டுரை எழுதினேன். முத்தமிழ் நாவல் முன்னோடிகளில் ஒருவரான அ. .மாதவையா பற்றியும் அவருடைய மகன், மகள்கள் பற்றியும் கிடைத்த செய்தியை பிரிட்டிஷ் லைப்ரரி நூல் ‘தில்லைக் கோவிந்தன்’ கதையிலிருந்து இங்கு இணைத்து இருக்கிறேன்.. பெண் எழுத்தாளர்கள் வரலாற்றை எழுதுவோருக்குப் பயன்படும். மாதவையாவின் வாழ்க்கைக்குறிப்பும் சுவையானது. அவருக்கு ‘பம்பா’ (PAMBA) என்ற புனைப்பெயர் எப்படி ஏற்பட்டது என்பதை படியுங்கள்.
Tags -மாதவையா, விசாலாக்ஷி அம்மாள், பம்பா
tamilandvedas.com › tag › எழுத்தாளர்க…
எழுத்தாளர்கள் | Tamil and Vedas
6 Jun 2016 – தமிழ் பெண் எழுத்தாளர்களை மறந்தது ஏன்? … (for old articles go to tamilandvedas.com OR swamiindology.blogspot.com) … புரிந்த தமிழ் எழுத்தாளர்களின் பட்டியல்களைப் பார்த்தால் பெண்கள் பெயர்களையே …
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
இந்தியாவை ஆண்ட ஒரே முஸ்லீம் பெண்மணி நூர் ஜஹான் (Nur Jahan) . மொகலாய சக்ரவர்த்தி ஜஹாங்கிரின் மனைவி. முக அழகு, வசீகரம், ஆளும் திறமை, புதுமை விரும்பி, கண்டுபிடிப்பாளர் , அதிர்ஷ்டம் ஆகிய அத்தனையும் ஒட்டுமொத்தமாக உருவம் எடுத்து வந்தவர் புதுவகை உணவு, . பலவகை பாஷன் ஆடைகள், ரோஜா மலர் அத்தர் ஆகியவற்றைக் கண்டுபிடித்த பெருமை உடையவள். ஏராளமான ஆங்கில புத்தகங்களின் கதாநாயகி. இவ்வளவுக்கும் இந்தியர் அல்ல. அவள் ஒரு பாரசீக ரோஜா.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
இதோ சுருக்கமான கதை –
பாரசீகம் என்ற நாட்டின் தற்கால பெயர் ஈரான் (Persia= Iran). உலகில் எவருக்கேனும் துன்பம் நேரிட்டால் அவர்கள் மன நிம்மதி பெறுவதற்கு அடைக்கலம் புகும் நாடு இந்தியா. பாரஸீகத்தில் மிர்ஜா கயாத் பேக் என்பவர் புகழ்மிகு குடும்பத்தில் பிறந்த செல்வந்தர். பாரசீகத்தில் முஸ்லிம்களின் கொடுமைகள் அதிகரிக்கவே குடும்பத்துடன் மூட்டை முடிச்சுகளை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டார். இவை எல்லாம் 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடந்தது. சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்திலும் தமிழ் இலக்கியத்திலும் பெரிய வணிகர் கூட்டம், ஒரு சார்த்தவாகன் தலைமையில் ஊர் ஊராக , நாடு நாடாகச் செல்லும். சிலப்பதிகாரத்தில் கூட கோவலன் தந்தை மாசாத்துவானைப் பார்க்கலாம். நளனின் மனைவியான தமயந்தி கூட ஒரு வணிகக் கும்பலுடன் சேர்ந்து கொண்டு காட்டுப்பாதையைக் கடந்து வந்ததை படிக்கிறோம். இதே போல மிர்ஜா பேக் தனது மகள் நூர் ஜஹான், மனைவி, பிள்ளைகள் ஆகியோருடன் பிரபல வணிகர் தலைவனான, மா சாத்துவன் ஆன, மாலிக் மசூத் வணிகர் குழுவுடன் பாதுகாப்பாக புறப்பட்டார். அந்தக் குழு இந்தியா வந்து சேர்ந்தது tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
.
