Written by London swaminathan

Date : 3 September  2015

Post No. 2120

Time uploaded in London : 8-02 காலை

கிராமப்புற மக்களுக்கு எழுத்தறிவு குறைவு. ஆனால் பட்டறிவு மிகுதி. ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாகப் பெற்ற அற்புதமான கருத்துக்களை கதைகள் மூலமும், பழமொழிகள் வாயிலாகவும் பசுமரத்தாணி போல மனதில் பதிய வைத்துவிடுவார்கள். இதோ ஒரு குட்டிக்கதை!

குந்தித் தின்றால் குன்றும் கரையும் என்பது பழமொழி. “உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம்; வீணில் உண்டு களித்திருப் போரை நிந்தனை செய்வோம்” என்று குரல் கொடுத்தான் புரட்சிக் கவிஞன் பாரதி.

ஒரு ஊரில் ஒரு விவசாயி இருந்தார். ஏக்கர் கணக்கில் நிலம் வைத்திருந்தார். உழைத்து உழைத்து ஓடாய்ப் போனார். தினமும் வயலுக்குச் சென்று நிரைய சாகுபடி செய்தார். நல்ல வரும்படி கிடைத்தது. பெரிய நிலச்சுவான்தார் ஆனார். அவருக்கு எட்டு பிள்ளைகள். எல்லாம் சோம்பேறிகள். குடியிலும் கூத்திலும் பணத்தை விரயமாக்கினர். தந்தையும் எவ்வளவோ நல்ல வார்த்தைகள் சொல்லிப் பார்த்தார். அவருக்கு 90 வயதானபோது மரணம் நெருங்கியது. இறுதியாக ஒரு முறை நல்ல வார்த்தை சொல்ல நினத்தார். எட்டுப் பிள்ளைகளையும் அழைத்தார்.

“அன்புச் செல்வங்களே! காடு வா, வா என்கிறது; வீடு போ, போ என்கிறது. காயமே இது பொய்யடா; இது வெறும் காற்றடைத்த பையடா – என்று ஆன்றோர் சொல்லுவர். எந்த நிமிடத்திலும் இந்த மூச்சுக் காற்று போகலாம். நான் உயில் எதுவும் எழுதி வைக்கவில்லை. ஆனால் ஒரே ஒரு ரகசியத்தை மட்டும் சொல்லி விடுகிறேன். நான் உழைத்துப் பாடுபட்டு தேடிய செல்வத்தை எல்லாம் நிலத்தில் ஆழமாகப் புதைத்து வைத்துள்ளேன். யார், யார் எதை, எதைத் தோண்டி எடுக்கிறீர்களோ அது, அது அவரவர்களுக்கே சொந்தம். மேலும் உங்களை ஊக்குவிப்பதற்காக ஒன்பது இடங்களில் செல்வத்தைப் புதைத்து வைத்திருக்கிறேன். யார் அதிகம் தோண்டுகிறீர்களோ அவர்களுக்குக் கூடுதலாக ஒரு புதையலும் கிடைக்கட்டும் என்று செய்து வைத்திருக்கிறேன். ஆனால் ஒரே ஒரு நிபந்தனை. என் மீது நீங்கள் மதிப்பும் மரியாதையும் வைத்திருப்பீர்களானால் நான் இறக்கும் வரை புதையலைத் தேடக்கூடாது” – என்று சொன்னார்.

எட்டுப் பிள்ளைகளுக்கும் அளவிலா மகிழ்ச்சி. எப்போது இந்தக் கிழவனார் சாகப்போகிறார் என்று காத்திருந்தனர். அந்த நாளும் வந்தது. கிழவனார் இறந்தார். எட்டுப்பேரும் மிக ஒற்றுமையாக உடலை தூக்கிச் சென்று தகனம் செய்துவிட்டூ ஓடினர், ஓடினர், வயல் வெளியின் நான்கு எல்லைகளுக்கும் ஓடினர். கையில் கோடரி ,மண்வெட்டி சகிதம் ஓடினர். தோண்டினர், தோண்டினர், தோண்டிக்கொண்டே இருந்தனர்.

நாட்களோடின, வாரங்கள் பறந்தன; மாதங்கள் ஆகின. மழைக்காலமும் வந்தது. யாருக்கும் , எந்தப் புதையலும் கிடைக்கவில்லை. அட! வயல் வெளியோ சேரும், சகதியுமாக ஆய்விட்டது. அப்பா சாகுபடி செய்த அதே பயிர்களை நாமும் சாகுபடி செய்வோம் என்று முடிவெடுத்து களத்தில் இறங்கினர். அருமையான மகசூல். அப்பாவுக்குக் கிடைத்ததைவிட பன்மடங்கு விளைச்சல்; பொன் விளையும் பூமியைக் கண்டவுடன் அப்பா சொன்ன, “புதைத்துவைத்த புதையல்” இதூதான் என்பது அவர்களுக்கு விளங்கியது.

மேலுலகத்தில் இருந்து இதை வேடிக்கைப் பார்த்த, கிழவனாரின் ஆன்மாவும் சாந்தி அடைந்தது!

——-xxxxxx——-

Written by S.NAGARAJAN

Date : 3 September  2015

Post No. 2119

Time uploaded in London : 5-58 am

ச.நாகராஜன்

“மனமெனும் பெண்ணே! வாழி நீ கேளாய்!…. 

 இத்தனை நாட்போல் இனியும் நின் இன்பமே                                        

விரும்புவன், நின்னை மேம்படுத்திடவே                                        

முயற்சிகள் புரிவேன்….”  – மகாகவி பாரதியார்     

      இடைவிடாமல் விஞ்ஞானிகளில் பலர் ஆர்வமுடன் ஆராய்ச்சி செய்யும் ஒரு துறை மனோசக்தியின் வலிமை பற்றியது! அவர்களே எதிர்பார்க்காத பிரமிப்பூட்டும் முடிவுகளை அவர்களின் ஆராய்ச்சிகள் தந்துள்ளன.

இந்த மனோசக்தி ஆராய்ச்சிகளில் ஒன்று ப்ளேசிபோ எபெக்ட் (Placebo effect) என்பது.

