ராவணன் கிரீடம் பற்றி கம்பன் தரும் அதிசயத் தகவல் (Post No.3790)

Written by London swaminathan

 

Date: 5 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:-15-36

 

Post No. 3790

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

மகரம் என்றால் சுறாமீன் , முதலை என்ற இரண்டு பொருள் இருந்தும் சுறாமீன் என்ற அர்த்தத்திலேயே ஆபரணங்களில், அணிகலன்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ராவணன் இப்படி சுறாமீன் வடிவ அல்லது சுறாமீன் பொறித்த ஒரு நீண்ட கிரீடத்தை அணிந்து வந்தான் என்று கம்பன் போகிறபோக்கில் (சுந்தர காண்டம்) சொல்லி விடுகிறான். இது ஒரு அதிசயமான விஷயம். ஏனெனில் இப்படிப்பட்ட மணிமுடி பற்றிய குறிப்பு வேறு எங்கும் இல்லை.

 

“வளர்ந்த காதலர் மகரிகை நெடுமுடி

அரக்கரை வரக் காணார்

தளர்ந்த சிந்தை தம் இடையினும் நுடங்கிட

உயிரொடு தடுமாறி

களம் தவா நெடுங்கருவியில்கைகளில்

செயிரியர் கலைக் கண்ணால்

அளந்த பாடல் வெவ் அரவு தம் செவிபுக

அலமரலுறுகின்றார்”

பொருள்:

“ராவணன் மீது நாள்தோறும் வளரும் காதலை உடைய வித்தியாதர மகளிர் சிலர், சுறாமீன் வடிவு பொறித்த நீண்ட மகுடத்தைப் பூண்ட ராவவணன், தம்மிடம் வருவதைக் காணவில்லை. அதனால் தளர்ந்த மனம்,  இடையைக் காட்டிலும் அதிகமாமகத் துடித்தது. அவர்கள் தடுமாறினர். இசைக் கலைஞர்கள் கருவிகளை இசைத்து கண்களால் அவற்றை அளந்து பாடிய பாடல்கள் காதுக்குள் பாம்பு புகுந்தது போலப் புகவே அவர்கள் துன்புற்றனர்.”

 

உலகில் பல பண்பாடுகளில் மகர தோரணங்கள் உண்டு; மகர மோதிரங்கள் உண்டு; மகர காதணிகள், கை வளையங்கள் உண்டு; ஆனால் மகர வடிவில் கிரீடம் கிடையாது; மகரம் பொறித்த கிரீடமும் இல்லை. ராவணன் ஏன், எப்படி இப்படி ஒரு கிரீடம் அணிந்தான் என்பதற்கான விளக்கமும் இல்லை. உலகில் வேறு எங்குமில்லாத அளவுக்கு ஐரோப்பியர்கள் மட்டும் மன்னரின் மணி முடிளை அப்படியே சேகரித்து வைத்துள்ளனர். அதிலும் கூட இப்படி ஒரு கிரீடம் இல்லை.

 

நம்முடைய மன்னர்களின் கிரீடங்கள் அழிக்கப்பட்டு, நகைகளாகவும் சங்கிலிகளாகவும் செய்யப்பட்டு விட்டன. ஆயினும் எல்லாக் கோவில்களிலும் சுவாமிக்கும் அம்மனுக்கும் உள்ள கிரீடங்கள் ஓரளவுக்கு நம்முடைய பழம்பெரும் கலாசாரத்தைப் பிரதிபலிப்பனவாக உள்ளன. அங்கும் இப்படி இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

 

Elephant Crown of Demetrios

பல்லவ கீரிட அதிசயம்

பல்லவ சாம்ராஜ்யத்திலும் இப்படி ஒரு அதிசய மணிமுடி/ கிரீடம் பற்றிய குறிப்பு கிடைக்கிறது

இந்த வியப்பான விஷயம் பல்லவர் கல்வெட்டில் உள்ளது. இது பற்றி வரலாற்றுப் பேரறிஞர்   டாக்டர் இரா.நாகசாமி , “யாவரும் கேளிர்” என்ற அவரது நூலில் கூறுவதாவது:-

“காஞ்சி வைகுந்தப் பெருமாள் கோவிலில் நந்தி வர்மனின் வரலாற்றைக் குறிக்கும் சிற்பங்கள் உள்ளன. அவற்றில் நந்திவர்மனுக்குச் சூட்டுவதற்காக மகாமாத்திரர் முதலானோர் ஒரு தட்டில் முடியை ஏந்தி வந்தனர் என்றும், நந்தி வர்மனின் தந்தையால் அதை என்ன என்று அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை என்றும் அது பல்லவர் முடி என்றும், யானை உருவில் இருந்தது என்றும் குறிப்பு உள்ளது. இந்தியாவின் வடமேற்குப் பகுதியில் ஆண்ட அரசர்கள் யானைத்தலை  போன்ற முடிகளைப் பூண்டிருப்பது காண்பிக்கப்பட்டுள்ளது வைகுண்டப் பெருமாள் கோவில் கல்வெட்டு இவ்வாறு கூறினும் சிற்பத்தில் யானைதத்லை போன்ற முடி காணப்படவில்லை”.

எனது கருத்து:

கல்வெட்டிலுள்ள பல விஷயங்கள் சிற்பத்தில் இல்லை. சிற்பத் திலுள்ள பல விஷயங்கள் இலக்கியத்தில் இல்லை என்பதற்குப் பல எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன.

 

துர்கையின் மான் வாஹனம் பற்றி சிலப்பதிகாரம், தேவாரம் (கலையதூர்தி) போன்ற பல நூல்களில் குறிப்புகள் உள்ளன. ஆனால் நமது கோவில்களில் மான் வாஹன துர்கையைப் பார்க்க முடியாது. படங்களிலும் கூட மான் வாஹனம் கிடையாது. சிங்கம் அல்லது புலி வாஹனம்தான் இருக்கும். ஆனால் இராக், துருக்கி, கிரீஸ் போன்ற நாடுகளில் மான் வாஹனத்தில் தேவியர் பவனி வரும் சிலைகள் உள்ளன. இது துர்கைதான். ஆனால் ஒவ்வொரு ஊரிலும் வேறு வேறு பெயர்களால் அவளை அழைப்பர்.

 

ஆக, “கல்லைக் கண்டால் நாயைக் காணோம், நாயைக் கண்டால் கல்லைக் காணோம்” என்ற கதை இலக்கியத்திலும், வரலாற்றிலும் உளது. எங்கேயாவது சுறாமீன் கிரீடத்தின் சிலையோ படமோ கிடைக்கிறதா என்று ஆராய்வது நமது கடமை.

 

–Subham—

 

 

1 Comment
by Tamil and Vedas on April 5, 2017  •  Permalink
Posted in கம்பனும் பாரதியும், சரித்திரம், தமிழ் பண்பாடு
Tagged , , , , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 5, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/05/%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%b5%e0%ae%a3%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%af%80%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf-%e0%ae%95%e0%ae%ae%e0%af%8d/

துன்பங்கள் நீங்க வழி; அனுமன் கண்டுபிடிப்பு (Post No.3789)

Written by London swaminathan

 

Date: 5 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 9-012am

 

Post No. 3789

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

கம்ப ராமாயணத்தில் ராமன் புகழைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கத் தேவை இல்லை; கண்டவிடமெல்லாம் அவன் நாமமே; அவன் புகழைப் பாடத் தானே ராமாயணம் இயற்றினான் கம்பன். ஆயினும் அதை அவன் சொல்லும் அழகு, அவன் சொல்லும் இடம், அதைச் சொல்ல அவன் பயன்படுத்தும் கதாபாத்திரம் இவைகளை எல்லாம் நோக்குமிடத்து ராமன் புகழைவிட கம்பன் புகழ் ஓங்கிவிடும்.

 

‘சீதையைக் கண்டுபிடி’ — என்று ராமன் கட்டளையிட்டான். அதைச் சிரமேற்கொண்டு பறந்தான் இலங்கைக்கு; வழியிலோ பல இடையூறுகள் அவைகளையும் கடந்தான். இலங்கைக்குள் வந்த பின்னரும் மனதில் கொஞ்சம் சம்சயம்; அதாவது ஐயப்பாடு.

 

இப்படி இடையூறுகளாக வருகிறதே, நான் என்ன செய்வது! அப்போது அவனுக்கு மனதில் பளிச்சிடுகிறது ராம நாமம்:

 

“ஊறு கடிது ஊறுவன ஊறு இல் அறம் உன்னா

தேறல் இல் அரக்கர்புரி தீமை அவை தீர

ஏறும்வகை எங்கு உ ளது? “இராம!” என எல்லாம்

மாறும் அதின்மாறு பிறிதுஇல் என வலித்தான்”.