அப்போது இந்தியாவை மொகலாய மன்னர் அக்பர் ஆண்டு கொண்டிருந்தார். நூர் ஜஹானையும் மிர்ஜா பேக்கையும் அழைத்து வந்த மாலிக்கிற்கு அரண்மனையில் உள்ள பலரைத் தெரியும் . ஆகையால் நூர்ஜஹானின் தந்தையான மிர்ஜா பேக்கையும் சகோதரர்களையும் ஆக்ராவிற்கு அழைத்துச் சென்று அக்பர் முன்னிலையில் பிரசன்னமானார். உடனே அக்பரும் அவர்களுக்கு அரண்மனையில் சேவகம் செய்ய சில பணிகளைக் கொடுத்தார்.
அப்போதிலிருந்து நூர் ஜஹானின் வாழ்க்கை பட்டம் போல உயர, உயர,மேலே சென்று, பட்டொளி வீசி பறக்கத் துவங்கியது. அவள் அடிக்கடி அம்மாவுடன் அரண்மனைத் தோட்டத்தில் உலவ வருவாள் . அழ கா ளும் அறிவாலும் அனைவரையும் கவர்ந்தாள் . அக்பரின் மகன் இளவரசன் சலீம் அவளைக் கண்டவுடன் காதல் கொண்டான் . சலீமின் பிற்காலப் பெயர் ஜஹாங்கிர். ஆயினும் விதி வசம் வேறு மாதிரி இருந்தது 17 வயதான போது,நூர் ஜஹான் , பர்த்வான் கவர்னரான ஷேர் ஆப்கான் கானுக்கு மனைவியானாள்.
அக்பர் இறந்த பின்னர், இளவரசர் சலீம், ஜஹாங்கிர் என்ற பெயரில் 1605ல் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சாம்ராஜ்யமான மொகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் மன்னர் ஆனார். தன் தம்பியை அனுப்பி ராஜத் துரோகம் செய்ததாக குற்றம்சாட்டி நூர்ஜஹானின் கணவரைக் கைது செய்ய அனுப்பினார். நூர்ஜஹானின் கணவரான ஷேர் ஆப்கான் கான் அவசரப்பட்டு கத்தியை சுழற்றவே, ஜகாங்கீரின் ஆட்கள், அவர் மீது பயந்து, அவனைக் கண்டம் துண்டமாக வெட்டிவிட்டு நூர்ஜஹானைப் பிடித்துவந்து ஜஹாங்கிர் முன்னிலையில் விட்டனர். இதற்கு 4 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், நூர்ஜஹானுக்கு 34 வயதானபோது, ஜஹாங்கிரின் மனைவி ஆனாள்.
நூர் ஜஹானுக்கு ஜஹாங்கீர், முதலில் ‘நூர் மஹால்’ – அரண்மனையின் ஒளி விளக்கு – பட்டம் அளித்தார். பின்னர் ‘நூர் ஜஹான்’– உலகத்தின் ஒளி விளக்கு— என்ற பட்டங்களை அளித்தார். ஜஹாங்கீருக்கு குடிபோதை பழக்கம் இருந்ததால் சுகபோக வாழ்க்கையில் மூழ்கி முழுப் பொறுப்பையும் நூர் ஜஹானிடம் விட்டார். அவள் 11 ஆண்டுகளுக்கு அக்கால உலகின் மிகப்பெரிய சாம்ராஜ்யமான மொகலாய சாம்ராஜ்யத்தைத் திறம்பட ஆண்டார். சகல கலா வல்லி ஆனார் tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
.
ஒருகாலத்தில் ஜஹாங்கீர் வெளியிட்ட நாணயத்தில் பின்கண்ட வாசகம் காணப்படுகிறது-
ஜஹாங்கிரின் கட்டளையின் பேரில்
தங்கத்துக்கு நூறு மடங்கு மதிப்பு
அதிகரித்துவிட்டது . சக்ரவர்த்தியின் மனைவி
நூர்ஜஹானின் பெயர் அதில் பொறிக்கப்பட்டு இருக்கிறது.