ப்ளேசிபோ என்றால் என்ன? ஆறுதல் மருந்து என்று தமிழில் கூறலாம். ஒரு நோயாளிக்கு மருத்துவர் ஒருவர் வியாதி ஒன்றுக்கு உரிய அபூர்வ மாத்திரை அல்லது மருந்தைத் தருவதாகச் சொல்லி விட்டு அவருக்கு சாதாரண மாத்திரை ஒன்றைத் தருவார், ஆனால் அதன் நல்ல விளைவுகளோ நோயாளியிடம் அபாரமாக இருக்கும். இது தான் ப்ளேசிபோ எபெக்ட்!

பெயரளவில் மாத்திரையாக இருக்கும் ஒன்று உடல் ரீதியாக நோயாளி ஒருவரிடம் அபூர்வ விளைவை ஏற்படுத்த முடியுமா? தர்க்க ரீதியாக நிச்சயம் முடியாது என்று சொல்லி விட்டாலும் சோதனை செய்து பார்த்ததில் பல நோயாளிகள் நன்கு குணமடைந்து மருத்துவர்களையே வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளனர்.

இதன் காரணம் மிக்க எளிமையான ஒன்று! நோயாளி அந்த மாத்திரை தன் உடலில் அற்புதமாக வேலை செய்கிறது என்று நினைப்பதனாலேயே அவர் குணமாகிறார்!

இதை நிரூபிக்கும் விதத்தில் நூற்றுக் கணக்கான சோதனைகள் உலகளாவிய விதத்தில் பல்வேறு இடங்களில் நடத்தப்பட்டுள்ளன.

இந்த ப்ளேசிபோ எபெக்ட் (Placebo effect) பற்றி வேடிக்கையான சோதனை ஒன்றை பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக் கழக மாணவர்களில் சிலர் செய்து பார்த்தனர்.

தங்கள் வகுப்புத் தோழர்களை அழைத்து ‘விசேஷமான பார்ட்டி’ ஒன்றை அவர்கள் தந்தனர். பார்ட்டி என்றாலே மதுபானம் உண்டல்லவா? அனைவரும் மனம் மகிழ்ந்து அதில் கலந்து கொண்டனர்.

வழக்கமான பீரில் 5% ஆல்கஹால் இருக்கும். இவர்கள் கொடுத்த பானத்திலோ வெறும் 0.4% ஆல்கஹால் தான் “பெயருக்கு” இருந்தது. இந்தக் குறைந்த அளவு பானத்தை மதுபான வகையிலேயே சேர்க்க முடியாது. ஆனால் நடந்தது என்ன?

இதைக் குடித்த தோழர்கள் வழக்கமான பானத்தை அருந்தியிருப்பதாக நினைத்தனர். ஆட்டமும் பாட்டமுமாக வழக்கமான பீர் பார்ட்டியின் ஆர்ப்பாட்டத்திற்கும் அதிகமாக அவர்களின் நடத்தை அமைந்தது.

இந்த முடிவால் பதறிப் போன உலகின் பெரும் மருந்துக் கம்பெனிகள் நரம்பு மண்டலத்தில் ப்ளேசிபோ எந்த வித விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை ஆராய கோடிக் கணக்கில் பணத்தைக் கொட்டி ஆராய ஆரம்பித்து விட்டன!

வெறும் சர்க்கரைக் கட்டிகள் பெரிய வேலையைச் செய்தால் அவர்கள் கம்பெனிகள் திவாலாகி விடுமே! உலகின் எண்ணெய் கம்பெனிகளை விட அதிகமாக விற்பனை செய்து லாபம் ஈட்டும் மருந்துக் கம்பெனிகள் பதறுவதில் வியப்பே இல்லை!

சக் பார்க் என்பவர் ஒரு மென்பொருள் வடிவமைப்பாளர். மனவிரக்தியால் அவஸ்தைப் பட்டுக் கொண்டிருந்த அவரால் வேலை செய்யவே முடியவில்லை. அவரிடம் மருத்துவர், “இதோ இது ஒரு சர்க்கரைக் கட்டி தான். சாப்பிடுங்கள் பலன் அளிக்கும்” என்று வேடிக்கையாகக் கூறியவாறே ஒரு ப்ளேசிபோ மாத்திரையைத் தந்தார்.

ஆனால் அதைச் சாப்பிட்ட சக் பார்க்கோ, ‘மருத்துவர் விளையாட்டாக ஏதோ கூறுகிறார், தான் சாப்பிட்ட மாத்திரை சிறந்த ஒன்று’, என்று நினைத்தார்.

விளைவு, அவர் மனச் சோர்வு போயே போனது! “நீங்கள் உண்மையிலேயே சர்க்கரைக் கட்டியைத் தான் சாப்பிட்டீர்கள்” என்று அவரிடம் கூறிய போது அவர் வியந்தே போனார்!

பாஸிடிவ் திங்கிங் வேலை செய்யும் என்பதை புன்முறுவல் பூத்து மருத்துவர்கள் எள்ளி நகையாடுவது வழக்கம். ஆனால் பல சோதனைகள் நோயாளிகளைக் குணமாக்கியதைக் கண்டவுடன் அவர்கள் PET ஸ்கானர்கள், எம் ஆர் ஐ ஆகியவற்றின் மூலமாக இந்த சிகிச்சை முறையை ஆராய ஆரம்பித்தனர். சமீபத்திய ஆய்வு முடிவுகள் ப்ளேசிபோ மாத்திரையைச் சாப்பிட்ட ஒருவரின் மூளை அதிகமான டோபமைனைச் (Dopamine) சுரக்கிறது என்று கண்டுபிடித்துள்ளன. நோயாளிகள் ப்ளேசிபோ மாத்திரையை எடுத்துக் கொண்ட போது சரியான மாத்திரையைத் தாங்கள் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று நினைத்துக் கொண்டவுடன் இந்த அபூர்வ விளைவு ஏற்படுகிறது!

இதனால் சரியான மாத்திரை உண்மையில் என்ன விளைவை எப்போது ஏற்படுத்தும் என்பதை ஆராய்வதும் விஞ்ஞானிகளின் கடமையாக ஆகி விட்டது.

மனோசக்தி உடலின் மீது பெரிய ஒரு வலுவான ஆதிக்கத்தைச் செலுத்துகிறது என்பதையே ப்ளேசிபோ சோதனை நிரூபிக்கிறது.