 

—கடல்தாவு படலம், சுந்தர காண்டம், கம்ப ராமாயணம்

பொருள்:-

 

இது என்னடா! கடும் துன்பங்கள் வழியில் ஏற்படுகின்றதே! அரக்கர்களோ தெளிவில்லாதவர்கள். கெடுதல் இல்லாத அறம் என்பதையே அறியாதவர்கள். இவர்கள் செய்யும் தீமைகளைக் கடந்து செல்ல நான் என்ன செய்வேன்? இதற்கு வழி என்ன? இராமன் – என்று சொல்ல எல்லாத் துன்பங்களும் நீங்கும். இதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை – என்று கருதிய அனுமன், ராம நாமத்தை உச்சரிப்பதை உறுதியாகப் பிடித்துக்கொண்டான்.

 

அவ்வாறு ராம நாமத்தைச் சொன்ன அனுமனுக்கு எவ்வளவு பெரிய வெற்றியும், புகழும் கிடைத்தது என்பதை நாம் அறிவோம்.

ராம! நீ நாமமு ஏமி ருசிரா!

வாழ்க இராமன் திரு நாமம்.

 

–சுபம்–

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 5, 2017  •  Permalink
Posted in கம்பனும் பாரதியும்
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on April 5, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/05/%e0%ae%a4%e0%af%81%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%a8%e0%af%80%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95-%e0%ae%b5%e0%ae%b4%e0%ae%bf-%e0%ae%85%e0%ae%a9%e0%af%81/

ஆரோக்கியம் பற்றிய சில தவறான தகவல்களும் நம்பிக்கைகளும்-1(Post No.3788)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 5 April 2017

 

Time uploaded in London:-  6-22 am

 

 

Post No.3788

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

திருநெல்வேலியிலிருந்து வெளி வரும் மாத பத்திரிகை ஹெல்த்கேர் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

ஆரோக்கியம் பற்றிய சில தவறான தகவல்களும் நம்பிக்கைகளும்! – 1

 

by ச.நாகராஜன்

 

திருப்பித் திருப்பிச் சொல்லப்பட்டிருப்பதால் நாம் மிகவும் நம்பிக்கை கொண்டுள்ள சில தகவல்கள் உண்மையில் தவறுதலான தகவல்களே!

 

இதை மருத்துவ அறிஞர்கள் விளக்குகின்றனர்.

சில தகவல்களின் இன்றைய உண்மையான நிலையை அறிந்து கொண்டால் பயப்படாமல் வாழலாம்; பிறரை பயமுறுத்தாமலும் வாழலாம்!

 

 

  • தடுப்பூசி பற்றிய தவறான தகவல்

 

தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்வது ஃப்ளூவை உண்டாக்கும் என்பது தவறான தகவல் என்பது ராக்கேல் வ்ரீமேன் தரும் உண்மைச் செய்தி!

‘அரைகுறை உண்மைகளை நம்பாதீர்கள்’ என்ற நூலை இன்னொருவருடன்  இணைந்து எழுதியுள்ளார் டாக்டர் ராக்கேல் வ்ரீமேன் (Don’t Swallow your Gum! Myths, Half Truths and outright lies about your Body and Health, Dr Rachel Vreeman , Co-author of the book.)

 

 

தடுப்பூசி ஆடிஸம் என்ற வியாதியையும் உருவாக்கும் என்ற செய்தி பரப்பப்பட்டுள்ளது. அதுவும் தவறு தான் என்கிறார் இவர்.

எட்டுக் குழந்தைகளின் பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு தடுப்பூசி போடப்பட்டதால் தான், அவர்களுக்கு ஆடிஸம் எனப்படும் மனச்சிதைவு நோய் உருவானது என்று கூறியுள்ளனர்.

இதனால் ஏகப்பட்ட் வதந்திகள் பரவலாயின. ஆனால் 2002ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட ஒரு மிகப் பெரிய ஆய்வில் இது உண்மை இல்லை என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

 

 

இந்த ஆய்வுக்காக 530000 பேர்கள் ஆமாம் ஐந்து லட்சத்து முப்பதினாயிரம் குழந்தைகள் ஆய்வுக்குட்படுத்தப்பட்டனர். தடுப்பூசிக்கும் மனச்சிதைவு நோய்க்கும் எந்த வித சம்பந்தமும் இல்லை என்பது இந்த ஆய்வு மூலம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. என்றாலும் வதந்தி வதந்தி தானே! விடாமல் பரவுகிறது!!

  • விட்டமின் துணை உணவு பற்றிய தவறான தகவல்

 

விட்டமின் துணை உணவுகள் ஒருவரின் ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தும் என்பது தவறான தகவல். இதை நம்பவே கூடாது. இது பொய் என்பது ஒரு புறமிருக்க உண்மையில் இந்த துணை உணவுகள் உண்மையில் மகா ஆபத்தானவை என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

 

ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆய்வு 25 வருடங்களாக நடத்தப்பட்டு வந்தது.2015ஆம் ஆண்டில் ஆய்வின் முடிவு வெளியிடப்பட்டது. அதிகமாக விடமின்களை சாப்பிடுவது சில சமயம் கான்ஸரில் கொண்டு போய் விட்டு விடும்! நான்கு வயது பையன் ஒருவன் இப்படி விடமின்களைச் சாப்பிட்டதால் விடமின் டி நச்சுநோய்க்கு ஆளானான்.

இதற்குப் பதிலாக விடமின்கள் உள்ள நல்ல உணவைச் சாப்பிடுவதே நலம் என்கின்றனர் மருத்துவர்கள்!

 

 

  • குளிர்கால பருவநிலை பற்றிய தவறான நம்பிக்கை

 

குளிர்கால பருவநிலை உங்களுக்கு நோயைக் கொடுத்து விடும் என்பது தவறான நம்பிக்கை!

வ்ரீமேன் லைவ் சயின்ஸ் பத்திரிகைக்கு அளித்த பேட்டியில், வெறும் குளிரானது குளிரைத் தருவது உண்மை தான் என்றாலும் இப்படிப்பட்ட உஷ்ணநிலை மட்டும் வைரஸ் தாக்குதலைத் தந்து விட முடியாது என்கிறார்.

 

தி நியூ இங்கிலாந்து ஜர்னல் ஆஃப் மெடிசின் என்ற பத்திரிகை இதை விரிவாக வெளியிட்டுள்ளது.

ஒரு இதமான உஷ்ணநிலையில், குளிர் கிருமிகளைத் தும்மும் போது ஏற்படும் நோயை விட, நிச்சயமாக ஐஸ் பாத் எடுப்பதாலோ அல்லது குளிர் அறையில் நடுங்குவதாலோ நோய் வர வாய்ப்பில்லை என்பது தான் உண்மை!

 

ஆனாலும் கூட குளிரான சூழ்நிலை விஷக்கிருமிகளை எப்படித் தாக்குகிறது என்பது தெரியவில்லை.

 

சில விஞ்ஞானிகள் குளிர் காலத்தில் எல்லோரும் வீட்டில் அதிக நேரம் இருப்பதாலும் ஒருவருட்ன் ஒருவர் அதிகமாக ஊடாடுவதாலுமே கிருமிகளின் தாக்குதலுக்கு இலக்காகின்றனர் என்கின்றனர்!

 

 

  • மூளைத் திறனைப் பயன்படுத்துதல் பற்றிய தவறான தகவல்

 

பல ஆண்டுகளாகத் திருப்பித் திருப்பிச் சொல்லப்படும் ஒரு தகவல் நாம் நமது மூளைத் திறனில் பத்து சதவிகிதமே உபயோகப்படுத்துகிறோம் என்பது!

 

தன்னம்பிக்கை ஊட்டும் மோடிவேஷனல் பேச்சாளர்களுக்கு இப்படிப் பேச்சை ஆரம்பிப்பது ஒரு வழக்கமான ஆரம்பம். 1907இலிருந்தே இவர்கள் உங்கள்  மூளையில் பத்து சதவிகிதமே நீங்கள் பயனப்டுத்துகிறீர்கள் என்று சொல்லி வருகின்றனர். ஆனால் இது உண்மை இல்லை.

 

வரீமேனும் இந்தியானா பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் ஆரான் கரோலியும் ஒரு புத்தகத்தையே இப்படிப்பட்ட மூட நம்பிக்கையைப் போக்க எழுத வேண்டியதாயிற்று!.

இன்று மூளையை ஸ்கேன் செய்து அதன் இயக்கத்தை எந்த ஒரு நேரத்திலும் பார்க்கும் விஞ்ஞானிகள் இந்தத் தவறான த்கவலை நினைத்துச் சிரிக்கின்றனர்!

 

இது ஜனரஞ்சகமான உணமை, அவ்வளவு தான்! நாம் நமது மூளையின் முழுத் திறனை எட்டவில்லை என்று நம்பும் ஒரு நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் பரப்பப்படும் தகவ்ல் இது என்கிறார் வ்ரீமேன்!

 

  • இனிப்பு எனர்ஜியை அதிகமாக்கி பிரச்சினை தரும் என்பது பற்றிய தவறான தகவல்

 

 

ஜீனி அல்லது இனிப்பைச் சாப்பிடும் குழந்தைகள் ‘லிட்டில் பிசாசுகளாக’ மாறிக் கொண்டாட்டம் போடுகின்றனர் என்பது எல்லாப் பெற்றோரின் நம்பிக்கையாக இருக்கிறது.

