Emegir, Emesal of Sumer: Sanskrit, Prakrit of India!

Research Article by London swaminathan

Research Paper No 1616; Dated 1^st February 2015

Sumerian language is the vernacular tongue of southern Babylonia until the end of third millennium BCE. The language died around 1650 BCE. We have clay tablets with cuneiform script from 3400 BCE. There were two varieties of Sumerian: Emegir and Emesal.

Emegir is called men’s language and Emesal is called women’s language! It is very interesting to compare it with Sanskrit and Prakrit languages used in India. Like Sanskrit and Prakrit are two varieties of the same language Sumerians had two varieties.

Some examples:

EMEGIR

En= Lord; Mr

Nin= Madam; Mrs, Miss

Dug=good

EMESAL

Umun = Lord

Gashna= Queen, Madam

Zeb=good

There are 60,000 lines on clay tablets in Emegir dialect and another 60,000 lines may be in Emesal according to scholars in the field. Not all the materials are literature. Mostly we have bills, receipts and commercial transactions in Sumer. In India we have very few commercial materials in inscriptions or literature.

Emesal was used for certain religious literature, like Prakrit was used for Jain literature and Pali for Buddhist literature

Emesal was used by women like, Prakrit was used by women in Sanskrit dramas. In Sanskrit dramas women, comedians and village folk spoke Prakrit. Whereas the kings and government officials spoke Sanskrit. Sanskrit is like Emegir.

Indian languages are diglossic; spoken and written varieties are available. Even today in the Tamil and Hindi feature films, we have the heroes speaking posh, chaste language and the comedians and villagers using colloquial language, similar to Sanskrit and Prakrit or Emegir and Emesal.

In all the ancient languages like Sanskrit, Greek, Latin and Tamil we have literature in the form of poetry. Prose came very late, may be 500 to 700 years later In Tamil. It took at least 500 years after the Sangam age.

But in Sanskrit, the foreign “scholars” put prose immediately after the Rig Veda, i.e. within a few hundred years. It can’t correct. We need to compare the development of poetry and prose in all the ancient languages. In India Prakrit (poetry) literature came at least 1500 years after Sanskrit literature. Sanskrit prose must have come very late. It will push back the date of the Rig Veda. Scholars now accept a date around 1700 BCE for the Rig Veda. More research will prove that B G Tilak and Herman Jacobi are right in assigning a date around 4000 BCE to the Rig Veda. It is very interesting to know that both arrived at the date independently on the basis of Vedic astronomy. So they can’t be wrong.

Another factor is that only Vedic people produced huge volume of quality literature even before Homer and Moses were born. This also proves that they must have composed or “heard” (Sruti) Vedas long before the dawn of civilization in other parts of the world.

Primitive men would not have spoken in poetic language. they would have used only prose to communicate. But it was poetry which can be easily memorised and passed on to posterity. Other things would have been forgotten. So Prakrit or spoken Tamil would have existed before Sanskrit or chaste Tamil. It is applicable to every language in the world. If we keep this point in mind and compare the development of other languages then we can arrive at a reasonable date for the Vedas and other Indian literature.

Another interesting point to compare is the availability of inscriptions and epigraphs in India. From Asokan times, we have lengthy Prakrit inscriptions. But in Tamil we have very short inscriptions in the same Brahmi script for a very long time. Why?

In Tamil, colloquial language is used in the early stage (inscriptions) and the literary style is used very late. That too very few lines around Asokan times! Why? But Rudradaman (130 CE) suddenly burst into pure Sanskrit in his Junagarh inscription. He made Sanskrit court language wrote poems in Sanskrit.

Conclusion: There was one dialect for men and royal personalities and another dialect for women and villagers in India and Sumer.

Poetry came first and prose came very late in most of the ancient languages. Foreign scholars dating of the Rig Veda and the Sanskrit prose materials is wrong.

If we compare the development of prose and poetry in ancient languages, it will lead us to proper assessment of literature and correct assignment of dates to them.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on February 1, 2015 • Permalink

Posted in Culture, History

Tagged Emegir, Emesal, Prakrit, Sumerian Language

Posted by Tamil and Vedas on February 1, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/02/01/emegir-emesal-of-sumer-sanskrit-prakrit-of-india/

எமெகிர், எமெசால்: சுமேரிய சம்ஸ்கிருதமும், சுமேரிய பிராக்ருதமும்!

Sumerian Cuneiform (Wikipedia picture)

Research Paper written by london swaminathan

Research article No 1615; Dated 1 February 2015

இந்திய மொழிகள் எல்லாவற்றிலும் இரண்டு வகைகள் உண்டு. இதை ஆங்கிலத்தில் “ டை க்லாஸ்ஸியா” (Diglossia) என்பர். எழுத்து வழக்கில் இலக்கண சுத்தமாக எழுதுவோம். பேச்சு வழக்கில் இலக்கணம் பற்றிக் கவலைப் படாமல் கொச்சை மொழியாகப் பேசுவோம். டைக்லோஸ்ஸியா (Diglossia) என்ற ஒரே மொழியில் இரண்டு வகை. சில மொழிகளில் இது இரண்டு வகையாக நன்கு கிளைவிட்டுப் போய் தனித் தனியாக வளரும். தமிழில் செந்தமிழ், கொடுந்தமிழ் என இரு வகை உண்டு. இதே போல சம்ஸ்கிருதத்தில் சம்ஸ்கிருதம், ப்ராக்ருதம் என்று இரு பிரிவுகள் உண்டு.

வடமொழி நாடகங்களில் இந்த இரண்டிலும் வசனங்கள் இருக்கும். அரசன், அமைச்சர் ஆகியோர் பேசுகையில் சம்ஸ்கிருதத்திலும் பெண்கள், நகைச் சுவை நடிகர்கள் ஆகியோர் பேசுகையில் ப்ராக்ருதத்திலும் வசனங்கள் இருக்கும். சம்ஸ்கிருதம் இப்போது புழக்கத்தில் உள்ள மொழிகளிலேயே மிக மிகப் பழையது. கிரேக்க, எபிரேய, சீன மொழிகளில் இலக்கியம் என்று ஒன்று தோன்றுவதற்கு முன் சம்ஸ்கிருதத்தில் உலகம் வியக்கும் வண்ணம் இலக்கியம் தோன்றிவிட்டது. இதற்கு 1500 ஆண்டுகளுக்குப் பின் தமிழிலும் பிராக்ருதத்திலும் இலக்கியங்கள் தோன்றின.

இந்திய மொழிகளில் சம்ஸ்கிருதத்தில் சம்ஸ்கிருதம் பிராக்ருதம் என்று இரண்டு கிளைகள் இருப்பது போல சுமேரியாவிலும் இரண்டு கிளைகள் உள்ளன. எமெகிர் (Emegir) என்பது ஆண்கள் மொழி, எமெசால் (Emesal) என்பது பெண் மொழி. இந்தியாவிலும் சம்ஸ்கிருதம் ஆண்மொழி, ப்ராக்ருதம் பெண் மொழி. நாடகங்களில் மட்டும் இன்றி வீட்டிலும் பெண்கள் ப்ராக்ருதத்தில் பேசுவர்.

எமெகிர் பிரிவில் 60,000 வரிகள் வரை களிமண் பலகைகளில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இதே போல எமெசால் பிரிவில் இன்னும் 60,000 வரிகள் இருக்கலாம் என்று மதிப்பிடுகின்றனர்.ஆனால் எமெசால், எமெகிர் கிளைகளில் ஒரே பொருளுக்கு வெவ்வேறு சொற்களே உண்டு.

ஆண்கள் மொழியில்– அதாவது எமெகிர் கிளை மொழியில்– “என்” என்ற முன் ஒட்டு (prefix) இருந்தால் அது திருவாளர் Mr என்பது போல. நின் என்ற முன் ஒட்டு(Prefix) இருந்தால் அது திருமதி Mrs / Miss என்பது போல!

பெண்கள் மொழியில் ‘என் – என்பது உமுன் என்றும் நின் — என்பது கஷன் என்றும் மாறும்.’ சம்ஸ்கிருதம்- பிராக்ருதத்திலோ, செந்தமிழ்- கொடுந்தமிழிலோ இந்த அளவுக்கு வேறுபாடு காண இயலாது. சுமேரியாவில் இந்தப் பிரிவினை 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே (கி.மு2000) தோன்றியதாக அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர். எமெசால்- எமெகிர் ஆகிய இரண்டில் , எந்த மொழியில் இருந்து எது வந்தது என்ற விவாதம் இன்னும் நீடிக்கிறது. இதை எழுதுவதற்குக் காரணம், இதே போல இந்திய மொழிகளிலும் இரு வகை இருப்பதே. ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது சுவையான, பொருள் படைத்த ஆய்வாக இருக்கும்.

சுமேரியாவில் 60,000 வரிகளும் பொருள் பொதிந்த இலக்கியம் அல்ல. பெரும்பாலானவை ரசீதுகள், பில்கள், வணிக பட்டுவாடா விஷயங்கள்!!! இந்திய இலக்கியங்களிலும், கல்வெட்டுகளிலும் வணிக விஷயஙகள் மிக மிகக் குறைவு.சிந்து சமவெளி முத்திரைகளில் உள்ளவை வணிகச் செய்திகள் என்று வாதிப்போரும் உண்டு. எழுத்துக்களைப் படித்தறியும் காலத்திலேயே அவற்றின் உண்மை புலப்படும். அதுவரை —யாம் அறியோம் பராபரமே— என்ற நிலை நீடிக்கும்.

ஆதி மனிதன் கவிதையிலா பேசினான்?

எல்லா மொழிகளிலும் முதலில் கவிதைகளே (Poetry) எழுதப்பட்டுள்ளன. அதற்கு நீண்ட நெடுங்காலத்துக்குப் பின்னரே உரை நடை(Prose) தோன்றியது. ஆனால் சம்ஸ்கிருத மொழியில் மட்டும் ரிக்வேத கவிதைகளைத் தொடர்ந்து உடனே யஜுர் வேத உரை நடைப் பகுதி, பிராமணங்கள், ஆரண்யங்களில் உள்ள உரை நடைப் பகுதிகள் வந்ததாக வெளி நாட்டினர் கூறுவர். இது சரியா என்றும் ஆராய வேண்டும். சரி இல்லை என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது. தமிழில் சங்க இலக்கியத்துக்கு 500 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரே உரை நடை நூல்கள் தோன்றின.