அதாவது மனைவியின் பெயரால் தங்கத்துக்கு 100 மடங்கு மதிப்பு அதிகமாம் tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
ரோஜா மலரில் இருந்து அத்தர் எடுப்பதை நூர்ஜஹான் கண்டுபிடித்தார். புதுவகை உணவு வகைகள், பாஷன் உடைகளைக் கண்டுபிடித்தார். துப்பாக்கி ஏந்தி ஒரே நேரத்தில் 4 புலிகளைச் சுட்டார் . இப்படி அவளுடைய வீர தீர செயல்கள் பற்றி பெரிய பட்டியலே இருக்கிறது . ஒரு முறை அரண்மனையிலிருந்து இவர் விட்ட அம்பு, ஆற்றங்கரை வண்ணானைக் கொல்லவே , வண்ணாத்தி ஓவென்று கதறிக்கொண்டு அரண்மனைக்கு வந்தாள் . நூர்ஜஹான், சாதாரணக் குற்றவாளி போல ராஜ சபைக்கு இழுத்து வரப்பட்டாள் . பின்னர் என்ன? மஹாராணி ஆயிற்றே , மன்னிப்பு, நஷ்ட ஈடு என்று கதை முடிந்தது. முஸ்லீம் மன்னர்கள், மனு நீதிச் சோழர்கள் அல்லவே tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
.
நூர்ஜஹான் 4 புலிகளைச் சுட்டுக்கொண்றதைக் கேள்விப்பட்டவுடன் அவளுக்கு ஜஹாங்கிர் ஒரு லட்ச ரூபாய் மதிப்பில் வைர மோதிரம் பரிசளித்தார். இன்றைய விலையில் பத்து கோடி இருக்கலாம். ஆயிரம் ஏழைகளுக்குத் தங்கக் காசுகளையும் விநியோகித்தார். நூர்ஜஹானுக்கும் தர்ம கைங்கர்யங்களில் பிரியம் உண்டு
காலம் செல்லச் செல்ல நுரஜஹானுக்கு கஷ்டகாலம் துவங்கியது ஜஹாங்கிரின் மூத்த மகன் பெயர் இளவரசன் (Prince Khurram) குர்ரம் . இவனுடைய பிற்காலப் பெயர் சக்ரவர்த்தி ஷாஜஹான். இவனுக்குப் பேரழகி மும்தாஜ்மஹாலைக் கல்யாணம் செய்துவைத்த ஆசப்கான் ஷாஜஹானுக்கு முழு ஆதரவு தந்து தனது மருமகன் அரசுக்கட்டில் ஏறும் நாளைக் கனக்குப் போட்டுக்கொண்டிருந்தான். நூர்ஜஹான் வேறு கணக்குப்போட்டாள் . தனது முதல் கணவர் மூலம் பிறந்த பெண்ணை மணந்த, ஜஹாங்கிரின் இளைய மகன் ஷாரியார் சிம்மாதனம் ஏற திட்டம் தீட்டினாள் . புரட்சி tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com வெடித்தது.
போரும் தொடர்ந்தது. காபூல் நகர கவர்நர் பதவி வகித்த மஹாபாத் கான் உதவியுடன் புரட்சியை ஒடுக்கினாள் நூர்ஜஹான்.
காலப் போக்கில் நடந்த கசமுசாவில் அதே மஹாபத் கான், அரசுக்கு எதிராகத் திரும்பி, ஜஹாங்கிரையும் நூர்ஜஹானையும் சிறைப்பிடித்தான் . நூர் ஜஹான் தப்பிச் சென்று பெரும்படை திரட்டி வந்தாள் . வில்லாதி வில்லியான அவள் யானை மீது ஏறி, பிரவாஹம் எடுத்து வந்த நதியில் இறங்கி அக்கரை சேர்ந்தாள் . ஆனால் அவளைத் தொடர்ந்து வந்த படைகள் பின்தங்கின. மஹா பாத் கான் அவளை மீண்டும் சிறைப்பிடித்தான். பின்னர் அவள் பெண்களுக்கே உரித்தான சாதுர்யங்களைப் பயன்படுத்தி தன்னையும் கணவர ஜஹாங்கிரையும் tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
விடுவித்துக் கொண்டார்.