கூல் எய்ட் என்ற சர்க்கரை இனிப்பில்லாத ஒரு மருந்தை குழந்தைகளுக்குக் கொடுத்தனர் ஆய்வாளர்கள். ஆனால் அதில் இனிப்பில்லை என்ற தகவல் பெற்றோர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்படவில்லை.

பெற்றோர்களோ தங்கள் குழந்தைகள் இனிப்பைச் சாப்பிட்டதால் அதிக எனர்ஜியுடன் ஓவர்-ஆக்டிவ் ஆக இருப்பதாகப் புகார் செய்தனர்!

 

1994இல் ஜர்னல் ஆஃப் அப்நார்மல் சைல்ட் சைக்காலஜி என்ற பத்திரிகையில் இந்த வேடிக்கையான ஆராய்ச்சியின் முழு விபரமும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

 

 

  • தலையில் அடிபட்டு விட்டால் அது மிகவும் ஆபத்து என்ற நம்பிக்கை

 

தலையில் அடிபட்ட ஒருவர் சுயநினைவுடன் இருக்க வைக்கப்பட வேண்டும் பொதுவாக அனைவரிடமும் உள்ள ஒரு நம்பிக்கை.

தலையில் அடிபட்டுவிட்டால் உடனடியாக மருத்துவ உதவி தேவை என்பது சரி தான்! ஆனால் இது உடனடியாக உயிரைப் பறித்து விடும் என்பது தவறு! ஒரு குறிப்பிட்ட விதமான விதத்தில் தலையில் பட்ட அடியை வைத்துக் கொண்டு பொதுவாக இந்த நம்பிக்கையைப் பரப்பி விடுகிறார்கள் அனைவரும்!

 

எந்த ஒரு அடியானது மூளையில் இரத்தக் கசிவை ஏற்படுத்துகிறதோ அது தான் ஆபத்தான ஒன்று! இவர்களுக்கு ல்யூசிட் பீரியட் (Lucid Period) என்பதைத் தொடர்ந்து கோமா நிலையோ அல்லது சில சமயம் மரணமோ சம்பவிக்கும். ஆனால் இது மிகவும் அசாதாரணமான ஒன்று. சாதாரணமாக இது எளிதில் சம்பவிக்காது. என்கிறார் வ்ரீமேன்.

டாக்டரைப் பார்த்துவிட்டு அவர் இது சாதாரணமான அடி தான் என்று சொல்லி விட்டால் கவலைப்பட ஏதுமில்லை என்பது வ்ரீமேனின் ஆறுதலான செய்தி!

 

  • இன்னும் சில தவறுதலான நம்பிக்கைகள் பற்றி அடுத்த இதழில் பார்க்கலாம்!

*************

 

ஆதாரம் : லைவ் ஸயின்ஸ் இதழ்

நன்றி: லைவ் ஸயின்ஸ்

 

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 5, 2017  •  Permalink
Posted in அறிவியல்
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 5, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/05/%e0%ae%86%e0%ae%b0%e0%af%8b%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf%e0%ae%af-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b2-%e0%ae%a4%e0%ae%b5/

British Atrocities in India (Post No.3787)

Compiled by London swaminathan

 

Date: 4 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 10-30 am

 

Post No. 3787

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

Following are the excerpts from the book ‘Orient and Occident’ Written by Manmath C Mallik, Barrister at Law, London (Year 1913):-

 

Blood Boiling Anecdotes:

Page 110/111

 

“Neither better- caste Hindus nor Bengalis of any caste would serve foreigners in any menial capacity; but the low class Hindu and Moslem are always available, and these may, by their timid and unintelligent ways, perhaps rouse the foreigner’s ire. Beating of servants is so common in European society outside Presidency towns that an employer that has been an exception to the rule is sometimes heard to brag that he has never thrashed his servants. The thrashing is indirectly encouraged by the judiciary and local police, who, on account either of backstairs influence or of fear of incurring the displeasure of superiors, let a culprit escape justice, except in very grave cases that cannot be hushed up, and even then the murderer is generally let off with a fine of twenty or thirty rupees (E1 5s. to €2), because European juries, composed of clerks and shop- assistants, cannot be persuaded to convict of grave offence a member of their own race.” It is, as a London paper once remarked, cheap homicide.” It is doubtless cheap for the criminal but it is far from cheap for the Government, for every such case undermines its authority and prestige and shakes the popular faith in its capacity to protect its subjects. By law the Government has power to appeal against acquittals or inadequate punishment to the High Court, and when this power is exercised in the more advanced provinces a conviction with a term of imprisonment generally satisfies the claims of justice. In these cases the poor witnesses, being of the class to which the victim belongs, are so browbeaten and frightened when giving evidence that they often contradict themselves in details. Such contradiction is made the excuse for acquittal or for a nominal punishment when a European is the offender; but on much flimsier evidence Indians charged with similar offences are severely punished or sent to the gallows.

 

 

Page 114 of ORIENT AND OCCIDENT

 

“A few cases may serve to illustrate the state affairs. In the first week of February, 1911, a Mohammedan member of the Viceroy’s Council was travelling in the only first-class compartment of a train. A European military officer, joining the train, felt himself too exalted to travel with a native,” and asked the Indian gentleman to leave the compartment, on his hesitating to move as there was no other first-class carriage, the officer forced him, by the threat of using his sword, to get out and to go into a second-class carriage. The Anglo-Indian papers did not report the promotion, usual in such cases, gained by this officer for his “imperial” attitude towards an Indian gentleman. This is by no means an isolated instance.

 

There is scarcely an Indian judge, Raja, or Councillor (not to speak of humbler mortals) that has not had, when travelling by rail, similar experience of this rude imperialism. In answer to a question in the House of Commons in April, 1911, the Under- Secretary for India stated a case in which a Mohammedan Councillor had left his servant in charge of his luggage in a first-class compartment while he was in the restaurant car. A European sub-engineer of the railway turned the servant out, and forced him to travel to the next station (43 minutes) on the footboard. It was stated that the “imperial” engineer was made to apologize to the Mohammedan Councillor, but it was not stated whether the apology was tendered in the presence of the servant, who was arrested by the police for breach of railway regulations by travelling on the footboard and for failing to commit suicide. The engineer doubtless became a hero in his community and received promotion for his imperial bearing. The treatment of third- class passengers by the lower type of Europeans, as well as by the railway servants generally, may be imagined.

 

One would have thought that after the beneficent influence produced by the Royal visit cases of assault at railway-stations on Indian gentlemen would be unknown. In January, 1913, a case is reported to have been heard in the second magistrate’s court at Bombay, in which an I.M.S. was charged with pushing and insulting at the Grant Road station a Hindu gentleman, who with his wife wished to get into a first-class compart- ment next to the one in which the I.M.S. was travelling. Hitherto “high-born” personages in East and West have objected to travel with smaller fry in the same compartment, but matters are advancing fast, and humble individuals must

 

116 ORIENT AND OCCIDENT

 

not wish to travel in the same train with the “imperial” breed. In this case the Hindu gentleman happened to be an ex-sheriff of Bombay. Although, being an athlete, he was strong enough to knock his assailant down, he preferred to lay a charge, at the hearing of which the culprit was let off with an apology.

 

One may imagine what would have happened if the position of the parties had been reversed. Europeans of the type of the I.M.S. are better recruiting- sergeants for the extreme Nationalist Party than seditious preachers and writers, and yet the authorities proclaim their helplessness to control them or to protect the people under their care. While Europeans in India indulge in these pranks, Indian gentlemen, however exalted their rank, receive grudging obedience from their servants and scant courtesy from policemen and subordinate officials, who regard every European tag-rag as a greater personage than even Rajas and Nawabs.

 

At the racecourse at Calcutta the writer once witnessed the Chief of a Tributary State- an honoured guest at the King’s Coronation refused admission to the paddock by the European policeman at the entrance probably because he was dressed in ordinary Indian costume, while every foreigner was being admitted without showing a ticket. A steward luckily seeing from a distance the Maharaja

 

 

Page 117

 

turned away , rushed to the spot and took him in.  These unfortunate incidents are more frequent on railways, and the authorities, instead of punishing the offenders, seem by their inaction and by the approbation of the foreign Press to encourage rudeness in the same way as Colonial harsh treatment of Indians is condoned by the Imperial Government. It is a strange nemesis that so many Moslem gentlemen have recently experienced such rudeness, as if to prove to Moslems generally the falsity of the anxiety of reactionary officialdom to conciliate them at the expense of Hindus. Perhaps the apology is tendered when the offended party is Moslem, while no notice would be taken of insult to a Hindu. Reaction would display greater wisdom if it were to issue private instructions to the “imperial” breed to display their “high-born” manners towards Hindus alone and to conciliate Moslems at every opportunity.

 

So long as this attitude continues, Indian Nationalism has a substantial ground for its propaganda, and with increasing strength its cry will grow louder that the only security against foreign outrage is to deport the offender. There are people in Britain who object to travel in the same railway compartment with their humbler fellow-countrymen not so well groomed as themselves, and who object to go up in lifts with servants or postmen.