(தற்போது ரிக் வேத காலம் .கிமு.1700 என்று பலரும் ஒப்புக்கொள்ளத் துவங்கிவிட்டனர். மேலும் மேலும் ஆராய்ச்சி செய்தால் பால கங்காதர திலகரும் , ஜெர்மானியர் ஹெர்மன் ஜாகோபியும் சொன்ன கி.மு 4000 என்பதை ஒப்புக்கொள்வர்)

இதே போல எல்லா மொழிகளிலும் நாட்டுப்புற இலக்கியம் (Folklore) , கதைகள் (Fiction) போன்றவை மிகவும் பிற்காலத்தில்தான் எழுந்தன. அதாவது இலக்கியமாக எழுத்து வடிவம் பெற்றது பிற்காலத்தில் தான்.

தமிழிலும் பிராக்ருதம் போல இலக்கியங்கள் உண்டு. அதை நாம் நாட்டுப்புற இலக்கியம் என்போம். முதலில் மனிதர்கள் நாட்டுப் புற/ பேச்சு மொழியையத் தான் பேசி இருப்பார்கள். ஆனால் அதில் இலக்கியம் உருவாவது பிற்காலத்தில்தான். தமிழில் நாட்டுப்புற இலக்கியம் மிகச் சமீப காலத்தில்தான் உருவானது.. இதே போல வட நாட்டிலும் வேதங்கள் தோன்றி 1500 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்தான் ப்ராருத நூல்கள் தோன்றின. ஆனால் பேச்சு வழக்கில் இது சம்ஸ்கிருதத்துக்கும் முன்னர் இருந்திரு க்கலாம். ஏனெநில் எந்த மொழி மக்களும் அன்றாடம் கவிதை நடையில் பேசி இருக்க மாட்டார்கள். தமிழிலும் கூட கல்வெட்டு வாசகங்கள் இலக்கிய நடையில் இல்லாமல் கொச்சையாகவே இருக்கிறது. பிற்காலத்தில் மட்டுமே நல்ல கவிதை நடையில் அமைந்துள்ளது.

நிறைய பேர் இதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் ஏதோ இரண்டு மொழிகள் இருந்ததாக நினைக்கின்றனர். சுருக்கமாகச் சொன்னால் சம்ஸ்கிருதம் இலக்கிய மொழி. பிராக்ருதம் பேச்சு மொழி. எப்படி தமிழ் சினிமாக்களில் கதா நாயகன் —- ராஜா, அல்லது அமைச்சர் அல்லது அதிகாரி வேடத்தில் நடிக்கும் போது —– தூய இலக்கிய மொழியையும், கிராமத்தான் வேடத்தில் நடிக்கையில் கொச்சை மொழியிலும் பேசுகிறானோ அல்லது நகைச்சுவை நடிகன் கொச்சை மொழியில் பேசுகிறானோ அதே போல வடமொழி நாடகங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

கி.மு. முதல் மூன்று நூற்றாண்டுக் காலத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் கல்வெட்டுகள், பிராமி லிபியில் ஓரிரு வரிகளில் கொச்சையான மொழியில் இருப்பதும் ஆய்வுக்குரியது. இதே காலத்தில் அசோகரோவெனில் நீண்ட வாசகம் உள்ள பெரிய கல்வெட்டுகளைப் பொறித்து விட்டார். தமிழில் ஏன் அப்படி இல்லை, அதே நீளம் உடைய கல்வெட்டுகள் தோன்ற எவ்வளவு காலம் பிடித்தது என்பது வரலாற்று மாணவர்களுக்கு சுவையான பயிற்சியாக இருக்கும்.

சுமேரியவிலும் இப்படிஒரு நிலை இருப்பது நம்மவர்களுக்குத் தெரியாது. அங்கே பெண்கள் மொழியை அலியாக (ஆணும் இல்லை- பெண்ணும் இல்லை) இருந்த புரோகிதர்களும் உபயோகித்தனர். ஒரே மொழியில் கூட இவ்வளவு வேறுபாடா ,அதுவும் 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பதை ஆராய்ந்தால் மொழிகள் பற்றிய புதிய கொள்கையை உருவாக்க முடியும்.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on February 1, 2015 • Permalink

Posted in History, Tamil

Tagged Emegir, Emesal in Tamil

Posted by Tamil and Vedas on February 1, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/02/01/%e0%ae%8e%e0%ae%ae%e0%af%86%e0%ae%95%e0%ae%bf%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%8e%e0%ae%ae%e0%af%86%e0%ae%9a%e0%ae%be%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%87%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%af/

A Day in Sringeri Jagadguru’s Life.

Received via email from D Narayanan, Bangalore

Posted by london swaminathan

Post No 1614; Dated 31 january 2015

A Day in Sringeri Jagadguru’s Life.

He does not sleep or rest during day.

Relaxation is a word that does not exist for him.

He is constantly reading whenever he has time.

3:45 am– Arises

4:30 am– First Bath,Anushtana, worship and meditation,puja to the padukas of his guru and paramaguru,Parayana of Adi shankara Bramha sutra bhashya

7 am– visits Samadhi temples of his gurus, goshala and feeds the cows.

8 am– Conducts classes for the students-Vedanta or tarka

9:30 am-Guides religious observences in peetham-Darshan to visiting heads of other mutts.

10:30 am– Darshan to devotees

12:00– 2 nd Bath-midday prayers and meditation

2:00 pm– Bhiksha(Lunch)

3:00 pm-Teaches a class for scholars and guides research activities.Brainstorming intellectual sessions on various subjects.

5:30 pm– Darshan to devotees.

6:30 pm– Discusses math affairs with administrator

7:30 pm– 3rd Bath-Evening worship and meditation.

8:15 pm– Sri chandramouleeshwara puja

10:00 pm– retires to his chamber and continues his personal study.

Food: A Glass of Milk in the morning and Night and one meal a day.

No fruits, snacks or other food.

On Ekadasi, observes silence and does not even partake water.

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 31, 2015 • Permalink

Posted in Culture, Religion

Tagged Daily routine, Jagadguru, Sringeri

Posted by Tamil and Vedas on January 31, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/31/a-day-in-sringeri-jagadgurus-life/

என்ன நினைக்கிறாயோ அதுவாகவே ஆவாய் !

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம் – இரண்டாம் பாகம்

இறுதியில் என்ன நினைக்கிறாயோ அதுவாகவே ஆவாய் !

Written by Santanam Nagarajan

Article No 1613; Dated 31 January 2015

ச.நாகராஜன்

நியாயங்களின் வரிசைத் தொடரில் மேலும் சில நியாயங்களைப் பார்ப்போம்:.

अन्धस्यैवान्धलग्नस्य न्यायः

andhasyaivandha lagnasya nyayah

அந்தஸ்யைவாந்த லக்னஸ்ய நியாயம்

குருடனுடன் சேர்வது பற்றிய நியாயம் இது. குருடனுடன் சேர்வதால் ஒருவனுக்கு என்ன லாபம்? அதே போல குறைந்த அறிவு உடைய ஒருவனுடன் சேர்வதால் யாருக்கு என்ன பயன்? எப்போதுமே அறிவில் சிறந்த ஒருவருடன் தொடர்பு கொள்வது அவசியம். தன்னை விட மேம்பட்ட அறிவில் சிறந்த ஒழுக்கத்தில் மேன்மையான அரிய குணங்களுடைய ஞானம் பெற்ற ஒருவரின் பழக்கம் அல்லவா சிறந்தது. இதை எடுத்துக் கூற வந்த நியாயம் இது!

अल्पस्यहेतोर्बहुहातुमिच्छिन्निति न्यायः

alpasya hetorbahuhatumicchanniti nyayah

அல்பஸ்ய ஹேதோர்பஹுஹாதுமிச்சந்நிதி நியாயம்

சிறிது லாபம் பெற ஒருவன் பெரிய தியாகம் செய்வதைக் குறிக்கும் நியாயம் இது.

எதை ஒன்றை யாராலும் அடைய முடியாதோ அதைப் பெற தியாகம் ஒன்றைச் செய்தால் அதில் அர்த்தம் உண்டு. பெறுதற்கரிய மெய்ஞானத்தைப் பெற புலன்களால் அனுபவிக்கும் உலகியல் இன்பங்களைத் துறக்கலாம். ஆனால் நீடித்து இருக்காத இன்பங்களுக்காக தன்னைத் தியாகம் செய்யலாகுமா? ஆங்கிலப் பழமொழியான ‘Penny-wise Pound foolsih’ என்ற பழமொழி இந்த நியாயத்துடன் ஒப்பு நோக்குதற்குரியது. இந்த அர்த்தத்திலும் உலகியல் வழக்கில் இதைப் பயன்படுத்துவர். ஒரு காசை சேமித்து ஒன்பது காசை கோட்டை விடுவான் என்பது உலகியல் வழக்கு!

अण्डकुक्कुटन्यायः

anda kukkutta nyayah

அண்ட குக்குட நியாயம்

கோழியும் முட்டையும் பற்றிய இந்த நியாயம் மிகவும் பிரபலமானது. இது பற்றிய கதை கிராமப்புறங்களிலிருந்து எல்லா இடங்களிலும் புழங்கி வரும் கதை. கோழி ஒன்று ஒரு நாளைக்கு ஒரு முட்டை தான் இடும். அதன் சொந்தக்காரனோ ஒரு பெரிய பேராசைக்காரன். அது ‘வைத்திருக்கும்’ எல்லா முட்டைகளையும் உடனே பெற அவனுக்கு பேராசை! ஆகவே அதன் வயிற்றை அறுத்து உள்ளே பார்த்தான்! என்ன பரிதாபம், அங்கு அவன் எதிர்பார்த்த முட்டைகள் இல்லை. பேராசை பெரு நஷ்டம் என்ற பழமொழி உலகியலில் அன்றாடம் வழங்கும் பழமொழி. பொன் முட்டை இடும் வாத்து என்ற கதையும் இதே கருத்தை வலியுறுத்தும் ஒன்று!

अश्वभृत्यन्यायः

asvabhrtya nyayah

அஸ்வப்ருத்ய நியாயம்

ஒரு குதிரையும் அதைப் பராமரிக்கும் விதண்டாவாதியான வேலைக்காரனையும் பற்றிய நியாயம் இது.

குதிரை ஒன்றை பராமரித்து வந்தான் விதண்டாவாதியான வேலைக்காரன் ஒருவன். அவனிடம் வந்த ஒருவன் குதிரையைக் காட்டி”இந்தக் குதிரை யாருடையது?” என்று கேட்டான்.

அதற்கு அந்த விதண்டாவாதி,” எவனுக்கு நான் வேலைக்காரனோ அவருக்கு சொந்தமானது இது” என்றான்.