கொலம்பியா பல்கலைக் கழகத்தைச் சேர்ந்த உளவியல் பேராசிரியர் டார் வேகர் (Tor Wager), “ப்ளேசிபோ மூளையில் பல செய்முறைகளைத் தூண்டி உடலில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இதை விளக்க ஒரு உதாரணத்தைக் கூறலாம். இரவு நேரத்தில் வாசலில் திடீரென ஒரு நிழலுருவம் தோன்றுகிறது. உடனே உங்கள் விழிகள் விரிகின்றன. உடல் எச்சரிக்கை நிலையை அடைகிறது; உடம்பெல்லாம் வியர்க்கிறது. ஆனால் கூர்ந்து கவனித்த மறு நிமிடம் அது உங்கள் கணவர் தான் என்று தெரிந்தவுடன் அரை வினாடியில் மகிழ்ச்சி மேலோங்கி உடல் பூரித்து பயம் போயே போய் விடுகிறது! நம்பிக்கை மாறியவுடன் உணர்ச்சிகள் மாறுகின்றன. ஆனால் இப்போது எதிர் கொள்ள வேண்டிய விஷயம் எப்படி இந்த அபூர்வமான வலிமை வாய்ந்த ‘நம்பிக்கை மாற்றத்தை’ ஏற்படுத்துவது என்பது தான்!” என்று விளக்கமாக இது பற்றி இப்படிக் கூறினார்!

ஸ்டான்ஃபோர்ட் பல்கலைக் கழகத்தில் தன்னார்வத் தொண்டர்களிடம் ஒரு விநோதமான சோதனை நடத்தப்பட்டது. லாரா டிப்பிட்ஸ் என்ற பெண்மணிக்கு வலது தோளிலும் கையிலும் தாங்கமுடியாத வலி. அவரை தானே நேரில் ப்ரெய்ன் வேவ்களை ஸ்கானரில் பார்க்க ஏற்பாடு செய்தனர். வலி தசைகளில் இல்லை அல்லது காயம் அடைந்த கையில் இல்லை. அது மூளையில் இருக்கிறது” என்றார் அந்தப் பெண்மணி! “ஒரு சிக்னல் காயப்பட்ட இடத்திலிருந்து கிளம்பி மூளைக்குச் செல்கிறது. அதை மூளை வலி என்று “எடுத்துக் கூறுகிறது”! என்கிறார் அவருடைய மருத்துவர்.

எந்த விதமான எண்ணம் வலியை உண்டாக்குகிறது, எது வலியை நீக்குகிறது என்பதையும் அவர்  ஆராய ஆரம்பித்தார். மனச் சித்திரங்கள் ஓரளவு நல்ல பலனைத் தருகின்றன என்பது அவரது கண்டுபிடிப்பு.

“ஸ்கானரில் வலி ஏற்படும் மூளைப் பகுதிகளைப் பார்த்து நம்மால் கண்ட்ரோல் செய்ய முடியும் என்று நினைக்கும் போதே பாதி வலி போய் விடுகிறது. இது அதிசயமாக இருக்கிறது” என்றார் லாரா.

ஆக அறிவியல் சோதனைகளின் முடிவுகளால் மருத்துவர்களும் கூட மனோசக்தி  உடலின் மீது வலுவான நல்ல ஆதிக்கம் செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் உண்டு என்று கூற ஆரம்பித்துவிட்டனர். அதாவது MIND OVER BODY என்பது நிரூபணமாகி வருகிறது!

ஆறுதல் மருந்தான ப்ளேசிபோ அற்புத மருந்தாக அமைவது மனோசக்தியின் மூலமாகத் தான்!

நன்றி : பாக்யா 28-8-2015 பாக்யா இதழில் வெளி வந்த கட்டுரை

written by my brother S Nagarajan for Bhagya magazine.

Written by London swaminathan

Date : 2 September  2015

Post No. 2117

Time uploaded in London : 14–29

Pro-British, Anti-Brahmin Booklet by “Dravidian” Traitors!

(( from the British Library, London))

ஜஸ்டிஸ் கட்சி என்பது இப்போதுள்ள திராவிடக் கட்சிகளுக்      கெல்லாம் தாய். அது உடைந்து, உடைந்து பல “மு.க.” கட்சிகள் வந்திருக்கின்றன. அந்தக் காலத்தில் பிராமணர்கள் மீதுள்ள கோபம், பிரிட்டிஷாருக்கு ஆதரவாக மாறியது. “எனக்கு ஒரு கண் போனாலும் போகட்டும், பிராமணனுக்கு இரண்டு கண்களும் போக வேண்டும்” — என்று சிலர் துவக்கிய கட்சி அது. இது எப்படி இருக்கிறது என்றால், குளத்துக்குக் கோபித்துக் கொண்டு ——– கழுவாமல் போனவர் கதையாக இருக்கிறது. சுயநலம் என்பது தேசத் துரோகமாக மாறி பிரிட்டிஷாரே இந்தியாவை நிரந்தரமாக ஆள வேண்டும் என்று காந்தி முதலியோருக்கு எதிராக ஒரு கோஷ்டி கொடி தூக்கியது. பிராமணர் மீதான வெறுப்பும் பிரிட்டிஷாருக்கு தாளம் போடுவதும் எந்த அளவுக்குப் போனது என்பது இந்த நூலைப் படிப்போருக்கு புலப்படும். இதை லண்டனிலுள்ள பிரிட்டிஷ் நூலகத்திலிருந்து ‘காப்பி’ எடுத்தேன்.

இந்தியாவை என்றுமே பிராமணர்கள் மட்டுமே ஆள்வார்கள் என்ற பிரமையை ஏற்படுத்தி அவர்கள் பிரசாரம் செய்தனர். அந்தப் பிரசாரம் எல்லாம், பாரதி – வ.உ.சி.- வ.வே.சு. ஐய்யர் என்ற மூன்று வீரர்களின் பிரசாரத்தில் வெள்ளத்தில் அடித்துக்கொண்ட வேரற்ற மரங்களாக அடித்துச் செல்லப்பட்டன. இப்போது நாட்டை ஆளும் நரேந்திர மோடி முதல் இதற்கு முன் பல மாநிலங்களை ஆண்ட முதல்வர்கள் எல்லாம் பிராமணர்கள் அல்ல என்பதும், சுதந்திர இயக்கத்தை முன்னின்று நடத்திய காந்திஜி பிராமணர் அல்ல என்பதும் இவர்களின் பிரசாரத்தைப் பொய்யாக்கிவிட்டன.