 

 

 

 

Page119

 

American Atrocities against Blacks

 

Matters in India have not yet come to the pass described in a book reviewed in a London Liberal journal in July, 1910, where it is stated that in parts of the United States, when a white man takes a dislike to a negro and shoots him dead, a false charge against the negro of attempting to kill him is pleaded as his excuse;  that such charge is certified by other white men that were never near the place of outrage, and that on such evidence the murderer is acquitted, and the judge comes down from the bench to congratulate the accused and to express regret for putting him on trial.

 

In India, the people being meek and disarmed, the excuse of threatened assassination or outrage is not available but pretexts for assaults are often found and the criminal goes scot-free. Impartial justice is of prime importance in advancing contentment and national well-being.

 

 

Page 136

“The Colonial claim is nothing but an arrogant assertion of superiority of a petted and pampered portion of the Empire, and of their ability to dictate to its rulers. The attitude of British statesmen is incomprehensible, since there is nothing to show that in the hour of need the Colonials will be more helpful to the Empire than Indians, or that they will claim no return for any service they may render to their sovereign In any case, if this civil strife is permitted to continue within the Empire, or to grow as it has been doing for some years, it is vain to expect peace and prosperity under the existing political conditions.

 

“Asiatics, if not permitted to give blow for blow, which alone will bring the uncultured Colonial to reason, will be driven to seek other means of rousing his conscience and of advancing the happiness of mankind. The British Empire or Dominions or Possessions- by whatever name it may please people to call the British territories in Asia-cannot be safe under present conditions. Until the people of India are fully trusted, and bold statesmanship removes all barriers from their paths of service to their sovereign and country, the British dominions will owe a good deal of their security to foreign alliances or to the goodwill of foreign nations”.

 

(Thousands of such incidents made Gandhi, Tilak, Netaji, Poet Bharatiyar and others to fight against the British rule in India)

 

–Subham–

1 Comment
by Tamil and Vedas on April 4, 2017  •  Permalink
Posted in History
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on April 4, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/04/british-atrocities-in-india-post-no-3787/

சச்சரி, குச்சரி, பிச்சரின் பிதற்றல் — கம்பனின் சங்கீத அறிவு (Post No.3786)

Written by London swaminathan

 

Date: 4 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 6-59 am

 

Post No. 3786

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

தமிழர்களின் அபார இசை அறிவை விளக்கும் சில பாடல்களைக் காண்போம்:-

 

நச்சு எனக் கொடிய நாகக் கள்ளொடு குருதி நக்கி

பிச்சரின் பிதற்றி அல்குல் பூந்துகில் கலாபம் பீறி

குச்சரித் திறத்தின் ஓசை களம் கொள குழுக்கொண்டு ஈண்டி

சச்சரிப் பாணி கொட்டி நிறை தடுமறுவாரும்

–ஊர்தேடு படலம், சுந்தர காண்டம்

 

பொருள்:

அரக்கியர் சிலர் பாம்பின் விஷம் என்று கூறத்தக்க கள்ளையும், பல வகைப் பிரணிகளின் குருதியையும் குடித்து மயங்கினர்; அதனால் குச்சரி என்னும் பண்ணின் தன்மை குரலில் கலக்க, பைத்தியக்காரர் போலப் பிதற்றினர்; சச்சரி என்னும் தோல் கருவி போலக் கைகளைத் தட்டினர். அல்குலின் மீது அணிந்த மெல்லிய ஆடையையும், கலாபம் என்னும் 25 கோவையுள்ள இடையணியையும் கிழித்துக்கொண்டு மனநிலை  தடுமாறினர்.

 

இந்தப் பாட்டில் இன்னொரு விஷயமும் உள்ளது. 25 கோவையுள்ள கலாபம் என்ற இடையணியையும் அரக்கியர் அணிந்து கொண்டிருந்தனர். வராஹமிஹிரர் என்னும் அறிஞர் 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதிய பிருஹத் சம்ஹிதா என்னும் என்சைக்ளோபீடியவில் (கலைக் களஞ்சியத்தில்) ஏராளமான கோவையுள்ள முத்து மாலைகளைப் பட்டியலிடுகிறார். உலகிலேயே அதிக நகைகளை அணிந் தவர்கள் இந்துக்கள் இதை 2200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னுள்ள பார்ஹுத் சிற்பங்களில்கூடக் காணலாம்.

இன்னொரு பாட்டில் அரக்கியர் வீட்டில் கேட்ட சங்கீத ஒலிகளைக் கம்பன் பாடுகிறான்.

 

சங்கொடு சிலம்பும் நூலும் பாத சாலகமும் தாழ

பொங்கு பல்முரசம் ஆர்ப்ப இல்லுறை தெய்வம் பேணி

கொங்கு அலர் கூந்தல் செவ்வாய் அரம்பையர் பாணிகொட்டி

மங்கல கீதம் பாட மலர்ப் பலி வகுக்கின்றாரை.

 

–ஊர்தேடு படலம், சுந்தர காண்டம்

 

 

பொருள்:

கூந்தலையும் செவ்வாயயையும் உடைய தேவ மகளிர், தாளம் போட்ட படி மங்கலப் பாடல்கள் பாடினர். சங்கு வளையல், சிலம்பு, மேகலை, பாதரசம் ஆகிய அணிகலன்களின் ஒலிகள் தாழுமாறு பலவகையான முரசுகள் முழங்கின. அச்சூழலில் இல்லுறை தெய்வத்தை வணங்கி, மலரினால் அருச்சனை செய்யும் அரக்க மகளிரை, சீதையத் தெடிச் சென்ற அனுமான கண்டான்.

 

 

இங்கு அரக்கர் வீட்டில் மங்கல கீதம் ஒலித்தது, முரசுகள் முழங்கியது ஆகிய சங்கீத விஷயங்களைச் சொல்லும் கம்பன், ஆரிய-திராவிட இனவாதப் புரட்டர்களுக்கு ஆப்பு வைப்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

சில வெளிநாட்டு அரைவேக்காடுகளும், திராவிடப் புரட்டர்களும், ராவணன் என்பவன் திராவிடன் என்றெல்லாம் கதைகட்டி, அரசியல் செய்து வருவதை நாம் அறிவோம். ஆனால் இங்கே அரக்க மகளிர் வீட்டிலுள்ள பூஜை அறைகளில் மலர்கொண்டு பூஜை செய்ததைக் கூறுகிறான். ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இப்படி இல்லுறை தெய்வம் இருந்ததையும் அந்த தெய்வங்களுக்குத் தமிழர்கள் மலர், இலை (வில்வம், துளசி), புல் (அருகம் புல்) முதலியன கொண்டு பூஜை செய்ததையும் கபிலர் முதலான சங்கப் புலவர்கள் பாடியிருப்பதையும் கவனிக்க வேண்டும், அரக்கர்கள், இத்தோடு, தீய குணங்களுடன் வாழ்ந்தனர் என்பதையும் அறிதல் வேண்டும்.  நமது ஊரிலுள்ள திருடர்களும்   , ஏமாற்றுப் பேர்வழிகளும், கொள்ளையர்களும் கூட தெய்வத்தை பூஜிப்பது போன்றது இது.

 

xxxx

 

நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் எழுதிய “இசைத் தமிழ் அதிசயங்கள்” என்ற கட்டுரையின் ஒரு பகுதியை மட்டும் கீழே தருகிறேன். முழுக்கட்டுரையும் வேண்டுவோர் இதே பிளாக்கில் 4 ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் எழுதிய கட்டுரையைக் காண்க.

 

இசைத் தமிழ் அதிசயங்கள்

posted on 31 January 2013; by London swaminathan

1).காரைக்கால் அம்மையார் திருவாலங்காட்டு மூத்த திருப்பதிகத்தில் தமிழ் இசைக் கருவிகள் பட்டியலை ஒரே பாடலில் அழகாகக் கொடுத்திருக்கிறார்:

“ துத்தங்கைக் கிள்ளை விளரி தாரம்

உழைஇளி ஓசைபண் கெழும பாடிச்

சச்சரி கொக்கரை தக்கை யோடு

தகுணிதம் துந்துபி டாளம் வீணை

மத்தளம் கரடிகை வன்கை மென்றோல்

தமருகம் குடமுழா மொந்தை வாசித்து

அத்தனை விரவினோ டாடும் எங்கள்

அப்பன் இடம்திரு வாலங் காடே”

 

இதில் குரல், துத்தம், கைக்கிளை உழை இளி விளரி தாரம் என்பன ஏழு ஸ்வரங்களாகும்.

சச்சரி,கொக்கரை, தக்கை, தகுணிதம் கரடிகை, வங்கை, மெந்தோல் ,டமருகம், குடமுழா என்பன தோல் கருவிகள். அல்லது தாளம் எழுப்பும் கருவிகள். துந்துபி ஊதும் கருவி.