“நீ யாரிடம் வேலை பார்க்கிறாய்?’ என்று அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டான் வந்தவன்.

‘இந்த குதிரை யாருக்கு சொந்தமோ அவரிடம் தான் வேலை பார்க்கிறேன் நான்” என்றான் விதண்டாவாதி.

பயனற்ற விதத்தில் நேரடியாக பதில் சொல்லாமல் அனாவசியமாக விவாதித்துக் கொண்டே இருக்கும் வக்ரமான விதண்டாவாதம் பற்றிய நியாயம் இது!

மழுப்பலான பதில்களைச் சுட்டிக் காட்டுபவருக்கும் இந்த நியாயம் பொருந்தும்.

अन्ते या मति: सा गति:

ante ya mati sa gatih

அந்தே யா மதி ச கதி நியாயம் (கடைசியில் என்ன நினைக்கிறாயோ அதுவே கதி நியாயம்)

ஹிந்து மதத்தின் முக்கியமான ஒரு கோட்பாட்டை விளக்கும் நியாயம் இது. ஒருவன் இறக்கும் போது கடைசியில் எதை நினைக்கிறானோ அதுவாகவே அவன் ஆவான் என்று இந்த நியாயம் விளக்குகிறது.

இதை விளக்க புராணங்களில் ஏராளமான கதைகள் உள்ளன என்றாலும் பாகவதத்தில் கூறப்படும் பரத மன்னனின் கதை மிகவும் பிரசித்தமானது. அவனிடம் மான் ஒன்று இருந்தது. அவன் எங்கு போனாலும் கூடவே அந்த மானும் போகும். அதை அவன் உயிருக்கு உயிராக நேசித்து வந்தான். அவன் மரணப்படுக்கையில் இறக்கும் போது அந்த மான் நினைவாகவே உயிரை விட்டான்.மறுபிறவியில் அவன் ஒரு மானாகப் பிறந்தான்.

பகவத்கீதையில் எட்டாம் அத்தியாயத்தில் வரும் கீழ்க்கண்ட 5 மற்றும் ஆறாம் ஸ்லோகங்கள் இந்த உண்மையைத் தெளிவாகக் கூறுவதைப் பார்க்கலாம்.

अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥८- ५॥

Anta-kale ca mam eva smaran muktva kalevaram I

Yah prayaati sa mad-bhaavam yaati nasty atra-samsya: II

அந்தகாலே ச மாமேவ ஸ்மரந்முக்த்வா கலேவரம் |
ய: ப்ரயாதி ஸ மத்³பா⁴வம் யாதி நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஸ²ய: || 8- 5||

எவன் ஒருவன் , உடலைத் துறந்து இறக்கும் போது என்னை நினைக்கிறானோ அவன் என் இயல்பை அடைவான். இதில் சந்தேகமில்லை.

यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥८- ६॥

Yam Yam Va-api Smran Bhaavam Tyajathi-anthae Kalaevaram । Tam Tam-eva-aethi Kounthaeya Sadaa Tat-bhaava-bhavitha: ॥

யம் யம் வாபி ஸ்மரந்பா⁴வம் த்யஜத்யந்தே கலேவரம் |
தம் தமேவைதி கௌந்தேய ஸதா³ தத்³பா⁴வபா⁴வித: || 8- 6||

குந்தியின் மகனே! ஒருவன் முடிவில் எந்தெந்த தன்மையை நினைப்பனாய் உடலைத் துறக்கின்றானோ, அவன் எப்போதும் அத்தன்மையிலே கருத்துடையவனாய் அதனையே எய்துவான்.

Contact swami_48@yahoo.com

***********

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 31, 2015 • Permalink

Posted in Sanskrit Literature

Tagged Tamil:You are what you think

Posted by Tamil and Vedas on January 31, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/31/%e0%ae%8e%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%a9-%e0%ae%a8%e0%ae%bf%e0%ae%a9%e0%af%88%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%bf%e0%ae%b1%e0%ae%be%e0%ae%af%e0%af%8b-%e0%ae%85%e0%ae%a4%e0%af%81%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%95/

அதிசய மன்னர்கள் எழுதிய அற்புத புத்தகங்கள்!

Research Paper written by london swaminathan

Research article No 1612; Dated 30th january 2015

இந்தியா ஒரு அதிசய நாடு. பழங்கால இந்தியாவோ மிகமிக அதிசய நாடு! 15 லட்சம் சதுர மைல்கள் பரப்புடைய அகண்ட பாரதம். அத்தனைக்கும் ஒரே எழுத்து– பிராமி என்னும் லிபி. பிராமி என்றால் சரஸ்வதி என்று பொருள்! எவ்வளவு பொருத்தமான பெயர்! வட மேற்கு மூலையில் இருக்கும் ஆப்கனிஸ்தான் முதல் (கரோஷ்டி லிபியும் உண்டு) கர்னாடகா வரை பிராமி லிபியில் அசோகனின் கல்வெட்டுகள்! இலங்கையின் தென் கோடியிலும் பிராமி லிபி. இவ்வளவு அகண்ட பரப்பில் ஏன் இப்படி எழுதினர்? ஏன் எனில் இந்தியர்கள் எல்லோருக்கும் எழுதப் படிக்கத் தெரியும்.

இதைவிட பெரிய அதிசயம்– பழனி அருகில் கிடைத்த 2500 ஆண்டுப் பழமையான பிராமி கல்வெட்டில் வைரம் (வயிர) என்ற சம்ஸ்க்ருதச் சொல்!! ஜ என்பதை ய என்று எழுதுவது மரபு- உலகம் முழுதுமுள்ள இலக்கண விதி! வஜ்ர என்ற வடமொழிச் சொல் வைர /வயிர என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. (எ.கா. ஜாமம்=யாமம், ஜீஸஸ்= யேசு, அஜன்=அயன், ஜூ=யூத, ஜோஸப்= யூசுப் , ஜாத்ரா=யாத்ரா, ராஜா= ராயல்; இன்னும் நூற்றுக் கணக்கில் எழுதி வைத்துள்ளேன்).

இந்த எழுத்து பல்லவ கிரந்தமாக மாறி தென் கிழக்காசிய நாடுகள் அனைத்திலும் இன்றும் புழங்குகின்றன.

உலகம் முழுதும் உள்ள ஒவ்வொரு மொழியிலும் அற்புதமான இலக்கியங்கள் உள. வால்மீகி, வியாசன், உலகப் புகழ் காளிதாசன், கம்பன், இளங்கோ, வள்ளுவன், ஹோமர், வர்ஜில், பிளாட்டோ,சாசர், ஷேக் ஸ் பியர் — என்று பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகும். ஆனால் மன்னர்களே புத்தகங்கள் எழுதியது உண்டா? இந்தியாவில் மட்டும் உண்டு.

மற்ற இடங்களில் இருந்தாலும் ஒன்றிரண்டு இருக்கலாம். இந்திய மக்களும் மன்னர்களும் அறிவாளிகளாக இருந்த காரணத்தால் இந்த நூல்கள் பெருகின. ஹோமரும் மோஸஸும் பிறப்பதற்கு முன்னரே இந்தியாவில் வேதங்களும் அது தொடர்பான இலக்கியங்களும் பெருகின. அளவே இட முடியாத அளவுக்கு!! உலகில் மிகச் சிறந்த அறிவாளிகள் இங்கு இருந்ததே இதற்குக் காரணம்.

இதோ இதற்கான சாட்சியங்கள்:

தமிழ் மன்னர்கள் இளம் பெருவழுதி, அறிவுடை நம்பி, நெடுஞ்செழியன், நலங்கிள்ளி, நெடுங்கிள்ளி, கோப்பெருஞ்சோழன், மாக்கோதை, கணைக்கால் இரும்பொறை, மஹாராணி பூதப் பாண்டியன் பெருங் கோப்பெண்டு முதலிய பலர் பாடிய பாடல்கள் சங்க இலக்கியத்தை அலங்கரிக்கின்றன.

மன்னன் விச்வாமித்திரன் எழுதிய மந்திரங்கள் வேதத்தில் உள்ளன! அவர் பிராமணர் இல்லை. இருந்தபோதிலும் அவர் “எழுதிய” (காதில் கேட்ட) காயத்ரீ மந்திரத்தைத் தான் பார்ப்பனர்கள் முப்போதும் எப்போதும் ஓதுவர்.

யாதவ மன்னன் — இடைச் சாதி கண்ணன் – அருளிய பகவத் கீதை உலகப் பெரும் நூல்.

ஜனக மன்னர் விவாதித்த உபநிஷத்துகளும் மன்னர் கொடுத்தவை.

யவனர் ,சகரர் இன மக்களை பாரத மண்ணில் இருந்து ஓட ஓட விரட்டிய விக்ரமாதித்தன், காளிதாசனை ஆதரித்ததோடு வேதாளக் கதைகள் தோன்றவும் காரணம் ஆனான்.

காஷ்மீரைச் சேர்ந்த புலவன் மாத்ருகுப்தன் மன்னர் பதவி வகித்தான். பல நூல்களை எழுதினான்.

காளிதாசனுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு மன்னன் போஜன். இது விக்ரமாதித்தனின் வேறு ஒரு பெயராகவோ அல்லது அவனுக்கு அடுத்து வந்தவனாகவோ இருக்கலாம். தமிழில் கூட கபிலர், பரணர் போன்ற புலவர்கள் பல மன்னர்களைப் பாடினர். அதைப் போல காளிதாசனும் பல மன்னர்கள் ஆட்சிக் காலம் வாழ்ந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு.

போஜன் என்றாலே அறிவாளி என்னும் பொருள் இருந்ததால், எல்லா புத்திசாலி மன்னர்களும் தன்னை போஜன் என்று அழைத்துக் கொண்டனர். கல்ஹணர் எழுதிய ராஜ தரங்கிணி நூலில் மூன்று போஜ மன்னர்களைக் குறிப்பிடுகிறார். வேதகால இலக்கியமான ஐதரேய பிராமணத்தில் போஜ மன்னன் பெயர் வருகிறது. ஆக பல போஜர்கள் இந்தியாவை ஆண்டார்கள்.