ஜஸ்டிஸ் கட்சித் தலைவர்கள் அனைவரும் தேர்தலில் போடியிட்டபோது பிராமணர்களாலேயே தோற்கடிக்கப்பட்டனர். இவ்வளவுக்கும் மொத்த ஜனத் தொகையில் பிராமணர் தொகை எப்பொழுதுமே மிகமிகக் குறைவு. ஒரே ஒருமுறை மட்டும் ஜஸ்டிஸ் கட்சி வென்றது. காரணம்? எல்லா கட்சிகளும் தேர்தலை பகிஷகரித்தன. அந்த ஒரு கட்சி மட்டும் வெள்ளைக்காரர்களுக்கு ஆதரவாக நின்றது. வேறு யாரும் ஓட்டுப்போட வராததால் அவர்களே அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டு பிரிட்டிஷாருக்கு ‘ஜே’ போட்டனர். பின்னர் ஜனநாயக முறையில் அழிக்கப்பட்டனர்.

\

முற்றும்.

Written by S NAGARAJAN

Date : 2 September  2015

Post No. 2116

Time uploaded in London : 6-05 am

My brother S Nagarajan is a regular contributor to several Tamil Magazines including Bhagya, Jnana Alayam.

ஞான ஆலயம் செப்டம்பர் 2015 இதழில் வெளியான கட்டுரை

 ச.நாகராஜன்

சாதுவின் ‘தந்திரம்’

மஹாசக்தியின் அருள் விளையாடல்கள் எத்தனையோ! ஹிந்துக்களாகப் பிறந்தவர்களுக்கு மட்டும் அன்னையின் அருள் என்பதில்லாது வேற்று மதத்தினருக்கும் பல்வேறு விதத்தில் அருள் லீலைகளால் அருளி அவர்களைத் தம்பால் அன்னை மஹேஸ்வரி ஈர்த்துள்ளாள்.

நூற்றுக் கணக்கான அபூர்வ சம்பவங்களில் ஒரு சம்பவத்தை இங்கு பார்ப்போம்.

சர் ஜான் உட்ராஃப் (1865-1936) கல்கத்தாவில் ஹைகோர்ட் நீதிபதியாகப் பணியாற்றி பிரிட்டிஷ்காரர். கல்கத்தா பல்கலைகழகத்தில் சட்டத்துறை பேராசிரியராகவும் அவர் பணியாற்றி வந்தார்.

சக்தி சம்பந்தமான தத்துவங்களில் அபார ஈடுபாடு அவருக்கு ஏற்பட்டது. தந்திரங்கள் சம்பந்தமாக ஆர்தர் அவலான் (Arthur Avalon) என்ற புனை பெயரில் அவர் ஆங்கிலத்தில் எழுதிய புத்தகங்கள் உலகப் பிரசித்தி பெற்றவை.

அவருக்கு எப்படி இதில் ஈடுபாடு ஏற்பட்டது என்பதற்கு ஒரு சுவையான சம்பவம் உண்டு.இந்த சம்பவத்தை அவரது நூல்களை ஆழ்ந்து படித்த அறிஞரான ஜான் மம்ஃபோர்ட் (John Mumford) குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ஒரு நாள் நீதிமன்றத்தில் இருந்த போது ஒரு கேஸ் சம்பந்தமாக எவ்வளவு முயன்ற போதிலும் அதில் மனதை ஈடுபடுத்த உட்ராஃபால் முடியவில்லை. கோர்ட்டில் இருந்த சிப்பந்திகளில் ஒருவர் உட்ராஃபிடம் வந்தார். தாந்திரீகத்தில் பயிற்சி உள்ள ஒரு சாதுவை இந்த கேஸில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் ஒருவர் வெளியில் உட்கார வைத்திருக்கிறார் என்றும் அவரைத் தனக்கு அநுகூலமாக இருக்குமாறு அவரிடம் பிரார்த்தித்துள்ளதாகவும் அவர் கூறினார். அந்த சாது மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்வதாலேயே உட்ராஃபினால் சரியாக சிந்திக்க முடியவில்லை என்றும் அவர் மேலும் கூறினார்.

உட்ராஃபுக்கு ஒரே ஆச்சரியம்! வெளியே வந்து பார்த்தார். ஒரு சாது, உடலெல்லாம் விபூதி பூசியவர் அங்கே அமர்ந்து சம்ஸ்கிருத மந்திரங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

உட்ராஃப் போலீஸை அணுக, இந்திய போலீஸார் அந்த சாதுவை அந்த இடத்திலிருந்து அகற்றினர். அந்தக் கணமே உட்ராஃபின் மனம் அமைதியானது. அவர் வியந்து போனார்.

தந்திர சாஸ்திரத்தால் இப்படியெல்லாம் கூடச் செய்ய முடியுமா? இதை ஆராய வேண்டுமென்று மனதில் எண்ணிக் கொண்டார்.

அந்த தீவிர எண்ணத்தின் விளைவாகவே அவர் தந்திர சாஸ்திரத்தில் நிபுணராக மாறினார். .The Serpent Power, Shakti and Shakta, The Garland of letters உள்ளிட்ட பல   புஸ்தகங்களை எழுதினார். தந்திர சாஸ்திரங்களில் உள்ள தீமை செய்யும் பிரயோகங்களை விட்டு விட்டு அதிலுள்ள ஆன்மீக சக்தியை எழுப்பும் ஏராளமான தாந்திரீக முறைகளை அவர் தனது நூல்களில் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார்.