 

 

 பத்துப் பாட்டில்

2).பத்துப் பாட்டில் ஒன்றான மலைபடு கடாம் என்ற நூலில் கூத்தர் கொண்டு சென்ற வாத்தியங்களின் பட்டியல் வருகிறது:

“ திண்வார் விசித்த முழவோடு ஆகுளி

நுண்ணுருக் குற்ற விளங்கடர்ப் பாண்டில்

மின்னிரும் பீலி அணிதழைக் கோட்டொடு

கண்ணிடை வகுத்த களிற்றுயிர்த் தூம்பின்

இளிப்பயிர் இமிரும் குறும்பரத் தூம்பொடு

விளிப்பது கவரும் தீங்குழல் துதைஇ

நடுவுநின் றிசைக்கும் அரிக்குரல் தட்டை

கடிகவர்பு ஒலிக்கும் வல்வாய் எல்லரி

நொடிதரு பாணிய பதலையும் பிறவும்

கார்க்கோட் பலவின் காய்த்துணர் கடுப்ப

நேர்சீர் சுருக்கிய காய கலப்பையீர் ( மலைபடு. 1-14)

 

இவ்வரிகளில் முழவு, ஆகுளி, பாண்டில்,  கோடு, தூம்பு, குழல்,  தட்டை, எல்லரி, பதலை முதலிய கருவிகளைக் காண்கிறோம்.

இசைக் கருவிகளை தமிழர்கள்  தோல் கருவி, துளைக் கருவி, நரம்புக் கருவி ,கஞ்சக் கருவி என்று பகுத்து வைத்தனர். குழலும் கோடும் தூம்பும் துளைக் கருவிகள் முழவு, முரசு, பறை, பதலை, துடி போன்றன தோல் கருவிகள். யாழ் என்பது நரம்புக் கருவி. பாண்டில் என்பது கஞ்சக் கருவி. (ஜால்ரா போன்றது).

 

சிலப்பதிகார உரையில்

சிலப்பதிகார உரையில் அடியார்க்கு நல்லார் மேற்கோளாகத் தரும் பாடல்:
பேரிகை படக மிடக்கை யுடுக்கை
சீர்மிகு மத்தளஞ் சல்லிகை கரடிகை
திமிலை குழமுழாத் தக்கை கணப்பறை
தமருகந் தண்ணுமை தாவிறடாரி
யந்திர முழவொடு சந்திர வலைய
மொந்தை முரசே கண்விடு தூம்பு
நிசாளந்த் துடுமை சிறுபறையடக்க
மாறி றகுனிச்சம் விரலேறு பாகந்
தொக்க வுபாங்கந் துடிபெறும் பாஇயென
மிக்க நூலோர் விரித்துரைத்தனரே
(தோற் கருவிகள்: தண்ணூமை, முழவு, தட்டை, முரசு, பறை, பம்பை, குளிர், தொண்டகச் சிறுபறை, கிணை, பதலை, ஆகுளி, துடி, தடாரி, எல்லரி, மத்தரி.

 

–subham–

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 4, 2017  •  Permalink
Posted in அறிவியல், கம்பனும் பாரதியும், தமிழ் பண்பாடு, Music
Tagged , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 4, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/04/%e0%ae%9a%e0%ae%9a%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%ae%b0%e0%ae%bf-%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%9a%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%ae%b0%e0%ae%bf-%e0%ae%aa%e0%ae%bf%e0%ae%9a%e0%af%8d%e0%ae%9a%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%a9/

பேயை விரட்ட எலியே போதும்! ஹிட்டைட்ஸ் கண்டுபிடிப்பு! (Post No.3785)

62cc8-img_2184

Written by London swaminathan

 

Date: 3 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 20-56

 

Post No. 3785

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

19b62-img_2187

பேயை விரட்ட ஒவ்வொரு பண்பாட்டிலும் பலவகை மாய மருந்துகள், மந்திர, தந்திரங்கள் உள்ளன.

ஆனால் 3500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, துருக்கி, சிரியா முதலிய நாடுகளின் பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பிரதேசத்தை ஆட்சி செய்த ஹிட்டைட்ஸ் HITTITES மக்கள் எலியைக் கொண்டே பேய்களையும் செய்வினகளையும் விரட்டும் மந்திரங்களைப் பிரயோகித்தனர். இது பற்றிய விவரத்தைச் சொல்லுவதற்கு முன்னதாக ஹிட்டைட்ஸ் என்பவர்கள் யார் என்று காண்போம்.

இவர்கள் சம்ஸ்கிருத்துடன் தொடர்புள்ள ஒரு இந்திய-ஐரோப்பிய மொழியைப் பேசினர். ஆகையால் ஒரு காலத்தில், இந்தியாவிலிருந்து துருக்கி-சிரியாவுக்குக் குடியேறி இருக்கலாம். இவர்களுடைய ஆட்சி 450 ஆண்டுகளுக்குச் சிறப்பாக நடந்தது.

 

உலகில் முதல் முதலில் சர்வதேச (INTERNATIONAL TREATY) உடன்படிக்கையை, எழுத்து மூலம் செய்தவர்கள் தாங்களே என்று இவர்கள் பெருமை பேசுவர். ஹிட்டைட்ஸ் ஆண்ட பகுதியின் தலை நகர் ஹட்டுசா (Hattusa) . இதன் தற்போதைய பெயர் (Bogazkoy) பொகாஸ்கோய். இது துருக்கியில் உள்ளது. இங்கு 1920-களில் நூற்றுக் கணக்கான களிமண் பலகைக் கல்வெட்டுகள் கிடைத்தன. அதில் இந்த உடன்படிக்கை பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.

 

(பொகாஸ்கோயில்தான் கி.மு.1380 ஆம் ஆண்டு சம்ஸ்க்ருதச் சொற்களுடைய கியுனிபார்ம் லிபி கல்வெட்டும் கிடைத்தது. இதில் ரிக் வேத தெய்வங்கள், வேத மந்திரத்திலுள்ள அதே வரிசைக் கிரமத்தில் உள்ளதால், அப்போதே ரிக்வேதம் துருக்கி வரை சென்றதற்கான சான்றுகள் கிடைத்தன. இதன் பிறகு குதிரைப் பயிற்சிப் புத்தகம் சம்ஸ்கிருத எண்களுடன் கிடைத்தது).

 

ஹிட்டைட்ஸ் சர்வதேச உடன்படிக்கை சத்சீலி என்ற மன்னனுக்கும் எகிப்திய மன்னன் இரண்டாம் ராமசெஸ்ஸுக்கும் இடையே கையெழுத்தானது. ஒருவர் படைவீரர்களை ஒருவர் துன்புறுத்தக் கூடாது; மனைவி மக்களைப் பழிவாங்கக் கூடாது;  அவரவர் போர்க்கைதிகளை மரியாதையுடன் பரிமாறிக்கொள்வோம் என்று அந்த உடன்படிக்கை கூறுகிறது. தற்காலத்தில் உள்ள எல்லா  உடன்படிக்கை களுக்கும் இது மூல உடன்படிக்கையாகச் செயல்படுகிறது.

 

( நான் முன்னர் எழுதிய கட்டுரையில் நச்சினார்க்கினியர் சொல்லும் ஒரு அதிசய விஷயத்தை குறிப்பிட்டிருந்தேன். பாண்டிய மன்னனுக்கும் ராவணனுக்கும் இடையேயுள்ள சமதான உடன்படிக்கை பற்றி நச்சி. அதில் கூறியிருக்கிறார். மஹாபாரத, ராமாயண இதிஹாச நூல்களிலும் உடன்படிக்கை பற்றி வருகிறது ராமனுக்கும்- சுக்ரீவனுக்கும்  இடையே அக்னி சாட்சியாக ஏற்பட்ட உடன்படிக்கையில் உனது நண்பன் எனது நண்பன்; உனது எதிரி எனது எதிரி என்று ராமன் சொல்கிறான். இப்போதுள்ள நாட்டோ (NATO) ராணுவ ஒப்பந்தங்களுக்கெல்லாம் மூல உடனபாடு நம்முடையது. ஆனால் பெரிய வித்தியாசம்; இன்று கல்வெட்டு வடிவில் நமக்குச் சான்றுகள் இல்லை; ஹிட்டைட்ஸ்களிடம் இருக்கிறது!)

இன்னொரு சுவையான விஷயமும் களிமண் கல்வெட்டில் உளது; ஒரு மன்னன் தன் மகன் பற்றிப் புகார் செய்யும் கல்வெட்டு அது. அவன் நடத்தை சரியில்லாதவன் என்று சொல்லி, மகனுக்குப் பட்டம் கட்டாமல் வேறு ஒருவனுக்கு அரசன் பட்டம் கட்டிவிட்டு அவனுக்கு மக்களிடம் இரக்கத்துடன், கருணையுடன் நடந்துகொள் என்று உத்தரவிடும் கல்வெட்டு அது.

(இதுவும் இந்துக்களிடம் இருந்து சென்ற கோட்பாடே. வேனன் என்ற புராண கால அரசனை மக்களே தூக்கி எறிந்தனர். விஜயபாஹு என்ற கலிங்க மன்னனை, அவனது தந்தையே நாடு கடத்வே அவன் இலங் கையில் புதிய வம்சத்தை நிறுவினான். மனுநீதிச் சோழனோ தவறிழைத்த மகனையே தேர் சக்கரத்தில் நசுக்கினான்.)