ஆயினும் வலரலாற்றுக் காலத்தில் வாழ்ந்த பத்தாம் நூற்றாண்டு போஜ மன்னர் 84 நூல்களை எழுதி உலகப் புகழ் பெற்றுவிட்டார். இவர் இத்தாலிய அறிஞர் லியார்னோடா டா வின்ஸியைவிட அதிக விஷயங்களை எழுதிவிட்டார். குதிரை சாத்திரம் முதல் விமான சாஸ்திரம் வரை எல்லாம் இவருக்கு அத்துபடி. இவர் வாழ்ந்த தாரா என்னும் மத்தியப் பிரதேச நகரில் இவரது ஸம்ஸ்கிருத இலக்கண சித்திரக் கவி ஒன்று, ஒரு மசூதிக்குள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது பெரிய பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. இது பற்றி காஞ்சி பரமாச்சார்ய ஸ்வாமிகள் 1932ஆம் ஆண்டு மயிலாப்பூர் உரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இதன் விவரங்களை எனது ஆங்கிலக் கட்டுரையிலும் காண்க:

Old Sanskrit Inscriptions in Mosques and on Coins

https://tamilandvedas.com/2012/03/17/old-sanskrit-inscriptions-in-mosques-and-on-coins/

பல்லவ மன்னனின் காமெடி நாடகம்

அப்பர் என்னும் திரு நாவுக்கரசரை படாத பாடு படுத்தியவன் மாமன்னன் மகேந்திர பல்லவன் (கி.பி.600-630). அவனே பின்னர் சைவ சமயத்துக்குத் திரும்பினான். அவன் காபாலிகர், புத்த, சமண சன்யாசிகளில் இருந்த கபட வேட தாரிகளைக் கிண்டல் செய்து மத்த விலாசப் பிரஹசனம் என்ற சம்ஸ்கிருத நகைச்சுவை நாடகத்தை எழுதினான்.

இதே காலத்தில் வாழ்ந்த ஹர்ஷ வர்தனன் என்னும் மன்னன் மூன்று வடமொழி நாடகங்களை எழுதினான். நாகா நந்தம், பிரியத்ர்சிகா, ரத்னாவளி என்ற மூன்றில் நாகனந்தம் மட்டும் ஜீமூடவாகனன், நாகர்கள் பற்றியது மற்ற இரண்டும் காதல் கதைகள்! உதயணன்- வாசவதத்தா காதல் விடயத்தை அடிப்படையாக உடையவை.

கங்கா தேவியின் மதுரா விஜயம்

மதுரை மீனாட்சி கோவில்— துலுக்கர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் 40 ஆண்டுகள் மூடிக்கிடந்தபோது விஜய நகர மாமன்னர்கள் இந்து மதத்தைக் காப்பாற்ற குமார கம்பண்ண என்ற நாயக்க மன்னர் தலைமையில் படைகளை அனுப்பினர். அவன் மாபெரும் வெற்றி கண்டு தமிழகம் எங்குமுள்ள கோவில்களுக்குப் புத்துயிர் ஊட்டினான். அவன் படை எடுத்த போது அவனுடன் கூடவே வந்தாள் அவனுடைய மனைவி மஹாராணி கங்காதேவி. அவள் போர்க்கால பத்திரிக்கை நிருபர் போல தான் கண்டவற்றை அப்படியே சம்ஸ்கிருதக் கவிதையாகப் பொழிந்து தள்ளினார். இந்த நூலின் பெயர் மதுராவிஜயம். உலகில் போர் பற்றிய முதல் நேரடி வர்ணனை இந்த நூலில்தான் உள்ளது— மற்ற நூல்கள் போர் முடிந்தபின் எழுதியவை.

ராஜபுத்திர இளவரசி மீராபாய் பாடிய 1300 பஜனைப் பாடல்களை யார் மறக்க முடியும்?

விஜய நகர மன்னர்களில் மிகவும் கீர்த்தி வாய்ந்தவர் கிருஷ்ண தேவராயர். இவர் ஸ்ரீரங்க நாதர் மேல் ஆண்டாள் கொண்ட பக்தியை மெச்சி தெலுங்கில் ஆமுக்தமால்யதா என்னும் காவியத்தைப் படைத்தார்- வாழ்னாள் முழுதும் போர்கள் செய்து வெற்றி வாகை சூடிய ராயருக்கு புத்தகம் எழுதவும் நேரம் கிடைத்தது இந்திய மண்ணின் மகிமை.

உலகில் பல மொழிகளில் புகழ் மிகு இலக்கியங்கள் உண்டு என்று கண்டோம். ஆயினும் பழங்காலத்தில் இப்படி இல்லை. எகிப்தில், பாரசீகத்தில், சுமேரியாவிலும் நூல்கள் இருந்தன. ஆனால் அவைகளை இலக்கியங்கள் என்று சொல்ல முடியாது சுமேரியாவில் இரண்டு கிளை மொழிகளில் தலா 60,000 வரிகள் வீதம் எழுதி வைத்துள்ளனர். ஆயினும் இவை எல்லாம் நூல்கள் ஆகா.

மனு என்பவர் வேத காலம் முதல் பெயர் பெற்ற மன்னர் ஆவார். இவர்தான் உலகின் முதல் சட்டப் புத்தகத்தை எழுதியவர். இவருக்கு முன் பாபிலோனிய ஹமுராபி (கி.மு 1750) வாழ்ந்தார் என்று சொல்வோரும் கூட, ஹமுராபியின் சட்டதிட்டம் புத்தக வடிவில் இல்லை என்பதை அறிவர். மனுவின் பெயர் வேதத்தில் உள்ளது. வேதத்தின் காலம் கி.மு 4000 என்கபார் ஜெர்மன் அறிஞர் ஜாகோபி.

வேறு சில அரச எழுத்தாளர்களின் பெயர்கள்:

யசோவர்மன் – கி.பி.735

காலசூரி மயூர ராஜா–கி.பி.800

விக்ரஹ ராஜ தேவ – கி.பி. 1153

நேபாள மன்னன் அமோக வர்ஷன் – எட்டாம் நூற்றாண்டு.

Bhoja statue in Bhopal, M.P. India

இந்தியமன்னர்கள் அருமையான நூல்களை எதற்காக எழுதினார்கள்? நாம் படித்துப் பயன் பெற வேண்டும், எழுதியவர்களைப் பாராட்ட வேண்டும் என்பதற்காகத்தானே! போஜன் எழுதிய 84 நூல்களையும் படிப்போம்; நாகானந்தம், ரத்னாவளி,ஆமுக்த மால்யதாவைப் படித்து ரசிப்போம். மத்தவிலாசப் பிரஹசனத்தைப் படித்துச் சிரித்து மகிழ்வோம்.

contact swami_48@yahoo.com

–சுபம்–

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 30, 2015 • Permalink

Posted in Sanskrit Literature, Tamil

Tagged Kings and books in Tamil, Royal authors

Posted by Tamil and Vedas on January 30, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/30/%e0%ae%85%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%9a%e0%ae%af-%e0%ae%ae%e0%ae%a9%e0%af%8d%e0%ae%a9%e0%ae%b0%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d-%e0%ae%8e%e0%ae%b4%e0%af%81%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af-%e0%ae%85/

Books written by Wise Kings of India!

Bhoja statue in Bhopal: Bhoja wrote 84 books on all subjects beating Leonardo da Vinci

Research Paper written by london swaminathan

Research article No 1611; Dated 30th january 2015

King Viswamitra “composed” Vedic Hymns

King Manu wrote Manu Smrti

King Krishna gave Bhagavad Gita

King Harsha (590-647) wrote Nagananda, Ratnavali and Priyadarsika

Emperor Mahendra Pallava (600-630 CE) wrote a comedy “Matta vilasa Prahasam”

Queen Ganga Devi(1357-1374 CE) wrote Madura Vijayam

King Krishna Deva Raya(1510-1529 CE) wrote Amuktamalyata in Telugu

King Bhoja (Tenth Century CE) wrote many poems and 84 books

Kashmir King Poet Matrugupta wrote Hayagrivavadha, commentary on Natyasastra (100 CE) etc.

Emperor Vikramaditya (1st Century BCE) ‘wrote’ Vikram and Vetal

King Janaka (8th Century BCE)gave several passages in the Upanishads

Tamil Kings (1st to 3rd Century CE) composed several Tamil Sangam Poems

Asoka (Third Century BCE)made edicts with Buddha’s teachings

Other Royal Authors who wrote books were:

Yasovarman 735 CE

Kalachuri Mayuraraja 800 CE

Vigraharajadeva 1153

Nepalese king Amogavarsa, 8th century

Every language in the world boasts of excellent books written by excellent writers. We read about Vyasa, Valmiki, Kalidasa, Homer, Virgil, Plato, Shakespeare, Ilango, Kamban and hundreds of other great authors. But we dont hear about many books written by kings. Why?

Because they spent most of the time in administration or wars or fun and festivals. But the picture is very different in ancient India.In spite of their hectic routine, the kings found time to write immortal works. This shows the high literacy amongst the Indian kings and the general public. India must have been the most literate country in the ancient world! Before Moses and Homer were born, India was the only one country in the world with a huge volume of literature. Sumer, Babylonia and Egypt had written materials, not literature. (Sumer has 60,000 lines in Emegir dialect alone; scholars think that another dialect emesal may have another 60,000 lines! Egypt had huge volumes written in hieroglyphs). The Vedic literature was there well before other countries put something in writing. Hindus believe that it happened at least 6000 years ago. Westerners give them different dates between 4000 BCE (Jacobi) and 1500 BCE (Max Muller).

If Emperor Asoka writes big things on huge rocks in hundreds of places, it means the common man is literate and he can read every bit of it. If no one can read such things, Asoka would not have written it from the northern most point of Afghanistan to southern most Karnataka (unfortunately his edics at Kanchipuram in Tamil Nadu were destroyed in invasions). Brahmi script is found even in southern Sri Lanka. Probably India was the only country in the world with a common script that spread over 1.5 million square miles. I mean the ancient Akand Bharat (now the area is 1.22 million square miles).

Sanskrit and its spoken form Prakrit were used throughout Indian sub continent. An incredibly vast geographical area! There is no comparison in the world.

The Sanskrit dramas of Bhasa,Kalidasa, Shudraka, Visaka datta, Harshavardhana, Mahendrapallava and others show that people were eager to watch and read. A South Indian can easily understand Sanskrit is proved by Pallva’s drama and Kovaln reading the Sanskrit letter in the streets of Pumpuhar (Vide.Silappadikaram). In those days India was the largest country in the world. The amazing thing about that vast land was all can read Brahmi script! It is found even in Tamil Nadu 2300 years ago! Brahmi means Sarasvati — Goddess of Knowledge!