மஹாசக்தியின் இயக்கம்

ஏதோ ஒரு மஹாசக்தி அனைத்தையும் இயக்குகிறது என்று அடிக்கடி ரமண மஹரிஷி அருள்வதுண்டு.மஹரிஷியை அடிக்கடி சந்திக்க விழைந்த ஒரு பணக்காரப் பெண்மணி ரமணாசிரமத்திற்கு, 21-10-1936 அன்று, மீண்டும் வருகையில் பங்களூருக்கும் திருவண்ணாமலைக்கும் இடையே உள்ள ஒரு காட்டாற்றில் வெள்ளம் வந்து ஒரு பஸ் கவிழ்ந்த விபத்தைக் கூறித் தனது கார் அந்த ஆற்றின் வழியே பின்னர் வந்ததென்றும் ஆனால் பயப்படாமல் ஆற்றைக் கடந்து ஆசிரமம் வந்து சேர்ந்ததாகவும் கூறினார். மஹரிஷியின் அருளை வேண்டி அவர் இறைஞ்சிய போது மீண்டும் மீண்டும் இங்கு வருவதே அருள் இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது என்று கூறிய ரமணர் “ஒரு மஹாசக்தி வழி நடத்துகிறது. அதன் வழிகாட்டுதலில் நட” என்றார். அந்த சக்தி எனக்குத் தெரியவில்லையே என்று அவர் கூறிய போது, “அந்த சக்திக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் எப்படி செய்ய வேண்டும் என்று தெரியும். அதை நம்பு” என்று அருளினார் அவர்.

இந்த மஹாசக்தியே நூற்றுக் கணக்கான மேலை நாட்டினரை அவர் அருகில் வரவழைத்து அவரது பக்தர்களாக ஆக்கியது.

ப்ராங்க் ஹம்ப்ரீஸின் ரமண தரிசனம்

ரமண மஹரிஷியிடம் வந்த முதல் மேலைநாட்டுக்காரர் ஃப்ராங்க் ஹம்ப்ரீஸ்        (Frank H.Humphreys) என்னும் பிரிட்டிஷ்காரர். 1911ஆம் ஆண்டு அவர் மஹரிஷியிடம் வந்து சேர்ந்த விதமே சுவாரசியமானது. அவர் ரமணரின் அற்புத அருள் சக்தியை அறிந்து ‘தி இண்டர்நேஷனல் சைக்கிக் கெஜட்டில் ‘(The International Psychic Gazette) 1913ஆம் ஆண்டு மஹரிஷியைப் பற்றிக் கட்டுரைகளை எழுதினார். இதன் மூலம் ரமணரின் அவதார அருள் சக்தி வெளியுலகிற்குத் தெரிய ஆரம்பித்தது.

ஹம்ப்ரீஸ் 1911ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் அஸிஸ்டண்ட் சூபரின்டென்டெண்டாக இந்தியாவிற்கு வந்தார். அவர் பம்பாயை அடைந்த போது அவர் உடல்நிலை மோசமாகவே மருத்துவமனையில் அவர் அனுமதிக்கப்பட்டார். மார்ச் மாதம் அவர் உடல்நிலை தேறியது. அந்த மாதம் வெல்லூருக்கு 18ஆம் தேதி வந்து சேர்ந்தார். அவருக்குத் தெலுங்கு கற்பிக்க நரசிம்மய்யா என்ற ஒரு ஆசிரியர் நியமிக்கப்பட்டார்.

19ஆம் தேதி ஹம்ப்ரீஸ் நரசிம்மய்யாவிடம், ‘உங்களுக்கு மகான்கள் யாரையாவது தெரியுமா’ என்று கேட்டார். தெரியாது என்று பதில் சொல்லி விட்டார் நரசிம்மய்யா. ஆனால் அடுத்த நாள் ஹம்ப்ரீஸ் அவரிடம் கேட்ட முதல் கேள்வி:’ நீங்கள் நேற்று எனக்கு ஒரு மகானையும் தெரியாது என்று சொன்னீர்களே! உங்கள் குருவை நான் இன்று காலையில் தூக்கத்தில் பார்த்தேன். அவர் ஏதோ சொன்னார். என்ன என்று புரியவில்லை. உங்களையும் நான் பம்பாயில் முதன் முதலாகப் பார்த்தேன்” என்றார். குண்டக்கல் தாண்டி எங்கும் போகாத அவரை பம்பாயில் எப்படிப் பார்த்திருக்க முடியும்?

ஹம்ப்ரீஸ், பம்பாய் மருத்துவமனையில் ஜுரத்தினால் அவதிப்பட்ட போது அவர் வலியிலிருந்து மனதைத் திருப்பி ஆவி உடலில் மேலே சஞ்சரித்த போது வெல்லூர் வந்து நரசிம்மய்யாவைத் தான் பார்த்ததாகக் கூறினார். இதனால் வியந்து போன நரசிம்மய்யா கணபதி முனி, ரமணர் உள்ளிட்ட பலரது போட்டோக்களை ஹம்ப்ரீஸின் மேஜை மீது வைத்து விட்டார். சிறிது நேரம் கழித்து கணபதி முனிவரின் படத்தை எடுத்து அவரிடம் தந்த ஹம்ப்ரீஸ், “இவர் தானே உங்கள் குரு?” என்றார். உண்மை அது தான்! 1906லிருந்து கணபதி முனிவரே அவருக்கு குரு!

ஏப்ரல் மாதம் ஹம்ப்ரீஸுக்கு மீண்டும் உடல் நிலை மோசமானது. அவர் ஊட்டிக்குச் சென்று விட்டார். அங்கிருந்து பல கடிதங்களில் தன் அனுபவங்களை எழுதி நரசிம்மய்யாவிடம் விளக்கம் கேட்டு வந்தார் அவர். 21 வயது ஆகி விட்டதால் மகான்களில் சங்கம் ஒன்றில் தன்னால் சேர முடியுமா என்பது அவரது கேள்விகளில் ஒன்று. 1911ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் வெல்லூருக்கு மீண்டும் வந்த ஹம்ப்ரீஸ் ஒரு நாள் நரசிம்மயாவிடம் ஒரு பேப்பரையும் பென்சிலையும் கொண்டு வரச் சொன்னார். அதில் ஒரு மலை குகையையும் குகை வாயிலில் ஒரு மகான் நின்று கொண்டிருப்பதையும் வரைந்து காண்பித்தார்.

“இந்த மகானைத் தான் நான் என் தூக்கத்தில் கண்டேன். இவர் யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா” என்று அவர் நரசிம்மய்யாவிடம் கேட்டார்.

அது சாட்சாத் ரமணரையும் ரமணர் இருந்த விருபாட்சி குகையையும் காட்டியது.