 

அரசனைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சபையைக் கலந்தாலோசியுக்கள் என்று இன்னும் ஒரு கல்வெட்டு சொல்லும்; இதுவும் இந்தியாவில் சென்ற கருத்தே; வேதகாலத்தில் சபா, சமிதி இருந்ததை வேதமே சொல்கிறது அதற்கடுத்த காலத்தில் எண்பேராயம், ஐம்பெருங்குழு  இருந்ததை சங்கத் தமிழ் இலக்கியமும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியமும் செப்புகின்றன

 

உலகிலுள்ள எல்லா கலாசாரங்களைப் போல ஹிட்டைட்ஸ் மக்களிடமும், பேய், பிசாசு, செய்வினை, தீட்டு, அபசாரம், கடவுளின் கோபம், இறந்தோரின் கோபம், நோயைக் கொடுக்கும் தீய சக்திகள் என்றெல்லாம் பல நம்பிக்கைகள் இருந்தன. அதை நீக்குவதற்கு ஆண்களில் குறி சொல்லுவோரும், மூத்த பெண் சோதிடரும்/ குறி சொல்வோரும் இருந்தனர். செய்வினை, தீவினை, முன்வினைகளை ஏதாவது ஒரு பொம்மை, உருவம், அல்லது பிராணிகளின் மீது ஏற்றி அதை விரட்டிவிடுவது அல்லது புதைப்பது வழக்கமாக இருந்தது. இந்தச் சடங்கு , பாதிக்கப்பட்ட ஆளின் வீட்டில் நடக்கும்.

இந்த மந்திர தந்திரங்களில் கைகள் மூலம் பலவிதமான சைகைகள், சமிக்ஞைகளையும் பயன்படுத்துவர்

8d7e5-img_2191

எலியை விரட்டு!

பதிக்கப்பட்ட ஒருவரின் வலது காலிலும் கையிலும் கயிற்றைக் கொண்டு ஒரு  தகரத்தைக் கட்டிவிடுவர். பின்னர் மந்திரங்கள் சொல்லிவிட்டு, அந்தத் தகரத்தை ஒரு எலியின் மீது கட்டிவிட்டு கீழ்கண்ட மந்திரத்தை பேய் விரட்டும் மந்திரவாதி சொல்லுவார்:

“நான் இந்த ஆளிடம் இருந்த தீய சக்தியை எடுத்து எலியின் மீது சுற்றிவிட்டேன்; இந்த எலியானது காடு, மலை, கிராமம், பள்ளத்தாக்கு என்று ஓடட்டும். ஏ! ஜார்னிஜா, ஏ தார்படஸ்ஸா எடுத்துக்கொள்” — என்று இவ்வாறு இரண்டு துஷ்ட தேவதைகளின் பெயர்களைச் சொல்லி எலியை விரட்டிவிடுவர்.

பேயும் அதனுடன் போய்விடும் என்று நம்புவோமாக!.

 

–சுபம்–

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 3, 2017  •  Permalink
Posted in சமயம். தமிழ், Miracles
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on April 3, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/03/%e0%ae%aa%e0%af%87%e0%ae%af%e0%af%88-%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f-%e0%ae%8e%e0%ae%b2%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%af%87-%e0%ae%aa%e0%af%8b%e0%ae%a4%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d/

Ghost busting-Hittite Style! (Post No.3784)

Written by London swaminathan

 

Date: 3 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 10-26 am

 

Post No. 3784

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

Who are Hittites?

Hittite civilization, one of the oldest and most splendid in the world lasted for approximately 450 years and  set its signatures to many firsts in history.

 

They were the rulers of Turkey (Anatolia) and Northern Syria from the second millennium BCE. They spoke an Indo-European language (close connection with Sanskrit). They ruled from Hattusa ( now known as Bogazkoy in Turkey). They over threw Babylonian Empire. They became very powerful between 1400-1200 BCE and successfully waged war with Egypt.

Like any ancient culture they believed in ghosts and exorcism. Their methods were very funny. They used mouse to get rid of the ghosts. But their spells are similar to the spells in Atharvana Veda.

A voluminous book released in December 2013 with the title HITTITES gives lot of interesting information.

Salient features of the Civilization:

1.Hundreds of clay tablets were discovered in the early part of 20th century. Their texts included an account of training horses and a prayer to the Sky God pleading for relief from a plague epidemic. (The oldest archaeological evidence for Sanskrit language and Vedic deities – 1400 BCE—were discovered here)

 

2.Once clay tablet referred to the practice of sibling marriage (brother-sister marriage) that was common in Egypt and adjacent regions was hated by the Hittites and they declared it should be punishable by death.

 

  1. On another tablet the king complains of his son who was ambitious to accede to the throne, “Can one who thinks only of himself in this way really love Hattusa? and proclaims a ne heir apparent, instructing him to “Rule the great men of the country with compassion”.

(Hattusa was the capital city. This reminds us of the Puranic King Venan, Bengal King Simhabahu, who founded an empire in Sri Lanka and the Manu Neeti Choza who killed his own son for violating the rules)

 

4.Yet another clay tablet includes the advice: “If you sense someone’s treachery consult the Pankus:, impying the existence of the kind of council and making he Hittites the oldest constitutional kingdom in the world.

(My comments: The Rig Veda has reference to such Sabhas and Samitis. if we take the age of Vedas as 4500 BCE, suggested by Herman Jacobi and B G Tilak, then Hindus are the first to have constitutional assembly; later they developed into Five people council and Eight People Council in classical Tamil period and Classical Sanskrit literature; but we don’t have archaeological evidence).

 

  

  1. The most important of all the clay tablets is that bearing history’s first written treaty, concluded between the Hittites and Egyptians after the Battle of Kadesh, which ended without a conclusive victory for either side. According to this text the Egyptian pharaoh Ramses II and the Hittite King Hattusili III pledges to “maintain friendship, brotherhood and their great kingdoms’ against the common threat posed by the Kingdom of Assyria. From that time on the parties are to show mutual respect for the sovereignty of each, preserve amity between them for ever, and act in alliance against enemy attack. Prisoners and deserters were to be voluntarily and unconditionally returned without subjecting them to violent punishment, causing any tears to flow from their eyes, or taking revenge on their wives and children” This respect for human rights was the most significant characteristic distinguishing the Hittites from their neighbours in the Near East.”

(My comments: This treaty is wonderful indeed! This is the template now we use in all our International Treaties; but Hittites were not the first; Hindus were the first. Mahabharata and Ramayana have such treaties; Sangam Tamil Literature commentator Nacchinarkiniyar gives vital information about a Peace Treaty between the Sri Lankan King Ravana and a Tamil Pandya King. The treaty ‘signed; in front of Agni (Fire between Rama and Sugriva clearly says from this day onwards your enemy is my enemy and my friend is your friend as well; even in the same area Mitanni an kings made an agreement by quoting Rig Vedic deities; but once again we don’t have archaeological proof; but the Hittites had it).

Chasing the Ghost!

“A substantial body of Hittite magic rituals provides us with ample information on ceremonial rituals that served therapeutic and apotropaic purposes. These rituals were used to repel evil and remove impurity and they were performed at the client’s place. The ultimate cause of the client’s impurity could be demons, ghosts, witchcraft, slander, contact with impure substances, the transgression of taboos, or divine anger. The female expert that figures most prominently in the texts is called the ‘old woman’, while he best known male expert is the ‘diviner’.

 

Typical elements of Hittite magic rituals include a variety of symbolic actions and gestures. Evil and impurities were transferred to substitutes, such as figurines and animals. The substitutes could then be disposed of or driven away.

 

In one ritual, the evil affecting the patient is transferred on to a mouse: Tin is attached to the patient’s right hand and foot by means of a bowstring. The tin is then taken off and tied to the mouse with the bowstring. Then the performer of the ritual drives the mouse away and assigns it to two hostile demons that have to be soothed: “ I have taken away the evil from them. I have wrapped it around a mouse. Let this mouse carry it through the mountains, deep valleys, on long roads… Zarniza, Tarpatassa, you take it”.

 

This is one of the many types of rituals.

 

–Subham–

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 3, 2017  •  Permalink
Posted in History
Tagged , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 3, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/03/ghost-busting-hittite-style-post-no-3784/

உன்னம், புதா, உளில், குரண்டம், கிலுக்கம், சென்னம் குணாலம்—கம்பன் தரும் பறவை லிஸ்ட் (Post No.3783)

Written by London swaminathan

 

Date: 3 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 6-01 am

 

Post No. 3783

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

சீதையைத் தேடி அனுமன் இலங்கைக்குப் போனான்; எல்லோருக்கும் தெரிந்த விஷயம்தான். பெரிய கோட்டைச் சுவரைப் பார்த்தான், அகழியைப் பார்த்தான்; பொன் மயமான செல்வச் செழிப்புள்ள இலங்கையைக் கண்டான்; இதெல்லாம் நாம் பல முறை படித்த அல்லது சொற்பொழிவுகளில் செவிமடுத்த செய்திகளே. இதை மட்டும் கம்பனும் சொன்னால் அவனை நாம் மதிக்க மாட்டோம்; போகிறபோக்கில் அவன் சொல்லும் அறிவியல், உயிரியல், மானுடவியல், உளவியல், புவீஇ யல், புவிகர்ப்பவியல், சமயம், பண்பாடு, இசை, நடனம் என்று ஏராளமான செய்திகளையும் சேர்த்துச் சொல்லும் பாங்குதான் கம்பனைக் கொம்பனாக்குகிறது!