Recently they have discovered a fifth century BCE Brahmi inscription with the Sanskrit word Vairam (diamond). According to Tamil Grammar rules, Vajra is written as Vaira (E.g.Jamam=Yamam, Jesus= Yesu, Jew=Yuudha, Jatra=Yatra etc).

Asoka just copied Buddha’s teachings. So it is not litearture. But Bhoja and Manu were ancient writers. Manu is mentioned in the Rig Veda, the oldest religious book in the world. King Bhoja was mentioned in the Vedic literature Aitareya Brahmana (VIII.8-12.14). A prince by name Bhoja was also mentioned in several places. We know from the Rig Veda that several Manus were there.

Bhoja was a popular name that every intelligent king in India chose as his own. Indian history has recorded many kings with Bhoja’s name. The greatest Indian poet and palywright Kalidasa was in the court of Emperor Vikramaditya of first century BCE. But Kalidasa’s name is associated with another king Bhoja. It may be another name of Vikramaditya or successor of Vikramaditya. In India we see the same poets singing about five or six kings. In Sangam Tamil litearture we come accross great poets Kabila and Parana singing about five or six kings. Poets outlive kings.

Bhoja of Dhara was a polymath and his knowledge is exhbited in a large variety of works including Ramayana campu,SARASVATI KHANDABHARANA, Yuktikalpataru, Calihotra, Canakyaniti etc. He wrote 84 books on several technical matters. He beat Learnado da Vinci!!

I have already written about the Sanskrit inscription of Bhoja found inside a mosque in Dhara, Madhya Pradesh. Please read the follwing link for further details:

Old Sanskrit Inscriptions in Mosques and on Coins

Old Sanskrit Inscriptions in Mosques and on Coins

Harshavardhana who lived in the seventh century wrote three beautiful Sanskrti plays Nagananda, Ratnavali and Priyadarsika. He wrote many Buddhist works as well. Ratnavalai and Priyadarsika are love stories. Naganada was about the Jimutavahana and the Nagas. Though Harsa dealt with the same old Udayana-Vasavadatta love story he introduced some new elements. Moreover when people of the country come to know that its their own king who wrote the drama, they would gather in huge numbers to watch his dramas.

Mahendravaraman, Pallava king, wrote Mattavilasaprahasanam ( A Farce of Drunken Sport) , a satire on hypocritical saints. It pokes fun at Kapalikas, Buddhist and Jain saints.

Krisnadeva Raya’s (1510-1529) Amuktamalyada in Telugu describes the divine love of Andal towards the God of Sri Rangam.

Ganga Devi, the queen who accompanied her husnand Kumara Kampanna, described the condition of Madurai under Muslim rule in 14th century and her husband’s victory over them. This is the first live commenatry of a war time ‘correspondent’!

Kalhana in his Rajatarangini refers to Bhoja, King of Malawa,

Bhoja, son of Harsa and Bhoja son of Salhana.

First king Manu wrote Manu Smrti, the first law book in the world.Even if some argue that Hammurabi’s (1792 to 1750 BCE) laws were there before Manu, we know that it was not a “book”.

No where in the world we see so many kings composing poems, writing dramas and kavyas. This is uniqe to India.

Poems composed by Sangam age Pandya, Choza and Cera kings

are incorporated into sangam literature. They were great poets of 400+ poets and they themselves composed poems.

Kings of India wrote those books in good faith that it would be read by generations to come. It is our duty to read and appreciate them.

Long live the Indian Kings and their immortal Kavyas!!

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 30, 2015 • Permalink

Posted in History, Sanskrit Literature, Tamil Literature

Tagged Books written by kings, Kings and books

Posted by Tamil and Vedas on January 30, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/30/books-written-by-wise-kings-of-india/

Hindu Kings of Indonesia

Purnavarman Prasasti (Sanskrit language)

Dictionary Of 10,000 Indian Kings – Part 12

Compiled by london swaminathan

Post No: 1610: Dated 29 January 2015

Indonesia is the largest Muslim country in the world. But for nearly 1500 years, Hindu kings were ruling different parts of Indonesia! It came under Muslim rule only from fifteenth century CE. Here in this 12th Part let us look at the list of those kings:

160 Kings in Rig Veda published here on 23rd November 2014.

First part of the article –146 kings beginning with letter ‘A’.

Second part– 65 Pandya Kings of Madurai+ Puranic Kings

Third part — 122 kings beginning with letter ‘B’

Fourth Part- 43 Kings of Vijayanagara Empire + 34 Kings under letter C.

Fifth Part – 106 Kashmiri Hindu Kings

Sixth Part – 30 Satavahana Kings + 136 Kings underletter D.

Seventh Part – 35 Tamil Pandya Kings of Sangam Age.

Eighth Part – List of Chera (Kerala) 22 kings of Sangam Age+ Kings listed under E (3),G(37) & H(28)=68kings

Ninth Part- 39 Choza Kings of Tamil Nadu

Tenth Part- 104 kings from Cambodia, Champa, Sri Vjaya Kingdom of Indonesia and Pallava

11th part:Under ‘I’ 13 kings+ Under ‘J’ 40 kings+ Under ‘K” 147 kings are listed.

12th Part:– 113 kings of various Indonesian kingdoms are listed.

So far 1433 Kings were listed.

Hindu Kings of Indonesia (Kings of Sri Vijaya Kingdom were listed in Part 10; thre are some repetitions in the following list. This is because the same king might have won other kingdoms and ruled. So some names are duplicated)

Majapahit Kingdom

maj1)Kertarajasa Jayawardhana(1294-1309)

maj2)Jayanagara

maj3)Tribhuvana Vijaya tunga Devi

maj4)Sri Rajasa nagara

maj5)Wikramawardhana

maj6)Queen Suhita

maj7)Ketra vijaya (Vira Vijaya)

maj8)Rajasawardhana (Vira Vijaya)

maj9)Girisha wardhana (Vira Vijaya III)

maj10)Sura Prabhava(Vira Vijaya Iv)

maj11)Vira Ketrabhumi(Vira Vijaya V)

maj12)Girindra wardhana (Vira Vijaya VI) – 1478-1527

Following 12 Provinces were ruled by King’s close relatives (1350–1389):

See maj3)Queen Tribhuvana Tunga Devi

maj13)Rajadevi Maharajasa

maj14)Ketra vardhana

maj15)Vijaya rajasa

maj16)Rajasa vardhana

maj17)Sri Vira Bhumi

maj18)Singa wardhana

maj19)Kusuma wardhan

maj20)Surawardhani

maj21)Rajasaduhita Indu devi

maj22)Rajasaduhita Iswari

maj23)Wikramawardhana

Rulers of Sunda

Sun1)Jaya Bhupati (1030)

sun2)Prabhu Maharaja

sun3)Bhuvaneswara (Bhunisora)

sun4)Niskalavastu kancana

sun5)Deva Niskala

sun6)Sri Paduka Maharaja (Baduga Maharaja)

sun7)Prabhu Sura Vishesa

sun8)Prabhu Ratu Devata

sun9)Sanga Ratu Sakshi

sun10)Tohana

sun11)Nusiya Mulya (1559- 1579)

Rulers of Ancient Java

Jav1)Queen Seema (Xi Mo) – 674 CE

jav2)Sanna

jav3)Sanjaya

jav4)Parangaran (Para Kalan)

jav5)Panungalan (Para Kalan)

jav6)Samaragravira

jav7)Diyakula (Deva KUla)

jav8)Patapan (Pratapan)

jav9)Pikatan (Vikatan)

jav10)Loka Pala

ja11)Deva Tagva

jav12)Devendra

jav13)Deva Bhadra

jav14)Deva Bhanga

jav15)Watukara

jav16)Daksa

jav17)Tula Tunga

jav18)Pangayaksha

jav19)Sindhu

jav20)Isana Tunga Vijaya

jav21)Makuta vamsa Ananta Vikrama

jav22)Dharma vamsa Ananta Vikrama

jav23)Airlanga (1019– 1042 CE)

Sailendra Rulers

sai1)Bhanu (732 CE)

sa2)Vishnu Dharma Tunga

sai3)Indra Sangrama Dhanajaya

sai4)Samara Tunga

sai5)Balaputra Deva (855 CE)

Rulers of East Java

Ej1)Deva Simha (seventh century CE)

Ej2)Gaja yana

Ej3)a…. jana (Grand son)

Rulers of Kediri

Ked1)Samaravijaya (1042)

ked2)Jayavarsa

ked3)Bameswara

ked4)Jaya abhaya

ked5)Sarveswara

ked6)Aryeswara

ked7)Krocharyapida

ked8)Kameswara

ked9)Ketra jaya Dandanga Gandi

ked10)Jayakatwanga (1293)

Rulers of Singasari

sin1)Ken Angrok Rajasa (1222)

si2)Anusapati Panji Anenga

sin3)Panji Tonjaya

sin4)Rangawuni Vishnu Wardhana

sin5)Ketra Nagara Siva Buddha

sin6)Jaya Khatvanga (1292)

Rulers of Medang Kingdom

med1)Sanjaya (732 CE)

med2)Panchapana

med3)Dharanindra

med4)Samaragravira

med5)samara tunga

med6)Jatininngrat

med7)Lokapala

med8)Devendra

med9)Daksha

med10)Balitunga

med11)Tultong

med12)sindhok

med13)Vijayamruta Wardhana (990-1006)

Separate Kingdom in Bali Island, Indonesia

bali1)Kesari varma deva- 914

bali2)Ugra sena- 915-942

bali3)Janasadhu varma- 975-984

bali4)Queen (hs wife) Sri Vijaya Mahadevi – from 984 CE

bali5)DharmaVamsavardhanan- 1022-1026

bali6)Anakvungsu – 1050-1078

bali7)Sakalendra krana – 1098 CE

bali8)Suradhipa- 1115-1119 (Bali)

bali9)Jayasakti- 1146-1150

bali10)Jayabangan – 1178-1181Sakalendu- 1201

bali11)Sri Virama- 1204

bali12)Parameswara Sri Hayangu- 1250

Malaysia

Mal1)Aditya varma- 1347-1375

mal2)Parameswaran – 1414

mal3)Sri Maharaja – 1414-1474

Java and Sumatra/Borneo (Indonesia)

Indo1)Deva varman – 132 CE

indo2)Gundunga in Borneo- From 3rd Century CE

indo3)Mulavarman (See Kanchi Paramacharya 1932 lecture on Yupa Sthamba of the 4th century found in the forests of Borneo).

indo4)Guna varaman- 524 CE

Following kings are already numbered:

Sanjayan -732 CE

Chulamani varma devan – 11th Century

Sri Mara Vijaya Tunga Varman – 11th century

Bali Tungu– 898-910

Kameswaran – 1115-1135

Singachari – 1222-1292

Vishnu vardhana- 1248-1268

Krtanagaran- 1268-1292

Chandra Banu –1236-56

Majabahit Kingdom – 1294-1478

Jayanagaran- 1309-1350

Vishnuvardhini – 1328-1350

Rajanagaran – 1350-1389

Sugitha- 1429-1447

Cera Kings Update (I have not given numbers for the Cera kings because they are already listed in Part 8. This list gives their regnal years)

Following is taken from Cera Kings of the Sangam Age by K G Sesha Iyer, 1937 (Cera Nadu is modern Kerala in South India)

Ceras of Vanci

Udiyan Ceral 17 CE

Imayavaramban 17- 75 CE

Palyanai Celkelu Kuttuvan 75-100 CE

Narmudi Ceral- 100-125

Senkuttuvan – 125-180

Kuttuvan Kodai- 180-205

Ilam Kuttuvan – 205-230

Palai Padiya Perum Kadumko 230-255

Ma Venko – 255-280

Vancan – 280-305 CE

Cera Nadu (Kerala) in India

Ceras of Tondi Line

Karuvur Eriya Perum ceral Irumporai 90-100 CE

Antuvan Ceral Irumporai -100-120 CE

Adukotpattu Ceralatan -120-158 CE

Selva Kadumko Valiyatan- 158-183 CE

Perum ceral Irumporai- 183-200 CE

Ilam ceral irumporai- 200-216 CE

Atan Avini – 216-236

Yani kat sey Mantaram ceral Irumporai -236-266 CE

Ko Kodai Marpan- 266-286 CE

Kanaikkal Irumporai- 286-306

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 29, 2015 • Permalink

Posted in History

Tagged Cera Dynasties, Kings of Indonesia

Posted by Tamil and Vedas on January 29, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/29/hindu-kings-of-indonesia/

பெண் குழந்தை பெற்ற மனைவி கொலை! “பெண்களைக் காக்க”!

கட்டுரை எழுதியவர் லண்டன் சுவாமினாதன்

கட்டுரை எண்- 1609; தேதி 29 ஜனவரி 2015

துருக்கி நாட்டில் இருந்து ஒரு துயரச் செய்தி! இரண்டாவது முறையும் பெண் குழந்தை பெற்ற மனைவியை மின்சார அதிர்ச்சி கொடுத்துக் கொன்ற கணவனுக்கு ஆயுள் சிறைத் தண்டனை.

இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி சென்ற வாரம் ஹரியானா மாநில பானிபட் நகரில் பெண் குழந்தைகளைப் பாது காக்கும் — “பேட்டி பசாவோ” — இயக்கத்தைத் துவக்கி வைத்தார். அந்தச் செய்தியும் துருக்கி செய்தியும் சில யோசனைகளை முன் வைக்கத் தூண்டுகிறது.

துருக்கியில் டியாபகீர் என்னும் ஊரில் வசிப்பவர் வெய்சி துரன். வயது 29..இவர் முபாரக் என்னும் 33 வயதுப் பெண்ணுடன் வாழ்க்கை நடத்தி வந்தார். முதல் குழந்தை பெண் குழந்தை. சென்ற ஆண்டில் பிறந்த இரண்டாவதும் பெண் குழந்தை. கணவருக்கு மஹா கோபம். இந்தியாவைப் போல துருக்கியிலும் பெண் ‘கரு’ — க்களைக் கலைக்கும் வழக்கம் பரவலாகக் காணப்படுகிறது

துருக்கி நாட்டுக் கோர்ட்டில் வழக்கு விசாரணை நடந்தது. கோபத்தில் மனைவியைக் கொன்றதாக வெய்சிக் சொன்னாலும் அது நம்பும்படியாக இல்லை. ஏனெனில் அவர் திட்டமிட்டு கடைக்குச் சென்று பிளக், கேபிள் முதலியன வாங்கி, மனைவி தூங்கும்போது அவர் காலில் பொருத்தி சுவிட்சை இயக்கியதை வாதிகள் நிரூபித்தனர்.

வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகள், “ஐயா! நீவீர் கோபத்தில் கொல்லவில்லை; திட்டமிட்டுக் கொன்றுவிட்டீர். இப்போது இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாய் இல்லை. உமக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்குகிறோம். இப்போது அக்குழந்தைகளுக்குத் தந்தையும் இல்லை. உமது கல் மனமே காரணம்” என்று சொல்லி தீர்ப்பு வழங்கினர்.

துருக்கியில் 2002 முதல் 2009 ஆம் ஆண்டுக்குள் பெண் (கரு)கொலைகள் 1400 சதவிகிதம் அதிகரித்ததாகவும் சென்ற ஆண்டு மட்டும் 253 பெண்கள் கொலை செய்யப்பட்டதாகவும் ‘’பியானெட்’’ என்ற தகவல் அமைப்பு செய்தி

வெளியிட்டது.

மோடி அரசு என்ன செய்யலாம்?

சென்ற வாரம் ஹரியானா மாநில பானிபட்டில் ,இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி பேசுகையில் பெண் கருக்களைக் கலைப்பது மன நோயின் அறிகுறி என்று கடுமையாகத் தாக்கிப் பேசி பெண்குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் திட்டத்தைத் துவக்கிவைத்தார்.

தமிழ்நாடு உள்பட பல்வேறு மா நிலங்களும் பெண் கருக்களைக் கலைப்பதைத் தடுக்க பல ஊக்குவிப்புத் திட்டங்களை அறிவித்தன. ஆயினும் நிலைமை கட்டுக்கடங்காது சென்று விட்டது. பல இடங்களில் ஆயிரம் ஆண்களுக்கு 775 பெண்கள்தான் என்ற பயங்கர நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால் வரக்கூடிய ஆபத்துக்கள் என்ன?

1.பெண்கள்– ஆண்கள் விகிதாசாரம் குறைவாக இருந்தால் ஒழுக்கச் சிதைவு ஏற்படும். பெண்கள், பழைய கணவன்மார்களை விட்டு புதிய ஆண்களைத் தேடும் அபாய நிலை தோன்றும். விவாக ரத்துக்கள் அதிகரிக்கும்.

2.”அற்பனுக்கு வாழ்வு வந்தால் அர்த்த ராத்திரியில் குடை பிடிப்பான்” — என்று தமிழில் ஒரு பழமொழி உண்டு. பெண்கள், வேலைக்குப் போகத்துவங்கி, லட்சம் லட்சமாகச் சம்பாதிக்கத் துவங்கியவுடன் அவர்கள் தலை விரித்தாடத் துவங்க்கிவிட்டனர். பொருந்தாத நிபந்தனைகளை விதித்து திருமணத்தை ஒத்திப் போடுகின்றனர். அப்பா அம்மாக்களுக்கு ஏக சந்தோஷம்! பெண்களின் சம்பாத்தியத்தில் கூத்தடிக்கின்றனர். உலகச் சுற்றுலா போகின்றனர்.

3.இதற்குப் பெண்களைக் குறைகூறுவதில் நியாயமே இல்லை. முன்னர் ஆண்களைப் பெற்ற பெற்றோர்களும் மாப்பிள்ளைகளும் எப்படி தலை விரித்தாடினர்களோ அப்படி இப்போது பெண்கள் ஆடுகின்றனர். ஆண்- பெண் ரேஷியோ– விகிதாசாரம்– ஏறத்தாழ சமமாக இருந்தால் இப்படிக் கொடுமைகள் நடக்காது.

4.அந்தக் காலத்தில் போர்கள் நடந்தால் ஆண்கள் தொகை குறையும். சமூகத்தில் குல தர்மம் அழியும். பகவத் கீதையில், —- சண்டை போட மாட்டேன் என்று அடம் பிடித்த அர்ஜுனன் —- இதை ஒரு வாதமாக முன் வைக்கிறான். போரினால் குல தர்மம் அழியுமே (1- 39 முதல் 43 வரையான ஸ்லோகங்கள்) என்கிறான். ஆனால் போரின் முடிவை அறிந்த கள்ளக் கிருஷ்ணன், பரவாயில்லையப்பா! சண்டை போடு என்று எதிர் வாதம்வைக்கிறான். இலங்கையிலும் உள் நாட்டுப் போரினால் ஏற்பட்ட அவல நிலையைக் கண்டோம்.

இப்போது பெண்கள் தொகை குறைந்தாலும் இப்படி குல தர்மம் மாறும்.

“பெண்கள் சுதந்திரம் பெறுவது நல்லது — கணவன் வீட்டு வர தட்சிணைக் கொடுமைகள் அழியும்” — என்பதெல்லாம் உண்மைதான். ஆனால் புதிய பிரச்சினைகள் உருவாகும். மேலை நாடுகளில் கணவன்- மனைவி “ம்யூசிகல் சேர்” — விளையாட்டினால் குழந்தைகள் வளர்ச்சி பாதிக்கப் படுகிறது என்பதை எல்லோரும் அறிந்துள்ளனர். குற்றவாளிக் கூண்டில் நிற்கும் குழந்தைகள் எல்லாம் இப்படிப் “பல” அம்மா– அப்பா உடையவர்களே.

என்ன செய்யலாம்?

பிரச்சினை என்று ஒன்று வந்தால்தான் தீர்வு என்பதும் தோன்றும். ஆக மோடி அரசு என்ன செய்யலாம்?

1.வெளி நாடுகளில் எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வரை நிதி உதவி (சைல்ட் பெனிபிட்) தரப் படுகிறது. அது போல பெண் குழந்தை பெற்றால் அக் குழந்தையின் பெயரில் ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வரை நிதி உதவி தரலாம்.

2.இரண்டாவது பெண் குழந்தைக்கு இரு மடங்கு நிதி உதவி தரலாம். மூன்றாவது பெண் குழந்தைக்கு — முதல் குழந்தை போல சாதாரண உதவி தரலாம்.

3.மூன்று குழந்தைகளுக்கு மேல் பெற்றால் எல்லா உதவிகளையும் ரத்து செய்ய வேண்டும் ஏன் எனில் ஜனத்தொகை பெருக்கத்தினாலோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தினர் வேண்டும் என்றே தங்கள் தொகையைப் பெருக்குவதாலோ புதிய பிரச்சினைகள் ஏற்படும்

4.பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்வி நிறுவனங்கள், வேலை வாய்ப்புகளில் பெரிய அளவு இட ஒதுக்கீடு செய்யலாம்.