நரசிம்மய்யா அதைத் தெரிவிக்கவே, ரமண தரிசனம் ஹம்ப்ரீஸுக்குக் கிட்டியது.

அடிக்கடி தனக்கு சந்தேகம் வரும் போதெல்லாம் அவர் ரமணரை சந்திப்பது வழக்கமானது.

மஹாசக்தி வழி காட்டும்

முதல் சந்திப்பிலேயே ஹம்ப்ரீஸ் மஹரிஷியிடம் கேட்ட கேள்வி:

“ஸ்வாமி! நான் உலகிற்கு உதவ முடியுமா?”

ரமணர்: “முதலில் உனக்கு நீ உதவிக் கொள். பின்னர் உலகிற்கு நீ உதவலாம்!”

ஹம்ப்ரீஸ்: “ஸ்வாமி! கிருஷ்ணர், ஏசு போல என்னால் அற்புதங்கள் நிகழ்த்த முடியுமா?”

ரமணர்: அற்புதங்களை அவர்கள் நிகழ்த்தியபோது தாங்கள் அற்புதங்களை நிகழ்த்துகிறோம் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்களா?

ஹம்ப்ரீஸ்: (ஒரு நிமிட மௌனத்திற்குப் பின்னர்): “இல்லை, ஸ்வாமி! கடவுளின் சக்தி அவர்களின் மூலம் வெளிப்பட்டு வேலை செய்தது.

ரமணர் புன்னகை பூத்தார்.

ஒரு பெரும் மஹாசக்தி எல்லாவற்றையும் அணுவளவும் பிசகாது செய்து வருகிறது என்று ரமண மஹரிஷி கூறி வந்ததை அவர் வாழ்வு நிகழ்வுகளினாலேயே நன்கு   உணரலாம்.

அதில் ஏராளமான மேலை நாட்டினர் இறை சக்தியின் அருளுக்குப் பாத்திரமான பிரமிக்க வைக்கும் அதிசய நிகழ்வுகளையும் காணலாம்!

******************

Written by S NAGARAJAN

Date : 1 செப்டம்பர்  2015

Post No. 2114

Time uploaded in London : 9-02

ச.நாகராஜன்

இறைவனை அறிய ஒரு லாபரட்டரி சோதனை!

விஞ்ஞான யுகம் மலர்ந்ததிலிருந்து லாபரட்டரிகளுக்கு ஒரு தனி ‘மவுசு’ ஏற்பட்டிருக்கிறது. சோதனைச்சாலையில் எதையும் செய்து பார்த்து நிரூபித்தால் தான் அந்தக் கொள்கையைப் பற்றிய நம்பிக்கை நமக்கு ஏற்படுகிறது.

மாணவர்கள் சிறுவயதிலிருந்தே லாபரட்டரி ஃபீஸ் தனியே இப்போது கட்ட வேண்டியிருக்கிறது. எதையும் ஆராய்ந்து அறிந்தால் சுகம் தான்!

அது சரி சிக்கலான கேள்விகளுக்கு சோதனைச் சாலை உண்டா?

இறைவன் இருக்கிறானா, எங்கு இருக்கிறான், எப்படி அவனை அறிவது, இப்படி இதைத் தொடர்ந்து ஆயிரம் கேள்விகள். பதிலைப் பெற, சோதனை செய்து அறிய லாபரட்டரி ஏதேனும் இருக்கிறதா?

இறைவனைப் பற்றிப் பாடிய அருணகிரிநாதர் ‘அறிவால் அறிந்து உன் இரு தாள் இறைஞ்சி’ என்கிறார்.

அறிவால் அறிய சோதனைச் சாலை உண்டா?

ஏதுக்கள் எதற்கு?

வேண்டாம் இந்த விபரீதம் என்று அருளுரையாக அன்புரையாக எச்சரிக்கிறார் திருஞானசம்பந்தர்.

“ஏதுக்களாலும் எடுத்த மொழியாலும் மிக்குச் சோதிக்க வேண்டா” என்ற அவரது மொழி, லாஜிக் மற்றும் வார்த்தை சித்துகளை ஓரம் கட்டி வை என்று கூறுகிறது.

“சுடர் விட்டு உளன் எங்கள் ஜோதி” என்று அறுதியிட்டு உறுதி கூறுகிறார் அவர்.

அத்தோடு, “மா துக்கம் நீங்கல் உறுவீர்” என்று ஆறுதலும் கூறுகிறார்.

துக்கம் நீங்க என்ன ஐயன்மீர், வழி என்று சம்பந்தரைக் கேட்க வாய் திறக்குமுன்னர்

அவரே சிறிய யோசனை ஒன்றைக் கூறி இதற்கு முற்றுப் புள்ளியையும் வைத்து விடுகிறார்.

அவரது மாபெரும் ரகசிய உரை இது தான்: “மனம் பற்றி வாழ்மின்!”

அது என்ன மனம் பற்றி வாழ்வது? அதன் பயனை நான்கடிப் பாடலில் நான்காவது அடியில் கூறி விடுகிறார் இப்படி:-

சாதுக்கள் மிக்கீர் இறையே வந்து சார்மின்களே!

மனம் பற்றி வாழ்ந்தால் இறையைச் சார்ந்து விடலாம்.

நான்கு அடிகளில் நான்கு கோடி அறிஞர்கள் சேர்ந்து நான்கு யுகங்கள் யோசித்தாலும் கூற முடியாத விஷயத்தை சம்பந்தர் எளிய தமிழ்ப் பாடல் ஒன்றில் கூறி விடுகிறார். (மூன்றாம் திருமுறை வாழ்க அந்தணர் எனத் தொடங்கும் பதிகத்தில் ஐந்தாம் பாடல் காண்க)

எத்தனை யோசனைகள்!

மனம் பற்றி வாழ்வது பற்றி மண்டை குடைகிறது!

கங்கை செல்க, காவிரியில் நீராடுக, குமரித் துறையில் குளிக்கவும் என்போர் ஒரு புறம்!

சாஸ்திரம் ஓது, அனைவருக்கும் கொடு, யாரும் அறிய முடியாத எட்டும் இரண்டும் பற்றி எட்டு மணி நேரம் பேசுமளவு தெரிந்து கொள் என்போர் இன்னொரு புறம்!