குடிப்பழக்கத்தால் உடலைப் பலவீனமாக்கிக் கொண்ட ஜஹாங்கிர் காஸ்மீரிலிருந்து லாகூருக்குச் செல்லும் வழியில் 1627ல் மரணம் அடைந்தார். குர்ரம் என்ற ஷா ஜஹான் பதவி ஏற்றார். ஆயினும் நூர்ஜஹானை அன்போடு நடத்தினார் . அவளுக்கோ வாழ்க்கை வெறுத்துவிட்டது. தனிமையில் வாடினார் .பழங்காலத்தில் நடந்த புகழ்மிகு நிகழ்வுகள் மனதில் நிழல் ஆட வாழ்க்கைச் சக்கரம் உருண்டோடியது .,கணவன் இறந்த 19 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், 1646ல் , அவளுடைய 72ஆவது வயதில் உயிர்நீத்தாள் . லாகூரில் தனது கணவருக்காக மிக அழகான பூந்தோட்ட சமாதியை அமைத்திருந்தார் . அதற்குச் சற்று தொலைவில் இவளது உடலும் அடக்கம் செய்யப்பட்டது..
அதில் எழுதப்பட்டுள்ள சோகமயமான வாசகம் செப்புவது யாதெனில் tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
அதில் சிறகு எரித்து விழுவதற்காக விட்டில் பூச்சிகள் கூட வாராது..
முடி சார்ந்த மன்னரும் பின்னர்ப் பிடி சாம்பராய்ப் போவார்கள் என்றாலும், இந்திய வரலாற்றில் அழியாத சுவடுகளை பதித்து விட்டாள் ‘பாரசீக ரோஜா’ –ராணி.நூர் ஜஹான்
Tags — நூர் ஜஹான், முஸ்லீம் ராணி, மொகலாய, ஜஹாங்கிர் , ஷா ஜஹான்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
The daughter of an impoverished Persian noble and a foundling, Nur Jahaan, whose life story reads like a real romance, rose to be the greatest Muslim Queen of India. Her father Mirzaa Beg was the scion of a distinguished family of Persia which had fallen upon bad days. Finding his life in Persia, ( Iran ), to be intolerable, he started for India with his wife and children under the protection of a caravan led by a rich merchant named Malik Masud. With his kind help they travelled to Agra, the capital of emperor Akbar. Their benefactor who had influential friends at the court, got Mirza Beg and his two sons presented to Akbar who appointed them to certain petty offices. This was the beginning of Nurjahan’s phenomenal rise to greatness, for she soon became a favourite with the ladies of the royal household and frequented the palace in the company of her mother tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
.
Her first romantic meeting with Jahaangir, then Prince Salim, happened in a garden of the royal palace, when her girlish innocence and ready wit captured the young prince’s heart and he wanted to marry her. Jahangir was deeply touched by her beauty, grace and wisdom. She was however married at the age of seventeen to Ali Quli Khan, whom Akbar appointed as the Governor of Burdwan. But when in 1605 Prince ascended to the throne fate contrived to bring them together. Ali Quili Khan was suspected of complicity in treason and Jahangir’s brother was asked to punish him. His men fell upon him and cut him into pieces. His palace was surrounded and Nur Jahan was captured and taken to the royal court.
Four years later she was married to the emperor at the age of thirty four.
She received successively the titles Nur Mahal, the light of the palace, Nur Jahan, the light of the world. She now found a vast field for the exercise of her varied talents, gaining fame for charitable deeds, clever innovations in food, jewellery and dress, skill in riding and the use of weapons. For eleven years she carried on the administration of the greatest empire in the world of the time by her wise statesmanship and her great influence on the emperor. She, as a matter of fact, dominated her royal husband as no woman in Indian history, has ever done so that Jahangir had left most of the state of affairs to her care contenting himself with a life of ease and comfort. Firmans were issued under her seal, and her name was struck on coins, one of which bore the legend tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
,
By the command of Emperor Jahangir,
Gold has acquired a hundred fold beauty
With the name on it of Nur Jahan,
The emperor’s royal consort.
Her father was promoted to the rank of prime minister with the title of Iti madd -ud-daulaa, while his sons received responsible posts.
INVENTOR OF ROSE ATTAR
History and legend have surrounded Nurjahan’s personality with many stories. She is reputed to have the inventor of the Attar of Roses, though the credit really belongs to her mother. On one occasion she is said to have shot four tigers with gun and arrows; the emperor was so pleased with her skill and he presented her with a diamond ring worth one lakh rupees, and distributed one thousand gold mohurs among the poor and needy. The story of how a stray arrow from her bow killed a washer man on the river bank near the palace, and how on a complaint from the dead man’s wife, Jahangir ordered Nur Jahan to be brought to his court of justice like any ordinary criminal is a well-known story.