இந்த திட்டம் 25 ஆண்டுகள் வரையோ அல்லது ஆண்–பெண் விகிதாசாரம் சம நிலை அடையும் வரையோ மட்டுமே நீடிக்க வேண்டும். அல்லது அம்பேத்கர் சொன்னதையும் மீறி இன்று பின் தங்கிய வகுப்பினருக்கு எப்போதும் சலுகை

என்று அரசியல்வாதிகள் வோட்டு பெற வைத்திருப்பது போல ஆகி விடும்.

எப்படிப் பின் தங்கிய வகுப்பினர் தன் சுய மரியாதை, மானம் எல்லாவற்றையும் இழந்து நாஙகள் என்றும் பின் தங்கியோர்– நாங்கள் என்றும் பிச்சைக்காரர்கள் என்று பறை சாற்றிக் கொள்கின்றனரோ அததகைய இழி நிலை பெண்கள் விஷயத்திலும் வந்து விடும்.

6.எந்த ஒரு சமூகப் பிரச்சினையையும் அரசாங்கம் மட்டுமே தீர்க்க முடியாது. மக்களின் மன நிலை மாற வேண்டும். பெண் குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளும் மன நிலை இயல்பாக வர வேண்டும் . இதற்கு நல்ல பரப்புரை- விழிப்புணர்ச்சி அவசியம்.

7.ரிக் வேதத்திலும் சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களிலும் உள்ள புகழ் பெற்ற பெண் கவிஞர்கள் குறித்து பாட புத்தகங்களில் பாடங்கள் இருக்க வேண்டும். ஜான்ஸி ராணி, சித்தூர் ராணி சென்னம்மா போன்ற வீராங்கனைகள் பற்றி போதிக்க வேண்டும். அவ்வையார், கார்கி, மைத்ரேயி, லீலாவதி போன்ற மஹா மேதைகள் பற்றிக் கற்பிக்க வேண்டும். காஷ்மீர் மஹாராணி தித்தா, மதுரை ராணி மங்கம்மாள் போன்ற நாடாண்ட நாயகிகள் பற்றியும் சொல்லித் தந்தால் மன நிலையில் மாற்றம் வரலாம். பெண்கள் பற்றி பாரதியார் எழுதிய பாடல்களே பெரும் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும். (பெண்கள் ஊதியத்தில் வாழும் அப்பா- அம்மாக்களை சமூகம் எள்ளி நகையாட வேண்டும்).

8.எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக கருக்கலைப்பை — மனு முதலான ஸ்மிருதிகள் — ப்ரூனுஹத்தி — கொலை என்று கண்டிப்பதை மடாதிபதிகள் மூலம் கற்பிக்க வேண்டும். பல ஆண்டுகளுக்கு முன் குடும்பக் கட்டுபாட்டுக்குப் பொறுப்பான நடுவண் அரசு அமைச்சர் காஞ்சி மஹா ஸ்வாமிகளைச் சந்தித்தபோது அவர் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டை ஆதரிக்க மறுத்து விட்டார். விளக்கம் கேட்ட போது இது “புதிய பிரச்சினைகளை உருவாக்கும்” என்றார். ஆனால் இயற்கையான புலன் கட்டுப்பாட்டை அவர் ஆதரித்தார்.

இதற்கும் பெண்கள் தொகை குறைந்ததற்கும் என்ன தொடர்பு என்று உங்களில் சிலர் வியக்கலாம். எடுத்துக் காட்டாக ஒருவர் குடும்பத்தில் ஒன்று அல்லது இரண்டு ஆண் குழந்தைகள் பிறந்தவுடன், அவர்கள் முழுக்க முழுக்க குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு சாதனங்களைப் பயன்படுத்தினால் பெண்கள் என்பதே இராதே!! இது தவிர இத்தகைய சாதநங்கள் ஒழுக்கக் குறைவுக்கும் உதவும் என்பதை விளக்கத் தேவை இல்லை. அது இக்கட்டுரைக்கு அப்பாற்பட்ட விசயம்.

(இருந்தாலும் இதை விளக்க, ஒரு சுவையான, சோகமான கதை சொல்லுகிறேன். என் லண்டன் நண்பர் ஒருவர், என்னை ஒவ்வொரு முறை சந்திக்கும் போதும், “ஸார்! அடுத்த முறை நீங்கள் சென்னைக்குச் செல்லும்போது —XXX கடற்கரைச் சாலையில் நிறைய விடுதிகள் கட்டிப்போட்டுள்ளோம். நீங்கள் அவசியம் குடும்பத்தோடு தங்க வேண்டும் என்பார். அண்மையில் அவரரைச் சந்தித்தபோது, என்னப்பா! பிஸினஸ் எப்படிப் போகிறது; ஸாரி, நீங்களும் ஒவ்வொரு முறையும் சொல்லுவீர்கள். அடுத்தமுறை நான் இந்தியாவுக்குப் போகையில் கட்டாயம் ………….. என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் அவர் ஒரு வெடி குண்டு போட்டார். அதை ஏன் கேட்கிறீர்கள்! இப்போதெல்லாம் வார இறுதி நாட்களிலும் விடுமுறை நாட்களிலும் ஐ.டி. துறையில் வேலை பார்க்கும் ஆண்கள் பெண்கள் அங்கே வந்து கும்மாளம் அடிக்கின்றனர். “கான்பெரன்ஸ்”, கூட்டம் என்ற பெயரில் மிக மோஸமான செயல்கள் நடக்கின்றன. காலையில் அந்த இடங்களைச் சுத்தம் செய்வோர் டன் கணக்கில் ஆண் உறைகளை எடுக்கின்றனர் என்றார். எனக்குப் பெரும் அதிர்ச்சி! ஏமாற்றம். இனி மேல் அங்கு தங்க முடியாதே என்று!

“அடடா! அப்படியா! உடனே அதிகாரிகளிடம் சொல்லி நடவடிக்கை எடுக்கலாமே” என்றேன் அப்பாவி போல! போட்டாரே போட்டார்.இன்னும் ஒரு வெடி குண்டை! அந்தப் பகுதி XXX அதிகாரி என் மச்சான் தானே என்று.

“நான் நினைத்தேன் , முதலுக்கே மோசமாக இருக்கிறதே” என்று.)

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 29, 2015 • Permalink

Posted in Culture, Women

Tagged Tamil female foeticide, Turkey murder

Posted by Tamil and Vedas on January 29, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/29/%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%a3%e0%af%8d-%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b4%e0%ae%a8%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%af%88-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1-%e0%ae%ae%e0%ae%a9%e0%af%88%e0%ae%b5%e0%ae%bf/

Electrocuted by husband—- for having a Daughter: Beti Bachao! Beti Padhao!!

Wife who lost her life with her partner

Written by london swaminathan

Post No. 1604; Dated 28th January 2015

A news from Turkey has saddened many hearts. London newspapers have published the news item prominently.

A father who electrocuted his wife after she gave birth to a girl instead of a boy has been jailed for life. Veysi Turan fixed a bare electric flex to wife Mubarek’s feet as she slept and then pugged it into the mains. Mubarek died atonce.

Veysi Turan (29) confessed he had rowed with his 33 year old wife at their home in Diyabakir, Turkey, after she gave birth to their second daughter.

He claimed he killed her in a fit of rage a day after the arrival of the baby in January last year. But prosecutors proved that on the day his wife gave birth he bought an electric cable, thick insulating rubber gloves and plugs. Medical witnesses said she would have woken up from the shock and died in agony.

Judges sentencing him for life told him: You plotted this murder in great detail in advance of carrying it out. Your callous behaviour has left two children without a mother and now no father either.

The female murder rate soared by 1400 per cent in Turkey between 2002 and 2009. In the first 11 months of last year, men killed 253 women in gender based attacks, according to independent news portal Bianet.

Female children are thought to be a burden in Turkey like India. This attitude has led to imbalance in the population in India. Girls are fewer in mumber compared to boys. As a result of the disproportionate ratio, it is becoming harder to get girls for marriage alliances. The girls have become more choosy and in some cases even arrogant to impose difficult conditions on boys– their would be husbands! We cant blame the girls for this attitude. It was boys and their parents who set examples by demanding unreasonable dowries. Girls were insulted and demeaned by the in laws in their husbands’ houses. Now the tables are turned!

Beti Bachao! Beti Padhao!!

Indian Prime Minister Narendra Modi has spoken about this issue when he launched the ‘Save the Girls’ campaign in Panipat (Haryana). He denounced the practice of female foeticide saying that such discrimination reflects mental illness.

Haryana state has one of the worst records in India. In Mahendragarh, there only 775 girls for every 1000 boys. This is very dangerous. This will be a threat to morality. When girls are more in demand, divorces may increase and the girls may seek newer husbands. Whenever there is a war it is other way round. Number of men is reduced and then the Kula Dharma is spoiled. Arjuna put forth this point to Krishna in Bhagawad Gita (1- 39 to 42) as an excuse to avoid fighting. Since Krishna knew the outcome of the war, he persuaded him to fight. In short, if the ratio of men and women change, it will spoil the culture of the country. Recently we saw it in Sri Lanka where there was a civil war for over twenty years.

State governments in India have already taken several measures.Modi Government can take the following meaures to encourage people to have more female children:

1.First female child (baby girl) should be given child benefit (in western countries every child is given child benefit (cash) until certain age)

2.For Second female child the benefit should be doubled.

3.Families where there are two female children should be given reservation in educational institutions and jobs.

4.To avoid population explosion or a particular community increasing in number creating newer problems, the benefits must be stopped if there are more than three children in the family. If the third child is also a feamle, normal child benefits may be given.

5.Apart from these economic benefits, creating awareness is more imporatant. There were scores of poetesses in the Rig Veda and Sangam Tamil litearture. Their contribution must be highlighted to instil confidence in the community.

6.There were scores of scholars like Leelavati, Gargi and heroines like Jhansi ki Rani, Chittor Rani Chennama, rulers like Queen Didda and Rani Mangammal. Their stories must be included in the school syllabus to instill confidence in the families and girls. This will help to change the mindset. Governments can’t do much in a social issue like this. People’s attitude must change.

Benefits can continue till the imbalance in the ratio is rectified- may be for next 25 years or so.

8.Even after these measures, if there are economic difficulties, governments can help the families with female children. But I dont think girls will suffer economically. It is going to be the boys who will be lagging behind.