வேதம் ஓது, யாகம் செய். நீதி நூல் நித்தம் பயில் – இது சிலரின் அறிவுரை; காலை நீராடு; கானகம், நாடு ஆகியவற்றில் திரிந்து அலை; ஊனை ஒழி; வேடம் பூண்டு குழுவில் சேர்; நோன்பு நோற்கவும்; பட்டினி கிட; இதுவும் சரிப்படவில்லையா?

இன்னும் இருக்கிறது யோசனை; கோடி தீர்த்தம் ஒன்றாய்க் கலந்து குளி தவம் செய்!

அப்பப்பா, எத்தனை குழப்பம். எத்தனை நூல்கள்; எத்தனை அறிஞர்கள்; எத்தனை யோசனைகள்!

இந்த யோசனைகள் அனைத்தையும் தன் லாபரட்டரிக்கு எடுத்துச் செல்கிறார் அரிய தெய்வ புருஷர் ஒருவர். அவர் யார்?

அப்பர்!

டெஸ்ட் டியூபில் நமக்காக அனைத்து யோசனைகளையும் போட்டு அலசி ஆராய்கிறார்.

விடைகளைத் தர தமிழே உகந்தது என்பது அவரது முடிவு. நான்கு நான்கு அடிகளில் உண்மைகளைப் பிட்டுப் பிட்டு வைக்கிறார்; நாம் வியக்கிறோம்.

மனம் பற்றி வாழும் அரிய ரகசியக் கலை தெரிந்து விடுகிறது அவரின் பாடல் மூலமாக. மேலே சொன்ன கங்கை காவிரி ஆடல், வேதம் ஓதல், யாகம் செய்தல் இத்யாதி யோசனைகள் அனைத்தும் நல்லவையே! ஆனால் அவை பலன் அளிக்க வேண்டுமெனில் மனம் பற்றி வாழ வேண்டும் என்ற ஞான சம்பந்தரின் யோசனைக்கு அவர் ஆதரவு தெரிவிக்கிறார்.

கங்கை ஆடில் என்? காவிரி ஆடில் என்? எங்கும் ஈசன் எனாதவர்க்கு இல்லையே

பட்டர் ஆகில் என்? சாத்திரம் கேட்கில் என்? இட்டம் ஈசன் எனாதவர்க்கு இல்லையே

வேதம் ஓதில் என்? வேள்விகள் செய்யின் என்? ஈசனை உள்குவார்க்கு அன்றி இல்லையே

காலை சென்று கலந்து நீர் மூழ்கில் என்? ஏல ஈசன் என்பார்க்கு அன்றி இல்லையே!

கானம் நாடு கலந்து திரியில் என்? ஞானன் என்பவர்க்கு அன்றி நன்கு இல்லையே!

கூட வேடத்தர் ஆகிக் குழுவில் திரியில் என்? அம்பலக்கூத்தனைப் பாடலாளர்க்கு அல்லால் பயன் இல்லையே!

நன்று நோற்கில் என்? பட்டினி ஆகில் என்? என்றும் ஈசன் என்பார்க்கு அன்றி இல்லையே!

கோடி தீர்த்தம் கலந்து குளித்து அவை ஆடினாலும் அரனுக்கு அன்பு இல்லையேல் ஓடும் நீரினை ஓட்டைக் குடத்து அட்டி மூடி வைத்திட்ட மூர்க்கனோடு ஒக்குமே!

நல் தவம் செய்து வருந்தில் என்? ஆர் கழல் சேவடி பற்று இல்லாதவர்க்குப் பயன் இல்லையே!

ஆஹா! அப்பரின் பத்துப் பாடல்களை ஓதி உணர்ந்த பின்னர் எப்படி இத்தனை நாளும் ஓடும் நீரை ஓட்டைக் குடத்தில் அடைத்து மூடி மூடி வைக்கப் பார்த்து முழித்து முழித்து பேதையாக இருந்திருக்கிறேன் என்பது நன்கு தெரிகிறது!

அவரது லாபரட்டரி ரிஸல்ட் சுருக்கமானது; சுவையானது.

உள்ளத்தில் மகிழ்ந்து உள்கு, எப்போதும் எங்கும் இருக்கும் ஞானனைப் பாடு; நினை; அவன் சேவடியைப் பற்று.

மனம் பற்றி வாழ்மின் என்ற ஞானசம்பந்தரின் வாக்கை தன் சோதனைச்சாலையில் சோதித்து நமக்காக அப்பர் அருள் விருந்து படைக்கிறார். தமிழில் தவிர இப்படிப்பட்ட அரிய பாடல்கள் வேறு எந்த மொழியிலாவது உண்டா?

இனி ஏதுக்கள் எதற்கு? மிக்க சோதனைகள் எதற்கு. மனத்தில் இறைவனைப் பற்றி வாழ்வோம். உள்ளுக்குள் உறையும் உத்தமனை எப்போதும் நினைத்து வாழ் என்பதே சாரம்!

மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ; (என் ஒருவனையே சரணடை; நான் உன்னை அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கிறேன் – கீதையில் கண்ணன்)

******************

Compiled by London swaminathan

Date : 1 செப்டம்பர்  2015

Post No. 2113

Time uploaded in London: காலை 8-45

Swami_48@yahoo.com

பெண் என்றால் பேயும் இரங்கும் என்பது பழமொழி. ஆனால் பெண் என்றால் பேயும் அஞ்சும் – என்ற ஒரு பேய்க் கதையைக் கேளுங்கள். இது நமது கிராமப்புற மக்கள் சொல்லும் கதை. மனைவியை அடிக்கும் கணவன் பற்றியே படித்துப் பழக்கப் பட்டுவிட்டோம். ஆனால் கணவர்களைக் கொடுமைப்படுத்தும் மனைவிமார்களும் உண்டு. வெளியே சொல்ல வெட்கப்பட்டுக் கொண்டு கணவர்கள் பொறுத்துக் கொள்கிறார்கள்!