 

 

சோழ மன்னனிடம் கோபித்துக்கொண்டு “உண்டோ குரங்கேற்றுக் கொள்ளாத கொம்பு?” என்று சவால் விட்ட கொம்பன் அல்லவா அவன்!

 

இதோ பாருங்கள், இலங்கை ((நகர)) கோட்டையைச் சுற்றியுள்ள மூன்று அகழிகளில் அவன் கண்ட பறவைகளைப் போகிற போக்கில் அடுக்கி விடுகிறான். நீங்கள் கம்ப ராமாயண உரைகளைப் படித்தால் கூட இந்தப் பறவைகளை அடையாளம் சொல்ல முடியாது. ‘தமிழ் வாழ்க’ என்றெல்லாம் கூத்தாடுகிறோம்; கூச்சலிடு கிறோம்; ஆனால் இந்தப் பறவைகள் என்ன என்று ஸூவாலஜி (Zoology) ஆர்னிதாலஜி (Ornithology) படித்தவர்கள் கூட சொல்ல முடியாது. உண்மையில் தமிழை வளர்க்க விரும்புவோர் இவைகளை அறிவியல் முறையில் அணுகி கம்பராமாயணத்துக்கு ஒரு விஞ்ஞான   உரை எழுத வேண்டும்.

உன்னம், நாரை, மகன்றில், புதா, உளில்,

அன்மை, கோழி, வண்டானங்கள், ஆழிப்புள்

கின்னரம், குரண்டம், கிலுக்கம், சிரல்,

சென்னம், காகம், குணாலம் சிலம்புமே

–ஊர்தேடு படலம், சுந்தர காண்டம், கம்ப ராமாயணம்

 

பொருள்;

“உன்னம் போன்ற பறவைகள், நாரைகள், மகன்றில்கள், குருகுகள், உள்ளான்கள், அன்னங்கள், நீர்க் கோழிகள், பெருநாரைகள், சக்கரவாகப் பறவைகள் கின்னரங்கள், கொக்குகள், கிலுக்கங்கள், சிச்சிலி என்னும் பறவைகள், மீன்கொத்திப் பறவைகள், நீர்ப்பருந்துகள், நீர்க்காகங்கள், குணாலங்கள் ஆகிய பல்வகைப் பறவைகள் அவ்வகழியில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தன”.

 

உன்னம் -அன்னப் பறவைகளில் “ஒருவகை”;

புதா- குருகு;

உளில் – உள்ளான்;

வண்டானம்- பெருநாரை;

ஆழிப்புள் – சக்கரவாகப் பறவை;

மகன்றில்- அன்றிலில் “ஒரு வகை”;

கின்னரம் – நீர் வாழ்ப் பறவைகளில் “ஒருவகை”; ஆந்தையையும் இச் சொல் குறிக்கும்;

கிலுக்கம் – நீர் வாழ்ப்பறவைகளில் “ஒருவகை”;

சென்னம் – நீர்ப்பருந்து;

சிரல் – மீன்குத்தி;

குணாலம்- நீர் வாழ்ப்பறவைகளில் “ஒருவகை”;

 

இவ்வாறு சொல்லி உரைகாரர்கள் மழுப்பி விடுகிறார்கள் ‘ஒரு வகை’,’ ஒரு வகை’ என்றே எழுதிக்கொண்டு போனால் அது என்ன என்று சொல்ல வேண்டாமா?

பைபிளில் உள்ள தாவரங்கள், மிருகங்கள் பற்றி எல்லாம் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே படங்களுடன் புத்தகம் போட்டுவிட்டனர். நாமோ சங்க இலக்கியத்தில் வரும் தாவரங்கள், மிருகங்கள், அதே போல மற்ற இலக்கியங்களில் வரும் விஷயங்களுக்கு மழுப்பலாகவே உரை எழுதி வருகிறோம். கம்பனும் கதையை மட்டும் சொல்லிவிட்டுப் போயிருக்கலாமே. அகழியில் உள்ள இத்தனை வகை நீர்வாழ்ப் பறவைகளையும் எதற்குச் சொல்ல வேண்டும் ? அறிவியல் தமிழ் அழியாமல் பாதுகாக்கத்தானே அவன் இப்படி பட்டியல் போடுகிறான்.

 

இது போல அவன் சொல்லும் ஆயுத வகைகளை நாம் இனம் காண முடியவில்லை. முயன்று பார்த்தால்  —- தமிழ் அறிஞர்கள், விஞ்ஞானிகள் கூட்டு மாநாடு போட்டால்— இவைகளை தெள்ளிதின் விளக்கமுடியும்

(கபிலர் பாடிய குறிஞ்சிப் பாட்டிலுள்ள 99 தாவரங்களின் படங்கள், தாவரவியல் (botanical names) பெயர்களைக் கண்டேன்; அதில் சில பிழைகளும் குறைபாடுகளும் உள; ஆயினும் ஒரு சிலர் முயன்று அதைச் செய்திருப்பது பாராட்டுக்குறியது; தாவரவியலாளருடன் அமர்ந்தால் குறைகளை நீக்க முடியும்).

தமிழ் வாழ்க! கம்பன் புகழ் ஓங்குக!

 

1 Comment
by Tamil and Vedas on April 3, 2017  •  Permalink
Posted in இயற்கை, கம்பனும் பாரதியும்
Tagged , , , ,

Posted by Tamil and Vedas on April 3, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/03/%e0%ae%89%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%a9%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%81%e0%ae%a4%e0%ae%be-%e0%ae%89%e0%ae%b3%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b0%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%9f/

Interesting Funerary Customs during Ramayana Period (Post No.3782)

Written by London swaminathan

 

Date: 2 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 15-30

 

Post No. 3782

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

There are very interesting funerary customs in Valmiki Ramayana. Since they are only minor details, many of us miss them. Some of the dead were cremated; some were buried. We don’t know why. Let us look at them one by one:-

 

Bhagiratha performing the funeral rites for his ancestors occurs in the Balakanda. Bhagiratha made the Ganges water to flow on the ashes of ancestors and liberated them. He also performed the funeral rites with the sacred water in accordance with the tradition.

Here we come across some important points:

1.Dissolving the ashes of the dead in Ganges water existed at least from the days of Bhagiratha. Even today Hindus dying in different parts of the world, make arrangements for their ashes to be dissolved in the Holy Ganges. From Vedic days, Hindus were mostly cremated.

2.Even During Bhagiratha’s days there was a tradition of performing funeral rites.

3.Water is used in all the rites.

  1. In the Rig Veda, the oldest religious book in the world and in the Sangam Tamil literature, we come across both burials and cremations.

 

When Dasaratha died….

Dasaratha’s body was immersed in a vat of oil for preservation.

 

“Raising the body of King Dasaratha from the earth, where it had been immersed in oil, seeming as it were asleep, the face like the colour of gold, he (Bharata) placed it on a magnificent couch, adorned with every kind of precious stones, and, plunged in grief, said to his father……”

(Ayodhya Kanda, Chapter 76)

Vasishtha said to him, “ O Valiant Prince, without hesitation or repining, carry out the funeral rites of the king that should be performed”.

Be it so! answered Bharata, and obedient to Vasishtha’s command, he summoned the priests speedily from all side with their attendants and sages. The fires for that Indra among men were prepared outside Agnyagara (Fire Chamber) and kindled in accord with the rituals by the priests and sacrificial attendants. Thereafter the servants placing the body of the king on a litter, with dejected minds bore it away, weeping the while; the people scattering gold, silver and cloths of many kinds went before the king, whilst others assembled sandal wood, sweet aloes and different fragrant essences with heaps of Sarala, Devadaru and Padmaja wood in order to build the funeral pyre. Then drawing near where the king lay, the Ritvijas offered sandal, stalks of water lilies, sweet roots and perfumes, and, pouring oblations into the fire, began the recitation of the silent prayer; thereafter, as laid down in the scriptures, the singers of the Sama Veda started their chanting.

Then the women of the inner apartments left the city in palanquins and chariots according to their rank, escorted by aged guards; and the priests circumambulated the royal pyre, keeping it on their left and the women plunged in grief followed, led by Kauslaya. Thereupon piercing cries, like unto ospreys, arose, which was the wailing of the women, who in their despair emitted innumerable plaints as they descended from their chariots on to the banks of the Sarayu River.

Having performed the water ritual (The Funeral rites consist of two parts, the burning and the cooling of the body by libations, called Tarpana. Each attending is required to offer an Anjali of water – that which can be contained in the hollow of the hands – to the deceased.), the wives of the monarch, as also the counsellors and priests, in company with Bharata, returned to the city, their eyes bathed in tears, and for ten days, observing deep mourning, slept on the ground.

(The Smriti lays down twelve days for the kings and sixteen for other Kshatriyas, but the sage Parasara fixes ten days for Kshatriyas in general).

My comments:

1.Hindus and the Government of India observe a mourning period of ten to thirteen days until today.

2.Funeral pyre is made up of sandal, aloe, agar and other fragrant woods.

3.Holy water from different sources are used

  1. Our forefathers knew the technique of preserving dead bodies. Since Bharata had to travel very fast in Chariot from the border of Iran-Afghanistan to Ayodhya in Uttar Pradesh (India), Chief Priest ordered the body to be preserved in medicinal oil.
  2. Royal women also came in palanquins to attend the funeral.

6.Note that there was no Suttee (wives dying with husband in the funeral pyre); all the three queens returned home after bathing in Sarayu.

7.Tarpan (water oblation) continues until today. We can’t see such a continuity in any other parts of the world. For over 5000 years the ceremonies are kept almost intact. Only now it is changing because relatives have spread far and wide.

  1. Going around the dead body in the anti-clock wise direction is done even today.

Chapter 77 of Ayodhya Kanda gives following details: –

Ten days have passed; on the eleventh day Bharata and Shatrugana fainted during the ceremonies; those who watched them also felt sad. The bothers fell like Indra Dwaja (standard).

 

This simile use in the chapter twice shows Valmiki lived long before other poets. Indra dwaja (flag of Indra) is knocked down during the festival. Tamils also celebrated according to Tamil epics. But later it stopped.

 

On the 13th day, the virtuous and gentle spiritual preceptor Vasishtha said, “O,Lord, this is the thirteenth day since the death of your father. Why do you delay in collecting the bones and ashes? All beings, without exception, suffer three things. Once cannot eschew them.”

 

Three things= Hunger and thirst, Pleasure and pain, Life and Death.

 

Then helped by the Chief Minister Sumantra both brothers completed the funeral rites.

In some communities, the ashes are collected on the second day and the ceremony finishes on the 12th day; on the thirteenth day, they do the purification ceremony.

 

We will see what Rama did with the bodies of demons, Bird King Jatayu and others in the next article.

 

Source book: The Ramayana of Valmiki, Translated by Hari Prasad Shastri

 

—Subham–

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 2, 2017  •  Permalink
Posted in Culture, Ramayana & Mahabajarata, Religion, Uncategorized
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on April 2, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/02/interesting-funerary-customs-during-ramayana-period-post-no-3782/

ஒரே நாளில் விவாகரத்து செய்த ராணி- எகிப்திய அதிசயங்கள்- 26 (Post No.3781)

Written by London swaminathan

 

Date: 2 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 14-00

 

Post No. 3781

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

இரண்டாம் ஆர்சினோ ARSINOE II (கி.மு.270)

தந்தை பெயர் முதலாம் டாலமி; தாயின் பெயர் பெர்னிஸ் (BERENICE I ).

இவள் முதலில் அலெக்ஸாண்டரின் வாரிசுகளில் ஒருவரை மணந்தாள்; அவர் பெயர் லிஸிமாகஸ் LYSIMACHUS . அவர் இறந்த பின்னர், டாலமி செரானஸ் PTOLEMY SERANUS  என்பவரை மணந்தாள். அவர் அந்தப் பெண்ணின் குழந்தைகளைக் கொலை செய்தார்; ஒரே நாளில் திருமணம் முறிந்தது. எகிப்துக்கு ஓடிவந்து தன்னுடைய சகோதரன் இரண்டாம் டாலமி பிலடெல்பஸை (PTOLEMY II PHILADELPHUS) கல்யாணம் செய்துகொண்டாள்.

 

மிகவும் புத்திசாலி; அரசாங்கப் பணிகளில் தீவிரப் பங்கேற்றாள்.; உயிர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே தெய்வம் ஆக்கப்பட்டாள்.

மூன்றாம்  ஆர்சினோARSINOE III (கி.மு.221-205)

 

கணவரின் பெயர் நாலாம் டாலமி பிலோபேடர் (PTOLEMY IV PHILOPATOR) . அவர் தானே கடவுள் டயோனிஸிஸ் (DIONYSIS)  என்று சொன்னதை ஆர்சினோ ஏற்கவில்லை. ஆனால் அவள் மட்டும் தன் கனவில் ஐஸிஸ் (ISIS)  தேவதை வருவதாகச் சொன்னாள்!

 

 

அர்த்ததமா (ARTA TAMA) (கி.மு.1400-1390)

 

இவள் ஒரு இந்து அரசனின் புதல்வி. தற்போது துருக்கி- சிரியா என்ற பெயரிலுள்ள துலுக்க நாடுகள் முன்னர் மிட்டன்னி (MITANNI)  வம்ச இந்து அரசர்களின் கைகளில் இருந்தது. மன்னர்களின் பெயர்கள் தசரதன், பிரதர்தனன் என்று தூய சம்ஸ்கிருதத்தில் இருந்தன. அவர்கள் செய்த உடன்படிக்கையில் வேத கால தெய்வங்களின் பெயரில் சத்தியம் செய்து இருந்தனர். ஒரு மிட்டனி அரசனின் புதல்விதான் அர்த்ததாமா. அவளுடைய கணவர் பெயர் நாலாவது தட்மோசி (THUTMOSE IV)

 

 

பேனர் – இப் (BENER- IB (கி.மு.3100)

ஆஹா (AHA) என்ற மன்னரின் மனைவி. ஒரு பெட்டியில் கிடைத்த தந்தத்தில் இவளது பெயர் இருப்பதால் அந்த மன்னரின் மனைவியாக இருக்கலாம் என்று எகிப்தியவியலாளர் (EGYPTOLOGIST) கருதுவர்.

முதலாவது பெர்னிஸ்(BERENICE I (கி.மு.279)

டாலமி வம்சத்தை ஸ்தாபித்த முதலாம் டாலமியின் மனைவி. (PTOLEMY I SOTER) அவளுடைய மகன் இரண்டாம் டாலமி, தன்னுடைய தாயும் தந்தையும் தெய்வங்கள் என்று கி.மு.239-ல் பிறப்பித்த கனோபஸ் கட்டளையில் (CANOPUS DECREE) அறிவித்தார்.

 

பெட்  ரெஸ்ட் BETREST (கி.மு. 2925)

இவள் மன்னர் சமர கேதுவின் (SEMERKHET) தாய். மன்னர் அனட்ஜெப்பின் (ANEDJIB ஆனந்தஜீவி) மனைவி. 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மன்னரின் தாயார் பெயரரிக் கூட எழுதிவைத்திருப்பது அதிசயமே. பெண்வழி அரசு — அதாவது மகள் யாரை மனக்கிறாரோ அவரே அரசன் — என்ற முறை இருந்ததை இது காட்டும்.

 

பிண்ட் ஆனத் BINT- ANATH(கி.மு 1279-1213)

விந்த்யா அனந்த் என்ற இந்த ராணி நீண்ட காலம் அரசாண்ட இரண்டாம் ராமசெஸ்ஸின் (ரமேசன் அல்லது ராம சேஷன் RAMESSES II)முத்த மகள். அபு சிம்பெல் (ABU SIMBEL) கோவிலில் இவள் பெயர் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. முந்தைய மஹாராணி இறந்தவுடன் இவள் மஹாராணி ஆனார். இவளுடைய அழகிய சமாதி, VALLEY OF THE QUEENS மஹாராணி பள்ளத்தாக்கில் உள்ளது.

 

புனிபர் BUNEFER (புனிதவதி- கி.மு.2500

 

மன்னர் ஷெப்சிகாவின் (சிவசிகாமணி SHEPSHEKAF) மனைவி. நாலே ஆண்டுகளில் அந்த மன்னர் இறந்தவுடன், இவளே இறுதிச் சடங்குகளை நடத்தினாள். இது ஒரு அசாதாரணமான நிகழ்வு.

Picture: Valley of the Queens

இந்துக்களைப் போல எகிப்த்திலும் மன்னரின் மகனோ அல்லது நெருங்கிய உறவினரான ஒரு ஆணோதான் இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்வர். அப்படியிருக்க இப்பெண்மணி, அந்திமக் கிரியைகளைச் செய்தது, இருவரிடையேயுள்ள நெருக்கத்தைக் காட்டுவதாக எகிப்தியவியலாளர் கருதுவர்.

 

இதற்கு முந்தைய ராணி! மஹாராணி!! என்ற கட்டுரையையும் படிக்கவும்.

 

–மேலும் பல மஹாராணிகளைத் தொடர்ந்து காண்போம்.

 

 

 

 

Leave a comment
by Tamil and Vedas on April 2, 2017  •  Permalink
Posted in சரித்திரம், வரலாறு
Tagged ,

Posted by Tamil and Vedas on April 2, 2017

https://tamilandvedas.com/2017/04/02/%e0%ae%92%e0%ae%b0%e0%af%87-%e0%ae%a8%e0%ae%be%e0%ae%b3%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%95%e0%ae%b0%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%af%81-%e0%ae%9a%e0%af%86/

« Older Posts
Newer Posts »