But the last few years of her married life was not happy. Prince Khurram, later known as Shah Jahaan, Jahangir’s eldest son was a dominating personality and he was the obvious successor to the throne. His cause was championed by Asaf Khan, whose daughter the famous Mumtaaz Mahal was married to him. Nur Jahan on the other hand, did not like the idea. She wanted Shahryar, the youngest son of Jahangir, to succeed his father, and for this purpose she married her daughter by her former husband to this docile prince whom she could use as her tool. tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
This led to a revolt by Khurram (Shah Jahan). Mahabhat Khan, who first helped Nur Jahan to subdue the revolt, later captured both Nur Jahan and Jahangir in a surprise attack. Nur Jahan escaped and rallied the emperor’s loyal troops and attacked Mahabhat Khan. Nur Jahan rode on an elephant and boldly drove into the swollen river, while her followers couldn’t do that. She was captured again, but her womanly tact succeeded where the military strategy had failed and both herself and emperor Jahangir got released. Jahangir , however, did not survive this episode long. Because he was drinking too much he died on his way from Kashmir to Lahore in 1627. He was laid to rest in a garden at Lahore planted by Nur Jahan.
Nur Jahan’s life, after the demise of her loving husband, was spent in quiet solitude, lighted up only by the memories of past glory. Shah Jahan, the new emperor, treated her kindly enough, but she had now lost all interest in life. She lived to the advanced age of seventy two, dying in 1646, nineteen years after her husband.
A sadly neglected, unpretentious dome now covers her mortal remains, standing not far from Jahangir s splendid mausoleum and bearing the pathetic inscription tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
,
On our lone grave no roses bloom
No nightingale would sing!
No friendly lamp dispels the gloom
No moth ever burns its wing.
But she lives in the memory of millions of people, not only as a great queen, but more as a woman of extraordinary charm, who could sway the hearts of the highest and the mightiest of her contemporaries.
Summarised from Great Women of India, Advaita Ashrama, 1953.
எனது பழைய நோட்புக்கில் எழுதி வைத்துள்ள, நான் படித்து வந்த, பல நல்ல புத்தகங்களின் சில முக்கிய பகுதிகளின் தொடர்ச்சி இதோ:
HELPFUL HINTS
குறிப்பு எண் 20 : From : The Law of Success by Napoleion Hill
Gather New Ideas!
குறிப்பு எண் 21 : From : Make the most of your Hidden Mind Power
Not Intelligent Quotient; But Illumination Quotient is important!
குறிப்பு எண் 22 : From Secrets of Mental Magic
Building Personality Power
Watch Results of Thoughts – Satisfactory :Note kind of Thoughts
Unsatisfactory : Note kind of Thoughts
குறிப்பு எண் 23 : From Secrets of Mental Magic (P 55)
Your first responsitility in life is towards your own Mental Advancement – First Things First
குறிப்பு எண் 24 : From Practical Psychology May 1991 issue – P-9
Work Hard – R.L.Stevonson
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
குறிப்பு எண் 25 : From Practical Psychology May 1991 issue – P-17
Negative Attitude to be changed to Positive Attitude (positive condition) and Optimistic Opinion
குறிப்பு எண் 26 : From : Thoughts to Remember (P1) by Kopmeyor
Stand Tall –PHYSICALLY
குறிப்பு எண் 27 : From : Thoughts to Remember (P1) by Kopmeyor
Stand Tall – MENTALLY
குறிப்பு எண் 28 : From : Thoughts to Remember (P1) by Kopmeyor
Stand Tall – SPRITUALLY
குறிப்பு எண் 29 : From : Thoughts to Remember (P8) by Kopmeyor
DIVIDE AND CONQUER
Live one day at a time : Your personal Health – Physical, Mental, Emotional
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
குறிப்பு எண் 30 : From : How to Live 365 Days a Year By John A.Schindler – P 115
IMPORTANT POINTS TO WATCH IN LIVING :-
1.Keep Life Simple
2. Avoid watching for a knock in your motor
3. Learn to like work
4. Have a good hobby
5. Learn to be satisfied
6. Like people
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
7. Say the cheerful, pleasant thing
8. Turn the defeat of adversity into victory
9. Meet your problems with decision.
10. Make the present moment a success
11. Always be planning something
12. Say “NUTS” to irritations.
குறிப்பு எண் 31 : From : How to Live 365 Days a Year By John A.Schindler – P 91
Practice thought control
When you catch yourself starting a stressing emotion like worry, anxiety, fear, apprehension or discouragement, STOP IT. SUBSTITUTE a healthy emotion like equanimity, courage, determination, resignation or cheerfulness.
குறிப்பு எண் 32 : From : How to Live 365 Days a Year By John A.Schindler – P 91
Carry this idea every minute of every day : I am going to keep my attitude and thinking calm and cheerful – right now.
குறிப்பு எண் 33 : From : How to Live 365 Days a Year By John A.Schindler – P 91
When the going is good and smooth,allow yourself the delightful feeling of being happy.
குறிப்பு எண் 34 : From : How to Live 365 Days a Year By John A.Schindler – P 91
When the going gets rough :
Stay outwardly as cheerful and as plesant as you possibly can. Lighten an awkward situation with a bit of humour wry though it may be.
Avoid running your misfortune through your mind like a repeating phonograph record. Above all do not let yourself get irritated, upset or hysterical.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Try to turn every defeat into a moral victory.
Run these flags up on your masthead and keep them flying:
EQUANIMITY : (“Let’s stay calm”)
RESIGNATION : (“Let’s accept this setback gracefully’)
COURAGE : (“I can take all this and more”)
DETERMINATION : (“I will turn this defeat into victory”)
CHEERFULNESS : (“Really, I am holding my own or Bowed but not broken”)
PLESANTNESS : (“I will still have good will toward men”)
MARRIAGE CEREMONY MANTRA IN RIG VEDA (Post N.7574)
Complied London Swaminathan
Post No.7574
Date uploaded in London – 14 February 2020
Contact – swami_48@yahoo.com
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
The Samhita of the Rig Veda has fortunately preserved one particular hymn 10-85 which proves that not only the institution of marriage but also the ideals which characterised it in India in later days were deeply rooted in the minds of men. Its interest, however, transcends the narrow bounds of India, as it is perhaps the oldest written document in the world which gives an ideal picture of the marriage system with all that it involves in a civilized society.
The subject matter of the hymn is ‘suuryaa’, the daughter of the sun and a form of the dawn, who is regarded as the typical bride. We learn from it that the friends of the bridegroom came to the bride’s father with the proposal of the marriage, and evidently it is settled by him. The ceremony took place at the bride’s house, and the decorated bride, with her companions came to the marriage pandal. Then the bridegroom took the hand of the bride in his own hand, probably in front of fire, with the words, I take thy hand in my hand for happy fortune that you may reach old age with me your husband. Gods ….. have given you to be my household’s mistress.
Later he offers another prayer-
O Pushan, send her on as most auspicious , her who shall be he sharer of my pleasures; her who shall twine her loving arms about me ad welcome all my love and mine embraces.
After the rituals were over, the bride left her father’s home for that of her husband. This change is emphasized in the prayers addressed to Vishwavasu, one of the Gandharvas, and supposed to be the protector of virgins. Rise up from hence, Vishwavasu… you seek another willing maid in her father’s house. This maiden hath a husband; with her husband leave the bride
I free the bride from your father’s family but not from your husband’s. I make you softly fettered there. O Indra may she live blest in her fortune and her sons.
Lastly, she is urged to go to the husband’s house to the household’s mistress, and payers were offered to the gods for their safe journey. On her arrival at the new home she was welcomed by the friends and relatives of her husband with the verse,
Happy be you and prosper with your children here, here, be vigilant to rule your household in this home. Closely unite your body with this man your husband. So shall you, full of years, address your company.
To the guests assembled to welcome newly married pair it is said,
Signs of good fortune mark the bride; come all of you and look at her. Wish her prosperity, and then return unto your homes.
After the guests had departed, the bride was addressed as follows, probably when offering sacrifice,
Be you not parted, dwell you here; reach the full time of human life. With sons and grandsons sport and play, rejoicing in your own abode.
Then the husband addresses his wife,
So may Prajapati bring children forth to us, may Aryaman adorn us till old age come nigh. Not inauspicious enter thou your husband’s house; bring blessings to our bipeds and quarepeds… over your husband’s father and your husband’s mother bear full sway; over the sister of your husband, over his brothers rule supreme.
The husband then prays,
O bounteous Indra , make this bride blest in her sons and fortunate. Vouchsafe to her ten sons, and make her husband the eleventh man.
Then there is the concluding payer offered jointly by the bridegroom and the bride,
So may the universal gods , so may the waters join our hearts. May Matarishwan, Dhatar, and Deshtri together bind us close.
Thus ends this remarkable hymn which may be regarded as the earliest expression of human thoughts concerning marriage viewed as a sacrament and a willing union of two hears.
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.
‘குங்குமப் பூவே கொஞ்சசும் புறாவே’ — என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை எழுதி இங்கே ‘போஸ்ட்’ செய்திருந்தேன். அதற்குப் பின்னர் தினமணிகதிரில் 2-8-1992ல் வாசகர் கடிதப் பகுதியில் சென்னை தி.வி.கிருஷ்ணசாமி எழுதிய ஒரு கடிதம் கண்டேன். அதில் அவர் கூறுவதாவது-
“12-7-1992 தினமணி கதிரில் குங்குமப் பூ பற்றி இல்லந்தோறும் இயற்கை மருந்து பகுதியில் டாக்டர் கே. வெங்கடேசன் சிறப்பித்து எழுதியிருந்தது பாராட்டத் தக்கது. இதை பற்றி மேலும் சில தகவல்கள் :-
குங்குமப் பூவின் தாயகம் தென் ஐரோப்பா . இந்தியாவிலேயே ஜம்மு-காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில்தான் இது அதிகம் விளைகின்றது.பழங்காலத்தில் ஸ்ரீநகர் அருகில் பாம்பூரில் ஷேக் பாபா என்ற துறவிக்கு கண் நோய் ஏற்பட்டது; அவர் பல மூலிகைகளைப் பயன்படுத்தியும் குணமடையாமல் வருந்தினார்.
ஒருநாள் இறைவன் அவர் கனவில் தோன்றி , குங்குப் பூவின் நிறம், அமைப்பு, இருக்குமிடம் இவற்றைக் கூறியதோடு குங்குமப் பூவை, மை போல அரைத்து கண் மீது பூசும்படி கூறியதும் , பாபாவும் அதன்படியே செய்ய, கண் நோய் வியக்கத்தக்க வகை யில் சீக்கிரமே மறைந்து, பூரண குணம் ஏற்பட்டது . அங்கு வாழும் மக்கள்இந்த அற்புதத்தைக் கண்டு வியந்து குங்குமப் பூவை தெய்வ மூலிகையாக கருதினர். பாபாவின் அருள் கட்டளைக்கிணங்க அந்த செடியை பெருமளவில் வளர்த்தார்கள் .பாபா சமாதி அடைந்ததும் குங்குமப்பூ தோட்டத்துக்கு அருகிலேயே அவரை அடக்கம் செய்தார்கள்.
ஒவ்வொரு வருஷமும் பாம்பூர் வாசிகள் பாபா சமாதியடைந்த தினத்தில் சமாதி இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று வழிபடுவார்கள்; அன்றய தினம் சைவ உணவையே ஆகாரமாகக் கொள்வார்கள். குங்குமப் பூவை உலகறியச் செய்த பெருமை பாபாவையே சாரும் .
ஸ்பெயின் நாட்டில் விழாக்காலங்களில் அரிசியோடு குங்குமப் பூவை சேர்த்து சமைப்பதை கௌரவமாகக் கருதுகிறார்கள் .
ஈரம்படாதபடி குங்குமப் பூவை வைத்திருந்தால் இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பயன்படுத்தலாம்.
குங்குமப் பூவை வியாபாரிகள் தங்கத்திற்குச் சமமாகக் கருதுகிறார்கள் . ஒரு கிலோ நல்ல தரமான குங்குமப் பூ விலை ரூ.20,000 வரை மதிப்பிடப் படுகிறது (12-7-1192)”.
14 Oct 2019 – குங்குமப் பூவே கொஞ்சும் புறாவே….. (Post No.7094). Written by London Swaminathan swami_48@yahoo.com. Date: 14 OCTOBER 2019. British Summer Time uploaded in London – 7-45 am
Tamil and Vedas 