ஒரு ஊரில் ஒரு பிராமணன் இருந்தான். அவன் மனைவி அந்தப் பிராமணனை தினமும் அடிப்பாள். கிட்டத்தட்ட அது ஒரு தினசரி பூஜை போல ஆய்விட்டது அந்தப் பெண்மணிக்கு. இதற்கு அவரது வறுமையும் ஒரு காரணம். வெளியே போய்ச் சம்பாதித்து வாரும் என்று சொல்லி அடிப்பாள். கொஞ்சம் காலம் கழித்து அவருக்கு அலுத்துப் போகவே, “அன்பே! ஆருயிரே! அடுத்த ஊரில் இருந்து எனக்கு பூஜைக்கு அழைப்பு வந்துள்ளது. அங்கு போனால் நல்ல வரும்படி வரும் என்று சொல்லிவிட்டுப் புறப்பாட்டார்.

அவளோ, ஐயய்யோ, இனி நான் யாரை தினமும் அடிப்பேன்? யார் எனக்கு அரிசி,மளிகை சாமான்கள் வாங்க காசு கொடுப்பார்கள்? என்றாள். அவர் சொன்னார், “ கவலையே படாதே. அதோ, சாலையின் ஓரத்தில் புளிய மரம் இருக்கிறதல்லவா? அதனிடம் எல்லாம் சொல்லிவிட்டேன். தினனும் அதைப் போய் அடி”, என்றார்.

அவரும் புறப்பட்டார்; அவளும் தினசரி யாருக்கும் தெரியாமல் புளியமரத்தை அடித்தாள். ஆனால் பணமே கிடைக்கவில்லை. அந்தப் புளிய மரத்தில் ஒரு பேய் வசித்துவந்தது. அது இந்தப் பெண்மணியின் அடி தாங்காமல் கஷ்டப்பட்டுவந்தது.

பத்து நாட்களுக்குப் பின்னர்  கணவர் திரும்பிவந்தவுடன், “வாருங்கள் இந்தப் புளிய மரத்தைத்தானே அடிக்கச் சொன்னீர்; அது பணமே தரவில்லை” என்று சொல்லி அந்த மரத்தைக் காட்டினாள். அவர் சொன்னார், நீ வீட்டுக்குப் போ. நான் இரண்டு அடி கொடுத்து விசாரிக்கிறேன் – என்று சொல்லி மனைவியை அனுப்பிவைத்தார். இவர் அடிக்கப் போகிறேன் என்று சொன்னவுடன் அந்தப் பேயே வெளியே வநு, ஏ பிராமணா! நான் பத்து நாட்களுக்கே உன் மனைவியின் அடியைத் தாங்க முடியவில்லை. நீ தினமும் அடிபடுவது எனக்குத் தெரியும். எப்படித் தாங்கினாய்?  உன்னைக் காப்பாற்ற ஒரு வழி வைத்துள்ளேன். நான் மஹாராணியைப் போய்ப் பிடித்துக் கொள்கிறேன். உடனே மஹாராஜா பெரிய பெரிய மந்திரவாதிகளை அழைத்து பேய் ஓட்ட முயற்சி செய்வார். நான் போகவே மாட்டேன். நீ வந்த பின்னர் ஓடிப் போய்விடுகிறேன். உனக்கு நிறைய சன்மானம் கிடைக்கும்; நீ சுகமாக வாழ். ஆனால் ஒரு எச்சரிக்கை! நான் வேறு யாரையாவது பிடிக்கும்போது நீ உதவி செய்ய மீண்டும் வராதே; எச்சரிக்கை! – என்று பேய் சொன்னது.

பிராமணனுக்கு மிகவும் சந்தோஷம். பேய், அரசன் மனைவியைப் பிடித்துக் கொள்ளவே அரசன் தண்டோரா போட்டு நாட்டின் மிகப் பெரிய மந்திரவாதிகளை அழைத்தான். பலனே இல்லை. உடனே இந்தப் பிராமணன் போய், என்னிடமுள்ள மந்திர சக்த்தியை வைத்து ஓட்டுகிறேன் என்று சொன்னார். அரசனும் சம்ம்மதித்தான். பிராமணனைப் பார்த்தவுடன் பேய் ஓட்டம் பிடித்தது. அரசன், அந்தப் பிராமணனுக்கு பெரிய பரிசுகள் கொடுத்து அனுப்பினான்.

பிராமணன் மனைவிக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். அந்தப் பேய் இப்பொழுது மந்திரியின் மனைவியைப் பிடித்துக்கொண்டது. அரசன், வேறு யாரையும் அழைக்காமல் , பிராமணனை அழைத்துவர ஆள் அனுப்பினான். மனைவிக்கு மேலும் பொருள் கிடைக்கும் என்று ஆசை. உடனே பிராமணனைப் பார்த்து, ஓய்! போய்வாரும் என்று கெஞ்சினாள். அவரும் ராஜா சொல்லைத் தட்ட முடியாதே என்று எண்ணி, அங்கே போனார். உடனே அந்தப் பேய், ஏ, பிராமணா! வேறு யாரைப் பிடித்தாலும் வரக்கூடாது என்று சொன்னேனே! உனக்கு எவ்வளவு ஆசை? ஏன் வந்தாய்? என்று கேட்டது.

அதற்கு அந்தப் பிராமணன் சொன்னான், “ எனக்கும் வரப் பிடிக்கவில்லை. என் மனைவி தான் அனுப்பி வைத்தாள் என்றான். அதைக்கேட்டவுடன் பேய்க்கு உடம்பெல்லாம் நடுங்கியது. மனைவியா? அவள் இப்பொழுது எங்கே இருக்கிறாள்? என்று கேட்டது. அவனும், நான் புறப்பட்டபோது அவளும் புறப்பட்டாள். மெதுவாக நடந்தாள். இப்பொழுது இந்த வீட்டு வாசலுக்கு வந்திருக்கவேண்டும் – என்றான். அதைக் கேட்டவுடன், முன்னர் வாங்கிய அடிகள் நினைவுக்கு வரவே, பேய் ஓட்டம்பிடித்தது!

இந்த முறை மன்னனும் மந்திரியும் நிறைய பணமுடிப்புகள், அதோடு சேவகர்களின் பாதுகாப்பு எல்லாம் கொடுத்து பிராமணனை வீட்டுக்கு அனுப்பிவைத்தனர். அப்புறம் அவன் மனைவி அந்தப் பிராமணனை அடிக்கவேயில்லை.

-இது ஒரு நாட்டுப்புற கதை