9.Who knows? In twenty five years, someone else will write in the same columns about Helping the families to get more Boys!

contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 28, 2015 • Permalink

Posted in Culture

Tagged Beti Bachao, Wife electrocuted

Posted by Tamil and Vedas on January 28, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/28/electrocuted-by-husband-for-having-a-daughter-beti-bachao-beti-padhao/

சத்தியம் பற்றிய 28 தமிழ் மேற்கோள்கள்

Unique February 2015 (7 days X 4 each)

சுவாமியின் பொன்மொழி காலண்டர் – (ஜய வருடம்) பிப்ரவரி 2015

உண்மை, வாய்மை, மெய்மை பற்றிய 28 நல்ல மேற்கோள்கள்

Compiled by London Swaminathan

Post No.1608; Dated 28 January 2015

முக்கிய நாட்கள்:பிப்.3: தைப் பூசம், 17 மகா சிவராத்திரி.

அமாவாசை: பிப்.18; பௌர்ணமி: பிப்.3; ஏகாதசி:பிப்.15

முஹூர்த்த நாட்கள்: 2, 5,8, 9, 11, 15, 22

பிப்ரவரி 1 ஞாயிற்றுக்கிழமை

வாய்மையே வெல்லும் – தமிழ் நாடு அரசு சின்னம்

சத்யமேவ ஜயதே, நான்ருதம் (சம்ஸ்கிருதத்தில்)- முண்டகோபநிஷத்;

பிப்ரவரி 2 திங்கட்கிழமை

அஸ்வமேத சஹஸ்ராத்தி சத்யமேவ அதிரிச்யதே= ஆயிரம் அஸ்வமேத யாகங்கள் செய்வதை விட சத்தியத்தைக் கடைப் பிடிப்பதே சிறந்தது– ஹிதோபதேசம் 4-136

Thaipusam in Malaysia

பிப்ரவரி 3 செவ்வாய்க்கிழமை

வாய்மை எனப்படுவது…. யாதொன்றும் தீமை இலாத சொலல்- குறள் 291

பிப்ரவரி 4 புதன்கிழமை

தன் நெஞ்சறிவது பொய்யற்க (பொய் என்று தெரிந்தும் அதைச் சொல்லாதே – குறள் 293)

பிப்ரவரி 5 வியாழக்கிழமை

பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற செய்யாமை நன்று = பொய் சொல்லாமல் இருந்துவிட்டால் வேறு அறங்கள் அவசியமில்லை – குறள் 297

பிப்ரவரி 6 வெள்ளிக் கிழமை

சத்தியம்தான் உயர்ந்தது என்று அறம் தெரிந்த பெரியோர் கூறுவர்- வால்மீகி ராமாயணம் 2-14-3 (ஆஹு: சத்யம் ஹி பரமம் தர்மம் தர்மவிதோ ஜனாஹா)

பிப்ரவரி 7 சனிக்கிழமை

அகந்தூய்மை வாய்மையால் காணப்படும் – குறள் 298

குளித்தால் அழுக்குப் போகும்; சத்தியத்தால் மன அழுக்கு நீங்கும்

பிப்ரவரி 8 ஞாயிற்றுக்கிழமை

சான்றோர்க்கு பொய்யா விளக்கே விளக்கு – குறள் 299

பிப்ரவரி 9 திங்கட்கிழமை

உள்ளத்தில் உண்மை ஒளி உண்டாயின் வாக்கினிலே ஒளி உண்டாகும்– பாரதி

பிப்ரவரி 10 செவ்வாய்க்கிழமை

சத்யம் வத; தர்மம் சர = உண்மையே பேசு; அறச் செயல்களைச் செய் (தைத்ரீயோபனிஷத்)

பிப்ரவரி 11 புதன்கிழமை

தர்மா சத்யேன வர்ததே– உண்மையால் தான் தர்மம் செழிக்கிறது- மனு ஸ்ம்ருதி 8-83

பிப்ரவரி 12 வியாழக்கிழமை

சத்யபூதாம் வதேத் வாணீம் (உண்மையில் தோய்க்கப்பட்ட சொற்களையே சொல்லுங்கள்) மனு ஸ்ம்ருதி 6-46

பிப்ரவரி 13 வெள்ளிக் கிழமை

கலியுகத்தில் சத்தியம் பேசுவோர் கஷ்டப்படுவர்; கபடதாரிகள் செழித்தோங்குவர் (சத்ய வக்தா கலௌ துக்கீ , மித்யவாதி ப்ரமோததே- கஹாவத்ரத்னாகர்)

பிப்ரவரி 14 சனிக்கிழமை

சர்வம் சத்யே ப்ரதிஷ்டிதம் – சாணக்கிய நீதி 2-28= எல்லாம் சத்தியம் என்னும் அஸ்திவாரக் கல்லின் மேல் நிற்கிறது.

பிப்ரவரி 15 ஞாயிற்றுக்கிழமை

சத்யம் ப்ரூயாத், ப்ரியம் ப்ரூயாத் ந ப்ரூயாத் சத்யம்

அப்ரியம் – மனு ஸ்ம்ருதி 4-138 (உண்மையே பேசு, இதமாகப் பேசு, மனக் கசப்பைத் தரும் விஷயங்கள் உண்மையானாலும் சொல்லாதே)

பிப்ரவரி 16 திங்கட்கிழமை

பொய் சொன்ன வாய்க்கு போஜனம் கிடைக்காது – தமிழ் பழமொழி

பிப்ரவரி 17 செவ்வாய்க்கிழமை

அறிகரி பொய்த்தல் ஆன்றோர்க்கில்லை (குறுந்தொகை 184) சான்றோர்கள் தான் அறிந்ததை மறைத்து பொய் சொல்லமாட்டார்கள்

பிப்ரவரி 18 புதன்கிழமை

தன்னைத் தன் நெஞ்சம் கரியாகத் தானடக்கிற்

பின்னைத் தான் எய்தா நலனில்லை (அறனெறிச் சாரம் 206)

பிப்ரவரி 19 வியாழக்கிழமை

உள்ளதால் பொய்யாதொழுகின் உலகத்தார்

உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன் -குறள் 294

(எடுத்துக்காட்டு: அரிச்சந்திரன், மஹாத்மா காந்தி)

பிப்ரவரி 20 வெள்ளிக் கிழமை

வாய்மை உடைமை வனப்பாகும் – தீமை

மனத்தினும் வாயினும் சொல்லாமை மூன்றும்

தவத்தில் தருக்கினார் கோள் – திரிகடுகம் 78

Batu Caves (Malaysia) attract huge crowd on Thaipusam Day

பிப்ரவரி 21 சனிக்கிழமை

வாய்மையின் வழாஅது மன்னுயிர் ஓம்புனர்க்

கியாவதும் உண்டோ எய்தா அரும்பொருள் – சிலப்பதிகாரம் 11-158

பிப்ரவரி 22 ஞாயிற்றுக்கிழமை

வாய்மையே தூய்மையாக — பூசனை ஈசனார்க்கு (அப்பர் தேவாரம். பொது 4)

பிப்ரவரி 23 திங்கட்கிழமை

வாய்மை என்னும் ஈதன்றி வையகம்

தூய்மை என்னும் ஒன்றுண்மை சொல்லுமோ (கம்பராமாயணம்- கிளைகண்டு-115)

பிப்ரவரி 24 செவ்வாய்க்கிழமை

புகழ் செய்யும் பொய்யா விளக்கம் – நான்மணிக்கடிகை 22

பிப்ரவரி 25 புதன்கிழமை

ஒருமையுடன் நினது திருமலரடி நினைக்கின்ற உத்தமர்தம் உறவு வேண்டும்; உள்ளொன்று வைத்து புறம்பொன்று பேசுவார் உறவு கலவாமை வேண்டும்– வள்ளலார் ராமலிங்கர்

Vadalur Vallar Ashram attract a big crowd on Thai pusam day.

பிப்ரவரி 26 வியாழக்கிழமை

பொய்யா நாவதனாற் புகழ்வார்கள் மனத்தினுள்ளே

மெய்யே நின்றெரியும் விளக்கேயொத்த தேவர் பிரான்- சுந்தரர் தேவாரம். கழிப்பாலை 9

பிப்ரவரி 27 வெள்ளிக் கிழமை

வாழ்தல் வேண்டிப் பொய்கூறேன்; மெய் கூறுவல் – புற நானூறு- மருதன் இள நாகன்

பிப்ரவரி 28 சனிக்கிழமை

நிலம் பெயரினும், நின் சொற் பெயரல் – இரும்பிடர்த்தலையார், புறநானூறு பாடல் 3 ( பூமியே பிறண்டாலும் தன் சொல் பெயராதவன் பாண்டியன் கருங்கை ஒள்வாள் பெரும்பெயர் வழுதி)

மார்ச் 1 ஞாயிற்றுக்கிழமை

(2014 ஜனவரி முதல் மாதந்தோறும் தமிழ், ஆங்கில மேற்கோள்களை இந்து மத நூல்களில் இருந்து, அவை எந்தப் பாடலில் எங்கே உள்ளன என்ற முழு விவரத்துடன் கொடுத்து வருகிறோம். இதுவரை 800 தமிழ், சம்ஸ்கிருத மேற்கோள்கள் கொடுக்கப்பட்டன. தமிழ், ஆங்கில மொழிகளில் இவை உள்ளன படித்துப் பயன் அடைக!)

Leave a comment

by Tamil and Vedas on January 28, 2015 • Permalink

Posted in Quotations

Tagged Tamil calendar, Tamil quotes on Truth

Posted by Tamil and Vedas on January 28, 2015

https://tamilandvedas.com/2015/01/28/%e0%ae%9a%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%ae%b1%e0%af%8d%e0%ae%b1%e0%ae%bf%e0%ae%af-28-%e0%ae%a4%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%b4%e0%af%8d-%e0%ae%ae%e0%af%87/

Tamil and Vedas

Emegir, Emesal of Sumer: Sanskrit, Prakrit of India!

எமெகிர், எமெசால்: சுமேரிய சம்ஸ்கிருதமும், சுமேரிய பிராக்ருதமும்!

A Day in Sringeri Jagadguru’s Life.

என்ன நினைக்கிறாயோ அதுவாகவே ஆவாய் !

அதிசய மன்னர்கள் எழுதிய அற்புத புத்தகங்கள்!

Books written by Wise Kings of India!

Hindu Kings of Indonesia

பெண் குழந்தை பெற்ற மனைவி கொலை! “பெண்களைக் காக்க”!

Electrocuted by husband—- for having a Daughter: Beti Bachao! Beti Padhao!!

சத்தியம் பற்றிய 28 தமிழ் மேற்கோள்கள்

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore